Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.42.1
ततः पक्षिनिनादेन वृक्षभङ्गस्वनेन च।
बभूवुस्त्राससम्भ्रान्ताः सर्वे लङ्कानिवासिनः ॥ ५.४२.१ ॥
Então, com os gritos dos pássaros e o estrondo das árvores quebradas, todos os habitantes de Laṅkā ficaram aterrorizados e confusos.
5.42.2
विद्रुताश्च भयत्रस्ता विनेदुर्मृगपक्षिणः।
रक्षसां च निमित्तानि क्रूराणि प्रतिपेदिरे ॥ ५.४२.२ ॥
Fugindo e aterrorizados, os veados e as aves gritaram, e os rākṣasas perceberam presságios terríveis.
5.42.3
ततो गतायां निद्रायां राक्षस्यो विकृताननाः।
तद् वनं ददृशुर्भग्नं तं च वीरं महाकपिम् ॥ ५.४२.३ ॥
Então, quando o sono passou, as rākṣasīs de rostos disformes viram aquele bosque destruído e aquele herói, o grande macaco.
5.42.4
स ता दृष्ट्वा महाबाहुर्महासत्त्वो महाबलः।
चकार सुमहद्रूपं राक्षसीनां भयावहम् ॥ ५.४२.४ ॥
Ao vê-las, aquele de grandes braços, grande espírito e grande força assumiu uma forma imensa que inspirou terror nas rākṣasīs.
5.42.5
ततस्तु गिरिसंकाशमतिकायं महाबलम्।
राक्षस्यो वानरं दृष्ट्वा पप्रच्छुर्जनकात्मजाम् ॥ ५.४२.५ ॥
Então as rākṣasīs, vendo aquele macaco de corpo enorme como uma montanha e de grande força, perguntaram à filha de Janaka.
5.42.6
कोऽयं कस्य कुतो वायं किंनिमित्तमिहागतः।
कथं त्वया सहानेन संवादः कृत इत्युत ॥ ५.४२.६ ॥
Quem é este? De quem é ele? De onde e com que propósito veio aqui? E como conversaste com ele?
5.42.7
आचक्ष्व नो विशालाक्षि मा भूत्ते सुभगे भयम्।
संवादमसितापाङ्गि त्वया किं कृतवानयम् ॥ ५.४२.७ ॥
Diga-nos, de olhos grandes; que não haja medo para ti, afortunada. Mulher de olhar escuro, que conversa este teve contigo?
5.42.8
अथाब्रवीत् तदा साध्वी सीता सर्वाङ्गशोभना।
रक्षसां कामरूपाणां विज्ञाने का गतिर्मम ॥ ५.४२.८ ॥
Então Sītā, a virtuosa, bela em todos os membros, disse: "Que meio tenho eu para conhecer os rākṣasas que tomam a forma que querem?"
5.42.9
यूयमेवास्य जानीत योऽयं यद् वा करिष्यति।
अहिरेव ह्यहेः पादान् विजानाति न संशयः ॥ ५.४२.९ ॥
Vós mesmas deveis saber quem é este e o que fará; pois a serpente conhece as pegadas da serpente, não há dúvida.
5.42.10
अहमप्यतिभीतास्मि नैव जानामि को ह्ययम्।
वेद्मि राक्षसमेवैनं कामरूपिणमागतम् ॥ ५.४२.१० ॥
Eu também estou muito assustada, e não sei quem é este; sei apenas que um rākṣasa, que toma a forma que quer, veio aqui.
5.42.11
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा राक्षस्यो विद्रुता द्रुतम्।
स्थिताः काश्चिद्गताः काश्चिद् रावणाय निवेदितुम् ॥ ५.४२.११ ॥
Ao ouvir as palavras de Vaidehī, as rākṣasīs fugiram rapidamente; algumas ficaram ali, e outras foram informar Rāvaṇa.
5.42.12
रावणस्य समीपे तु राक्षस्यो विकृताननाः।
विरूपं वानरं भीमं रावणाय न्यवेदिषुः ॥ ५.४२.१२ ॥
Mas, na presença de Rāvaṇa, as rākṣasīs de rostos deformados informaram a Rāvaṇa sobre aquele macaco terrível e hediondo.
5.42.13
अशोकवनिकामध्ये राजन् भीमवपुः कपिः।
सीतया कृतसंवादस्तिष्ठत्यमितविक्रमः ॥ ५.४२.१३ ॥
Ó rei, no meio do bosque de Aśoka está aquele macaco de corpo terrível e valor imensurável, que conversou com Sītā.
5.42.14
न च तं जानकी सीता हरिं हरिणलोचना।
अस्माभिर्बहुधा पृष्टा निवेदयितुमिच्छति ॥ ५.४२.१४ ॥
E Jānakī Sītā, de olhos de gazela, não quer revelar nada sobre aquele macaco, embora a tenhamos interrogado muitas vezes.
5.42.15
वासवस्य भवेद् दूतो दूतो वैश्रवणस्य वा।
प्रेषितो वापि रामेण सीतान्वेषणकाङ्क्षया ॥ ५.४२.१५ ॥
Pode ser um mensageiro de Indra, ou um mensageiro de Kubera; ou então foi enviado pelo próprio Rāma, no desejo de procurar Sītā.
5.42.16
तेनैवाद्भुतरूपेण यत्तत्तव मनोहरम्।
नानामृगगणाकीर्णं प्रमृष्टं प्रमदावनम् ॥ ५.४२.१६ ॥
Foi exatamente aquele de forma prodigiosa que arrasou por completo o teu agradável bosque de prazer, povoado de muitos rebanhos de animais e cervos.
5.42.17
न तत्र कश्चिदुद्देशो यस्तेन न विनाशितः।
यत्र सा जानकी देवी स तेन न विनाशितः ॥ ५.४२.१७ ॥
Não há ali nenhum lugar que ele não tenha destruído; apenas o lugar onde está a deusa Jānakī, esse ele não destruiu.
5.42.18
जानकीरक्षणार्थं वा श्रमाद् वा नोपलक्ष्यते।
अथवा कः श्रमस्तस्य सैव तेनाभिरक्षिता ॥ ५.४२.१८ ॥
Não se percebe se isto é para proteger Jānakī ou por cansaço; ou que cansaço poderia ele ter? Ela mesma é protegida por ele.
5.42.19
चारुपल्लवपत्राढ्यं यं सीता स्वयमास्थिता।
प्रवृद्धः शिंशपावृक्षः स च तेनाभिरक्षितः ॥ ५.४२.१९ ॥
A grande árvore śiṃśapā, rica em belos brotos tenros e folhas, sob a qual a própria Sītā se sentara; e ele a havia protegido.
5.42.20
तस्योग्ररूपस्योग्रं त्वं दण्डमाज्ञातुमर्हसि।
सीता सम्भाषिता येन वनं तेन विनाशितम् ॥ ५.४२.२० ॥
Deves ordenar um castigo severo para aquele de forma feroz, que falou com Sītā e destruiu o bosque.
5.42.21
मनःपरिगृहीतां तां तव रक्षोगणेश्वर।
कः सीतामभिभाषेत यो न स्यात् त्यक्तजीवितः ॥ ५.४२.२१ ॥
Ó senhor das hostes rākṣasa! A Sītā, que tua mente acolheu, quem ousaria falar, senão quem já tivesse entregado a vida?
5.42.22
राक्षसीनां वचः श्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
चिताग्निरिव जज्वाल कोपसंवर्तितेक्षणः ॥ ५.४२.२२ ॥
Ao ouvir as palavras das rākṣasī, Rāvaṇa, senhor dos rākṣasa, incendiou-se como uma pira funerária, os olhos revirando de ira.
5.42.23
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रुबिन्दवः।
दीप्ताभ्यामिव दीपाभ्यां सार्चिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ५.४२.२३ ॥
Dos olhos do irado caíram gotas de lágrimas, como gotas de óleo caindo com chamas de duas lâmpadas acesas.
5.42.24
आत्मनः सदृशान् वीरान् किंकरान्नाम राक्षसान्।
व्यादिदेश महातेजा निग्रहार्थं हनूमतः ॥ ५.४२.२४ ॥
O de grande esplendor ordenou que os seus próprios heróis rākṣasa, chamados Kiṃkara, dominassem Hanumān.
5.42.25
तेषामशीतिसाहस्रं किंकराणां तरस्विनाम्।
निर्ययुर्भवनात् तस्मात् कूटमुद्गरपाणयः ॥ ५.४२.२५ ॥
Oitenta mil daqueles velozes servos, os rākṣasas Kiṅkara, com maças de ferro e malhos nas mãos, saíram daquele palácio.
5.42.26
महोदरा महादंष्ट्रा घोररूपा महाबलाः।
युद्धाभिमनसः सर्वे हनूमद्ग्रहणोन्मुखाः ॥ ५.४२.२६ ॥
De grandes barrigas, grandes presas e formas terríveis, poderosos e com a mente voltada para a batalha, todos ansiavam por capturar Hanumān.
5.42.27
ते कपिं तं समासाद्य तोरणस्थमवस्थितम्।
अभिपेतुर्महावेगाः पतंगा इव पावकम् ॥ ५.४२.२७ ॥
Chegando àquele macaco de pé no arco do portão, os rākṣasas, de grande velocidade, lançaram-se sobre ele como mariposas sobre o fogo.
5.42.28
ते गदाभिर्विचित्राभिः परिघैः काञ्चनाङ्गदैः।
आजग्मुर्वानरश्रेष्ठं शरैरादित्यसंनिभैः ॥ ५.४२.२८ ॥
Com maças variadas, barras de ferro adornadas com braçadeiras de ouro e flechas brilhantes como o sol, vieram contra aquele melhor dos macacos.
5.42.29
मुद्गरैः पट्टिशैः शूलैः प्रासतोमरपाणयः।
परिवार्य हनूमन्तं सहसा तस्थुरग्रतः ॥ ५.४२.२९ ॥
Com malhos, espadas de dois gumes e lanças, e com dardos e piques nas mãos, cercaram Hanumān e de repente postaram-se diante dele.
5.42.30
हनूमानपि तेजस्वी श्रीमान् पर्वतसंनिभः।
क्षितावाविद्ध्य लाङ्गूलं ननाद च महाध्वनिम् ॥ ५.४२.३० ॥
Hanumān também, radiante e glorioso, manteve-se firme como uma montanha; bateu a cauda contra o chão e soltou um poderoso rugido.
5.42.31
स भूत्वा तु महाकायो हनूमान् मारुतात्मजः।
पुच्छमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन् ॥ ५.४२.३१ ॥
Tornando-se de corpo enorme, Hanumān, filho do Vento, estalou a cauda e encheu Laṅkā com o estrondo.
5.42.32
तस्यास्फोटितशब्देन महता चानुनादिना।
पेतुर्विहङ्गा गगनादुच्चैश्चेदमघोषयत् ॥ ५.४२.३२ ॥
Ao estrondo desse grande estalo ressonante, as aves caíram do céu, e ele proclamou isto em alta voz.
5.42.33
जयत्यतिबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः ॥ ५.४२.३३ ॥
Vitorioso seja o poderosíssimo Rāma, e vitorioso o grande Lakṣmaṇa; vitorioso seja o rei Sugrīva, protegido pelo Rāghava!
5.42.34
दासोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
हनूमान् शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः ॥ ५.४२.३४ ॥
Sou servo de Rāma, senhor de Kosala, cujas obras não conhecem cansaço. Sou Hanumān, filho do Vento, o destruidor dos exércitos inimigos.
5.42.35
न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत्।
शिलाभिश्च प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः ॥ ५.४२.३५ ॥
Na batalha, nem mil Rāvaṇas seriam páreo para mim, pois os golpeio milhares de vezes com rochas e árvores.
5.42.36
अर्दयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम्।
समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम् ॥ ५.४२.३६ ॥
Tendo arrasado a cidade de Laṅkā e prestado homenagem a Maithilī, partirei com a missão cumprida, enquanto todos os rākṣasas observam.
5.42.37
तस्य संनादशब्देन तेऽभवन् भयशङ्किताः।
ददृशुश्च हनूमन्तं संध्यामेघमिवोन्नतम् ॥ ५.४२.३७ ॥
Ao som do seu rugido ficaram aterrorizados e alarmados, e viram Hanumān erguido alto como uma nuvem do entardecer.
5.42.38
स्वामिसंदेशनिःशङ्कास्ततस्ते राक्षसाः कपिम्।
चित्रैः प्रहरणैर्भीमैरभिपेतुस्ततस्ततः ॥ ५.४२.३८ ॥
Então, destemidos pela ordem de seu senhor, aqueles rākṣasas atacaram o macaco por todos os lados com armas variadas e terríveis.
5.42.39
स तैः परिवृतः शूरैः सर्वतः स महाबलः।
आससादायसं भीमं परिघं तोरणाश्रितम् ॥ ५.४२.३९ ॥
Cercado por todos os lados por aqueles valentes rākṣasas, o de grande força apanhou a terrível clava de ferro (parigha) que estava encostada à porta.
5.42.40
स तं परिघमादाय जघान रजनीचरान्।
सपन्नगमिवादाय स्फुरन्तं विनतासुतः ॥ ५.४२.४० ॥
Empunhando aquela clava, derrubou os rākṣasas noturnos, como Garuḍa, filho de Vinatā, agarra e mata uma serpente que se contorce.
5.42.41
विचचाराम्बरे वीरः परिगृह्य च मारुतिः।
सूदयामास वज्रेण दैत्यानिव सहस्रदृक् ॥ ५.४२.४१ ॥
Movendo-se pelo céu e empunhando aquela clava, o herói Mārutí abateu os rākṣasas, como Indra, o de mil olhos, abate os daityas com seu raio.
5.42.42
स हत्वा राक्षसान् वीरः किंकरान् मारुतात्मजः।
युद्धाकाङ्क्षी महावीरस्तोरणं समवस्थितः ॥ ५.४२.४२ ॥
Tendo abatido os rākṣasas servos, aquele herói, filho do Vento, ansioso por batalha, o grande herói postou-se à entrada.
5.42.43
ततस्तस्माद् भयान्मुक्ताः कतिचित्तत्र राक्षसाः।
निहतान् किंकरान् सर्वान् रावणाय न्यवेदयन् ॥ ५.४२.४३ ॥
Então alguns rākṣasas que escaparam daquele medo relataram a Rāvaṇa que todos os servidores haviam sido mortos.
5.42.44
स राक्षसानां निहतं महाबलं
निशम्य राजा परिवृत्तलोचनः।
समादिदेशाप्रतिमं पराक्रमे
प्रहस्तपुत्रं समरे सुदुर्जयम् ॥ ५.४२.४४ ॥
Ao ouvir que o poderoso exército dos rākṣasas fora morto, o rei, com os olhos revirados de fúria, ordenou ao filho de Prahasta, incomparável em valor e muito difícil de vencer na batalha.