Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.44.1
संदिष्टो राक्षसेन्द्रेण प्रहस्तस्य सुतो बली ।
जम्बुमाली महादंष्ट्रो निर्जगाम धनुर्धरः ॥ ५.४४.१ ॥
Auf Befehl des Herrn der Rākṣasas brach der starke Sohn Prahastas, Jambumālī, großzähnig und Bogenschütze, auf.
5.44.2
रक्तमाल्याम्बरधरः स्रग्वी रुचिरकुण्डलः ।
महान् विवृत्तनयनश्चण्डः समरदुर्जयः ॥ ५.४४.२ ॥
In rote Gewänder und rote Girlanden gekleidet, mit Blumenkränzen, strahlenden Ohrringen, groß, mit weit geöffneten Augen, wild und im Kampf unbesiegbar.
5.44.3
धनुः शक्रधनुःप्रख्यं महद्रुचिरसायकम् ।
विस्फारयानो वेगेन वज्राशनिसमस्वनम् ॥ ५.४४.३ ॥
Den großen Bogen, Indras Regenbogen gleich, schnell spannend, dessen Klang wie Donnerkeil und Blitz war, mit strahlenden Pfeilen.
5.44.4
तस्य विस्फारघोषेण धनुषो महता दिशः ।
प्रदिशश्च नभश्चॆव सहसा समपूर्यत ॥ ५.४४.४ ॥
Vom gewaltigen Schwirren seines gespannten Bogens wurden die Himmelsrichtungen, die Zwischenrichtungen und der Himmel plötzlich erfüllt.
5.44.5
रथेन खरयुक्तेन तमागतमुदीक्ष्य सः ।
हनुमान् वेगसंपन्नो जहर्ष च ननाद च ॥ ५.४४.५ ॥
Als er ihn auf einem mit Eseln bespannten Wagen kommen sah, freute sich der schnelle Hanumān und brüllte.
5.44.6
तं तोरणविटङ्कस्थं हनुमन्तं महाकपिम् ।
जम्बुमाली महाबाहुर्विव्याध निशितैः शरैः ॥ ५.४४.६ ॥
Jambumālī, der Mächtigarmige, durchbohrte den großen Affen Hanumān, der auf der Brüstung des Torbogens stand, mit scharfen Pfeilen.
5.44.7
अर्धचन्द्रेण वदने शिरस्येकेन कर्णिना ।
बाह्वोर्विव्याध नाराचैर्दशभिस्तं कपीश्वरम् ॥ ५.४४.७ ॥
Mit einem halbmondförmigen Pfeil traf er das Gesicht, mit einem widerhakigen Pfeil den Kopf, und mit zehn eisernen Pfeilen die Arme jenes Herrn der Affen.
5.44.8
तस्य तच्छुशुभे ताम्रं शरेणाभिहतं मुखम् ।
शरदीवाम्बुजम्फुल्लं विद्धं भास्कररश्मिना ॥ ५.४४.८ ॥
Sein gerötetes Gesicht, vom Pfeil getroffen, leuchtete wie eine erblühte Lotusblüte im Herbst, durchbohrt von einem Sonnenstrahl.
5.44.9
तत्तस्य रक्तं रक्तेन रञ्जितं शुशुभे मुखम् ।
यथाकाशे महापद्मं सिक्तं चन्दनबिन्दुभिः ॥ ५.४४.९ ॥
Sein vom Blut gerötetes Gesicht leuchtete wie ein großer Lotus am Himmel, besprengt mit Tropfen von Sandelpaste.
5.44.10
चुकोप बाणाभिहतो राक्षसस्य महाकपिः ।
ततः पार्श्वेतिविपुलां ददर्श महतीं शिलाम् ॥ ५.४४.१० ॥
Vom Pfeil des Rākṣasa getroffen, geriet der große Affe in Zorn. Da sah er in der Nähe einen sehr großen, gewaltigen Felsen.
5.44.11
तरसा तां समुत्पाट्य चिक्षेप बलवद्बली ।
तां शरैर्दशभिः क्रुद्धस्ताडयामास राक्षसः ॥ ५.४४.११ ॥
Der Starke riss sie mit Kraft heraus und schleuderte sie. Der erzürnte Rākṣasa traf sie mit zehn Pfeilen.
5.44.12
विपन्नं कर्म तद्दृष्ट्वा हनुमांश्चण्डविक्रमः ।
सालं विपुलमुत्पाट्य भ्रामयामास वीर्यवान् ॥ ५.४४.१२ ॥
Als er sah, dass seine Tat misslungen war, riss Hanumān von wildem Mut einen gewaltigen Sāla-Baum aus und begann ihn zu schwingen, denn er war mächtig.
5.44.13
भ्रामयन्तं कपिं दृष्ट्वा सालवृक्षं महाबलम् ।
चिक्षेप सुबहून् बाणान् जम्बुमाली महाबलः ॥ ५.४४.१३ ॥
Als er den Affen den mächtigen Sāla-Baum schwingen sah, schoss der mächtige Jambumālī zahllose Pfeile ab.
5.44.14
सालं चतुर्भिश्चिच्छेद वानरं पञ्चभिर्भुजे ।
शिरस्येकेन बाणेन दशभिस्तु स्तनान्तरे ॥ ५.४४.१४ ॥
Mit vier Pfeilen zerschlug er den Sāla-Baum; mit fünf traf er den Arm des Affen, mit einem den Kopf und mit zehn die Brust in ihrer Mitte.
5.44.15
स शरैः पूरिततनुः क्रोधेन महता वृतः ।
तमेव परिघं गृह्य भ्रामयामास वेगतः ॥ ५.४४.१५ ॥
Mit Pfeilen gespickt und von großem Zorn erfüllt, ergriff er eben jene eiserne Keule und schwang sie mit Wucht.
5.44.16
अतिवेगोतिवेगेन भ्रामयित्वा बलोत्कटः ।
परिघं पातयामास जम्बुमालेर्महोरसि ॥ ५.४४.१६ ॥
Mit äußerster Geschwindigkeit geschwungen, ließ der Starke die Keule auf Jambumālīs breite Brust niedergehen.
5.44.17
तस्य चैव शिरो नास्ति न बाहू न च जानुनी ।
न धनुर्नरथो नाश्वास्तत्रादृश्यन्त नेषवः ॥ ५.४४.१७ ॥
Weder Kopf noch Arme noch Knie blieben dort; weder Bogen noch Wagen, weder Pferde noch Pfeile waren zu sehen.
5.44.18
स हतस्तरसा तेन जम्बुमाली महाबलः ।
पपात निहतो भूवौ चूर्णिताङ्गविभूषणः ॥ ५.४४.१८ ॥
Von jener Keule mit Wucht getroffen, fiel der mächtige Jambumālī erschlagen zu Boden; seine Glieder und Schmuckstücke waren zerschmettert.
5.44.19
जम्बुमालिं च निहतं किङ्करांश्च महाबलान् ।
चुक्रोध रावणः श्रुत्वा कोपसंरक्त लोचनः ॥ ५.४४.१९ ॥
Als Rāvaṇa hörte, dass Jambumālin und die mächtigen Diener erschlagen waren, entbrannte er in Zorn, seine Augen vor Wut gerötet.
5.44.20
स रोषसंवर्तितताम्रलोचनः
प्रहस्त पुत्रे निहते महाबले ।
अमात्यपुत्रानतिवीर्यविक्रमान्
समादिदेशाशु निशाचरेश्वरः ॥ ५.४४.२० ॥
Als Prahastas mächtiger Sohn erschlagen war, befahl der Herr der Nachtwandler, die kupferroten Augen vor Zorn rollend, sogleich den Ministersöhnen von außergewöhnlicher Tapferkeit und Kraft.