வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.35.1
तां तु रामकथां श्रुत्वा वैदेही वानरर्षभात्।
उवाच वचनं सान्त्वमिदं मधुरया गिरा ॥ ५.३५.१ ॥
வானரத் தலைவன் அனுமனிடமிருந்து ராமகதையைக் கேட்ட வைதேகி இனிய குரலில் இந்த ஆறுதல் வார்த்தைகளைக் கூறினாள்.
5.35.2
क्व ते रामेण संसर्गः कथं जानासि लक्ष्मणम्।
वानराणां नराणां च कथमासीत् समागमः ॥ ५.३५.२ ॥
நீ ராமனுடன் எவ்வாறு தொடர்பு கொண்டாய்? லக்ஷ்மணனை எப்படி அறிவாய்? குரங்குகளுக்கும் மனிதர்களுக்கும் சந்திப்பு எப்படி ஏற்பட்டது?
5.35.3
यानि रामस्य चिह्नानि लक्ष्मणस्य च वानर।
तानि भूयः समाचक्ष्व न मां शोकः समाविशेत् ॥ ५.३५.३ ॥
குரங்கே! ராமனுக்கும் லக்ஷ்மணனுக்கும் உள்ள அடையாளங்களை மீண்டும் முழுமையாகச் சொல்; துயரம் என்னை ஆட்கொள்ளாமல் இருக்கட்டும்.
5.35.4
कीदृशं तस्य संस्थानं रूपं तस्य च कीदृशम्।
कथमूरू कथं बाहू लक्ष्मणस्य च शंस मे ॥ ५.३५.४ ॥
அவரது உடல் அமைப்பும் உருவமும் எப்படிப்பட்டவை? அவரது தொடைகளும் கைகளும் எவ்வாறு உள்ளன? லக்ஷ்மணனுடையதையும் சொல்.
5.35.5
एवमुक्तस्तु वैदेह्या हनूमान् मारुतात्मजः।
ततो रामं यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ५.३५.५ ॥
வைதேகி இவ்வாறு கேட்டதும், வாயுபுத்திரன் அனுமன் ராமனை உண்மையாக விவரிக்கத் தொடங்கினான்.
5.35.6
जानन्ती बत दिष्ट्या मां वैदेहि परिपृच्छसि।
भर्तुः कमलपत्राक्षि संस्थानं लक्ष्मणस्य च ॥ ५.३५.६ ॥
ஓ தாமரைக் கண்ணாளே! நீ எல்லாம் அறிந்திருந்தும், நல்லவேளையாக, உன் கணவனின் உடல் அமைப்பையும் லக்ஷ்மணனின் உடல் அமைப்பையும் என்னிடம் கேட்கிறாய்.
5.35.7
यानि रामस्य चिह्नानि लक्ष्मणस्य च यानि वै।
लक्षितानि विशालाक्षि वदतः शृणु तानि मे ॥ ५.३५.७ ॥
விசாலாட்சியே, ராமனுக்கும் லக்ஷ்மணனுக்கும் உரிய அடையாளங்களை நான் கவனித்தவற்றை, நான் சொல்லும்போது கேள்.
5.35.8
रामः कमलपत्राक्षः पूर्णचन्द्रनिभाननः।
रूपदाक्षिण्यसम्पन्नः प्रसूतो जनकात्मजे ॥ ५.३५.८ ॥
ராமன் தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவன்; முழுநிலவு போன்ற முகம் கொண்டவன்; அழகும் இனிய குணமும் நிறைந்தவன், ஜனகனின் மகளே.
5.35.9
तेजसाऽऽदित्यसंकाशः क्षमया पृथिवीसमः।
बृहस्पतिसमो बुद्ध्या यशसा वासवोपमः ॥ ५.३५.९ ॥
அவன் ஒளியில் சூரியனைப் போன்றவன், பொறுமையில் பூமியைப் போன்றவன், அறிவில் பிருஹஸ்பதிக்கு நிகரானவன், புகழில் இந்திரனுக்கு ஒப்பானவன்.
5.35.10
रक्षिता जीवलोकस्य स्वजनस्य च रक्षिता।
रक्षिता स्वस्य वृत्तस्य धर्मस्य च परंतपः ॥ ५.३५.१० ॥
அவன் உயிருலகின் காவலன்; தன் உறவினரின் காவலன்; தன் நடத்தையின், தர்மத்தின் காவலன், பகைவர்களை வாட்டுபவனே.
5.35.11
रामो भामिनि लोकस्य चातुर्वर्ण्यस्य रक्षिता।
मर्यादानां च लोकस्य कर्ता कारयिता च सः ॥ ५.३५.११ ॥
பாமினியே, ராமன் உலகின் நான்கு வர்ணங்களின் காவலன்; உலகின் எல்லைகளை ஏற்படுத்துபவனும், அவற்றை நடைமுறைப்படுத்துபவனும் அவனே.
5.35.12
अर्चिष्मानर्चितोऽत्यर्थं ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः।
साधूनामुपकारज्ञः प्रचारज्ञश्च कर्मणाम् ॥ ५.३५.१२ ॥
அவன் ஒளிமிக்கவன், மிகவும் போற்றப்படுபவன்; பிரம்மசரிய விரதத்தில் நிலைத்தவன்; நல்லோரின் உதவியை அறிந்தவன், செயல்களின் நெறியை அறிந்தவன்.
5.35.13
राजनीत्यां विनीतश्च ब्राह्मणानामुपासकः।
ज्ञानवान् शीलसम्पन्नो विनीतश्च परंतपः ॥ ५.३५.१३ ॥
அவர் அரசநீதியில் பயிற்சி பெற்றவர்; அந்தணர்களைப் பணிபவர்; ஞானமும் நற்பண்பும் நிறைந்தவர்; பணிவுள்ளவர்; பகைவர்களைத் தகிப்பவர்.
5.35.14
यजुर्वेदविनीतश्च वेदविद्भिः सुपूजितः।
धनुर्वेदे च वेदे च वेदाङ्गेषु च निष्ठितः ॥ ५.३५.१४ ॥
அவர் யசுர்வேதத்தில் பயிற்சி பெற்றவர்; வேதம் அறிந்தோரால் பெரிதும் போற்றப்பட்டவர்; வில்வித்தை, வேதம், வேதாங்கங்கள் ஆகியவற்றில் நிலைபெற்றவர்.
5.35.15
विपुलांसो महाबाहुः कम्बुग्रीवः शुभाननः।
गूढजत्रुः सुताम्राक्षो रामो नाम जनैः श्रुतः ॥ ५.३५.१५ ॥
அவர் அகன்ற தோள்கள், பெரிய தோள்கள், சங்கு போன்ற கழுத்து, அழகிய முகம், மறைந்த தோள் எலும்புகள், மிகச் சிவந்த கண்கள் கொண்டவர்; மக்களால் ராமன் என்று அறியப்பட்டவர்.
5.35.16
दुन्दुभिस्वननिर्घोषः स्निग्धवर्णः प्रतापवान्।
समश्च सुविभक्ताङ्गो वर्णं श्यामं समाश्रितः ॥ ५.३५.१६ ॥
அவரது குரல் துந்துபியின் முழக்கம் போல் இருந்தது; நிறம் மென்மையானது, ஒளி வீசுவது; உறுப்புகள் சமமாகவும் நன்கு அமைந்தவையாகவும் இருந்தன; நிறம் கருமை கொண்டிருந்தது.
5.35.17
त्रिस्थिरस्त्रिप्रलम्बश्च त्रिसमस्त्रिषु चोन्नतः।
त्रिताम्रस्त्रिषु च स्निग्धो गम्भीरस्त्रिषु नित्यशः ॥ ५.३५.१७ ॥
அவர் மூன்று இடங்களில் உறுதியானவர், மூன்றில் நீண்டவர், மூன்றில் சமமும் உயர்வும் உடையவர், மூன்றில் சிவப்பு நிறமுடையவர், மூன்றில் மென்மையானவர், மூன்றில் எப்போதும் ஆழமானவர்.
5.35.18
त्रिवलीमांस्त्र्यवनतश्चतुर्व्यङ्गस्त्रिशीर्षवान्।
चतुष्कलश्चतुर्लेखश्चतुष्किष्कुश्चतुःसमः ॥ ५.३५.१८ ॥
அவர் மூன்று மடிப்புகள் உடையவர்; மூன்று இடங்களில் வளைந்தவர்; நான்கு அங்கங்களில் அடையாளங்கள் கொண்டவர்; மூன்று முகடுகள் போன்ற வடிவம் உடையவர்; நான்கு பகுதிகளாக அமைந்தவர்; நான்கு கோடுகள் உடையவர்; நான்கு முழ உயரமுள்ளவர்; நான்கு வகையில் சமமானவர்.
5.35.19
चतुर्दशसमद्वन्द्वश्चतुर्दंष्ट्रश्चतुर्गतिः।
महोष्ठहनुनासश्च पञ्चस्निग्धोऽष्टवंशवान् ॥ ५.३५.१९ ॥
பதினான்கு ஒத்த இணைகள், நான்கு கோரைப் பற்கள், நான்கு வகை நடை, பெரிய உதடு, தாடை, மூக்கு, ஐந்து மிருதுவான உறுப்புகள், எட்டு முதுகெலும்புகள் கொண்டவன்.
5.35.20
दशपद्मो दशबृहत् त्रिभिर्व्याप्तो द्विशुक्लवान्।
षडुन्नतो नवतनुस्त्रिभिर्व्याप्नोति राघवः ॥ ५.३५.२० ॥
பத்து தாமரை அடையாளங்கள், பத்து பெரிய உறுப்புகள், மூன்றால் நிறைந்தவன், இரண்டு வெண்மையானவை, ஆறு உயர்ந்தவை, ஒன்பது மெலிந்தவை உடையவன்; ராகவன் மூன்றால் நிறைந்துள்ளான்.
5.35.21
सत्यधर्मरतः श्रीमान् संग्रहानुग्रहे रतः।
देशकालविभागज्ञः सर्वलोकप्रियंवदः ॥ ५.३५.२१ ॥
சத்தியம் மற்றும் தர்மத்தில் ஈடுபட்டவர், செல்வமும் ஒளியும் கொண்டவர், சேர்த்துக்கொள்வதிலும் அருள்புரிவதிலும் ஈடுபட்டவர், இடமும் காலமும் அறிந்தவர், எல்லா உலகோருக்கும் இனிய சொற்களைப் பேசுபவர்.
5.35.22
भ्राता चास्य च वैमात्रः सौमित्रिरमितप्रभः।
अनुरागेण रूपेण गुणैश्चापि तथाविधः ॥ ५.३५.२२ ॥
இவரது சகோதரரும் மாற்றுத்தாய் சகோதரருமான சௌமித்ரி அளவற்ற ஒளியுடையவர்; அன்பு, அழகு, குணங்களிலும் அவரைப் போன்றவர்.
5.35.23
स सुवर्णच्छविः श्रीमान् रामः श्यामो महायशाः।
तावुभौ नरशार्दूलौ त्वद्दर्शनकृतोत्सवौ ॥ ५.३५.२३ ॥
அவர் பொன்னிறமுடையவரான, ஒளியுள்ள, கருநிறமும் பெரும் புகழும் கொண்ட ராமர்; அந்த இருவரும் நரசிங்கங்கள், உன்னைக் கண்டதால் மகிழ்ச்சி அடைந்தவர்கள்.
5.35.24
विचिन्वन्तौ महीं कृत्स्नामस्माभिः सह संगतौ।
त्वामेव मार्गमाणौ तौ विचरन्तौ वसुन्धराम् ॥ ५.३५.२४ ॥
அவர்கள் இருவரும் முழு பூமியையும் தேடியபடி எங்களுடன் கூடினர்; உன்னையே தேடி அவர்கள் இந்தப் பூமியில் அலைந்து திரிகின்றனர்.
5.35.25
ददर्शतुर्मृगपतिं पूर्वजेनावरोपितम्।
ऋष्यमूकस्य मूले तु बहुपादपसंकुले ॥ ५.३५.२५ ॥
ருஷ்யமூகத்தின் அடிவாரத்தில், பல மரங்கள் நிறைந்த அந்த இடத்தில், தன் மூத்த சகோதரனால் துரத்தப்பட்ட அந்தத் தலைவனை அவர்கள் இருவரும் கண்டனர்.
5.35.26
भ्रातुर्भयार्तमासीनं सुग्रीवं प्रियदर्शनम्।
वयं च हरिराजं तं सुग्रीवं सत्यसङ्गरम् ॥ ५.३५.२६ ॥
சகோதரனின் பயத்தால் வருந்தி அமர்ந்திருந்த, பார்வைக்கு இனிய சுக்ரீவனை; நாங்களும் அந்த வானர அரசனாகிய, சத்திய உறுதியுள்ள சுக்ரீவனை.
5.35.27
परिचर्यामहे राज्यात् पूर्वजेनावरोपितम्।
ततस्तौ चीरवसनौ धनुःप्रवरपाणिनौ ॥ ५.३५.२७ ॥
அரசிலிருந்து, மூத்த சகோதரனால் துரத்தப்பட்ட அவனை நாங்கள் பணிவிடை செய்கிறோம். அப்போது மரவுரி ஆடை அணிந்து, கைகளில் சிறந்த வில் ஏந்திய அவர்கள் இருவரும்.
5.35.28
ऋष्यमूकस्य शैलस्य रम्यं देशमुपागतौ।
स तौ दृष्ट्वा नरव्याघ्रौ धन्विनौ वानरर्षभः ॥ ५.३५.२८ ॥
ருஷ்யமூக மலையின் அந்த அழகிய இடத்தை அவர்கள் இருவரும் அணுகினர். அந்த வானரச் சிறந்தவன், அந்த இரு நரசிங்கங்களான வில்லாளிகளைக் கண்டு—.
5.35.29
अभिप्लुतो गिरेस्तस्य शिखरं भयमोहितः।
ततः स शिखरे तस्मिन् वानरेन्द्रो व्यवस्थितः ॥ ५.३५.२९ ॥
பயத்தால் மயங்கிய அவன் அந்த மலையின் உச்சிக்குத் தாவிச் சென்றான். பின்னர் அந்த வானர அரசன் அந்த உச்சியில் நின்றான்.
5.35.30
तयोः समीपं मामेव प्रेषयामास सत्वरम्।
तावहं पुरुषव्याघ्रौ सुग्रीववचनात् प्रभू ॥ ५.३५.३० ॥
அவன் என்னையே விரைவாக அவர்கள் இருவரிடமும் அனுப்பினான். சுக்ரீவனின் சொல்லால், அந்த இரு நரசிங்கங்களான வல்லமை மிக்க தலைவர்களிடம் நான் சென்றேன்.
5.35.31
रूपलक्षणसम्पन्नौ कृताञ्जलिरुपस्थितः।
तौ परिज्ञाततत्त्वार्थौ मया प्रीतिसमन्वितौ ॥ ५.३५.३१ ॥
அழகும் நற்குறிகளும் நிறைந்த அவ்விருவரின் முன் நான் கைகூப்பியபடி நின்றேன். அவர்களின் உண்மைத் தன்மையையும் நோக்கத்தையும் அறிந்து நான் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்தேன்.
5.35.32
पृष्ठमारोप्य तं देशं प्रापितौ पुरुषर्षभौ।
निवेदितौ च तत्त्वेन सुग्रीवाय महात्मने ॥ ५.३५.३२ ॥
அந்த இரு புருஷ சிறந்தவர்களையும் என் முதுகில் ஏற்றி அந்த இடத்திற்குக் கொண்டு சென்றேன். பின்னர் மகாத்மாவான சுக்ரீவனுக்கு அவர்களின் உண்மையை முழுமையாக அறிவித்தேன்.
5.35.33
तयोरन्योन्यसम्भाषाद् भृशं प्रीतिरजायत।
तत्र तौ कीर्तिसम्पन्नौ हरीश्वरनरेश्वरौ ॥ ५.३५.३३ ॥
அவ்விருவரின் பரஸ்பர உரையாடலால் மிகுந்த அன்பு உண்டானது. அங்கே புகழ் நிறைந்த அவ்விருவரும், வானரத் தலைவனும் மனிதத் தலைவனும், ஒருவரோடொருவர் பிணைந்தனர்.
5.35.34
परस्परकृताश्वासौ कथया पूर्ववृत्तया।
तं ततः सान्त्वयामास सुग्रीवं लक्ष्मणाग्रजः ॥ ५.३५.३४ ॥
கடந்த கால நிகழ்வுகளைப் பேசி இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஆறுதல் அளித்தனர். பின்னர் லக்ஷ்மணனின் மூத்தவர் சுக்ரீவனைத் தேற்றினார்.
5.35.35
स्त्रीहेतोर्वालिना भ्रात्रा निरस्तं पुरुतेजसा।
ततस्त्वन्नाशजं शोकं रामस्याक्लिष्टकर्मणः ॥ ५.३५.३५ ॥
ஒரு பெண்ணின் பொருட்டு சகோதரன் வாலி பெரும் தேஜஸ்வியான உன்னை வெளியேற்றினான். அதன் பிறகு உன் இழப்பினால் உண்டான துயரம் அக்லிஷ்டகர்மியான ராமனுக்கு ஏற்பட்டது.
5.35.36
लक्ष्मणो वानरेन्द्राय सुग्रीवाय न्यवेदयत्।
स श्रुत्वा वानरेन्द्रस्तु लक्ष्मणेनेरितं वचः ॥ ५.३५.३६ ॥
லக்ஷ்மணன் வானரத் தலைவன் சுக்ரீவனுக்கு அதை அறிவித்தான். லக்ஷ்மணன் சொன்ன வார்த்தைகளைக் கேட்ட வானரத் தலைவன் சுக்ரீவன்,
5.35.37
तदासीन्निष्प्रभोऽत्यर्थं ग्रहग्रस्त इवांशुमान्।
ततस्त्वद्गात्रशोभीनि रक्षसा ह्रियमाणया ॥ ५.३५.३७ ॥
அவள் பெரிதும் ஒளியிழந்தாள், கிரகணத்தால் பற்றப்பட்ட சூரியனைப் போல. அப்போது அரக்கனால் கவர்ந்து செல்லப்பட்டபோது, உம் அங்கங்களை அழகுபடுத்தியவை...
5.35.38
यान्याभरणजालानि पातितानि महीतले।
तानि सर्वाणि रामाय आनीय हरियूथपाः ॥ ५.३५.३८ ॥
தரையில் விழுந்திருந்த ஆபரணத் தொகுதிகள் அனைத்தையும் வானர யூதபதிகள் எடுத்து வந்து இராமனிடம் கொடுத்தனர்.
5.35.39
संहृष्टा दर्शयामासुर्गतिं तु न विदुस्तव।
तानि रामाय दत्तानि मयैवोपहृतानि च ॥ ५.३५.३९ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த வானரர்கள் அவற்றைக் காட்டினர்; உங்கள் வழியை அவர்கள் அறியவில்லை. அவை அனைத்தும் இராமனுக்குத் தரப்பட்டன; நானே அவற்றை அவரிடம் கொண்டுவந்து சமர்ப்பித்தேன்.
5.35.40
स्वनवन्त्यवकीर्णानि तस्मिन् विहतचेतसि।
तान्यङ्के दर्शनीयानि कृत्वा बहुविधं तदा ॥ ५.३५.४० ॥
மனம் கலங்கிய அவர் மீது நறுமணமுள்ள அவை சிதறவிடப்பட்டன; அந்தக் காண்பதற்குரிய ஆபரணங்களைத் தம் மடியில் வைத்து, அப்போது பலவிதமாக (ஆராய்ந்தார்).
5.35.41
तेन देवप्रकाशेन देवेन परिदेवितम्।
पश्यतस्तानि रुदतस्ताम्यतश्च पुनः पुनः ॥ ५.३५.४१ ॥
தேவனைப் போல் ஒளிர்ந்த அவரால் புலம்பப்பட்டது; அவற்றைப் பார்த்தபடி, அழுதபடி, மீண்டும் மீண்டும் வருந்தியபடி.
5.35.42
प्रादीपयद् दाशरथेस्तदा शोकहुताशनम् ॥ ५.३५.४२ ॥
அப்போது தசரதன் மகன் துயரத் தீயை மூட்டினார்.
5.35.43
शायितं च चिरं तेन दुःखार्तेन महात्मना।
मयापि विविधैर्वाक्यैः कृच्छ्रादुत्थापितः पुनः ॥ ५.३५.४३ ॥
துயரால் வருந்திய அந்த மகாத்மா நீண்ட நேரம் படுக்க வைக்கப்பட்டிருந்தார்; நானும் பல்வேறு சொற்களால் கடினப்பட்டு அவரை மீண்டும் எழுப்பினேன்.
5.35.44
तानि दृष्ट्वा महार्हाणि दर्शयित्वा मुहुर्मुहुः।
राघवः सहसौमित्रिः सुग्रीवे संन्यवेशयत् ॥ ५.३५.४४ ॥
அவை மிக விலையுயர்ந்தவை என்று பார்த்து, பலமுறை காட்டி, ராகவன் லக்ஷ்மணனுடன் சுக்ரீவனை அவற்றின் அருகில் அமர்த்தினான்.
5.35.45
स तवादर्शनादार्ये राघवः परितप्यते।
महता ज्वलता नित्यमग्निनेवाग्निपर्वतः ॥ ५.३५.४५ ॥
ஆர்யே, உன்னைக் காணாததால் அந்த ராகவன் எப்போதும் பெரிய எரியும் நெருப்பால் எரியும் நெருப்பு மலை போல் வருந்துகிறார்.
5.35.46
त्वत्कृते तमनिद्रा च शोकश्चिन्ता च राघवम्।
तापयन्ति महात्मानमग्न्यगारमिवाग्नयः ॥ ५.३५.४६ ॥
உனக்காக அவருக்கு இரவின் தூக்கமின்மை, துயரம், கவலை ஆகியவை அந்த மகாத்மா ராகவனை நெருப்பு வீட்டை நெருப்புகள் எரிப்பது போல் வருத்துகின்றன.
5.35.47
तवादर्शनशोकेन राघवः परिचाल्यते।
महता भूमिकम्पेन महानिव शिलोच्चयः ॥ ५.३५.४७ ॥
உன்னைக் காணாத துயரால் ராகவன் பெரிய நிலநடுக்கத்தால் ஒரு பெரிய பாறைக் குவியல் அசைவது போல் அசைக்கப்படுகிறார்.
5.35.48
काननानि सुरम्याणि नदीप्रस्रवणानि च।
चरन् न रतिमाप्नोति त्वामपश्यन् नृपात्मजे ॥ ५.३५.४८ ॥
அரசன் மகளே, மிக இனிய காடுகளிலும், ஆறுகளிலும் அருவிகளிலும் சுற்றித் திரிந்தாலும், உன்னைக் காணாததால் அவர் மகிழ்ச்சி அடையவில்லை.
5.35.49
स त्वां मनुजशार्दूलः क्षिप्रं प्राप्स्यति राघवः।
समित्रबान्धवं हत्वा रावणं जनकात्मजे ॥ ५.३५.४९ ॥
மனிதர்களில் புலியான அந்த ராகவன் விரைவில் உன்னை அடைவார்; மித்திரர் மற்றும் உறவினருடன் ராவணனைக் கொன்று, ஜனகனின் மகளே.
5.35.50
सहितौ रामसुग्रीवावुभावकुरुतां तदा।
समयं वालिनं हन्तुं तव चान्वेषणं प्रति ॥ ५.३५.५० ॥
அப்போது ராமனும் சுக்ரீவனும் இருவரும் இணைந்து வாலியைக் கொல்ல ஒப்பந்தம் செய்தனர், உன்னைத் தேடுவதைப் பற்றியும்.
5.35.51
ततस्ताभ्यां कुमाराभ्यां वीराभ्यां स हरीश्वरः।
किष्किन्धां समुपागम्य वाली युद्धे निपातितः ॥ ५.३५.५१ ॥
பின்னர் அந்த இரு வீர இளவரசர்களால், கிஷ்கிந்தைக்கு வந்து, அந்த வானரத் தலைவன் வாலி போரில் வீழ்த்தப்பட்டான்.
5.35.52
ततो निहत्य तरसा रामो वालिनमाहवे।
सर्वर्क्षहरिसङ्घानां सुग्रीवमकरोत् पतिम् ॥ ५.३५.५२ ॥
பின்னர் ராமன் போரில் வாலியை விரைவாகக் கொன்று, எல்லா கரடி மற்றும் வானரக் கூட்டங்களுக்கும் சுக்ரீவனைத் தலைவனாக ஆக்கினான்.
5.35.53
रामसुग्रीवयोरैक्यं देव्येवं समजायत।
हनूमन्तं च मां विद्धि तयोर्दूतमुपागतम् ॥ ५.३५.५३ ॥
தேவியே, இவ்வாறு ராமனுக்கும் சுக்ரீவனுக்கும் ஐக்கியம் ஏற்பட்டது. என்னை அவ்விருவரின் தூதனான ஹனுமானாக வந்தவன் என்று அறிவாயாக.
5.35.54
स्वं राज्यं प्राप्य सुग्रीवः स्वानानीय महाकपीन्।
त्वदर्थं प्रेषयामास दिशो दश महाबलान् ॥ ५.३५.५४ ॥
தனது அரசைப் பெற்ற சுக்ரீவன், தன் மகா வானரர்களை அழைத்து, உனக்காக பத்துத் திசைகளிலும் மகாபலசாலிகளை அனுப்பினான்.
5.35.55
आदिष्टा वानरेन्द्रेण सुग्रीवेण महौजसः।
अद्रिराजप्रतीकाशाः सर्वतः प्रस्थिता महीम् ॥ ५.३५.५५ ॥
வானரத் தலைவன் சுக்ரீவனால் கட்டளையிடப்பட்ட, மலை அரசனைப் போன்ற மகா ஓஜஸ் கொண்ட அவர்கள் அனைத்துத் திசைகளிலும் பூமியை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.
5.35.56
ततस्ते मार्गमाणा वै सुग्रीववचनातुराः।
चरन्ति वसुधां कृत्स्नां वयमन्ये च वानराः ॥ ५.३५.५६ ॥
பின்னர் சுக்ரீவனின் வார்த்தையை நிறைவேற்ற ஆவலுடன் தேடிக்கொண்டு, அவர்களும் நாங்களும் மற்ற வானரர்களும் முழு பூமியிலும் அலைந்தோம்.
5.35.57
अङ्गदो नाम लक्ष्मीवान् वालिसूनुर्महाबलः।
प्रस्थितः कपिशार्दूलस्त्रिभागबलसंवृतः ॥ ५.३५.५७ ॥
வாலியின் மகனும் திருவுடையவனும் பெரும் வலிமை கொண்டவனுமான அங்கதன் என்னும் வானர வீரன், தன் படையின் மூன்றில் ஒரு பங்கால் சூழப்பட்டு புறப்பட்டான்.
5.35.58
तेषां नो विप्रणष्टानां विन्ध्ये पर्वतसत्तमे।
भृशं शोकपरीतानामहोरात्रगणा गताः ॥ ५.३५.५८ ॥
மலைகளில் சிறந்த விந்தியத்தில் வழிதவறிப் போயிருந்த எங்களுக்கு, மிகுந்த துயரால் சூழப்பட்டு, பல நாட்களும் இரவுகளும் கடந்துபோயின.
5.35.59
ते वयं कार्यनैराश्यात् कालस्यातिक्रमेण च।
भयाच्च कपिराजस्य प्राणांस्त्यक्तुमुपस्थिताः ॥ ५.३५.५९ ॥
காரியத்தில் நம்பிக்கை இழந்தும், காலம் கடந்ததாலும், வானர அரசனின் பயத்தாலும், நாங்கள் உயிரை விடத் தயாராக நின்றோம்.
5.35.60
विचित्य गिरिदुर्गाणि नदीप्रस्रवणानि च।
अनासाद्य पदं देव्याः प्राणांस्त्यक्तुं व्यवस्थिताः ॥ ५.३५.६० ॥
மலைக் கோட்டைகளையும் ஆறுகளையும் அருவிகளையும் தேடியும், தேவியின் தடயத்தைக் காணாமல், உயிரை விட நாங்கள் உறுதி கொண்டோம்.
5.35.61
ततस्तस्य गिरेर्मूर्ध्नि वयं प्रायमुपास्महे।
दृष्ट्वा प्रायोपविष्टांश्च सर्वान् वानरपुङ्गवान् ॥ ५.३५.६१ ॥
அப்போது அந்த மலையின் உச்சியில் நாங்கள் உண்ணாநோன்பு மேற்கொண்டோம்; உண்ணாநோன்பில் அமர்ந்திருந்த சிறந்த குரங்குகள் அனைவரையும் கண்டோம்.
5.35.62
भृशं शोकार्णवे मग्नः पर्यदेवयदङ्गदः।
तव नाशं च वैदेहि वालिनश्च तथा वधम् ॥ ५.३५.६२ ॥
துயரக் கடலில் மூழ்கிய அங்கதன் மிகவும் புலம்பினான்: 'வைதேஹியே, உன் அழிவும், வாலியின் வதமும்.'
5.35.63
प्रायोपवेशमस्माकं मरणं च जटायुषः।
तेषां नः स्वामिसंदेशान्निराशानां मुमूर्षताम् ॥ ५.३५.६३ ॥
எங்கள் உண்ணாநோன்பும், ஜடாயுவின் மரணமும் — எங்கள் தலைவனின் செய்தியால் நம்பிக்கை இழந்து, இறக்க விரும்பும் எங்களுக்கு.
5.35.64
कार्यहेतोरिहायातः शकुनिर्वीर्यवान् महान्।
गृध्रराजस्य सोदर्यः सम्पातिर्नाम गृध्रराट् ॥ ५.३५.६४ ॥
ஒரு காரியத்திற்காக இங்கு வந்த வலிமைமிக்க பெரிய பறவை — கழுகரசனின் சகோதரன், சம்பாதி எனும் கழுகரசன்.
5.35.65
श्रुत्वा भ्रातृवधं कोपादिदं वचनमब्रवीत्।
यवीयान् केन मे भ्राता हतः क्व च निपातितः ॥ ५.३५.६५ ॥
சகோதரனின் வதத்தைக் கேட்டு கோபத்துடன் இவ்வார்த்தையைக் கூறினான்: 'என் இளைய சகோதரனை யார் கொன்றார், எங்கே வீழ்த்தப்பட்டான்?'
5.35.66
एतदाख्यातुमिच्छामि भवद्भिर्वानरोत्तमाः।
अङ्गदोऽकथयत् तस्य जनस्थाने महद्वधम् ॥ ५.३५.६६ ॥
சிறந்த குரங்குகளே, இதை உங்களிடமிருந்து அறிய விரும்புகிறேன். அப்போது அங்கதன் ஜனஸ்தானத்தில் நடந்த அவனது பெரும் வதத்தை விவரித்தான்.
5.35.67
रक्षसा भीमरूपेण त्वामुद्दिश्य यथार्थतः।
जटायोस्तु वधं श्रुत्वा दुःखितः सोऽरुणात्मजः ॥ ५.३५.६७ ॥
பயங்கர உருவம் கொண்ட அரக்கன் உண்மையில் உன்னையே குறிவைத்து ஜடாயுவைக் கொன்றான் என்பதைக் கேட்டு, அருணனின் மகன் சம்பாதி துயருற்றான்.
5.35.68
त्वामाह स वरारोहे वसन्तीं रावणालये।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सम्पातेः प्रीतिवर्धनम् ॥ ५.३५.६८ ॥
"அழகிய இடையுடையவளே, நீ ராவணனின் மாளிகையில் வசிக்கிறாய்" என்று அவன் உன்னைப் பற்றிக் கூறினான்; சம்பாதியின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு (நாங்கள்) மகிழ்ந்தோம்.
5.35.69
अङ्गदप्रमुखाः सर्वे ततः प्रस्थापिता वयम्।
विन्ध्यादुत्थाय सम्प्राप्ताः सागरस्यान्तमुत्तमम् ॥ ५.३५.६९ ॥
அங்கதன் தலைமையில் நாங்கள் அனைவரும் அப்போது அனுப்பப்பட்டோம்; விந்திய மலையிலிருந்து புறப்பட்டு கடலின் சிறந்த கரையை அடைந்தோம்.
5.35.70
त्वद्दर्शने कृतोत्साहा हृष्टाः पुष्टाः प्लवङ्गमाः।
अङ्गदप्रमुखाः सर्वे वेलोपान्तमुपागताः ॥ ५.३५.७० ॥
உன்னைக் காணும் ஆர்வத்தால் நிறைந்தவர்களாய், மகிழ்ச்சியும் வலிமையும் கொண்ட குரங்குகள் அனைவரும் அங்கதன் தலைமையில் கடற்கரை ஓரத்தை அடைந்தனர்.
5.35.71
चिन्तां जग्मुः पुनर्भीमां त्वद्दर्शनसमुत्सुकाः।
अथाहं हरिसैन्यस्य सागरं दृश्य सीदतः ॥ ५.३५.७१ ॥
உன்னைக் காண ஆவலுடையவர்கள் மீண்டும் பயங்கரமான கவலையில் ஆழ்ந்தனர்; பிறகு நான் குரங்குப் படை கடலைக் கண்டு துயரில் தளர்வதைப் பார்த்தேன்.
5.35.72
व्यवधूय भयं तीव्रं योजनानां शतं प्लुतः।
लङ्का चापि मया रात्रौ प्रविष्टा राक्षसाकुला ॥ ५.३५.७२ ॥
கடும் அச்சத்தை உதறி நூறு யோசனை தூரம் நான் தாவினேன்; அரக்கர்கள் நிறைந்த இலங்கைக்குள் இரவில் நுழைந்தேன்.
5.35.73
रावणश्च मया दृष्टस्त्वं च शोकनिपीडिता।
एतत् ते सर्वमाख्यातं यथावृत्तमनिन्दिते ॥ ५.३५.७३ ॥
குற்றமற்றவளே, நான் ராவணனைக் கண்டேன்; துயரால் வருந்தும் உன்னையும் கண்டேன். நடந்தவை அனைத்தையும் உனக்குச் சொல்லிவிட்டேன்.
5.35.74
अभिभाषस्व मां देवि दूतो दाशरथेरहम्।
तन्मां रामकृतोद्योगं त्वन्निमित्तमिहागतम् ॥ ५.३५.७४ ॥
தேவியே, என்னுடன் பேசு. நான் தசரதனின் மகன் ராமனின் தூதன். ராமன் மேற்கொண்ட முயற்சியால், உன் பொருட்டே இங்கு வந்திருக்கிறேன்.
5.35.75
सुग्रीवसचिवं देवि बुद्ध्यस्व पवनात्मजम्।
कुशली तव काकुत्स्थः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ५.३५.७५ ॥
தேவியே, நான் சுக்ரீவனின் அமைச்சனும் வாயுவின் மகனுமான அனுமன் என்பதை அறிந்துகொள். உன் கணவன் காகுத்ஸ்தனான ராமன் நலமாக இருக்கிறான்; அவன் ஆயுதம் ஏந்தியோருள் சிறந்தவன்.
5.35.76
गुरोराराधने युक्तो लक्ष्मणः शुभलक्षणः।
तस्य वीर्यवतो देवि भर्तुस्तव हिते रतः ॥ ५.३५.७६ ॥
தேவியே, நற்குறிகள் கொண்ட லக்ஷ்மணன் தன் மூத்தவனான ராமனுக்குப் பணிவிடை செய்வதில் ஈடுபட்டிருக்கிறான். அவன் வீரியம் மிக்கவன்; உன் கணவனின் நலனில் ஈடுபட்டவன்.
5.35.77
अहमेकस्तु सम्प्राप्तः सुग्रीववचनादिह।
मयेयमसहायेन चरता कामरूपिणा ॥ ५.३५.७७ ॥
சுக்ரீவனின் சொல்லின்படி நான் தனியாகவே இங்கு வந்திருக்கிறேன். விரும்பிய வடிவம் எடுக்கும் ஆற்றல் கொண்ட நான் துணையின்றி இந்த வழியில் சென்றேன்.
5.35.78
दक्षिणा दिगनुक्रान्ता त्वन्मार्गविचयैषिणा।
दिष्ट्याहं हरिसैन्यानां त्वन्नाशमनुशोचताम् ॥ ५.३५.७८ ॥
உன் வழியைத் தேடும் நோக்கத்தில் நான் தெற்குத் திசையைக் கடந்தேன். நல்லூழாக, உன் இழப்பை எண்ணி வருந்தும் வானரப் படையைச் சேர்ந்தவன் நான்.
5.35.79
अपनेष्यामि संतापं तवाधिगमशासनात्।
दिष्ट्या हि न मम व्यर्थं सागरस्येह लङ्घनम् ॥ ५.३५.७९ ॥
உன்னைக் கண்டதாகும் செய்தியால் உன் துயரை நான் போக்குவேன். நல்லவேளையாக, இங்கே கடலைத் தாண்டியது என் வீணான முயற்சியாகவில்லை.
5.35.80
प्राप्स्याम्यहमिदं देवि त्वद्दर्शनकृतं यशः।
राघवश्च महावीर्यः क्षिप्रं त्वामभिपत्स्यते ॥ ५.३५.८० ॥
தேவியே, உன்னைக் கண்டதால் வரும் இந்தப் புகழை நான் பெறுவேன். மாபெரும் வீரியமுள்ள ராகவன் விரைவில் உன்னை அடைவான்.
5.35.81
सपुत्रबान्धवं हत्वा रावणं राक्षसाधिपम्।
माल्यवान् नाम वैदेहि गिरीणामुत्तमो गिरिः ॥ ५.३५.८१ ॥
வைதேகியே, மகன்களும் உறவினர்களும் சூழ்ந்த ராட்சசர்களின் அரசன் ராவணனை வீழ்த்தி, மலைகளில் சிறந்த 'மால்யவான்' என்ற மலையில் (இருப்பார்கள்).
5.35.82
ततो गच्छति गोकर्णं पर्वतं केसरी हरिः।
स च देवर्षिभिर्दिष्टः पिता मम महाकपिः।
तीर्थे नदीपतेः पुण्ये शम्बसादनमुद्धरन् ॥ ५.३५.८२ ॥
பின்னர் குரங்கு கேசரி கோகர்ணம் என்ற மலைக்குச் செல்கிறான். தேவரிஷிகளால் வழிகாட்டப்பட்ட அவன் என் தந்தை, மகாகபி; நதிகளின் தலைவனான கடலின் புனித தீர்த்தத்தில் சம்பராசுரனை வீழ்த்தினான்.
5.35.83
यस्याहं हरिणः क्षेत्रे जातो वातेन मैथिलि।
हनूमानिति विख्यातो लोके स्वेनैव कर्मणा ॥ ५.३५.८३ ॥
மைதிலியே, எந்தக் குரங்கின் க்ஷேத்திரத்தில் (மனைவியில்) வாயுவால் நான் பிறந்தேனோ, அந்த நான் 'ஹனுமான்' என்ற பெயரில் உலகில் என் சொந்த செயலாலேயே புகழ்பெற்றவன்.
5.35.84
विश्वासार्थं तु वैदेहि भर्तुरुक्ता मया गुणाः।
अचिरात् त्वामितो देवि राघवो नयिता ध्रुवम् ॥ ५.३५.८४ ॥
வைதேகியே, நம்பிக்கை ஏற்படுத்தவே நான் உன் கணவனின் குணங்களைக் கூறினேன். தேவியே, ராகவன் விரைவில் உன்னை இங்கிருந்து நிச்சயமாக அழைத்துச் செல்வான்.
5.35.85
एवं विश्वासिता सीता हेतुभिः शोककर्शिता।
उपपन्नैरभिज्ञानैर्दूतं तमधिगच्छति ॥ ५.३५.८५ ॥
இவ்வாறு துயரால் மெலிந்த சீதை பொருத்தமான காரணங்களாலும் அடையாளங்களாலும் நம்பிக்கை கொண்டு அந்தத் தூதனை ஏற்றுக்கொள்கிறாள்.
5.35.86
अतुलं च गता हर्षं प्रहर्षेण तु जानकी।
नेत्राभ्यां वक्रपक्ष्माभ्यां मुमोचानन्दजं जलम् ॥ ५.३५.८६ ॥
அளவற்ற மகிழ்ச்சியை அடைந்த ஜானகி, அந்த மகிழ்ச்சியால் வளைந்த இமைகளுடன் கூடிய கண்களிலிருந்து ஆனந்தக் கண்ணீரைச் சிந்தினாள்.
5.35.87
चारु तद् वदनं तस्यास्ताम्रशुक्लायतेक्षणम्।
अशोभत विशालाक्ष्या राहुमुक्त इवोडुराट् ॥ ५.३५.८७ ॥
பரந்த கண்களை உடைய அவளின் அந்த அழகிய முகம், சிவப்பும் வெண்மையும் கலந்த நீண்ட விழிகளுடன், ராகுவிடமிருந்து விடுபட்ட சந்திரனைப் போல ஒளிர்ந்தது.
5.35.88
हनूमन्तं कपिं व्यक्तं मन्यते नान्यथेति सा।
अथोवाच हनूमांस्तामुत्तरं प्रियदर्शनाम् ॥ ५.३५.८८ ॥
அந்த வானரம் அனுமன்தான் என்று அவள் உறுதியாக நினைக்கிறாள், வேறல்ல. பிறகு அனுமன் அந்த அழகியவளுக்குப் பதில் சொன்னான்.
5.35.89
एतत् ते सर्वमाख्यातं समाश्वसिहि मैथिलि।
किं करोमि कथं वा ते रोचते प्रतियाम्यहम् ॥ ५.३५.८९ ॥
மைதிலியே, இவை அனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன; மனம் தேறு. நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? உனக்கு எது விருப்பமாக இருக்கும், நான் திரும்பிச் செல்லட்டுமா?
5.35.90
हतेऽसुरे संयति शम्बसादने
कपिप्रवीरेण महर्षिचोदनात्।
ततोऽस्मि वायुप्रभवो हि मैथिलि
प्रभावतस्तत्प्रतिमश्च वानरः ॥ ५.३५.९० ॥
போரில் சம்பரனை அழித்த அசுரன் கொல்லப்பட்ட பிறகு, மகரிஷியின் தூண்டுதலால் வானரவீரன் (இதைச் செய்தான்). அதன் பின் மைதிலியே, நான் வாயுவிலிருந்து பிறந்தவன்; என் வலிமையில் அவனுக்கு நிகரான வானரம் நான்.