Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.31.1
एवं बहुविधां चिन्तां चिन्तयित्वा महामतिः।
संश्रवे मधुरं वाक्यं वैदेह्या व्याजहार ह ॥ ५.३१.१ ॥
Tras meditar en muchas clases de preocupaciones, el magnánimo Hanumān habló con dulzura a Vaidehī, al alcance de su oído.
5.31.2
राजा दशरथो नाम रथकुञ्जरवाजिमान्।
पुण्यशीलो महाकीर्तिरिक्ष्वाकूणां महायशाः ॥ ५.३१.२ ॥
Hubo un rey llamado Daśaratha, poseedor de carros, elefantes y caballos, de carácter virtuoso, de gran fama y gloria entre los Ikṣvākus.
5.31.3
राजर्षीणां गुणश्रेष्ठस्तपसा चर्षिभिः समः।
चक्रवर्तिकुले जातः पुरंदरसमो बले ॥ ५.३१.३ ॥
El primero en virtudes entre los reyes sabios, igual a los videntes en austeridad, nacido en el linaje del emperador universal, igual a Purandara (Indra) en fuerza.
5.31.4
अहिंसारतिरक्षुद्रो घृणी सत्यपराक्रमः।
मुख्यस्येक्ष्वाकुवंशस्य लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मिवर्धनः ॥ ५.३१.४ ॥
Deleitado en la no violencia, magnánimo, compasivo, cuyo valor es la verdad; jefe de la estirpe de Ikṣvāku, resplandeciente, acrecentador de la prosperidad.
5.31.5
पार्थिवव्यञ्जनैर्युक्तः पृथुश्रीः पार्थिवर्षभः।
पृथिव्यां चतुरन्तायां विश्रुतः सुखदः सुखी ॥ ५.३१.५ ॥
Dotado de las marcas de la realeza, de gran esplendor, el toro entre los reyes; renombrado en la tierra ceñida por cuatro océanos, dador de felicidad, él mismo dichoso.
5.31.6
तस्य पुत्रः प्रियो ज्येष्ठस्ताराधिपनिभाननः।
रामो नाम विशेषज्ञः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ ५.३१.६ ॥
Su amado hijo mayor, de rostro como la luna, llamado Rāma, conocedor de las distinciones, el mejor de todos los arqueros.
5.31.7
रक्षिता स्वस्य वृत्तस्य स्वजनस्यापि रक्षिता।
रक्षिता जीवलोकस्य धर्मस्य च परंतपः ॥ ५.३१.७ ॥
Era protector de su propia conducta, protector también de sus parientes, protector del mundo de los seres vivos y protector del dharma, oh atormentador de enemigos.
5.31.8
तस्य सत्याभिसंधस्य वृद्धस्य वचनात् पितुः।
सभार्यः सह च भ्रात्रा वीरः प्रव्रजितो वनम् ॥ ५.३१.८ ॥
Aquel héroe de voto verdadero, por la palabra de su anciano padre, partió al bosque junto con su esposa y su hermano.
5.31.9
तेन तत्र महारण्ये मृगयां परिधावता।
राक्षसा निहताः शूरा बहवः कामरूपिणः ॥ ५.३१.९ ॥
Allí, recorriendo el gran bosque en busca de caza, dio muerte a muchos rakshasas heroicos que podían tomar cualquier forma a voluntad.
5.31.10
जनस्थानवधं श्रुत्वा निहतौ खरदूषणौ।
ततस्त्वमर्षापहृता जानकी रावणेन तु ॥ ५.३१.१० ॥
Al oír de la matanza en Janasthāna y de que Khara y Dūṣaṇa habían sido muertos, entonces Rāvaṇa, lleno de ira, arrebató a Jānakī.
5.31.11
वञ्चयित्वा वने रामं मृगरूपेण मायया।
स मार्गमाणस्तां देवीं रामः सीतामनिन्दिताम् ॥ ५.३१.११ ॥
Tras engañar a Rāma en el bosque con la ilusoria forma de un ciervo, (Rāvaṇa la raptó); y Rāma, buscando a aquella diosa intachable Sītā...
5.31.12
आससाद वने मित्रं सुग्रीवं नाम वानरम्।
ततः स वालिनं हत्वा रामः परपुरंजयः ॥ ५.३१.१२ ॥
En el bosque encontró al amigo mono llamado Sugrīva. Luego Rāma, conquistador de ciudades enemigas, habiendo matado a Vālin...
5.31.13
आयच्छत् कपिराज्यं तु सुग्रीवाय महात्मने।
सुग्रीवेणाभिसंदिष्टा हरयः कामरूपिणः ॥ ५.३१.१३ ॥
Entregó el reino de los monos al magnánimo Sugrīva, y los monos, capaces de tomar cualquier forma a voluntad, fueron enviados por orden de Sugrīva.
5.31.14
दिक्षु सर्वासु तां देवीं विचिन्वन्तः सहस्रशः।
अहं सम्पातिवचनाच्छतयोजनमायतम् ॥ ५.३१.१४ ॥
Buscando a aquella diosa por miles en todas las direcciones; yo, por la palabra de Sampāti, salté sobre el océano que se extiende cien yojanas.
5.31.15
तस्या हेतोर्विशालाक्ष्याः समुद्रं वेगवान् प्लुतः।
यथारूपां यथावर्णां यथालक्ष्मवतीं च ताम् ॥ ५.३१.१५ ॥
Por causa de aquella de amplios ojos salté veloz sobre el océano; es tal como su forma, su tez y sus marcas auspiciosas la describían.
5.31.16
अश्रौषं राघवस्याहं सेयमासादिता मया।
विररामैवमुक्त्वा स वाचं वानरपुंगवः ॥ ५.३१.१६ ॥
Había oído hablar de Rāghava (Rāma), y esta misma señora ha sido hallada por mí. Dicho esto, aquel mejor de los monos calló.
5.31.17
जानकी चापि तच्छ्रुत्वा विस्मयं परमं गता।
ततः सा वक्रकेशान्ता सुकेशी केशसंवृतम्।
उन्नम्य वदनं भीरुः शिंशपामन्ववैक्षत ॥ ५.३१.१७ ॥
También Jānakī, al oír esto, quedó en gran asombro. Entonces ella, de hermosa cabellera, con las puntas del pelo rizadas, tímida, alzó el rostro cubierto por el cabello y miró hacia el árbol śiṃśapā.
5.31.18
निशम्य सीता वचनं कपेश्च
दिशश्च सर्वाः प्रदिशश्च वीक्ष्य।
स्वयं प्रहर्षं परमं जगाम
सर्वात्मना राममनुस्मरन्ती ॥ ५.३१.१८ ॥
Sītā, tras oír las palabras del mono y mirar todas las direcciones e intermedias, alcanzó por sí misma la suprema alegría, recordando a Rāma con todo su ser.
5.31.19
सा तिर्यगूर्ध्वं च तथा ह्यधस्ता-
न्निरीक्षमाणा तमचिन्त्यबुद्धिम्।
ददर्श पिंगाधिपतेरमात्यं
वातात्मजं सूर्यमिवोदयस्थम् ॥ ५.३१.१९ ॥
Mirando a los lados, hacia arriba y hacia abajo, vio al ministro del señor de los monos pingalas, el hijo del Viento, de intelecto inconcebible, de pie como el sol en su salida.