رامايانا فالميكي · السارغا 5.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.38.1
ततः स कपिशार्दूलस्तेन वाक्येन तोषितः।
सीतामुवाच तच्छ्रुत्वा वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ५.३८.१ ॥
فقال ذلك النمر بين القرود، مسروراً بكلامها، وكان بارعاً في القول، بعد أن سمع ذلك، لسيتا:
5.38.2
युक्तरूपं त्वया देवि भाषितं शुभदर्शने।
सदृशं स्त्रीस्वभावस्य साध्वीनां विनयस्य च ॥ ५.३८.२ ॥
أيتها الإلهة ذات المنظر المبارك، ما قلتِه لائق، موافق لطبيعة المرأة ولتواضع النساء الفاضلات.
5.38.3
स्त्रीत्वान्न त्वं समर्थासि सागरं व्यतिवर्तितुम्।
मामधिष्ठाय विस्तीर्णं शतयोजनमायतम् ॥ ५.३८.३ ॥
لأنكِ امرأة فلستِ قادرة على عبور هذا البحر؛ ولكن بالصعود علي كنتِ تستطيعين عبور هذا الامتداد الواسع الطويل مائة يوجانة.
5.38.4
द्वितीयं कारणं यच्च ब्रवीषि विनयान्विते।
रामादन्यस्य नार्हामि संसर्गमिति जानकि ॥ ५.३८.४ ॥
أيتها الجانكي المتواضعة، السبب الثاني الذي ذكرتِه، أنني لست أهلاً لصحبة غير راما، هو كذلك لائق.
5.38.5
एतत् ते देवि सदृशं पत्न्यास्तस्य महात्मनः।
का ह्यन्या त्वामृते देवि ब्रूयाद् वचनमीदृशम् ॥ ५.३८.५ ॥
أيتها الإلهة، هذا يليق بكِ، زوجةً لذلك العظيم النفس. فمن غيرك كانت ستقول مثل هذا الكلام؟
5.38.6
श्रोष्यते चैव काकुत्स्थः सर्वं निरवशेषतः।
चेष्टितं यत् त्वया देवि भाषितं च ममाग्रतः ॥ ५.३८.६ ॥
وسيسمع كاكوتستها راما كل شيء بالتمام، أيتها الإلهة، كل ما فعلتِه وقلتِه أمامي.
5.38.7
कारणैर्बहुभिर्देवि रामप्रियचिकीर्षया।
स्नेहप्रस्कन्नमनसा मयैतत् समुदीरितम् ॥ ५.३८.७ ॥
أيتها الإلهة، لأسباب كثيرة، رغبةً في إرضاء راما، وقلبي يفيض بالمودة، قلتُ هذا.
5.38.8
लङ्काया दुष्प्रवेशत्वाद् दुस्तरत्वान्महोदधेः।
सामर्थ्यादात्मनश्चैव मयैतत् समुदीरितम् ॥ ५.३८.८ ॥
لأن لنكا يصعب دخولها، ولأن المحيط العظيم يصعب عبوره، ولقدرتي الذاتية، قلتُ هذا.
5.38.9
इच्छामि त्वां समानेतुमद्यैव रघुनन्दिना।
गुरुस्नेहेन भक्त्या च नान्यथा तदुदाहृतम् ॥ ५.३८.९ ॥
أرغب في أن آخذك اليوم بعينه إلى راما، بهجة الراغو. إنما قلتُ هذا من عميق المودة والإخلاص، لا لغير ذلك.
5.38.10
यदि नोत्सहसे यातुं मया सार्धमनिन्दिते।
अभिज्ञानं प्रयच्छ त्वं जानीयाद् राघवो हि यत् ॥ ५.३८.१० ॥
أيتها الطاهرة، إن لم تكوني مستعدة للذهاب معي، فأعطيني علامة تعريف لكي يعلم راغافا.
5.38.11
एवमुक्ता हनुमता सीता सुरसुतोपमा।
उवाच वचनं मन्दं बाष्पप्रग्रथिताक्षरम् ॥ ५.३८.११ ॥
فلما خاطبها هنومان بذلك، تكلمت سيتا، وكأنها ابنة الآلهة، بصوت خافت، وقد تقطعت حروفها بالدموع.
5.38.12
इदं श्रेष्ठमभिज्ञानं ब्रूयास्त्वं तु मम प्रियम्।
शैलस्य चित्रकूटस्य पादे पूर्वोत्तरे पदे ॥ ५.३८.१२ ॥
أخبر حبيبي بهذه العلامة الممتازة: عند سفح جبل تشيتراكوتا، في المكان الواقع شرقًا وشمالًا.
5.38.13
तापसाश्रमवासिन्याः प्राज्यमूलफलोदके।
तस्मिन् सिद्धाश्रिते देशे मन्दाकिन्यविदूरतः ॥ ५.३८.१३ ॥
وأنا أقيم في ناسك الزهّاد، حيث تكثر الجذور والثمار والماء، في ذلك المكان الذي يرتاده السيدّهات، غير بعيد عن نهر مندākinī.
5.38.14
तस्योपवनखण्डेषु नानापुष्पसुगन्धिषु।
विहृत्य सलिले क्लिन्नो ममाङ्के समुपाविशः ॥ ५.३८.१४ ॥
في بساتين ذلك المكان، العابقة بعطور أزهار شتّى، لعبتَ في الماء، ثم جلستَ مبتلاً في حِجري.
5.38.15
ततो मांससमायुक्तो वायसः पर्यतुण्डयत्।
तमहं लोष्टमुद्यम्य वारयामि स्म वायसम् ॥ ५.३८.१५ ॥
فنقرني الغراب، المتعطش إلى اللحم، مراراً. فرفعتُ كتلة من التراب وطردتُ ذلك الغراب.
5.38.16
दारयन् स च मां काकस्तत्रैव परिलीयते।
न चाप्युपारमन्मांसाद् भक्षार्थी बलिभोजनः ॥ ५.३८.१६ ॥
وهو يمزّقني، اختبأ الغراب هناك بعينه، ولم يكفّ عن اللحم، طالباً الطعام يتغذّى بالقرابين.
5.38.17
उत्कर्षन्त्यां च रशनां क्रुद्धायां मयि पक्षिणे।
स्रंसमाने च वसने ततो दृष्टा त्वया ह्यहम् ॥ ५.३८.१७ ॥
وأنا غاضبة على ذلك الطائر، وحزامي يُجذب وثوبي ينزلق، عندها رأيتني حقاً.
5.38.18
त्वया विहसिता चाहं क्रुद्धा संलज्जिता तदा।
भक्ष्यगृद्धेन काकेन दारिता त्वामुपागता ॥ ५.३८.१८ ॥
فضحكتَ مني، فغضبتُ وخجلتُ، ولما مزّقني الغراب الطامع في الطعام، جئتُ إليك.
5.38.19
ततः श्रान्ताहमुत्सङ्गमासीनस्य तवाविशम्।
क्रुध्यन्तीव प्रहृष्टेन त्वयाहं परिसान्त्विता ॥ ५.३८.१९ ॥
ثم استلقيت متعبة في حجرك وأنت جالس؛ وكنت كأنني غاضبة، فواسيتني وأنت مسرور.
5.38.20
बाष्पपूर्णमुखी मन्दं चक्षुषी परिमार्जती।
लक्षिताहं त्वया नाथ वायसेन प्रकोपिता ॥ ५.३८.२० ॥
كنت أمسح عينيّ ببطء ووجهي مملوء بالدموع، فرأيتني يا سيدي، وقد أغاظني الغراب.
5.38.21
परिश्रमाच्च सुप्ता हे राघवाङ्केऽस्म्यहं चिरम्।
पर्यायेण प्रसुप्तश्च ममाङ्के भरताग्रजः ॥ ५.३८.२१ ॥
من التعب، يا راغافا، نمت طويلاً في حجرك؛ وبالتناوب نام أخو بهارata الأكبر في حجري.
5.38.22
स तत्र पुनरेवाथ वायसः समुपागमत्।
ततः सुप्तप्रबुद्धां मां राघवाङ्कात् समुत्थिताम्।
वायसः सहसागम्य विददार स्तनान्तरे ॥ ५.३८.२२ ॥
عاد ذلك الغراب مرة أخرى إلى ذلك المكان. ثم لما استيقظت من النوم ونهضت من حجر راغافا، جاء الغراب فجأة ومزّق ما بين ثدييّ.
5.38.23
पुनः पुनरथोत्पत्य विददार स मां भृशम्।
ततः समुत्थितो रामो मुक्तैः शोणितबिन्दुभिः ॥ ५.३८.२३ ॥
ثم طار مرة بعد أخرى ومزّقني بشدة. فنهض راما، وكانت قطرات من الدم تسقط عنه.
5.38.24
स मां दृष्ट्वा महाबाहुर्वितुन्नां स्तनयोस्तदा।
आशीविष इव क्रुद्धः श्वसन् वाक्यमभाषत ॥ ५.३८.२४ ॥
فلما رآني مجروحة الثديين، ذو الذراعين القويتين، غضب كالأفعى السامة وزفر، ثم تكلم بهذه الكلمات.
5.38.25
केन ते नागनासोरु विक्षतं वै स्तनान्तरम्।
कः क्रीडति सरोषेण पञ्चवक्त्रेण भोगिना ॥ ५.३८.२५ ॥
يا من فخذاها كخرطوم الفيل، من جرح المسافة بين ثدييك؟ ومن يلعب غاضبًا مع الأفعى ذات الرؤوس الخمسة؟
5.38.26
वीक्षमाणस्ततस्तं वै वायसं समवैक्षत।
नखैः सरुधिरैस्तीक्ष्णैर्मामेवाभिमुखं स्थितम् ॥ ५.३८.२६ ॥
ثم نظر فرأى الغراب، بمخالب حادة ملطخة بالدم، واقفًا أمامي مباشرة.
5.38.27
पुत्रः किल स शक्रस्य वायसः पततां वरः।
धरान्तरं गतः शीघ्रं पवनस्य गतौ समः ॥ ५.३८.२७ ॥
ذلك الغراب، أفضل الطيور، كان ابن إندرا حقًا؛ مسرعًا كالريح، انطلق سريعًا نحو الفضاء بين الأرض والسماء.
5.38.28
ततस्तस्मिन् महाबाहुः कोपसंवर्तितेक्षणः।
वायसे कृतवान् क्रूरां मतिं मतिमतां वरः ॥ ५.३८.२८ ॥
ثم اتخذ ذو الذراعين القويتين، أفضل الحكماء، وقد أدار عينيه من الغضب، عزمًا قاسيًا على الغراب.
5.38.29
स दर्भसंस्तराद् गृह्य ब्रह्मणोऽस्त्रेण योजयत्।
स दीप्त इव कालाग्निर्जज्वालाभिमुखो द्विजम् ॥ ५.३८.२९ ॥
أخذ عودًا من عشب الكوشا من فراش الكوشا، وربطه بسلاح براهما؛ فاشتعل متوهجًا كنار الزمن أمام الطائر ثنائي الولادة.
5.38.30
स तं प्रदीप्तं चिक्षेप दर्भं तं वायसं प्रति।
ततस्तु वायसं दर्भः सोऽम्बरेऽनुजगाम ह ॥ ५.३८.३० ॥
قذف تلك الحشيشة الكوشا المتوهجة نحو الغراب؛ فطاردت الحشيشة الغراب في السماء.
5.38.31
अनुसृष्टस्तदा काको जगाम विविधां गतिम्।
त्राणकाम इमं लोकं सर्वं वै विचचार ह ॥ ५.३८.३१ ॥
انطلق الغراب حينئذٍ في شتى الاتجاهات، يطلب النجاة، فطاف في هذا العالم كله.
5.38.32
स पित्रा च परित्यक्तः सर्वैश्च परमर्षिभिः।
त्रीँल्लोकान् सम्परिक्रम्य तमेव शरणं गतः ॥ ५.३८.३२ ॥
تخلى عنه أبوه وجميع كبار الحكماء، فطاف العوالم الثلاثة وأخيرًا لجأ إليه وحده.
5.38.33
स तं निपतितं भूमौ शरण्यः शरणागतम्।
वधार्हमपि काकुत्स्थः कृपया पर्यपालयत् ॥ ५.३८.३३ ॥
حمى راما، الكاكوتستها الجدير بإعطاء الملجأ، بالرحمة ذلك الغراب الساقط على الأرض والآتي طالبًا الملجأ، مع أنه كان يستحق الموت.
5.38.34
परिद्यूनं विवर्णं च पतमानं तमब्रवीत्।
मोघमस्त्रं न शक्यं तु ब्राह्मं कर्तुं तदुच्यताम् ॥ ५.३८.३४ ॥
فقال له، وهو منهك شاحب يتهاوى: 'لا يمكن إبطال سلاح البراهما؛ فقل إذن ماذا ينبغي أن يُفعل.'
5.38.35
ततस्तस्याक्षि काकस्य हिनस्ति स्म स दक्षिणम्।
दत्त्वा तु दक्षिणं नेत्रं प्राणेभ्यः परिरक्षितः ॥ ५.३८.३५ ॥
ثم أصاب راما عين الغراب اليمنى؛ ولم يُنقذ حياته إلا بتقديمه عينه اليمنى.
5.38.36
स रामाय नमस्कृत्वा राज्ञे दशरथाय च।
विसृष्टस्तेन वीरेण प्रतिपेदे स्वमालयम् ॥ ५.३८.३६ ॥
بعد أن حيّى راما والملك داشاراثا، وأُطلق سراحه من ذلك البطل، عاد إلى مسكنه.
5.38.37
मत्कृते काकमात्रेऽपि ब्रह्मास्त्रं समुदीरितम्।
कस्माद् यो माहरत् त्वत्तः क्षमसे तं महीपते ॥ ५.३८.३७ ॥
من أجلي أُطلق السلاح البراهمي حتى على غراب واحد. أيها سيد الأرض، لماذا تعفو عمن أنقذه منك؟
5.38.38
स कुरुष्व महोत्साहां कृपां मयि नरर्षभ।
त्वया नाथवती नाथ ह्यनाथा इव दृश्यते ॥ ५.३८.३८ ॥
أظهر لي الرحمة بحماس عظيم، أيها الأفضل بين الرجال. أيها السيد، مع أنني محمية بك، أبدو كمن لا حامي له.
5.38.39
आनृशंस्यं परो धर्मस्त्वत्त एव मया श्रुतम्।
जानामि त्वां महावीर्यं महोत्साहं महाबलम् ॥ ५.३८.३९ ॥
لقد سمعتُ منك أنت أن الرحمة هي أسمى الدارما. وأنا أعلم أنك ذو بأس عظيم وهمّة عظيمة وقوة عظيمة.
5.38.40
अपारवारमक्षोभ्यं गाम्भीर्यात् सागरोपमम्।
भर्तारं ससमुद्राया धरण्या वासवोपमम् ॥ ५.३८.४० ॥
لا حدّ له، لا يتزعزع، كالبحر في عمقه، سيّد الأرض مع بحارها، شبيه بإندرا.
5.38.41
एवमस्त्रविदां श्रेष्ठो बलवान् सत्त्ववानपि।
किमर्थमस्त्रं रक्षःसु न योजयसि राघव ॥ ५.३८.४१ ॥
وأنت هكذا أفضل العارفين بالسلاح، قوي وذو شجاعة، فلماذا، أيها الراغاوي، لا تستعمل سلاحك ضد الراكشاسا؟
5.38.42
न नागा नापि गन्धर्वा न सुरा न मरुद्गणाः।
रामस्य समरे वेगं शक्ताः प्रतिसमीहितुम् ॥ ५.३८.४२ ॥
لا النّاغات ولا الغاندهارفا ولا الآلهة ولا جماعات المارُوت قادرون على مقاومة اندفاع راما في المعركة.
5.38.43
तस्य वीर्यवतः कच्चिद् यद्यस्ति मयि सम्भ्रमः।
किमर्थं न शरैस्तीक्ष्णैः क्षयं नयति राक्षसान् ॥ ५.३८.४३ ॥
إن كان ذلك البطل المقتدر يكترث لأمري، فلماذا لا يُهلك الرّاكشاسا بسهامه الحادة؟
5.38.44
भ्रातुरादेशमादाय लक्ष्मणो वा परंतपः।
कस्य हेतोर्न मां वीरः परित्राति महाबलः ॥ ५.३८.४४ ॥
أو لماذا لا يحميني لاكشمانا، البطل المحرق لأعدائه، العظيم القوة، وقد تلقى أمر أخيه؟
5.38.45
यदि तौ पुरुषव्याघ्रौ वाय्विन्द्रसमतेजसौ।
सुराणामपि दुर्धर्षौ किमर्थं मामुपेक्षतः ॥ ५.३८.४५ ॥
إن كان ذانك الأسدان بين البشر، المساويان في البهاء لفايو وإندرا، اللذان لا تقهرهما حتى الآلهة، يتجاهلانني، فلماذا ذلك؟
5.38.46
ममैव दुष्कृतं किंचिन्महदस्ति न संशयः।
समर्थावपि तौ यन्मां नावेक्षेते परंतपौ ॥ ५.३८.४६ ॥
لا ريب أن عليّ ذنبًا عظيمًا ما، إذ إن ذينك المحرقين لأعدائهما، مع قدرتهما، لا ينظران إليّ.
5.38.47
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साश्रु भाषितम्।
अथाब्रवीन्महातेजा हनूमान् हरियूथपः ॥ ५.३८.४७ ॥
فلما سمع هانومان، العظيم البهاء وسيد جند القرود، كلام الفيدهيّة الحزين المختلط بالدموع، قال عندئذ.
5.38.48
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे।
रामे दुःखाभिपन्ने तु लक्ष्मणः परितप्यते ॥ ५.३८.४८ ॥
أقسم لكِ بالحق أيتها الإلهة، إن راما المعرض عن حزنكِ، قد أصابه الألم، وحين يكون راما في الحزن يتألم لاكشمانا أيضًا.
5.38.49
कथंचिद् भवती दृष्टा न कालः परिशोचितुम्।
इमं मुहूर्तं दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि शोभने ॥ ५.३८.४९ ॥
لقد رأيتِكِ بطريقة ما؛ وليس هذا وقت الحزن. أيتها الجميلة، في هذه اللحظة بعينها سترين نهاية أحزانكِ.
5.38.50
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ राजपुत्रौ महाबलौ।
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लोकान् भस्मीकरिष्यतः ॥ ५.३८.५० ॥
ذانكما الاثنان، نمران بين البشر، أميرا القوة العظيمة، متلهفان لرؤيتكِ، سيحيلان العوالم رمادًا.
5.38.51
हत्वा च समरक्रूरं रावणं सहबान्धवम्।
राघवस्त्वां विशालाक्षि स्वां पुरीं प्रति नेष्यति ॥ ५.३८.५१ ॥
أيتها الواسعة العينين، بعد أن يقتل راغافا الشرير راڤانا في المعركة مع ذويه، سيعيدكِ إلى مدينتكِ.
5.38.52
ब्रूहि यद् राघवो वाच्यो लक्ष्मणश्च महाबलः।
सुग्रीवो वापि तेजस्वी हरयो वा समागताः ॥ ५.३८.५२ ॥
قل لراغافا ما ينبغي أن يُقال، وقله أيضًا للامشمانا الجبار، وللمشرق سوغريفا، أو للقرود المجتمعة هناك.
5.38.53
इत्युक्तवति तस्मिंश्च सीता पुनरथाब्रवीत्।
कौसल्या लोकभर्तारं सुषुवे यं मनस्विनी ॥ ५.३८.५३ ॥
ولما قال ذلك، تكلمت سيتا من جديد عن كوشاليا، الكريمة النفس التي ولدت رب العوالم.
5.38.54
तं ममार्थे सुखं पृच्छ शिरसा चाभिवादय।
स्रजश्च सर्वरत्नानि प्रियायाश्च वराङ्गनाः ॥ ५.३८.५४ ॥
أسأل عنه بالنيابة عني واسجد له بالرأس منحنيًا؛ وليُرسل إليه أكاليل الزهور وكل الجواهر ونساء حبيبتي الفاضلات.
5.38.55
ऐश्वर्यं च विशालायां पृथिव्यामपि दुर्लभम्।
पितरं मातरं चैव सम्मान्याभिप्रसाद्य च ॥ ५.३८.५५ ॥
تخلّى لاكشمانا عن سلطانٍ نادرٍ حتى على الأرض الواسعة، بعد أن كرّم أباه وأمه وأرضاهما.
5.38.56
अनुप्रव्रजितो रामं सुमित्रा येन सुप्रजाः।
आनुकूल्येन धर्मात्मा त्यक्त्वा सुखमनुत्तमम् ॥ ५.३८.५६ ॥
الذي تبع راما، فصارت سوميترا أمّ ابنٍ صالح، ذلك الصالح الروح ترك أعلى الراحة.
5.38.57
अनुगच्छति काकुत्स्थं भ्रातरं पालयन् वने।
सिंहस्कन्धो महाबाहुर्मनस्वी प्रियदर्शनः ॥ ५.३८.५७ ॥
يحمي أخاه في الغابة ويتبع راما من سلالة كاكوتستها؛ ذو كتفي أسد، طويل الذراعين، عالي الهمة، مُسرٌّ للناظر.
5.38.58
पितृवद् वर्तते रामे मातृवन्मां समाचरत्।
ह्रियमाणां तदा वीरो न तु मां वेद लक्ष्मणः ॥ ५.३८.५८ ॥
يسلك مع راما سلوك الأب، ومعي سلوك الأم؛ ومع ذلك حين كنتُ أُخطف لم يعرفني ذلك البطل لاكشمانا.
5.38.59
वृद्धोपसेवी लक्ष्मीवान् शक्तो न बहुभाषिता।
राजपुत्रप्रियश्रेष्ठः सदृशः श्वशुरस्य मे ॥ ५.३८.५९ ॥
يخدم كبار السن، ذو حظ وقدرة، لا يُكثر الكلام؛ أحبّ أبناء الملك، يشبه حماي.
5.38.60
मत्तः प्रियतरो नित्यं भ्राता रामस्य लक्ष्मणः।
नियुक्तो धुरि यस्यां तु तामुद्वहति वीर्यवान् ॥ ५.३८.६० ॥
أخو راما لاكشمانا أحبّ إليّ دائمًا من نفسي؛ الشجاع يحمل العبء الذي عُيّن له.
5.38.61
यं दृष्ट्वा राघवो नैव वृत्तमार्यमनुस्मरत्।
स ममार्थाय कुशलं वक्तव्यो वचनान्मम ॥ ५.३८.६१ ॥
قل له، بكلامي، وعن لساني، سلامتي، ذاك الذي إذا رآه الراغَوي لم يتذكر حتى السلوك النبيل.
5.38.62
मृदुर्नित्यं शुचिर्दक्षः प्रियो रामस्य लक्ष्मणः।
यथा हि वानरश्रेष्ठ दुःखक्षयकरो भवेत् ॥ ५.३८.६२ ॥
لكشمانا دائماً لطيف ونقي وماهر ومحبوب لدى راما؛ أيها الأفضل بين القرود، ليكن هو من يُنهي الحزن.
5.38.63
त्वमस्मिन् कार्यनिर्वाहे प्रमाणं हरियूथप।
राघवस्त्वत्समारम्भान्मयि यत्नपरो भवेत् ॥ ५.३८.६३ ॥
أنت، يا سيد أسراب القرود، الحجة في إنجاز هذه المهمة؛ وليكن الراغَوي، بمبادرتك، حريصاً على السعي من أجلي.
5.38.64
इदं ब्रूयाश्च मे नाथं शूरं रामं पुनः पुनः।
जीवितं धारयिष्यामि मासं दशरथात्मज ॥ ५.३८.६४ ॥
قل هذا لراما سيدي البطل مراراً وتكراراً: يا ابن داشاراثا، لن أُبقي على حياتي إلا شهراً واحداً.
5.38.65
ऊर्ध्वं मासान्न जीवेयं सत्येनाहं ब्रवीमि ते।
रावणेनोपरुद्धां मां निकृत्या पापकर्मणा।
त्रातुमर्हसि वीर त्वं पातालादिव कौशिकीम् ॥ ५.३८.६५ ॥
لن أعيش بعد شهر، أقولها لك بالحق. أنا التي أسرها راوانا الآثم بالخداع، فعليك أن تنقذني أيها البطل، كما أنقذتَ كاوشيكي من العالم السفلي.
5.38.66
ततो वस्त्रगतं मुक्त्वा दिव्यं चूडामणिं शुभम्।
प्रदेयो राघवायेति सीता हनुमते ददौ ॥ ५.३८.६६ ॥
ثم أخرجت سيتا من ثوبها جوهرة التاج الإلهية المباركة، وأعطتها لهانومان قائلة: «ينبغي أن تُسلَّم هذه للراغَوي».
5.38.67
प्रतिगृह्य ततो वीरो मणिरत्नमनुत्तमम्।
अङ्गुल्या योजयामास नह्यस्य प्राभवद् भुजः ॥ ५.३८.६७ ॥
ثم تناول البطل ذلك الجوهر الفريد وألبسه إصبعه، إذ لم تستطع ذراعه أن تمر منه.
5.38.68
मणिरत्नं कपिवरः प्रतिगृह्याभिवाद्य च।
सीतां प्रदक्षिणं कृत्वा प्रणतः पार्श्वतः स्थितः ॥ ५.३८.६८ ॥
تناول الجوهر وحيّى سيتا بإجلال، ثم طاف حولها من جهة اليمين وقام منحنيا إلى جانبها.
5.38.69
हर्षेण महता युक्तः सीतादर्शनजेन सः।
हृदयेन गतो रामं लक्ष्मणं च सलक्षणम् ॥ ५.३८.६९ ॥
امتلأ فرحا عظيما ولد من رؤية سيتا، فذهب بقلبه إلى راما ولاكشمانا معه.
5.38.70
मणिवरमुपगृह्य तं महार्हं
जनकनृपात्मजया धृतं प्रभावात्।
गिरिवरपवनावधूतमुक्तः
सुखितमनाः प्रतिसंक्रमं प्रपेदे ॥ ५.३८.७० ॥
أخذ ذلك الجوهر الممتاز الثمين الذي كانت ابنة الملك جاناكا تتزين به بقوة مكانتها، والذي انفك حين هزته ريح أعظم الجبال، ثم عاد بقلب مسرور.