வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.25.1
अथ तासां वदन्तीनां परुषं दारुणं बहु।
राक्षसीनामसौम्यानां रुरोद जनकात्मजा ॥ ५.२५.१ ॥
அப்போது அந்த அரக்கியர்கள் கடுமையான, கொடூரமான பல சொற்களைச் சொல்லிக்கொண்டிருக்க, ஜனகனின் மகள் சீதை அழுதாள்.
5.25.2
एवमुक्ता तु वैदेही राक्षसीभिर्मनस्विनी।
उवाच परमत्रस्ता बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ५.२५.२ ॥
அரக்கியர்களால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட உயர் மனமுடைய வைதேகி, மிகவும் அஞ்சி, கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலில் பேசினாள்.
5.25.3
न मानुषी राक्षसस्य भार्या भवितुमर्हति।
कामं खादत मां सर्वा न करिष्यामि वो वचः ॥ ५.२५.३ ॥
மனுஷி ஓர் அரக்கனின் மனைவியாக இருப்பது தகாது. நீங்கள் அனைவரும் விரும்பினால் என்னை உண்ணுங்கள், உங்கள் சொல்படி நான் நடக்கமாட்டேன்.
5.25.4
सा राक्षसीमध्यगता सीता सुरसुतोपमा।
न शर्म लेभे शोकार्ता रावणेनेव भर्त्सिता ॥ ५.२५.४ ॥
அரக்கியர் நடுவில் இருந்த, தேவகன்னிக்கு ஒப்பான சீதை, துயரால் வருந்தி ஆறுதல் பெறவில்லை; ராவணனாலேயே கடிந்துகொள்ளப்பட்டவள் போல அவள் இருந்தாள்.
5.25.5
वेपते स्माधिकं सीता विशन्तीवांगमात्मनः।
वने यूथपरिभ्रष्टा मृगी कोकैरिवार्दिता ॥ ५.२५.५ ॥
சீதை மிகவும் நடுங்கினாள்; தன் உடலுக்குள்ளேயே ஒடுங்கிவிட விரும்புபவள் போல. காட்டில் கூட்டத்திலிருந்து பிரிந்த மான் ஓநாய்களால் துன்புறுத்தப்பட்டு நடுங்குவது போல.
5.25.6
सा त्वशोकस्य विपुलां शाखामालम्ब्य पुष्पिताम्।
चिन्तयामास शोकेन भर्तारं भग्नमानसा ॥ ५.२५.६ ॥
அப்போது அவள் அசோக மரத்தின் பூத்த பெரிய கிளையைப் பற்றிக்கொண்டு, உடைந்த மனத்தோடு துயரத்தில் தன் கணவனை நினைத்தாள்.
5.25.7
सा स्नापयन्ती विपुलौ स्तनौ नेत्रजलस्रवैः।
चिन्तयन्ती न शोकस्य तदान्तमधिगच्छति ॥ ५.२५.७ ॥
அவள் கண்ணீர்ப் பெருக்கால் தன் பெரிய மார்பகங்களை நனைத்தவளாய், துயரின் முடிவைக் காணாமல் சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
5.25.8
सा वेपमाना पतिता प्रवाते कदली यथा।
राक्षसीनां भयत्रस्ता विवर्णवदनाभवत् ॥ ५.२५.८ ॥
அவள் நடுங்கி, காற்றில் சாய்ந்த வாழை மரம் போல் விழுந்தாள்; ராட்சசிகளின் பயத்தால் நடுங்கி முகம் வெளுத்துப் போனாள்.
5.25.9
तस्याः सा दीर्घबहुला वेपन्त्याः सीतया तदा।
ददृशे कम्पिता वेणी व्यालीव परिसर्पती ॥ ५.२५.९ ॥
நடுங்கிக் கொண்டிருந்த சீதையின் அந்த நீண்ட அடர்ந்த சடை அப்போது நடுங்கிக் கொண்டு, ஊர்ந்து செல்லும் பாம்பு போல் காணப்பட்டது.
5.25.10
सा निःश्वसन्ती शोकार्ता कोपोपहतचेतना।
आर्ता व्यसृजदश्रूणि मैथिली विललाप च ॥ ५.२५.१० ॥
அவள் பெருமூச்செறிந்து, துயரால் வருந்தி, கோபமும் வேதனையும் தாக்கிய மனத்துடன் கண்ணீர் சிந்தி மைதிலி அரற்றினாள்.
5.25.11
हा रामेति च दुःखार्ता हा पुनर्लक्ष्मणेति च।
हा श्वश्रूर्मम कौसल्ये हा सुमित्रेति भामिनी ॥ ५.२५.११ ॥
"ஐயோ ராமா!" என்றும், துயரால் வருந்தி, மீண்டும் "ஐயோ லட்சுமணா!" என்றும், "ஐயோ என் மாமியார் கௌசல்யையே! ஐயோ சுமித்திரையே!" என்றும் அந்த அழகி அரற்றினாள்.
5.25.12
लोकप्रवादः सत्योऽयं पण्डितैः समुदाहृतः।
अकाले दुर्लभो मृत्युः स्त्रिया वा पुरुषस्य वा ॥ ५.२५.१२ ॥
"அகாலத்தில் மரணம் பெண்ணுக்கோ ஆணுக்கோ எளிதில் கிட்டாது" என்ற இந்த உலகப் பழமொழி அறிஞர்களால் உரைக்கப்பட்ட உண்மையே.
5.25.13
यत्राहमाभिः क्रूराभी राक्षसीभिरिहार्दिता।
जीवामि हीना रामेण मुहूर्तमपि दुःखिता ॥ ५.२५.१३ ॥
இங்கு இந்தக் கொடிய அரக்கிகளால் துன்புறுத்தப்பட்டு, ராமனைப் பிரிந்து, துயருடன் ஒரு கணமும் நான் உயிர் வாழ்கிறேன்.
5.25.14
एषाल्पपुण्या कृपणा विनशिष्याम्यनाथवत्।
समुद्रमध्ये नौः पूर्णा वायुवेगैरिवाहता ॥ ५.२५.१४ ॥
சிறு புண்ணியம் கொண்ட, பரிதாபமான நான், புகலற்றவளாக அழிவேன்; கடலின் நடுவே காற்றின் வேகத்தால் தாக்கப்பட்ட நிறைந்த படகைப் போல.
5.25.15
भर्तारं तमपश्यन्ती राक्षसीवशमागता।
सीदामि खलु शोकेन कूलं तोयहतं यथा ॥ ५.२५.१५ ॥
அந்தக் கணவனைக் காணாமல், அரக்கிகளின் வசத்தில் சிக்கி, நான் துயரால் நிச்சயமாகத் தளர்கிறேன்; நீரால் தாக்கப்பட்ட கரையைப் போல.
5.25.16
तं पद्मदलपत्राक्षं सिंहविक्रान्तगामिनम्।
धन्याः पश्यन्ति मे नाथं कृतज्ञं प्रियवादिनम् ॥ ५.२५.१६ ॥
தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவரும், சிங்கத்தின் வீரநடை கொண்டவரும், நன்றியுள்ளவரும், இனிய சொல் பேசுபவருமான என் நாதனை அந்த பாக்கியவான்கள் காண்கிறார்கள்.
5.25.17
सर्वथा तेन हीनाया रामेण विदितात्मना।
तीक्ष्णं विषमिवास्वाद्य दुर्लभं मम जीवनम् ॥ ५.२५.१७ ॥
தன்னை அறிந்த ராமனால் முழுமையாகப் பிரிக்கப்பட்ட எனக்கு, கொடிய நஞ்சைச் சுவைத்தவளைப் போல, என் வாழ்வு கிடைத்தற்கரியதாக ஆகிவிட்டது.
5.25.18
कीदृशं तु महापापं मया देहान्तरे कृतम्।
तेनेदं प्राप्यते घोरं महादुःखं सुदारुणम् ॥ ५.२५.१८ ॥
முந்தைய உடலில் நான் என்ன பெரும்பாவம் செய்தேனோ, அதனால் இந்தக் கொடிய, பெரிய, மிகக் கொடுமையான துயரத்தை நான் அடைகிறேன்?
5.25.19
जीवितं त्यक्तुमिच्छामि शोकेन महता वृता।
राक्षसीभिश्च रक्षन्त्या रामो नासाद्यते मया ॥ ५.२५.१९ ॥
பெருந்துயரால் சூழப்பட்ட நான் உயிரை விட விரும்புகிறேன்; ராட்சசிகளால் காக்கப்படும் நான் ராமனை அடைய முடியவில்லை.
5.25.20
धिगस्तु खलु मानुष्यं धिगस्तु परवश्यताम्।
न शक्यं यत् परित्यक्तुमात्मच्छन्देन जीवितम् ॥ ५.२५.२० ॥
மனித வாழ்வுக்கு இழிவு; பிறர் வசப்பட்டிருப்பதற்கும் இழிவு; தன் விருப்பப்படி உயிரை விடுவதும் என்னால் இயலாததே.