ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.25.1
अथ तासां वदन्तीनां परुषं दारुणं बहु।
राक्षसीनामसौम्यानां रुरोद जनकात्मजा ॥ ५.२५.१ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಕಠೋರವಾದ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಬಹಳಷ್ಟು ಕ್ರೂರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿರಲು, ಜನಕನ ಮಗಳಾದ ಸೀತೆ ಅತ್ತಳು.
5.25.2
एवमुक्ता तु वैदेही राक्षसीभिर्मनस्विनी।
उवाच परमत्रस्ता बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ५.२५.२ ॥
ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಮನಸ್ವಿನಿಯಾದ ವೈದೇಹಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಭೀತಳಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
5.25.3
न मानुषी राक्षसस्य भार्या भवितुमर्हति।
कामं खादत मां सर्वा न करिष्यामि वो वचः ॥ ५.२५.३ ॥
ಮಾನವ ಸ್ತ್ರೀ ರಾಕ್ಷಸನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಲು ಯೋಗ್ಯಳಲ್ಲ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಬಯಸಿದರೆ ನನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
5.25.4
सा राक्षसीमध्यगता सीता सुरसुतोपमा।
न शर्म लेभे शोकार्ता रावणेनेव भर्त्सिता ॥ ५.२५.४ ॥
ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ನಡುವೆ ಇದ್ದ, ದೇವಕನ್ಯೆಯಂತೆ ಇದ್ದ ಸೀತೆ ಶೋಕಪೀಡಿತಳಾಗಿ ಯಾವ ಸಮಾಧಾನವನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ರಾವಣನೇ ಅವಳನ್ನು ಬೈದಂತಿದ್ದಳು.
5.25.5
वेपते स्माधिकं सीता विशन्तीवांगमात्मनः।
वने यूथपरिभ्रष्टा मृगी कोकैरिवार्दिता ॥ ५.२५.५ ॥
ಸೀತೆ ಅತ್ಯಂತವಾಗಿ ನಡುಗಿದಳು; ತನ್ನ ದೇಹದೊಳಗೇ ಸೇರಿಹೋಗಲು ಬಯಸುವಂತೆ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂಡಿನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಜಿಂಕೆ ತೋಳಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ನಡುಗುವಂತೆ.
5.25.6
सा त्वशोकस्य विपुलां शाखामालम्ब्य पुष्पिताम्।
चिन्तयामास शोकेन भर्तारं भग्नमानसा ॥ ५.२५.६ ॥
ಆಗ ಅವಳು ಅಶೋಕ ವೃಕ್ಷದ ಹೂ ತುಂಬಿದ ದೊಡ್ಡ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮುರಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸತೊಡಗಿದಳು.
5.25.7
सा स्नापयन्ती विपुलौ स्तनौ नेत्रजलस्रवैः।
चिन्तयन्ती न शोकस्य तदान्तमधिगच्छति ॥ ५.२५.७ ॥
ಅವಳು ಕಣ್ಣೀರ ಹರಿವಿನಿಂದ ತನ್ನ ವಿಶಾಲ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ತೋಯಿಸುತ್ತಾ, ಶೋಕಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣದೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
5.25.8
सा वेपमाना पतिता प्रवाते कदली यथा।
राक्षसीनां भयत्रस्ता विवर्णवदनाभवत् ॥ ५.२५.८ ॥
ಅವಳು ಗಾಳಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಬಾಳೆಗಿಡದಂತೆ ನಡುಗುತ್ತಾ ಬಿದ್ದಳು; ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ಭಯದಿಂದ ಬೆದರಿ ಮುಖ ಬಾಡಿತು.
5.25.9
तस्याः सा दीर्घबहुला वेपन्त्याः सीतया तदा।
ददृशे कम्पिता वेणी व्यालीव परिसर्पती ॥ ५.२५.९ ॥
ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಸೀತೆಯ ಆ ಉದ್ದನೆಯ ದಟ್ಟವಾದ ಜಡೆ ಆಗ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಹರಿದಾಡುವ ಹಾವಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
5.25.10
सा निःश्वसन्ती शोकार्ता कोपोपहतचेतना।
आर्ता व्यसृजदश्रूणि मैथिली विललाप च ॥ ५.२५.१० ॥
ಅವಳು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ, ಕೋಪ ಮತ್ತು ವ್ಯಥೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಹತವಾಗಿ, ಮೈಥಿಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದಳು.
5.25.11
हा रामेति च दुःखार्ता हा पुनर्लक्ष्मणेति च।
हा श्वश्रूर्मम कौसल्ये हा सुमित्रेति भामिनी ॥ ५.२५.११ ॥
"ಹಾ ರಾಮಾ!" ಎಂದು ದುಃಖದಿಂದ ನರಳಿ, ಮತ್ತೆ "ಹಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾ!" ಎಂದು, "ಹಾ ನನ್ನ ಅತ್ತೆ ಕೌಸಲ್ಯೆ! ಹಾ ಸುಮಿತ್ರೆ!" ಎಂದು ಆ ಸುಂದರಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದಳು.
5.25.12
लोकप्रवादः सत्योऽयं पण्डितैः समुदाहृतः।
अकाले दुर्लभो मृत्युः स्त्रिया वा पुरुषस्य वा ॥ ५.२५.१२ ॥
"ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರಣ ಸ್ತ್ರೀಗಾಗಲಿ ಪುರುಷನಿಗಾಗಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಈ ಲೋಕೋಕ್ತಿ ಪಂಡಿತರು ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯವೇ.
5.25.13
यत्राहमाभिः क्रूराभी राक्षसीभिरिहार्दिता।
जीवामि हीना रामेण मुहूर्तमपि दुःखिता ॥ ५.२५.१३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ರೂರ ರಾಕ್ಷಸಿಯರಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ, ರಾಮನಿಲ್ಲದೆ, ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣವಾದರೂ ನಾನು ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ.
5.25.14
एषाल्पपुण्या कृपणा विनशिष्याम्यनाथवत्।
समुद्रमध्ये नौः पूर्णा वायुवेगैरिवाहता ॥ ५.२५.१४ ॥
ಅಲ್ಪ ಪುಣ್ಯಳಾದ, ದೀನಳಾದ ನಾನು, ಅನಾಥಳಂತೆ ನಾಶವಾಗುವೆನು; ಸಮುದ್ರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ತುಂಬಿದ ದೋಣಿಯಂತೆ.
5.25.15
भर्तारं तमपश्यन्ती राक्षसीवशमागता।
सीदामि खलु शोकेन कूलं तोयहतं यथा ॥ ५.२५.१५ ॥
ಆ ಪತಿಯನ್ನು ನೋಡದೆ, ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ವಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ, ದುಃಖದಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನೀರಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ದಡದಂತೆ.
5.25.16
तं पद्मदलपत्राक्षं सिंहविक्रान्तगामिनम्।
धन्याः पश्यन्ति मे नाथं कृतज्ञं प्रियवादिनम् ॥ ५.२५.१६ ॥
ತಾವರೆ ದಳದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ಸಿಂಹದಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮದ ನಡಿಗೆಯವನಾದ, ಕೃತಜ್ಞನೂ, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನೂ ಆದ ನನ್ನ ನಾಥನನ್ನು ಆ ಧನ್ಯರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
5.25.17
सर्वथा तेन हीनाया रामेण विदितात्मना।
तीक्ष्णं विषमिवास्वाद्य दुर्लभं मम जीवनम् ॥ ५.२५.१७ ॥
ಆತ್ಮಜ್ಞನಾದ ರಾಮನಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಗಲಿದ ನನಗೆ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ವಿಷವನ್ನು ರುಚಿ ನೋಡಿದಂತೆ, ನನ್ನ ಜೀವನ ದುರ್ಲಭವಾಗಿದೆ.
5.25.18
कीदृशं तु महापापं मया देहान्तरे कृतम्।
तेनेदं प्राप्यते घोरं महादुःखं सुदारुणम् ॥ ५.२५.१८ ॥
ಹಿಂದಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವ ಮಹಾಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದೆನೋ, ಅದರಿಂದ ಈ ಘೋರ, ಮಹಾ ದುಃಖ, ಅತಿ ಭೀಕರ ದುಃಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ?
5.25.19
जीवितं त्यक्तुमिच्छामि शोकेन महता वृता।
राक्षसीभिश्च रक्षन्त्या रामो नासाद्यते मया ॥ ५.२५.१९ ॥
ಮಹಾ ಶೋಕದಿಂದ ಆವೃತಳಾದ ನಾನು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ರಾಕ್ಷಸಿಯರಿಂದ ಕಾಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ನಾನು ರಾಮನನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರೆನು.
5.25.20
धिगस्तु खलु मानुष्यं धिगस्तु परवश्यताम्।
न शक्यं यत् परित्यक्तुमात्मच्छन्देन जीवितम् ॥ ५.२५.२० ॥
ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರ; ಪರಾಧೀನತೆಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ; ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವುದೂ ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.