வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.42.1
ततः पक्षिनिनादेन वृक्षभङ्गस्वनेन च।
बभूवुस्त्राससम्भ्रान्ताः सर्वे लङ्कानिवासिनः ॥ ५.४२.१ ॥
அப்போது பறவைகளின் கூச்சலாலும் மரங்கள் முறியும் ஓசையாலும் லங்கையில் வசித்த அனைவரும் அச்சத்தால் திகைத்துப் போயினர்.
5.42.2
विद्रुताश्च भयत्रस्ता विनेदुर्मृगपक्षिणः।
रक्षसां च निमित्तानि क्रूराणि प्रतिपेदिरे ॥ ५.४२.२ ॥
பயத்தால் நடுங்கி ஓடிய மான்களும் பறவைகளும் கதறின; அரக்கர்கள் கொடிய சகுனங்களைக் கண்டனர்.
5.42.3
ततो गतायां निद्रायां राक्षस्यो विकृताननाः।
तद् वनं ददृशुर्भग्नं तं च वीरं महाकपिम् ॥ ५.४२.३ ॥
பின்னர் தூக்கம் நீங்கியதும் விகாரமான முகம் கொண்ட அரக்கிகள் அந்தச் சோலை சிதைந்ததையும், அந்த வீரமிக்க மகாகபியையும் கண்டனர்.
5.42.4
स ता दृष्ट्वा महाबाहुर्महासत्त्वो महाबलः।
चकार सुमहद्रूपं राक्षसीनां भयावहम् ॥ ५.४२.४ ॥
அவர்களைக் கண்ட அந்த மகாபாகுவும், மகாசத்துவமும், மகாபலமும் கொண்டவன் அரக்கிகளுக்கு அச்சம் தரும் மிகப்பெரிய வடிவை எடுத்தான்.
5.42.5
ततस्तु गिरिसंकाशमतिकायं महाबलम्।
राक्षस्यो वानरं दृष्ट्वा पप्रच्छुर्जनकात्मजाम् ॥ ५.४२.५ ॥
பின்னர் மலைபோன்ற பெரும் உடலும் மகா பலமும் கொண்ட அந்த வானரத்தைக் கண்ட அரக்கிகள் ஜனகரின் மகளிடம் கேட்டனர்.
5.42.6
कोऽयं कस्य कुतो वायं किंनिमित्तमिहागतः।
कथं त्वया सहानेन संवादः कृत इत्युत ॥ ५.४२.६ ॥
இவன் யார்? இவன் யாருடையவன்? எங்கிருந்து, எதற்காக இங்கு வந்தான்? இவனுடன் நீ எப்படி பேசினாய்?
5.42.7
आचक्ष्व नो विशालाक्षि मा भूत्ते सुभगे भयम्।
संवादमसितापाङ्गि त्वया किं कृतवानयम् ॥ ५.४२.७ ॥
விசாலமான கண்களை உடையவளே, எங்களுக்குச் சொல். அழகியே, உனக்கு அச்சம் வேண்டாம். கருங்கண் கொண்டவளே, இவன் உன்னுடன் என்ன உரையாடினான்?
5.42.8
अथाब्रवीत् तदा साध्वी सीता सर्वाङ्गशोभना।
रक्षसां कामरूपाणां विज्ञाने का गतिर्मम ॥ ५.४२.८ ॥
அப்போது அனைத்து அங்கங்களிலும் அழகிய நல்லொழுக்கமுள்ள சீதை சொன்னாள்: விருப்பம்போல் உருவம் எடுக்கும் அரக்கர்களைப் பற்றி அறிய எனக்கு என்ன வழி உள்ளது?
5.42.9
यूयमेवास्य जानीत योऽयं यद् वा करिष्यति।
अहिरेव ह्यहेः पादान् विजानाति न संशयः ॥ ५.४२.९ ॥
இவன் யார், இவன் என்ன செய்வான் என்பதை நீங்களே அறிவீர்கள். பாம்புதான் பாம்பின் காலடிகளை அறியும்; இதில் ஐயமில்லை.
5.42.10
अहमप्यतिभीतास्मि नैव जानामि को ह्ययम्।
वेद्मि राक्षसमेवैनं कामरूपिणमागतम् ॥ ५.४२.१० ॥
நானும் மிகவும் அஞ்சியிருக்கிறேன்; இவன் யார் என்று எனக்குத் தெரியாது. விருப்பம்போல் உருவம் எடுக்கும் ஓர் அரக்கன் இங்கு வந்திருக்கிறான் என்பதை மட்டுமே நான் அறிவேன்.
5.42.11
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा राक्षस्यो विद्रुता द्रुतम्।
स्थिताः काश्चिद्गताः काश्चिद् रावणाय निवेदितुम् ॥ ५.४२.११ ॥
வைதேஹியின் சொற்களைக் கேட்டு அரக்கிகள் விரைந்து ஓடினர்; சிலர் அங்கேயே நின்றனர், சிலர் ராவணனுக்குத் தெரிவிக்கச் சென்றனர்.
5.42.12
रावणस्य समीपे तु राक्षस्यो विकृताननाः।
विरूपं वानरं भीमं रावणाय न्यवेदिषुः ॥ ५.४२.१२ ॥
ஆனால் ராவணனின் அருகில், விகாரமான முகங்களுடைய அரக்கிகள் ராவணனுக்கு அந்தக் கொடிய, அருவருப்பான குரங்கைப் பற்றித் தெரிவித்தனர்.
5.42.13
अशोकवनिकामध्ये राजन् भीमवपुः कपिः।
सीतया कृतसंवादस्तिष्ठत्यमितविक्रमः ॥ ५.४२.१३ ॥
அரசே! அசோக வனத்தின் நடுவே பயங்கரமான உடலுடைய அந்த வானரன், எல்லையற்ற வலிமை கொண்டவன், சீதையுடன் உரையாடியபடி இருக்கிறான்.
5.42.14
न च तं जानकी सीता हरिं हरिणलोचना।
अस्माभिर्बहुधा पृष्टा निवेदयितुमिच्छति ॥ ५.४२.१४ ॥
மானின் கண்கள் கொண்ட ஜானகி சீதை, நாங்கள் பலமுறை கேட்டும் அந்த வானரனைப் பற்றி எதுவும் சொல்ல விரும்பவில்லை.
5.42.15
वासवस्य भवेद् दूतो दूतो वैश्रवणस्य वा।
प्रेषितो वापि रामेण सीतान्वेषणकाङ्क्षया ॥ ५.४२.१५ ॥
அவன் இந்திரனின் தூதனாக இருக்கலாம், அல்லது குபேரனின் தூதனாக இருக்கலாம்; அல்லது சீதையைத் தேடும் விருப்பத்தால் ராமனாலேயே அனுப்பப்பட்டவனாக இருக்கலாம்.
5.42.16
तेनैवाद्भुतरूपेण यत्तत्तव मनोहरम्।
नानामृगगणाकीर्णं प्रमृष्टं प्रमदावनम् ॥ ५.४२.१६ ॥
அந்த அற்புத உருவம் கொண்டவனே உன் அழகிய பிரமதா வனத்தை, பல மான் கூட்டங்கள் நிறைந்த அதை, முற்றிலும் அழித்துவிட்டான்.
5.42.17
न तत्र कश्चिदुद्देशो यस्तेन न विनाशितः।
यत्र सा जानकी देवी स तेन न विनाशितः ॥ ५.४२.१७ ॥
அங்கே அவனால் அழிக்கப்படாத ஓர் இடமும் இல்லை; தேவி ஜானகி இருக்கும் இடத்தை மட்டுமே அவன் அழிக்கவில்லை.
5.42.18
जानकीरक्षणार्थं वा श्रमाद् वा नोपलक्ष्यते।
अथवा कः श्रमस्तस्य सैव तेनाभिरक्षिता ॥ ५.४२.१८ ॥
ஜானகியைக் காக்கும் பொருட்டோ, சோர்வினாலோ இது தெரியவில்லை; அல்லது அவனுக்கு என்ன சோர்வு? அவளே அவனால் பாதுகாக்கப்படுகிறாள்.
5.42.19
चारुपल्लवपत्राढ्यं यं सीता स्वयमास्थिता।
प्रवृद्धः शिंशपावृक्षः स च तेनाभिरक्षितः ॥ ५.४२.१९ ॥
அழகிய தளிர்களும் இலைகளும் நிறைந்த, சீதை தானே அமர்ந்திருந்த அந்தப் பெரிய சிம்சபா மரம்; அதை அவன் காத்தான்.
5.42.20
तस्योग्ररूपस्योग्रं त्वं दण्डमाज्ञातुमर्हसि।
सीता सम्भाषिता येन वनं तेन विनाशितम् ॥ ५.४२.२० ॥
அந்தக் கொடிய உருவம் கொண்டவனுக்குக் கடுமையான தண்டனையை நீ ஆணையிட வேண்டும்; சீதையுடன் பேசியவனும், வனத்தை அழித்தவனும் அவனே.
5.42.21
मनःपरिगृहीतां तां तव रक्षोगणेश्वर।
कः सीतामभिभाषेत यो न स्यात् त्यक्तजीवितः ॥ ५.४२.२१ ॥
அரக்கர் கூட்டத் தலைவனே! உன் மனம் கவர்ந்த அந்தச் சீதையிடம், உயிரைத் துறக்காதவன் யார் பேச முடியும்?
5.42.22
राक्षसीनां वचः श्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
चिताग्निरिव जज्वाल कोपसंवर्तितेक्षणः ॥ ५.४२.२२ ॥
அரக்கியரின் சொற்களைக் கேட்ட அரக்கர் அரசன் ராவணன், சிதை நெருப்பைப் போல எரிந்தான்; கோபத்தால் அவன் கண்கள் சுழன்றன.
5.42.23
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रुबिन्दवः।
दीप्ताभ्यामिव दीपाभ्यां सार्चिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ५.४२.२३ ॥
கோபம் கொண்ட அவனுடைய கண்களிலிருந்து கண்ணீர்த்துளிகள் விழுந்தன; எரியும் இரண்டு விளக்குகளிலிருந்து சுடருடன் எண்ணெய்த்துளிகள் சிந்துவது போல.
5.42.24
आत्मनः सदृशान् वीरान् किंकरान्नाम राक्षसान्।
व्यादिदेश महातेजा निग्रहार्थं हनूमतः ॥ ५.४२.२४ ॥
மகா தேஜஸ்வியான அவன், தனக்குச் சமமான வீரர்களாகிய 'கிங்கரர்' என்ற அரக்கர்களை ஹனுமானைப் பிடிக்கும்படி ஆணையிட்டான்.
5.42.25
तेषामशीतिसाहस्रं किंकराणां तरस्विनाम्।
निर्ययुर्भवनात् तस्मात् कूटमुद्गरपाणयः ॥ ५.४२.२५ ॥
அவர்களில் எண்பதினாயிரம் வேகமுள்ள கிங்கர அரக்கர்கள் இரும்பு கதைகளும் உலக்கைகளும் கையில் ஏந்தி அந்த மாளிகையிலிருந்து வெளியேறினர்.
5.42.26
महोदरा महादंष्ट्रा घोररूपा महाबलाः।
युद्धाभिमनसः सर्वे हनूमद्ग्रहणोन्मुखाः ॥ ५.४२.२६ ॥
பெரிய வயிறும் பெரிய கோரைப்பற்களும் பயங்கர உருவமும் மிகு வலிமையும் கொண்ட அவர்கள் அனைவரும் போரில் ஆர்வமுடையவர்களாய், அனுமனைப் பிடிக்கத் துடித்தனர்.
5.42.27
ते कपिं तं समासाद्य तोरणस्थमवस्थितम्।
अभिपेतुर्महावेगाः पतंगा इव पावकम् ॥ ५.४२.२७ ॥
வாயிலில் நின்றிருந்த அந்தக் குரங்கை அடைந்து, அந்த மிக வேகமுள்ள அரக்கர்கள் நெருப்பின் மேல் விட்டில்கள் விழுவதுபோல் அவன் மேல் பாய்ந்தனர்.
5.42.28
ते गदाभिर्विचित्राभिः परिघैः काञ्चनाङ्गदैः।
आजग्मुर्वानरश्रेष्ठं शरैरादित्यसंनिभैः ॥ ५.४२.२८ ॥
அவர்கள் பலவண்ண கதைகளும் பொன் அணிகலன்கள் பூண்ட பரிகங்களும் சூரியனைப் போன்ற அம்புகளும் கொண்டு அந்த வானரச் சிறந்தவனை நோக்கி வந்தனர்.
5.42.29
मुद्गरैः पट्टिशैः शूलैः प्रासतोमरपाणयः।
परिवार्य हनूमन्तं सहसा तस्थुरग्रतः ॥ ५.४२.२९ ॥
உலக்கைகளும் பட்டிசங்களும் சூலங்களும் கையில் பிராசமும் தோமரமும் ஏந்தி, அவர்கள் அனுமனைச் சூழ்ந்து திடீரென்று அவனுக்கு முன்னால் நின்றனர்.
5.42.30
हनूमानपि तेजस्वी श्रीमान् पर्वतसंनिभः।
क्षितावाविद्ध्य लाङ्गूलं ननाद च महाध्वनिम् ॥ ५.४२.३० ॥
ஒளிமிக்க அழகிய அனுமனும் மலையைப் போல் நின்று, வாலைத் தரையில் அடித்து மாபெரும் முழக்கம் செய்தான்.
5.42.31
स भूत्वा तु महाकायो हनूमान् मारुतात्मजः।
पुच्छमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन् ॥ ५.४२.३१ ॥
அந்த மகாகாயனான மாருதியின் மகன் ஹனுமான், தன் வாலை அடித்து ஒலியெழுப்பி லங்கையை அந்த ஒலியால் நிரப்பினார்.
5.42.32
तस्यास्फोटितशब्देन महता चानुनादिना।
पेतुर्विहङ्गा गगनादुच्चैश्चेदमघोषयत् ॥ ५.४२.३२ ॥
அந்தப் பெரிய எதிரொலிக்கும் அடியோசையால் பறவைகள் வானிலிருந்து விழுந்தன; அவர் உரத்த குரலில் இதை அறிவித்தார்.
5.42.33
जयत्यतिबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः ॥ ५.४२.३३ ॥
மிகுந்த வலிமையுள்ள ராமர் வெற்றி பெறட்டும், மகாபலசாலி லக்ष्मணரும் வெற்றி பெறட்டும்; ராகவனால் காக்கப்படும் அரசன் சுக்ரீவனும் வெற்றி பெறட்டும்.
5.42.34
दासोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
हनूमान् शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः ॥ ५.४२.३४ ॥
நான் கோசல மன்னர் ராமரின் சேவகன்; அவரது செயல்கள் களைப்பற்றவை. நான் மாருதியின் மகன் ஹனுமான், பகைவர் படைகளை அழிப்பவன்.
5.42.35
न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत्।
शिलाभिश्च प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः ॥ ५.४२.३५ ॥
போரில் ஆயிரம் ராவணர்களும் எனக்கு நிகராக நிற்க முடியாது; கற்களாலும் மரங்களாலும் ஆயிரம் முறை தாக்கும் என்னை.
5.42.36
अर्दयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम्।
समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम् ॥ ५.४२.३६ ॥
லங்கை நகரைச் சிதைத்து, மைதிலியை வணங்கி, அனைத்து அரக்கர்களும் பார்க்கையில், என் நோக்கம் நிறைவேறி நான் செல்வேன்.
5.42.37
तस्य संनादशब्देन तेऽभवन् भयशङ्किताः।
ददृशुश्च हनूमन्तं संध्यामेघमिवोन्नतम् ॥ ५.४२.३७ ॥
அவனுடைய முழக்கத்தின் ஒலியால் அவர்கள் அச்சமும் ஐயமும் கொண்டனர்; அந்தி மேகம் போல உயர்ந்து நின்ற ஹனுமானை அவர்கள் கண்டனர்.
5.42.38
स्वामिसंदेशनिःशङ्कास्ततस्ते राक्षसाः कपिम्।
चित्रैः प्रहरणैर्भीमैरभिपेतुस्ततस्ततः ॥ ५.४२.३८ ॥
தங்கள் அரசனின் கட்டளையால் அஞ்சாதவர்களாகி, அந்த அரக்கர்கள் குரங்கை பலவிதமான கொடிய ஆயுதங்களுடன் எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் தாக்கினர்.
5.42.39
स तैः परिवृतः शूरैः सर्वतः स महाबलः।
आससादायसं भीमं परिघं तोरणाश्रितम् ॥ ५.४२.३९ ॥
வீரர்களான அந்த அரக்கர்களால் எல்லா பக்கங்களிலும் சூழப்பட்ட அந்த மகாபலசாலி, வாயிலருகே கிடந்த பயங்கரமான இரும்பு உலக்கையை எடுத்தான்.
5.42.40
स तं परिघमादाय जघान रजनीचरान्।
सपन्नगमिवादाय स्फुरन्तं विनतासुतः ॥ ५.४२.४० ॥
அந்தப் உலக்கையை எடுத்து அவன் இரவுலாவிகளான அரக்கர்களை அடித்து வீழ்த்தினான்; வினதையின் மகன் கருடன் துடிக்கும் பாம்பைப் பற்றிக் கொல்வது போல.
5.42.41
विचचाराम्बरे वीरः परिगृह्य च मारुतिः।
सूदयामास वज्रेण दैत्यानिव सहस्रदृक् ॥ ५.४२.४१ ॥
வீரனான மாருதி வானில் சுழன்று அந்தப் உலக்கையைப் பற்றிக்கொண்டு அரக்கர்களைக் கொன்றான்; ஆயிரங்கண்ணன் இந்திரன் வஜ்ரத்தால் அசுரர்களை அழிப்பது போல.
5.42.42
स हत्वा राक्षसान् वीरः किंकरान् मारुतात्मजः।
युद्धाकाङ्क्षी महावीरस्तोरणं समवस्थितः ॥ ५.४२.४२ ॥
அந்த வீரனான மாருதியின் மகன், கிங்கர அரக்கர்களைக் கொன்று, போரை விரும்பியவனாய், அந்த மகாவீரன் வாயிலில் நின்றான்.
5.42.43
ततस्तस्माद् भयान्मुक्ताः कतिचित्तत्र राक्षसाः।
निहतान् किंकरान् सर्वान् रावणाय न्यवेदयन् ॥ ५.४२.४३ ॥
அப்போது அந்த பயத்திலிருந்து தப்பிய சில அரக்கர்கள் அங்கே கொல்லப்பட்ட அனைத்து ஏவலர்களையும் ராவணனுக்குத் தெரிவித்தனர்.
5.42.44
स राक्षसानां निहतं महाबलं
निशम्य राजा परिवृत्तलोचनः।
समादिदेशाप्रतिमं पराक्रमे
प्रहस्तपुत्रं समरे सुदुर्जयम् ॥ ५.४२.४४ ॥
அரக்கர்களின் அந்த மகாபலம் கொண்ட படை அழிக்கப்பட்டதைக் கேட்ட அரசன் கோபத்தால் கண்கள் சுழல, போரில் வெல்ல முடியாத, ஒப்பற்ற வீரம் கொண்ட பிரஹஸ்தனின் மகனுக்கு ஆணையிட்டான்.