வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.50.1
सह ताराङ्गदाभ्यां तु संगम्य हनुमान् कपिः।
विचिनोति च विन्ध्यस्य गुहाश्च गहनानि च ॥ ४.५०.१ ॥
தாரை மற்றும் அங்கதனுடன் சேர்ந்த குரங்கு ஹனுமான் விந்திய மலையின் குகைகளிலும் அடர்ந்த காடுகளிலும் தேடினார்.
4.50.2
सिंहशार्दूलजुष्टाश्च गुहाश्च परितस्तदा।
विषमेषु नगेन्द्रस्य महाप्रस्रवणेषु च ॥ ४.५०.२ ॥
அப்போது மலைகளின் அரசனின் சுற்றிலும் சிங்கங்களும் புலிகளும் வாழும் குகைகளிலும், கரடுமுரடான இடங்களிலும், பெரிய அருவிகளிலும் தேடினர்.
4.50.3
आसेदुस्तस्य शैलस्य कोटिं दक्षिणपश्चिमाम्।
तेषां तत्रैव वसतां स कालो व्यत्यवर्तत ॥ ४.५०.३ ॥
அவர்கள் அந்த மலையின் தென்மேற்கு முனையை அடைந்தனர். அங்கே தங்கியிருக்கையில் அந்தக் காலம் கடந்தது.
4.50.4
स हि देशो दुरन्वेष्यो गुहागहनवान् महान्।
तत्र वायुसुतः सर्वं विचिनोति स्म पर्वतम् ॥ ४.५०.४ ॥
அந்தப் பகுதி தேடுவதற்குக் கடினமானது, குகைகளும் அடர்ந்த காடுகளும் நிறைந்த பெரியது; அங்கே வாயுவின் மகன் முழு மலையையும் தேடினார்.
4.50.5
परस्परेण रहिता अन्योन्यस्याविदूरतः।
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ॥ ४.५०.५ ॥
அவர்கள் ஒருவரிலிருந்து மற்றவர் பிரிந்திருந்தாலும் அதிக தூரத்தில் இல்லை: கஜன், கவாக்ஷன், கவயன், சரபன், கந்தமாதனன்.
4.50.6
मैन्दश्च द्विविदश्चैव हनूमान् जाम्बवानपि।
अङ्गदो युवराजश्च तारश्च वनगोचरः ॥ ४.५०.६ ॥
மைந்தனும் த்விவிதனும், ஹனுமானும் ஜாம்பவானும், இளவரசன் அங்கதனும் தாரனும்—காட்டில் திரிபவர்கள்.
4.50.7
गिरिजालावृतान् देशान् मार्गित्वा दक्षिणां दिशम्।
विचिन्वन्तस्ततस्तत्र ददृशुर्विवृतं बिलम् ॥ ४.५०.७ ॥
மலைப் புதர்களால் மூடப்பட்ட நிலங்களில் தென் திசையில் தேடிக்கொண்டே அவர்கள் அங்கே திறந்திருந்த ஒரு குகையைக் கண்டனர்.
4.50.8
दुर्गमृक्षबिलं नाम दानवेनाभिरक्षितम्।
क्षुत्पिपासापरीतास्तु श्रान्तास्तु सलिलार्थिनः ॥ ४.५०.८ ॥
அது ருக்ஷபிலம் என்னும் நுழைவதற்கு கடினமான குகை; ஒரு தானவனால் காக்கப்பட்டது. பசியும் தாகமும் வாட்டிய, களைத்த அவர்கள் நீரைத் தேடினர்.
4.50.9
अवकीर्णं लतावृक्षैर्ददृशुस्ते महाबिलम्।
तत्र क्रौञ्चाश्च हंसाश्च सारसाश्चापि निष्क्रमन् ॥ ४.५०.९ ॥
கொடிகளாலும் மரங்களாலும் மூடப்பட்ட அந்தப் பெரிய குகையை அவர்கள் கண்டனர்; அங்கிருந்து கொக்குகளும் அன்னங்களும் சாரசப் பறவைகளும் வெளியே வந்துகொண்டிருந்தன.
4.50.10
जलार्द्राश्चक्रवाकाश्च रक्ताङ्गाः पद्मरेणुभिः।
ततस्तद् बिलमासाद्य सुगन्धि दुरतिक्रमम् ॥ ४.५०.१० ॥
நீரில் நனைந்தவையும், தாமரைப் பூந்துகளால் சிவந்த உடலுடையவையுமான சக்கரவாகப் பறவைகளும் இருந்தன. பின்னர் அந்தக் குகையை அடைந்தனர்; அது நறுமணம் மிக்கதும் கடக்க முடியாததுமாக இருந்தது.
4.50.11
विस्मयव्यग्रमनसो बभूवुर्वानरर्षभाः।
संजातपरिशङ्कास्ते तद् बिलं प्लवगोत्तमाः ॥ ४.५०.११ ॥
வியப்பால் கலங்கிய மனம் கொண்ட அந்த வானரத் தலைவர்கள் ஆயினர்; அந்தக் குகையின் மீது அவர்களுக்கு ஐயம் எழுந்தது—அவர்கள் சிறந்த தாவல் வீரர்கள்.
4.50.12
अभ्यपद्यन्त संहृष्टास्तेजोवन्तो महाबलाः।
नानासत्त्वसमाकीर्णं दैत्येन्द्रनिलयोपमम् ॥ ४.५०.१२ ॥
ஒளிமிக்க மாபெரும் வலிமையுடைய அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அதை நோக்கிச் சென்றனர்—பல்வேறு உயிரினங்கள் நிறைந்ததும், தைத்திய மன்னனின் இருப்பிடம் போன்றதுமான அந்தக் குகையை நோக்கி.
4.50.13
दुर्दर्शमिव घोरं च दुर्विगाह्यं च सर्वशः।
ततः पर्वतकूटाभो हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ४.५०.१३ ॥
அது பார்ப்பதற்கு அச்சம் தரும் வகையிலும், எல்லாப் பக்கங்களிலும் நுழைவதற்கு கடினமாகவும் இருந்தது. அப்போது மலைச்சிகரம் போன்ற தோற்றமுடைய மாருதியின் மகன் ஹனுமான்.
4.50.14
अब्रवीद् वानरान् घोरान् कान्तारवनकोविदः।
गिरिजालावृतान् देशान् मार्गित्वा दक्षिणां दिशम् ॥ ४.५०.१४ ॥
காடுகளிலும் கடினமான வழிகளிலும் வல்லவரான ஹனுமான், மலைகளின் வலையால் சூழப்பட்ட தெற்குத் திசைப் பகுதிகளைத் தேடிய பின், அச்சம் தரும் குரங்குகளிடம் கூறினார்.
4.50.15
वयं सर्वे परिश्रान्ता न च पश्याम मैथिलीम्।
अस्माच्चापि बिलाद्धंसाः क्रौञ्चाश्च सह सारसैः ॥ ४.५०.१५ ॥
நாம் அனைவரும் களைத்துவிட்டோம்; மைதிலியைக் காணவில்லை. இந்தக் குகையிலிருந்து அன்னப்பறவைகளும் கொக்குகளும் சாரசப் பறவைகளுடன் வெளியே வருகின்றன.
4.50.16
जलार्द्राश्चक्रवाकाश्च निष्पतन्ति स्म सर्वशः।
नूनं सलिलवानत्र कूपो वा यदि वा ह्रदः ॥ ४.५०.१६ ॥
நீரில் நனைந்த சக்ரவாகப் பறவைகளும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் பறந்து வருகின்றன. நிச்சயமாக இங்கு நீர் உண்டு; ஒரு கிணறோ அல்லது குளமோ இருக்க வேண்டும்.
4.50.17
तथा चेमे बिलद्वारे स्निग्धास्तिष्ठन्ति पादपाः।
इत्युक्तास्तद् बिलं सर्वे विविशुस्तिमिरावृतम् ॥ ४.५०.१७ ॥
மேலும் இந்த பசுமையான மரங்கள் குகை வாயிலில் நிற்கின்றன. இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், அனைத்துக் குரங்குகளும் இருளால் மூடப்பட்ட அந்தக் குகைக்குள் நுழைந்தன.
4.50.18
अचन्द्रसूर्यं हरयो ददृशू रोमहर्षणम्।
निशाम्य तस्मात् सिंहांश्च तांस्तांश्च मृगपक्षिणः ॥ ४.५०.१८ ॥
சந்திரனும் சூரியனும் இல்லாத, மயிர்க்கூச்செறியச் செய்யும் அந்த இடத்தைக் குரங்குகள் கண்டன. அங்கிருந்து சிங்கங்களின் ஒலியையும், பல்வேறு மிருகங்களும் பறவைகளும் எழுப்பிய ஒலிகளையும் கேட்டு.
4.50.19
प्रविष्टा हरिशार्दूला बिलं तिमिरसंवृतम्।
न तेषां सज्जते दृष्टिर्न तेजो न पराक्रमः ॥ ४.५०.१९ ॥
இருளால் மூடப்பட்ட அந்தக் குகையில் நுழைந்த அந்தக் குரங்குச் சிங்கங்களின் பார்வையும், ஒளியும், வீரமும் அங்கே பயனற்றுப் போயின.
4.50.20
वायोरिव गतिस्तेषां दृष्टिस्तमसि वर्तते।
ते प्रविष्टास्तु वेगेन तद् बिलं कपिकुञ्जराः ॥ ४.५०.२० ॥
அவர்களின் நடை காற்றைப் போல் வேகமானது, ஆனால் பார்வை இருளிலேயே நின்றது. வேகமாக அந்தக் குகைக்குள் நுழைந்த அந்தக் குரங்குப் யானைகள் அங்கேயே இருந்தன.
4.50.21
प्रकाशं चाभिरामं च ददृशुर्देशमुत्तमम्।
ततस्तस्मिन् बिले भीमे नानापादपसंकुले ॥ ४.५०.२१ ॥
பின்னர் அந்த அச்சமூட்டும் குகையில், பல வகை மரங்கள் நிறைந்த, ஒளியும் அழகும் உடைய உயர்ந்த இடத்தை அவர்கள் கண்டனர்.
4.50.22
अन्योन्यं सम्परिष्वज्य जग्मुर्योजनमन्तरम्।
ते नष्टसंज्ञास्तृषिताः सम्भ्रान्ताः सलिलार्थिनः ॥ ४.५०.२२ ॥
ஒருவரையொருவர் பற்றிக்கொண்டு அவர்கள் ஒரு யோசனை தூரம் சென்றனர். உணர்வு இழந்தவர்களாய், தாகமுற்று, பதறி, நீரைத் தேடிக்கொண்டிருந்தனர்.
4.50.23
परिपेतुर्बिले तस्मिन् कंचित् कालमतन्द्रिताः।
ते कृशा दीनवदनाः परिश्रान्ताः प्लवङ्गमाः ॥ ४.५०.२३ ॥
அந்தக் குகையில் சிறிது நேரம் அவர்கள் அலைந்து திரிந்தனர்; களைத்துப் போயிருந்தும் விழிப்பாக இருந்தனர். அவர்கள் மெலிந்தவர்களாய், துயர முகம் கொண்டவர்களாய், முழுவதும் களைத்த குரங்குகளாய் இருந்தனர்.
4.50.24
आलोकं ददृशुर्वीरा निराशा जीविते यदा।
ततस्तं देशमागम्य सौम्या वितिमिरं वनम् ॥ ४.५०.२४ ॥
வாழ்வில் நம்பிக்கை இழந்திருந்த அந்த வீரர்கள் அப்போது ஒளியைக் கண்டனர். பின்னர் அந்த அமைதியான குரங்குகள் இருளற்ற அந்தக் காட்டுப் பகுதியை அடைந்தனர்.
4.50.25
ददृशुः काञ्चनान् वृक्षान् दीप्तवैश्वानरप्रभान्।
सालांस्तालांस्तमालांश्च पुंनागान् वञ्जुलान् धवान् ॥ ४.५०.२५ ॥
அவர்கள் பொன்னிறமான மரங்களைக் கண்டனர்; அவை எரியும் நெருப்பைப் போல ஒளிர்ந்தன — சால், தால, தமால, புன்னாக, வஞ்சுல, தவ மரங்கள்.
4.50.26
चम्पकान् नागवृक्षांश्च कर्णिकारांश्च पुष्पितान्।
स्तबकैः काञ्चनैश्चित्रै रक्तैः किसलयैस्तथा ॥ ४.५०.२६ ॥
சம்பகம், நாக மரங்கள், மலர்ந்த கர்ணிகார மரங்களைக் கண்டனர்; அவை பொன்னிறமும் வண்ணமும் சிவப்புமான கொத்துகளாலும் தளிர்களாலும் நிறைந்திருந்தன.
4.50.27
आपीडैश्च लताभिश्च हेमाभरणभूषितान्।
तरुणादित्यसंकाशान् वैदूर्यमयवेदिकान् ॥ ४.५०.२७ ॥
அவை மாலைகளாலும் கொடிகளாலும் பொன் அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; இளம் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தன; வைடூரியக் கற்களால் ஆன மேடைகளைக் கொண்டிருந்தன.
4.50.28
बिभ्राजमानान् वपुषा पादपांश्च हिरण्मयान्।
नीलवैदूर्यवर्णाश्च पद्मिनीः पतगैर्वृताः ॥ ४.५०.२८ ॥
பொன்னிறமான அம்மரங்கள் தங்கள் வடிவால் ஒளிர்ந்தன; நீல வைடூரியம் போன்ற நிறமுள்ள தாமரைக் குளங்கள் பறவைகளால் சூழப்பட்டிருந்தன.
4.50.29
महद्भिः काञ्चनैर्वृक्षैर्वृता बालार्कसंनिभैः।
जातरूपमयैर्मत्स्यैर्महद्भिश्चाथ पङ्कजैः ॥ ४.५०.२९ ॥
அவை காலை சூரியனைப் போன்ற பெரிய பொன்மரங்களால் சூழப்பட்டிருந்தன; பொன்மயமான மீன்களும் பெரிய தாமரைகளும் இருந்தன.
4.50.30
नलिनीस्तत्र ददृशुः प्रसन्नसलिलायुताः।
काञ्चनानि विमानानि राजतानि तथैव च ॥ ४.५०.३० ॥
அங்கு தெளிந்த நீர் நிறைந்த தாமரைக் குளங்களைக் கண்டனர்; பொன்னாலும் வெள்ளியாலும் ஆன விமானங்களையும் கண்டனர்.
4.50.31
तपनीयगवाक्षाणि मुक्ताजालावृतानि च।
हैमराजतभौमानि वैदूर्यमणिमन्ति च ॥ ४.५०.३१ ॥
பொன்னாலான சாளரங்கள் இருந்தன; முத்துவலைகளால் மூடப்பட்டிருந்தன; பொன், வெள்ளி, மண் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்டவை; வைடூரிய மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை.
4.50.32
ददृशुस्तत्र हरयो गृहमुख्यानि सर्वशः।
पुष्पितान् फलिनो वृक्षान् प्रवालमणिसंनिभान् ॥ ४.५०.३२ ॥
அங்கே குரங்குகள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் சிறந்த மாளிகைகளைக் கண்டன; பூத்துக் காய்த்த மரங்களையும் பவளமணிகள் போல் ஒளிர்ந்த மரங்களையும் கண்டன.
4.50.33
काञ्चनभ्रमरांश्चैव मधूनि च समन्ततः।
मणिकाञ्चनचित्राणि शयनान्यासनानि च ॥ ४.५०.३३ ॥
பொன்வண்டுகளும், சுற்றிலும் தேனும், மணியும் பொன்னும் பொறித்த படுக்கைகளும் இருக்கைகளும் இருந்தன.
4.50.34
विविधानि विशालानि ददृशुस्ते समन्ततः।
हैमराजतकांस्यानां भाजनानां च राशयः ॥ ४.५०.३४ ॥
பலவகையான பெரிய பொருட்களை அவர்கள் சுற்றிலும் கண்டனர்; பொன், வெள்ளி, வெண்கலப் பாத்திரங்களின் குவியல்களையும் கண்டனர்.
4.50.35
अगुरूणां च दिव्यानां चन्दनानां च संचयान्।
शुचीन्यभ्यवहाराणि मूलानि च फलानि च ॥ ४.५०.३५ ॥
தெய்வீக அகில் மரம் மற்றும் சந்தனக் குவியல்களையும், தூய உணவுப் பொருட்களையும், கிழங்குகளையும் பழங்களையும் கண்டனர்.
4.50.36
महार्हाणि च यानानि मधूनि रसवन्ति च।
दिव्यानामम्बराणां च महार्हाणां च संचयान् ॥ ४.५०.३६ ॥
பெரும் விலையுள்ள வாகனங்கள், சுவையான தேன், தெய்வீக மற்றும் பெரும் விலையுள்ள ஆடைகளின் குவியல்களையும் கண்டனர்.
4.50.37
कम्बलानां च चित्राणामजिनानां च संचयान्।
तत्र तत्र च विन्यस्तान् दीप्तान् वैश्वानरप्रभान् ॥ ४.५०.३७ ॥
அங்கங்கே வைக்கப்பட்டிருந்த வண்ணமயமான கம்பளிகளும் மான்தோல்களும் குவியலாகக் கிடந்தன; அவை வைசுவானரனின் (அக்னியின்) ஒளியுடன் ஜொலித்தன.
4.50.38
ददृशुर्वानराः शुभ्राञ्जातरूपस्य संचयान्।
तत्र तत्र विचिन्वन्तो बिले तत्र महाप्रभाः ॥ ४.५०.३८ ॥
அந்த குகையில் அங்கங்கே தேடிக்கொண்டிருந்த பேரொளி மிக்க வானரர்கள் பிரகாசமான பொன் குவியல்களைக் கண்டனர்.
4.50.39
ददृशुर्वानराः शूराः स्त्रियं कांचिददूरतः।
तां च ते ददृशुस्तत्र चीरकृष्णाजिनाम्बराम् ॥ ४.५०.३९ ॥
வீர வானரர்கள் சற்று தொலைவில் ஒரு பெண்ணைக் கண்டனர்; அங்கே அவள் மரவுரியும் கருமான் தோலும் அணிந்திருந்தாள்.
4.50.40
तापसीं नियताहारां ज्वलन्तीमिव तेजसा।
विस्मिता हरयस्तत्र व्यवतिष्ठन्त सर्वशः।
पप्रच्छ हनुमांस्तत्र कासि त्वं कस्य वा बिलम् ॥ ४.५०.४० ॥
கட்டுப்பாடான உணவு கொள்ளும், தேஜஸால் ஒளிரும் அந்தத் தவக்கோலத்துப் பெண்ணைக் கண்டு வானரர்கள் வியப்புற்று எல்லாப் பக்கமும் நின்றனர். அங்கே அனுமான், "நீ யார்? இந்தக் குகை யாருடையது?" என்று கேட்டான்.
4.50.41
ततो हनूमान् गिरिसंनिकाशः
कृताञ्जलिस्तामभिवाद्य वृद्धाम्।
पप्रच्छ का त्वं भवनं बिलं च
रत्नानि चेमानि वदस्व कस्य ॥ ४.५०.४१ ॥
அப்போது மலைபோன்ற அனுமான் கைகூப்பி அந்த முதியவளை வணங்கி, "நீ யார்? இந்த இல்லமும் குகையும், இந்த ரத்தினங்களும் யாருடையவை? சொல்." என்று கேட்டான்.