Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.12.1
स तस्य मध्ये भवनस्य संस्थितो
लतागृहांश्चित्रगृहान् निशागृहान्।
जगाम सीतां प्रतिदर्शनोत्सुको
न चैव तां पश्यति चारुदर्शनाम् ॥ ५.१२.१ ॥
Recorrió las glorietas de enredaderas, las galerías de pinturas y las cámaras nocturnas en el centro de aquella mansión, ansioso por volver a ver a Sītā; pero no la vio, la de hermoso aspecto.
5.12.2
स चिन्तयामास ततो महाकपिः
प्रियामपश्यन् रघुनन्दनस्य ताम्।
ध्रुवं न सीता ध्रियते यथा न मे
विचिन्वतो दर्शनमेति मैथिली ॥ ५.१२.२ ॥
Entonces el gran mono reflexionó, al no ver a la amada del deleite de los Raghus: 'Sin duda Sītā no vive, pues buscando no encuentro la vista de la Maithilī.'
5.12.3
सा राक्षसानां प्रवरेण जानकी
स्वशीलसंरक्षणतत्परा सती।
अनेन नूनं प्रति दुष्टकर्मणा
हता भवेदार्यपथे परे स्थिता ॥ ५.१२.३ ॥
Sītā Jānakī, dedicada a guardar su virtud ante el jefe de los rākṣasas, mujer casta firme en el noble sendero, sin duda ha sido muerta por este malhechor.
5.12.4
विरूपरूपा विकृता विवर्चसो
महानना दीर्घविरूपदर्शनाः।
समीक्ष्य ता राक्षसराजयोषितो
भयाद् विनष्टा जनकेश्वरात्मजा ॥ ५.१२.४ ॥
De forma deforme, aspecto alterado, sin brillo, de boca grande, alargadas y espantosas de ver: al ver a aquellas mujeres del rey rākṣasa, la hija de Janaka, señor de los hombres, pereció de miedo.
5.12.5
सीतामदृष्ट्वा ह्यनवाप्य पौरुषं
विहृत्य कालं सह वानरैश्चिरम्।
न मेऽस्ति सुग्रीवसमीपगा गतिः
सुतीक्ष्णदण्डो बलवांश्च वानरः ॥ ५.१२.५ ॥
Sin haber visto a Sītā y sin alcanzar el fruto de mi valor, habiendo pasado mucho tiempo con los monos, no tengo camino para volver a la presencia de Sugrīva; Sugrīva es un mono de castigo severo y gran fuerza.
5.12.6
दृष्टमन्तःपुरं सर्वं दृष्टा रावणयोषितः।
न सीता दृश्यते साध्वी वृथा जातो मम श्रमः ॥ ५.१२.६ ॥
He visto todo el gineceo y a todas las mujeres de Rāvaṇa, pero la virtuosa Sītā no se ve; mi esfuerzo ha sido en vano.
5.12.7
किं नु मां वानराः सर्वे गतं वक्ष्यन्ति संगताः।
गत्वा तत्र त्वया वीर किं कृतं तद् वदस्व नः ॥ ५.१२.७ ॥
¡Oh héroe!, ¿qué dirán de mí todos los monos reunidos? Dinos qué hiciste allí.
5.12.8
अदृष्ट्वा किं प्रवक्ष्यामि तामहं जनकात्मजाम्।
ध्रुवं प्रायमुपासिष्ये कालस्य व्यतिवर्तने ॥ ५.१२.८ ॥
Sin haber visto a Sītā, hija de Janaka, ¿qué le diré? Ciertamente, para pasar el tiempo, emprenderé el ayuno hasta la muerte.
5.12.9
किं वा वक्ष्यति वृद्धश्च जाम्बवानंगदश्च सः।
गतं पारं समुद्रस्य वानराश्च समागताः ॥ ५.१२.९ ॥
¿Qué dirán el anciano Jāmbavān y Aṅgada? Se ha alcanzado la orilla lejana del océano, y los monos se han reunido.
5.12.10
अनिर्वेदः श्रियो मूलमनिर्वेदः परं सुखम्।
भूयस्तत्र विचेष्यामि न यत्र विचयः कृतः ॥ ५.१२.१० ॥
No desesperarse es la raíz de la prosperidad; no desesperarse es la felicidad suprema. Volveré a buscar allí donde no se ha buscado.
5.12.11
अनिर्वेदो हि सततं सर्वार्थेषु प्रवर्तकः।
करोति सफलं जन्तोः कर्म यच्च करोति सः ॥ ५.१२.११ ॥
En verdad, no desesperarse es siempre el impulsor de todos los fines; hace fructífera la acción que realiza un ser vivo.
5.12.12
तस्मादनिर्वेदकरं यत्नं चेष्टेऽहमुत्तमम्।
अदृष्टांश्च विचेष्यामि देशान् रावणपालितान् ॥ ५.१२.१२ ॥
Por tanto, haré el esfuerzo supremo que no engendra desaliento, y buscaré en los lugares custodiados por Rāvaṇa que aún no han sido vistos.
5.12.13
आपानशाला विचितास्तथा पुष्पगृहाणि च।
चित्रशालाश्च विचिता भूयः क्रीडागृहाणि च ॥ ५.१२.१३ ॥
Busqué en las salas de bebida, las cámaras de flores y las galerías de pinturas, y de nuevo busqué en las casas de placer.
5.12.15
निष्कुटान्तररथ्याश्च विमानानि च सर्वशः।
भूमीगृहांश्चैत्यगृहान् गृहातिगृहकानपि।
उत्पतन् निपतंश्चापि तिष्ठन् गच्छन् पुनः क्वचित् ॥ ५.१२.१५ ॥
Las calles interiores de los jardines y los pabellones por todas partes; las cámaras subterráneas, las casas de santuario y casas más allá de casas — saltando hacia arriba, saltando hacia abajo, deteniéndome o avanzando de nuevo en algún lugar.
5.12.16
अपवृण्वंश्च द्वाराणि कपाटान्यवघट्टयन्।
प्रविशन् निष्पतंश्चापि प्रपतन्नुत्पतन्निव ॥ ५.१२.१६ ॥
Abriendo las puertas y empujando las hojas, entrando y saliendo, como si cayera y saltara hacia arriba.
5.12.17
सर्वमप्यवकाशं स विचचार महाकपिः।
चतुरंगुलमात्रोऽपि नावकाशः स विद्यते।
रावणान्तःपुरे तस्मिन् यं कपिर्न जगाम सः ॥ ५.१२.१७ ॥
Aquel gran mono buscó en todos los lugares; no quedó ni un espacio del ancho de cuatro dedos en los aposentos interiores de Rāvaṇa que el mono no recorriera.
5.12.18
प्राकारान्तरवीथ्यश्च वेदिकाश्चैत्यसंश्रयाः।
श्वभ्राश्च पुष्करिण्यश्च सर्वं तेनावलोकितम् ॥ ५.१२.१८ ॥
Las calles entre las murallas, las terrazas, las moradas de santuario, los hoyos y los estanques de loto: todo lo examinó.
5.12.19
राक्षस्यो विविधाकारा विरूपा विकृतास्तथा।
दृष्टा हनुमता तत्र न तु सा जनकात्मजा ॥ ५.१२.१९ ॥
Allí Hanumān vio rākṣasīs de diversas formas, feas y deformes, pero no vio a Sītā, la hija de Janaka.
5.12.20
रूपेणाप्रतिमा लोके परा विद्याधरस्त्रियः।
दृष्टा हनुमता तत्र न तु राघवनन्दिनी ॥ ५.१२.२० ॥
Allí Hanumān vio a las mujeres de los vidyādhara, incomparables en belleza en el mundo y supremas, pero no vio a la deleite de los Rāghava.
5.12.21
नागकन्या वरारोहाः पूर्णचन्द्रनिभाननाः।
दृष्टा हनुमता तत्र न तु सा जनकात्मजा ॥ ५.१२.२१ ॥
Allí Hanumān vio a las doncellas serpiente, de hermosas caderas y rostros como la luna llena, pero no vio a Sītā, la hija de Janaka.
5.12.22
प्रमथ्य राक्षसेन्द्रेण नागकन्या बलाद्धृताः।
दृष्टा हनुमता तत्र न सा जनकनन्दिनी ॥ ५.१२.२२ ॥
Allí Hanumān vio a doncellas serpiente arrebatadas por la fuerza por el señor de los rākṣasas, pero no vio a Sītā, la hija de Janaka.
5.12.23
सोऽपश्यंस्तां महाबाहुः पश्यंश्चान्या वरस्त्रियः।
विषसाद महाबाहुर्हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.१२.२३ ॥
Sin verla, aunque veía a otras excelentes mujeres, el de grandes brazos, Hanumān, hijo del Viento, cayó en la desesperación.
5.12.24
उद्योगं वानरेन्द्राणां प्लवनं सागरस्य च।
व्यर्थं वीक्ष्यानिलसुतश्चिन्तां पुनरुपागतः ॥ ५.१२.२४ ॥
Viendo que el esfuerzo de los señores de los monos y su salto sobre el océano habían sido en vano, el hijo del Viento volvió a caer en la preocupación.
5.12.25
अवतीर्य विमानाच्च हनूमान् मारुतात्मजः।
चिन्तामुपजगामाथ शोकोपहतचेतनः ॥ ५.१२.२५ ॥
Tras descender del carro aéreo, Hanumān, hijo del Viento, con la conciencia abatida por el dolor, cayó en la reflexión.