ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 4.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.7.1
एवमुक्तस्तु सुग्रीवो रामेणार्तेन वानरः।
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यं सबाष्पं बाष्पगद्गदः ॥ ४.७.१ ॥
ರಾಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ದುಃಖಿತನಾದ ವಾನರ ಸುಗ್ರೀವನು ಕೈಮುಗಿದು, ಕಣ್ಣೀರಿನೊಂದಿಗೆ, ಗದ್ಗದ ಕಂಠದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
4.7.2
न जाने निलयं तस्य सर्वथा पापरक्षसः।
सामर्थ्यं विक्रमं वापि दौष्कुलेयस्य वा कुलम् ॥ ४.७.२ ॥
ಆ ಪಾಪಿ ರಾಕ್ಷಸನ ನೆಲೆಯನ್ನಾಗಲಿ, ಅವನ ಶಕ್ತಿ-ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಆ ಕೀಳುಕುಲದವನ ವಂಶವನ್ನಾಗಲಿ ನಾನು ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಅರಿಯೆ.
4.7.3
सत्यं तु प्रतिजानामि त्यज शोकमरिंदम।
करिष्यामि तथा यत्नं यथा प्राप्स्यसि मैथिलीम् ॥ ४.७.३ ॥
ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಾನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು. ನೀನು ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೆನು.
4.7.4
रावणं सगणं हत्वा परितोष्यात्मपौरुषम्।
तथास्मि कर्ता नचिराद् यथा प्रीतो भविष्यसि ॥ ४.७.४ ॥
ರಾವಣನನ್ನು ಅವನ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಹರಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನೀನು ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವೆನು.
4.7.5
अलं वैक्लव्यमालम्ब्य धैर्यमात्मगतं स्मर।
त्वद्विधानां न सदृशमीदृशं बुद्धिलाघवम् ॥ ४.७.५ ॥
ಇನ್ನು ಸಾಕು ಹತಾಶೆ; ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು. ನಿನ್ನಂಥವರಿಗೆ ಇಂತಹ ಬುದ್ಧಿಯ ಚಂಚಲತೆ ಸರಿಹೊಂದದು.
4.7.6
मयापि व्यसनं प्राप्तं भार्याविरहजं महत्।
नाहमेवं हि शोचामि धैर्यं न च परित्यजे ॥ ४.७.६ ॥
ಪತ್ನಿಯ ವಿರಹದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಮಹಾ ಸಂಕಟ ನನಗೂ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೂ ನಾನು ಹೀಗೆ ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
4.7.7
नाहं तामनुशोचामि प्राकृतो वानरोऽपि सन्।
महात्मा च विनीतश्च किं पुनर्धृतिमान् महान् ॥ ४.७.७ ॥
ಸಾಮಾನ್ಯ ವಾನರನಾದರೂ ನಾನು ಅವಳಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಾತ್ಮನೂ ವಿನೀತನೂ ಮಹಾ ಧೈರ್ಯವಂತನೂ ಆದವನು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ದುಃಖಿಸುವನು?
4.7.8
बाष्पमापतितं धैर्यान्निग्रहीतुं त्वमर्हसि।
मर्यादां सत्त्वयुक्तानां धृतिं नोत्स्रष्टुमर्हसि ॥ ४.७.८ ॥
ಉಕ್ಕುವ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ತಡೆಯುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ. ಸತ್ತ್ವವಂತರ ಮರ್ಯಾದೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಬಿಡದಿರುವುದೇ.
4.7.9
व्यसने वार्थकृच्छ्रे वा भये वा जीवितान्तगे।
विमृशंश्च स्वयाबुद्ध्या धृतिमान् नावसीदति ॥ ४.७.९ ॥
ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಧನಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ, ಭಯದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವಿಚಾರಿಸುವ ಧೈರ್ಯವಂತನು ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ.
4.7.10
बालिशस्तु नरो नित्यं वैक्लव्यं योऽनुवर्तते।
स मज्जत्यवशः शोके भाराक्रान्तेव नौर्जले ॥ ४.७.१० ॥
ಆದರೆ ಸದಾ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಮೂಢನು. ಅವನು ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ, ಭಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೋಣಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವಂತೆ.
4.7.11
एषोऽञ्जलिर्मया बद्धः प्रणयात् त्वां प्रसादये।
पौरुषं श्रय शोकस्य नान्तरं दातुमर्हसि ॥ ४.७.११ ॥
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೈಮುಗಿದು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪೌರುಷವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು; ಶೋಕಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಡ.
4.7.12
ये शोकमनुवर्तन्ते न तेषां विद्यते सुखम्।
तेजश्च क्षीयते तेषां न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ४.७.१२ ॥
ಶೋಕಕ್ಕೆ ವಶರಾಗುವವರಿಗೆ ಸುಖವಿಲ್ಲ; ಅವರ ತೇಜಸ್ಸೂ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ. ನೀನು ಶೋಕಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
4.7.13
शोकेनाभिप्रपन्नस्य जीविते चापि संशयः।
स शोकं त्यज राजेन्द्र धैर्यमाश्रय केवलम् ॥ ४.७.१३ ॥
ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸಂಶಯವಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ಕೇವಲ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು.
4.7.14
हितं वयस्यभावेन ब्रूहि नोपदिशामि ते।
वयस्यतां पूजयन्मे न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ४.७.१४ ॥
ಗೆಳೆಯನ ಭಾವದಿಂದ ಹಿತವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ನೀನು ಶೋಕಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
4.7.15
मधुरं सान्त्वितस्तेन सुग्रीवेण स राघवः।
मुखमश्रुपरिक्लिन्नं वस्त्रान्तेन प्रमार्जयत् ॥ ४.७.१५ ॥
ಸುಗ್ರೀವನ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ಆ ರಾಘವನು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತೋಯ್ದ ಮುಖವನ್ನು ವಸ್ತ್ರದ ತುದಿಯಿಂದ ಒರೆಸಿಕೊಂಡನು.
4.7.16
प्रकृतिस्थस्तु काकुत्स्थः सुग्रीवचनात् प्रभुः।
सम्परिष्वज्य सुग्रीवमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७.१६ ॥
ಸುಗ್ರೀವನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರಗೊಂಡ ಪ್ರಭು ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು, ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ಆಲಂಗಿಸಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
4.7.17
कर्तव्यं यद् वयस्येन स्निग्धेन च हितेन च।
अनुरूपं च युक्तं च कृतं सुग्रीव तत् त्वया ॥ ४.७.१७ ॥
ಓ ಸುಗ್ರೀವ, ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ಹಿತೈಷಿಯಾದ ಗೆಳೆಯನು ಮಾಡಬೇಕಾದುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ.
4.7.18
एष च प्रकृतिस्थोऽहमनुनीतस्त्वया सखे।
दुर्लभो हीदृशो बन्धुरस्मिन् काले विशेषतः ॥ ४.७.१८ ॥
ಓ ಗೆಳೆಯ, ನಿನ್ನ ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ನಾನು ಈಗ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಇಂತಹ ಬಂಧು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದುರ್ಲಭ.
4.7.19
किं तु यत्नस्त्वया कार्यो मैथिल्याः परिमार्गणे।
राक्षसस्य च रौद्रस्य रावणस्य दुरात्मनः ॥ ४.७.१९ ॥
ಆದರೆ ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವಲ್ಲಿ ನೀನು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು; ಕ್ರೂರ ರಾಕ್ಷಸ ದುರಾತ್ಮ ರಾವಣನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.
4.7.20
मया च यदनुष्ठेयं विस्रब्धेन तदुच्यताम्।
वर्षास्विव च सुक्षेत्रे सर्वं सम्पद्यते तव ॥ ४.७.२० ॥
ನಾನು ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಹೇಳು; ಉತ್ತಮ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಫಲಿಸುವಂತೆ, ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧಿಸುವುದು.
4.7.21
मया च यदिदं वाक्यमभिमानात् समीरितम्।
तत्त्वया हरिशार्दूल तत्त्वमित्युपधार्यताम् ॥ ४.७.२१ ॥
ನಾನು ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತನ್ನು, ಹರಿಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಅದು ಹೀಗೆಯೇ ಎಂದು ನೀನು ತಿಳಿ.
4.7.22
अनृतं नोक्तपूर्वं मे न च वक्ष्ये कदाचन।
एतत्ते प्रतिजानामि सत्येनैव शपाम्यहम् ॥ ४.७.२२ ॥
ನಾನು ಹಿಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆಯೇ ಆಣೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.
4.7.23
ततः प्रहृष्टः सुग्रीवो वानरैः सचिवैः सह।
राघवस्य वचः श्रुत्वा प्रतिज्ञातं विशेषतः ॥ ४.७.२३ ॥
ಆಗ ರಾಘವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವನು ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸುಗ್ರೀವನು ವಾನರರು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
4.7.24
एवमेकान्तसम्पृक्तौ ततस्तौ नरवानरौ।
उभावन्योन्यसदृशं सुखं दुःखमभाषताम् ॥ ४.७.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ನರನು ಮತ್ತು ವಾನರನು, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸರಿಹೊಂದುವ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿದರು.
4.7.25
महानुभावस्य वचो निशम्य
हरिर्नृपाणामधिपस्य तस्य।
कृतं स मेने हरिवीरमुख्य-
स्तदा च कार्यं हृदयेन विद्वान् ॥ ४.७.२५ ॥
ಮಹಾನುಭಾವನಾದ ಆ ರಾಜಾಧಿಪತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಾನರವೀರರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯನಾದ ಹರಿ (ಸುಗ್ರೀವ) ಆಗ ಆ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತೆಂದು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿದನು.