รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 5.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.44.1
संदिष्टो राक्षसेन्द्रेण प्रहस्तस्य सुतो बली ।
जम्बुमाली महादंष्ट्रो निर्जगाम धनुर्धरः ॥ ५.४४.१ ॥
ได้รับคำสั่งจากจอมรากษส ปุตรของประหัสตะผู้มีกำลัง คือชัมพุมาลี ผู้มีเขี้ยวใหญ่และถือธนู ก็ออกไป
5.44.2
रक्तमाल्याम्बरधरः स्रग्वी रुचिरकुण्डलः ।
महान् विवृत्तनयनश्चण्डः समरदुर्जयः ॥ ५.४४.२ ॥
ทรงผ้าและพวงมาลัยสีแดง สวมพวงมาลัย ประดับกุณฑลงดงาม ร่างใหญ่ ดวงตาเบิกกว้าง ดุร้าย และไม่มีใครเอาชนะได้ในการรบ
5.44.3
धनुः शक्रधनुःप्रख्यं महद्रुचिरसायकम् ।
विस्फारयानो वेगेन वज्राशनिसमस्वनम् ॥ ५.४४.३ ॥
ดึงคันธนูใหญ่ดั่งสายรุ้งของพระอินทร์อย่างรวดเร็ว เสียงสายดังดั่งสายฟ้าและอสนี พร้อมลูกศรงดงาม
5.44.4
तस्य विस्फारघोषेण धनुषो महता दिशः ।
प्रदिशश्च नभश्चॆव सहसा समपूर्यत ॥ ५.४४.४ ॥
ด้วยเสียงดังจากการดึงคันธนูใหญ่นั้น ทิศทั้งหลาย ทิศรองทั้งหลาย และท้องฟ้า ก็เต็มไปด้วยเสียงนั้นในทันที
5.44.5
रथेन खरयुक्तेन तमागतमुदीक्ष्य सः ।
हनुमान् वेगसंपन्नो जहर्ष च ननाद च ॥ ५.४४.५ ॥
เมื่อเห็นเขาเข้ามาบนรถที่เทียมด้วยลา หนุมานผู้เปี่ยมด้วยความเร็วก็ปีติยินดีและคำรามก้อง
5.44.6
तं तोरणविटङ्कस्थं हनुमन्तं महाकपिम् ।
जम्बुमाली महाबाहुर्विव्याध निशितैः शरैः ॥ ५.४४.६ ॥
ชัมพุมาลีผู้มีแขนใหญ่ ยิงลูกศรคมกล้าไปยังมหาวานรหนุมานผู้ยืนอยู่บนระเบียงประตู
5.44.7
अर्धचन्द्रेण वदने शिरस्येकेन कर्णिना ।
बाह्वोर्विव्याध नाराचैर्दशभिस्तं कपीश्वरम् ॥ ५.४४.७ ॥
ด้วยลูกศรปลายจันทร์เสี้ยวยิงที่พระพักตร์ ด้วยลูกศรมีเงี่ยงหนึ่งลูกยิงที่ศีรษะ และด้วยลูกศรเหล็กสิบลูกยิงที่แขนทั้งสอง ยิงจอมวานรนั้น
5.44.8
तस्य तच्छुशुभे ताम्रं शरेणाभिहतं मुखम् ।
शरदीवाम्बुजम्फुल्लं विद्धं भास्कररश्मिना ॥ ५.४४.८ ॥
ใบหน้าสีแดงของเขาถูกลูกศรยิงจนแดงงาม ส่องประกายดั่งดอกบัวบานในฤดูศารท ถูกรัศมีของดวงอาทิตย์แทงทะลุ
5.44.9
तत्तस्य रक्तं रक्तेन रञ्जितं शुशुभे मुखम् ।
यथाकाशे महापद्मं सिक्तं चन्दनबिन्दुभिः ॥ ५.४४.९ ॥
ใบหน้านั้นของเขาที่ย้อมด้วยโลหิต งามดั่งดอกบัวใหญ่บนท้องฟ้า ประพรมด้วยหยดจันทน์
5.44.10
चुकोप बाणाभिहतो राक्षसस्य महाकपिः ।
ततः पार्श्वेतिविपुलां ददर्श महतीं शिलाम् ॥ ५.४४.१० ॥
มหาวานรถูกลูกศรของรากษสยิงจนโกรธเกรี้ยว แล้วเขาเห็นก้อนหินขนาดใหญ่มหึมาอยู่ข้างๆ
5.44.11
तरसा तां समुत्पाट्य चिक्षेप बलवद्बली ।
तां शरैर्दशभिः क्रुद्धस्ताडयामास राक्षसः ॥ ५.४४.११ ॥
ผู้มีกำลังยิ่งนั้นใช้เรี่ยวแรงถอนหินขึ้นแล้วขว้างไป รากษสผู้โกรธเกรี้ยวก็ยิงหินนั้นด้วยลูกศรสิบดอก
5.44.12
विपन्नं कर्म तद्दृष्ट्वा हनुमांश्चण्डविक्रमः ।
सालं विपुलमुत्पाट्य भ्रामयामास वीर्यवान् ॥ ५.४४.१२ ॥
เมื่อเห็นว่ากลอุบายของตนล้มเหลว หนุมานผู้มีวิกรมดุดันและเรี่ยวแรงมาก ก็ถอนต้นสาละใหญ่ขึ้นแล้วเริ่มหมุนมัน
5.44.13
भ्रामयन्तं कपिं दृष्ट्वा सालवृक्षं महाबलम् ।
चिक्षेप सुबहून् बाणान् जम्बुमाली महाबलः ॥ ५.४४.१३ ॥
เมื่อเห็นวานรหมุนต้นสาละอันทรงพลัง ชัมพุมาลีผู้มีกำลังมากก็ขว้างลูกศรไปมากมายนัก
5.44.14
सालं चतुर्भिश्चिच्छेद वानरं पञ्चभिर्भुजे ।
शिरस्येकेन बाणेन दशभिस्तु स्तनान्तरे ॥ ५.४४.१४ ॥
เขาตัดต้นสาละด้วยลูกศรสี่ดอก ยิงแขนของวานรด้วยห้าดอก ยิงศีรษะด้วยดอกหนึ่ง และยิงระหว่างอกด้วยสิบดอก
5.44.15
स शरैः पूरिततनुः क्रोधेन महता वृतः ।
तमेव परिघं गृह्य भ्रामयामास वेगतः ॥ ५.४४.१५ ॥
ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยลูกศร ถูกความโกรธอันใหญ่หลวงครอบงำ เขาจึงหยิบค้อนเหล็กอันเดิมขึ้นมาหมุนด้วยความเร็ว
5.44.16
अतिवेगोतिवेगेन भ्रामयित्वा बलोत्कटः ।
परिघं पातयामास जम्बुमालेर्महोरसि ॥ ५.४४.१६ ॥
ผู้มีกำลังมหาศาลนั้นหมุนค้อนด้วยความเร็วยิ่งยิ่ง แล้วเหวี่ยงค้อนเหล็กลงบนอกกว้างของชัมพุมาลี
5.44.17
तस्य चैव शिरो नास्ति न बाहू न च जानुनी ।
न धनुर्नरथो नाश्वास्तत्रादृश्यन्त नेषवः ॥ ५.४४.१७ ॥
ศีรษะ แขน และเข่าของเขาไม่เหลืออยู่ที่นั่น ไม่มีธนู รถ หรือม้า และลูกศรก็มองไม่เห็นที่นั่นเลย
5.44.18
स हतस्तरसा तेन जम्बुमाली महाबलः ।
पपात निहतो भूवौ चूर्णिताङ्गविभूषणः ॥ ५.४४.१८ ॥
ชัมพุมาลีผู้มีกำลังมาก ถูกค้อนนั้นฟาดอย่างรุนแรงจนล้มลงตายบนพื้นดิน อวัยวะและเครื่องประดับของเขาแหลกละเอียด
5.44.19
जम्बुमालिं च निहतं किङ्करांश्च महाबलान् ।
चुक्रोध रावणः श्रुत्वा कोपसंरक्त लोचनः ॥ ५.४४.१९ ॥
เมื่อทราบว่าชัมพุมาลินและบริวารผู้มีกำลังถูกสังหารแล้ว ทศกัณฐ์ก็โกรธจัด ดวงตาแดงก่ำด้วยความเดือดดาล
5.44.20
स रोषसंवर्तितताम्रलोचनः
प्रहस्त पुत्रे निहते महाबले ।
अमात्यपुत्रानतिवीर्यविक्रमान्
समादिदेशाशु निशाचरेश्वरः ॥ ५.४४.२० ॥
เมื่อปุตรของประหัสตะผู้มีกำลังถูกสังหารแล้ว จอมรากษสผู้มีดวงตาสีแดงกลอกไปด้วยความโกรธ ก็บัญชาแก่บุตรของอำมาตย์ผู้มีกำลังและวิกรมยิ่งนักโดยพลัน