Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 5.31

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

5.31.1

एवं बहुविधां चिन्तां चिन्तयित्वा महामतिः।
संश्रवे मधुरं वाक्यं वैदेह्या व्याजहार ह ॥ ५.३१.१ ॥

ଏହିପରି ବହୁବିଧ ଚିନ୍ତା ଚିନ୍ତା କରି ମହାମତି ହନୁମାନ ଶୁଣାଯିବା ଦୂରରୁ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ମଧୁର ବାକ୍ୟ କହିଲେ।

5.31.2

राजा दशरथो नाम रथकुञ्जरवाजिमान्।
पुण्यशीलो महाकीर्तिरिक्ष्वाकूणां महायशाः ॥ ५.३१.२ ॥

ଦଶରଥ ନାମକ ରାଜା, ରଥ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡା ଥିବା; ପୁଣ୍ୟଶୀଳ, ମହାକୀର୍ତ୍ତିମାନ ଏବଂ ଇକ୍ଷ୍ଵାକୁ ବଂଶର ମହାଯଶସ୍ୱୀ।

5.31.3

राजर्षीणां गुणश्रेष्ठस्तपसा चर्षिभिः समः।
चक्रवर्तिकुले जातः पुरंदरसमो बले ॥ ५.३१.३ ॥

ରାଜର୍ଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତପସ୍ୟାରେ ଋଷିମାନଙ୍କ ସମାନ; ଚକ୍ରବର୍ତୀ ବଂଶରେ ଜନ୍ମିତ; ବଳରେ ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର) ସମାନ।

5.31.4

अहिंसारतिरक्षुद्रो घृणी सत्यपराक्रमः।
मुख्यस्येक्ष्वाकुवंशस्य लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मिवर्धनः ॥ ५.३१.४ ॥

ଅହିଂସାରେ ରତ, ଉଦାର, ଦୟାଳୁ, ସତ୍ୟ ହିଁ ଯାହାର ପରାକ୍ରମ; ଇକ୍ଷ୍ଵାକୁ ବଂଶର ମୁଖ୍ୟ, ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବର୍ଧକ।

5.31.5

पार्थिवव्यञ्जनैर्युक्तः पृथुश्रीः पार्थिवर्षभः।
पृथिव्यां चतुरन्तायां विश्रुतः सुखदः सुखी ॥ ५.३१.५ ॥

ରାଜଚିହ୍ନରେ ଯୁକ୍ତ, ମହାଶ୍ରୀ ସମ୍ପନ୍ନ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ; ଚାରି ସମୁଦ୍ରବେଷ୍ଟିତ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସୁଖଦାତା ଏବଂ ନିଜେ ସୁଖୀ।

5.31.6

तस्य पुत्रः प्रियो ज्येष्ठस्ताराधिपनिभाननः।
रामो नाम विशेषज्ञः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ ५.३१.६ ॥

ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ରସମ ମୁଖବିଶିଷ୍ଟ, ରାମ ନାମକ, ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

5.31.7

रक्षिता स्वस्य वृत्तस्य स्वजनस्यापि रक्षिता।
रक्षिता जीवलोकस्य धर्मस्य च परंतपः ॥ ५.३१.७ ॥

ସେ ନିଜ ଆଚରଣର ରକ୍ଷକ, ନିଜ ସ୍ୱଜନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷକ, ଜୀବଲୋକର ରକ୍ଷକ ଏବଂ ଧର୍ମର ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷକ ଥିଲେ, ହେ ଶତ୍ରୁତାପକ।

5.31.8

तस्य सत्याभिसंधस्य वृद्धस्य वचनात् पितुः।
सभार्यः सह च भ्रात्रा वीरः प्रव्रजितो वनम् ॥ ५.३१.८ ॥

ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ ସେଇ ବୀର ବୃଦ୍ଧ ପିତାଙ୍କ ବଚନରେ ପତ୍ନୀ ଓ ଭାଇ ସହିତ ବନକୁ ପ୍ରବ୍ରଜ୍ୟା ଗ୍ରହଣ କଲେ।

5.31.9

तेन तत्र महारण्ये मृगयां परिधावता।
राक्षसा निहताः शूरा बहवः कामरूपिणः ॥ ५.३१.९ ॥

ସେଠାରେ ସେ ମହାବନରେ ମୃଗୟା କରି ବୁଲୁଥିବା ସମୟରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଅନେକ ଶୂର ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।

5.31.10

जनस्थानवधं श्रुत्वा निहतौ खरदूषणौ।
ततस्त्वमर्षापहृता जानकी रावणेन तु ॥ ५.३१.१० ॥

ଜନସ୍ଥାନର ସଂହାର ଏବଂ ଖର-ଦୂଷଣ ହତ ହୋଇଥିବା ଶୁଣି, ତା'ପରେ ରାବଣ କ୍ରୋଧରେ ଜାନକୀଙ୍କୁ ହରଣ କଲା।

5.31.11

वञ्चयित्वा वने रामं मृगरूपेण मायया।
स मार्गमाणस्तां देवीं रामः सीतामनिन्दिताम् ॥ ५.३१.११ ॥

ବନରେ ମାୟା ମୃଗରୂପରେ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରି (ରାବଣ ହରଣ କଲା); ସେଇ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଦେବୀ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିବା ରାମ...

5.31.12

आससाद वने मित्रं सुग्रीवं नाम वानरम्।
ततः स वालिनं हत्वा रामः परपुरंजयः ॥ ५.३१.१२ ॥

ବନରେ ସେ ସୁଗ୍ରୀବ ନାମକ ବାନର ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ। ତା'ପରେ ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟୀ ରାମ ବାଲୀଙ୍କୁ ବଧ କରି...

5.31.13

आयच्छत् कपिराज्यं तु सुग्रीवाय महात्मने।
सुग्रीवेणाभिसंदिष्टा हरयः कामरूपिणः ॥ ५.३१.१३ ॥

ମହାତ୍ମା ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ରାମ ବାନରରାଜ୍ୟ ଦେଲେ। ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣକାରୀ ବାନରମାନେ।

5.31.14

दिक्षु सर्वासु तां देवीं विचिन्वन्तः सहस्रशः।
अहं सम्पातिवचनाच्छतयोजनमायतम् ॥ ५.३१.१४ ॥

ସବୁ ଦିଗରେ ହଜାର ହଜାର ବାନର ସେହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିଲେ। ସମ୍ପାତିଙ୍କ କଥାରେ ଶହେ ଯୋଜନ ବିସ୍ତୃତ ସମୁଦ୍ର (ପାର ହେବାକୁ ମୁଁ)।

5.31.15

तस्या हेतोर्विशालाक्ष्याः समुद्रं वेगवान् प्लुतः।
यथारूपां यथावर्णां यथालक्ष्मवतीं च ताम् ॥ ५.३१.१५ ॥

ସେହି ବିଶାଳାକ୍ଷୀ ପାଇଁ ମୁଁ ବେଗରେ ସମୁଦ୍ର ଡେଇଁ ପାର ହେଲି। ତାଙ୍କ ରୂପ, ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୁଭଲକ୍ଷଣ ଯେପରି ଥିଲା (ସେପରି)।

5.31.16

अश्रौषं राघवस्याहं सेयमासादिता मया।
विररामैवमुक्त्वा स वाचं वानरपुंगवः ॥ ५.३१.१६ ॥

ରାଘବ (ରାମ)ଙ୍କ କଥା ମୁଁ ଶୁଣିଥିଲି; ସେହି ଏହି ଦେବୀ ମୋ ଦ୍ୱାରା ମିଳିଲେ। ଏହା କହି ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନର ଅଟକିଗଲା।

5.31.17

जानकी चापि तच्छ्रुत्वा विस्मयं परमं गता।
ततः सा वक्रकेशान्ता सुकेशी केशसंवृतम्।
उन्नम्य वदनं भीरुः शिंशपामन्ववैक्षत ॥ ५.३१.१७ ॥

ଜାନକୀ ମଧ୍ୟ ତାହା ଶୁଣି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ। ତାପରେ ସୁନ୍ଦର କେଶବତୀ, କୁଞ୍ଚିତ କେଶାଗ୍ରା ଭୀରୁ (ସୀତା) କେଶରେ ଆବୃତ ମୁଖ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଶିଂଶପା ଗଛକୁ ଚାହିଁଲେ।

5.31.18

निशम्य सीता वचनं कपेश्च
दिशश्च सर्वाः प्रदिशश्च वीक्ष्य।
स्वयं प्रहर्षं परमं जगाम
सर्वात्मना राममनुस्मरन्ती ॥ ५.३१.१८ ॥

ସୀତା ବାନରର କଥା ଶୁଣି ଓ ସବୁ ଦିଗ ଉପଦିଗ ଦେଖି ନିଜେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷ ପାଇଲେ; ସର୍ବାତ୍ମାରେ ରାମଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବାରେ।

5.31.19

सा तिर्यगूर्ध्वं च तथा ह्यधस्ता-
न्निरीक्षमाणा तमचिन्त्यबुद्धिम्।
ददर्श पिंगाधिपतेरमात्यं
वातात्मजं सूर्यमिवोदयस्थम् ॥ ५.३१.१९ ॥

ସେ ତିର୍ଯ୍ୟକ୍, ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଓ ଅଧଃ ଚାହିଁ, ପିଙ୍ଗଳ ବାନରାଧିପତିଙ୍କ ଅଚିନ୍ତ୍ୟବୁଦ୍ଧି ଅମାତ୍ୟ, ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଉଦୟାଚଳରେ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖିଲେ।