Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.42.1
ततः पक्षिनिनादेन वृक्षभङ्गस्वनेन च।
बभूवुस्त्राससम्भ्रान्ताः सर्वे लङ्कानिवासिनः ॥ ५.४२.१ ॥
Entonces, por los gritos de las aves y el estruendo de los árboles al quebrarse, todos los habitantes de Laṅkā quedaron aterrados y sobresaltados.
5.42.2
विद्रुताश्च भयत्रस्ता विनेदुर्मृगपक्षिणः।
रक्षसां च निमित्तानि क्रूराणि प्रतिपेदिरे ॥ ५.४२.२ ॥
Huyendo y aterrados, los ciervos y las aves gritaron, y los rākṣasas percibieron presagios terribles.
5.42.3
ततो गतायां निद्रायां राक्षस्यो विकृताननाः।
तद् वनं ददृशुर्भग्नं तं च वीरं महाकपिम् ॥ ५.४२.३ ॥
Luego, cuando el sueño se había ido, las rākṣasīs de rostros deformes vieron aquel bosque destrozado y a aquel héroe, el gran mono.
5.42.4
स ता दृष्ट्वा महाबाहुर्महासत्त्वो महाबलः।
चकार सुमहद्रूपं राक्षसीनां भयावहम् ॥ ५.४२.४ ॥
Al verlas, aquel de grandes brazos, gran espíritu y gran fuerza tomó una forma inmensa que infundió miedo a las rākṣasīs.
5.42.5
ततस्तु गिरिसंकाशमतिकायं महाबलम्।
राक्षस्यो वानरं दृष्ट्वा पप्रच्छुर्जनकात्मजाम् ॥ ५.४२.५ ॥
Entonces las rākṣasīs, al ver a aquel mono de cuerpo enorme como una montaña y de gran fuerza, preguntaron a la hija de Janaka.
5.42.6
कोऽयं कस्य कुतो वायं किंनिमित्तमिहागतः।
कथं त्वया सहानेन संवादः कृत इत्युत ॥ ५.४२.६ ॥
¿Quién es este? ¿De quién es? ¿De dónde y con qué propósito ha venido aquí? ¿Y cómo conversaste con él?
5.42.7
आचक्ष्व नो विशालाक्षि मा भूत्ते सुभगे भयम्।
संवादमसितापाङ्गि त्वया किं कृतवानयम् ॥ ५.४२.७ ॥
Dínos, de ojos grandes; que no tengas miedo, afortunada. Mujer de ojos oscuros, ¿qué conversación tuvo contigo este?
5.42.8
अथाब्रवीत् तदा साध्वी सीता सर्वाङ्गशोभना।
रक्षसां कामरूपाणां विज्ञाने का गतिर्मम ॥ ५.४२.८ ॥
Entonces Sītā, la virtuosa, hermosa en todos sus miembros, habló: «¿Qué medio tengo yo para conocer a los rākṣasas que toman la forma que desean?»
5.42.9
यूयमेवास्य जानीत योऽयं यद् वा करिष्यति।
अहिरेव ह्यहेः पादान् विजानाति न संशयः ॥ ५.४२.९ ॥
Vosotras mismas debéis saber quién es este y qué hará; sin duda, la serpiente conoce las huellas de la serpiente, no hay duda.
5.42.10
अहमप्यतिभीतास्मि नैव जानामि को ह्ययम्।
वेद्मि राक्षसमेवैनं कामरूपिणमागतम् ॥ ५.४२.१० ॥
Yo también estoy muy asustada, y no sé quién es este; solo sé que un rākṣasa que toma la forma que quiere ha venido aquí.
5.42.11
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा राक्षस्यो विद्रुता द्रुतम्।
स्थिताः काश्चिद्गताः काश्चिद् रावणाय निवेदितुम् ॥ ५.४२.११ ॥
Al oír las palabras de Vaidehī, las rākṣasīs huyeron rápidamente; algunas se quedaron allí y otras fueron a informar a Rāvaṇa.
5.42.12
रावणस्य समीपे तु राक्षस्यो विकृताननाः।
विरूपं वानरं भीमं रावणाय न्यवेदिषुः ॥ ५.४२.१२ ॥
Pero en presencia de Rāvaṇa, las rākṣasīs de rostros deformados informaron a Rāvaṇa sobre aquel mono terrible y repugnante.
5.42.13
अशोकवनिकामध्ये राजन् भीमवपुः कपिः।
सीतया कृतसंवादस्तिष्ठत्यमितविक्रमः ॥ ५.४२.१३ ॥
Oh rey, en medio del bosque de Aśoka se halla aquel mono de cuerpo terrible, de valor inmensurable, que ha conversado con Sītā.
5.42.14
न च तं जानकी सीता हरिं हरिणलोचना।
अस्माभिर्बहुधा पृष्टा निवेदयितुमिच्छति ॥ ५.४२.१४ ॥
Y Jānakī Sītā, de ojos de gacela, no quiere revelar nada sobre aquel mono, aunque la hemos interrogado muchas veces.
5.42.15
वासवस्य भवेद् दूतो दूतो वैश्रवणस्य वा।
प्रेषितो वापि रामेण सीतान्वेषणकाङ्क्षया ॥ ५.४२.१५ ॥
Puede ser un mensajero de Indra, o un mensajero de Kubera; o quizá Rāma mismo lo envió, deseoso de buscar a Sītā.
5.42.16
तेनैवाद्भुतरूपेण यत्तत्तव मनोहरम्।
नानामृगगणाकीर्णं प्रमृष्टं प्रमदावनम् ॥ ५.४२.१६ ॥
Fue precisamente aquel de forma prodigiosa quien arrasó por completo tu agradable bosque de placer, poblado de innumerables manadas de animales y ciervos.
5.42.17
न तत्र कश्चिदुद्देशो यस्तेन न विनाशितः।
यत्र सा जानकी देवी स तेन न विनाशितः ॥ ५.४२.१७ ॥
No hay allí lugar alguno que él no haya destruido; solo el lugar donde está la diosa Jānakī, ese lugar no lo ha destruido.
5.42.18
जानकीरक्षणार्थं वा श्रमाद् वा नोपलक्ष्यते।
अथवा कः श्रमस्तस्य सैव तेनाभिरक्षिता ॥ ५.४२.१८ ॥
No se percibe si esto es para proteger a Jānakī o por cansancio; o ¿qué cansancio podría tener él? Ella misma está protegida por él.
5.42.19
चारुपल्लवपत्राढ्यं यं सीता स्वयमास्थिता।
प्रवृद्धः शिंशपावृक्षः स च तेनाभिरक्षितः ॥ ५.४२.१९ ॥
El gran árbol śiṃśapā, rico en hermosos brotes tiernos y hojas, bajo el cual la propia Sītā se había sentado; y él lo había protegido.
5.42.20
तस्योग्ररूपस्योग्रं त्वं दण्डमाज्ञातुमर्हसि।
सीता सम्भाषिता येन वनं तेन विनाशितम् ॥ ५.४२.२० ॥
Debes ordenar un castigo severo para aquel de forma feroz, el que habló con Sītā y destruyó el bosque.
5.42.21
मनःपरिगृहीतां तां तव रक्षोगणेश्वर।
कः सीतामभिभाषेत यो न स्यात् त्यक्तजीवितः ॥ ५.४२.२१ ॥
¡Oh señor de las huestes rākṣasa! ¿Quién se atrevería a dirigirse a Sītā, a quien tu mente ha tomado, sin haber entregado su vida?
5.42.22
राक्षसीनां वचः श्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
चिताग्निरिव जज्वाल कोपसंवर्तितेक्षणः ॥ ५.४२.२२ ॥
Al oír las palabras de las rākṣasī, Rāvaṇa, señor de los rākṣasa, ardió como una pira funeraria, con los ojos desorbitados de ira.
5.42.23
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रुबिन्दवः।
दीप्ताभ्यामिव दीपाभ्यां सार्चिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ५.४२.२३ ॥
De los ojos del airado cayeron gotas de lágrimas, como gotas de aceite que caen con llamas de dos lámparas encendidas.
5.42.24
आत्मनः सदृशान् वीरान् किंकरान्नाम राक्षसान्।
व्यादिदेश महातेजा निग्रहार्थं हनूमतः ॥ ५.४२.२४ ॥
El de gran esplendor ordenó a sus propios héroes rākṣasa, llamados Kiṅkara, que sometieran a Hanumān.
5.42.25
तेषामशीतिसाहस्रं किंकराणां तरस्विनाम्।
निर्ययुर्भवनात् तस्मात् कूटमुद्गरपाणयः ॥ ५.४२.२५ ॥
Ochenta mil de aquellos veloces sirvientes, los rākṣasas Kiṅkara, con mazas de hierro y mazos en las manos, salieron de aquel palacio.
5.42.26
महोदरा महादंष्ट्रा घोररूपा महाबलाः।
युद्धाभिमनसः सर्वे हनूमद्ग्रहणोन्मुखाः ॥ ५.४२.२६ ॥
De grandes vientres, grandes colmillos y formas terribles, poderosos y con la mente puesta en la batalla, todos ansiaban apresar a Hanumān.
5.42.27
ते कपिं तं समासाद्य तोरणस्थमवस्थितम्।
अभिपेतुर्महावेगाः पतंगा इव पावकम् ॥ ५.४२.२७ ॥
Al llegar junto a aquel mono que estaba de pie en el arco de la puerta, los rākṣasas de gran velocidad se abalanzaron sobre él como polillas sobre el fuego.
5.42.28
ते गदाभिर्विचित्राभिः परिघैः काञ्चनाङ्गदैः।
आजग्मुर्वानरश्रेष्ठं शरैरादित्यसंनिभैः ॥ ५.४२.२८ ॥
Con mazas variopintas, barras de hierro adornadas con brazaletes de oro y flechas brillantes como el sol, avanzaron contra aquel mejor de los monos.
5.42.29
मुद्गरैः पट्टिशैः शूलैः प्रासतोमरपाणयः।
परिवार्य हनूमन्तं सहसा तस्थुरग्रतः ॥ ५.४२.२९ ॥
Con mazos, espadas de doble filo y lanzas, y con jabalinas y picas en las manos, rodearon a Hanumān y de pronto se plantaron ante él.
5.42.30
हनूमानपि तेजस्वी श्रीमान् पर्वतसंनिभः।
क्षितावाविद्ध्य लाङ्गूलं ननाद च महाध्वनिम् ॥ ५.४२.३० ॥
Hanumān también, radiante y glorioso, se mantuvo firme como una montaña; golpeó su cola contra el suelo y lanzó un poderoso rugido.
5.42.31
स भूत्वा तु महाकायो हनूमान् मारुतात्मजः।
पुच्छमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन् ॥ ५.४२.३१ ॥
Tomando un cuerpo enorme, Hanumān, hijo del Viento, golpeó su cola y llenó Laṅkā con el estruendo.
5.42.32
तस्यास्फोटितशब्देन महता चानुनादिना।
पेतुर्विहङ्गा गगनादुच्चैश्चेदमघोषयत् ॥ ५.४२.३२ ॥
Al estruendo de aquel gran chasquido resonante, las aves cayeron del cielo, y él proclamó esto en voz alta.
5.42.33
जयत्यतिबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः ॥ ५.४२.३३ ॥
¡Victorioso sea el muy poderoso Rāma, y victorioso el gran Lakṣmaṇa; victorioso sea el rey Sugrīva, protegido por el Rāghava!
5.42.34
दासोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
हनूमान् शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः ॥ ५.४२.३४ ॥
Soy siervo de Rāma, señor de Kosala, cuyas obras no conocen el cansancio. Soy Hanumān, hijo del Viento, el destructor de los ejércitos enemigos.
5.42.35
न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत्।
शिलाभिश्च प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः ॥ ५.४२.३५ ॥
En la batalla, ni mil Rāvaṇas serían rival para mí, pues los golpeo miles de veces con rocas y árboles.
5.42.36
अर्दयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम्।
समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम् ॥ ५.४२.३६ ॥
Tras aplastar la ciudad de Laṅkā y rendir homenaje a Maithilī, partiré con mi misión cumplida, mientras todos los rākṣasas miran.
5.42.37
तस्य संनादशब्देन तेऽभवन् भयशङ्किताः।
ददृशुश्च हनूमन्तं संध्यामेघमिवोन्नतम् ॥ ५.४२.३७ ॥
Al oír el estruendo de su rugido se llenaron de temor y sobresalto, y vieron a Hanumān alzarse alto como una nube del atardecer.
5.42.38
स्वामिसंदेशनिःशङ्कास्ततस्ते राक्षसाः कपिम्।
चित्रैः प्रहरणैर्भीमैरभिपेतुस्ततस्ततः ॥ ५.४२.३८ ॥
Entonces, sin temor por la orden de su señor, aquellos rākṣasas atacaron al mono por todos lados con armas variadas y terribles.
5.42.39
स तैः परिवृतः शूरैः सर्वतः स महाबलः।
आससादायसं भीमं परिघं तोरणाश्रितम् ॥ ५.४२.३९ ॥
Rodeado por todos lados de aquellos valientes rākṣasas, el de gran fuerza tomó la terrible maza de hierro (parigha) que estaba junto a la puerta.
5.42.40
स तं परिघमादाय जघान रजनीचरान्।
सपन्नगमिवादाय स्फुरन्तं विनतासुतः ॥ ५.४२.४० ॥
Tomando aquella maza, derribó a los rākṣasas nocturnos, como el hijo de Vinatā, Garuḍa, atrapa y mata a una serpiente que se retuerce.
5.42.41
विचचाराम्बरे वीरः परिगृह्य च मारुतिः।
सूदयामास वज्रेण दैत्यानिव सहस्रदृक् ॥ ५.४२.४१ ॥
Moviéndose por el cielo y empuñando aquella maza, el héroe Mārutí dio muerte a los rākṣasas, como Indra, el de los mil ojos, mata a los daityas con su rayo.
5.42.42
स हत्वा राक्षसान् वीरः किंकरान् मारुतात्मजः।
युद्धाकाङ्क्षी महावीरस्तोरणं समवस्थितः ॥ ५.४२.४२ ॥
Tras dar muerte a los rākṣasas sirvientes, aquel héroe, hijo del Viento, ansioso de batalla, el gran héroe se mantuvo firme en la entrada.
5.42.43
ततस्तस्माद् भयान्मुक्ताः कतिचित्तत्र राक्षसाः।
निहतान् किंकरान् सर्वान् रावणाय न्यवेदयन् ॥ ५.४२.४३ ॥
Entonces algunos rākṣasas que escaparon de aquel temor informaron a Rāvaṇa de que todos los sirvientes habían sido muertos.
5.42.44
स राक्षसानां निहतं महाबलं
निशम्य राजा परिवृत्तलोचनः।
समादिदेशाप्रतिमं पराक्रमे
प्रहस्तपुत्रं समरे सुदुर्जयम् ॥ ५.४२.४४ ॥
Al oír que el poderoso ejército de los rākṣasas había sido muerto, el rey, con los ojos encendidos de furia, ordenó al hijo de Prahasta, incomparable en valor y muy difícil de vencer en la batalla.