Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.30.1
हनुमानपि विक्रान्तः सर्वं शुश्राव तत्त्वतः।
सीतायास्त्रिजटायाश्च राक्षसीनां च तर्जितम् ॥ ५.३०.१ ॥
O valente Hanumān também ouviu fielmente todas as ameaças e censuras proferidas por Sītā, por Triṭā e pelas rākṣasī.
5.30.2
अवेक्षमाणस्तां देवीं देवतामिव नन्दने।
ततो बहुविधां चिन्तां चिन्तयामास वानरः ॥ ५.३०.२ ॥
Contemplando aquela nobre senhora Sītā, como se contempla uma deusa no bosque de Nandana, o macaco então ponderou muitos pensamentos.
5.30.3
यां कपीनां सहस्राणि सुबहून्ययुतानि च।
दिक्षु सर्वासु मार्गन्ते सेयमासादिता मया ॥ ५.३०.३ ॥
Aquela que milhares e muitas dezenas de milhares de macacos procuram em todas as direções, essa mesma foi encontrada por mim.
5.30.4
चारेण तु सुयुक्तेन शत्रोः शक्तिमवेक्षता।
गूढेन चरता तावदवेक्षितमिदं मया ॥ ५.३०.४ ॥
Movendo-me em segredo como um espião bem designado, observando a força do inimigo, observei tudo isto até agora.
5.30.5
राक्षसानां विशेषश्च पुरी चेयं निरीक्षिता।
राक्षसाधिपतेरस्य प्रभावो रावणस्य च ॥ ५.३०.५ ॥
Examinei as particularidades dos rākṣasa e esta cidade, e o poder de Rāvaṇa, senhor dos rākṣasa.
5.30.6
यथा तस्याप्रमेयस्य सर्वसत्त्वदयावतः।
समाश्वासयितुं भार्यां पतिदर्शनकांक्षिणीम् ॥ ५.३०.६ ॥
Como convém consolar a esposa daquele incomensurável, compassivo com todos os seres, que anseia ver o seu marido.
5.30.7
अहमाश्वासयाम्येनां पूर्णचन्द्रनिभाननाम्।
अदृष्टदुःखां दुःखस्य न ह्यन्तमधिगच्छतीम् ॥ ५.३०.७ ॥
Eu a consolarei, de rosto semelhante à lua cheia, que não viu o fim do seu sofrimento e não alcança o fim da dor.
5.30.8
यदि ह्यहं सतीमेनां शोकोपहतचेतनाम्।
अनाश्वास्य गमिष्यामि दोषवद् गमनं भवेत् ॥ ५.३०.८ ॥
Se eu partir sem consolar esta mulher fiel, cuja mente está ferida pelo sofrimento, a minha partida seria falha.
5.30.9
गते हि मयि तत्रेयं राजपुत्री यशस्विनी।
परित्राणमपश्यन्ती जानकी जीवितं त्यजेत् ॥ ५.३०.९ ॥
Se eu me afastar dali, esta gloriosa princesa Jānakī, não vendo proteção alguma, abriria mão da própria vida.
5.30.10
यथा च स महाबाहुः पूर्णचन्द्रनिभाननः।
समाश्वासयितुं न्याय्यः सीतादर्शनलालसः ॥ ५.३०.१० ॥
E assim como aquele de braços poderosos, de rosto semelhante à lua cheia, anseia ver Sītā, é justo consolá-lo por completo.
5.30.11
निशाचरीणां प्रत्यक्षमक्षमं चाभिभाषितम्।
कथं नु खलु कर्तव्यमिदं कृच्छ्रगतो ह्यहम् ॥ ५.३०.११ ॥
Pelas palavras intoleráveis ditas diante das rākṣasīs, estou em apuros; como devo agir agora?
5.30.12
अनेन रात्रिशेषेण यदि नाश्वास्यते मया।
सर्वथा नास्ति संदेहः परित्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.३०.१२ ॥
Se nas horas restantes desta noite eu não a consolar, não há dúvida alguma de que ela abrirá mão da vida.
5.30.13
रामस्तु यदि पृच्छेन्मां किं मां सीताब्रवीद्वचः।
किमहं तं प्रतिब्रूयामसम्भाष्य सुमध्यमाम् ॥ ५.३०.१३ ॥
Se Rāma me perguntar que palavras Sītā me disse, o que lhe responderei, sem ter falado com aquela de cintura delgada?
5.30.14
सीतासंदेशरहितं मामितस्त्वरया गतम्।
निर्दहेदपि काकुत्स्थः क्रोधतीव्रेण चक्षुषा ॥ ५.३०.१४ ॥
Enviado daqui com pressa, sem nenhuma mensagem de Sītā, eu poderia ser queimado até mesmo por Rāma, o Kākutstha, com seu olhar ardente de ira.
5.30.15
यदि वोद्योजयिष्यामि भर्तारं रामकारणात्।
व्यर्थमागमनं तस्य ससैन्यस्य भविष्यति ॥ ५.३०.१५ ॥
Ou se eu incitar meu senhor por causa de Rāma, sua vinda com o exército será em vão.
5.30.16
अन्तरं त्वहमासाद्य राक्षसीनामवस्थितः।
शनैराश्वासयाम्यद्य संतापबहुलामिमाम् ॥ ५.३०.१६ ॥
Mas, encontrando uma oportunidade entre as rākṣasī, postando-me aqui, agora a consolarei suavemente, ela que está repleta de aflição.
5.30.17
अहं ह्यतितनुश्चैव वानरश्च विशेषतः।
वाचं चोदाहरिष्यामि मानुषीमिह संस्कृताम् ॥ ५.३०.१७ ॥
Eu sou, de fato, de corpo muito delgado, e sobretudo sou um macaco; aqui falarei em linguagem humana e refinada.
5.30.18
यदि वाचं प्रदास्यामि द्विजातिरिव संस्कृताम्।
रावणं मन्यमाना मां सीता भीता भविष्यति ॥ ५.३०.१८ ॥
Se eu falar um sânscrito refinado como um bramane, Sītā, pensando que sou Rāvaṇa, ficará assustada.
5.30.19
अवश्यमेव वक्तव्यं मानुषं वाक्यमर्थवत्।
मया सान्त्वयितुं शक्या नान्यथेयमनिन्दिता ॥ ५.३०.१९ ॥
Para consolar esta mulher irrepreensível, devo certamente falar palavras com sentido na língua humana; de outro modo ela não pode ser consolada.
5.30.20
सेयमालोक्य मे रूपं जानकी भाषितं तथा।
रक्षोभिस्त्रासिता पूर्वं भूयस्त्रासमुपैष्यति ॥ ५.३०.२० ॥
Ao ver minha forma e ouvir minhas palavras, esta Jānakī, que outrora foi aterrorizada pelos rākṣasas, cairá novamente no medo.
5.30.21
ततो जातपरित्रासा शब्दं कुर्यान्मनस्विनी।
जानाना मां विशालाक्षी रावणं कामरूपिणम् ॥ ५.३०.२१ ॥
Então Sītā, a de mente elevada e olhos grandes, aterrorizada, reconhecendo a mim e a Rāvaṇa, que toma a forma que quer, soltará um grito.
5.30.22
सीतया च कृते शब्दे सहसा राक्षसीगणः।
नानाप्रहरणो घोरः समेयादन्तकोपमः ॥ ५.३०.२२ ॥
Ao grito de Sītā, de repente um bando de rākṣasī, portando diversas armas, terrível e semelhante à Morte, se reunirá ali.
5.30.23
ततो मां सम्परिक्षिप्य सर्वतो विकृताननाः।
वधे च ग्रहणे चैव कुर्युर्यत्नं महाबलाः ॥ ५.३०.२३ ॥
Então aquelas rākṣasī de grande força, de rostos desfigurados, me cercarão por todos os lados e se esforçarão para me matar e me capturar.
5.30.24
तं मां शाखाः प्रशाखाश्च स्कन्धांश्चोत्तमशाखिनाम्।
दृष्ट्वा च परिधावन्तं भवेयुः परिशङ्किताः ॥ ५.३०.२४ ॥
Ao me verem correr pelos galhos, ramos e troncos das melhores árvores, ficarão alarmadas e desconfiadas.
5.30.25
मम रूपं च सम्प्रेक्ष्य वने विचरतो महत्।
राक्षस्यो भयवित्रस्ता भवेयुर्विकृतस्वराः ॥ ५.३०.२५ ॥
Ao verem minha grande forma vagando pela floresta, as rākṣasī, aterrorizadas de medo, teriam vozes distorcidas.
5.30.26
ततः कुर्युः समाह्वानं राक्षस्यो रक्षसामपि।
राक्षसेन्द्रनियुक्तानां राक्षसेन्द्रनिवेशने ॥ ५.३०.२६ ॥
Então as rākṣasī e também os rākṣasa convocariam, na morada do senhor dos rākṣasa, os designados pelo senhor dos rākṣasa.
5.30.27
ते शूलशरनिस्त्रिंशविविधायुधपाणयः।
आपतेयुर्विमर्देऽस्मिन् वेगेनोद्वेगकारणात् ॥ ५.३०.२७ ॥
Com as mãos empunhando lanças, flechas, espadas e diversas armas, eles avançariam neste confronto com rapidez, por causa da agitação.
5.30.28
संरुद्धस्तैस्तु परितो विधमे राक्षसं बलम्।
शक्नुयां न तु सम्प्राप्तुं परं पारं महोदधेः ॥ ५.३०.२८ ॥
Cercado por eles por todos os lados, mesmo dispersando a força dos rākṣasa, eu não conseguiria alcançar a margem distante do grande oceano.
5.30.29
मां वा गृह्णीयुरावृत्य बहवः शीघ्रकारिणः।
स्यादियं चागृहीतार्था मम च ग्रहणं भवेत् ॥ ५.३०.२९ ॥
Ou muitos de ação rápida me cercariam e me capturariam; então este propósito ficaria sem realização, e também ocorreria minha captura.
5.30.30
हिंसाभिरुचयो हिंस्युरिमां वा जनकात्मजाम्।
विपन्नं स्यात् ततः कार्यं रामसुग्रीवयोरिदम् ॥ ५.३०.३० ॥
Aqueles que se deleitam com a violência poderiam ferir esta filha de Janaka; então esta tarefa de Rāma e Sugrīva estaria arruinada.
5.30.31
उद्देशे नष्टमार्गेऽस्मिन् राक्षसैः परिवारिते।
सागरेण परिक्षिप्ते गुप्ते वसति जानकी ॥ ५.३०.३१ ॥
Neste lugar onde o caminho se perdeu, cercada de rākṣasas e envolvida pelo oceano, guardada, habita Jānakī.
5.30.32
विशस्ते वा गृहीते वा रक्षोभिर्मयि संयुगे।
नान्यं पश्यामि रामस्य सहायं कार्यसाधने ॥ ५.३०.३२ ॥
Se eu for morto ou capturado pelos rākṣasas em batalha, não vejo outro auxiliar de Rāma para cumprir a tarefa.
5.30.33
विमृशंश्च न पश्यामि यो हते मयि वानरः।
शतयोजनविस्तीर्णं लङ्घयेत महोदधिम् ॥ ५.३०.३३ ॥
Refletindo, não vejo nenhum vānara que, caso eu morra, pudesse atravessar o grande oceano de cem yojanas de largura.
5.30.34
कामं हन्तुं समर्थोऽस्मि सहस्राण्यपि रक्षसाम्।
न तु शक्ष्याम्यहं प्राप्तुं परं पारं महोदधेः ॥ ५.३०.३४ ॥
Certamente sou capaz de matar milhares de rākṣasas, mas não conseguirei alcançar a margem distante do grande oceano.
5.30.36
एष दोषो महान् हि स्यान्मम सीताभिभाषणे।
प्राणत्यागश्च वैदेह्या भवेदनभिभाषणे ॥ ५.३०.३६ ॥
Falar com Sītā seria para mim uma grande falta, e não falar levaria Vaidehī a entregar a própria vida.
5.30.37
भूताश्चार्था विरुध्यन्त देशकालविरोधिताः।
विक्लवं दूतमासाद्य तमः सूर्योदये यथा ॥ ५.३०.३७ ॥
Quando os propósitos alcançados se opõem pelo lugar e pelo tempo, o mensageiro fica perturbado, como a escuridão ao nascer do sol.
5.30.38
अर्थानर्थान्तरे बुद्धिर्निश्चितापि न शोभते।
घातयन्ति हि कार्याणि दूताः पण्डितमानिनः ॥ ५.३०.३८ ॥
Mesmo uma mente resoluta não convém quando hesita entre o proveitoso e o inútil; são os mensageiros que se julgam sábios que arruínam os negócios.
5.30.39
न विनश्येत् कथं कार्यं वैक्लव्यं न कथं मम।
लङ्घनं च समुद्रस्य कथं नु न वृथा भवेत् ॥ ५.३०.३९ ॥
Como minha tarefa não será arruinada, e como a confusão não me tomará? E como o salto sobre o oceano não será inútil?
5.30.41
कथं नु खलु वाक्यं मे शृणुयान्नोद्विजेत च।
राममक्लिष्टकर्माणं सुबन्धुमनुकीर्तयन्।
नैनामुद्वेजयिष्यामि तद्बन्धुगतचेतनाम् ॥ ५.३०.४१ ॥
Como ela ouvirá minhas palavras sem se alarmar? Lembrando Rāma, de feitos sem esforço, e seu querido parente, não a alarmarei, cuja mente está fixa em seu parente.
5.30.42
इक्ष्वाकूणां वरिष्ठस्य रामस्य विदितात्मनः।
शुभानि धर्मयुक्तानि वचनानि समर्पयन् ॥ ५.३०.४२ ॥
Transmitindo as palavras auspiciosas e conformes ao dharma de Rāma, o melhor dos reis Ikṣvāku, que conhece o próprio eu.
5.30.43
श्रावयिष्यामि सर्वाणि मधुरां प्रब्रुवन् गिरम्।
श्रद्धास्यति यथा सीता तथा सर्वं समादधे ॥ ५.३०.४३ ॥
Falando palavras doces, recitarei tudo, e disporei tudo de modo que Sītā acredite.
5.30.44
जगतिपतेः प्रमदामवेक्षमाणः।
मधुरमवितथं जगाद वाक्यं
द्रुमविटपान्तरमास्थितो हनूमान् ॥ ५.३०.४४ ॥
Olhando para a amada do senhor da terra, Hanumān, sentado entre os galhos de uma árvore, proferiu palavras doces e verdadeiras.