வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.12.1
स तस्य मध्ये भवनस्य संस्थितो
लतागृहांश्चित्रगृहान् निशागृहान्।
जगाम सीतां प्रतिदर्शनोत्सुको
न चैव तां पश्यति चारुदर्शनाम् ॥ ५.१२.१ ॥
அவன் அந்த மாளிகையின் நடுவில் இருந்த கொடிக்குடில்கள், ஓவியக் கூடங்கள், இரவுக் கூடங்கள் ஆகியவற்றுக்குச் சென்றான்; சீதையை மீண்டும் காண ஆவலுடன் இருந்தான். ஆனால் அழகிய தோற்றமுடையவளை அவன் காணவில்லை.
5.12.2
स चिन्तयामास ततो महाकपिः
प्रियामपश्यन् रघुनन्दनस्य ताम्।
ध्रुवं न सीता ध्रियते यथा न मे
विचिन्वतो दर्शनमेति मैथिली ॥ ५.१२.२ ॥
பின்னர் அந்த மஹாகபி சிந்தித்தான் — ரகுநந்தனின் அன்பியை காணாததால்; நிச்சயமாக சீதை உயிருடன் இல்லை, ஏனெனில் தேடியும் மைதிலியின் தரிசனம் எனக்குக் கிடைக்கவில்லை.
5.12.3
सा राक्षसानां प्रवरेण जानकी
स्वशीलसंरक्षणतत्परा सती।
अनेन नूनं प्रति दुष्टकर्मणा
हता भवेदार्यपथे परे स्थिता ॥ ५.१२.३ ॥
ராக்ஷசத் தலைவனால் தன் கற்பைக் காப்பதில் ஈடுபட்டிருந்த சதியான ஜானகி, உயர்ந்த பாதையில் நின்றவள் — நிச்சயமாக இந்தத் தீயவனால் கொல்லப்பட்டிருப்பாள்.
5.12.4
विरूपरूपा विकृता विवर्चसो
महानना दीर्घविरूपदर्शनाः।
समीक्ष्य ता राक्षसराजयोषितो
भयाद् विनष्टा जनकेश्वरात्मजा ॥ ५.१२.४ ॥
விகாரமான வடிவமும், விகாரமான உடலும், ஒளியற்ற தோற்றமும், பெரிய வாயும், நீண்டு பயங்கரமான தோற்றமும் கொண்ட அந்த ராக்ஷசராஜனின் பெண்களைக் கண்டு, பயத்தால் ஜனகனின் மகள் அழிந்திருப்பாள்.
5.12.5
सीतामदृष्ट्वा ह्यनवाप्य पौरुषं
विहृत्य कालं सह वानरैश्चिरम्।
न मेऽस्ति सुग्रीवसमीपगा गतिः
सुतीक्ष्णदण्डो बलवांश्च वानरः ॥ ५.१२.५ ॥
சீதையைக் காணாமலும், வீரத்தின் பலனை அடையாமலும், வானரர்களுடன் நீண்ட காலம் கழித்த பின், இப்போது சுக்ரீவனிடம் செல்லும் வழி எனக்கு இல்லை; சுக்ரீவன் கடுமையான தண்டனை தருபவன், வலிமையான வானரன்.
5.12.6
दृष्टमन्तःपुरं सर्वं दृष्टा रावणयोषितः।
न सीता दृश्यते साध्वी वृथा जातो मम श्रमः ॥ ५.१२.६ ॥
அந்தப்புரம் முழுவதையும் பார்த்துவிட்டேன், ராவணனின் பெண்கள் அனைவரையும் பார்த்துவிட்டேன். ஆனால் கற்புடைய சீதை காணப்படவில்லை; என் முயற்சி வீணாயிற்று.
5.12.7
किं नु मां वानराः सर्वे गतं वक्ष्यन्ति संगताः।
गत्वा तत्र त्वया वीर किं कृतं तद् वदस्व नः ॥ ५.१२.७ ॥
ஓ வீரனே, அங்கே போய் நீ என்ன செய்தாய்? கூடியிருக்கும் வானரங்கள் அனைத்தும் என்னிடம் கேட்பார்கள்; அதை எங்களுக்குச் சொல் என்று.
5.12.8
अदृष्ट्वा किं प्रवक्ष्यामि तामहं जनकात्मजाम्।
ध्रुवं प्रायमुपासिष्ये कालस्य व्यतिवर्तने ॥ ५.१२.८ ॥
ஜனகனின் மகள் சீதையைக் காணாமல் நான் அவர்களிடம் என்ன சொல்வேன்? நிச்சயமாக காலத்தைக் கடத்த உண்ணாவிரதம் இருப்பேன்.
5.12.9
किं वा वक्ष्यति वृद्धश्च जाम्बवानंगदश्च सः।
गतं पारं समुद्रस्य वानराश्च समागताः ॥ ५.१२.९ ॥
வயோதிகனான ஜாம்பவானும் அங்கதனும் என்ன சொல்வார்கள்? கடலின் அக்கரையை அடைந்தாயிற்று, வானரங்களும் கூடிவிட்டன.
5.12.10
अनिर्वेदः श्रियो मूलमनिर्वेदः परं सुखम्।
भूयस्तत्र विचेष्यामि न यत्र विचयः कृतः ॥ ५.१२.१० ॥
சோர்வின்மை செல்வத்தின் வேர்; சோர்வின்மையே பேரின்பம். முன்பு தேடப்படாத இடத்தில் மீண்டும் தேடுவேன்.
5.12.11
अनिर्वेदो हि सततं सर्वार्थेषु प्रवर्तकः।
करोति सफलं जन्तोः कर्म यच्च करोति सः ॥ ५.१२.११ ॥
சோர்வின்மையே எப்போதும் எல்லா நோக்கங்களையும் தூண்டுவது. அது ஒரு உயிரினம் செய்யும் செயலை பலனுள்ளதாக்குகிறது.
5.12.12
तस्मादनिर्वेदकरं यत्नं चेष्टेऽहमुत्तमम्।
अदृष्टांश्च विचेष्यामि देशान् रावणपालितान् ॥ ५.१२.१२ ॥
ஆகவே சோர்வை அளிக்காத சிறந்த முயற்சியை நான் மேற்கொள்வேன்; ராவணனால் காக்கப்படும், இதுவரை காணப்படாத இடங்களில் தேடுவேன்.
5.12.13
आपानशाला विचितास्तथा पुष्पगृहाणि च।
चित्रशालाश्च विचिता भूयः क्रीडागृहाणि च ॥ ५.१२.१३ ॥
மதுச்சாலைகளையும், மலர்மாளிகைகளையும், ஓவியச்சாலைகளையும் தேடினேன்; மீண்டும் விளையாட்டு மாளிகைகளையும் தேடினேன்.
5.12.15
निष्कुटान्तररथ्याश्च विमानानि च सर्वशः।
भूमीगृहांश्चैत्यगृहान् गृहातिगृहकानपि।
उत्पतन् निपतंश्चापि तिष्ठन् गच्छन् पुनः क्वचित् ॥ ५.१२.१५ ॥
தோட்டங்களின் உள் வீதிகளையும், விமானங்களையும், எல்லா இடங்களிலும், நிலவறைகளையும், கோயில் அறைகளையும், வீடுகளுக்கு மேல் வீடுகளையும் (தேடினேன்); குதித்தும் இறங்கியும், நின்றும் நடந்தும் மீண்டும் எங்கேயோ.
5.12.16
अपवृण्वंश्च द्वाराणि कपाटान्यवघट्टयन्।
प्रविशन् निष्पतंश्चापि प्रपतन्नुत्पतन्निव ॥ ५.१२.१६ ॥
கதவுகளைத் திறந்தும், கதவுப் பலகைகளை இடித்துத் தள்ளியும், உள்ளே நுழைந்தும் வெளியே வந்தும், விழுவது போலவும் குதிப்பது போலவும்.
5.12.17
सर्वमप्यवकाशं स विचचार महाकपिः।
चतुरंगुलमात्रोऽपि नावकाशः स विद्यते।
रावणान्तःपुरे तस्मिन् यं कपिर्न जगाम सः ॥ ५.१२.१७ ॥
அந்த மகாகபி எல்லா இடத்தையும் தேடினான்; நான்கு அங்குல அளவுகூட இடம் விடாமல், ராவணனின் அந்தப்புரத்தில் குரங்கு செல்லாத இடம் எதுவும் இல்லை.
5.12.18
प्राकारान्तरवीथ्यश्च वेदिकाश्चैत्यसंश्रयाः।
श्वभ्राश्च पुष्करिण्यश्च सर्वं तेनावलोकितम् ॥ ५.१२.१८ ॥
மதில்களுக்கிடையிலுள்ள வீதிகள், மேடைகள், கோயில் இருப்பிடங்கள், குழிகள், தாமரைக் குளங்கள் — எல்லாவற்றையும் அவன் பார்த்தான்.
5.12.19
राक्षस्यो विविधाकारा विरूपा विकृतास्तथा।
दृष्टा हनुमता तत्र न तु सा जनकात्मजा ॥ ५.१२.१९ ॥
அங்கே அனுமன் பலவிதமான வடிவங்களையும், அழகற்றவையும் சிதைந்தவையுமான அரக்கிகளைக் கண்டான்; ஆனால் ஜனகரின் மகளை அங்கே காணவில்லை.
5.12.20
रूपेणाप्रतिमा लोके परा विद्याधरस्त्रियः।
दृष्टा हनुमता तत्र न तु राघवनन्दिनी ॥ ५.१२.२० ॥
அங்கே அனுமன் உலகில் அழகில் ஒப்பற்ற, சிறந்த வித்யாதர மகளிரைக் கண்டான்; ஆனால் ராகவனின் அன்பு மகளை அங்கே காணவில்லை.
5.12.21
नागकन्या वरारोहाः पूर्णचन्द्रनिभाननाः।
दृष्टा हनुमता तत्र न तु सा जनकात्मजा ॥ ५.१२.२१ ॥
அங்கே அனுமன் முழு நிலவு போன்ற முகமும், அழகிய இடையும் கொண்ட நாகக் கன்னியரைக் கண்டான்; ஆனால் ஜனகரின் மகளை அங்கே காணவில்லை.
5.12.22
प्रमथ्य राक्षसेन्द्रेण नागकन्या बलाद्धृताः।
दृष्टा हनुमता तत्र न सा जनकनन्दिनी ॥ ५.१२.२२ ॥
அங்கே அனுமன் அரக்கர் அரசனால் பலவந்தமாகக் கவர்ந்து கொண்டு வரப்பட்ட நாகக் கன்னியரைக் கண்டான்; ஜனகரின் மகளை அங்கே காணவில்லை.
5.12.23
सोऽपश्यंस्तां महाबाहुः पश्यंश्चान्या वरस्त्रियः।
विषसाद महाबाहुर्हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.१२.२३ ॥
அவளைக் காணாமலும், பிற சிறந்த மகளிரைக் கண்டும், அந்த மகாபாகு வாயுபுத்திரன் அனுமன் வருந்தினான்.
5.12.24
उद्योगं वानरेन्द्राणां प्लवनं सागरस्य च।
व्यर्थं वीक्ष्यानिलसुतश्चिन्तां पुनरुपागतः ॥ ५.१२.२४ ॥
வானர அரசர்களின் முயற்சியும், கடலைத் தாண்டிய பாய்ச்சலும் வீணானதைக் கண்டு, வாயுபுத்திரன் அனுமன் மீண்டும் கவலையில் ஆழ்ந்தான்.
5.12.25
अवतीर्य विमानाच्च हनूमान् मारुतात्मजः।
चिन्तामुपजगामाथ शोकोपहतचेतनः ॥ ५.१२.२५ ॥
விமானத்திலிருந்து இறங்கிய மாருதியின் மகன் அனுமன், துயரத்தால் சிதைந்த மனத்துடன் பெரும் கவலையில் ஆழ்ந்தான்.