வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.22.1
सीताया वचनं श्रुत्वा परुषं राक्षसेश्वरः।
प्रत्युवाच ततः सीतां विप्रियं प्रियदर्शनाम् ॥ ५.२२.१ ॥
சீதையின் கடுமையான சொற்களைக் கேட்ட அரக்கர் தலைவன், அழகிய தோற்றமுடைய சீதையிடம் அப்போது விரும்பத்தகாத சொற்களைக் கூறினான்.
5.22.2
यथा यथा सान्त्वयिता वश्यः स्त्रीणां तथा तथा।
यथा यथा प्रियं वक्ता परिभूतस्तथा तथा ॥ ५.२२.२ ॥
எவ்வாறு பெண்களுக்கு ஆறுதல் கூறப்படுகிறதோ அவ்வாறே அவர்கள் வசப்படுகிறார்கள்; இனிய சொற்களைக் கூறுபவன் எப்படியோ அப்படியே அவமதிக்கப்படுகிறான்.
5.22.3
संनियच्छति मे क्रोधं त्वयि कामः समुत्थितः।
द्रवतो मार्गमासाद्य हयानिव सुसारथिः ॥ ५.२२.३ ॥
திறமையான தேரோட்டி ஓடும் குதிரைகளை வழியில் அடக்குவது போல, உன் மீது எழுந்த காமம் என் கோபத்தை அடக்குகிறது.
5.22.4
वामः कामो मनुष्याणां यस्मिन् किल निबध्यते।
जने तस्मिंस्त्वनुक्रोशः स्नेहश्च किल जायते ॥ ५.२२.४ ॥
மனிதர்களின் காமம் வளைந்தது; எவருடன் அது பிணைக்கப்படுகிறதோ, அவர் மீது இரக்கமும் பாசமும் பிறக்கின்றன.
5.22.5
एतस्मात् कारणान्न त्वां घातयामि वरानने।
वधार्हामवमानार्हां मिथ्या प्रव्रजने रताम् ॥ ५.२२.५ ॥
இதனால்தான், அழகிய முகத்தவளே, உன்னைக் கொல்லவில்லை; நீ கொல்லப்படத் தகுந்தவள், அவமதிக்கப்படத் தகுந்தவள், வீணான துறவு வாழ்வில் மகிழ்பவள்.
5.22.6
परुषाणि हि वाक्यानि यानि यानि ब्रवीषि माम्।
तेषु तेषु वधो युक्तस्तव मैथिलि दारुणः ॥ ५.२२.६ ॥
ஓ மைதிலி, நீ என்னிடம் கூறும் கடுமையான ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் உனக்குக் கொடிய மரணமே தகும்.
5.22.7
एवमुक्त्वा तु वैदेहीं रावणो राक्षसाधिपः।
क्रोधसंरम्भसंयुक्तः सीतामुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.२२.७ ॥
இவ்வாறு வைதேஹியிடம் சொல்லிவிட்டு, அரக்கர் தலைவனான ராவணன், கோபமும் ஆவேசமும் நிறைந்தவனாக, சீதைக்கு மறுமொழியாகக் கூறினான்.
5.22.8
द्वौ मासौ रक्षितव्यौ मे योऽवधिस्ते मया कृतः।
ततः शयनमारोह मम त्वं वरवर्णिनि ॥ ५.२२.८ ॥
நான் உனக்கு வைத்த அவகாசமான அந்த இரண்டு மாதங்கள் காத்திருக்கப்படட்டும். பின்னர், அழகிய நிறமுடையவளே, நீ என் படுக்கையில் ஏறு.
5.22.9
द्वाभ्यामूर्ध्वं तु मासाभ्यां भर्तारं मामनिच्छतीम्।
मम त्वां प्रातराशार्थे सूदाश्छेत्स्यन्ति खण्डशः ॥ ५.२२.९ ॥
இரண்டு மாதங்களுக்குப் பின்னும் என்னை கணவனாக விரும்பாமல் இருந்தால், என் சமையற்காரர்கள் உன்னை காலை உணவுக்காக துண்டு துண்டாக வெட்டிவிடுவார்கள்.
5.22.10
तां भर्त्स्यमानां सम्प्रेक्ष्य राक्षसेन्द्रेण जानकीम्।
देवगन्धर्वकन्यास्ता विषेदुर्विकृतेक्षणाः ॥ ५.२२.१० ॥
அரக்கர் தலைவனால் அச்சுறுத்தப்படும் ஜானகியைக் கண்டு, வெருண்ட கண்களுடைய அந்த தேவ-கந்தர்வ கன்னிகைகள் மனம் வருந்தினர்.
5.22.11
ओष्ठप्रकारैरपरा नेत्रैर्वक्त्रैस्तथापराः।
सीतामाश्वासयामासुस्तर्जितां तेन रक्षसा ॥ ५.२२.११ ॥
சிலர் உதட்டு அசைவுகளாலும், சிலர் கண்களாலும், வேறு சிலர் முகக் குறிப்புகளாலும், அந்த அரக்கனால் அச்சுறுத்தப்பட்ட சீதைக்கு ஆறுதல் கூறினர்.
5.22.12
ताभिराश्वासिता सीता रावणं राक्षसाधिपम्।
उवाचात्महितं वाक्यं वृत्तशौटीर्यगर्वितम् ॥ ५.२२.१२ ॥
அவர்களால் ஆறுதல் பெற்ற சீதை, தன் நடத்தையாலும் வீரத்தாலும் பெருமிதம் கொண்டவளாக, அரக்கர் தலைவன் ராவணனிடம் தனக்கு நன்மை தரும் சொற்களைக் கூறினாள்.
5.22.13
नूनं न ते जनः कश्चिदस्मिन्निःश्रेयसि स्थितः।
निवारयति यो न त्वां कर्मणोऽस्माद् विगर्हितात् ॥ ५.२२.१३ ॥
நிச்சயமாக உனக்கு நன்மையில் நிலைத்து, இந்த இகழத்தக்க செயலிலிருந்து உன்னைத் தடுக்கும் எவரும் இல்லை.
5.22.14
मां हि धर्मात्मनः पत्नीं शचीमिव शचीपतेः।
त्वदन्यस्त्रिषु लोकेषु प्रार्थयेन्मनसापि कः ॥ ५.२२.१४ ॥
தருமாத்மாவான இராமனின் மனைவியும், இந்திரனின் மனைவி சசியைப் போன்றவளுமான என்னை, உன்னைத் தவிர மூன்று உலகங்களிலும் மனதாலும் விரும்பத் துணிபவன் யார்?
5.22.15
राक्षसाधम रामस्य भार्याममिततेजसः।
उक्तवानसि यत् पापं क्व गतस्तस्य मोक्ष्यसे ॥ ५.२२.१५ ॥
தாழ்ந்த அரக்கனே! அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட இராமனின் மனைவியைப் பற்றி நீ பாவமான சொற்களைச் சொன்னாய்; அவரிடமிருந்து நீ எங்கு தப்பிப் போவாய்?
5.22.16
यथा दृप्तश्च मातंगः शशश्च सहितौ वने।
तथा द्विरदवद् रामस्त्वं नीच शशवत् स्मृतः ॥ ५.२२.१६ ॥
காட்டில் செருக்குற்ற யானையும் முயலும் ஒன்றாக இருப்பது போல, இராமன் யானை போன்றவர்; நீ முயலைப் போன்றவன், கீழ்மையானவனே.
5.22.17
स त्वमिक्ष्वाकुनाथं वै क्षिपन्निह न लज्जसे।
चक्षुषो विषये तस्य न यावदुपगच्छसि ॥ ५.२२.१७ ॥
இங்கே இக்ஷ்வாகு குலத் தலைவனான இராமனை இகழ்ந்தும், நீ வெட்கப்படவில்லையா? அவரது பார்வை எல்லைக்குள் நீ வராத வரையில்தான் இது.
5.22.18
इमे ते नयने क्रूरे विकृते कृष्णपिंगले।
क्षितौ न पतिते कस्मान्मामनार्य निरीक्षतः ॥ ५.२२.१८ ॥
கொடியவையும், திரிந்தவையும், கருமை-மஞ்சள் நிறமும் கொண்ட உன் இந்தக் கண்கள், அநாரியனே, என்னை நோக்கிக் கொண்டிருக்கையில் ஏன் தரையில் விழவில்லை?
5.22.19
तस्य धर्मात्मनः पत्नी स्नुषा दशरथस्य च।
कथं व्याहरतो मां ते न जिह्वा पाप शीर्यति ॥ ५.२२.१९ ॥
தர்மாத்மாவான அவரின் மனைவியும், தசரதனின் மருமகளுமான நான் இருக்கும்போது, பாவியே, இப்படி என்னிடம் பேசும்போது உன் நாக்கு ஏன் அழுகிப் போகவில்லை?
5.22.20
असंदेशात्तु रामस्य तपसश्चानुपालनात्।
न त्वां कुर्मि दशग्रीव भस्म भस्मार्हतेजसा ॥ ५.२२.२० ॥
ராமனின் கட்டளையின்றியும், என் தவத்தைக் காக்கும் பொருட்டும், தசக்ரீவா, நான் என் தேஜஸால் உன்னை சாம்பலாக்கவில்லை.
5.22.21
नापहर्तुमहं शक्या तस्य रामस्य धीमतः।
विधिस्तव वधार्थाय विहितो नात्र संशयः ॥ ५.२२.२१ ॥
அறிவுள்ள அந்த ராமனின் மனைவியை யாரும் கவர்ந்து செல்ல முடியாது. உன் அழிவுக்கான விதி ஏற்கனவே வகுக்கப்பட்டுள்ளது; இதில் ஐயமில்லை.
5.22.22
शूरेण धनदभ्रात्रा बलैः समुदितेन च।
अपोह्य रामं कस्माच्चिद् दारचौर्यं त्वया कृतम् ॥ ५.२२.२२ ॥
நீ வீரன், குபேரனின் சகோதரன், படைபலம் நிறைந்தவன்; அப்படியிருந்தும் ராமனை விட்டுவிட்டு, எதற்காக மனைவியை திருடும் செயலைச் செய்தாய்?
5.22.23
सीताया वचनं श्रुत्वा रावणो राक्षसाधिपः।
विवृत्य नयने क्रूरे जानकीमन्ववैक्षत ॥ ५.२२.२३ ॥
சீதையின் சொற்களைக் கேட்ட அரக்கர் அரசன் ராவணன், தன் கொடிய கண்களை விரித்து ஜானகியை உற்றுப் பார்த்தான்.
5.22.24
नीलजीमूतसंकाशो महाभुजशिरोधरः।
सिंहसत्त्वगतिः श्रीमान् दीप्तजिह्वोग्रलोचनः ॥ ५.२२.२४ ॥
நீல மேகத்தைப் போன்றவனும், பெரிய தோள்களும் கழுத்தும் கொண்டவனும், சிங்கத்தின் நடையும் வலிமையும் உடையவனுமான ஒளி பொருந்திய ராவணன், எரியும் நாக்கும் கொடிய கண்களும் கொண்டவனாகத் தோன்றினான்.
5.22.25
चलाग्रमुकुटप्रांशुश्चित्रमाल्यानुलेपनः।
रक्तमाल्याम्बरधरस्तप्तांगदविभूषणः ॥ ५.२२.२५ ॥
அசையும் நுனிகளையுடைய கிரீடத்தால் உயர்ந்தவன், பலவண்ண மாலைகளும் சந்தனக் கலவையும் அணிந்தவன், சிவந்த மாலையும் ஆடையும் அணிந்தவன், புடமிட்ட பொன் அங்கதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன்.
5.22.26
श्रोणीसूत्रेण महता मेचकेन सुसंवृतः।
अमृतोत्पादने नद्धो भुजंगेनेव मन्दरः ॥ ५.२२.२६ ॥
கருநிறமான பெரிய இடையணியால் நன்கு சூழப்பட்டவன், அமுதம் கடையப்பட்ட காலத்தில் பாம்பால் கட்டப்பட்ட மந்தரம் போல்.
5.22.27
ताभ्यां स परिपूर्णाभ्यां भुजाभ्यां राक्षसेश्वरः।
शुशुभेऽचलसंकाशः शृंगाभ्यामिव मन्दरः ॥ ५.२२.२७ ॥
அந்த நிறைந்த இரு தோள்களாலும் அந்த அரக்கர் அரசன் மலைபோல் ஒளிர்ந்தான், இரு சிகரங்களால் மந்தரம் போல்.
5.22.28
तरुणादित्यवर्णाभ्यां कुण्डलाभ्यां विभूषितः।
रक्तपल्लवपुष्पाभ्यामशोकाभ्यामिवाचलः ॥ ५.२२.२८ ॥
இளங்கதிரவனின் நிறமுடைய குண்டலங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன், சிவந்த தளிர்களும் மலர்களும் கொண்ட அசோக மரங்களையுடைய மலைபோல்.
5.22.29
स कल्पवृक्षप्रतिमो वसन्त इव मूर्तिमान्।
श्मशानचैत्यप्रतिमो भूषितोऽपि भयंकरः ॥ ५.२२.२९ ॥
அவன் கல்பவிருட்சம் போல், நேரில் வந்த வசந்தம் போல், சுடுகாட்டுக் கோயில் போல் — அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தும் பயங்கரமானவன்.
5.22.30
अवेक्षमाणो वैदेहीं कोपसंरक्तलोचनः।
उवाच रावणः सीतां भुजंग इव निःश्वसन् ॥ ५.२२.३० ॥
வைதேஹியைப் பார்த்தபடி, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், பாம்புபோல் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டு ராவணன் சீதையிடம் பேசினான்.
5.22.31
अनयेनाभिसम्पन्नमर्थहीनमनुव्रते।
नाशयाम्यहमद्य त्वां सूर्यः संध्यामिवौजसा ॥ ५.२२.३१ ॥
அநீதியால் நிறைந்தவளே, பொருளற்றவளே, என்னைப் பின்பற்றுபவளே! சூரியன் தன் ஒளியால் அந்தியை அழிப்பது போல் இன்று நான் உன்னை அழிப்பேன்.
5.22.32
इत्युक्त्वा मैथिलीं राजा रावणः शत्रुरावणः।
संददर्श ततः सर्वा राक्षसीर्घोरदर्शनाः ॥ ५.२२.३२ ॥
மைதிலியிடம் இவ்வாறு கூறிய பின், எதிரிகளை அழ வைக்கும் அரசன் ராவணன் அங்கிருந்த பயங்கரத் தோற்றமுள்ள எல்லா ராட்சசிகளையும் பார்த்தான்.
5.22.33
एकाक्षीमेककर्णां च कर्णप्रावरणां तथा।
गोकर्णीं हस्तिकर्णीं च लम्बकर्णीमकर्णिकाम् ॥ ५.२२.३३ ॥
ஒரு கண்ணுடையவர்கள், ஒரு காதுடையவர்கள், காதையே போர்வையாகக் கொண்டவர்கள், பசுவின் காதுடையவர்கள், யானையின் காதுடையவர்கள், நீண்ட காதுடையவர்கள், காதில்லாதவர்கள்.
5.22.34
हस्तिपद्यश्वपद्यौ च गोपदीं पादचूलिकाम्।
एकाक्षीमेकपादीं च पृथुपादीमपादिकाम् ॥ ५.२२.३४ ॥
யானைக் கால்களுடையவர்கள், குதிரைக் கால்களுடையவர்கள், பசுவின் காலுடையவர்கள், சிறு பாதமுடையவர்கள், ஒரு காலுடையவர்கள், அகன்ற பாதமுடையவர்கள், கால்களில்லாதவர்கள்.
5.22.35
अतिमात्रशिरोग्रीवामतिमात्रकुचोदरीम्।
अतिमात्रास्यनेत्रां च दीर्घजिह्वानखामपि ॥ ५.२२.३५ ॥
மிகப் பெரிய தலையும் கழுத்தும், மிகப் பெரிய மார்பும் வயிறும், மிகப் பெரிய வாயும் கண்களும் உடையவர்கள், நீண்ட நாக்கும் நீண்ட நகங்களும் உடையவர்களும்.
5.22.36
अनासिकां सिंहमुखीं गोमुखीं सूकरीमुखीम्।
यथा मद्वशगा सीता क्षिप्रं भवति जानकी ॥ ५.२२.३६ ॥
மூக்கில்லாதவர்கள், சிங்க முகமுடையவர்கள், பசுவின் முகமுடையவர்கள், பன்றி முகமுடையவர்கள் — ஜானகி சீதை விரைவில் என் வசப்படுமாறு.
5.22.37
तथा कुरुत राक्षस्यः सर्वाः क्षिप्रं समेत्य वा।
प्रतिलोमानुलोमैश्च सामदानादिभेदनैः ॥ ५.२२.३७ ॥
ஆகவே, ராட்சசிகளே, நீங்கள் அனைவரும் விரைவில் ஒன்று கூடி, சாதகமான மற்றும் எதிரான வழிகளால், சாமம், தானம் முதலிய வழிகளாலும் பேதம் என்னும் வழியாலும் அவளை வசப்படுத்துங்கள்.
5.22.39
आवर्जयत वैदेहीं दण्डस्योद्यमनेन च।
काममन्युपरीतात्मा जानकीं प्रति गर्जत।
उपगम्य ततः क्षिप्रं राक्षसी धान्यमालिनी ॥ ५.२२.३९ ॥
தண்டத்தை ஓங்குவதன் மூலம் வைதேகியை வசப்படுத்துங்கள். காமமும் கோபமும் மனதை ஆட்கொண்ட நிலையில் ஜானகியை நோக்கி கர்ஜியுங்கள். பின்னர் விரைவில் தான்யமாலினி என்ற ராட்சசி அருகில் வந்தாள்.
5.22.40
परिष्वज्य दशग्रीवमिदं वचनमब्रवीत्।
मया क्रीड महाराज सीतया किं तवानया ॥ ५.२२.४० ॥
தசக்கிரீவனைத் தழுவிக்கொண்டு அவள் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்: "மகாராஜாவே, என்னுடன் களியுங்கள்; இவளால் உங்களுக்கு என்ன பயன்?"
5.22.41
विवर्णया कृपणया मानुष्या राक्षसेश्वर।
नूनमस्यां महाराज न देवा भोगसत्तमान् ॥ ५.२२.४१ ॥
ராட்சசேஸ்வரனே, இவள் வெளுத்துப் போன, பரிதாபமான மானுட மகள். மகாராஜாவே, நிச்சயமாக இவளிடத்தில் தேவர்கள் சிறந்த இன்பங்களை அளிக்கும் குணம் ஏதுமில்லை.
5.22.42
विदधत्यमरश्रेष्ठास्तव बाहुबलार्जितान्।
अकामां कामयानस्य शरीरमुपतप्यते ॥ ५.२२.४२ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவர்கள், உங்கள் புயபலத்தால் ஈட்டிய இன்பங்களை இவள் மூலம் அளிப்பதில்லை. விரும்பாத பெண்ணை விரும்புபவனின் உடல் வருந்துகிறது.
5.22.43
इच्छतीं कामयानस्य प्रीतिर्भवति शोभना।
एवमुक्तस्तु राक्षस्या समुत्क्षिप्तस्ततो बली।
प्रहसन् मेघसंकाशो राक्षसः स न्यवर्तत ॥ ५.२२.४३ ॥
விரும்புகின்ற பெண்ணை விரும்புபவனுக்கே இனிய மகிழ்ச்சி உண்டாகும். ராட்சசி இவ்வாறு சொன்னதும், மேகம் போன்ற அந்த பலசாலியான ராட்சசன் சிரித்துக்கொண்டே அவளைத் தூக்கிக்கொண்டு திரும்பிச் சென்றான்.
5.22.44
प्रस्थितः स दशग्रीवः कम्पयन्निव मेदिनीम्।
ज्वलद्भास्करसंकाशं प्रविवेश निवेशनम् ॥ ५.२२.४४ ॥
பத்துத் தலைகள் கொண்ட அவன் புறப்பட்டு, பூமியை நடுங்கச் செய்பவன் போல, ஒளிரும் சூரியனைப் போன்ற தனது மாளிகைக்குள் நுழைந்தான்.
5.22.45
देवगन्धर्वकन्याश्च नागकन्याश्च तास्ततः।
परिवार्य दशग्रीवं प्रविशुस्ता गृहोत्तमम् ॥ ५.२२.४५ ॥
தேவ கந்தர்வ கன்னிகைகளும் நாக கன்னிகைகளும் பின்னர் பத்துத் தலைகள் கொண்டவனைச் சூழ்ந்து, அந்த உத்தமமான மாளிகைக்குள் நுழைந்தனர்.
5.22.46
स मैथिलीं धर्मपरामवस्थितां
प्रवेपमानां परिभर्त्स्य रावणः।
विहाय सीतां मदनेन मोहितः
स्वमेव वेश्म प्रविवेश रावणः ॥ ५.२२.४६ ॥
காமத்தால் மயங்கிய ராவணன், தர்மத்தில் நிலைத்து நடுங்கி நின்ற மைதிலியைக் கடிந்து, சீதையை விட்டு, தனது சொந்த மாளிகைக்குள்ளேயே நுழைந்தான்.