รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 5.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.22.1
सीताया वचनं श्रुत्वा परुषं राक्षसेश्वरः।
प्रत्युवाच ततः सीतां विप्रियं प्रियदर्शनाम् ॥ ५.२२.१ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำอันรุนแรงของสีดา ท้าวราวณะผู้เป็นจอมแห่งรากษสจึงตรัสตอบสีดาผู้มีโฉมงดงามด้วยถ้อยคำอันไม่น่าพอใจ
5.22.2
यथा यथा सान्त्वयिता वश्यः स्त्रीणां तथा तथा।
यथा यथा प्रियं वक्ता परिभूतस्तथा तथा ॥ ५.२२.२ ॥
ยิ่งปลอบโยนสตรีมากเพียงใด พวกนางก็ยิ่งยอมตามเขามากเพียงนั้น และยิ่งกล่าววาจาที่น่าพอใจมากเพียงใด เขาก็ยิ่งต่ำต้อยลงมากเพียงนั้น
5.22.3
संनियच्छति मे क्रोधं त्वयि कामः समुत्थितः।
द्रवतो मार्गमासाद्य हयानिव सुसारथिः ॥ ५.२२.३ ॥
ดั่งสารถีผู้ชำนาญที่เมื่อถึงทางแล้วก็ควบคุมม้าที่กำลังวิ่งพล่านได้ ความปรารถนาต่อท่านที่เกิดขึ้นในใจของเรา ก็ควบคุมความโกรธของเราไว้ได้
5.22.4
वामः कामो मनुष्याणां यस्मिन् किल निबध्यते।
जने तस्मिंस्त्वनुक्रोशः स्नेहश्च किल जायते ॥ ५.२२.४ ॥
ความปรารถนาของมนุษย์เป็นสิ่งคดโค้ง เมื่อมันผูกพันอยู่กับผู้ใด ความเอ็นดูและความรักใคร่ย่อมเกิดขึ้นต่อผู้นั้นอย่างแน่นอน
5.22.5
एतस्मात् कारणान्न त्वां घातयामि वरानने।
वधार्हामवमानार्हां मिथ्या प्रव्रजने रताम् ॥ ५.२२.५ ॥
เพราะเหตุนี้ โอ้หญิงหน้างาม เราจึงไม่ฆ่าเจ้า เจ้าควรถูกประหารและควรถูกเหยียดหยาม เพราะยินดีอยู่ในการเนรเทศตนเป็นนักพรตอย่างเท็จ
5.22.6
परुषाणि हि वाक्यानि यानि यानि ब्रवीषि माम्।
तेषु तेषु वधो युक्तस्तव मैथिलि दारुणः ॥ ५.२२.६ ॥
โอ้ไมถิลี ถ้อยคำอันรุนแรงทุกคำที่เจ้าพูดกับเรา สมควรแก่เจ้าที่จะได้รับความตายอันน่าสยดสยองสำหรับทุกคำ
5.22.7
एवमुक्त्वा तु वैदेहीं रावणो राक्षसाधिपः।
क्रोधसंरम्भसंयुक्तः सीतामुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.२२.७ ॥
ท้าวราวณะ จอมแห่งรากษส เมื่อตรัสกับพระนางไวเทหีดังนี้แล้ว ด้วยความโกรธและความกระวนกระวายใจ จึงตรัสตอบสีดาอีกครั้ง
5.22.8
द्वौ मासौ रक्षितव्यौ मे योऽवधिस्ते मया कृतः।
ततः शयनमारोह मम त्वं वरवर्णिनि ॥ ५.२२.८ ॥
เราจะรอสองเดือน นี่คือกำหนดที่เราได้ตั้งไว้สำหรับเจ้า หลังจากนั้น โอ้หญิงผิวพรรณงดงาม เจ้าจะขึ้นมาอยู่บนที่นอนของเรา
5.22.9
द्वाभ्यामूर्ध्वं तु मासाभ्यां भर्तारं मामनिच्छतीम्।
मम त्वां प्रातराशार्थे सूदाश्छेत्स्यन्ति खण्डशः ॥ ५.२२.९ ॥
หากเมื่อครบสองเดือนแล้ว เจ้ายังไม่ยอมรับเราเป็นสามี พ่อครัวของเราจะหั่นเจ้าเป็นชิ้นๆ สำหรับอาหารเช้า
5.22.10
तां भर्त्स्यमानां सम्प्रेक्ष्य राक्षसेन्द्रेण जानकीम्।
देवगन्धर्वकन्यास्ता विषेदुर्विकृतेक्षणाः ॥ ५.२२.१० ॥
เมื่อเห็นพระนางชานกีถูกจอมแห่งรากษสข่มขู่ บรรดาธิดาของเทพและคนธรรพ์เหล่านั้น มีดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนก ต่างก็เศร้าโศกเสียใจ
5.22.11
ओष्ठप्रकारैरपरा नेत्रैर्वक्त्रैस्तथापराः।
सीतामाश्वासयामासुस्तर्जितां तेन रक्षसा ॥ ५.२२.११ ॥
บางนางปลอบสีดาซึ่งถูกรากษสนั้นข่มขู่ ด้วยการขยับริมฝีปาก บางนางด้วยสายตา และอีกบางนางด้วยสีหน้า
5.22.12
ताभिराश्वासिता सीता रावणं राक्षसाधिपम्।
उवाचात्महितं वाक्यं वृत्तशौटीर्यगर्वितम् ॥ ५.२२.१२ ॥
เมื่อได้รับการปลอบโยนจากบรรดานางเหล่านั้น สีดาผู้ภาคภูมิในความประพฤติและความกล้าหาญของตน จึงกล่าววาจาอันเป็นประโยชน์แก่ตนเองต่อท้าวราวณะ จอมแห่งรากษส
5.22.13
नूनं न ते जनः कश्चिदस्मिन्निःश्रेयसि स्थितः।
निवारयति यो न त्वां कर्मणोऽस्माद् विगर्हितात् ॥ ५.२२.१३ ॥
แน่นอนว่าไม่มีผู้ใดอยู่ใกล้ท่าน ผู้ปรารถนาความดีงามของท่าน ที่จะห้ามท่านไม่ให้ทำการอันน่าตำหนินี้
5.22.14
मां हि धर्मात्मनः पत्नीं शचीमिव शचीपतेः।
त्वदन्यस्त्रिषु लोकेषु प्रार्थयेन्मनसापि कः ॥ ५.२२.१४ ॥
ใครในสามโลกนี้ นอกจากท่าน แม้ในใจก็คงปรารถนาจะได้มเหสีของพระรามผู้มีธรรมะ อย่างเช่นเรานี้ ดั่งพระศจีของพระอินทร์
5.22.15
राक्षसाधम रामस्य भार्याममिततेजसः।
उक्तवानसि यत् पापं क्व गतस्तस्य मोक्ष्यसे ॥ ५.२२.१५ ॥
โอ้รากษสผู้ต่ำช้าที่สุด ท่านได้กล่าวถ้อยคำอันบาปหยาบช้าเกี่ยวกับมเหสีของพระรามผู้มีรัศมีหาประมาณมิได้ ท่านจะหนีพ้นจากพระองค์ได้ที่ไหนกัน
5.22.16
यथा दृप्तश्च मातंगः शशश्च सहितौ वने।
तथा द्विरदवद् रामस्त्वं नीच शशवत् स्मृतः ॥ ५.२२.१६ ॥
ดั่งช้างที่ทรนงกับกระต่ายที่ยืนอยู่ด้วยกันในป่า พระรามก็เปรียบเหมือนช้าง ส่วนท่านผู้ต่ำช้าก็ถูกเห็นเป็นเพียงกระต่าย
5.22.17
स त्वमिक्ष्वाकुनाथं वै क्षिपन्निह न लज्जसे।
चक्षुषो विषये तस्य न यावदुपगच्छसि ॥ ५.२२.१७ ॥
ท่านด่าว่าจอมแห่งอิกษวากุอยู่ที่นี่ แล้วไม่รู้สึกละอายบ้างหรือ ตราบใดที่ท่านยังไม่เข้ามาอยู่ในระยะสายตาของพระองค์
5.22.18
इमे ते नयने क्रूरे विकृते कृष्णपिंगले।
क्षितौ न पतिते कस्मान्मामनार्य निरीक्षतः ॥ ५.२२.१८ ॥
เหตุใดดวงตาอันโหดร้าย บิดเบี้ยว สีดำและเหลืองแดงของท่านนี้ จึงไม่ร่วงลงสู่พื้นดิน ขณะที่ท่านจ้องมองเรา โอ้คนชั่วช้า
5.22.19
तस्य धर्मात्मनः पत्नी स्नुषा दशरथस्य च।
कथं व्याहरतो मां ते न जिह्वा पाप शीर्यति ॥ ५.२२.१९ ॥
เราเป็นมเหสีของผู้มีจิตใจธรรมะนั้น และเป็นสะใภ้ของท้าวทศรถ เหตุใดลิ้นของท่านจึงไม่แตกสลายไป โอ้คนบาป ขณะที่ท่านกล่าววาจาเช่นนี้กับเรา
5.22.20
असंदेशात्तु रामस्य तपसश्चानुपालनात्।
न त्वां कुर्मि दशग्रीव भस्म भस्मार्हतेजसा ॥ ५.२२.२० ॥
หากไม่ใช่เพราะพระบัญชาของพระรามและเพื่อรักษาอำนาจแห่งตบะของเรา เราจะไม่ทำให้ท่านกลายเป็นเถ้าถ่านด้วยรัศมีของเรา โอ้ทศกัณฐ์
5.22.21
नापहर्तुमहं शक्या तस्य रामस्य धीमतः।
विधिस्तव वधार्थाय विहितो नात्र संशयः ॥ ५.२२.२१ ॥
ข้าพเจ้าไม่อาจถูกใครพรากไปได้ ข้าพเจ้าคือภรรยาของพระรามผู้มีปัญญา ชะตาของท่านถูกกำหนดไว้เพื่อความตายของท่าน ไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนี้
5.22.22
शूरेण धनदभ्रात्रा बलैः समुदितेन च।
अपोह्य रामं कस्माच्चिद् दारचौर्यं त्वया कृतम् ॥ ५.२२.२२ ॥
ท่านเป็นผู้กล้าหาญ เป็นน้องชายของธนทะ มีกองทัพพร้อมมูล เหตุใดท่านจึงละทิ้งพระรามแล้วกระทำการลักขโมยภรรยาเช่นนี้
5.22.23
सीताया वचनं श्रुत्वा रावणो राक्षसाधिपः।
विवृत्य नयने क्रूरे जानकीमन्ववैक्षत ॥ ५.२२.२३ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของสีดา ราวณะ เจ้าแห่งรากษสก็เบิกตาอันดุร้ายของตนออกแล้วจ้องมองชานกี
5.22.24
नीलजीमूतसंकाशो महाभुजशिरोधरः।
सिंहसत्त्वगतिः श्रीमान् दीप्तजिह्वोग्रलोचनः ॥ ५.२२.२४ ॥
ราวณะผู้รุ่งโรจน์ มีรูปร่างดุจเมฆดำแห่งพายุฝน มีแขนและคอใหญ่ มีท่วงท่าและความกล้าดุจราชสีห์ ปรากฏกายด้วยลิ้นที่แลบออกและดวงตาอันน่ากลัว
5.22.25
चलाग्रमुकुटप्रांशुश्चित्रमाल्यानुलेपनः।
रक्तमाल्याम्बरधरस्तप्तांगदविभूषणः ॥ ५.२२.२५ ॥
สูงใหญ่ มงกุฎที่ปลายสั่นไหว ประดับด้วยพวงมาลัยหลากสีและเครื่องหอม สวมพวงมาลัยสีแดงและผ้าสีแดง ประดับกำไลแขนทองคำที่ผ่านการหลอม
5.22.26
श्रोणीसूत्रेण महता मेचकेन सुसंवृतः।
अमृतोत्पादने नद्धो भुजंगेनेव मन्दरः ॥ ५.२२.२६ ॥
ห่อหุ้มด้วยสายรัดเอวอันใหญ่สีดำคล้ำ ดุจภูเขามันทระที่งูพันรอบในคราวกวนน้ำอมฤต
5.22.27
ताभ्यां स परिपूर्णाभ्यां भुजाभ्यां राक्षसेश्वरः।
शुशुभेऽचलसंकाशः शृंगाभ्यामिव मन्दरः ॥ ५.२२.२७ ॥
ด้วยแขนทั้งคู่ที่บึกบึนนั้น เจ้าแห่งรากษสก็ส่องแสงดุจภูเขา ดุจมันทระที่มียอดคู่
5.22.28
तरुणादित्यवर्णाभ्यां कुण्डलाभ्यां विभूषितः।
रक्तपल्लवपुष्पाभ्यामशोकाभ्यामिवाचलः ॥ ५.२२.२८ ॥
ประดับด้วยต่างหูที่มีสีดุจดวงอาทิตย์ยามเช้า ดุจภูเขาที่มีแตกอ่อนและดอกสีแดงบนต้นอโศก
5.22.29
स कल्पवृक्षप्रतिमो वसन्त इव मूर्तिमान्।
श्मशानचैत्यप्रतिमो भूषितोऽपि भयंकरः ॥ ५.२२.२९ ॥
เขาดุจต้นกัลปพฤกษ์ ดุจฤดูวสันต์ที่มีรูปกาย ดุจศาลเจดีย์ในป่าช้า แม้ประดับประดาแล้วก็ยังน่ากลัว
5.22.30
अवेक्षमाणो वैदेहीं कोपसंरक्तलोचनः।
उवाच रावणः सीतां भुजंग इव निःश्वसन् ॥ ५.२२.३० ॥
ราวณะมองดูไววเทหี ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ แล้วกล่าวกับสีดาขณะถอนลมหายใจดุจงู
5.22.31
अनयेनाभिसम्पन्नमर्थहीनमनुव्रते।
नाशयाम्यहमद्य त्वां सूर्यः संध्यामिवौजसा ॥ ५.२२.३१ ॥
หญิงผู้เต็มไปด้วยความอธรรมและปราศจากคุณค่า จงมาเป็นของข้า วันนี้ข้าจะทำลายเจ้า ดุจพระอาทิตย์ทำลายสนธยาด้วยแสงของตน
5.22.32
इत्युक्त्वा मैथिलीं राजा रावणः शत्रुरावणः।
संददर्श ततः सर्वा राक्षसीर्घोरदर्शनाः ॥ ५.२२.३२ ॥
เมื่อตรัสกับไมถิลีดังนี้แล้ว พระราชาราวณะ ผู้เป็นความสะพรึงของศัตรู ก็ทอดพระเนตรเหล่านางรากษสีทั้งปวงซึ่งมีรูปลักษณ์น่ากลัว
5.22.33
एकाक्षीमेककर्णां च कर्णप्रावरणां तथा।
गोकर्णीं हस्तिकर्णीं च लम्बकर्णीमकर्णिकाम् ॥ ५.२२.३३ ॥
มีตาเดียว มีหูข้างเดียว ใช้หูเป็นผ้าคลุม มีหูดุจวัว หูดุจช้าง หูยาน และไม่มีหู
5.22.34
हस्तिपद्यश्वपद्यौ च गोपदीं पादचूलिकाम्।
एकाक्षीमेकपादीं च पृथुपादीमपादिकाम् ॥ ५.२२.३४ ॥
มีเท้าดุจช้าง มีเท้าดุจม้า มีเท้าดุจวัว มีเท้าเล็ก มีเท้าเดียว มีเท้ากว้าง และไม่มีเท้า
5.22.35
अतिमात्रशिरोग्रीवामतिमात्रकुचोदरीम्।
अतिमात्रास्यनेत्रां च दीर्घजिह्वानखामपि ॥ ५.२२.३५ ॥
มีศีรษะและคอใหญ่เกินประมาณ มีอกและท้องใหญ่เกินประมาณ มีปากและดวงตาใหญ่เกินประมาณ และมีลิ้นยาวและเล็บยาว
5.22.36
अनासिकां सिंहमुखीं गोमुखीं सूकरीमुखीम्।
यथा मद्वशगा सीता क्षिप्रं भवति जानकी ॥ ५.२२.३६ ॥
ไม่มีจมูก มีหน้าดุจสิงโต หน้าดุจวัว และหน้าดุจสุกร เพื่อให้ชานกีสีดาตกอยู่ในอำนาจของข้าโดยเร็ว
5.22.37
तथा कुरुत राक्षस्यः सर्वाः क्षिप्रं समेत्य वा।
प्रतिलोमानुलोमैश्च सामदानादिभेदनैः ॥ ५.२२.३७ ॥
พวกนางรากษสีทั้งหมดจงกระทำเช่นนั้นโดยเร็ว จงมาประชุมกัน ด้วยวิธีทั้งที่ตรงและกลับ ด้วยการเกลี้ยกล่อม การให้ของขวัญ และวิธีอื่น ๆ รวมทั้งการแตกความสามัคคี
5.22.39
आवर्जयत वैदेहीं दण्डस्योद्यमनेन च।
काममन्युपरीतात्मा जानकीं प्रति गर्जत।
उपगम्य ततः क्षिप्रं राक्षसी धान्यमालिनी ॥ ५.२२.३९ ॥
จงชักจูงไววเทหีด้วยการยกไม้เท้าขึ้นข่มขู่ ด้วยจิตใจที่ถูกความปรารถนาและความโกรธครอบงำ จงคำรามใส่ชานกี ครั้นแล้ว นางรากษสีธัญยมาลินีก็รีบเข้ามาใกล้และกล่าวว่า
5.22.40
परिष्वज्य दशग्रीवमिदं वचनमब्रवीत्।
मया क्रीड महाराज सीतया किं तवानया ॥ ५.२२.४० ॥
นางโอบกอดทศกัณฐ์แล้วกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ว่า "มหาราชาเอ๋ย จงสนุกสนานกับข้าเถิด สีดานี้มีประโยชน์อะไรแก่ท่าน"
5.22.41
विवर्णया कृपणया मानुष्या राक्षसेश्वर।
नूनमस्यां महाराज न देवा भोगसत्तमान् ॥ ५.२२.४१ ॥
เจ้าแห่งรากษส นางมนุษย์ที่ซีดเซียวและน่าสงสารผู้นี้ มหาราชาเอ๋ย แน่นอนว่าในตัวนางไม่มีสิ่งใดที่เหล่าเทพจะประทานความสุขอันวิเศษสุดให้ได้
5.22.42
विदधत्यमरश्रेष्ठास्तव बाहुबलार्जितान्।
अकामां कामयानस्य शरीरमुपतप्यते ॥ ५.२२.४२ ॥
ศ्रेष्ठเทวดาจะไม่ประทานความสุขอันได้มาด้วยกำลังแขนของท่านให้แก่ท่านผ่านนางนี้ ร่างกายของผู้ที่ปรารถนาหญิงซึ่งไม่เต็มใจย่อมเร่าร้อนทรมาน
5.22.43
इच्छतीं कामयानस्य प्रीतिर्भवति शोभना।
एवमुक्तस्तु राक्षस्या समुत्क्षिप्तस्ततो बली।
प्रहसन् मेघसंकाशो राक्षसः स न्यवर्तत ॥ ५.२२.४३ ॥
สำหรับผู้ที่ปรารถนาหญิงซึ่งเต็มใจ ความยินดีย่อมงดงาม เมื่อถูกนางรากษสีกล่าวดังนี้ ยักษ์ผู้แข็งแรงนั้นมีรูปดุจก้อนเมฆ หัวเราะ ยกนางขึ้นแล้วหันกลับไป
5.22.44
प्रस्थितः स दशग्रीवः कम्पयन्निव मेदिनीम्।
ज्वलद्भास्करसंकाशं प्रविवेश निवेशनम् ॥ ५.२२.४४ ॥
ทศกรรฐ์ผู้มีสิบคอออกเดินทาง ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือนราวกับจะถล่มลง แล้วเข้าไปในที่พักของตน ซึ่งส่องประกายดุจดวงอาทิตย์
5.22.45
देवगन्धर्वकन्याश्च नागकन्याश्च तास्ततः।
परिवार्य दशग्रीवं प्रविशुस्ता गृहोत्तमम् ॥ ५.२२.४५ ॥
จากนั้น บรรดาธิดาของเทวดา คนธรรพ์ และนาค ล้อมทศกรรฐ์ไว้แล้วเข้าไปในปราสาทอันประเสริฐนั้น
5.22.46
स मैथिलीं धर्मपरामवस्थितां
प्रवेपमानां परिभर्त्स्य रावणः।
विहाय सीतां मदनेन मोहितः
स्वमेव वेश्म प्रविवेश रावणः ॥ ५.२२.४६ ॥
ราวณะถูกความหลงด้วยกามตัณหาครอบงำ จึงข่มขู่ไมถิลี ผู้ยืนอยู่อย่างยึดมั่นในธรรมและสั่นเทาอยู่ แล้วทิ้งสีดาไว้ ตัวเองเข้าไปยังที่พักของตน