Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.43.1
ततः स किंकरान् हत्वा हनूमान् ध्यानमास्थितः।
वनं भग्नं मया चैत्यप्रासादो न विनाशितः ॥ ५.४३.१ ॥
Dann, nachdem er die Diener erschlagen hatte, versank Hanumān in Gedanken: »Ich habe den Hain zerstört, doch der Schrein-Palast ist noch nicht vernichtet.«
5.43.3
तस्मात् प्रासादमद्यैवमिमं विध्वंसयाम्यहम्।
चैत्यप्रासादमुत्प्लुत्य मेरुशृङ्गमिवोन्नतम्।
आरुरोह हरिश्रेष्ठो हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.४३.३ ॥
»Darum werde ich diesen Palast noch heute zerstören!« So sprechend, sprang der beste der Affen, Hanumān, Sohn des Windes, empor und bestieg den Schrein-Palast, hoch wie der Gipfel des Meru.
5.43.4
आरुह्य गिरिसंकाशं प्रासादं हरियूथपः।
बभौ स सुमहातेजाः प्रतिसूर्य इवोदितः ॥ ५.४३.४ ॥
Als er jenen Palast, gleich einem Berg, bestieg, leuchtete der Anführer der Affenschar, Hanumān von großem Glanz, wie eine aufgegangene zweite Sonne.
5.43.5
सम्प्रधृष्य तु दुर्धर्षश्चैत्यप्रासादमुन्नतम्।
हनूमान् प्रज्वलँल्लक्ष्म्या पारियात्रोपमोऽभवत् ॥ ५.४३.५ ॥
Nachdem er den hohen Schrein-Palast angegriffen hatte, wurde der unbezwingbare Hanumān, strahlend in Glanz, einem Pārijāta-Baum gleich.
5.43.6
स भूत्वा सुमहाकायः प्रभावान् मारुतात्मजः।
धृष्टमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन् ॥ ५.४३.६ ॥
Einen gewaltigen Leib annehmend, schlug der mächtige Sohn des Windes kühn in die Hände und füllte Laṅkā mit dem Getöse.
5.43.7
तस्यास्फोटितशब्देन महता श्रोत्रघातिना।
पेतुर्विहंगमास्तत्र चैत्यपालाश्च मोहिताः ॥ ५.४३.७ ॥
Durch das gewaltige, die Ohren zerreißende Klatschen fielen dort die Vögel herab, und die Hüter des Schreins wurden betäubt.
5.43.8
अस्त्रविज्जयतां रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः ॥ ५.४३.८ ॥
Es siegen Rāma, Kenner der Waffen, und Lakṣmaṇa, von großer Kraft! Es siegt König Sugrīva, beschützt vom Rāghava!
5.43.9
दासोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
हनूमान् शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः ॥ ५.४३.९ ॥
Ich bin der Diener Rāmas, des Herrn von Kosala, dessen Taten unermüdlich sind. Ich bin Hanumān, Vernichter feindlicher Heere, Sohn des Windgottes.
5.43.10
न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत्।
शिलाभिश्च प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः ॥ ५.४३.१० ॥
Im Kampf könnten selbst tausend Rāvaṇas mir nicht gewachsen sein, denn ich schlage Tausende Male mit Felsen und Bäumen zu.
5.43.11
धर्षयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम्।
समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम् ॥ ५.४३.११ ॥
Nachdem ich die Stadt Laṅkā angegriffen und die Maithilī gegrüßt habe, werde ich, mein Ziel erreicht, zurückkehren, während alle Rākṣasas zusehen.
5.43.12
एवमुक्त्वा महाकायश्चैत्यस्थो हरियूथपः।
ननाद भीमनिर्ह्रादो रक्षसां जनयन् भयम् ॥ ५.४३.१२ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, brüllte der großgewachsene Anführer der Affenschar, auf dem Heiligtum stehend, mit furchtbarem Dröhnen und erfüllte die Rākṣasas mit Furcht.
5.43.13
तेन नादेन महता चैत्यपालाः शतं ययुः।
गृहीत्वा विविधानस्त्रान् प्रासान् खड्गान् परश्वधान् ॥ ५.४३.१३ ॥
Bei jenem gewaltigen Brüllen stürmten hundert Wächter des Heiligtums herbei, nahmen verschiedene Waffen auf: Speere, Schwerter und Streitäxte.
5.43.14
विसृजन्तो महाकाया मारुतिं पर्यवारयन्।
ते गदाभिर्विचित्राभिः परिघैः काञ्चनाङ्गदैः ॥ ५.४३.१४ ॥
Die riesigen Rākṣasas umringten Hanumān und warfen mit bunten Keulen, eisernen Stangen und goldverzierten Waffen auf ihn.
5.43.15
आजग्मुर्वानरश्रेष्ठं बाणैश्चादित्यसंनिभैः।
आवर्त इव गङ्गायास्तोयस्य विपुलो महान् ॥ ५.४३.१५ ॥
Sie stürmten auf den besten der Affen zu, mit sonnengleichen Pfeilen, wie ein gewaltiger, weiter Strudel im Wasser der Gaṅgā.
5.43.16
परिक्षिप्य हरिश्रेष्ठं स बभौ रक्षसां गणः।
ततो वातात्मजः क्रुद्धो भीमरूपं समास्थितः ॥ ५.४३.१६ ॥
Die Schar der Rākṣasas, den besten der Affen umringend, strahlte. Da nahm der zornige Windsohn eine schreckliche Gestalt an.
5.43.17
प्रासादस्य महांस्तस्य स्तम्भं हेमपरिष्कृतम्।
उत्पाटयित्वा वेगेन हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.४३.१७ ॥
Da riss Hanumān, der Windsohn, mit Wucht eine große, mit Gold verzierte Säule aus dem Palast.
5.43.18
ततस्तं भ्रामयामास शतधारं महाबलः।
तत्र चाग्निः समभवत् प्रासादश्चाप्यदह्यत ॥ ५.४३.१८ ॥
Da schwang der Mächtige jene Säule mit hundert Kanten; dort entstand Feuer, und auch der Palast brannte.
5.43.19
दह्यमानं ततो दृष्ट्वा प्रासादं हरियूथपः।
स राक्षसशतं हत्वा वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ॥ ५.४३.१९ ॥
Als er den brennenden Palast sah, erschlug der Anführer der Affenschar hundert Rākṣasas, wie Indra die Asuras mit dem Donnerkeil erschlägt.
5.43.20
अन्तरिक्षस्थितः श्रीमानिदं वचनमब्रवीत्।
मादृशानां सहस्राणि विसृष्टानि महात्मनाम् ॥ ५.४३.२० ॥
Am Himmel stehend sprach der Erhabene diese Worte: Tausende sind von großen Seelen wie mir entsandt worden.
5.43.21
बलिनां वानरेन्द्राणां सुग्रीववशवर्तिनाम्।
अटन्ति वसुधां कृत्स्नां वयमन्ये च वानराः ॥ ५.४३.२१ ॥
Wir, die mächtigen Herren der Affen, die Sugrīvas Befehl folgen, und die anderen Affen durchstreifen die ganze Erde.
5.43.22
दशनागबलाः केचित् केचिद् दशगुणोत्तराः।
केचिन्नागसहस्रस्य बभूवुस्तुल्यविक्रमाः ॥ ५.४३.२२ ॥
Manche hatten die Kraft von zehn Elefanten, manche die zehnfache, und manche waren an Tapferkeit tausend Elefanten gleich.
5.43.23
सन्ति चौघबलाः केचित् सन्ति वायुबलोपमाः।
अप्रमेयबलाः केचित् तत्रासन् हरियूथपाः ॥ ५.४३.२३ ॥
Manche sind so stark wie eine Flut, manche gleichen der Kraft des Windes, und manche haben unermessliche Stärke — dort gab es solche Anführer der Affenscharen.
5.43.24
ईदृग्विधैस्तु हरिभिर्वृतो दन्तनखायुधैः।
शतैः शतसहस्रैश्च कोटिभिश्चायुतैरपि ॥ ५.४३.२४ ॥
Umgeben von solchen Affen, deren Waffen Zähne und Krallen sind, zu Hunderten, Hunderttausenden, Zehnmillionen und Zehntausenden, wird Sugrīva kommen.
5.43.25
आगमिष्यति सुग्रीवः सर्वेषां वो निषूदनः।
नेयमस्ति पुरी लङ्का न यूयं न च रावणः।
यस्य त्विक्ष्वाकुवीरेण बद्धं वैरं महात्मना ॥ ५.४३.२५ ॥
Sugrīva, der Vernichter von euch allen, wird kommen. Diese Stadt Laṅkā ist es nicht, auch ihr nicht und Rāvaṇa nicht — der, dessen Feindschaft mit dem großen Helden der Ikṣvāku-Linie gebunden wurde, ist gemeint.