Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.44.1
संदिष्टो राक्षसेन्द्रेण प्रहस्तस्य सुतो बली ।
जम्बुमाली महादंष्ट्रो निर्जगाम धनुर्धरः ॥ ५.४४.१ ॥
Ordenado por el señor de los rākṣasas, el poderoso hijo de Prahasta, Jambumālī, de grandes colmillos y arquero, partió.
5.44.2
रक्तमाल्याम्बरधरः स्रग्वी रुचिरकुण्डलः ।
महान् विवृत्तनयनश्चण्डः समरदुर्जयः ॥ ५.४४.२ ॥
Vestido con ropas y guirnaldas rojas, engalanado con guirnaldas, de brillantes pendientes, grande, de ojos muy abiertos, feroz e invencible en combate.
5.44.3
धनुः शक्रधनुःप्रख्यं महद्रुचिरसायकम् ।
विस्फारयानो वेगेन वज्राशनिसमस्वनम् ॥ ५.४४.३ ॥
Tensando con rapidez un gran arco semejante al de Indra, cuyo estruendo era como el del rayo y el trueno, con flechas brillantes.
5.44.4
तस्य विस्फारघोषेण धनुषो महता दिशः ।
प्रदिशश्च नभश्चॆव सहसा समपूर्यत ॥ ५.४४.४ ॥
Con el gran estruendo de su arco tensado, las direcciones, las direcciones intermedias y el cielo se llenaron de repente.
5.44.5
रथेन खरयुक्तेन तमागतमुदीक्ष्य सः ।
हनुमान् वेगसंपन्नो जहर्ष च ननाद च ॥ ५.४४.५ ॥
Al verlo llegar en un carro uncido a asnos, Hanumān, lleno de velocidad, se regocijó y rugió.
5.44.6
तं तोरणविटङ्कस्थं हनुमन्तं महाकपिम् ।
जम्बुमाली महाबाहुर्विव्याध निशितैः शरैः ॥ ५.४४.६ ॥
Jambumālī, de brazos poderosos, hirió con flechas afiladas al gran mono Hanumān, que estaba en el parapeto de la puerta.
5.44.7
अर्धचन्द्रेण वदने शिरस्येकेन कर्णिना ।
बाह्वोर्विव्याध नाराचैर्दशभिस्तं कपीश्वरम् ॥ ५.४४.७ ॥
Con una flecha de punta de media luna le hirió el rostro, con una flecha barbada la cabeza, y con diez flechas de hierro los brazos, atravesando a aquel señor de los monos.
5.44.8
तस्य तच्छुशुभे ताम्रं शरेणाभिहतं मुखम् ।
शरदीवाम्बुजम्फुल्लं विद्धं भास्कररश्मिना ॥ ५.४४.८ ॥
Su rostro enrojecido, herido por la flecha, resplandecía como un loto abierto en otoño, traspasado por un rayo del sol.
5.44.9
तत्तस्य रक्तं रक्तेन रञ्जितं शुशुभे मुखम् ।
यथाकाशे महापद्मं सिक्तं चन्दनबिन्दुभिः ॥ ५.४४.९ ॥
Aquel rostro suyo, enrojecido de sangre, brillaba como un gran loto en el cielo, rociado con gotas de pasta de sándalo.
5.44.10
चुकोप बाणाभिहतो राक्षसस्य महाकपिः ।
ततः पार्श्वेतिविपुलां ददर्श महतीं शिलाम् ॥ ५.४४.१० ॥
Herido por la flecha del rākṣasa, el gran mono se enfureció. Entonces vio cerca una roca enorme y vasta.
5.44.11
तरसा तां समुत्पाट्य चिक्षेप बलवद्बली ।
तां शरैर्दशभिः क्रुद्धस्ताडयामास राक्षसः ॥ ५.४४.११ ॥
El poderoso, con fuerza, la arrancó y la arrojó. El rākṣasa, furioso, la golpeó con diez flechas.
5.44.12
विपन्नं कर्म तद्दृष्ट्वा हनुमांश्चण्डविक्रमः ।
सालं विपुलमुत्पाट्य भ्रामयामास वीर्यवान् ॥ ५.४४.१२ ॥
Viendo fracasada su acción, Hanumān, de feroz valor, arrancó un enorme árbol sāla y comenzó a hacerlo girar, pues era poderoso.
5.44.13
भ्रामयन्तं कपिं दृष्ट्वा सालवृक्षं महाबलम् ।
चिक्षेप सुबहून् बाणान् जम्बुमाली महाबलः ॥ ५.४४.१३ ॥
Al ver al mono haciendo girar el poderoso árbol sāla, el poderoso Jambumālī lanzó muchísimas flechas.
5.44.14
सालं चतुर्भिश्चिच्छेद वानरं पञ्चभिर्भुजे ।
शिरस्येकेन बाणेन दशभिस्तु स्तनान्तरे ॥ ५.४४.१४ ॥
Cortó el árbol sāla con cuatro flechas; con cinco hirió el brazo del mono, con una la cabeza y con diez el pecho, entre los senos.
5.44.15
स शरैः पूरिततनुः क्रोधेन महता वृतः ।
तमेव परिघं गृह्य भ्रामयामास वेगतः ॥ ५.४४.१५ ॥
Con el cuerpo cubierto de flechas y envuelto en gran ira, tomó ese mismo mazo de hierro y lo hizo girar con rapidez.
5.44.16
अतिवेगोतिवेगेन भ्रामयित्वा बलोत्कटः ।
परिघं पातयामास जम्बुमालेर्महोरसि ॥ ५.४४.१६ ॥
Haciéndolo girar con velocidad extrema, el de gran fuerza descargó el mazo sobre el ancho pecho de Jambumālī.
5.44.17
तस्य चैव शिरो नास्ति न बाहू न च जानुनी ।
न धनुर्नरथो नाश्वास्तत्रादृश्यन्त नेषवः ॥ ५.४४.१७ ॥
Ni su cabeza, ni sus brazos, ni sus rodillas quedaron allí; no se veían ni arco, ni carro, ni caballos, ni flechas.
5.44.18
स हतस्तरसा तेन जम्बुमाली महाबलः ।
पपात निहतो भूवौ चूर्णिताङ्गविभूषणः ॥ ५.४४.१८ ॥
Golpeado con fuerza por aquel mazo, el poderoso Jambumālī cayó muerto al suelo, con sus miembros y adornos hechos añicos.
5.44.19
जम्बुमालिं च निहतं किङ्करांश्च महाबलान् ।
चुक्रोध रावणः श्रुत्वा कोपसंरक्त लोचनः ॥ ५.४४.१९ ॥
Al oír que Jambumālin y los poderosos sirvientes habían sido abatidos, Rāvaṇa se encendió de ira, con los ojos enrojecidos por el furor.
5.44.20
स रोषसंवर्तितताम्रलोचनः
प्रहस्त पुत्रे निहते महाबले ।
अमात्यपुत्रानतिवीर्यविक्रमान्
समादिदेशाशु निशाचरेश्वरः ॥ ५.४४.२० ॥
Cuando el poderoso hijo de Prahasta fue abatido, el señor de los moradores de la noche, con los ojos rojo cobre desorbitados de ira, ordenó de inmediato a los hijos de sus ministros, de extraordinario valor y pujanza.