ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 5.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.42.1
ततः पक्षिनिनादेन वृक्षभङ्गस्वनेन च।
बभूवुस्त्राससम्भ्रान्ताः सर्वे लङ्कानिवासिनः ॥ ५.४२.१ ॥
ସେତେବେଳେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଚିତ୍କାର ଓ ଗଛ ଭାଙ୍ଗିବାର ଶବ୍ଦରେ ଲଙ୍କାର ସମସ୍ତ ଅଧିବାସୀ ଭୟରେ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇପଡ଼ିଲେ ।
5.42.2
विद्रुताश्च भयत्रस्ता विनेदुर्मृगपक्षिणः।
रक्षसां च निमित्तानि क्रूराणि प्रतिपेदिरे ॥ ५.४२.२ ॥
ଭୟରେ ତ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ପଳାଉଥିବା ମୃଗ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ; ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟଙ୍କର ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖିଲେ ।
5.42.3
ततो गतायां निद्रायां राक्षस्यो विकृताननाः।
तद् वनं ददृशुर्भग्नं तं च वीरं महाकपिम् ॥ ५.४२.३ ॥
ଏଥର ନିଦ୍ରା ଭାଙ୍ଗିଲେ ବିକୃତମୁଖୀ ରାକ୍ଷସୀମାନେ ସେହି ବନକୁ ଭଗ୍ନ ଦେଖିଲେ ଓ ସେଇ ବୀର ମହାକପିକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ ।
5.42.4
स ता दृष्ट्वा महाबाहुर्महासत्त्वो महाबलः।
चकार सुमहद्रूपं राक्षसीनां भयावहम् ॥ ५.४२.४ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସେହି ମହାବାହୁ, ମହାସତ୍ତ୍ୱ, ମହାବଳ ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କୁ ଭୟ ଦେବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ ରୂପ ଧାରଣ କଲା ।
5.42.5
ततस्तु गिरिसंकाशमतिकायं महाबलम्।
राक्षस्यो वानरं दृष्ट्वा पप्रच्छुर्जनकात्मजाम् ॥ ५.४२.५ ॥
ଏଥର ପର୍ବତ ପରି ବିଶାଳ ଦେହ ଓ ମହାବଳ ସେହି ବାନରକୁ ଦେଖି ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଜନକକନ୍ୟାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ।
5.42.6
कोऽयं कस्य कुतो वायं किंनिमित्तमिहागतः।
कथं त्वया सहानेन संवादः कृत इत्युत ॥ ५.४२.६ ॥
ଏ କିଏ? ଏ କାହାର? କେଉଁଠାରୁ ଓ କି କାରଣରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି? ତୁମେ ଏହା ସହ କିପରି କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲ?
5.42.7
आचक्ष्व नो विशालाक्षि मा भूत्ते सुभगे भयम्।
संवादमसितापाङ्गि त्वया किं कृतवानयम् ॥ ५.४२.७ ॥
ହେ ବିଶାଳନୟନା, ଆମକୁ କୁହ। ହେ ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମର ଭୟ ନ ହେଉ। ହେ କୃଷ୍ଣକଟାକ୍ଷା, ଏ ତୁମ ସହିତ କି କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲା?
5.42.8
अथाब्रवीत् तदा साध्वी सीता सर्वाङ्गशोभना।
रक्षसां कामरूपाणां विज्ञाने का गतिर्मम ॥ ५.४२.८ ॥
ତେବେ ସର୍ବାଙ୍ଗସୁନ୍ଦରୀ ସାଧ୍ୱୀ ସୀତା କହିଲେ: ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଜାଣିବାର ମୋର କି ଉପାୟ ଅଛି?
5.42.9
यूयमेवास्य जानीत योऽयं यद् वा करिष्यति।
अहिरेव ह्यहेः पादान् विजानाति न संशयः ॥ ५.४२.९ ॥
ଏ କିଏ ଓ କ'ଣ କରିବ, ତାହା ତୁମେମାନେ ହିଁ ଜାଣ। ସାପ ହିଁ ସାପର ପାଦଚିହ୍ନ ଜାଣେ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
5.42.10
अहमप्यतिभीतास्मि नैव जानामि को ह्ययम्।
वेद्मि राक्षसमेवैनं कामरूपिणमागतम् ॥ ५.४२.१० ॥
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ; ଏ କିଏ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ। ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣକାରୀ ଜଣେ ରାକ୍ଷସ ଏଠାକୁ ଆସିଛି, କେବଳ ଏତିକି ମୁଁ ଜାଣେ।
5.42.11
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा राक्षस्यो विद्रुता द्रुतम्।
स्थिताः काश्चिद्गताः काश्चिद् रावणाय निवेदितुम् ॥ ५.४२.११ ॥
ବୈଦେହୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଶୀଘ୍ର ପଳାଇଲେ; କେହି କେହି ସେଠାରେ ଠିଆ ହେଲେ, କେହି କେହି ରାବଣଙ୍କୁ ଜଣାଇବାକୁ ଗଲେ।
5.42.12
रावणस्य समीपे तु राक्षस्यो विकृताननाः।
विरूपं वानरं भीमं रावणाय न्यवेदिषुः ॥ ५.४२.१२ ॥
କିନ୍ତୁ ରାବଣଙ୍କ ନିକଟରେ, ବିକୃତମୁଖୀ ରାକ୍ଷସୀମାନେ ସେହି ଭୟଙ୍କର, କୁରୂପ ବାନରର ବିବରଣୀ ରାବଣଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
5.42.13
अशोकवनिकामध्ये राजन् भीमवपुः कपिः।
सीतया कृतसंवादस्तिष्ठत्यमितविक्रमः ॥ ५.४२.१३ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଅଶୋକବନ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଶରୀରଧାରୀ ସେଇ ବାନର, ଅପରିମିତ ପରାକ୍ରମୀ, ସୀତା ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି ସେଠାରେ ରହିଛି।
5.42.14
न च तं जानकी सीता हरिं हरिणलोचना।
अस्माभिर्बहुधा पृष्टा निवेदयितुमिच्छति ॥ ५.४२.१४ ॥
ହରିଣ ଆଖିର ଜାନକୀ ସୀତା, ଆମେ ବହୁବାର ପଚାରିଲେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ବାନର ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁନାହାନ୍ତି।
5.42.15
वासवस्य भवेद् दूतो दूतो वैश्रवणस्य वा।
प्रेषितो वापि रामेण सीतान्वेषणकाङ्क्षया ॥ ५.४२.१५ ॥
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୂତ ହୋଇପାରେ, କିମ୍ବା କୁବେରଙ୍କ ଦୂତ; କିମ୍ବା ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଇଚ୍ଛାରେ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ଦୂତ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ।
5.42.16
तेनैवाद्भुतरूपेण यत्तत्तव मनोहरम्।
नानामृगगणाकीर्णं प्रमृष्टं प्रमदावनम् ॥ ५.४२.१६ ॥
ସେଇ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପଧାରୀ ହିଁ ତୁମର ମନୋହର ପ୍ରମଦାବନ, ଅନେକ ମୃଗ-ଯୂଥରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ କରିଛି।
5.42.17
न तत्र कश्चिदुद्देशो यस्तेन न विनाशितः।
यत्र सा जानकी देवी स तेन न विनाशितः ॥ ५.४२.१७ ॥
ସେଠାରେ ଏପରି କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନାହିଁ ଯାହା ସେ ନଷ୍ଟ କରି ନାହିଁ; ଯେଉଁଠାରେ ଦେବୀ ଜାନକୀ ଅଛନ୍ତି, କେବଳ ସେହି ସ୍ଥାନ ସେ ନଷ୍ଟ କରିନାହିଁ।
5.42.18
जानकीरक्षणार्थं वा श्रमाद् वा नोपलक्ष्यते।
अथवा कः श्रमस्तस्य सैव तेनाभिरक्षिता ॥ ५.४२.१८ ॥
ଜାନକୀଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଥକାପଣ ଯୋଗୁଁ ଏହା ଦେଖାଯାଉନାହିଁ; କିମ୍ବା ତାଙ୍କର କେଉଁ ଥକାପଣ? ସେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ।
5.42.19
चारुपल्लवपत्राढ्यं यं सीता स्वयमास्थिता।
प्रवृद्धः शिंशपावृक्षः स च तेनाभिरक्षितः ॥ ५.४२.१९ ॥
ସୁନ୍ଦର କୋମଳ କିଶଳୟ ଓ ପତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯାହାର ତଳେ ସୀତା ନିଜେ ବସିଥିଲେ ସେହି ବଡ଼ ଶିଂଶପା ବୃକ୍ଷ; ସେ (ହନୁମାନ) ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲା।
5.42.20
तस्योग्ररूपस्योग्रं त्वं दण्डमाज्ञातुमर्हसि।
सीता सम्भाषिता येन वनं तेन विनाशितम् ॥ ५.४२.२० ॥
ସେହି ଉଗ୍ରରୂପଙ୍କୁ ତୁମେ କଠୋର ଦଣ୍ଡର ଆଦେଶ ଦେବା ଉଚିତ; ଯେ ସୀତାଙ୍କ ସହ କଥା ହେଲା ଓ ବନ ନଷ୍ଟ କଲା, ସେ ସେହି।
5.42.21
मनःपरिगृहीतां तां तव रक्षोगणेश्वर।
कः सीतामभिभाषेत यो न स्यात् त्यक्तजीवितः ॥ ५.४२.२१ ॥
ହେ ରାକ୍ଷସଗଣର ଈଶ୍ୱର! ତୁମ ମନ ଯାହାକୁ ଅଧିକାର କରିଛି, ସେହି ସୀତାଙ୍କ ସହ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ ନକରି କିଏ କଥା ହେବ?
5.42.22
राक्षसीनां वचः श्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
चिताग्निरिव जज्वाल कोपसंवर्तितेक्षणः ॥ ५.४२.२२ ॥
ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର ରାବଣ ଚିତାଗ୍ନି ପରି ଜଳି ଉଠିଲା; କ୍ରୋଧରେ ତାହାର ଆଖି ଘୂରିଗଲା।
5.42.23
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रुबिन्दवः।
दीप्ताभ्यामिव दीपाभ्यां सार्चिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ५.४२.२३ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ତାହାର ଆଖିରୁ ଲୁହ ବୁନ୍ଦା ଝରିଲା; ଜଳୁଥିବା ଦୁଇଟି ଦୀପରୁ ଶିଖା ସହିତ ତେଲ ବୁନ୍ଦା ଝରିଲା ପରି।
5.42.24
आत्मनः सदृशान् वीरान् किंकरान्नाम राक्षसान्।
व्यादिदेश महातेजा निग्रहार्थं हनूमतः ॥ ५.४२.२४ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ସେ ନିଜ ପରି ବୀର 'କିଙ୍କର' ନାମକ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ହନୁମାନଙ୍କୁ ନିଗ୍ରହ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲା।
5.42.25
तेषामशीतिसाहस्रं किंकराणां तरस्विनाम्।
निर्ययुर्भवनात् तस्मात् कूटमुद्गरपाणयः ॥ ५.४२.२५ ॥
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଶୀ ହଜାର ଦ୍ରୁତଗାମୀ କିଙ୍କର ରାକ୍ଷସ ହାତରେ ଲୌହଗଦା ଓ ମୁଦ୍ଗର ଧରି ସେହି ପ୍ରାସାଦରୁ ବାହାରିଲେ।
5.42.26
महोदरा महादंष्ट्रा घोररूपा महाबलाः।
युद्धाभिमनसः सर्वे हनूमद्ग्रहणोन्मुखाः ॥ ५.४२.२६ ॥
ବଡ଼ ପେଟ, ବଡ଼ ଦାନ୍ତ, ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଓ ମହାବଳୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମନ ଦେଇଥିବା ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ହନୁମାନଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
5.42.27
ते कपिं तं समासाद्य तोरणस्थमवस्थितम्।
अभिपेतुर्महावेगाः पतंगा इव पावकम् ॥ ५.४२.२७ ॥
ତୋରଣରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି କପିକୁ ପାଇ ସେହି ମହାବେଗୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ପତଙ୍ଗ ପଡ଼ିବା ପରି ତାଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ିଲେ।
5.42.28
ते गदाभिर्विचित्राभिः परिघैः काञ्चनाङ्गदैः।
आजग्मुर्वानरश्रेष्ठं शरैरादित्यसंनिभैः ॥ ५.४२.२८ ॥
ସେମାନେ ବିଚିତ୍ର ଗଦା, ସୁନା ଅଙ୍ଗଦ ଲାଗିଥିବା ପରିଘ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବାଣ ସହିତ ସେହି ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
5.42.29
मुद्गरैः पट्टिशैः शूलैः प्रासतोमरपाणयः।
परिवार्य हनूमन्तं सहसा तस्थुरग्रतः ॥ ५.४२.२९ ॥
ମୁଦ୍ଗର, ପଟ୍ଟିଶ, ଶୂଳ, ହାତରେ ପ୍ରାସ ଓ ତୋମର ଧରି ସେମାନେ ହନୁମାନଙ୍କୁ ଘେରି ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେଲେ।
5.42.30
हनूमानपि तेजस्वी श्रीमान् पर्वतसंनिभः।
क्षितावाविद्ध्य लाङ्गूलं ननाद च महाध्वनिम् ॥ ५.४२.३० ॥
ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଶ୍ରୀମାନ ହନୁମାନ ମଧ୍ୟ ପର୍ବତ ସମାନ ଅଚଳ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ, ଏବଂ ଲାଙ୍ଗୁଳକୁ ଭୂମିରେ ପିଟି ମହାନାଦ କଲେ।
5.42.31
स भूत्वा तु महाकायो हनूमान् मारुतात्मजः।
पुच्छमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन् ॥ ५.४२.३१ ॥
ସେହି ମହାକାୟ ମାରୁତାତ୍ମଜ ହନୁମାନ ନିଜ ଲାଞ୍ଜ ଆଛାଡ଼ି ସେହି ଶବ୍ଦରେ ଲଙ୍କାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
5.42.32
तस्यास्फोटितशब्देन महता चानुनादिना।
पेतुर्विहङ्गा गगनादुच्चैश्चेदमघोषयत् ॥ ५.४२.३२ ॥
ସେହି ମହାନ୍ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ଆସ୍ଫୋଟନ ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶରୁ ପକ୍ଷୀମାନେ ପଡ଼ିଗଲେ; ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଏହା ଘୋଷଣା କଲେ।
5.42.33
जयत्यतिबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः ॥ ५.४२.३३ ॥
ଅତି ବଳବାନ୍ ରାମ ଜୟୀ ହେଉ, ମହାବଳୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ଜୟୀ ହେଉ; ରାଘବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ରାଜା ସୁଗ୍ରୀବ ମଧ୍ୟ ଜୟୀ ହେଉ।
5.42.34
दासोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
हनूमान् शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः ॥ ५.४२.३४ ॥
ମୁଁ କୋଶଳ ଅଧିପତି ରାମଙ୍କ ଦାସ, ଯାହାଙ୍କ କର୍ମ ଅକ୍ଲାନ୍ତ। ମୁଁ ମାରୁତାତ୍ମଜ ହନୁମାନ, ଶତ୍ରୁ ସେନାର ସଂହାରକ।
5.42.35
न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत्।
शिलाभिश्च प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः ॥ ५.४२.३५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ହଜାରେ ରାବଣ ମଧ୍ୟ ମୋ ସହ ସମକକ୍ଷ ହେବେ ନାହିଁ; ପଥର ଓ ଗଛରେ ହଜାରେ ଥର ପ୍ରହାର କରୁଥିବା ମୋ ପାଖରେ।
5.42.36
अर्दयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम्।
समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम् ॥ ५.४२.३६ ॥
ଲଙ୍କା ନଗରୀକୁ ଦଳି, ମୈଥିଲୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ଦେଖାଦେଖିରେ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ କରି ମୁଁ ଯିବି।
5.42.37
तस्य संनादशब्देन तेऽभवन् भयशङ्किताः।
ददृशुश्च हनूमन्तं संध्यामेघमिवोन्नतम् ॥ ५.४२.३७ ॥
ତାଙ୍କ ଗର୍ଜନର ଶବ୍ଦରେ ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ଓ ଶଙ୍କିତ ହେଲେ; ସନ୍ଧ୍ୟାମେଘ ପରି ଉଚ୍ଚ ହନୁମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ।
5.42.38
स्वामिसंदेशनिःशङ्कास्ततस्ते राक्षसाः कपिम्।
चित्रैः प्रहरणैर्भीमैरभिपेतुस्ततस्ततः ॥ ५.४२.३८ ॥
ନିଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ସେହି ରାକ୍ଷସମାନେ ବାନରଙ୍କ ଉପରେ ବିବିଧ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
5.42.39
स तैः परिवृतः शूरैः सर्वतः स महाबलः।
आससादायसं भीमं परिघं तोरणाश्रितम् ॥ ५.४२.३९ ॥
ସେହି ଶୂର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିଆଡ଼ୁ ଘେରି ହୋଇଥିବା ସେହି ମହାବଳୀ, ତୋରଣ ପାଖରେ ଥିବା ଭୟଙ୍କର ଲୌହ ପରିଘ (ଗଦା) ଧରିଲେ।
5.42.40
स तं परिघमादाय जघान रजनीचरान्।
सपन्नगमिवादाय स्फुरन्तं विनतासुतः ॥ ५.४२.४० ॥
ସେହି ପରିଘ ଧରି ସେ ନିଶାଚରମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରି ପକାଇଲେ; ଯେପରି ବିନତା ପୁତ୍ର ଗରୁଡ଼ ଛଟପଟ ହେଉଥିବା ସର୍ପକୁ ଧରି ବଧ କରନ୍ତି।
5.42.41
विचचाराम्बरे वीरः परिगृह्य च मारुतिः।
सूदयामास वज्रेण दैत्यानिव सहस्रदृक् ॥ ५.४२.४१ ॥
ବୀର ମାରୁତି ଆକାଶରେ ବିଚରଣ କରି ସେହି ପରିଘ ଧରି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କଲେ; ଯେପରି ସହସ୍ରନୟନ ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରରେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତି।
5.42.42
स हत्वा राक्षसान् वीरः किंकरान् मारुतात्मजः।
युद्धाकाङ्क्षी महावीरस्तोरणं समवस्थितः ॥ ५.४२.४२ ॥
ବୀର ମାରୁତାତ୍ମଜ କିଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ଯୁଦ୍ଧାକାଙ୍କ୍ଷୀ ହୋଇ ସେହି ମହାବୀର ତୋରଣରେ ଠିଆ ହେଲେ।
5.42.43
ततस्तस्माद् भयान्मुक्ताः कतिचित्तत्र राक्षसाः।
निहतान् किंकरान् सर्वान् रावणाय न्यवेदयन् ॥ ५.४२.४३ ॥
ଏବେ ସେହି ଭୟରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଥିବା କେତେକ ରାକ୍ଷସ ସେଠାରେ ନିହତ ସମସ୍ତ ଅନୁଚରଙ୍କ ବିଷୟରେ ରାବଣଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
5.42.44
स राक्षसानां निहतं महाबलं
निशम्य राजा परिवृत्तलोचनः।
समादिदेशाप्रतिमं पराक्रमे
प्रहस्तपुत्रं समरे सुदुर्जयम् ॥ ५.४२.४४ ॥
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ସେହି ମହାବଳୀ ସେନା ନିହତ ହୋଇଛି ବୋଲି ଶୁଣି ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ଆଖି ଘୂରାଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜେୟ ଓ ଅତୁଳ ପରାକ୍ରମୀ ପ୍ରହସ୍ତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।