Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.38.1
ततः स कपिशार्दूलस्तेन वाक्येन तोषितः।
सीतामुवाच तच्छ्रुत्वा वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ५.३८.१ ॥
Então aquele tigre entre os macacos, agradado com aquelas palavras e hábil na fala, tendo-as ouvido, falou a Sītā.
5.38.2
युक्तरूपं त्वया देवि भाषितं शुभदर्शने।
सदृशं स्त्रीस्वभावस्य साध्वीनां विनयस्य च ॥ ५.३८.२ ॥
Ó deusa de aparência auspiciosa, o que disseste é conveniente, condizente com a natureza da mulher e com a modéstia das mulheres virtuosas.
5.38.3
स्त्रीत्वान्न त्वं समर्थासि सागरं व्यतिवर्तितुम्।
मामधिष्ठाय विस्तीर्णं शतयोजनमायतम् ॥ ५.३८.३ ॥
Por seres mulher, não és capaz de atravessar este oceano; mas, montada sobre mim, poderias atravessar esta extensão de cem yojanas de largura e comprimento.
5.38.4
द्वितीयं कारणं यच्च ब्रवीषि विनयान्विते।
रामादन्यस्य नार्हामि संसर्गमिति जानकि ॥ ५.३८.४ ॥
Ó Jānakī, dotada de modéstia, a segunda razão que apresentaste, de que não sou digna de contato com outro senão Rāma, também é apropriada.
5.38.5
एतत् ते देवि सदृशं पत्न्यास्तस्य महात्मनः।
का ह्यन्या त्वामृते देवि ब्रूयाद् वचनमीदृशम् ॥ ५.३८.५ ॥
Ó deusa, isto é apropriado para ti, esposa daquele de grande alma. Que outra mulher, além de ti, diria tais palavras?
5.38.6
श्रोष्यते चैव काकुत्स्थः सर्वं निरवशेषतः।
चेष्टितं यत् त्वया देवि भाषितं च ममाग्रतः ॥ ५.३८.६ ॥
E Rāma, da linhagem de Kākutstha, ouvirá tudo por completo, ó deusa, o que fizeste e disseste diante de mim.
5.38.7
कारणैर्बहुभिर्देवि रामप्रियचिकीर्षया।
स्नेहप्रस्कन्नमनसा मयैतत् समुदीरितम् ॥ ५.३८.७ ॥
Ó deusa, por muitas razões, desejando agradar a Rāma, com o coração transbordando de afeto, eu disse isto.
5.38.8
लङ्काया दुष्प्रवेशत्वाद् दुस्तरत्वान्महोदधेः।
सामर्थ्यादात्मनश्चैव मयैतत् समुदीरितम् ॥ ५.३८.८ ॥
Porque Laṅkā é difícil de entrar, porque o grande oceano é difícil de atravessar, e por minha própria capacidade, eu disse isto.
5.38.9
इच्छामि त्वां समानेतुमद्यैव रघुनन्दिना।
गुरुस्नेहेन भक्त्या च नान्यथा तदुदाहृतम् ॥ ५.३८.९ ॥
Desejo levar-te hoje mesmo até Rāma, a alegria dos Raghus. Foi por profundo afeto e devoção que falei assim, e não de outro modo.
5.38.10
यदि नोत्सहसे यातुं मया सार्धमनिन्दिते।
अभिज्ञानं प्रयच्छ त्वं जानीयाद् राघवो हि यत् ॥ ५.३८.१० ॥
Ó irrepreensível, se não estiveres disposta a ir comigo, então dá-me um sinal de reconhecimento, para que Rāghava o saiba.
5.38.11
एवमुक्ता हनुमता सीता सुरसुतोपमा।
उवाच वचनं मन्दं बाष्पप्रग्रथिताक्षरम् ॥ ५.३८.११ ॥
Assim interpelada por Hanumān, Sītā, semelhante a uma filha dos deuses, proferiu estas palavras em voz baixa, com as sílabas entrecortadas pelas lágrimas.
5.38.12
इदं श्रेष्ठमभिज्ञानं ब्रूयास्त्वं तु मम प्रियम्।
शैलस्य चित्रकूटस्य पादे पूर्वोत्तरे पदे ॥ ५.३८.१२ ॥
Diz ao meu amado este excelente sinal de reconhecimento: ao pé da montanha Citrakūṭa, no lugar a leste e a norte.
5.38.13
तापसाश्रमवासिन्याः प्राज्यमूलफलोदके।
तस्मिन् सिद्धाश्रिते देशे मन्दाकिन्यविदूरतः ॥ ५.३८.१३ ॥
Vivendo no eremitério dos ascetas, onde abundam raízes, frutos e água, naquele lugar frequentado pelos siddhas, não longe do rio Mandākinī.
5.38.14
तस्योपवनखण्डेषु नानापुष्पसुगन्धिषु।
विहृत्य सलिले क्लिन्नो ममाङ्के समुपाविशः ॥ ५.३८.१४ ॥
Nos bosques daquele lugar, perfumados por muitas flores, brincaste na água e, encharcado, sentaste-te no meu colo.
5.38.15
ततो मांससमायुक्तो वायसः पर्यतुण्डयत्।
तमहं लोष्टमुद्यम्य वारयामि स्म वायसम् ॥ ५.३८.१५ ॥
Então o corvo, ávido por carne, bicava-me repetidamente. Eu ergui um torrão de terra e afastei aquele corvo.
5.38.16
दारयन् स च मां काकस्तत्रैव परिलीयते।
न चाप्युपारमन्मांसाद् भक्षार्थी बलिभोजनः ॥ ५.३८.१६ ॥
Dilacerando-me, o corvo escondeu-se ali mesmo, e, ávido de alimento e vivendo de oferendas, não cessou em busca da carne.
5.38.17
उत्कर्षन्त्यां च रशनां क्रुद्धायां मयि पक्षिणे।
स्रंसमाने च वसने ततो दृष्टा त्वया ह्यहम् ॥ ५.३८.१७ ॥
Enquanto eu estava irada com aquela ave, e meu cinto era puxado e a veste escorregava, então me viste.
5.38.18
त्वया विहसिता चाहं क्रुद्धा संलज्जिता तदा।
भक्ष्यगृद्धेन काकेन दारिता त्वामुपागता ॥ ५.३८.१८ ॥
Então zombaste de mim, e eu, irada e envergonhada, aproximei-me de ti depois que o corvo, ávido de alimento, me dilacerara.
5.38.19
ततः श्रान्ताहमुत्सङ्गमासीनस्य तवाविशम्।
क्रुध्यन्तीव प्रहृष्टेन त्वयाहं परिसान्त्विता ॥ ५.३८.१९ ॥
Então, exausta, deitei-me no teu colo enquanto estavas sentado; embora parecesse irritada, tu, alegre, me consolaste.
5.38.20
बाष्पपूर्णमुखी मन्दं चक्षुषी परिमार्जती।
लक्षिताहं त्वया नाथ वायसेन प्रकोपिता ॥ ५.३८.२० ॥
Com o rosto cheio de lágrimas, enxugando lentamente os olhos, fui notada por ti, ó senhor, irritada pelo corvo.
5.38.21
परिश्रमाच्च सुप्ता हे राघवाङ्केऽस्म्यहं चिरम्।
पर्यायेण प्रसुप्तश्च ममाङ्के भरताग्रजः ॥ ५.३८.२१ ॥
De cansaço, ó Rāghava, dormi longamente no teu colo; e por turnos o irmão mais velho de Bharata dormiu no meu colo.
5.38.22
स तत्र पुनरेवाथ वायसः समुपागमत्।
ततः सुप्तप्रबुद्धां मां राघवाङ्कात् समुत्थिताम्।
वायसः सहसागम्य विददार स्तनान्तरे ॥ ५.३८.२२ ॥
Aquele corvo voltou novamente àquele lugar. Então, quando eu, despertada do sono, me levantei do colo de Rāghava, o corvo chegou de repente e me rasgou entre os seios.
5.38.23
पुनः पुनरथोत्पत्य विददार स मां भृशम्।
ततः समुत्थितो रामो मुक्तैः शोणितबिन्दुभिः ॥ ५.३८.२३ ॥
Então, voando repetidamente, rasgou-me violentamente. Então Rāma levantou-se, e gotas de sangue caíam dele.
5.38.24
स मां दृष्ट्वा महाबाहुर्वितुन्नां स्तनयोस्तदा।
आशीविष इव क्रुद्धः श्वसन् वाक्यमभाषत ॥ ५.३८.२४ ॥
Vendo-me ferida nos seios, o de braços poderosos, irado como uma serpente venenosa e sibilando, proferiu estas palavras.
5.38.25
केन ते नागनासोरु विक्षतं वै स्तनान्तरम्।
कः क्रीडति सरोषेण पञ्चवक्त्रेण भोगिना ॥ ५.३८.२५ ॥
Ó tu, de coxas como tromba de elefante, quem feriu o espaço entre os teus seios? Quem brinca, cheio de ira, com a serpente de cinco cabeças?
5.38.26
वीक्षमाणस्ततस्तं वै वायसं समवैक्षत।
नखैः सरुधिरैस्तीक्ष्णैर्मामेवाभिमुखं स्थितम् ॥ ५.३८.२६ ॥
Então olhou em volta e viu o corvo, de garras afiadas e ensanguentadas, parado bem diante de mim.
5.38.27
पुत्रः किल स शक्रस्य वायसः पततां वरः।
धरान्तरं गतः शीघ्रं पवनस्य गतौ समः ॥ ५.३८.२७ ॥
Aquele corvo, o melhor das aves, era de fato filho de Indra; veloz como o vento, afastou-se rapidamente para o espaço entre a terra e o céu.
5.38.28
ततस्तस्मिन् महाबाहुः कोपसंवर्तितेक्षणः।
वायसे कृतवान् क्रूरां मतिं मतिमतां वरः ॥ ५.३८.२८ ॥
Então o de braços poderosos, o melhor dos sábios, com os olhos revirados pela ira, decidiu um propósito cruel contra o corvo.
5.38.29
स दर्भसंस्तराद् गृह्य ब्रह्मणोऽस्त्रेण योजयत्।
स दीप्त इव कालाग्निर्जज्वालाभिमुखो द्विजम् ॥ ५.३८.२९ ॥
Pegou uma haste de grama kuśa do leito de kuśa e a uniu à arma de Brahmā; ardendo como o fogo do tempo, incendiou-se diante do pássaro dvija.
5.38.30
स तं प्रदीप्तं चिक्षेप दर्भं तं वायसं प्रति।
ततस्तु वायसं दर्भः सोऽम्बरेऽनुजगाम ह ॥ ५.३८.३० ॥
Lançou aquela haste de kuśa em chamas contra o corvo; e então a haste perseguiu o corvo pelo céu.
5.38.31
अनुसृष्टस्तदा काको जगाम विविधां गतिम्।
त्राणकाम इमं लोकं सर्वं वै विचचार ह ॥ ५.३८.३१ ॥
Solto, o corvo então voou de muitas maneiras; buscando proteção, vagou por todo este mundo.
5.38.32
स पित्रा च परित्यक्तः सर्वैश्च परमर्षिभिः।
त्रीँल्लोकान् सम्परिक्रम्य तमेव शरणं गतः ॥ ५.३८.३२ ॥
Abandonado pelo pai e por todos os grandes sábios, percorreu os três mundos e por fim buscou refúgio somente nele.
5.38.33
स तं निपतितं भूमौ शरण्यः शरणागतम्।
वधार्हमपि काकुत्स्थः कृपया पर्यपालयत् ॥ ५.३८.३३ ॥
Rāma, o Kākutstha, digno de dar refúgio, protegeu com compaixão o corvo caído ao chão e que viera buscar refúgio, embora merecesse a morte.
5.38.34
परिद्यूनं विवर्णं च पतमानं तमब्रवीत्।
मोघमस्त्रं न शक्यं तु ब्राह्मं कर्तुं तदुच्यताम् ॥ ५.३८.३४ ॥
A ele, exausto, pálido e caindo, Rāma disse: 'A arma de Brahmā não pode ser tornada inútil; portanto, diga o que deve ser feito.'
5.38.35
ततस्तस्याक्षि काकस्य हिनस्ति स्म स दक्षिणम्।
दत्त्वा तु दक्षिणं नेत्रं प्राणेभ्यः परिरक्षितः ॥ ५.३८.३५ ॥
Então Rāma feriu o olho direito do corvo; somente dando seu olho direito ele foi preservado com vida.
5.38.36
स रामाय नमस्कृत्वा राज्ञे दशरथाय च।
विसृष्टस्तेन वीरेण प्रतिपेदे स्वमालयम् ॥ ५.३८.३६ ॥
Tendo saudado Rāma e o rei Daśaratha, solto por aquele herói, retornou à sua própria morada.
5.38.37
मत्कृते काकमात्रेऽपि ब्रह्मास्त्रं समुदीरितम्।
कस्माद् यो माहरत् त्वत्तः क्षमसे तं महीपते ॥ ५.३८.३७ ॥
Por minha causa, a arma de Brahmā foi lançada até contra um simples corvo. Ó senhor da terra, por que perdoas aquele que a salvou de ti?
5.38.38
स कुरुष्व महोत्साहां कृपां मयि नरर्षभ।
त्वया नाथवती नाथ ह्यनाथा इव दृश्यते ॥ ५.३८.३८ ॥
Mostra compaixão por mim com grande ardor, ó melhor dos homens. Ó senhor, embora protegida por ti, pareço desamparada.
5.38.39
आनृशंस्यं परो धर्मस्त्वत्त एव मया श्रुतम्।
जानामि त्वां महावीर्यं महोत्साहं महाबलम् ॥ ५.३८.३९ ॥
Ouvi de ti mesmo que a bondade é o mais alto dharma. Sei que és de grande valor, grande energia e grande força.
5.38.40
अपारवारमक्षोभ्यं गाम्भीर्यात् सागरोपमम्।
भर्तारं ससमुद्राया धरण्या वासवोपमम् ॥ ५.३८.४० ॥
Ilimitado, inabalável, como o oceano em profundidade, senhor da terra com seus mares, semelhante a Indra.
5.38.41
एवमस्त्रविदां श्रेष्ठो बलवान् सत्त्ववानपि।
किमर्थमस्त्रं रक्षःसु न योजयसि राघव ॥ ५.३८.४१ ॥
Sendo assim o primeiro entre os versados em armas, forte e corajoso, por que, ó Rāghava, não empregas tua arma contra os rākṣasas?
5.38.42
न नागा नापि गन्धर्वा न सुरा न मरुद्गणाः।
रामस्य समरे वेगं शक्ताः प्रतिसमीहितुम् ॥ ५.३८.४२ ॥
Nem os nāgas, nem os gandharvas, nem os deuses, nem as hostes dos Marut são capazes de resistir ao ímpeto de Rāma na batalha.
5.38.43
तस्य वीर्यवतः कच्चिद् यद्यस्ति मयि सम्भ्रमः।
किमर्थं न शरैस्तीक्ष्णैः क्षयं नयति राक्षसान् ॥ ५.३८.४३ ॥
Se aquele valente tem alguma preocupação por mim, por que não aniquila os rākṣasas com flechas afiadas?
5.38.44
भ्रातुरादेशमादाय लक्ष्मणो वा परंतपः।
कस्य हेतोर्न मां वीरः परित्राति महाबलः ॥ ५.३८.४४ ॥
Ou por que o herói Lakṣmaṇa, queimador de inimigos, de grande força, tendo recebido a ordem do irmão, não me protege?
5.38.45
यदि तौ पुरुषव्याघ्रौ वाय्विन्द्रसमतेजसौ।
सुराणामपि दुर्धर्षौ किमर्थं मामुपेक्षतः ॥ ५.३८.४५ ॥
Se aqueles dois tigres entre os homens, iguais em esplendor a Vāyu e Indra, invencíveis até para os deuses, me negligenciam, por quê?
5.38.46
ममैव दुष्कृतं किंचिन्महदस्ति न संशयः।
समर्थावपि तौ यन्मां नावेक्षेते परंतपौ ॥ ५.३८.४६ ॥
Sem dúvida, deve haver alguma grande falta minha, pois aqueles dois queimadores de inimigos, embora capazes, não me olham.
5.38.47
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साश्रु भाषितम्।
अथाब्रवीन्महातेजा हनूमान् हरियूथपः ॥ ५.३८.४७ ॥
Ao ouvir as palavras piedosas de Vaidehī, ditas em lágrimas, o grandemente radiante Hanumān, chefe do bando de macacos, então falou.
5.38.48
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे।
रामे दुःखाभिपन्ने तु लक्ष्मणः परितप्यते ॥ ५.३८.४८ ॥
Ó deusa, juro-te pela verdade: Rāma, que não é indiferente à tua dor, está aflito, e quando Rāma está em sofrimento, Lakṣmaṇa também se atormenta.
5.38.49
कथंचिद् भवती दृष्टा न कालः परिशोचितुम्।
इमं मुहूर्तं दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि शोभने ॥ ५.३८.४९ ॥
De algum modo vos vi; não é tempo de lamentar. Ó radiante, neste mesmo instante vereis o fim dos vossos sofrimentos.
5.38.50
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ राजपुत्रौ महाबलौ।
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लोकान् भस्मीकरिष्यतः ॥ ५.३८.५० ॥
Esses dois, tigres entre os homens, príncipes de grande força, ansiosos por vos ver, reduzirão os mundos a cinzas.
5.38.51
हत्वा च समरक्रूरं रावणं सहबान्धवम्।
राघवस्त्वां विशालाक्षि स्वां पुरीं प्रति नेष्यति ॥ ५.३८.५१ ॥
Ó de olhos largos, depois de matar em batalha o cruel Rāvaṇa com seus parentes, Rāghava vos levará de volta à vossa cidade.
5.38.52
ब्रूहि यद् राघवो वाच्यो लक्ष्मणश्च महाबलः।
सुग्रीवो वापि तेजस्वी हरयो वा समागताः ॥ ५.३८.५२ ॥
Dizei a Rāghava o que deve ser dito, e dizei também ao poderoso Lakṣmaṇa, ao resplandecente Sugrīva, ou aos macacos ali reunidos.
5.38.53
इत्युक्तवति तस्मिंश्च सीता पुनरथाब्रवीत्।
कौसल्या लोकभर्तारं सुषुवे यं मनस्विनी ॥ ५.३८.५३ ॥
Quando ele assim falou, Sītā falou de novo, sobre Kauśalyā, a magnânima que deu à luz o senhor dos mundos.
5.38.54
तं ममार्थे सुखं पृच्छ शिरसा चाभिवादय।
स्रजश्च सर्वरत्नानि प्रियायाश्च वराङ्गनाः ॥ ५.३८.५४ ॥
Em meu nome, pergunta pelo seu bem-estar e saúda-o de cabeça inclinada; e que lhe sejam enviadas guirlandas, todas as joias e as excelentes mulheres da minha amada.
5.38.55
ऐश्वर्यं च विशालायां पृथिव्यामपि दुर्लभम्।
पितरं मातरं चैव सम्मान्याभिप्रसाद्य च ॥ ५.३८.५५ ॥
Lakṣmaṇa renunciou a um poder raro mesmo na vasta terra, depois de honrar e agradar seu pai e sua mãe.
5.38.56
अनुप्रव्रजितो रामं सुमित्रा येन सुप्रजाः।
आनुकूल्येन धर्मात्मा त्यक्त्वा सुखमनुत्तमम् ॥ ५.३८.५६ ॥
Aquele que seguiu Rāma, por quem Sumitrā teve um bom filho, o de alma justa abandonou a suprema felicidade.
5.38.57
अनुगच्छति काकुत्स्थं भ्रातरं पालयन् वने।
सिंहस्कन्धो महाबाहुर्मनस्वी प्रियदर्शनः ॥ ५.३८.५७ ॥
Protegendo seu irmão na floresta, segue Rāma da linhagem Kakutstha; de ombros de leão, de braços poderosos, de alma elevada, agradável de se ver.
5.38.58
पितृवद् वर्तते रामे मातृवन्मां समाचरत्।
ह्रियमाणां तदा वीरो न तु मां वेद लक्ष्मणः ॥ ५.३८.५८ ॥
Ele se comporta com Rāma como um pai e comigo como uma mãe; porém, quando eu era levada, aquele herói Lakṣmaṇa não me reconheceu.
5.38.59
वृद्धोपसेवी लक्ष्मीवान् शक्तो न बहुभाषिता।
राजपुत्रप्रियश्रेष्ठः सदृशः श्वशुरस्य मे ॥ ५.३८.५९ ॥
Serve os anciãos, é afortunado e capaz, não é de falar muito; o mais querido dos filhos do rei, semelhante ao meu sogro.
5.38.60
मत्तः प्रियतरो नित्यं भ्राता रामस्य लक्ष्मणः।
नियुक्तो धुरि यस्यां तु तामुद्वहति वीर्यवान् ॥ ५.३८.६० ॥
O irmão de Rāma, Lakṣmaṇa, é sempre mais querido por mim do que eu mesma; o valoroso carrega o fardo para o qual foi designado.
5.38.61
यं दृष्ट्वा राघवो नैव वृत्तमार्यमनुस्मरत्।
स ममार्थाय कुशलं वक्तव्यो वचनान्मम ॥ ५.३८.६१ ॥
Àquele que, ao vê-lo, Rāghava nem se lembraria da conduta nobre, diga, por minha palavra, o bem-estar em meu nome.
5.38.62
मृदुर्नित्यं शुचिर्दक्षः प्रियो रामस्य लक्ष्मणः।
यथा हि वानरश्रेष्ठ दुःखक्षयकरो भवेत् ॥ ५.३८.६२ ॥
Lakṣmaṇa é sempre gentil, puro, hábil e querido de Rāma; ó melhor dos macacos, que ele seja aquele que põe fim ao sofrimento.
5.38.63
त्वमस्मिन् कार्यनिर्वाहे प्रमाणं हरियूथप।
राघवस्त्वत्समारम्भान्मयि यत्नपरो भवेत् ॥ ५.३८.६३ ॥
Tu, senhor das tropas de macacos, és a autoridade para cumprir esta tarefa; que, por tua iniciativa, Rāghava se empenhe por mim.
5.38.64
इदं ब्रूयाश्च मे नाथं शूरं रामं पुनः पुनः।
जीवितं धारयिष्यामि मासं दशरथात्मज ॥ ५.३८.६४ ॥
Diga isto a Rāma, meu senhor, o herói, repetidamente: ó filho de Daśaratha, sustentarei minha vida apenas por um mês.
5.38.65
ऊर्ध्वं मासान्न जीवेयं सत्येनाहं ब्रवीमि ते।
रावणेनोपरुद्धां मां निकृत्या पापकर्मणा।
त्रातुमर्हसि वीर त्वं पातालादिव कौशिकीम् ॥ ५.३८.६५ ॥
Além de um mês não viverei; digo-te com verdade. A mim, retida cativa pelo pecador Rāvaṇa por traição, ó herói, deves resgatar, como se resgata Kauśikī do submundo.
5.38.66
ततो वस्त्रगतं मुक्त्वा दिव्यं चूडामणिं शुभम्।
प्रदेयो राघवायेति सीता हनुमते ददौ ॥ ५.३८.६६ ॥
Então, tirando do vestido a joia-crista divina e auspiciosa, Sītā a deu a Hanumān, dizendo: «Isto deve ser entregue a Rāghava».
5.38.67
प्रतिगृह्य ततो वीरो मणिरत्नमनुत्तमम्।
अङ्गुल्या योजयामास नह्यस्य प्राभवद् भुजः ॥ ५.३८.६७ ॥
Então o herói recebeu aquela gema incomparável e a colocou no dedo, pois seu braço não passava por ela.
5.38.68
मणिरत्नं कपिवरः प्रतिगृह्याभिवाद्य च।
सीतां प्रदक्षिणं कृत्वा प्रणतः पार्श्वतः स्थितः ॥ ५.३८.६८ ॥
Tendo recebido a gema e saudado Sītā com reverência, o melhor dos macacos a circundou pela direita e permaneceu inclinado ao seu lado.
5.38.69
हर्षेण महता युक्तः सीतादर्शनजेन सः।
हृदयेन गतो रामं लक्ष्मणं च सलक्षणम् ॥ ५.३८.६९ ॥
Cheio de grande alegria nascida de ter visto Sītā, foi em seu coração até Rāma e Lakṣmaṇa, junto com ele.
5.38.70
मणिवरमुपगृह्य तं महार्हं
जनकनृपात्मजया धृतं प्रभावात्।
गिरिवरपवनावधूतमुक्तः
सुखितमनाः प्रतिसंक्रमं प्रपेदे ॥ ५.३८.७० ॥
Tomando aquela excelente gema de grande valor, que a filha do rei Janaka trazia por seu poder e que, sacudida pelo vento da mais alta das montanhas, se havia desprendido, retornou com o coração alegre.