Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.31.1
एवं बहुविधां चिन्तां चिन्तयित्वा महामतिः।
संश्रवे मधुरं वाक्यं वैदेह्या व्याजहार ह ॥ ५.३१.१ ॥
Tendo ponderado muitos tipos de preocupações, o magnânimo Hanumān falou palavras doces a Vaidehī, ao alcance de seus ouvidos.
5.31.2
राजा दशरथो नाम रथकुञ्जरवाजिमान्।
पुण्यशीलो महाकीर्तिरिक्ष्वाकूणां महायशाः ॥ ५.३१.२ ॥
Houve um rei chamado Daśaratha, possuidor de carros, elefantes e cavalos, de caráter virtuoso, de grande fama, o mais glorioso dos Ikṣvākus.
5.31.3
राजर्षीणां गुणश्रेष्ठस्तपसा चर्षिभिः समः।
चक्रवर्तिकुले जातः पुरंदरसमो बले ॥ ५.३१.३ ॥
O primeiro em virtudes entre os reis-sábios, igual aos videntes em austeridade, nascido na linhagem do imperador universal, igual a Purandara (Indra) em força.
5.31.4
अहिंसारतिरक्षुद्रो घृणी सत्यपराक्रमः।
मुख्यस्येक्ष्वाकुवंशस्य लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मिवर्धनः ॥ ५.३१.४ ॥
Deleitado na não-violência, magnânimo, compassivo, cujo valor é a verdade; o chefe da linhagem de Ikṣvāku, resplandecente, aumentador da prosperidade.
5.31.5
पार्थिवव्यञ्जनैर्युक्तः पृथुश्रीः पार्थिवर्षभः।
पृथिव्यां चतुरन्तायां विश्रुतः सुखदः सुखी ॥ ५.३१.५ ॥
Dotado dos sinais da realeza, de grande esplendor, o touro entre os reis; renomado na terra cercada por quatro oceanos, doador de felicidade, ele mesmo feliz.
5.31.6
तस्य पुत्रः प्रियो ज्येष्ठस्ताराधिपनिभाननः।
रामो नाम विशेषज्ञः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ ५.३१.६ ॥
Seu amado filho mais velho, de rosto como a lua, chamado Rāma, conhecedor das distinções, o melhor de todos os arqueiros.
5.31.7
रक्षिता स्वस्य वृत्तस्य स्वजनस्यापि रक्षिता।
रक्षिता जीवलोकस्य धर्मस्य च परंतपः ॥ ५.३१.७ ॥
Ele era o guardião de sua própria conduta, o protetor de seus parentes, o protetor do mundo dos seres vivos e o protetor do dharma, ó atormentador dos inimigos.
5.31.8
तस्य सत्याभिसंधस्य वृद्धस्य वचनात् पितुः।
सभार्यः सह च भ्रात्रा वीरः प्रव्रजितो वनम् ॥ ५.३१.८ ॥
Aquele herói de voto verdadeiro, pela palavra de seu velho pai, partiu para a floresta junto com sua esposa e seu irmão.
5.31.9
तेन तत्र महारण्ये मृगयां परिधावता।
राक्षसा निहताः शूरा बहवः कामरूपिणः ॥ ५.३१.९ ॥
Lá, percorrendo a grande floresta em busca de caça, ele matou muitos rakshasas heroicos, capazes de assumir qualquer forma à vontade.
5.31.10
जनस्थानवधं श्रुत्वा निहतौ खरदूषणौ।
ततस्त्वमर्षापहृता जानकी रावणेन तु ॥ ५.३१.१० ॥
Tendo ouvido do massacre em Janasthāna e de que Khara e Dūṣaṇa haviam sido mortos, então Rāvaṇa, tomado de ira, arrebatou Jānakī.
5.31.11
वञ्चयित्वा वने रामं मृगरूपेण मायया।
स मार्गमाणस्तां देवीं रामः सीतामनिन्दिताम् ॥ ५.३१.११ ॥
Tendo enganado Rāma na floresta pela forma ilusória de um cervo, (Rāvaṇa a raptou); e Rāma, procurando aquela deusa irrepreensível Sītā...
5.31.12
आससाद वने मित्रं सुग्रीवं नाम वानरम्।
ततः स वालिनं हत्वा रामः परपुरंजयः ॥ ५.३१.१२ ॥
Na floresta encontrou um amigo macaco chamado Sugrīva. Então Rāma, conquistador de cidades inimigas, tendo matado Vālin...
5.31.13
आयच्छत् कपिराज्यं तु सुग्रीवाय महात्मने।
सुग्रीवेणाभिसंदिष्टा हरयः कामरूपिणः ॥ ५.३१.१३ ॥
Entregou o reino dos macacos ao magnânimo Sugrīva, e os macacos, capazes de tomar qualquer forma à vontade, foram enviados por ordem de Sugrīva.
5.31.14
दिक्षु सर्वासु तां देवीं विचिन्वन्तः सहस्रशः।
अहं सम्पातिवचनाच्छतयोजनमायतम् ॥ ५.३१.१४ ॥
Buscando aquela deusa aos milhares em todas as direções, eu, pela palavra de Sampāti, saltei sobre o oceano que se estende por cem yojanas.
5.31.15
तस्या हेतोर्विशालाक्ष्याः समुद्रं वेगवान् प्लुतः।
यथारूपां यथावर्णां यथालक्ष्मवतीं च ताम् ॥ ५.३१.१५ ॥
Por causa daquela de olhos largos, saltei veloz sobre o oceano; ela é como sua forma, sua tez e seus sinais auspiciosos descreviam.
5.31.16
अश्रौषं राघवस्याहं सेयमासादिता मया।
विररामैवमुक्त्वा स वाचं वानरपुंगवः ॥ ५.३१.१६ ॥
Eu ouvira falar de Rāghava (Rāma), e esta mesma senhora foi encontrada por mim. Tendo assim falado, aquele melhor dos macacos calou-se.
5.31.17
जानकी चापि तच्छ्रुत्वा विस्मयं परमं गता।
ततः सा वक्रकेशान्ता सुकेशी केशसंवृतम्।
उन्नम्य वदनं भीरुः शिंशपामन्ववैक्षत ॥ ५.३१.१७ ॥
Jānakī também, ao ouvir isso, ficou em grande espanto. Então ela, de belos cabelos, com as pontas dos cabelos encaracoladas, tímida, ergueu o rosto coberto pelos cabelos e olhou para a árvore śiṃśapā.
5.31.18
निशम्य सीता वचनं कपेश्च
दिशश्च सर्वाः प्रदिशश्च वीक्ष्य।
स्वयं प्रहर्षं परमं जगाम
सर्वात्मना राममनुस्मरन्ती ॥ ५.३१.१८ ॥
Sītā, tendo ouvido as palavras do macaco e olhado todas as direções e intermediárias, alcançou por si mesma a suprema alegria, lembrando-se de Rāma com todo o seu ser.
5.31.19
सा तिर्यगूर्ध्वं च तथा ह्यधस्ता-
न्निरीक्षमाणा तमचिन्त्यबुद्धिम्।
ददर्श पिंगाधिपतेरमात्यं
वातात्मजं सूर्यमिवोदयस्थम् ॥ ५.३१.१९ ॥
Olhando para os lados, para cima e para baixo, ela viu o ministro do senhor dos macacos pingalas, o filho do Vento, de intelecto inconcebível, de pé como o sol em seu nascer.