ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 5.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.22.1
सीताया वचनं श्रुत्वा परुषं राक्षसेश्वरः।
प्रत्युवाच ततः सीतां विप्रियं प्रियदर्शनाम् ॥ ५.२२.१ ॥
ସୀତାଙ୍କର କଠୋର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ରାକ୍ଷସରାଜ ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରିୟା ସୀତାଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ କଥା କହିଲେ।
5.22.2
यथा यथा सान्त्वयिता वश्यः स्त्रीणां तथा तथा।
यथा यथा प्रियं वक्ता परिभूतस्तथा तथा ॥ ५.२२.२ ॥
ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଯେପରି ଯେପରି ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଆଯାଏ, ସେପରି ସେପରି ସେମାନେ ବଶ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ଯେପରି ଯେପରି ପ୍ରିୟ ବାକ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ସେପରି ସେପରି ସେ ଅପମାନିତ ହୁଏ।
5.22.3
संनियच्छति मे क्रोधं त्वयि कामः समुत्थितः।
द्रवतो मार्गमासाद्य हयानिव सुसारथिः ॥ ५.२२.३ ॥
ସୁଦକ୍ଷ ସାରଥି ଦୌଡୁଥିବା ଘୋଡାକୁ ବାଟରେ ଅଟକାଇ ଦିଏ, ସେହିପରି ତୁମ ପ୍ରତି ଉଠିଥିବା କାମ ମୋ କ୍ରୋଧକୁ ଅଟକାଉଛି।
5.22.4
वामः कामो मनुष्याणां यस्मिन् किल निबध्यते।
जने तस्मिंस्त्वनुक्रोशः स्नेहश्च किल जायते ॥ ५.२२.४ ॥
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର କାମ ବକ୍ର; ଯାହା ପ୍ରତି ତାହା ବନ୍ଧା ହୁଏ, ସେ ପ୍ରତି କରୁଣା ଓ ସ୍ନେହ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମେ।
5.22.5
एतस्मात् कारणान्न त्वां घातयामि वरानने।
वधार्हामवमानार्हां मिथ्या प्रव्रजने रताम् ॥ ५.२२.५ ॥
ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ସୁନ୍ଦରବଦନେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବଧ କରୁ ନାହିଁ; ତୁମେ ବଧଯୋଗ୍ୟ, ଅପମାନଯୋଗ୍ୟ, ମିଥ୍ୟା ସନ୍ନ୍ୟାସ ଜୀବନରେ ରତା।
5.22.6
परुषाणि हि वाक्यानि यानि यानि ब्रवीषि माम्।
तेषु तेषु वधो युक्तस्तव मैथिलि दारुणः ॥ ५.२२.६ ॥
ହେ ମୈଥିଳୀ, ତୁମେ ମୋତେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ କଠୋର ବାକ୍ୟ କହୁଛ, ସେଥି ପାଇଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ବଧ ହିଁ ଉଚିତ।
5.22.7
एवमुक्त्वा तु वैदेहीं रावणो राक्षसाधिपः।
क्रोधसंरम्भसंयुक्तः सीतामुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.२२.७ ॥
ଏପରି ବୈଦେହୀଙ୍କୁ କହି, ରାକ୍ଷସାଧିପତି ରାବଣ କ୍ରୋଧ ଓ ଉତ୍ତେଜନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସୀତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା।
5.22.8
द्वौ मासौ रक्षितव्यौ मे योऽवधिस्ते मया कृतः।
ततः शयनमारोह मम त्वं वरवर्णिनि ॥ ५.२२.८ ॥
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ସ୍ଥିର କରିଥିବା ଅବଧି, ସେହି ଦୁଇ ମାସ ମୋତେ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେବ। ତା'ପରେ, ହେ ସୁନ୍ଦର ବର୍ଣ୍ଣା, ତୁମେ ମୋ ଶଯ୍ୟାରେ ଆରୋହଣ କର।
5.22.9
द्वाभ्यामूर्ध्वं तु मासाभ्यां भर्तारं मामनिच्छतीम्।
मम त्वां प्रातराशार्थे सूदाश्छेत्स्यन्ति खण्डशः ॥ ५.२२.९ ॥
ଦୁଇ ମାସ ପରେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ସ୍ୱାମୀ ରୂପେ ଇଚ୍ଛା ନ କର, ତେବେ ମୋ ରନ୍ଧା ଲୋକମାନେ ସକାଳ ଭୋଜନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି କାଟିବେ।
5.22.10
तां भर्त्स्यमानां सम्प्रेक्ष्य राक्षसेन्द्रेण जानकीम्।
देवगन्धर्वकन्यास्ता विषेदुर्विकृतेक्षणाः ॥ ५.२२.१० ॥
ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୟଦେଖାଉଥିବା ଜାନକୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭୟରେ ବିକୃତ ଆଖିର ସେହି ଦେବ-ଗନ୍ଧର୍ବ କନ୍ୟାମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
5.22.11
ओष्ठप्रकारैरपरा नेत्रैर्वक्त्रैस्तथापराः।
सीतामाश्वासयामासुस्तर्जितां तेन रक्षसा ॥ ५.२२.११ ॥
କେହି ଓଷ୍ଠ ସଙ୍କେତରେ, କେହି ଆଖିରେ, ଆଉ କେହି ମୁଖ ଭଙ୍ଗୀରେ, ସେହି ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଭୟଦେଖାଯାଇଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ।
5.22.12
ताभिराश्वासिता सीता रावणं राक्षसाधिपम्।
उवाचात्महितं वाक्यं वृत्तशौटीर्यगर्वितम् ॥ ५.२२.१२ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇ, ନିଜ ଆଚରଣ ଓ ଶୌର୍ଯ୍ୟରେ ଗର୍ବିତା ସୀତା, ରାକ୍ଷସାଧିପତି ରାବଣଙ୍କୁ ନିଜ ହିତର କଥା କହିଲେ।
5.22.13
नूनं न ते जनः कश्चिदस्मिन्निःश्रेयसि स्थितः।
निवारयति यो न त्वां कर्मणोऽस्माद् विगर्हितात् ॥ ५.२२.१३ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ଚାହିଁ ଏହି ନିନ୍ଦନୀୟ କର୍ମରୁ ତୁମକୁ ନିବୃତ୍ତ କରିବାକୁ କେହି ତୁମ ପାଖରେ ନାହାଁନ୍ତି।
5.22.14
मां हि धर्मात्मनः पत्नीं शचीमिव शचीपतेः।
त्वदन्यस्त्रिषु लोकेषु प्रार्थयेन्मनसापि कः ॥ ५.२२.१४ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ରାମଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଶଚୀ ପରି ମୋତେ, ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ତ୍ରିଲୋକରେ ମନରେ ମଧ୍ୟ କିଏ ଇଚ୍ଛା କରିବ?
5.22.15
राक्षसाधम रामस्य भार्याममिततेजसः।
उक्तवानसि यत् पापं क्व गतस्तस्य मोक्ष्यसे ॥ ५.२२.१५ ॥
ହେ ରାକ୍ଷସାଧମ! ଅମିତ ତେଜସ୍ବୀ ରାମଙ୍କ ପତ୍ନୀ ବିଷୟରେ ତୁମେ ପାପମୟ ବାକ୍ୟ କହିଛ; ତାଙ୍କଠାରୁ ତୁମେ କେଉଁଠାରେ ରକ୍ଷା ପାଇବ?
5.22.16
यथा दृप्तश्च मातंगः शशश्च सहितौ वने।
तथा द्विरदवद् रामस्त्वं नीच शशवत् स्मृतः ॥ ५.२२.१६ ॥
ବନରେ ଦର୍ପିତ ହାତୀ ଓ ଶଶ ଏକାଠି ଥିବା ପରି, ରାମ ହାତୀ ପରି ଏବଂ ହେ ନୀଚ, ତୁମେ ଶଶ ପରି ସ୍ମୃତ ହୋଇଛ।
5.22.17
स त्वमिक्ष्वाकुनाथं वै क्षिपन्निह न लज्जसे।
चक्षुषो विषये तस्य न यावदुपगच्छसि ॥ ५.२२.१७ ॥
ଏଠାରେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ସ୍ୱାମୀ ରାମଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରି ତୁମେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଉନାହଁ କି? ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିର ପରିସରରେ ତୁମେ ନ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହିଁ ଏସବୁ।
5.22.18
इमे ते नयने क्रूरे विकृते कृष्णपिंगले।
क्षितौ न पतिते कस्मान्मामनार्य निरीक्षतः ॥ ५.२२.१८ ॥
ତୁମର ଏହି କ୍ରୂର, ବିକୃତ, କଳା-ପୀତ ଆଖି, ହେ ଅନାର୍ଯ୍ୟ, ମୋତେ ଚାହିଁ ରହିଥିବା ବେଳେ ଭୂମିରେ କାହିଁକି ପଡ଼ିଗଲା ନାହିଁ?
5.22.19
तस्य धर्मात्मनः पत्नी स्नुषा दशरथस्य च।
कथं व्याहरतो मां ते न जिह्वा पाप शीर्यति ॥ ५.२२.१९ ॥
ସେ ଧର୍ମାତ୍ମାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଓ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ରବଧୂ ମୋ ସହିତ ଏପରି କଥା କହିବାରେ, ହେ ପାପୀ, ତୁମ ଜିଭ କାହିଁକି ଖସି ପଡ଼ୁନି?
5.22.20
असंदेशात्तु रामस्य तपसश्चानुपालनात्।
न त्वां कुर्मि दशग्रीव भस्म भस्मार्हतेजसा ॥ ५.२२.२० ॥
ରାମଙ୍କ ଆଦେଶ ବିନା ଏବଂ ମୋ ତପସ୍ୟା ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ହେ ଦଶଗ୍ରୀବ, ମୁଁ ମୋ ତେଜରେ ତୁମକୁ ଭସ୍ମ କରୁନାହିଁ।
5.22.21
नापहर्तुमहं शक्या तस्य रामस्य धीमतः।
विधिस्तव वधार्थाय विहितो नात्र संशयः ॥ ५.२२.२१ ॥
ସେହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାମଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କେହି ହରଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ତୁମ ବଧ ପାଇଁ ହିଁ ବିଧାନ ସ୍ଥିର ହୋଇଛି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
5.22.22
शूरेण धनदभ्रात्रा बलैः समुदितेन च।
अपोह्य रामं कस्माच्चिद् दारचौर्यं त्वया कृतम् ॥ ५.२२.२२ ॥
ତୁମେ ଶୂର, କୁବେରଙ୍କ ଭାଇ, ସେନାବଳରେ ସମ୍ପନ୍ନ; ତଥାପି ରାମଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି କାହିଁକି ପତ୍ନୀ ଚୋରି କଲ?
5.22.23
सीताया वचनं श्रुत्वा रावणो राक्षसाधिपः।
विवृत्य नयने क्रूरे जानकीमन्ववैक्षत ॥ ५.२२.२३ ॥
ସୀତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାକ୍ଷସାଧିପତି ରାବଣ ତାଙ୍କ କ୍ରୂର ଆଖି ବଡ଼ କରି ଜାନକୀଙ୍କୁ ଚାହିଁଲେ।
5.22.24
नीलजीमूतसंकाशो महाभुजशिरोधरः।
सिंहसत्त्वगतिः श्रीमान् दीप्तजिह्वोग्रलोचनः ॥ ५.२२.२४ ॥
ନୀଳ ମେଘ ସଦୃଶ, ବିଶାଳ ବାହୁ ଓ ସ୍କନ୍ଧବିଶିଷ୍ଟ, ସିଂହ ପରି ଗତି ଓ ସତ୍ତ୍ୱଯୁକ୍ତ, ତେଜସ୍ୱୀ ରାବଣ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଜିଭ ଓ ଭୟଙ୍କର ଆଖି ସହିତ ଦେଖାଗଲେ।
5.22.25
चलाग्रमुकुटप्रांशुश्चित्रमाल्यानुलेपनः।
रक्तमाल्याम्बरधरस्तप्तांगदविभूषणः ॥ ५.२२.२५ ॥
ଚଞ୍ଚଳ ଅଗ୍ରଭାଗ ଥିବା ମୁକୁଟରେ ଉଚ୍ଚ, ବିଚିତ୍ର ମାଳା ଓ ଅନୁଲେପନରେ ଶୋଭିତ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣକାରୀ, ତପ୍ତ ସୁନାର ଅଙ୍ଗଦରେ ବିଭୂଷିତ।
5.22.26
श्रोणीसूत्रेण महता मेचकेन सुसंवृतः।
अमृतोत्पादने नद्धो भुजंगेनेव मन्दरः ॥ ५.२२.२६ ॥
କଳା ବିଶାଳ କଟିସୂତ୍ରରେ ଭଲଭାବେ ବେଷ୍ଟିତ, ଅମୃତ ମନ୍ଥନ ସମୟରେ ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧି ହୋଇଥିବା ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ପରି।
5.22.27
ताभ्यां स परिपूर्णाभ्यां भुजाभ्यां राक्षसेश्वरः।
शुशुभेऽचलसंकाशः शृंगाभ्यामिव मन्दरः ॥ ५.२२.२७ ॥
ସେହି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁଇ ବାହୁରେ ସେ ରାକ୍ଷସେଶ୍ବର ପର୍ବତ ପରି ଶୋଭିଲେ, ଦୁଇ ଶିଖରରେ ମନ୍ଦର ପରି।
5.22.28
तरुणादित्यवर्णाभ्यां कुण्डलाभ्यां विभूषितः।
रक्तपल्लवपुष्पाभ्यामशोकाभ्यामिवाचलः ॥ ५.२२.२८ ॥
ନୂତନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣ ଥିବା କୁଣ୍ଡଳରେ ବିଭୂଷିତ, ରକ୍ତ ପଲ୍ଲବ ଓ ପୁଷ୍ପଯୁକ୍ତ ଅଶୋକ ବୃକ୍ଷରେ ଥିବା ପର୍ବତ ପରି।
5.22.29
स कल्पवृक्षप्रतिमो वसन्त इव मूर्तिमान्।
श्मशानचैत्यप्रतिमो भूषितोऽपि भयंकरः ॥ ५.२२.२९ ॥
ସେ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ପରି, ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ବସନ୍ତ ପରି, ଶ୍ମଶାନ ଚୈତ୍ୟ ପରି — ବିଭୂଷିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର।
5.22.30
अवेक्षमाणो वैदेहीं कोपसंरक्तलोचनः।
उवाच रावणः सीतां भुजंग इव निःश्वसन् ॥ ५.२२.३० ॥
ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଦେଖି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ନୟନ ସହିତ, ସର୍ପ ପରି ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
5.22.31
अनयेनाभिसम्पन्नमर्थहीनमनुव्रते।
नाशयाम्यहमद्य त्वां सूर्यः संध्यामिवौजसा ॥ ५.२२.३१ ॥
ଅନ୍ୟାୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣା, ଅର୍ଥହୀନା, ମୋର ଅନୁଗାମିନୀ! ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ତେଜରେ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ସେହିପରି ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ନଷ୍ଟ କରିବି।
5.22.32
इत्युक्त्वा मैथिलीं राजा रावणः शत्रुरावणः।
संददर्श ततः सर्वा राक्षसीर्घोरदर्शनाः ॥ ५.२२.३२ ॥
ମୈଥିଳୀଙ୍କୁ ଏହା କହି, ଶତ୍ରୁଭୟଙ୍କର ରାଜା ରାବଣ ସେଠାରେ ଥିବା ଭୟଙ୍କର ରୂପର ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
5.22.33
एकाक्षीमेककर्णां च कर्णप्रावरणां तथा।
गोकर्णीं हस्तिकर्णीं च लम्बकर्णीमकर्णिकाम् ॥ ५.२२.३३ ॥
ଏକ ଆଖି ଥିବା, ଏକ କାନ ଥିବା, କାନକୁ ହିଁ ଆବରଣ କରିଥିବା, ଗାଈ କାନ ଥିବା, ହାତୀ କାନ ଥିବା, ଲମ୍ବା କାନ ଥିବା ଏବଂ କାନ ନ ଥିବା।
5.22.34
हस्तिपद्यश्वपद्यौ च गोपदीं पादचूलिकाम्।
एकाक्षीमेकपादीं च पृथुपादीमपादिकाम् ॥ ५.२२.३४ ॥
ହାତୀ ପାଦ ଥିବା, ଘୋଡା ପାଦ ଥିବା, ଗାଈ ପାଦ ଥିବା, ଛୋଟ ପାଦ ଥିବା, ଏକ ପାଦ ଥିବା, ଚଉଡା ପାଦ ଥିବା ଏବଂ ପାଦ ନ ଥିବା।
5.22.35
अतिमात्रशिरोग्रीवामतिमात्रकुचोदरीम्।
अतिमात्रास्यनेत्रां च दीर्घजिह्वानखामपि ॥ ५.२२.३५ ॥
ଅତ୍ୟଧିକ ବଡ଼ ମୁଣ୍ଡ ଓ ବେକ ଥିବା, ଅତ୍ୟଧିକ ବଡ଼ ସ୍ତନ ଓ ପେଟ ଥିବା, ଅତ୍ୟଧିକ ବଡ଼ ମୁଖ ଓ ଆଖି ଥିବା, ଏବଂ ଲମ୍ବା ଜିଭ ଓ ନଖ ଥିବା।
5.22.36
अनासिकां सिंहमुखीं गोमुखीं सूकरीमुखीम्।
यथा मद्वशगा सीता क्षिप्रं भवति जानकी ॥ ५.२२.३६ ॥
ନାକ ନ ଥିବା, ସିଂହମୁଖୀ, ଗାଈମୁଖୀ, ଶୂକରମୁଖୀ — ଯାହାଫଳରେ ଜାନକୀ ସୀତା ଶୀଘ୍ର ମୋ ବଶରେ ଆସନ୍ତି।
5.22.37
तथा कुरुत राक्षस्यः सर्वाः क्षिप्रं समेत्य वा।
प्रतिलोमानुलोमैश्च सामदानादिभेदनैः ॥ ५.२२.३७ ॥
ସେହିପରି, ହେ ରାକ୍ଷସୀଗଣ, ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଅନୁକୂଳ ଓ ପ୍ରତିକୂଳ ଉପାୟରେ, ସାମ, ଦାନ ଆଦି ଏବଂ ଭେଦ ନୀତି ଦ୍ୱାରା (ସୀତାଙ୍କୁ ବଶ କରିବାକୁ) ଚେଷ୍ଟା କର।
5.22.39
आवर्जयत वैदेहीं दण्डस्योद्यमनेन च।
काममन्युपरीतात्मा जानकीं प्रति गर्जत।
उपगम्य ततः क्षिप्रं राक्षसी धान्यमालिनी ॥ ५.२२.३९ ॥
ଦଣ୍ଡ ଉଠାଇ ଭୟ ଦେଖାଇ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ବଶ କର। କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମନରେ ଜାନକୀ ପ୍ରତି ଗର୍ଜନ କର। ତାପରେ ଧାନ୍ୟମାଳିନୀ ନାମକ ରାକ୍ଷସୀ ଶୀଘ୍ର ନିକଟକୁ ଆସି (କହିଲା)।
5.22.40
परिष्वज्य दशग्रीवमिदं वचनमब्रवीत्।
मया क्रीड महाराज सीतया किं तवानया ॥ ५.२२.४० ॥
ଦଶଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ସେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା: "ହେ ମହାରାଜ, ମୋ ସହିତ କ୍ରୀଡ଼ା କର; ଏହି ସୀତାରେ ତୁମର କ'ଣ ପ୍ରୟୋଜନ?"
5.22.41
विवर्णया कृपणया मानुष्या राक्षसेश्वर।
नूनमस्यां महाराज न देवा भोगसत्तमान् ॥ ५.२२.४१ ॥
ହେ ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର, ଏ ମଳିନା, ଦୀନା ମାନବୀ। ହେ ମହାରାଜ, ନିଶ୍ଚୟ ଏହାଠାରେ ଏପରି କିଛି ନାହିଁ ଯାହା ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଦେବାକୁ ପ୍ରେରଣା କରିବେ।
5.22.42
विदधत्यमरश्रेष्ठास्तव बाहुबलार्जितान्।
अकामां कामयानस्य शरीरमुपतप्यते ॥ ५.२२.४२ ॥
ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ତୁମର ବାହୁବଳରେ ଅର୍ଜିତ ଭୋଗ ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଅନିଚ୍ଛୁକ ସ୍ତ୍ରୀକୁ କାମନା କରୁଥିବା ଲୋକର ଶରୀର ସନ୍ତାପିତ ହୁଏ।
5.22.43
इच्छतीं कामयानस्य प्रीतिर्भवति शोभना।
एवमुक्तस्तु राक्षस्या समुत्क्षिप्तस्ततो बली।
प्रहसन् मेघसंकाशो राक्षसः स न्यवर्तत ॥ ५.२२.४३ ॥
ଯାହା ଇଚ୍ଛୁକ, ତାହାକୁ କାମନା କରୁଥିବା ଲୋକର ହିଁ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରୀତି ହୁଏ। ରାକ୍ଷସୀ ଏପରି କହିବାରୁ ସେହି ବଳବାନ ରାକ୍ଷସ ମେଘ ପରି ହସି ତାକୁ ଉଠାଇ ଫେରିଗଲା।
5.22.44
प्रस्थितः स दशग्रीवः कम्पयन्निव मेदिनीम्।
ज्वलद्भास्करसंकाशं प्रविवेश निवेशनम् ॥ ५.२२.४४ ॥
ଦଶଗ୍ରୀବ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି, ଯେପରି ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପାଇ, ଜଳୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ନିଜ ଭବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
5.22.45
देवगन्धर्वकन्याश्च नागकन्याश्च तास्ततः।
परिवार्य दशग्रीवं प्रविशुस्ता गृहोत्तमम् ॥ ५.२२.४५ ॥
ଦେବ-ଗନ୍ଧର୍ବ କନ୍ୟା ଓ ନାଗ କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ତା'ପରେ ଦଶଗ୍ରୀବକୁ ଘେରି ସେହି ଉତ୍ତମ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
5.22.46
स मैथिलीं धर्मपरामवस्थितां
प्रवेपमानां परिभर्त्स्य रावणः।
विहाय सीतां मदनेन मोहितः
स्वमेव वेश्म प्रविवेश रावणः ॥ ५.२२.४६ ॥
କାମରେ ମୋହିତ ରାବଣ ଧର୍ମପରାୟଣା, କମ୍ପମାନା ମୈଥିଳୀକୁ ଭର୍ତ୍ସନା କରି, ସୀତାକୁ ଛାଡ଼ି ନିଜ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।