رامايانا فالميكي · السارغا 5.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.25.1
अथ तासां वदन्तीनां परुषं दारुणं बहु।
राक्षसीनामसौम्यानां रुरोद जनकात्मजा ॥ ५.२५.१ ॥
وبينما كانت الراكشسيات تنطقن بكلمات كثيرة قاسية ومرعبة، بكت سيتا ابنة جناكا.
5.25.2
एवमुक्ता तु वैदेही राक्षसीभिर्मनस्विनी।
उवाच परमत्रस्ता बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ५.२५.२ ॥
وحين خاطبتها الراكشسيات بذلك، تكلمت فايدهي الشريفة النفس، وقد أصابها رعب شديد، بصوت متهدّج بالدموع.
5.25.3
न मानुषी राक्षसस्य भार्या भवितुमर्हति।
कामं खादत मां सर्वा न करिष्यामि वो वचः ॥ ५.२५.३ ॥
لا يليق بامرأة بشرية أن تصير زوجة لراكشاسا. كلكن، إن شئتن، فكلنني؛ فلن أفعل ما تقلنه.
5.25.4
सा राक्षसीमध्यगता सीता सुरसुतोपमा।
न शर्म लेभे शोकार्ता रावणेनेव भर्त्सिता ॥ ५.२५.४ ॥
جلست سيتا وسط الراكشسيات، شبيهة ببنت الآلهة، فلم تجد راحة في حزنها، وكأن رافانا نفسه قد زجرها.
5.25.5
वेपते स्माधिकं सीता विशन्तीवांगमात्मनः।
वने यूथपरिभ्रष्टा मृगी कोकैरिवार्दिता ॥ ५.२५.५ ॥
ارتعشت سيتا ارتعاشاً شديداً، كأنها تريد أن تدخل في جسدها، كظبية شردت عن قطيعها في الغابة وأنهكتها الذئاب.
5.25.6
सा त्वशोकस्य विपुलां शाखामालम्ब्य पुष्पिताम्।
चिन्तयामास शोकेन भर्तारं भग्नमानसा ॥ ५.२५.६ ॥
فأمسكت بفرع واسع مزهر من شجرة الأشوكا، وقد انكسر قلبها، فأخذت تفكر بحزن في زوجها.
5.25.7
सा स्नापयन्ती विपुलौ स्तनौ नेत्रजलस्रवैः।
चिन्तयन्ती न शोकस्य तदान्तमधिगच्छति ॥ ५.२५.७ ॥
وهي تُبلِّل ثدييها الواسعين بسيول الدموع، لا تجد لحزنها نهاية، ظلت غارقة في التفكير.
5.25.8
सा वेपमाना पतिता प्रवाते कदली यथा।
राक्षसीनां भयत्रस्ता विवर्णवदनाभवत् ॥ ५.२५.८ ॥
ترتجف وقد سقطت كشجرة موز في الريح، مرتعبة من الراكشاسيات، فاصفرّ وجهها.
5.25.9
तस्याः सा दीर्घबहुला वेपन्त्याः सीतया तदा।
ददृशे कम्पिता वेणी व्यालीव परिसर्पती ॥ ५.२५.९ ॥
ظهرت ضفيرة سيتا الطويلة الكثيفة وهي ترتجف، كأنها أفعى تزحف.
5.25.10
सा निःश्वसन्ती शोकार्ता कोपोपहतचेतना।
आर्ता व्यसृजदश्रूणि मैथिली विललाप च ॥ ५.२५.१० ॥
تتنهد وقد أثقلها الحزن، وأصاب الغضب والألم عقلها، فذرفت المايثيلية الدموع وراحت تنوح.
5.25.11
हा रामेति च दुःखार्ता हा पुनर्लक्ष्मणेति च।
हा श्वश्रूर्मम कौसल्ये हा सुमित्रेति भामिनी ॥ ५.२५.११ ॥
وصرخت متوجعة: «آه يا راما!» ثم مرة أخرى: «آه يا لاكشمانا!» و«آه يا حماتي كوشَليا! آه يا سوميترا!»، فراحت تنوح تلك الحسناء.
5.25.12
लोकप्रवादः सत्योऽयं पण्डितैः समुदाहृतः।
अकाले दुर्लभो मृत्युः स्त्रिया वा पुरुषस्य वा ॥ ५.२५.१२ ॥
هذا المثل الشائع الذي أعلنه الحكماء صادق: الموت في غير أوانه عسير المنال، للمرأة كما للرجل.
5.25.13
यत्राहमाभिः क्रूराभी राक्षसीभिरिहार्दिता।
जीवामि हीना रामेण मुहूर्तमपि दुःखिता ॥ ५.२५.१३ ॥
هنا، أُعذَّبُ على أيدي هؤلاء الراكشاسيات القاسيات، محرومةً من راما وحزينةً، ومع ذلك أعيش ولو لحظة.
5.25.14
एषाल्पपुण्या कृपणा विनशिष्याम्यनाथवत्।
समुद्रमध्ये नौः पूर्णा वायुवेगैरिवाहता ॥ ५.२५.१४ ॥
أنا القليلة الحظ البائسة، سأهلك كمن لا سند له، كسفينة محمّلة في وسط البحر تضربها قوة الريح.
5.25.15
भर्तारं तमपश्यन्ती राक्षसीवशमागता।
सीदामि खलु शोकेन कूलं तोयहतं यथा ॥ ५.२५.१५ ॥
وأنا لا أرى زوجي، وقد وقعت في قبضة الراكشاسيات، أغرق حقًا في الحزن، كضفةٍ ضربها الماء.
5.25.16
तं पद्मदलपत्राक्षं सिंहविक्रान्तगामिनम्।
धन्याः पश्यन्ति मे नाथं कृतज्ञं प्रियवादिनम् ॥ ५.२५.१६ ॥
أولئك المحظوظات يرين سيدي، ذا العينين كبتلات اللوتس، السائر كالأسد، الشاكر، الطيب الكلام.
5.25.17
सर्वथा तेन हीनाया रामेण विदितात्मना।
तीक्ष्णं विषमिवास्वाद्य दुर्लभं मम जीवनम् ॥ ५.२५.१७ ॥
لقد صار عيشي، وأنا محرومة تمامًا من راما العارف بذاته، عسيرًا عليّ، كأنني ذقت سمًّا حادًّا.
5.25.18
कीदृशं तु महापापं मया देहान्तरे कृतम्।
तेनेदं प्राप्यते घोरं महादुःखं सुदारुणम् ॥ ५.२५.१८ ॥
أيَّ ذنبٍ عظيمٍ ارتكبتُ في جسدٍ سابق، حتى نلتُ بسببه هذا الحزن المرعب العظيم الشديد الهول؟
5.25.19
जीवितं त्यक्तुमिच्छामि शोकेन महता वृता।
राक्षसीभिश्च रक्षन्त्या रामो नासाद्यते मया ॥ ५.२५.१९ ॥
محاطةً بحزنٍ عظيم، أرغب في ترك الحياة، إذ لا أستطيع الوصول إلى راما وأنا محروسة من قِبل الراكشاسيات.
5.25.20
धिगस्तु खलु मानुष्यं धिगस्तु परवश्यताम्।
न शक्यं यत् परित्यक्तुमात्मच्छन्देन जीवितम् ॥ ५.२५.२० ॥
العار على الحياة البشرية، والعار على التبعية للغير! لا يمكنني أن أترك الحياة بإرادتي الخاصة.