Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.35.1
तां तु रामकथां श्रुत्वा वैदेही वानरर्षभात्।
उवाच वचनं सान्त्वमिदं मधुरया गिरा ॥ ५.३५.१ ॥
Nachdem Vaidehī die Geschichte Rāmas vom besten der Affen gehört hatte, sprach sie diese tröstenden Worte mit süßer Stimme.
5.35.2
क्व ते रामेण संसर्गः कथं जानासि लक्ष्मणम्।
वानराणां नराणां च कथमासीत् समागमः ॥ ५.३५.२ ॥
Wie bist du mit Rāma in Verbindung gekommen? Woher kennst du Lakṣmaṇa? Wie kam es zur Begegnung von Affen und Menschen?
5.35.3
यानि रामस्य चिह्नानि लक्ष्मणस्य च वानर।
तानि भूयः समाचक्ष्व न मां शोकः समाविशेत् ॥ ५.३५.३ ॥
O Affe, beschreibe noch einmal genau die Zeichen Rāmas und Lakṣmaṇas, damit der Kummer mich nicht überwältigt.
5.35.4
कीदृशं तस्य संस्थानं रूपं तस्य च कीदृशम्।
कथमूरू कथं बाहू लक्ष्मणस्य च शंस मे ॥ ५.३५.४ ॥
Wie sind sein Körperbau und seine Gestalt? Wie sind seine Oberschenkel und Arme? Sag mir auch etwas über Lakṣmaṇa.
5.35.5
एवमुक्तस्तु वैदेह्या हनूमान् मारुतात्मजः।
ततो रामं यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ५.३५.५ ॥
Als Vaidehī so gesprochen hatte, begann Hanumān, der Sohn des Windes, Rāma wahrheitsgetreu zu beschreiben.
5.35.6
जानन्ती बत दिष्ट्या मां वैदेहि परिपृच्छसि।
भर्तुः कमलपत्राक्षि संस्थानं लक्ष्मणस्य च ॥ ५.३५.६ ॥
O Vaidehī, du lotusblättrigen Augen! Obwohl du alles weißt, fragst du mich glücklicherweise nach der Gestalt deines Gatten und Lakṣmaṇas.
5.35.7
यानि रामस्य चिह्नानि लक्ष्मणस्य च यानि वै।
लक्षितानि विशालाक्षि वदतः शृणु तानि मे ॥ ५.३५.७ ॥
O du Breitäugige, höre, wie ich die Zeichen Rāmas und Lakṣmaṇas, die ich bemerkt habe, dir nenne.
5.35.8
रामः कमलपत्राक्षः पूर्णचन्द्रनिभाननः।
रूपदाक्षिण्यसम्पन्नः प्रसूतो जनकात्मजे ॥ ५.३५.८ ॥
Rāma hat lotusblattgleiche Augen und ein Antlitz wie der Vollmond, reich an Schönheit und Anmut, o Tochter Janakas.
5.35.9
तेजसाऽऽदित्यसंकाशः क्षमया पृथिवीसमः।
बृहस्पतिसमो बुद्ध्या यशसा वासवोपमः ॥ ५.३५.९ ॥
Er gleicht der Sonne an Glanz, der Erde an Geduld, Bṛhaspati an Klugheit und Indra an Ruhm.
5.35.10
रक्षिता जीवलोकस्य स्वजनस्य च रक्षिता।
रक्षिता स्वस्य वृत्तस्य धर्मस्य च परंतपः ॥ ५.३५.१० ॥
Er ist der Beschützer der lebenden Welt, der Beschützer der Seinen und der Hüter seines eigenen Wandels und des Dharma, o Feindeversengender.
5.35.11
रामो भामिनि लोकस्य चातुर्वर्ण्यस्य रक्षिता।
मर्यादानां च लोकस्य कर्ता कारयिता च सः ॥ ५.३५.११ ॥
O Herrin, Rāma ist der Beschützer der vier Varṇas der Welt; er ist der Schöpfer und Durchsetzer der Ordnungen der Welt.
5.35.12
अर्चिष्मानर्चितोऽत्यर्थं ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः।
साधूनामुपकारज्ञः प्रचारज्ञश्च कर्मणाम् ॥ ५.३५.१२ ॥
Er ist strahlend, hochgeehrt, im Gelübde der keuschen Disziplin gefestigt, kennt den Nutzen der Tugendhaften und das rechte Verhalten im Handeln.
5.35.13
राजनीत्यां विनीतश्च ब्राह्मणानामुपासकः।
ज्ञानवान् शीलसम्पन्नो विनीतश्च परंतपः ॥ ५.३५.१३ ॥
In der Staatskunst geschult, den Brahmanen ergeben, wissend, von edlem Charakter, bescheiden und ein Versenger der Feinde.
5.35.14
यजुर्वेदविनीतश्च वेदविद्भिः सुपूजितः।
धनुर्वेदे च वेदे च वेदाङ्गेषु च निष्ठितः ॥ ५.३५.१४ ॥
Im Yajurveda unterwiesen, von den Kennern der Veden hoch geehrt und gefestigt in der Bogenkunst, dem Veda und den Vedāṅgas.
5.35.15
विपुलांसो महाबाहुः कम्बुग्रीवः शुभाननः।
गूढजत्रुः सुताम्राक्षो रामो नाम जनैः श्रुतः ॥ ५.३५.१५ ॥
Breitschultrig, mächtigarmig, mit muschelförmigem Hals, schönem Antlitz, verborgenen Schlüsselbeinen und tief roten Augen, war er unter den Menschen als Rāma bekannt.
5.35.16
दुन्दुभिस्वननिर्घोषः स्निग्धवर्णः प्रतापवान्।
समश्च सुविभक्ताङ्गो वर्णं श्यामं समाश्रितः ॥ ५.३५.१६ ॥
Seine Stimme hallte wie das Dröhnen einer Kriegstrommel; sein Teint war glatt und strahlend, seine Glieder ebenmäßig und wohlgeformt, und seine Farbe war dunkel.
5.35.17
त्रिस्थिरस्त्रिप्रलम्बश्च त्रिसमस्त्रिषु चोन्नतः।
त्रिताम्रस्त्रिषु च स्निग्धो गम्भीरस्त्रिषु नित्यशः ॥ ५.३५.१७ ॥
Er war an drei Stellen fest, an dreien lang, an dreien ebenmäßig und erhaben, an dreien rötlich, an dreien glatt und stets an dreien tief.
5.35.18
त्रिवलीमांस्त्र्यवनतश्चतुर्व्यङ्गस्त्रिशीर्षवान्।
चतुष्कलश्चतुर्लेखश्चतुष्किष्कुश्चतुःसमः ॥ ५.३५.१८ ॥
Er hatte drei Falten, war an drei Stellen gebeugt, trug Zeichen an vier Gliedern, besaß eine dreigipflige Gestalt, war in vier Teile gegliedert, trug vier Linien, war vier Ellen hoch und in vierfacher Weise ebenmäßig.
5.35.19
चतुर्दशसमद्वन्द्वश्चतुर्दंष्ट्रश्चतुर्गतिः।
महोष्ठहनुनासश्च पञ्चस्निग्धोऽष्टवंशवान् ॥ ५.३५.१९ ॥
Er hat vierzehn gleiche Paare, vier Fangzähne, vier Gangarten, große Lippe, Kinn und Nase, fünf glatte Teile und acht Wirbelknochen.
5.35.20
दशपद्मो दशबृहत् त्रिभिर्व्याप्तो द्विशुक्लवान्।
षडुन्नतो नवतनुस्त्रिभिर्व्याप्नोति राघवः ॥ ५.३५.२० ॥
Er trägt zehn Lotuszeichen, zehn große Merkmale, ist von dreien durchdrungen, hat zwei weiße, sechs erhabene und neun schlanke Merkmale; Rāghava ist von dreien durchdrungen.
5.35.21
सत्यधर्मरतः श्रीमान् संग्रहानुग्रहे रतः।
देशकालविभागज्ञः सर्वलोकप्रियंवदः ॥ ५.३५.२१ ॥
Der Wahrheit und dem Dharma ergeben, glanzvoll, am Sammeln und Gewähren von Gunst erfreut, die Einteilung von Ort und Zeit kennend, sprechend Worte, die allen Welten lieb sind.
5.35.22
भ्राता चास्य च वैमात्रः सौमित्रिरमितप्रभः।
अनुरागेण रूपेण गुणैश्चापि तथाविधः ॥ ५.३५.२२ ॥
Sein Bruder, der Halbbruder Saumitri, hat unermessliche Strahlkraft und gleicht ihm an Zuneigung, Gestalt und Eigenschaften.
5.35.23
स सुवर्णच्छविः श्रीमान् रामः श्यामो महायशाः।
तावुभौ नरशार्दूलौ त्वद्दर्शनकृतोत्सवौ ॥ ५.३५.२३ ॥
Er ist Rāma, goldfarben, glanzvoll, dunkelhäutig, von großem Ruhm; jene beiden Tiger unter den Menschen freuten sich, dich zu sehen.
5.35.24
विचिन्वन्तौ महीं कृत्स्नामस्माभिः सह संगतौ।
त्वामेव मार्गमाणौ तौ विचरन्तौ वसुन्धराम् ॥ ५.३५.२४ ॥
Die beiden, die die ganze Erde absuchen, haben sich uns angeschlossen; nur dich suchend, wandern sie über diese Erde.
5.35.25
ददर्शतुर्मृगपतिं पूर्वजेनावरोपितम्।
ऋष्यमूकस्य मूले तु बहुपादपसंकुले ॥ ५.३५.२५ ॥
Am Fuß des Ṛṣyamūka, dicht bewachsen mit vielen Bäumen, sahen die beiden den Herrn der Affen, von seinem älteren Bruder verbannt.
5.35.26
भ्रातुर्भयार्तमासीनं सुग्रीवं प्रियदर्शनम्।
वयं च हरिराजं तं सुग्रीवं सत्यसङ्गरम् ॥ ५.३५.२६ ॥
Sugrīva, anziehend anzusehen, saß von Furcht vor seinem Bruder gequält da; und wir, jenen Affenkönig Sugrīva, treu seinen Schwüren.
5.35.27
परिचर्यामहे राज्यात् पूर्वजेनावरोपितम्।
ततस्तौ चीरवसनौ धनुःप्रवरपाणिनौ ॥ ५.३५.२७ ॥
Wir dienen ihm, der von seinem älteren Bruder aus dem Reich verbannt wurde. Da die beiden, in Rindengewänder gekleidet, mit den besten Bögen in den Händen—
5.35.28
ऋष्यमूकस्य शैलस्य रम्यं देशमुपागतौ।
स तौ दृष्ट्वा नरव्याघ्रौ धन्विनौ वानरर्षभः ॥ ५.३५.२८ ॥
Die beiden gelangten an jenen lieblichen Ort des Berges Ṛṣyamūka. Jener Beste der Affen, als er die beiden Tiger unter den Menschen sah, die beiden Bogenschützen—
5.35.29
अभिप्लुतो गिरेस्तस्य शिखरं भयमोहितः।
ततः स शिखरे तस्मिन् वानरेन्द्रो व्यवस्थितः ॥ ५.३५.२९ ॥
Von Furcht verwirrt sprang er auf den Gipfel jenes Berges. Dann stellte sich der Herr der Affen auf jenen Gipfel.
5.35.30
तयोः समीपं मामेव प्रेषयामास सत्वरम्।
तावहं पुरुषव्याघ्रौ सुग्रीववचनात् प्रभू ॥ ५.३५.३० ॥
Er schickte mich eilends allein zu den beiden. Auf Sugrīvas Wort ging ich zu jenen beiden Tigern unter den Menschen, mächtigen Herren.
5.35.31
रूपलक्षणसम्पन्नौ कृताञ्जलिरुपस्थितः।
तौ परिज्ञाततत्त्वार्थौ मया प्रीतिसमन्वितौ ॥ ५.३५.३१ ॥
Vor diesen beiden, mit Schönheit und glücksverheißenden Zeichen begabt, stand ich mit gefalteten Händen. Als ich ihr wahres Wesen und ihr Anliegen erkannte, erfüllte mich Zuneigung.
5.35.32
पृष्ठमारोप्य तं देशं प्रापितौ पुरुषर्षभौ।
निवेदितौ च तत्त्वेन सुग्रीवाय महात्मने ॥ ५.३५.३२ ॥
Ich setzte jene beiden Besten unter den Menschen auf meinen Rücken, brachte sie an jenen Ort und legte dem hochherzigen Sugrīva ihr wahres Wesen wahrheitsgemäß dar.
5.35.33
तयोरन्योन्यसम्भाषाद् भृशं प्रीतिरजायत।
तत्र तौ कीर्तिसम्पन्नौ हरीश्वरनरेश्वरौ ॥ ५.३५.३३ ॥
Aus ihrem gegenseitigen Gespräch entstand große Zuneigung; dort wurden die beiden Ruhmreichen, der Herr der Affen und der Herr der Menschen, in Freundschaft verbunden.
5.35.34
परस्परकृताश्वासौ कथया पूर्ववृत्तया।
तं ततः सान्त्वयामास सुग्रीवं लक्ष्मणाग्रजः ॥ ५.३५.३४ ॥
Einander tröstend durch die Erzählung früherer Ereignisse, stärkten sie sich gegenseitig; dann tröstete der ältere Bruder Lakṣmaṇas den Sugrīva.
5.35.35
स्त्रीहेतोर्वालिना भ्रात्रा निरस्तं पुरुतेजसा।
ततस्त्वन्नाशजं शोकं रामस्याक्लिष्टकर्मणः ॥ ५.३५.३५ ॥
Um einer Frau willen vertrieb dich dein Bruder Vāli, dich von großem Glanz; dann überkam Rāma, dessen Taten unermüdlich sind, der Schmerz, der aus deinem Verlust geboren war.
5.35.36
लक्ष्मणो वानरेन्द्राय सुग्रीवाय न्यवेदयत्।
स श्रुत्वा वानरेन्द्रस्तु लक्ष्मणेनेरितं वचः ॥ ५.३५.३६ ॥
Lakṣmaṇa berichtete dies dem Sugrīva, dem Herrn der Affen; und der Herr der Affen, nachdem er die von Lakṣmaṇa gesprochenen Worte gehört hatte,
5.35.37
तदासीन्निष्प्रभोऽत्यर्थं ग्रहग्रस्त इवांशुमान्।
ततस्त्वद्गात्रशोभीनि रक्षसा ह्रियमाणया ॥ ५.३५.३७ ॥
Sie war gänzlich glanzlos geworden, wie die Sonne, von einer Finsternis ergriffen; dann, als der Rākṣasa sie entführte, die Schmuckstücke, die Eure Glieder zierten...
5.35.38
यान्याभरणजालानि पातितानि महीतले।
तानि सर्वाणि रामाय आनीय हरियूथपाः ॥ ५.३५.३८ ॥
Alle Schmuckgarnituren, die auf den Boden geworfen worden waren, brachten die Anführer der Affenscharen herbei und übergaben sie Rāma.
5.35.39
संहृष्टा दर्शयामासुर्गतिं तु न विदुस्तव।
तानि रामाय दत्तानि मयैवोपहृतानि च ॥ ५.३५.३९ ॥
Die frohen Affen zeigten sie, ohne deinen Weg zu kennen; alle wurden Rāma übergeben, und ich selbst überreichte sie ihm.
5.35.40
स्वनवन्त्यवकीर्णानि तस्मिन् विहतचेतसि।
तान्यङ्के दर्शनीयानि कृत्वा बहुविधं तदा ॥ ५.३५.४० ॥
Auf ihn, dessen Geist erschüttert war, waren jene duftenden Schmuckstücke verstreut; die sehenswerten legte er in seinen Schoß und betrachtete sie auf vielerlei Weise.
5.35.41
तेन देवप्रकाशेन देवेन परिदेवितम्।
पश्यतस्तानि रुदतस्ताम्यतश्च पुनः पुनः ॥ ५.३५.४१ ॥
Von jenem göttlich strahlenden wurde geklagt; er betrachtete jene, weinte und grämte sich immer wieder.
5.35.42
प्रादीपयद् दाशरथेस्तदा शोकहुताशनम् ॥ ५.३५.४२ ॥
Da entzündete der Sohn Daśarathas das Feuer des Kummers.
5.35.43
शायितं च चिरं तेन दुःखार्तेन महात्मना।
मयापि विविधैर्वाक्यैः कृच्छ्रादुत्थापितः पुनः ॥ ५.३५.४३ ॥
Jener Großgesinnte, von Kummer gequält, war lange hingestreckt; auch ich richtete ihn mit vielerlei Worten nur mühsam wieder auf.
5.35.44
तानि दृष्ट्वा महार्हाणि दर्शयित्वा मुहुर्मुहुः।
राघवः सहसौमित्रिः सुग्रीवे संन्यवेशयत् ॥ ५.३५.४४ ॥
Nachdem er jene kostbaren Dinge gesehen und immer wieder gezeigt hatte, ließ Rāghava zusammen mit Saumitri Sugrīva dort Platz nehmen.
5.35.45
स तवादर्शनादार्ये राघवः परितप्यते।
महता ज्वलता नित्यमग्निनेवाग्निपर्वतः ॥ ५.३५.४५ ॥
O edle Frau, weil er dich nicht sieht, wird Rāghava ständig gequält, wie ein Feuerberg von einem großen lodernden Feuer.
5.35.46
त्वत्कृते तमनिद्रा च शोकश्चिन्ता च राघवम्।
तापयन्ति महात्मानमग्न्यगारमिवाग्नयः ॥ ५.३५.४६ ॥
Deinetwegen quälen ihn schlaflose Nächte, Kummer und sorgende Gedanken den großherzigen Rāghava, wie Feuer ein Feuerhaus versengen.
5.35.47
तवादर्शनशोकेन राघवः परिचाल्यते।
महता भूमिकम्पेन महानिव शिलोच्चयः ॥ ५.३५.४७ ॥
Durch den Kummer, dich nicht zu sehen, wird Rāghava erschüttert, wie ein großer Felsenhaufen von einem gewaltigen Erdbeben erschüttert wird.
5.35.48
काननानि सुरम्याणि नदीप्रस्रवणानि च।
चरन् न रतिमाप्नोति त्वामपश्यन् नृपात्मजे ॥ ५.३५.४८ ॥
O Prinzessin, Königstochter, obwohl er durch die lieblichen Wälder, Flüsse und Quellen wandert, findet er keine Freude, da er dich nicht sieht.
5.35.49
स त्वां मनुजशार्दूलः क्षिप्रं प्राप्स्यति राघवः।
समित्रबान्धवं हत्वा रावणं जनकात्मजे ॥ ५.३५.४९ ॥
Jener Tiger unter den Menschen, der Rāghava, wird dich bald erlangen, nachdem er Rāvaṇa samt Gefährten und Verwandten erschlagen hat, o Tochter des Janaka.
5.35.50
सहितौ रामसुग्रीवावुभावकुरुतां तदा।
समयं वालिनं हन्तुं तव चान्वेषणं प्रति ॥ ५.३५.५० ॥
Da schlossen Rāma und Sugrīva, beide vereint, einen Bund, Vāli zu erschlagen, und ebenso über die Suche nach dir.
5.35.51
ततस्ताभ्यां कुमाराभ्यां वीराभ्यां स हरीश्वरः।
किष्किन्धां समुपागम्य वाली युद्धे निपातितः ॥ ५.३५.५१ ॥
Dann wurde durch jene beiden heldenhaften Prinzen, nachdem sie nach Kiṣkindhā gekommen waren, der Herr der Affen, Vāli, im Kampf niedergestreckt.
5.35.52
ततो निहत्य तरसा रामो वालिनमाहवे।
सर्वर्क्षहरिसङ्घानां सुग्रीवमकरोत् पतिम् ॥ ५.३५.५२ ॥
Dann, nachdem Rāma Vāli im Kampf rasch erschlagen hatte, machte er Sugrīva zum Herrscher über alle Scharen der Bären und Affen.
5.35.53
रामसुग्रीवयोरैक्यं देव्येवं समजायत।
हनूमन्तं च मां विद्धि तयोर्दूतमुपागतम् ॥ ५.३५.५३ ॥
O Göttin, so kam das Bündnis zwischen Rāma und Sugrīva zustande. Und wisse, dass ich Hanumān bin, der Bote jener beiden, der hierher gekommen ist.
5.35.54
स्वं राज्यं प्राप्य सुग्रीवः स्वानानीय महाकपीन्।
त्वदर्थं प्रेषयामास दिशो दश महाबलान् ॥ ५.३५.५४ ॥
Nachdem Sugrīva sein eigenes Reich erlangt hatte, rief er seine großen Affen herbei und sandte die Mächtigen um deinetwillen in alle zehn Richtungen.
5.35.55
आदिष्टा वानरेन्द्रेण सुग्रीवेण महौजसः।
अद्रिराजप्रतीकाशाः सर्वतः प्रस्थिता महीम् ॥ ५.३५.५५ ॥
Von Sugrīva, dem Herrn der Vānaras, beauftragt, brachen die mächtigen, dem Bergkönig gleichenden Krieger nach allen Richtungen zur Erde auf.
5.35.56
ततस्ते मार्गमाणा वै सुग्रीववचनातुराः।
चरन्ति वसुधां कृत्स्नां वयमन्ये च वानराः ॥ ५.३५.५६ ॥
Da zogen sie, eifrig bemüht, Sugrīvas Worte zu erfüllen, suchend umher: sie, wir und die anderen Vānaras durchstreiften die ganze Erde.
5.35.57
अङ्गदो नाम लक्ष्मीवान् वालिसूनुर्महाबलः।
प्रस्थितः कपिशार्दूलस्त्रिभागबलसंवृतः ॥ ५.३५.५७ ॥
Aṅgada mit Namen, der strahlende Sohn Vālis, der mächtige Tiger unter den Vānaras, brach auf, umgeben von einem Drittel des Heeres.
5.35.58
तेषां नो विप्रणष्टानां विन्ध्ये पर्वतसत्तमे।
भृशं शोकपरीतानामहोरात्रगणा गताः ॥ ५.३५.५८ ॥
Für uns, verloren auf dem Vindhya, dem besten der Berge, von tiefem Kummer überwältigt, sind viele Tage und Nächte vergangen.
5.35.59
ते वयं कार्यनैराश्यात् कालस्यातिक्रमेण च।
भयाच्च कपिराजस्य प्राणांस्त्यक्तुमुपस्थिताः ॥ ५.३५.५९ ॥
Verzweifelt über die Aufgabe, da die Zeit verstrichen war und aus Furcht vor dem Vānara-König, waren wir bereit, unser Leben aufzugeben.
5.35.60
विचित्य गिरिदुर्गाणि नदीप्रस्रवणानि च।
अनासाद्य पदं देव्याः प्राणांस्त्यक्तुं व्यवस्थिताः ॥ ५.३५.६० ॥
Nachdem wir Gebirgsfesten, Flüsse und Quellen durchsucht und keine Spur der Göttin gefunden hatten, beschlossen wir, unser Leben aufzugeben.
5.35.61
ततस्तस्य गिरेर्मूर्ध्नि वयं प्रायमुपास्महे।
दृष्ट्वा प्रायोपविष्टांश्च सर्वान् वानरपुङ्गवान् ॥ ५.३५.६१ ॥
Dann begannen wir auf dem Gipfel jenes Berges ein Fasten bis zum Tod, und als wir alle besten Affen sitzend im Fasten sahen,
5.35.62
भृशं शोकार्णवे मग्नः पर्यदेवयदङ्गदः।
तव नाशं च वैदेहि वालिनश्च तथा वधम् ॥ ५.३५.६२ ॥
Aṅgada, tief im Ozean des Kummers versunken, klagte sehr: »O Vaidehī, deine Vernichtung und ebenso die Tötung Vālis.«
5.35.63
प्रायोपवेशमस्माकं मरणं च जटायुषः।
तेषां नः स्वामिसंदेशान्निराशानां मुमूर्षताम् ॥ ५.३५.६३ ॥
Unser Fasten bis zum Tod und der Tod Jaṭāyus — von uns, die wir, ohne Hoffnung durch die Botschaft unseres Herrn, sterben wollen.
5.35.64
कार्यहेतोरिहायातः शकुनिर्वीर्यवान् महान्।
गृध्रराजस्य सोदर्यः सम्पातिर्नाम गृध्रराट् ॥ ५.३५.६४ ॥
Der mächtige große Vogel, der hierher kam um einer Sache willen — Sampāti mit Namen, der Geierkönig, Bruder des Geierkönigs.
5.35.65
श्रुत्वा भ्रातृवधं कोपादिदं वचनमब्रवीत्।
यवीयान् केन मे भ्राता हतः क्व च निपातितः ॥ ५.३५.६५ ॥
Als er vom Tod seines Bruders hörte, sprach er im Zorn diese Worte: »Von wem wurde mein jüngerer Bruder erschlagen, und wo wurde er niedergestreckt?«
5.35.66
एतदाख्यातुमिच्छामि भवद्भिर्वानरोत्तमाः।
अङ्गदोऽकथयत् तस्य जनस्थाने महद्वधम् ॥ ५.३५.६६ ॥
»O Bester der Affen, dies möchte ich von euch hören.« Da erzählte Aṅgada von seinem großen Tod in Janasthāna.
5.35.67
रक्षसा भीमरूपेण त्वामुद्दिश्य यथार्थतः।
जटायोस्तु वधं श्रुत्वा दुःखितः सोऽरुणात्मजः ॥ ५.३५.६७ ॥
Als er hörte, dass der Rākṣasa von schrecklicher Gestalt Jaṭāyu in Wahrheit getötet hatte, weil er dich im Visier hatte, wurde Sampāti, der Sohn Aruṇas, betrübt.
5.35.68
त्वामाह स वरारोहे वसन्तीं रावणालये।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सम्पातेः प्रीतिवर्धनम् ॥ ५.३५.६८ ॥
"O du Schönhüftige, du wohnst im Hause Rāvaṇas", sagte er zu dir; als wir jene Worte Sampātis hörten, wuchs unsere Freude.
5.35.69
अङ्गदप्रमुखाः सर्वे ततः प्रस्थापिता वयम्।
विन्ध्यादुत्थाय सम्प्राप्ताः सागरस्यान्तमुत्तमम् ॥ ५.३५.६९ ॥
Unter Führung Aṅgadas wurden wir alle damals ausgesandt; vom Vindhya-Gebirge aufgebrochen, erreichten wir den vortrefflichen Rand des Ozeans.
5.35.70
त्वद्दर्शने कृतोत्साहा हृष्टाः पुष्टाः प्लवङ्गमाः।
अङ्गदप्रमुखाः सर्वे वेलोपान्तमुपागताः ॥ ५.३५.७० ॥
Begierig, dich zu sehen, erfreut und kräftig, kamen die Affen, alle von Aṅgada angeführt, an den Rand des Ufers.
5.35.71
चिन्तां जग्मुः पुनर्भीमां त्वद्दर्शनसमुत्सुकाः।
अथाहं हरिसैन्यस्य सागरं दृश्य सीदतः ॥ ५.३५.७१ ॥
Begierig, dich zu sehen, gerieten sie erneut in schreckliche Sorge; da sah ich das Affenheer, als es den Ozean erblickte, in Verzweiflung versinken.
5.35.72
व्यवधूय भयं तीव्रं योजनानां शतं प्लुतः।
लङ्का चापि मया रात्रौ प्रविष्टा राक्षसाकुला ॥ ५.३५.७२ ॥
Die heftige Furcht abschüttelnd, sprang ich hundert Yojanas, und bei Nacht drang ich in Laṅkā ein, voller Rākṣasas.
5.35.73
रावणश्च मया दृष्टस्त्वं च शोकनिपीडिता।
एतत् ते सर्वमाख्यातं यथावृत्तमनिन्दिते ॥ ५.३५.७३ ॥
Ich habe Rāvaṇa gesehen, und ich habe dich vom Kummer niedergedrückt gesehen, o Makellose. Dies alles wurde dir berichtet, so wie es sich zugetragen hat.
5.35.74
अभिभाषस्व मां देवि दूतो दाशरथेरहम्।
तन्मां रामकृतोद्योगं त्वन्निमित्तमिहागतम् ॥ ५.३५.७४ ॥
O Göttin, sprich mit mir. Ich bin der Bote Rāmas, des Sohnes Daśarathas. Durch die Anstrengung, die Rāma unternommen hat, bin ich um deinetwillen hierher gekommen.
5.35.75
सुग्रीवसचिवं देवि बुद्ध्यस्व पवनात्मजम्।
कुशली तव काकुत्स्थः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ५.३५.७५ ॥
O Göttin, wisse, dass ich Hanumān bin, der Sohn des Windes und Minister Sugrīvas. Dein Gemahl Rāma aus dem Geschlecht der Kākutstha ist wohlauf; er ist der Beste unter allen, die Waffen tragen.
5.35.76
गुरोराराधने युक्तो लक्ष्मणः शुभलक्षणः।
तस्य वीर्यवतो देवि भर्तुस्तव हिते रतः ॥ ५.३५.७६ ॥
O Göttin, Lakṣmaṇa, von glückverheißenden Zeichen, widmet sich dem Dienst an seinem älteren Bruder. Er ist mächtig und dem Wohl deines Gemahls ergeben.
5.35.77
अहमेकस्तु सम्प्राप्तः सुग्रीववचनादिह।
मयेयमसहायेन चरता कामरूपिणा ॥ ५.३५.७७ ॥
Auf Sugrīvas Wort bin ich allein hierher gekommen. Ich, der ich nach Belieben jede Gestalt annehmen kann, habe diesen Weg ohne Begleitung zurückgelegt.
5.35.78
दक्षिणा दिगनुक्रान्ता त्वन्मार्गविचयैषिणा।
दिष्ट्याहं हरिसैन्यानां त्वन्नाशमनुशोचताम् ॥ ५.३५.७८ ॥
Auf der Suche nach deiner Spur habe ich die südliche Gegend durchquert. Glücklicherweise gehöre ich zum Affenheer, das um deinen Verlust trauert.
5.35.79
अपनेष्यामि संतापं तवाधिगमशासनात्।
दिष्ट्या हि न मम व्यर्थं सागरस्येह लङ्घनम् ॥ ५.३५.७९ ॥
Durch die Nachricht, dich gefunden zu haben, werde ich deinen Kummer zerstreuen. Glücklicherweise war meine Überquerung des Ozeans hier nicht vergeblich.
5.35.80
प्राप्स्याम्यहमिदं देवि त्वद्दर्शनकृतं यशः।
राघवश्च महावीर्यः क्षिप्रं त्वामभिपत्स्यते ॥ ५.३५.८० ॥
O Göttin, ich werde diesen Ruhm erlangen, den ich durch deinen Anblick verdient habe, und der hochtapfere Rāghava wird dich bald erreichen.
5.35.81
सपुत्रबान्धवं हत्वा रावणं राक्षसाधिपम्।
माल्यवान् नाम वैदेहि गिरीणामुत्तमो गिरिः ॥ ५.३५.८१ ॥
O Vaidehī, nachdem er Rāvaṇa, den Herrn der Rākṣasas, samt seinen Söhnen und Verwandten erschlagen hat, (wird er weilen) auf dem Berg namens Mālyavān, dem besten der Berge.
5.35.82
ततो गच्छति गोकर्णं पर्वतं केसरी हरिः।
स च देवर्षिभिर्दिष्टः पिता मम महाकपिः।
तीर्थे नदीपतेः पुण्ये शम्बसादनमुद्धरन् ॥ ५.३५.८२ ॥
Dann geht der Affe Kesarī zum Berg Gokarṇa. Er, von den göttlichen Weisen angeleitet, ist mein Vater, der große Affe; an der heiligen Badestätte des Herrn der Flüsse erschlug er gerade Śambāsādana (Śambara).
5.35.83
यस्याहं हरिणः क्षेत्रे जातो वातेन मैथिलि।
हनूमानिति विख्यातो लोके स्वेनैव कर्मणा ॥ ५.३५.८३ ॥
O Maithilī, ich bin derjenige, der vom Wind im Feld (der Gattin) jenes Affen geboren wurde, und in der Welt bin ich durch meine eigenen Taten als Hanumān berühmt.
5.35.84
विश्वासार्थं तु वैदेहि भर्तुरुक्ता मया गुणाः।
अचिरात् त्वामितो देवि राघवो नयिता ध्रुवम् ॥ ५.३५.८४ ॥
O Vaidehī, um dir Zuversicht zu geben, habe ich die Vorzüge deines Gemahls genannt. O Göttin, Rāghava wird dich gewiss bald von hier fortführen.
5.35.85
एवं विश्वासिता सीता हेतुभिः शोककर्शिता।
उपपन्नैरभिज्ञानैर्दूतं तमधिगच्छति ॥ ५.३५.८५ ॥
So überzeugt durch triftige Gründe und Erkennungszeichen, von Kummer gezehrt, nimmt Sītā jenen Boten an.
5.35.86
अतुलं च गता हर्षं प्रहर्षेण तु जानकी।
नेत्राभ्यां वक्रपक्ष्माभ्यां मुमोचानन्दजं जलम् ॥ ५.३५.८६ ॥
Von unermesslicher Freude erfüllt, ließ Jānakī Freudentränen aus ihren Augen mit geschwungenen Wimpern fließen.
5.35.87
चारु तद् वदनं तस्यास्ताम्रशुक्लायतेक्षणम्।
अशोभत विशालाक्ष्या राहुमुक्त इवोडुराट् ॥ ५.३५.८७ ॥
Ihr schönes Antlitz mit den weiten, rötlich-weißen Augen strahlte wie der Mond, befreit von Rāhu.
5.35.88
हनूमन्तं कपिं व्यक्तं मन्यते नान्यथेति सा।
अथोवाच हनूमांस्तामुत्तरं प्रियदर्शनाम् ॥ ५.३५.८८ ॥
Sie hält jenen Affen klar für Hanumān und keinen anderen. Da antwortete Hanumān ihr, der Anmutigen.
5.35.89
एतत् ते सर्वमाख्यातं समाश्वसिहि मैथिलि।
किं करोमि कथं वा ते रोचते प्रतियाम्यहम् ॥ ५.३५.८९ ॥
O Maithilī, dies alles wurde dir gesagt; fasse Mut. Was soll ich tun, und was würde dir gefallen? Soll ich zurückkehren?
5.35.90
हतेऽसुरे संयति शम्बसादने
कपिप्रवीरेण महर्षिचोदनात्।
ततोऽस्मि वायुप्रभवो हि मैथिलि
प्रभावतस्तत्प्रतिमश्च वानरः ॥ ५.३५.९० ॥
Als der Dämon, der Śambara vernichtete, im Kampf erschlagen wurde, tat dies der Affenheld auf Geheiß des großen Weisen. Dann, o Maithilī, bin ich von Vāyu geboren; durch meine Kraft bin ich ein Affe, ihm gleich.