வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.38.1
ततः स कपिशार्दूलस्तेन वाक्येन तोषितः।
सीतामुवाच तच्छ्रुत्वा वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ५.३८.१ ॥
அப்போது அந்த வானரச் சிங்கம், அவளுடைய அந்தச் சொல்லால் மகிழ்ந்து, சொல்லில் வல்லவனாகிய அவன், அதைக் கேட்டு சீதையிடம் பேசினான்.
5.38.2
युक्तरूपं त्वया देवि भाषितं शुभदर्शने।
सदृशं स्त्रीस्वभावस्य साध्वीनां विनयस्य च ॥ ५.३८.२ ॥
தேவியே, நல்ல தோற்றமுடையவளே, நீ சொன்னது பொருத்தமானது; பெண் இயல்புக்கும், கற்புடைய பெண்களின் பணிவுக்கும் ஏற்றது.
5.38.3
स्त्रीत्वान्न त्वं समर्थासि सागरं व्यतिवर्तितुम्।
मामधिष्ठाय विस्तीर्णं शतयोजनमायतम् ॥ ५.३८.३ ॥
பெண்ணாக இருப்பதால் நீ இந்தக் கடலைக் கடக்க இயலாதவள்; நூறு யோசனை அகலமும் நீளமுமுள்ள இதை என்மீது ஏறிக் கடக்கலாம்.
5.38.4
द्वितीयं कारणं यच्च ब्रवीषि विनयान्विते।
रामादन्यस्य नार्हामि संसर्गमिति जानकि ॥ ५.३८.४ ॥
பணிவுடையவளே, ஜானகி, நீ சொன்ன இரண்டாவது காரணம், ராமனைத் தவிர வேறொருவருடன் நான் தொடர்பு கொள்ளத் தகுதியற்றவள் என்பது.
5.38.5
एतत् ते देवि सदृशं पत्न्यास्तस्य महात्मनः।
का ह्यन्या त्वामृते देवि ब्रूयाद् वचनमीदृशम् ॥ ५.३८.५ ॥
தேவியே, இது உன் அந்தப் பெருமனத்தவனின் மனைவிக்கு ஏற்றது. உன்னைத் தவிர வேறு எந்தப் பெண் இத்தகைய சொற்களைச் சொல்வாள்?
5.38.6
श्रोष्यते चैव काकुत्स्थः सर्वं निरवशेषतः।
चेष्टितं यत् त्वया देवि भाषितं च ममाग्रतः ॥ ५.३८.६ ॥
காகுத்ஸ்தன் ராமனும் உன் செயலையும், தேவியே, என் முன்னால் நீ சொன்னதையும் முழுவதுமாகக் கேட்பான்.
5.38.7
कारणैर्बहुभिर्देवि रामप्रियचिकीर्षया।
स्नेहप्रस्कन्नमनसा मयैतत् समुदीरितम् ॥ ५.३८.७ ॥
தேவி, பல காரணங்களால், ராமனுக்கு விருப்பமானதைச் செய்ய விரும்பி, அன்பால் நெகிழ்ந்த மனத்துடன் நான் இதைச் சொன்னேன்.
5.38.8
लङ्काया दुष्प्रवेशत्वाद् दुस्तरत्वान्महोदधेः।
सामर्थ्यादात्मनश्चैव मयैतत् समुदीरितम् ॥ ५.३८.८ ॥
லங்கையின் நுழைவது கடினம் என்பதாலும், பெரிய கடல் கடக்க முடியாதது என்பதாலும், என் சொந்த வல்லமையாலும் நான் இதைச் சொன்னேன்.
5.38.9
इच्छामि त्वां समानेतुमद्यैव रघुनन्दिना।
गुरुस्नेहेन भक्त्या च नान्यथा तदुदाहृतम् ॥ ५.३८.९ ॥
இன்றே உன்னை ரகுநந்தனனிடம் அழைத்துச் செல்ல விரும்புகிறேன். ஆழ்ந்த அன்பினாலும் பக்தியினாலும்தான் இதைச் சொன்னேன், வேறு காரணத்தால் அல்ல.
5.38.10
यदि नोत्सहसे यातुं मया सार्धमनिन्दिते।
अभिज्ञानं प्रयच्छ त्वं जानीयाद् राघवो हि यत् ॥ ५.३८.१० ॥
குற்றமற்றவளே, நீ என்னுடன் செல்ல விரும்பவில்லை என்றால், ராகவன் அறியும்படி ஒரு அடையாளப் பொருளைக் கொடு.
5.38.11
एवमुक्ता हनुमता सीता सुरसुतोपमा।
उवाच वचनं मन्दं बाष्पप्रग्रथिताक्षरम् ॥ ५.३८.११ ॥
அனுமன் இவ்வாறு கூறியதும், தேவகுலப் பெண்ணைப் போன்ற சீதை மெல்லிய குரலில், கண்ணீரால் தடுமாறும் சொற்களுடன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
5.38.12
इदं श्रेष्ठमभिज्ञानं ब्रूयास्त्वं तु मम प्रियम्।
शैलस्य चित्रकूटस्य पादे पूर्वोत्तरे पदे ॥ ५.३८.१२ ॥
இந்த சிறந்த அடையாளத்தை என் அன்புக்குரியவனிடம் சொல்லு: சித்திரகூட மலையின் அடிவாரத்தில், கிழக்கும் வடக்கும் சேரும் இடத்தில்.
5.38.13
तापसाश्रमवासिन्याः प्राज्यमूलफलोदके।
तस्मिन् सिद्धाश्रिते देशे मन्दाकिन्यविदूरतः ॥ ५.३८.१३ ॥
தவசிகளின் ஆசிரமத்தில் வசித்தபோது, வேர், கனி, நீர் மிகுந்த அந்த சித்தர்கள் வாழும் இடத்தில், மந்தாகினிக்கு அருகில்.
5.38.14
तस्योपवनखण्डेषु नानापुष्पसुगन्धिषु।
विहृत्य सलिले क्लिन्नो ममाङ्के समुपाविशः ॥ ५.३८.१४ ॥
அந்த இடத்தின் சோலைகளில், பல்வேறு மலர்களின் மணம் வீசும் இடங்களில், நீரில் விளையாடி நனைந்தவனாக என் மடியில் வந்து அமர்ந்தாய்.
5.38.15
ततो मांससमायुक्तो वायसः पर्यतुण्डयत्।
तमहं लोष्टमुद्यम्य वारयामि स्म वायसम् ॥ ५.३८.१५ ॥
பின்னர் இறைச்சி ஆசையுடைய அந்தக் காகம் என்னைத் தன் அலகால் கொத்தியது. நான் ஒரு மண் கட்டியை எடுத்து அந்தக் காகத்தை விரட்டினேன்.
5.38.16
दारयन् स च मां काकस्तत्रैव परिलीयते।
न चाप्युपारमन्मांसाद् भक्षार्थी बलिभोजनः ॥ ५.३८.१६ ॥
என்னைக் கிழித்தபடி அந்தக் காகம் அங்கேயே ஒளிந்தது. உணவு வேட்கையுடன், பலி உண்ணும் அது இறைச்சியிலிருந்து விலகவில்லை.
5.38.17
उत्कर्षन्त्यां च रशनां क्रुद्धायां मयि पक्षिणे।
स्रंसमाने च वसने ततो दृष्टा त्वया ह्यहम् ॥ ५.३८.१७ ॥
அந்தப் பறவைமேல் நான் கோபமாக இருந்தபோது என் மேகலை இழுக்கப்பட்டது, என் ஆடை நழுவியது; அப்போது நீ என்னைப் பார்த்தாய்.
5.38.18
त्वया विहसिता चाहं क्रुद्धा संलज्जिता तदा।
भक्ष्यगृद्धेन काकेन दारिता त्वामुपागता ॥ ५.३८.१८ ॥
அப்போது நீ என்னைப் பார்த்துச் சிரித்தாய்; நான் கோபமும் வெட்கமும் கொண்டேன். உணவாசை கொண்ட காகம் என்னைக் கிழித்ததால் நான் உன்னிடம் வந்தேன்.
5.38.19
ततः श्रान्ताहमुत्सङ्गमासीनस्य तवाविशम्।
क्रुध्यन्तीव प्रहृष्टेन त्वयाहं परिसान्त्विता ॥ ५.३८.१९ ॥
அப்போது களைப்புற்ற நான் அமர்ந்திருந்த உம் மடியில் சாய்ந்தேன். கோபம் கொண்டவள் போலிருந்த என்னை மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த நீ தேற்றினாய்.
5.38.20
बाष्पपूर्णमुखी मन्दं चक्षुषी परिमार्जती।
लक्षिताहं त्वया नाथ वायसेन प्रकोपिता ॥ ५.३८.२० ॥
கண்ணீர் நிறைந்த முகத்துடன் மெதுவாக கண்களைத் துடைத்துக்கொண்டிருந்த என்னை, நாதா, காகம் கோபமூட்டியதை நீ கண்டாய்.
5.38.21
परिश्रमाच्च सुप्ता हे राघवाङ्केऽस्म्यहं चिरम्।
पर्यायेण प्रसुप्तश्च ममाङ्के भरताग्रजः ॥ ५.३८.२१ ॥
களைப்பினால் நான் ஓ ராகவா, உன் மடியில் நீண்ட நேரம் உறங்கினேன். முறைமையாக பரதனின் அண்ணனும் என் மடியில் உறங்கினான்.
5.38.22
स तत्र पुनरेवाथ वायसः समुपागमत्।
ततः सुप्तप्रबुद्धां मां राघवाङ्कात् समुत्थिताम्।
वायसः सहसागम्य विददार स्तनान्तरे ॥ ५.३८.२२ ॥
அந்தக் காகம் மீண்டும் அங்கே வந்தது. பின்னர் உறக்கம் கலைந்து ராகவனின் மடியிலிருந்து எழுந்த என்னை, காகம் திடீரென வந்து என் மார்புகளுக்கு நடுவில் கிழித்தது.
5.38.23
पुनः पुनरथोत्पत्य विददार स मां भृशम्।
ततः समुत्थितो रामो मुक्तैः शोणितबिन्दुभिः ॥ ५.३८.२३ ॥
பின்னர் அது மீண்டும் மீண்டும் பறந்து வந்து என்னை மிகவும் கடுமையாகக் கிழித்தது. அப்போது ராமன் எழுந்தான், அவனிடமிருந்து இரத்தத் துளிகள் சிந்தின.
5.38.24
स मां दृष्ट्वा महाबाहुर्वितुन्नां स्तनयोस्तदा।
आशीविष इव क्रुद्धः श्वसन् वाक्यमभाषत ॥ ५.३८.२४ ॥
மகாபாகுவான அவன் என் மார்புகளில் காயமுற்றிருந்த என்னைக் கண்டான். அப்போது விஷப்பாம்பு போல கோபமுற்று பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டு அவன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
5.38.25
केन ते नागनासोरु विक्षतं वै स्तनान्तरम्।
कः क्रीडति सरोषेण पञ्चवक्त्रेण भोगिना ॥ ५.३८.२५ ॥
யானைத் துதிக்கை போன்ற தொடையுடையவளே, உன் மார்பின் நடுவில் இந்தக் காயத்தை யார் செய்தது? சினத்துடன் ஐந்து முகமுள்ள பாம்புடன் விளையாடுபவன் யார்?
5.38.26
वीक्षमाणस्ततस्तं वै वायसं समवैक्षत।
नखैः सरुधिरैस्तीक्ष्णैर्मामेवाभिमुखं स्थितम् ॥ ५.३८.२६ ॥
பின்னர் அவன் அந்தக் காக்கையைப் பார்த்தான்; இரத்தம் தோய்ந்த கூரிய நகங்களுடன் அது என் முன்னே நின்றிருந்தது.
5.38.27
पुत्रः किल स शक्रस्य वायसः पततां वरः।
धरान्तरं गतः शीघ्रं पवनस्य गतौ समः ॥ ५.३८.२७ ॥
பறவைகளில் சிறந்த அந்தக் காக்கை, இந்திரனின் மகன்; வாயுவின் வேகத்திற்கு நிகரான அது விரைவாக வானிடையே பறந்து சென்றது.
5.38.28
ततस्तस्मिन् महाबाहुः कोपसंवर्तितेक्षणः।
वायसे कृतवान् क्रूरां मतिं मतिमतां वरः ॥ ५.३८.२८ ॥
பின்னர் அறிவாளிகளில் சிறந்த மகாபாகு, சினத்தால் கண்கள் சுழல, அந்தக் காக்கையின் மீது கொடிய முடிவெடுத்தார்.
5.38.29
स दर्भसंस्तराद् गृह्य ब्रह्मणोऽस्त्रेण योजयत्।
स दीप्त इव कालाग्निर्जज्वालाभिमुखो द्विजम् ॥ ५.३८.२९ ॥
அவர் தர்ப்பைப் படுக்கையிலிருந்து ஒரு தர்ப்பையை எடுத்து பிரம்மாஸ்திரத்துடன் இணைத்தார்; அது காலாக்னி போல் ஒளிர்ந்து அந்தப் பறவையின் முன்னே எரிந்தது.
5.38.30
स तं प्रदीप्तं चिक्षेप दर्भं तं वायसं प्रति।
ततस्तु वायसं दर्भः सोऽम्बरेऽनुजगाम ह ॥ ५.३८.३० ॥
அவர் எரிந்துகொண்டிருந்த அந்தத் தர்ப்பையை அந்தக் காக்கையை நோக்கி எறிந்தார்; அப்போது அந்தத் தர்ப்பை காக்கையைப் பின்தொடர்ந்து வானில் சென்றது.
5.38.31
अनुसृष्टस्तदा काको जगाम विविधां गतिम्।
त्राणकाम इमं लोकं सर्वं वै विचचार ह ॥ ५.३८.३१ ॥
விடுவிக்கப்பட்ட அந்தக் காகம் அப்போது பல வகையான வழிகளில் பறந்தது. பாதுகாப்பை விரும்பி அது இந்த உலகம் முழுவதும் சுற்றித் திரிந்தது.
5.38.32
स पित्रा च परित्यक्तः सर्वैश्च परमर्षिभिः।
त्रीँल्लोकान् सम्परिक्रम्य तमेव शरणं गतः ॥ ५.३८.३२ ॥
தந்தையாலும் எல்லா பெரிய ரிஷிகளாலும் கைவிடப்பட்ட அவன், மூன்று உலகங்களையும் முழுவதுமாகச் சுற்றி, இறுதியில் அவரிடமே அடைக்கலம் புகுந்தான்.
5.38.33
स तं निपतितं भूमौ शरण्यः शरणागतम्।
वधार्हमपि काकुत्स्थः कृपया पर्यपालयत् ॥ ५.३८.३३ ॥
அடைக்கலம் அளிக்கத் தகுந்த காகுத்ஸ்தர் (ராமர்), நிலத்தில் விழுந்து அடைக்கலம் புகுந்த அவனை, கொல்லத் தகுந்தவனாக இருந்தாலும், கருணையால் முழுமையாகக் காத்தார்.
5.38.34
परिद्यूनं विवर्णं च पतमानं तमब्रवीत्।
मोघमस्त्रं न शक्यं तु ब्राह्मं कर्तुं तदुच्यताम् ॥ ५.३८.३४ ॥
சோர்ந்து, வெளிறி, விழுந்துகொண்டிருந்த அவனிடம் அவர் கூறினார்: 'பிரம்மாஸ்திரம் வீணாகாது; ஆகையால் சொல், இப்போது என்ன செய்யலாம்.'
5.38.35
ततस्तस्याक्षि काकस्य हिनस्ति स्म स दक्षिणम्।
दत्त्वा तु दक्षिणं नेत्रं प्राणेभ्यः परिरक्षितः ॥ ५.३८.३५ ॥
பின்னர் அவர் அந்தக் காகத்தின் வலது கண்ணைத் தாக்கினார். வலது கண்ணைக் கொடுத்த பின்னரே அவன் உயிர் காக்கப்பட்டான்.
5.38.36
स रामाय नमस्कृत्वा राज्ञे दशरथाय च।
विसृष्टस्तेन वीरेण प्रतिपेदे स्वमालयम् ॥ ५.३८.३६ ॥
ராமருக்கும் மன்னன் தசரதருக்கும் வணக்கம் செலுத்திவிட்டு, அந்த வீரரால் விடுவிக்கப்பட்ட அவன் தன் இருப்பிடத்திற்குத் திரும்பினான்.
5.38.37
मत्कृते काकमात्रेऽपि ब्रह्मास्त्रं समुदीरितम्।
कस्माद् यो माहरत् त्वत्तः क्षमसे तं महीपते ॥ ५.३८.३७ ॥
என் பொருட்டு ஒரு வெறும் காக்கையின் மீதும் பிரம்மாஸ்திரம் ஏவப்பட்டது. ஓ மன்னவனே, உன்னிடமிருந்து அதைத் தப்புவித்தவனை நீ ஏன் மன்னிக்கிறாய்?
5.38.38
स कुरुष्व महोत्साहां कृपां मयि नरर्षभ।
त्वया नाथवती नाथ ह्यनाथा इव दृश्यते ॥ ५.३८.३८ ॥
நரர்களில் சிறந்தவனே, என்மீது பெரும் உற்சாகத்துடன் கருணை காட்டுவாயாக. ஓ நாதா, நீ இருப்பதால் நான் நாதவதியாக இருந்தாலும், அனாதையைப் போலவே தோன்றுகிறேன்.
5.38.39
आनृशंस्यं परो धर्मस्त्वत्त एव मया श्रुतम्।
जानामि त्वां महावीर्यं महोत्साहं महाबलम् ॥ ५.३८.३९ ॥
இரக்கமே மேலான தர்மம் என்பதை உன்னிடமிருந்தே நான் கேட்டிருக்கிறேன். நீ பெரும் வீரியமுடையவன், பெரும் உற்சாகமுடையவன், பெரும் பலமுடையவன் என்பதை நான் அறிவேன்.
5.38.40
अपारवारमक्षोभ्यं गाम्भीर्यात् सागरोपमम्।
भर्तारं ससमुद्राया धरण्या वासवोपमम् ॥ ५.३८.४० ॥
எல்லையற்றவனும், அசைக்க முடியாதவனும், ஆழத்தில் கடலுக்கு ஒப்பானவனும், கடல்களுடன் கூடிய பூமிக்குத் தலைவனும், இந்திரனுக்கு நிகரானவனும் ஆவான்.
5.38.41
एवमस्त्रविदां श्रेष्ठो बलवान् सत्त्ववानपि।
किमर्थमस्त्रं रक्षःसु न योजयसि राघव ॥ ५.३८.४१ ॥
இவ்வாறு, ஆயுதம் அறிந்தோரில் சிறந்தவனும், பலமும் மனஉறுதியும் உடையவனுமாக இருக்கும் நீ, ஓ ராகவா, ராட்சசர்கள் மீது ஏன் ஆயுதத்தை ஏவவில்லை?
5.38.42
न नागा नापि गन्धर्वा न सुरा न मरुद्गणाः।
रामस्य समरे वेगं शक्ताः प्रतिसमीहितुम् ॥ ५.३८.४२ ॥
நாகர்களோ, கந்தர்வர்களோ, தேவர்களோ, மருத்கணங்களோ போரில் ராமனின் வேகத்தை எதிர்த்து நிற்க இயலாதவர்கள்.
5.38.43
तस्य वीर्यवतः कच्चिद् यद्यस्ति मयि सम्भ्रमः।
किमर्थं न शरैस्तीक्ष्णैः क्षयं नयति राक्षसान् ॥ ५.३८.४३ ॥
அந்த வீரியவானுக்கு என்மீது சிறிதேனும் கவலை இருந்தால், கூரிய அம்புகளால் ராட்சசர்களை ஏன் அழிக்கவில்லை?
5.38.44
भ्रातुरादेशमादाय लक्ष्मणो वा परंतपः।
कस्य हेतोर्न मां वीरः परित्राति महाबलः ॥ ५.३८.४४ ॥
அல்லது எதிரிகளை வாட்டும் வீரன் லட்சுமணன், அண்ணனின் கட்டளையை ஏற்றும், மகாபலசாலியாக இருந்தும் ஏன் என்னைக் காக்கவில்லை?
5.38.45
यदि तौ पुरुषव्याघ्रौ वाय्विन्द्रसमतेजसौ।
सुराणामपि दुर्धर्षौ किमर्थं मामुपेक्षतः ॥ ५.३८.४५ ॥
வாயு, இந்திரன் போன்ற தேஜஸ் கொண்ட, தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாத அந்த இரு புருஷ சிங்கங்களும் இருந்தால், என்னை ஏன் புறக்கணிக்கின்றனர்?
5.38.46
ममैव दुष्कृतं किंचिन्महदस्ति न संशयः।
समर्थावपि तौ यन्मां नावेक्षेते परंतपौ ॥ ५.३८.४६ ॥
சந்தேகமின்றி, என்னுடைய ஏதோ ஒரு பெரிய தீவினைதான் காரணம்; எதிரிகளை வாட்டும் அந்த இருவரும் சமர்த்தர்களாக இருந்தும் என்னை நோக்கவில்லை.
5.38.47
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साश्रु भाषितम्।
अथाब्रवीन्महातेजा हनूमान् हरियूथपः ॥ ५.३८.४७ ॥
வைதேஹியின் இரக்கமும் கண்ணீரும் நிறைந்த சொற்களைக் கேட்டு, மகாதேஜஸ்வியான வானரத் தலைவன் அனுமான் அப்போது சொன்னான்.
5.38.48
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे।
रामे दुःखाभिपन्ने तु लक्ष्मणः परितप्यते ॥ ५.३८.४८ ॥
தேவி, உன் துயரத்திலிருந்து விலகியிருக்கும் ராமன் மீது சத்தியமாக உன்னிடம் சத்தியம் செய்கிறேன்; ராமன் துயரில் ஆழ்ந்திருக்கும்போது லட்சுமணனும் வேதனையில் தவிக்கிறான்.
5.38.49
कथंचिद् भवती दृष्टा न कालः परिशोचितुम्।
इमं मुहूर्तं दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि शोभने ॥ ५.३८.४९ ॥
எப்படியோ உம்மைக் கண்டேன்; இப்போது துக்கப்பட வேளை அல்ல. ஓ அழகியே, இந்தக் கணமே துன்பங்களின் முடிவைக் காண்பீர்.
5.38.50
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ राजपुत्रौ महाबलौ।
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लोकान् भस्मीकरिष्यतः ॥ ५.३८.५० ॥
அந்த இருவரும், மனிதர்களில் புலிகள் போன்ற, இளவரசர்களும் பெரும் வலிமையுடையவர்களும், உம்மைக் காணும் ஆர்வத்தால் உந்தப்பட்டு உலகங்களை சாம்பலாக்குவர்.
5.38.51
हत्वा च समरक्रूरं रावणं सहबान्धवम्।
राघवस्त्वां विशालाक्षि स्वां पुरीं प्रति नेष्यति ॥ ५.३८.५१ ॥
ஓ விசாலாக்ஷி, போரில் கொடியவனான ராவணனையும் அவன் உறவினர்களையும் கொன்று, ராகவர் உம்மை உமது நகருக்கு அழைத்துச் செல்வார்.
5.38.52
ब्रूहि यद् राघवो वाच्यो लक्ष्मणश्च महाबलः।
सुग्रीवो वापि तेजस्वी हरयो वा समागताः ॥ ५.३८.५२ ॥
ராகவரிடம் சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்; மகாபலியான லக்ஷ்மணரிடமும், தேஜஸ்வியான சுக்ரீவரிடமும், அல்லது அங்கு கூடியுள்ள வானரர்களிடமும் சொல்.
5.38.53
इत्युक्तवति तस्मिंश्च सीता पुनरथाब्रवीत्।
कौसल्या लोकभर्तारं सुषुवे यं मनस्विनी ॥ ५.३८.५३ ॥
அவர் இவ்வாறு சொல்லியதும், சீதை மீண்டும் சொன்னாள் — உலகங்களின் தலைவனைப் பெற்ற மனஸ்வினியான கௌசல்யையைப் பற்றி.
5.38.54
तं ममार्थे सुखं पृच्छ शिरसा चाभिवादय।
स्रजश्च सर्वरत्नानि प्रियायाश्च वराङ्गनाः ॥ ५.३८.५४ ॥
எனக்காக அவரிடம் நலம் விசாரித்து, தலை வணங்கி வணக்கம் சொல். மாலைகளும், எல்லா ரத்தினங்களும், அன்பானவளின் சிறந்த பெண்களும் (அவருக்கு உரியவை).
5.38.55
ऐश्वर्यं च विशालायां पृथिव्यामपि दुर्लभम्।
पितरं मातरं चैव सम्मान्याभिप्रसाद्य च ॥ ५.३८.५५ ॥
பரந்த பூமியிலும் அரிதான ஐஸ்வர்யத்தை விட்டு, தந்தையையும் தாயையும் மதித்து மகிழ்வித்து (லக்ஷ்மணன் வந்தான்).
5.38.56
अनुप्रव्रजितो रामं सुमित्रा येन सुप्रजाः।
आनुकूल्येन धर्मात्मा त्यक्त्वा सुखमनुत्तमम् ॥ ५.३८.५६ ॥
ராமனைப் பின்தொடர்ந்தவன்; அதனால் சுமித்திரை நல்ல மகனைப் பெற்றாள்; அந்த தர்மாத்மா உயர்ந்த சுகத்தை விட்டான்.
5.38.57
अनुगच्छति काकुत्स्थं भ्रातरं पालयन् वने।
सिंहस्कन्धो महाबाहुर्मनस्वी प्रियदर्शनः ॥ ५.३८.५७ ॥
காகுத்ஸ்த ராமனின் சகோதரனைக் காக்கும்படி காட்டில் பின்தொடர்கிறான்; சிங்கத் தோளன், மகாபாகு, மனஸ்வீ, காண இனியவன்.
5.38.58
पितृवद् वर्तते रामे मातृवन्मां समाचरत्।
ह्रियमाणां तदा वीरो न तु मां वेद लक्ष्मणः ॥ ५.३८.५८ ॥
ராமனிடம் தந்தையைப் போல நடந்துகொள்கிறான், எனக்கு தாயைப் போல நடந்துகொள்கிறான்; ஆனால் நான் கவர்ந்து செல்லப்பட்டபோது அந்த வீரன் லக்ஷ்மணன் என்னை அறியவில்லை.
5.38.59
वृद्धोपसेवी लक्ष्मीवान् शक्तो न बहुभाषिता।
राजपुत्रप्रियश्रेष्ठः सदृशः श्वशुरस्य मे ॥ ५.३८.५९ ॥
முதியோருக்குப் பணிபுரிபவன், செல்வமுடையவன், திறனுடையவன், அதிகம் பேசாதவன்; அரச குமாரர்களில் மிகப் பிரியமானவன், என் மாமனாருக்கு ஒப்பானவன்.
5.38.60
मत्तः प्रियतरो नित्यं भ्राता रामस्य लक्ष्मणः।
नियुक्तो धुरि यस्यां तु तामुद्वहति वीर्यवान् ॥ ५.३८.६० ॥
ராமனின் சகோதரன் லக்ஷ்மணன் எப்போதும் என்னைவிட அதிகம் பிரியமானவன்; எந்தப் பொறுப்பில் நியமிக்கப்பட்டானோ அதை அந்த வீரியவான் சுமக்கிறான்.
5.38.61
यं दृष्ट्वा राघवो नैव वृत्तमार्यमनुस्मरत्।
स ममार्थाय कुशलं वक्तव्यो वचनान्मम ॥ ५.३८.६१ ॥
எவனைக் கண்டு ராகவன் உயர்ந்த நடத்தையை நினைவுகூர மாட்டாரோ, அவனிடம் என் சொற்படி என் பொருட்டு அவரின் நலத்தைக் கூற வேண்டும்.
5.38.62
मृदुर्नित्यं शुचिर्दक्षः प्रियो रामस्य लक्ष्मणः।
यथा हि वानरश्रेष्ठ दुःखक्षयकरो भवेत् ॥ ५.३८.६२ ॥
லக்ஷ்மணன் எப்போதும் மென்மையானவர், தூயவர், திறமையானவர், ராமனுக்கு உகந்தவர்; வானரச் சிறந்தவனே, அவரே துன்பத்தை அழிப்பவராக இருக்கட்டும்.
5.38.63
त्वमस्मिन् कार्यनिर्वाहे प्रमाणं हरियूथप।
राघवस्त्वत्समारम्भान्मयि यत्नपरो भवेत् ॥ ५.३८.६३ ॥
குரங்குக் கூட்டத் தலைவனே, இந்தச் செயலை நிறைவேற்றுவதில் நீயே அதிகாரி; உன் தொடக்கத்தால் ராகவன் எனக்காக முயற்சி செய்யட்டும்.
5.38.64
इदं ब्रूयाश्च मे नाथं शूरं रामं पुनः पुनः।
जीवितं धारयिष्यामि मासं दशरथात्मज ॥ ५.३८.६४ ॥
என் நாதனும் வீரனுமான ராமனிடம் இதை மீண்டும் மீண்டும் சொல்ல வேண்டும்: தசரதன் மகனே, நான் ஒரு மாதம் மட்டுமே உயிரைத் தாங்குவேன்.
5.38.65
ऊर्ध्वं मासान्न जीवेयं सत्येनाहं ब्रवीमि ते।
रावणेनोपरुद्धां मां निकृत्या पापकर्मणा।
त्रातुमर्हसि वीर त्वं पातालादिव कौशिकीम् ॥ ५.३८.६५ ॥
ஒரு மாதத்திற்கு மேல் நான் உயிர் வாழமாட்டேன், இது உண்மையாக உன்னிடம் சொல்கிறேன். வஞ்சனையால் பாவியான ராவணனால் சிறைப்படுத்தப்பட்ட என்னை, வீரனே, பாதாளத்திலிருந்து கௌசிகியைக் காப்பது போல நீ காக்க வேண்டும்.
5.38.66
ततो वस्त्रगतं मुक्त्वा दिव्यं चूडामणिं शुभम्।
प्रदेयो राघवायेति सीता हनुमते ददौ ॥ ५.३८.६६ ॥
பின்னர் ஆடையில் மறைத்திருந்த தெய்வீகமும் மங்கலமுமான சூடாமணியை எடுத்து, "இது ராகவனுக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்" என்று சீதை அனுமனுக்குக் கொடுத்தாள்.
5.38.67
प्रतिगृह्य ततो वीरो मणिरत्नमनुत्तमम्।
अङ्गुल्या योजयामास नह्यस्य प्राभवद् भुजः ॥ ५.३८.६७ ॥
பின்னர் அந்த வீரன் அந்த உயர்ந்த மணிரத்தினத்தைப் பெற்று, அதை விரலில் அணிந்தான்; ஏனெனில் அவனுடைய கை அதற்குள் செல்லவில்லை.
5.38.68
मणिरत्नं कपिवरः प्रतिगृह्याभिवाद्य च।
सीतां प्रदक्षिणं कृत्वा प्रणतः पार्श्वतः स्थितः ॥ ५.३८.६८ ॥
அந்த மணிரத்தினத்தைப் பெற்ற சிறந்த குரங்கு சீதைக்கு வணக்கம் செலுத்தி, வலம் வந்து, பணிந்து அவள் அருகில் நின்றான்.
5.38.69
हर्षेण महता युक्तः सीतादर्शनजेन सः।
हृदयेन गतो रामं लक्ष्मणं च सलक्षणम् ॥ ५.३८.६९ ॥
சீதையைக் கண்ட பெரும் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்த அவன், தன் மனத்தால் ராமனிடமும் லக்ஷ்மணனிடமும் சென்றான்.
5.38.70
मणिवरमुपगृह्य तं महार्हं
जनकनृपात्मजया धृतं प्रभावात्।
गिरिवरपवनावधूतमुक्तः
सुखितमनाः प्रतिसंक्रमं प्रपेदे ॥ ५.३८.७० ॥
ஜனகனின் மகள் தன் தவ ஆற்றலால் அணிந்திருந்த அந்த விலைமதிப்பற்ற சிறந்த மணியை எடுத்துக் கொண்டு, மலைக் காற்றால் அசைக்கப்பட்டு விடுபட்டவன் மகிழ்ந்த மனத்துடன் திரும்பிச் சென்றான்.