รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 4.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.7.1
एवमुक्तस्तु सुग्रीवो रामेणार्तेन वानरः।
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यं सबाष्पं बाष्पगद्गदः ॥ ४.७.१ ॥
เมื่อพระรามตรัสดังนี้แล้ว พญาวานรสุครีพผู้โศกเศร้า ประนมมือ มีน้ำตาคลอและเสียงสะอื้น จึงกล่าวถ้อยคำนี้
4.7.2
न जाने निलयं तस्य सर्वथा पापरक्षसः।
सामर्थ्यं विक्रमं वापि दौष्कुलेयस्य वा कुलम् ॥ ४.७.२ ॥
ข้าพระองค์ไม่รู้เลยว่าที่อยู่ของรากษสบาปนั้นอยู่ที่ใด ไม่รู้กำลังและความกล้าของมัน และไม่รู้ตระกูลของผู้เกิดต่ำช้าผู้นั้นเลย
4.7.3
सत्यं तु प्रतिजानामि त्यज शोकमरिंदम।
करिष्यामि तथा यत्नं यथा प्राप्स्यसि मैथिलीम् ॥ ४.७.३ ॥
ข้าพเจ้าขอให้สัตย์ปฏิญาณแด่ท่าน จงละความโศกเสียเถิด โอ้ผู้ปราบศัตรู ข้าพเจ้าจะพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อให้ท่านได้พบกับไมถิลี
4.7.4
रावणं सगणं हत्वा परितोष्यात्मपौरुषम्।
तथास्मि कर्ता नचिराद् यथा प्रीतो भविष्यसि ॥ ४.७.४ ॥
ข้าพเจ้าจะสังหารราวณะพร้อมบริวาร และแสดงความกล้าหาญของตนให้ท่านพอใจ จะกระทำการนั้นในไม่ช้า จนท่านจะได้รับความยินดี
4.7.5
अलं वैक्लव्यमालम्ब्य धैर्यमात्मगतं स्मर।
त्वद्विधानां न सदृशमीदृशं बुद्धिलाघवम् ॥ ४.७.५ ॥
พอเถิดกับความอ่อนแอใจ จงระลึกถึงความอดทนที่มีอยู่ในตัวท่าน ความคิดที่เบาหวิวเช่นนี้ไม่เหมาะกับผู้เช่นท่านเลย
4.7.6
मयापि व्यसनं प्राप्तं भार्याविरहजं महत्।
नाहमेवं हि शोचामि धैर्यं न च परित्यजे ॥ ४.७.६ ॥
ข้าพเจ้าเองก็ประสบความทุกข์ใหญ่ที่เกิดจากการพรากจากภรรยาเช่นกัน แต่ข้าพเจ้าไม่โศกเศร้าอย่างนี้ และไม่ละทิ้งความอดทน
4.7.7
नाहं तामनुशोचामि प्राकृतो वानरोऽपि सन्।
महात्मा च विनीतश्च किं पुनर्धृतिमान् महान् ॥ ४.७.७ ॥
ข้าพเจ้าไม่โศกเศร้าเพราะนาง แม้ข้าพเจ้าเป็นเพียงวานรธรรมดา ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ อ่อนน้อม และมีความมั่นคงอย่างยิ่ง จะไม่ควรโศกเศร้ายิ่งกว่านั้นอีกหรือ
4.7.8
बाष्पमापतितं धैर्यान्निग्रहीतुं त्वमर्हसि।
मर्यादां सत्त्वयुक्तानां धृतिं नोत्स्रष्टुमर्हसि ॥ ४.७.८ ॥
ท่านควรระงับน้ำตาที่ไหลพรั่งออกมาด้วยความอดทน ธรรมเนียมของผู้มีความเข้มแข็งคือไม่ละทิ้งความมั่นคง
4.7.9
व्यसने वार्थकृच्छ्रे वा भये वा जीवितान्तगे।
विमृशंश्च स्वयाबुद्ध्या धृतिमान् नावसीदति ॥ ४.७.९ ॥
ในยามทุกข์ยากหรือเมื่อเดือดร้อนเรื่องทรัพย์สิน หรือในยามหวาดกลัว หรือแม้ยามใกล้สิ้นชีวิต ผู้มีความมั่นคงที่ไตร่ตรองด้วยปัญญาของตนย่อมไม่จมอยู่ในความท้อแท้
4.7.10
बालिशस्तु नरो नित्यं वैक्लव्यं योऽनुवर्तते।
स मज्जत्यवशः शोके भाराक्रान्तेव नौर्जले ॥ ४.७.१० ॥
ส่วนคนโง่เขลาคือผู้ที่มักยอมตามความท้อแท้อยู่เสมอ เขาย่อมจมลงในความโศก ไร้กำลังดุจเรือที่บรรทุกหนักจมลงในน้ำ
4.7.11
एषोऽञ्जलिर्मया बद्धः प्रणयात् त्वां प्रसादये।
पौरुषं श्रय शोकस्य नान्तरं दातुमर्हसि ॥ ४.७.११ ॥
ข้าพเจ้าประนมมือนี้ด้วยความรัก ขออ้อนวอนท่าน จงพึ่งพาความพยายามของตน อย่าปล่อยให้ความโศกมีช่องว่างเลย
4.7.12
ये शोकमनुवर्तन्ते न तेषां विद्यते सुखम्।
तेजश्च क्षीयते तेषां न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ४.७.१२ ॥
ผู้ที่ยอมตามความโศกย่อมไม่มีความสุข และเดชของเขาก็เสื่อมลง ท่านไม่ควรโศกเศร้าเลย
4.7.13
शोकेनाभिप्रपन्नस्य जीविते चापि संशयः।
स शोकं त्यज राजेन्द्र धैर्यमाश्रय केवलम् ॥ ४.७.१३ ॥
สำหรับผู้ที่ถูกความโศกครอบงำ แม้แต่ชีวิตก็ยังน่าสงสัย ดังนั้น โอ้จอมกษัตริย์ จงละความโศกเสียและพึ่งพาเพียงความมั่นคงเท่านั้น
4.7.14
हितं वयस्यभावेन ब्रूहि नोपदिशामि ते।
वयस्यतां पूजयन्मे न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ४.७.१४ ॥
ด้วยความเป็นสหาย ข้าพเจ้าพูดสิ่งที่เป็นประโยชน์ ข้าพเจ้ามิได้สั่งสอนท่าน และเพราะให้เกียรติแก่มิตรภาพของเรา ท่านไม่ควรโศกเศร้าเลย
4.7.15
मधुरं सान्त्वितस्तेन सुग्रीवेण स राघवः।
मुखमश्रुपरिक्लिन्नं वस्त्रान्तेन प्रमार्जयत् ॥ ४.७.१५ ॥
พระราฆพผู้นั้นได้รับการปลอบโยนด้วยถ้อยคำอ่อนหวานของสุครีพ จึงใช้ชายผ้าเช็ดใบหน้าที่ชุ่มด้วยน้ำตา
4.7.16
प्रकृतिस्थस्तु काकुत्स्थः सुग्रीवचनात् प्रभुः।
सम्परिष्वज्य सुग्रीवमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.७.१६ ॥
พระกากุตถ์ผู้เป็นเจ้า กลับคืนสู่ความสงบใจด้วยถ้อยคำของสุครีพ จึงโอบกอดสุครีพและกล่าวถ้อยคำนี้
4.7.17
कर्तव्यं यद् वयस्येन स्निग्धेन च हितेन च।
अनुरूपं च युक्तं च कृतं सुग्रीव तत् त्वया ॥ ४.७.१७ ॥
โอ้สุครีพ สิ่งที่สหายผู้รักใคร่และหวังดีพึงกระทำ ท่านได้ทำอย่างเหมาะสมและถูกต้องแล้ว
4.7.18
एष च प्रकृतिस्थोऽहमनुनीतस्त्वया सखे।
दुर्लभो हीदृशो बन्धुरस्मिन् काले विशेषतः ॥ ४.७.१८ ॥
โอ้สหาย บัดนี้ข้าพเจ้าได้สงบใจอีกครั้งด้วยการปลอบโยนของท่าน มิตรเช่นท่านหาได้ยาก โดยเฉพาะในยามเช่นนี้
4.7.19
किं तु यत्नस्त्वया कार्यो मैथिल्याः परिमार्गणे।
राक्षसस्य च रौद्रस्य रावणस्य दुरात्मनः ॥ ४.७.१९ ॥
แต่ท่านต้องพยายามในการค้นหาไมถิลี และในเรื่องของรากษสที่น่าสะพรึงกลัว ราวณะผู้มีจิตชั่วร้าย ก็เช่นกัน
4.7.20
मया च यदनुष्ठेयं विस्रब्धेन तदुच्यताम्।
वर्षास्विव च सुक्षेत्रे सर्वं सम्पद्यते तव ॥ ४.७.२० ॥
ส่วนสิ่งที่ข้าพเจ้าต้องกระทำ จงบอกมาด้วยความไว้วางใจเถิด ดุจในทุ่งนาอันดีในฤดูฝน สิ่งทั้งปวงจะสำเร็จผลแก่ท่าน
4.7.21
मया च यदिदं वाक्यमभिमानात् समीरितम्।
तत्त्वया हरिशार्दूल तत्त्वमित्युपधार्यताम् ॥ ४.७.२१ ॥
ที่ข้าพเจ้าได้กล่าวถ้อยคำนี้ออกไปด้วยความทะนงตน โอ้ผู้เสือในหมู่หริ ขอท่านจงเข้าใจว่าเป็นดังนั้นจริง
4.7.22
अनृतं नोक्तपूर्वं मे न च वक्ष्ये कदाचन।
एतत्ते प्रतिजानामि सत्येनैव शपाम्यहम् ॥ ४.७.२२ ॥
ข้าพเจ้าไม่เคยกล่าวคำเท็จมาก่อน และจะไม่กล่าวเลยในกาลใดๆ ข้าพเจ้าขอให้คำมั่นนี้แก่ท่าน และขอสาบานด้วยความจริงนั่นเอง
4.7.23
ततः प्रहृष्टः सुग्रीवो वानरैः सचिवैः सह।
राघवस्य वचः श्रुत्वा प्रतिज्ञातं विशेषतः ॥ ४.७.२३ ॥
ครั้นนั้น สุครีพผู้ปีติยินดียิ่งนัก พร้อมด้วยวานรและเหล่าอำมาตย์ ได้ฟังถ้อยคำของราฆวะ โดยเฉพาะคำมั่นที่ท่านได้ให้ไว้
4.7.24
एवमेकान्तसम्पृक्तौ ततस्तौ नरवानरौ।
उभावन्योन्यसदृशं सुखं दुःखमभाषताम् ॥ ४.७.२४ ॥
ดังนั้น ทั้งสองคือมนุษย์และวานร ผู้ผูกพันกันอย่างแนบแน่นในที่ลับ ต่างได้สนทนากันถึงสุขและทุกข์ ซึ่งเหมาะสมกับกันและกัน
4.7.25
महानुभावस्य वचो निशम्य
हरिर्नृपाणामधिपस्य तस्य।
कृतं स मेने हरिवीरमुख्य-
स्तदा च कार्यं हृदयेन विद्वान् ॥ ४.७.२५ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของพระราชาผู้ทรงอานุภาพยิ่งใหญ่แห่งนรปติทั้งหลายนั้น สุครีพผู้เลิศในหมู่วีรวานร จึงถือว่ากิจนั้นสำเร็จแล้ว และด้วยปัญญาในใจของตน ได้วินิจฉัยเช่นนั้น