வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.30.1
हनुमानपि विक्रान्तः सर्वं शुश्राव तत्त्वतः।
सीतायास्त्रिजटायाश्च राक्षसीनां च तर्जितम् ॥ ५.३०.१ ॥
வலிமைமிக்க ஹனுமானும் சீதையும் த்ரிஜடையும் அரக்கியரும் கூறிய அச்சுறுத்தல்கள் அனைத்தையும் உண்மையாகக் கேட்டார்.
5.30.2
अवेक्षमाणस्तां देवीं देवतामिव नन्दने।
ततो बहुविधां चिन्तां चिन्तयामास वानरः ॥ ५.३०.२ ॥
நந்தன வனத்தில் ஒரு தேவதையைப் போல அந்த தேவி சீதையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வானரன் பல வகையான சிந்தனைகளைச் சிந்தித்தான்.
5.30.3
यां कपीनां सहस्राणि सुबहून्ययुतानि च।
दिक्षु सर्वासु मार्गन्ते सेयमासादिता मया ॥ ५.३०.३ ॥
எந்தச் சீதையை ஆயிரக்கணக்கான, பலப் பத்தாயிரக்கணக்கான வானரர்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் தேடுகிறார்களோ, அவளே இதோ என்னால் கண்டடையப்பட்டாள்.
5.30.4
चारेण तु सुयुक्तेन शत्रोः शक्तिमवेक्षता।
गूढेन चरता तावदवेक्षितमिदं मया ॥ ५.३०.४ ॥
எதிரியின் வலிமையைக் கவனிக்கும் நன்கு நியமிக்கப்பட்ட ஒற்றனாக மறைந்து திரிந்து, இதுவரை இவை அனைத்தையும் நான் கண்டறிந்தேன்.
5.30.5
राक्षसानां विशेषश्च पुरी चेयं निरीक्षिता।
राक्षसाधिपतेरस्य प्रभावो रावणस्य च ॥ ५.३०.५ ॥
அரக்கர்களின் தனித்தன்மைகளையும், இந்த நகரத்தையும் நான் ஆராய்ந்து பார்த்தேன்; அரக்கர் தலைவனான ராவணனின் பேராற்றலையும் கண்டேன்.
5.30.6
यथा तस्याप्रमेयस्य सर्वसत्त्वदयावतः।
समाश्वासयितुं भार्यां पतिदर्शनकांक्षिणीम् ॥ ५.३०.६ ॥
அளவிட முடியாதவரும் எல்லா உயிர்களிடத்தும் கருணையுடையவருமான அவருடைய மனைவி, கணவனைக் காண விரும்புகிறவளைத் தேற்றுவது போல் (செய்ய வேண்டும்).
5.30.7
अहमाश्वासयाम्येनां पूर्णचन्द्रनिभाननाम्।
अदृष्टदुःखां दुःखस्य न ह्यन्तमधिगच्छतीम् ॥ ५.३०.७ ॥
முழுநிலவு போன்ற முகம் கொண்டவளை நான் ஆறுதல் படுத்துவேன்; துன்பத்தின் முடிவைக் காணாது, துன்பத்தின் முடிவை அடையாமல் இருப்பவளை.
5.30.8
यदि ह्यहं सतीमेनां शोकोपहतचेतनाम्।
अनाश्वास्य गमिष्यामि दोषवद् गमनं भवेत् ॥ ५.३०.८ ॥
சோகத்தால் மனம் தாக்கப்பட்ட இந்தக் கற்புடையவளை ஆறுதல் படுத்தாமல் நான் சென்றால், அந்தச் செல்லுதல் குற்றமுடையதாகும்.
5.30.9
गते हि मयि तत्रेयं राजपुत्री यशस्विनी।
परित्राणमपश्यन्ती जानकी जीवितं त्यजेत् ॥ ५.३०.९ ॥
நான் அங்கிருந்து சென்றுவிட்டால், புகழ் பெற்ற அரச மகளான இந்த ஜானகி காப்பு எதையும் காணாமல் தன் உயிரை விட்டுவிடுவாள்.
5.30.10
यथा च स महाबाहुः पूर्णचन्द्रनिभाननः।
समाश्वासयितुं न्याय्यः सीतादर्शनलालसः ॥ ५.३०.१० ॥
முழுநிலவு போன்ற முகம் கொண்ட அந்த மகாபாகு, சீதையைக் காண ஆவல் கொண்டவர்; அவருக்கு முழுமையாக ஆறுதல் சொல்வது தகும்.
5.30.11
निशाचरीणां प्रत्यक्षमक्षमं चाभिभाषितम्।
कथं नु खलु कर्तव्यमिदं कृच्छ्रगतो ह्यहम् ॥ ५.३०.११ ॥
அரக்கிகளின் முன்னிலையில் சொல்லப்பட்ட பொறுக்க முடியாத சொற்களால், நான் இடுக்கண்ணில் சிக்கியுள்ளேன்; இப்போது இதை எப்படிச் செய்வது?
5.30.12
अनेन रात्रिशेषेण यदि नाश्वास्यते मया।
सर्वथा नास्ति संदेहः परित्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.३०.१२ ॥
இந்த இரவின் எஞ்சிய பகுதியில் நான் அவளுக்கு ஆறுதல் சொல்லவில்லை என்றால், அவள் நிச்சயம் தன் உயிரை விட்டுவிடுவாள்; இதில் ஐயமில்லை.
5.30.13
रामस्तु यदि पृच्छेन्मां किं मां सीताब्रवीद्वचः।
किमहं तं प्रतिब्रूयामसम्भाष्य सुमध्यमाम् ॥ ५.३०.१३ ॥
ராமர் என்னிடம் கேட்டால், சீதை எனக்கு என்ன சொன்னாள் என்று, அந்த நுண்ணிடையாளிடம் பேசாமல் நான் அவருக்கு என்ன பதில் சொல்வேன்?
5.30.14
सीतासंदेशरहितं मामितस्त्वरया गतम्।
निर्दहेदपि काकुत्स्थः क्रोधतीव्रेण चक्षुषा ॥ ५.३०.१४ ॥
சீதையின் செய்தி இல்லாமல் இங்கிருந்து அவசரமாக அனுப்பப்பட்ட என்னை, கோபத்தின் தீவிரப் பார்வையால் காகுத்தஸ்த ராமர் எரித்தும் விடக்கூடும்.
5.30.15
यदि वोद्योजयिष्यामि भर्तारं रामकारणात्।
व्यर्थमागमनं तस्य ससैन्यस्य भविष्यति ॥ ५.३०.१५ ॥
அல்லது ராமருக்காக என் எஜமானரை (சுக்கிரீவரை) போருக்குத் தூண்டினால், அவரது படையுடன் கூடிய வருகை வீணாகிவிடும்.
5.30.16
अन्तरं त्वहमासाद्य राक्षसीनामवस्थितः।
शनैराश्वासयाम्यद्य संतापबहुलामिमाम् ॥ ५.३०.१६ ॥
ஆனால் ராட்சசிகளுக்கு நடுவில் ஒரு வாய்ப்பைக் கண்டு, நான் நின்று இப்போது மெல்ல இந்த மிகவும் துயருற்றவளுக்கு ஆறுதல் கூறுவேன்.
5.30.17
अहं ह्यतितनुश्चैव वानरश्च विशेषतः।
वाचं चोदाहरिष्यामि मानुषीमिह संस्कृताम् ॥ ५.३०.१७ ॥
நான் மிகச் சிறிய உடலுடையவன்; அதிலும் குரங்கு. ஆகவே இங்கு மனிதரின், சம்ஸ்கிருத மொழியில் பேசுவேன்.
5.30.18
यदि वाचं प्रदास्यामि द्विजातिरिव संस्कृताम्।
रावणं मन्यमाना मां सीता भीता भविष्यति ॥ ५.३०.१८ ॥
நான் துவிஜரைப் போல சம்ஸ்கிருதமாகப் பேசினால், என்னை ராவணன் என்று நினைத்து சீதை அஞ்சுவாள்.
5.30.19
अवश्यमेव वक्तव्यं मानुषं वाक्यमर्थवत्।
मया सान्त्वयितुं शक्या नान्यथेयमनिन्दिता ॥ ५.३०.१९ ॥
குற்றமற்ற இவளைத் தேற்றுவதற்கு நான் அவசியம் மனிதர்களின் மொழியில், பொருள் நிறைந்த சொற்களைப் பேசவேண்டும்; வேறு வழியில் இவளைத் தேற்ற முடியாது.
5.30.20
सेयमालोक्य मे रूपं जानकी भाषितं तथा।
रक्षोभिस्त्रासिता पूर्वं भूयस्त्रासमुपैष्यति ॥ ५.३०.२० ॥
என் உருவத்தையும் பேச்சையும் கண்டு, முன்பு ராட்சசர்களால் பயமுறுத்தப்பட்ட இந்த ஜானகி மீண்டும் பயத்தை அடைவாள்.
5.30.21
ततो जातपरित्रासा शब्दं कुर्यान्मनस्विनी।
जानाना मां विशालाक्षी रावणं कामरूपिणम् ॥ ५.३०.२१ ॥
பின்னர் பயமடைந்த அந்த உயர்ந்த மனமுடைய, விரிந்த கண்களை உடைய சீதை, என்னையும், விருப்பம்போல் உருமாறும் ராவணனையும் அறிந்து, சத்தமிடுவாள்.
5.30.22
सीतया च कृते शब्दे सहसा राक्षसीगणः।
नानाप्रहरणो घोरः समेयादन्तकोपमः ॥ ५.३०.२२ ॥
சீதையின் சத்தம் கேட்டதும், திடீரென பலவிதமான ஆயுதங்களை ஏந்திய, யமனைப் போன்ற பயங்கர ராட்சசிப் பெண்கள் கூட்டம் ஒன்று கூடும்.
5.30.23
ततो मां सम्परिक्षिप्य सर्वतो विकृताननाः।
वधे च ग्रहणे चैव कुर्युर्यत्नं महाबलाः ॥ ५.३०.२३ ॥
அப்போது விகாரமான முகங்களை உடைய அந்த மிகு பலமுள்ள ராட்சசிகள் என்னை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழ்ந்துகொண்டு, என்னைக் கொல்லவும் பிடிக்கவும் முயல்வார்கள்.
5.30.24
तं मां शाखाः प्रशाखाश्च स्कन्धांश्चोत्तमशाखिनाम्।
दृष्ट्वा च परिधावन्तं भवेयुः परिशङ्किताः ॥ ५.३०.२४ ॥
சிறந்த மரங்களின் கிளைகள், சிறு கிளைகள், அடிமரங்களின் மேல் நான் ஓடித் திரிவதைக் கண்டு அவர்கள் ஐயமடைவார்கள்.
5.30.25
मम रूपं च सम्प्रेक्ष्य वने विचरतो महत्।
राक्षस्यो भयवित्रस्ता भवेयुर्विकृतस्वराः ॥ ५.३०.२५ ॥
காட்டில் அலைந்து திரியும் என் பெரிய உருவத்தைக் கண்டு, அரக்கிகள் பயத்தால் நடுங்கி, திரிந்த குரலுடையவர்களாவார்கள்.
5.30.26
ततः कुर्युः समाह्वानं राक्षस्यो रक्षसामपि।
राक्षसेन्द्रनियुक्तानां राक्षसेन्द्रनिवेशने ॥ ५.३०.२६ ॥
பின்னர் அரக்கிகளும் அரக்கர்களும் அரக்கர் மன்னனின் அரண்மனையில், அரக்கர் மன்னனால் நியமிக்கப்பட்டவர்களை அழைப்பார்கள்.
5.30.27
ते शूलशरनिस्त्रिंशविविधायुधपाणयः।
आपतेयुर्विमर्देऽस्मिन् वेगेनोद्वेगकारणात् ॥ ५.३०.२७ ॥
சூலம், அம்பு, வாள் மற்றும் பல ஆயுதங்களைக் கைகளில் ஏந்தியவர்களான அவர்கள், இந்தப் போரில் கலக்கத்தின் காரணமாக வேகமாக வந்து பாய்வார்கள்.
5.30.28
संरुद्धस्तैस्तु परितो विधमे राक्षसं बलम्।
शक्नुयां न तु सम्प्राप्तुं परं पारं महोदधेः ॥ ५.३०.२८ ॥
அவர்களால் எல்லாப் பக்கமும் சூழப்பட்டு, அரக்கர் படையைச் சிதறடித்தாலும், பெருங்கடலின் மறுகரையை என்னால் அடைய இயலாமல் போகும்.
5.30.29
मां वा गृह्णीयुरावृत्य बहवः शीघ्रकारिणः।
स्यादियं चागृहीतार्था मम च ग्रहणं भवेत् ॥ ५.३०.२९ ॥
அல்லது விரைந்து செயல்படும் பலர் என்னைச் சூழ்ந்து பிடித்துக்கொள்வார்கள்; அப்போது இந்தக் காரியம் நிறைவேறாமல் போகும், நான் பிடிபடுவதும் நேரும்.
5.30.30
हिंसाभिरुचयो हिंस्युरिमां वा जनकात्मजाम्।
विपन्नं स्यात् ततः कार्यं रामसुग्रीवयोरिदम् ॥ ५.३०.३० ॥
வன்முறையில் நாட்டமுள்ளவர்கள் இந்த ஜனகன் மகளுக்கு ஏதேனும் தீங்கு இழைக்கக்கூடும்; அப்போது ராமன், சுக்ரீவன் ஆகியோரின் இந்தக் காரியம் கெட்டுப்போகும்.
5.30.31
उद्देशे नष्टमार्गेऽस्मिन् राक्षसैः परिवारिते।
सागरेण परिक्षिप्ते गुप्ते वसति जानकी ॥ ५.३०.३१ ॥
வழி தெரியாத இந்த இடத்தில், அரக்கர்களால் சூழப்பட்டு, கடலால் சுற்றி வளைக்கப்பட்டு, காவலுடன் பாதுகாக்கப்பட்ட நிலையில் ஜானகி வசிக்கிறாள்.
5.30.32
विशस्ते वा गृहीते वा रक्षोभिर्मयि संयुगे।
नान्यं पश्यामि रामस्य सहायं कार्यसाधने ॥ ५.३०.३२ ॥
போரில் அரக்கர்களால் நான் கொல்லப்பட்டாலோ சிறைபிடிக்கப்பட்டாலோ, ராமனின் காரியத்தை நிறைவேற்ற வேறு துணையாளர் எவரையும் நான் காணவில்லை.
5.30.33
विमृशंश्च न पश्यामि यो हते मयि वानरः।
शतयोजनविस्तीर्णं लङ्घयेत महोदधिम् ॥ ५.३०.३३ ॥
சிந்தித்துப் பார்த்தாலும், நான் இறந்துவிட்டால் நூறு யோசனை அகலமுள்ள பெருங்கடலைத் தாண்டக்கூடிய வானரர் எவரையும் நான் காணவில்லை.
5.30.34
कामं हन्तुं समर्थोऽस्मि सहस्राण्यपि रक्षसाम्।
न तु शक्ष्याम्यहं प्राप्तुं परं पारं महोदधेः ॥ ५.३०.३४ ॥
அரக்கர்கள் ஆயிரம் பேரையும் கொல்லும் ஆற்றல் எனக்கு உண்டு; ஆனால் பெருங்கடலின் மறுகரையை அடைய என்னால் இயலாது.
5.30.36
एष दोषो महान् हि स्यान्मम सीताभिभाषणे।
प्राणत्यागश्च वैदेह्या भवेदनभिभाषणे ॥ ५.३०.३६ ॥
சீதையுடன் பேசுவதில் எனக்கு இது பெரிய குற்றமாகும்; பேசாமல் இருந்தால் வைதேஹியின் உயிர்த்தியாகம் நேரும்.
5.30.37
भूताश्चार्था विरुध्यन्त देशकालविरोधिताः।
विक्लवं दूतमासाद्य तमः सूर्योदये यथा ॥ ५.३०.३७ ॥
நிகழ்ந்த காரியங்கள் இடமும் காலமும் முரணாக அமையும்போது முரண்படுகின்றன; அப்போது தூதன் கலங்குகிறான், சூரியோதயத்தில் இருள் போல.
5.30.38
अर्थानर्थान्तरे बुद्धिर्निश्चितापि न शोभते।
घातयन्ति हि कार्याणि दूताः पण्डितमानिनः ॥ ५.३०.३८ ॥
பயன், பயனின்மை ஆகியவற்றுக்கு இடையில் மனம் அலைகையில், உறுதியான அறிவும் பொருந்தாது. தம்மைப் பண்டிதர்களாக எண்ணும் தூதர்களே காரியங்களைக் கெடுத்துவிடுகின்றனர்.
5.30.39
न विनश्येत् कथं कार्यं वैक्लव्यं न कथं मम।
लङ्घनं च समुद्रस्य कथं नु न वृथा भवेत् ॥ ५.३०.३९ ॥
என் காரியம் எப்படி அழியாமல் இருக்கும், என் மனம் எப்படி கலங்காமல் இருக்கும்? கடலைத் தாண்டியதும் எப்படி வீணாகாமல் போகும்?
5.30.41
कथं नु खलु वाक्यं मे शृणुयान्नोद्विजेत च।
राममक्लिष्टकर्माणं सुबन्धुमनुकीर्तयन्।
नैनामुद्वेजयिष्यामि तद्बन्धुगतचेतनाम् ॥ ५.३०.४१ ॥
என் சொற்களை அவள் எப்படிக் கேட்பாள், பயப்படாமல் இருப்பாள்? வருத்தமின்றி செயல் புரியும் ராமனையும், அவனுடைய அன்புச் சகோதரனையும் நினைவுகூர்ந்து, அவள் மனம் அவனிடத்தில் நிலைத்திருப்பதால் நான் இவளை அச்சுறுத்த மாட்டேன்.
5.30.42
इक्ष्वाकूणां वरिष्ठस्य रामस्य विदितात्मनः।
शुभानि धर्मयुक्तानि वचनानि समर्पयन् ॥ ५.३०.४२ ॥
இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் சிறந்தவனும், தன்னை அறிந்தவனுமான ராமனின் நல்லதும் தர்மமுள்ளதுமான சொற்களை எடுத்துரைத்து.
5.30.43
श्रावयिष्यामि सर्वाणि मधुरां प्रब्रुवन् गिरम्।
श्रद्धास्यति यथा सीता तथा सर्वं समादधे ॥ ५.३०.४३ ॥
இனிய வார்த்தைகளைப் பேசி எல்லாவற்றையும் கேட்கச் செய்வேன். சீதை நம்பும்படி எல்லாவற்றையும் அவ்வாறே அமைப்பேன்.
5.30.44
जगतिपतेः प्रमदामवेक्षमाणः।
मधुरमवितथं जगाद वाक्यं
द्रुमविटपान्तरमास्थितो हनूमान् ॥ ५.३०.४४ ॥
பூமியின் அதிபதியின் அன்பு மனைவியை நோக்கியவாறு, மரக்கிளைகளின் நடுவே அமர்ந்திருந்த ஹனுமான், இனிய உண்மையான சொற்களைக் கூறினான்.