வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.31.1
एवं बहुविधां चिन्तां चिन्तयित्वा महामतिः।
संश्रवे मधुरं वाक्यं वैदेह्या व्याजहार ह ॥ ५.३१.१ ॥
இவ்வாறு பலவகைச் சிந்தனைகளைச் சிந்தித்த மகாமதியான ஹனுமான், கேட்கும் தூரத்தில் நின்று வைதேஹியிடம் இனிய வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
5.31.2
राजा दशरथो नाम रथकुञ्जरवाजिमान्।
पुण्यशीलो महाकीर्तिरिक्ष्वाकूणां महायशाः ॥ ५.३१.२ ॥
தசரதன் என்னும் அரசன், தேர், யானை, குதிரைகளைக் கொண்டவன்; புண்ணிய குணமும் பெரும் புகழும் கொண்ட இக்ஷ்வாகு குலத்தின் மகா யசஸ்வி.
5.31.3
राजर्षीणां गुणश्रेष्ठस्तपसा चर्षिभिः समः।
चक्रवर्तिकुले जातः पुरंदरसमो बले ॥ ५.३१.३ ॥
அரசரிஷிகளில் குணங்களில் சிறந்தவன்; தவத்தில் முனிவர்களுக்கு நிகரானவன்; சக்ரவர்த்தி குலத்தில் பிறந்தவன்; வலிமையில் இந்திரனுக்கு நிகரானவன்.
5.31.4
अहिंसारतिरक्षुद्रो घृणी सत्यपराक्रमः।
मुख्यस्येक्ष्वाकुवंशस्य लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मिवर्धनः ॥ ५.३१.४ ॥
அகிம்சையில் ஈடுபட்டவன், பெருந்தன்மையுடையவன், கருணையுள்ளவன், சத்தியமே வீரமாகக் கொண்டவன்; இக்ஷ்வாகு குலத்தின் முதன்மையானவன், ஒளி பொருந்தியவன், செல்வத்தைப் பெருக்குபவன்.
5.31.5
पार्थिवव्यञ्जनैर्युक्तः पृथुश्रीः पार्थिवर्षभः।
पृथिव्यां चतुरन्तायां विश्रुतः सुखदः सुखी ॥ ५.३१.५ ॥
அரச அடையாளங்களுடன் கூடியவன், பெரும் ஸ்ரீ உடையவன், அரசர்களில் காளை போன்றவன்; நான்கு கடல் சூழ்ந்த பூமியில் புகழ்பெற்றவன், இன்பம் தருபவன், தானும் இன்பமானவன்.
5.31.6
तस्य पुत्रः प्रियो ज्येष्ठस्ताराधिपनिभाननः।
रामो नाम विशेषज्ञः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ ५.३१.६ ॥
அவரது அன்பு மூத்த மகன், சந்திரனைப் போன்ற முகம் கொண்டவன், ராமன் என்னும் பெயருடையவன், விசேஷ ஞானமுடையவன், எல்லா வில்லாளிகளிலும் சிறந்தவன்.
5.31.7
रक्षिता स्वस्य वृत्तस्य स्वजनस्यापि रक्षिता।
रक्षिता जीवलोकस्य धर्मस्य च परंतपः ॥ ५.३१.७ ॥
தன் நடத்தையைக் காப்பவர், தன் உறவினரையும் காப்பவர், உயிருள்ள உலகைக் காப்பவர், தர்மத்தையும் காப்பவர் — எதிரிகளை வாட்டுபவரே.
5.31.8
तस्य सत्याभिसंधस्य वृद्धस्य वचनात् पितुः।
सभार्यः सह च भ्रात्रा वीरः प्रव्रजितो वनम् ॥ ५.३१.८ ॥
சத்திய சங்கல்பம் கொண்ட அந்த வீரர், வயோதிகத் தந்தையின் சொல்லால், மனைவியுடனும் சகோதரனுடனும் சேர்ந்து காட்டுக்குச் சென்றார்.
5.31.9
तेन तत्र महारण्ये मृगयां परिधावता।
राक्षसा निहताः शूरा बहवः कामरूपिणः ॥ ५.३१.९ ॥
அங்கே அந்தப் பெரிய காட்டில் வேட்டையாடித் திரிந்தபோது, விருப்பப்படி உருவம் எடுக்கும் பல வீர ராக்ஷஸர்கள் அவராலே கொல்லப்பட்டனர்.
5.31.10
जनस्थानवधं श्रुत्वा निहतौ खरदूषणौ।
ततस्त्वमर्षापहृता जानकी रावणेन तु ॥ ५.३१.१० ॥
ஜனஸ்தானத்தில் நிகழ்ந்த படுகொலையையும், கர-தூஷணர்கள் கொல்லப்பட்டதையும் கேட்டு, பின்னர் ராவணனால் கோபத்துடன் ஜானகி கவர்ந்து செல்லப்பட்டாள்.
5.31.11
वञ्चयित्वा वने रामं मृगरूपेण मायया।
स मार्गमाणस्तां देवीं रामः सीतामनिन्दिताम् ॥ ५.३१.११ ॥
காட்டில் மான் உருவ மாயத்தால் ராமனை ஏமாற்றி (ராவணன் கவர்ந்தான்); அந்தக் குற்றமற்ற தேவி சீதையைத் தேடிக்கொண்டிருந்த ராமன்...
5.31.12
आससाद वने मित्रं सुग्रीवं नाम वानरम्।
ततः स वालिनं हत्वा रामः परपुरंजयः ॥ ५.३१.१२ ॥
காட்டில் அவர் சுக்ரீவன் என்ற குரங்கு நண்பனைச் சந்தித்தார். பின்னர் எதிரிகளின் நகரங்களை வென்ற ராமர் வாலியைக் கொன்று...
5.31.13
आयच्छत् कपिराज्यं तु सुग्रीवाय महात्मने।
सुग्रीवेणाभिसंदिष्टा हरयः कामरूपिणः ॥ ५.३१.१३ ॥
மகாத்மா சுக்ரீவனுக்கு ராமன் குரங்குகளின் அரசை அளித்தான். சுக்ரீவனின் கட்டளைப்படி விருப்பம்போல் உருவம் எடுக்கும் குரங்குகள்.
5.31.14
दिक्षु सर्वासु तां देवीं विचिन्वन्तः सहस्रशः।
अहं सम्पातिवचनाच्छतयोजनमायतम् ॥ ५.३१.१४ ॥
எல்லா திசைகளிலும் ஆயிரக்கணக்கான குரங்குகள் அந்தத் தேவியைத் தேடின. சம்பாதியின் சொல்லால் நூறு யோசனை விரிந்த கடலை நான் (கடக்க முயன்றேன்).
5.31.15
तस्या हेतोर्विशालाक्ष्याः समुद्रं वेगवान् प्लुतः।
यथारूपां यथावर्णां यथालक्ष्मवतीं च ताम् ॥ ५.३१.१५ ॥
அந்த விசாலக் கண்ணியின் பொருட்டு நான் வேகமாகக் கடலைத் தாவிக் கடந்தேன். அவளுடைய உருவம், நிறம், சுப அடையாளங்கள் அப்படியே (இருந்தன).
5.31.16
अश्रौषं राघवस्याहं सेयमासादिता मया।
विररामैवमुक्त्वा स वाचं वानरपुंगवः ॥ ५.३१.१६ ॥
ராகவனைப் (ராமனை) பற்றி நான் கேட்டேன்; அவளே இங்கே என்னால் கண்டறியப்பட்டாள். இவ்வாறு சொல்லி அந்த சிறந்த குரங்கு பேச்சை நிறுத்தியது.
5.31.17
जानकी चापि तच्छ्रुत्वा विस्मयं परमं गता।
ततः सा वक्रकेशान्ता सुकेशी केशसंवृतम्।
उन्नम्य वदनं भीरुः शिंशपामन्ववैक्षत ॥ ५.३१.१७ ॥
அதைக் கேட்டு ஜானகியும் மிகவும் வியப்படைந்தாள். பின்னர் அந்த அழகிய கேசமுடையவள், சுருண்ட கூந்தல் நுனியுடைய அச்சமுள்ளவள், கேசத்தால் மூடிய முகத்தை உயர்த்தி சிம்சபா மரத்தைப் பார்த்தாள்.
5.31.18
निशम्य सीता वचनं कपेश्च
दिशश्च सर्वाः प्रदिशश्च वीक्ष्य।
स्वयं प्रहर्षं परमं जगाम
सर्वात्मना राममनुस्मरन्ती ॥ ५.३१.१८ ॥
சீதை குரங்கின் சொல்லைக் கேட்டு, எல்லா திசைகளையும் உப திசைகளையும் பார்த்து, தானே மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்; முழு உடலும் உள்ளமும் கொண்டு ராமனை நினைத்தபடி.
5.31.19
सा तिर्यगूर्ध्वं च तथा ह्यधस्ता-
न्निरीक्षमाणा तमचिन्त्यबुद्धिम्।
ददर्श पिंगाधिपतेरमात्यं
वातात्मजं सूर्यमिवोदयस्थम् ॥ ५.३१.१९ ॥
அவள் குறுக்கும் நெடுக்குமாகவும், மேலும் கீழும் பார்த்தபடி, பிங்கல வானர அரசனின் அளவிட முடியாத அறிவுடைய அமைச்சனை — வாயுவின் மைந்தனை — உதயமலையில் நிற்கும் சூரியனைப் போல் கண்டாள்.