Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.50.1
सह ताराङ्गदाभ्यां तु संगम्य हनुमान् कपिः।
विचिनोति च विन्ध्यस्य गुहाश्च गहनानि च ॥ ४.५०.१ ॥
Zusammen mit Tārā und Aṅgada suchte der Affe Hanumān die Höhlen und dichten Wälder des Vindhya ab.
4.50.2
सिंहशार्दूलजुष्टाश्च गुहाश्च परितस्तदा।
विषमेषु नगेन्द्रस्य महाप्रस्रवणेषु च ॥ ४.५०.२ ॥
Dann suchten sie rings um den König der Berge die von Löwen und Tigern bewohnten Höhlen, die unwegsamen Stellen und die großen Wasserfälle ab.
4.50.3
आसेदुस्तस्य शैलस्य कोटिं दक्षिणपश्चिमाम्।
तेषां तत्रैव वसतां स कालो व्यत्यवर्तत ॥ ४.५०.३ ॥
Sie erreichten die südwestliche Spitze jenes Berges, und während sie dort verweilten, verstrich jene Zeit.
4.50.4
स हि देशो दुरन्वेष्यो गुहागहनवान् महान्।
तत्र वायुसुतः सर्वं विचिनोति स्म पर्वतम् ॥ ४.५०.४ ॥
Jene Gegend war schwer zu durchsuchen, weit und voller Höhlen und Dickichte; dort durchsuchte der Sohn des Windes den ganzen Berg.
4.50.5
परस्परेण रहिता अन्योन्यस्याविदूरतः।
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ॥ ४.५०.५ ॥
Sie waren voneinander getrennt, doch nicht weit entfernt: Gaja, Gavākṣa, Gavaya, Śarabha und Gandhamādana.
4.50.6
मैन्दश्च द्विविदश्चैव हनूमान् जाम्बवानपि।
अङ्गदो युवराजश्च तारश्च वनगोचरः ॥ ४.५०.६ ॥
Maindha und Dvivida, Hanumān und auch Jāmbavān, der Thronerbe Aṅgada und Tāra — Waldbewohner.
4.50.7
गिरिजालावृतान् देशान् मार्गित्वा दक्षिणां दिशम्।
विचिन्वन्तस्ततस्तत्र ददृशुर्विवृतं बिलम् ॥ ४.५०.७ ॥
Als sie in der südlichen Richtung die von Bergdickicht bedeckten Gegenden durchsuchten, sahen sie dort eine offene Höhle.
4.50.8
दुर्गमृक्षबिलं नाम दानवेनाभिरक्षितम्।
क्षुत्पिपासापरीतास्तु श्रान्तास्तु सलिलार्थिनः ॥ ४.५०.८ ॥
Es war eine schwer zugängliche Höhle namens Ṛkṣa-bila, bewacht von einem Dānava. Von Hunger und Durst geplagt und erschöpft suchten sie Wasser.
4.50.9
अवकीर्णं लतावृक्षैर्ददृशुस्ते महाबिलम्।
तत्र क्रौञ्चाश्च हंसाश्च सारसाश्चापि निष्क्रमन् ॥ ४.५०.९ ॥
Sie sahen jene große, von Ranken und Bäumen überwucherte Höhle, aus der Kraniche, Schwäne und Sārasa-Vögel hervorkamen.
4.50.10
जलार्द्राश्चक्रवाकाश्च रक्ताङ्गाः पद्मरेणुभिः।
ततस्तद् बिलमासाद्य सुगन्धि दुरतिक्रमम् ॥ ४.५०.१० ॥
Auch Cakravāka-Gänse waren da, vom Wasser durchnässt, ihre Körper vom Lotuspollen gerötet. Dann, als sie jene Höhle erreichten, duftend und schwer zu durchqueren—
4.50.11
विस्मयव्यग्रमनसो बभूवुर्वानरर्षभाः।
संजातपरिशङ्कास्ते तद् बिलं प्लवगोत्तमाः ॥ ४.५०.११ ॥
Mit von Verwunderung erregten Gemütern wurden jene Stiere unter den Vānaras von Argwohn gegen jene Höhle erfüllt—die besten Springer.
4.50.12
अभ्यपद्यन्त संहृष्टास्तेजोवन्तो महाबलाः।
नानासत्त्वसमाकीर्णं दैत्येन्द्रनिलयोपमम् ॥ ४.५०.१२ ॥
Strahlend und mächtig näherten sie sich freudig jener Höhle, wimmelnd von vielerlei Geschöpfen, gleich der Wohnstatt des Herrn der Daityas.
4.50.13
दुर्दर्शमिव घोरं च दुर्विगाह्यं च सर्वशः।
ततः पर्वतकूटाभो हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ४.५०.१३ ॥
Die Höhle war furchterregend anzusehen und von allen Seiten schwer zu betreten. Da sprach Hanumān, der Sohn des Windes, gleich einem Bergesgipfel,
4.50.14
अब्रवीद् वानरान् घोरान् कान्तारवनकोविदः।
गिरिजालावृतान् देशान् मार्गित्वा दक्षिणां दिशम् ॥ ४.५०.१४ ॥
Hanumān, erfahren in Wildnis und Wald, hatte die von Bergnetzen umschlossenen Gegenden im Süden durchsucht und sprach zu den wilden Affen:
4.50.15
वयं सर्वे परिश्रान्ता न च पश्याम मैथिलीम्।
अस्माच्चापि बिलाद्धंसाः क्रौञ्चाश्च सह सारसैः ॥ ४.५०.१५ ॥
Wir sind alle erschöpft und sehen Maithilī nicht. Doch aus dieser Höhle kommen Schwäne und Kraniche zusammen mit Sārasa-Vögeln hervor.
4.50.16
जलार्द्राश्चक्रवाकाश्च निष्पतन्ति स्म सर्वशः।
नूनं सलिलवानत्र कूपो वा यदि वा ह्रदः ॥ ४.५०.१६ ॥
Die vom Wasser benetzten Cakravāka-Vögel fliegen ebenfalls von allen Seiten herbei. Gewiss gibt es hier Wasser, einen Brunnen oder einen See.
4.50.17
तथा चेमे बिलद्वारे स्निग्धास्तिष्ठन्ति पादपाः।
इत्युक्तास्तद् बिलं सर्वे विविशुस्तिमिरावृतम् ॥ ४.५०.१७ ॥
Und diese saftigen Bäume stehen am Eingang der Höhle. Nachdem dies gesagt war, traten alle Affen in jene von Finsternis bedeckte Höhle ein.
4.50.18
अचन्द्रसूर्यं हरयो ददृशू रोमहर्षणम्।
निशाम्य तस्मात् सिंहांश्च तांस्तांश्च मृगपक्षिणः ॥ ४.५०.१८ ॥
Die Affen erblickten jenen haarsträubenden Ort, ohne Mond und Sonne. Als sie von dort das Brüllen der Löwen und die Rufe der verschiedenen Tiere und Vögel hörten,
4.50.19
प्रविष्टा हरिशार्दूला बिलं तिमिरसंवृतम्।
न तेषां सज्जते दृष्टिर्न तेजो न पराक्रमः ॥ ४.५०.१९ ॥
Als die tigergleichen Affen in jene von Finsternis umhüllte Höhle eindrangen, versagten ihr Blick, ihre Strahlkraft und ihre Tapferkeit.
4.50.20
वायोरिव गतिस्तेषां दृष्टिस्तमसि वर्तते।
ते प्रविष्टास्तु वेगेन तद् बिलं कपिकुञ्जराः ॥ ४.५०.२० ॥
Ihre Bewegung war schnell wie der Wind, doch ihr Blick blieb in der Finsternis; in jene Höhle eilend, verharrten die elefantengleichen Affen dort.
4.50.21
प्रकाशं चाभिरामं च ददृशुर्देशमुत्तमम्।
ततस्तस्मिन् बिले भीमे नानापादपसंकुले ॥ ४.५०.२१ ॥
Dann sahen sie in jener schrecklichen, von vielerlei Bäumen dichten Höhle eine lichte, liebliche und vortreffliche Gegend.
4.50.22
अन्योन्यं सम्परिष्वज्य जग्मुर्योजनमन्तरम्।
ते नष्टसंज्ञास्तृषिताः सम्भ्रान्ताः सलिलार्थिनः ॥ ४.५०.२२ ॥
Einander umarmend, gingen sie eine Yojana-Strecke weit; ihrer Sinne beraubt, durstig und verwirrt, suchten sie nach Wasser.
4.50.23
परिपेतुर्बिले तस्मिन् कंचित् कालमतन्द्रिताः।
ते कृशा दीनवदनाः परिश्रान्ताः प्लवङ्गमाः ॥ ४.५०.२३ ॥
In jener Höhle irrten sie eine Weile umher, müde und doch wachsam; abgemagert, mit betrübten Gesichtern, waren die springenden Affen völlig erschöpft.
4.50.24
आलोकं ददृशुर्वीरा निराशा जीविते यदा।
ततस्तं देशमागम्य सौम्या वितिमिरं वनम् ॥ ४.५०.२४ ॥
Als die Helden die Hoffnung auf Leben aufgegeben hatten, sahen sie Licht; und jene sanften Affen gelangten in jene Gegend, einen von Finsternis freien Wald.
4.50.25
ददृशुः काञ्चनान् वृक्षान् दीप्तवैश्वानरप्रभान्।
सालांस्तालांस्तमालांश्च पुंनागान् वञ्जुलान् धवान् ॥ ४.५०.२५ ॥
Sie sahen goldene Bäume, die wie ein entfachtes Feuer leuchteten: Sāla-, Tāla-, Tamāla-, Puṃnāga-, Vañjula- und Dhava-Bäume.
4.50.26
चम्पकान् नागवृक्षांश्च कर्णिकारांश्च पुष्पितान्।
स्तबकैः काञ्चनैश्चित्रै रक्तैः किसलयैस्तथा ॥ ४.५०.२६ ॥
Sie sahen Campaka- und Nāga-Bäume sowie blühende Karṇikāra-Bäume, geschmückt mit goldenen, bunten und roten Blütenständen und Knospen.
4.50.27
आपीडैश्च लताभिश्च हेमाभरणभूषितान्।
तरुणादित्यसंकाशान् वैदूर्यमयवेदिकान् ॥ ४.५०.२७ ॥
Geschmückt mit Girlanden, Ranken und goldenem Schmuck, leuchteten sie wie die aufgehende Sonne und besaßen Plattformen aus Lapislazuli.
4.50.28
बिभ्राजमानान् वपुषा पादपांश्च हिरण्मयान्।
नीलवैदूर्यवर्णाश्च पद्मिनीः पतगैर्वृताः ॥ ४.५०.२८ ॥
Die goldenen Bäume leuchteten in ihrer Gestalt, und die Lotusteiche, blau wie Lapislazuli, waren von Vögeln umgeben.
4.50.29
महद्भिः काञ्चनैर्वृक्षैर्वृता बालार्कसंनिभैः।
जातरूपमयैर्मत्स्यैर्महद्भिश्चाथ पङ्कजैः ॥ ४.५०.२९ ॥
Sie waren von großen goldenen Bäumen umgeben, gleich der Morgensonne; es gab goldene Fische und große Lotusblüten.
4.50.30
नलिनीस्तत्र ददृशुः प्रसन्नसलिलायुताः।
काञ्चनानि विमानानि राजतानि तथैव च ॥ ४.५०.३० ॥
Dort sahen sie Lotusteiche voll klaren Wassers sowie Paläste aus Gold und Silber.
4.50.31
तपनीयगवाक्षाणि मुक्ताजालावृतानि च।
हैमराजतभौमानि वैदूर्यमणिमन्ति च ॥ ४.५०.३१ ॥
Es gab goldene Fenster, mit Perlennetzen bedeckt, aus Gold, Silber und Erde gefertigt und mit Vaiḍūrya-Edelsteinen geschmückt.
4.50.32
ददृशुस्तत्र हरयो गृहमुख्यानि सर्वशः।
पुष्पितान् फलिनो वृक्षान् प्रवालमणिसंनिभान् ॥ ४.५०.३२ ॥
Dort sahen die Affen überall die vornehmsten Häuser und blühende, fruchttragende Bäume, die wie Korallen und Edelsteine glänzten.
4.50.33
काञ्चनभ्रमरांश्चैव मधूनि च समन्ततः।
मणिकाञ्चनचित्राणि शयनान्यासनानि च ॥ ४.५०.३३ ॥
Goldene Bienen, Honig ringsum, und mit Edelsteinen und Gold verzierte Lager und Sitze.
4.50.34
विविधानि विशालानि ददृशुस्ते समन्ततः।
हैमराजतकांस्यानां भाजनानां च राशयः ॥ ४.५०.३४ ॥
Überall sahen sie mannigfache, gewaltige Dinge und Haufen von Gefäßen aus Gold, Silber und Bronze.
4.50.35
अगुरूणां च दिव्यानां चन्दनानां च संचयान्।
शुचीन्यभ्यवहाराणि मूलानि च फलानि च ॥ ४.५०.३५ ॥
Haufen göttlichen Agaru- und Sandelholzes, reine Speisen und Getränke, Wurzeln und Früchte.
4.50.36
महार्हाणि च यानानि मधूनि रसवन्ति च।
दिव्यानामम्बराणां च महार्हाणां च संचयान् ॥ ४.५०.३६ ॥
Sehr kostbare Fahrzeuge, schmackhafter Honig und Haufen göttlicher, äußerst kostbarer Gewänder.
4.50.37
कम्बलानां च चित्राणामजिनानां च संचयान्।
तत्र तत्र च विन्यस्तान् दीप्तान् वैश्वानरप्रभान् ॥ ४.५०.३७ ॥
Sie sahen Haufen bunter Wolldecken und Hirschfelle, hier und dort aufgeschichtet, leuchtend wie das Feuer Vaiśvānaras.
4.50.38
ददृशुर्वानराः शुभ्राञ्जातरूपस्य संचयान्।
तत्र तत्र विचिन्वन्तो बिले तत्र महाप्रभाः ॥ ४.५०.३८ ॥
In jener Höhle sahen die glanzvollen Vānaras, die hier und dort suchten, Haufen leuchtenden Goldes.
4.50.39
ददृशुर्वानराः शूराः स्त्रियं कांचिददूरतः।
तां च ते ददृशुस्तत्र चीरकृष्णाजिनाम्बराम् ॥ ४.५०.३९ ॥
Die tapferen Vānaras sahen eine Frau nicht weit entfernt, und sie sahen sie dort, gekleidet in Rindenkleider und schwarze Antilopenhaut.
4.50.40
तापसीं नियताहारां ज्वलन्तीमिव तेजसा।
विस्मिता हरयस्तत्र व्यवतिष्ठन्त सर्वशः।
पप्रच्छ हनुमांस्तत्र कासि त्वं कस्य वा बिलम् ॥ ४.५०.४० ॥
Erstaunt standen die Vānaras ringsum, als sie jene asketische Frau mit strenger Diät sahen, die wie von Glanz entflammt schien. Da fragte Hanumān: "Wer bist du, und wem gehört diese Höhle?"
4.50.41
ततो हनूमान् गिरिसंनिकाशः
कृताञ्जलिस्तामभिवाद्य वृद्धाम्।
पप्रच्छ का त्वं भवनं बिलं च
रत्नानि चेमानि वदस्व कस्य ॥ ४.५०.४१ ॥
Da grüßte Hanumān, einem Berge gleich, mit gefalteten Händen jene alte Frau und fragte: "Wer bist du? Wessen sind diese Behausung und Höhle und diese Juwelen? Sag es."