ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 5.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.43.1
ततः स किंकरान् हत्वा हनूमान् ध्यानमास्थितः।
वनं भग्नं मया चैत्यप्रासादो न विनाशितः ॥ ५.४३.१ ॥
ଅନନ୍ତର ସେ କିଙ୍କରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ହନୁମାନ ଧ୍ୟାନରେ ସ୍ଥିତ ହେଲେ। ମୁଁ ବନ ଭାଙ୍ଗିଲି, କିନ୍ତୁ ଚୈତ୍ୟ-ପ୍ରାସାଦ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ।
5.43.3
तस्मात् प्रासादमद्यैवमिमं विध्वंसयाम्यहम्।
चैत्यप्रासादमुत्प्लुत्य मेरुशृङ्गमिवोन्नतम्।
आरुरोह हरिश्रेष्ठो हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.४३.३ ॥
ଅତଏବ ଆଜି ହିଁ ମୁଁ ଏ ପ୍ରାସାଦ ଭାଙ୍ଗିବି' ବୋଲି, ମେରୁ ଶିଖର ପରି ଉଚ୍ଚ ଚୈତ୍ୟ-ପ୍ରାସାଦ ଉପରେ ଡେଇଁ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ଚଢ଼ିଲେ।
5.43.4
आरुह्य गिरिसंकाशं प्रासादं हरियूथपः।
बभौ स सुमहातेजाः प्रतिसूर्य इवोदितः ॥ ५.४३.४ ॥
ପର୍ବତ ସଦୃଶ ସେହି ପ୍ରାସାଦ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ବାନର ସେନାପତି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ହନୁମାନ ଉଦିତ ପ୍ରତିସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
5.43.5
सम्प्रधृष्य तु दुर्धर्षश्चैत्यप्रासादमुन्नतम्।
हनूमान् प्रज्वलँल्लक्ष्म्या पारियात्रोपमोऽभवत् ॥ ५.४३.५ ॥
ଉଚ୍ଚ ଚୈତ୍ୟ-ପ୍ରାସାଦକୁ ଆକ୍ରମଣ କରି, ଅଜେୟ ହନୁମାନ ତେଜରେ ଜ୍ୱଳି ପାରିଜାତ ବୃକ୍ଷ ପରି ହେଲେ।
5.43.6
स भूत्वा सुमहाकायः प्रभावान् मारुतात्मजः।
धृष्टमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन् ॥ ५.४३.६ ॥
ଅତି ବିଶାଳ ଶରୀର ଧାରଣ କରି, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ନିର୍ଭୟରେ ତାଳି ମାରି, ଶବ୍ଦରେ ଲଙ୍କାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
5.43.7
तस्यास्फोटितशब्देन महता श्रोत्रघातिना।
पेतुर्विहंगमास्तत्र चैत्यपालाश्च मोहिताः ॥ ५.४३.७ ॥
ତାଙ୍କ ତାଳିର ମହାନ, କର୍ଣ୍ଣଭେଦୀ ଶବ୍ଦରେ ସେଠାକାର ପକ୍ଷୀମାନେ ପଡ଼ିଗଲେ; ଚୈତ୍ୟ-ରକ୍ଷକମାନେ ମଧ୍ୟ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହେଲେ।
5.43.8
अस्त्रविज्जयतां रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः ॥ ५.४३.८ ॥
ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ରାମ ଓ ମହାବଳ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କର ଜୟ ହେଉ। ରାଘବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ରାଜା ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କର ଜୟ ହେଉ।
5.43.9
दासोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
हनूमान् शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः ॥ ५.४३.९ ॥
ଅକ୍ଳିଷ୍ଟକର୍ମା କୋଶଳେନ୍ଦ୍ର ରାମଙ୍କର ମୁଁ ଦାସ। ଶତ୍ରୁସୈନ୍ୟର ସଂହାରକ ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ମୁଁ।
5.43.10
न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत्।
शिलाभिश्च प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः ॥ ५.४३.१० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ସମକ୍ଷରେ ହଜାର ରାବଣ ମଧ୍ୟ ସମକକ୍ଷ ହୋଇ ପାରିବେ ନାହିଁ; ମୁଁ ଶିଳା ଓ ବୃକ୍ଷରେ ହଜାର ହଜାର ପ୍ରହାର କରିବି।
5.43.11
धर्षयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम्।
समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम् ॥ ५.४३.११ ॥
ଲଙ୍କାପୁରୀକୁ ଧ୍ୱଂସ କରି ଓ ମୈଥିଳୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ କୃତାର୍ଥ ହୋଇ ମୁଁ ଫେରିବି।
5.43.12
एवमुक्त्वा महाकायश्चैत्यस्थो हरियूथपः।
ननाद भीमनिर्ह्रादो रक्षसां जनयन् भयम् ॥ ५.४३.१२ ॥
ଏପରି କହି, ଚୈତ୍ୟ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ମହାକାୟ ବାନରଯୂଥପତି ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କରି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
5.43.13
तेन नादेन महता चैत्यपालाः शतं ययुः।
गृहीत्वा विविधानस्त्रान् प्रासान् खड्गान् परश्वधान् ॥ ५.४३.१३ ॥
ସେହି ମହାନାଦରେ ଚୈତ୍ୟର ଶହେ ପ୍ରହରୀ ନାନା ଅସ୍ତ୍ର — ପ୍ରାସ, ଖଡ୍ଗ, କୁଠାର — ଧରି ଧାଇଁଲେ।
5.43.14
विसृजन्तो महाकाया मारुतिं पर्यवारयन्।
ते गदाभिर्विचित्राभिः परिघैः काञ्चनाङ्गदैः ॥ ५.४३.१४ ॥
ବିଶାଳକାୟ ରାକ୍ଷସମାନେ ମାରୁତିଙ୍କୁ ଘେରି ଗଦା, ପରିଘ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାହୁବଳୟଯୁକ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
5.43.15
आजग्मुर्वानरश्रेष्ठं बाणैश्चादित्यसंनिभैः।
आवर्त इव गङ्गायास्तोयस्य विपुलो महान् ॥ ५.४३.१५ ॥
ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଉଠିଥିବା ବିଶାଳ ଆବର୍ତ୍ତ ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ବାଣ ଧରି ସେମାନେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଉପରେ ଝାଁପି ପଡ଼ିଲେ।
5.43.16
परिक्षिप्य हरिश्रेष्ठं स बभौ रक्षसां गणः।
ततो वातात्मजः क्रुद्धो भीमरूपं समास्थितः ॥ ५.४३.१६ ॥
ରାକ୍ଷସଗଣ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଘେରି ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ। ତହିଁ ପରେ କ୍ରୋଧିତ ବାୟୁପୁତ୍ର ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
5.43.17
प्रासादस्य महांस्तस्य स्तम्भं हेमपरिष्कृतम्।
उत्पाटयित्वा वेगेन हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.४३.१७ ॥
ତେବେ ମାରୁତାତ୍ମଜ ହନୁମାନ ପ୍ରାସାଦର ସୁବର୍ଣ୍ଣମଣ୍ଡିତ ଏକ ବଡ଼ ସ୍ତମ୍ଭ ବେଗରେ ଉପାଡ଼ି ନେଲେ।
5.43.18
ततस्तं भ्रामयामास शतधारं महाबलः।
तत्र चाग्निः समभवत् प्रासादश्चाप्यदह्यत ॥ ५.४३.१८ ॥
ତେବେ ସେହି ମହାବଳ ସେହି ଶତଧାର ସ୍ତମ୍ଭକୁ ଘୂରାଇଲେ। ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି ଉଠିଲା ଏବଂ ପ୍ରାସାଦ ମଧ୍ୟ ଜଳିଗଲା।
5.43.19
दह्यमानं ततो दृष्ट्वा प्रासादं हरियूथपः।
स राक्षसशतं हत्वा वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ॥ ५.४३.१९ ॥
ପ୍ରାସାଦ ଜଳୁଥିବା ଦେଖି ବାନରସେନାପତି, ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରରେ ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପରି, ଶହେ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
5.43.20
अन्तरिक्षस्थितः श्रीमानिदं वचनमब्रवीत्।
मादृशानां सहस्राणि विसृष्टानि महात्मनाम् ॥ ५.४३.२० ॥
ଆକାଶରେ ସ୍ଥିତ ଶ୍ରୀମାନ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ — ମୋ ପରି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହଜାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
5.43.21
बलिनां वानरेन्द्राणां सुग्रीववशवर्तिनाम्।
अटन्ति वसुधां कृत्स्नां वयमन्ये च वानराः ॥ ५.४३.२१ ॥
ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ବଶବର୍ତ୍ତୀ ବଳବାନ ବାନରେନ୍ଦ୍ରମାନେ — ଆମେ ଓ ଅନ୍ୟ ବାନରମାନେ — ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ବିଚରଣ କରୁ।
5.43.22
दशनागबलाः केचित् केचिद् दशगुणोत्तराः।
केचिन्नागसहस्रस्य बभूवुस्तुल्यविक्रमाः ॥ ५.४३.२२ ॥
କେହି ଦଶ ହାତୀର ବଳବାନ, କେହି ତାହାଠାରୁ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ, ଏବଂ କେହି ହଜାର ହାତୀ ସମାନ ପରାକ୍ରମୀ ଥିଲେ।
5.43.23
सन्ति चौघबलाः केचित् सन्ति वायुबलोपमाः।
अप्रमेयबलाः केचित् तत्रासन् हरियूथपाः ॥ ५.४३.२३ ॥
କେହି ବନ୍ୟାର ବେଗ ପରି ବଳବାନ, କେହି ବାୟୁର ବଳ ସମାନ, ଏବଂ କେହି ଅପ୍ରମେୟ ବଳବାନ — ସେଠାରେ ଏପରି ବାନରଯୂଥପତିମାନେ ଥିଲେ।
5.43.24
ईदृग्विधैस्तु हरिभिर्वृतो दन्तनखायुधैः।
शतैः शतसहस्रैश्च कोटिभिश्चायुतैरपि ॥ ५.४३.२४ ॥
ଦାନ୍ତ ଓ ନଖ ଆୟୁଧ ଥିବା ଏପରି ବାନରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା — ଶହ, ଲକ୍ଷ, କୋଟି ଓ ଅଯୁତ ଦ୍ୱାରା — ଘେରି ହୋଇ (ସୁଗ୍ରୀବ ଆସିବେ)।
5.43.25
आगमिष्यति सुग्रीवः सर्वेषां वो निषूदनः।
नेयमस्ति पुरी लङ्का न यूयं न च रावणः।
यस्य त्विक्ष्वाकुवीरेण बद्धं वैरं महात्मना ॥ ५.४३.२५ ॥
ସମସ୍ତଙ୍କ ସଂହାରକ ସୁଗ୍ରୀବ ଆସିବେ। ଏହି ଲଙ୍କା ନଗରୀ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ତୁମେମାନେ ବି ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ, ରାବଣ ବି ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ — ଯାହାର ବୈର ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ-ବୀର ମହାତ୍ମା ସହ ବନ୍ଧା ହୋଇଛି (ସେ-ହିଁ ଯୋଗ୍ୟ)।