Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.30.1
हनुमानपि विक्रान्तः सर्वं शुश्राव तत्त्वतः।
सीतायास्त्रिजटायाश्च राक्षसीनां च तर्जितम् ॥ ५.३०.१ ॥
El valiente Hanumān también escuchó con exactitud todas las amenazas y reproches pronunciados por Sītā, por Triṭā y por las rākṣasī.
5.30.2
अवेक्षमाणस्तां देवीं देवतामिव नन्दने।
ततो बहुविधां चिन्तां चिन्तयामास वानरः ॥ ५.३०.२ ॥
Contemplando a aquella noble dama Sītā, como se contempla a una diosa en el bosque de Nandana, el mono entonces meditó muchos pensamientos.
5.30.3
यां कपीनां सहस्राणि सुबहून्ययुतानि च।
दिक्षु सर्वासु मार्गन्ते सेयमासादिता मया ॥ ५.३०.३ ॥
Aquella a quien miles y muchas decenas de miles de monos buscan en todas las direcciones, esa misma ha sido hallada por mí.
5.30.4
चारेण तु सुयुक्तेन शत्रोः शक्तिमवेक्षता।
गूढेन चरता तावदवेक्षितमिदं मया ॥ ५.३०.४ ॥
Moviéndome en secreto como un espía bien designado, observando el poder del enemigo, he visto todo esto hasta ahora.
5.30.5
राक्षसानां विशेषश्च पुरी चेयं निरीक्षिता।
राक्षसाधिपतेरस्य प्रभावो रावणस्य च ॥ ५.३०.५ ॥
He examinado las particularidades de los rākṣasa y esta ciudad, y el poder de Rāvaṇa, señor de los rākṣasa.
5.30.6
यथा तस्याप्रमेयस्य सर्वसत्त्वदयावतः।
समाश्वासयितुं भार्यां पतिदर्शनकांक्षिणीम् ॥ ५.३०.६ ॥
Como conviene consolar a la esposa de aquel inconmensurable, compasivo con todos los seres, que anhela ver a su esposo.
5.30.7
अहमाश्वासयाम्येनां पूर्णचन्द्रनिभाननाम्।
अदृष्टदुःखां दुःखस्य न ह्यन्तमधिगच्छतीम् ॥ ५.३०.७ ॥
La consolaré, a ella de rostro como la luna llena, que no ha visto el fin de su dolor y no alcanza el fin del dolor.
5.30.8
यदि ह्यहं सतीमेनां शोकोपहतचेतनाम्।
अनाश्वास्य गमिष्यामि दोषवद् गमनं भवेत् ॥ ५.३०.८ ॥
Si me marcho sin consolar a esta fiel, cuya mente está herida por el dolor, mi partida sería defectuosa.
5.30.9
गते हि मयि तत्रेयं राजपुत्री यशस्विनी।
परित्राणमपश्यन्ती जानकी जीवितं त्यजेत् ॥ ५.३०.९ ॥
Si me voy de allí, esta gloriosa princesa Jānakī, sin ver protección alguna, entregaría su vida.
5.30.10
यथा च स महाबाहुः पूर्णचन्द्रनिभाननः।
समाश्वासयितुं न्याय्यः सीतादर्शनलालसः ॥ ५.३०.१० ॥
Y así como aquel de grandes brazos, de rostro como la luna llena, anhela ver a Sītā, es justo consolarlo por completo.
5.30.11
निशाचरीणां प्रत्यक्षमक्षमं चाभिभाषितम्।
कथं नु खलु कर्तव्यमिदं कृच्छ्रगतो ह्यहम् ॥ ५.३०.११ ॥
Por las palabras intolerables pronunciadas ante las rākṣasīs, estoy en apuros; ¿cómo debo actuar ahora?
5.30.12
अनेन रात्रिशेषेण यदि नाश्वास्यते मया।
सर्वथा नास्ति संदेहः परित्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.३०.१२ ॥
Si en lo que resta de esta noche no es consolada por mí, no hay duda alguna de que abandonará su vida.
5.30.13
रामस्तु यदि पृच्छेन्मां किं मां सीताब्रवीद्वचः।
किमहं तं प्रतिब्रूयामसम्भाष्य सुमध्यमाम् ॥ ५.३०.१३ ॥
Si Rāma me pregunta qué palabras me dijo Sītā, ¿qué le responderé, sin haber hablado con aquella de cintura delgada?
5.30.14
सीतासंदेशरहितं मामितस्त्वरया गतम्।
निर्दहेदपि काकुत्स्थः क्रोधतीव्रेण चक्षुषा ॥ ५.३०.१४ ॥
Enviado de aquí apresuradamente, sin ningún mensaje de Sītā, Rāma el Kakutstha podría incluso quemarme con sus ojos ardientes de ira.
5.30.15
यदि वोद्योजयिष्यामि भर्तारं रामकारणात्।
व्यर्थमागमनं तस्य ससैन्यस्य भविष्यति ॥ ५.३०.१५ ॥
O si incito a mi señor por causa de Rāma, su venida con el ejército será en vano.
5.30.16
अन्तरं त्वहमासाद्य राक्षसीनामवस्थितः।
शनैराश्वासयाम्यद्य संतापबहुलामिमाम् ॥ ५.३०.१६ ॥
Pero hallando una oportunidad entre las rākṣasīs, me pondré en pie y ahora, poco a poco, consolaré a esta mujer llena de aflicción.
5.30.17
अहं ह्यतितनुश्चैव वानरश्च विशेषतः।
वाचं चोदाहरिष्यामि मानुषीमिह संस्कृताम् ॥ ५.३०.१७ ॥
Yo, en verdad, soy de cuerpo muy delgado, y además soy un mono; aquí hablaré en lengua humana y refinada.
5.30.18
यदि वाचं प्रदास्यामि द्विजातिरिव संस्कृताम्।
रावणं मन्यमाना मां सीता भीता भविष्यति ॥ ५.३०.१८ ॥
Si hablo una lengua sánscrita refinada como un brahmán, Sītā, creyéndome Rāvaṇa, se asustará.
5.30.19
अवश्यमेव वक्तव्यं मानुषं वाक्यमर्थवत्।
मया सान्त्वयितुं शक्या नान्यथेयमनिन्दिता ॥ ५.३०.१९ ॥
Para consolar a esta mujer intachable, debo ciertamente hablar palabras con sentido en lengua humana; de otro modo no puede ser consolada.
5.30.20
सेयमालोक्य मे रूपं जानकी भाषितं तथा।
रक्षोभिस्त्रासिता पूर्वं भूयस्त्रासमुपैष्यति ॥ ५.३०.२० ॥
Al ver mi figura y oír mis palabras, esta Jānakī, que antes fue aterrorizada por los rākṣasas, volverá a caer en el temor.
5.30.21
ततो जातपरित्रासा शब्दं कुर्यान्मनस्विनी।
जानाना मां विशालाक्षी रावणं कामरूपिणम् ॥ ५.३०.२१ ॥
Entonces Sītā, la de alta mente y ojos grandes, aterrorizada, reconociéndome a mí y a Rāvaṇa, que toma la forma que quiere, lanzará un grito.
5.30.22
सीतया च कृते शब्दे सहसा राक्षसीगणः।
नानाप्रहरणो घोरः समेयादन्तकोपमः ॥ ५.३०.२२ ॥
Al grito de Sītā, de repente una multitud de rākṣasī, portando armas diversas, terrible y semejante a la Muerte, se reunirá allí.
5.30.23
ततो मां सम्परिक्षिप्य सर्वतो विकृताननाः।
वधे च ग्रहणे चैव कुर्युर्यत्नं महाबलाः ॥ ५.३०.२३ ॥
Entonces aquellas rākṣasī de fuerza descomunal, de rostros deformados, me rodearán por todos lados y se esforzarán por matarme y apresarme.
5.30.24
तं मां शाखाः प्रशाखाश्च स्कन्धांश्चोत्तमशाखिनाम्।
दृष्ट्वा च परिधावन्तं भवेयुः परिशङ्किताः ॥ ५.३०.२४ ॥
Al verme correr por las ramas, ramitas y troncos de los mejores árboles, se alarmarán y recelarán.
5.30.25
मम रूपं च सम्प्रेक्ष्य वने विचरतो महत्।
राक्षस्यो भयवित्रस्ता भवेयुर्विकृतस्वराः ॥ ५.३०.२५ ॥
Al ver mi gran forma vagando por el bosque, las rākṣasī, aterradas de miedo, tendrían voces distorsionadas.
5.30.26
ततः कुर्युः समाह्वानं राक्षस्यो रक्षसामपि।
राक्षसेन्द्रनियुक्तानां राक्षसेन्द्रनिवेशने ॥ ५.३०.२६ ॥
Entonces las rākṣasī y también los rākṣasa convocarían, en la morada del señor de los rākṣasa, a los designados por el señor de los rākṣasa.
5.30.27
ते शूलशरनिस्त्रिंशविविधायुधपाणयः।
आपतेयुर्विमर्देऽस्मिन् वेगेनोद्वेगकारणात् ॥ ५.३०.२७ ॥
Con sus manos empuñando lanzas, flechas, espadas y diversas armas, se lanzarían en este choque con velocidad, por la causa de la agitación.
5.30.28
संरुद्धस्तैस्तु परितो विधमे राक्षसं बलम्।
शक्नुयां न तु सम्प्राप्तुं परं पारं महोदधेः ॥ ५.३०.२८ ॥
Rodeado por ellos por todas partes, aun dispersando a la fuerza de los rākṣasa, no podría alcanzar la orilla opuesta del gran océano.
5.30.29
मां वा गृह्णीयुरावृत्य बहवः शीघ्रकारिणः।
स्यादियं चागृहीतार्था मम च ग्रहणं भवेत् ॥ ५.३०.२९ ॥
O muchos de acción rápida me rodearían y me capturarían; entonces este propósito quedaría sin cumplir, y también ocurriría mi captura.
5.30.30
हिंसाभिरुचयो हिंस्युरिमां वा जनकात्मजाम्।
विपन्नं स्यात् ततः कार्यं रामसुग्रीवयोरिदम् ॥ ५.३०.३० ॥
Quienes se deleitan en la violencia podrían herir a esta hija de Janaka; entonces esta tarea de Rāma y Sugrīva quedaría arruinada.
5.30.31
उद्देशे नष्टमार्गेऽस्मिन् राक्षसैः परिवारिते।
सागरेण परिक्षिप्ते गुप्ते वसति जानकी ॥ ५.३०.३१ ॥
En este lugar donde el camino se ha perdido, rodeada de rākṣasas y encerrada por el océano, bajo guardia, reside Jānakī.
5.30.32
विशस्ते वा गृहीते वा रक्षोभिर्मयि संयुगे।
नान्यं पश्यामि रामस्य सहायं कार्यसाधने ॥ ५.३०.३२ ॥
Si soy muerto o capturado por los rākṣasas en batalla, no veo otro auxiliar de Rāma para cumplir la tarea.
5.30.33
विमृशंश्च न पश्यामि यो हते मयि वानरः।
शतयोजनविस्तीर्णं लङ्घयेत महोदधिम् ॥ ५.३०.३३ ॥
Reflexionando, no veo ningún vānara que, si yo fuera muerto, pudiera cruzar el gran océano, de cien yojanas de ancho.
5.30.34
कामं हन्तुं समर्थोऽस्मि सहस्राण्यपि रक्षसाम्।
न तु शक्ष्याम्यहं प्राप्तुं परं पारं महोदधेः ॥ ५.३०.३४ ॥
Ciertamente soy capaz de matar incluso a miles de rākṣasas, pero no podré alcanzar la orilla lejana del gran océano.
5.30.36
एष दोषो महान् हि स्यान्मम सीताभिभाषणे।
प्राणत्यागश्च वैदेह्या भवेदनभिभाषणे ॥ ५.३०.३६ ॥
Hablar con Sītā sería para mí una gran falta, y no hablar llevaría a Vaidehī a entregar su vida.
5.30.37
भूताश्चार्था विरुध्यन्त देशकालविरोधिताः।
विक्लवं दूतमासाद्य तमः सूर्योदये यथा ॥ ५.३०.३७ ॥
Cuando los propósitos logrados se oponen por el lugar y el tiempo, el mensajero se turba, como la oscuridad al amanecer.
5.30.38
अर्थानर्थान्तरे बुद्धिर्निश्चितापि न शोभते।
घातयन्ति हि कार्याणि दूताः पण्डितमानिनः ॥ ५.३०.३८ ॥
Aun una mente resuelta no brilla cuando oscila entre lo útil y lo inútil; los mensajeros que se creen sabios son los que arruinan los asuntos.
5.30.39
न विनश्येत् कथं कार्यं वैक्लव्यं न कथं मम।
लङ्घनं च समुद्रस्य कथं नु न वृथा भवेत् ॥ ५.३०.३९ ॥
¿Cómo no se arruinará mi tarea, y cómo no me invadirá la turbación? ¿Y cómo no será vano también el salto sobre el océano?
5.30.41
कथं नु खलु वाक्यं मे शृणुयान्नोद्विजेत च।
राममक्लिष्टकर्माणं सुबन्धुमनुकीर्तयन्।
नैनामुद्वेजयिष्यामि तद्बन्धुगतचेतनाम् ॥ ५.३०.४१ ॥
¿Cómo escuchará mis palabras sin alarmarse? Recordando a Rāma, de hazañas sin esfuerzo, y a su querido pariente, no la alarmaré, cuya mente está puesta en su pariente.
5.30.42
इक्ष्वाकूणां वरिष्ठस्य रामस्य विदितात्मनः।
शुभानि धर्मयुक्तानि वचनानि समर्पयन् ॥ ५.३०.४२ ॥
Transmitiendo las palabras auspiciosas y acordes al dharma de Rāma, el mejor de los reyes Ikṣvāku, que conoce su propio ser.
5.30.43
श्रावयिष्यामि सर्वाणि मधुरां प्रब्रुवन् गिरम्।
श्रद्धास्यति यथा सीता तथा सर्वं समादधे ॥ ५.३०.४३ ॥
Hablando palabras dulces, lo recitaré todo, y lo dispondré todo de modo que Sītā lo crea.
5.30.44
जगतिपतेः प्रमदामवेक्षमाणः।
मधुरमवितथं जगाद वाक्यं
द्रुमविटपान्तरमास्थितो हनूमान् ॥ ५.३०.४४ ॥
Mirando a la amada del señor de la tierra, Hanumān, sentado entre las ramas de un árbol, pronunció palabras dulces y verdaderas.