வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.44.1
संदिष्टो राक्षसेन्द्रेण प्रहस्तस्य सुतो बली ।
जम्बुमाली महादंष्ट्रो निर्जगाम धनुर्धरः ॥ ५.४४.१ ॥
அரக்கர் அரசனால் ஆணையிடப்பட்ட, பிரஹஸ்தனின் வலிமையான மகன் ஜம்புமாலி, பெரிய கோரைப் பற்களுடைய வில்லாளி, புறப்பட்டான்.
5.44.2
रक्तमाल्याम्बरधरः स्रग्वी रुचिरकुण्डलः ।
महान् विवृत्तनयनश्चण्डः समरदुर्जयः ॥ ५.४४.२ ॥
சிவப்பு மாலைகளும் சிவப்பு ஆடைகளும் அணிந்தவன், மாலையணிந்தவன், அழகிய குண்டலங்களுடையவன், பெரியவன், விரிந்த கண்களுடையவன், உக்கிரமானவன், போரில் வெல்ல முடியாதவன்.
5.44.3
धनुः शक्रधनुःप्रख्यं महद्रुचिरसायकम् ।
विस्फारयानो वेगेन वज्राशनिसमस्वनम् ॥ ५.४४.३ ॥
இந்திரனின் வில்லைப் போன்ற பெரிய வில்லை வேகமாக நாணேற்றி இழுத்தவன்; அதன் ஒலி இடி மின்னலுக்கு நிகராக இருந்தது; அழகிய அம்புகளுடன்.
5.44.4
तस्य विस्फारघोषेण धनुषो महता दिशः ।
प्रदिशश्च नभश्चॆव सहसा समपूर्यत ॥ ५.४४.४ ॥
அவனது வில்லின் நாண் ஒலியால் திசைகளும், துணைத் திசைகளும், வானமும் திடீரென முழுவதும் நிரம்பின.
5.44.5
रथेन खरयुक्तेन तमागतमुदीक्ष्य सः ।
हनुमान् वेगसंपन्नो जहर्ष च ननाद च ॥ ५.४४.५ ॥
கழுதைகள் பூட்டிய தேரில் வந்த அவனைக் கண்டு, வேகம் நிறைந்த ஹனுமான் மகிழ்ந்து கர்ஜித்தார்.
5.44.6
तं तोरणविटङ्कस्थं हनुमन्तं महाकपिम् ।
जम्बुमाली महाबाहुर्विव्याध निशितैः शरैः ॥ ५.४४.६ ॥
தோரணத்தின் மேல் தட்டில் நின்றிருந்த மகாகபியான ஹனுமானை, பெரும்புஜனான ஜம்புமாலி கூரிய அம்புகளால் தாக்கினான்.
5.44.7
अर्धचन्द्रेण वदने शिरस्येकेन कर्णिना ।
बाह्वोर्विव्याध नाराचैर्दशभिस्तं कपीश्वरम् ॥ ५.४४.७ ॥
அவன் அர்தசந்திர அம்பால் முகத்திலும், ஒரு கர்ணி அம்பால் தலையிலும், பத்து நாராசங்களால் இரு தோள்களிலும் அந்தக் குரங்குத் தலைவனைத் துளைத்தான்.
5.44.8
तस्य तच्छुशुभे ताम्रं शरेणाभिहतं मुखम् ।
शरदीवाम्बुजम्फुल्लं विद्धं भास्कररश्मिना ॥ ५.४४.८ ॥
அம்பால் தாக்கப்பட்ட அவனுடைய அந்தச் சிவந்த முகம், சூரியக் கதிரால் துளைக்கப்பட்ட, சரத் காலத்தில் மலர்ந்த தாமரை போல் ஒளிர்ந்தது.
5.44.9
तत्तस्य रक्तं रक्तेन रञ्जितं शुशुभे मुखम् ।
यथाकाशे महापद्मं सिक्तं चन्दनबिन्दुभिः ॥ ५.४४.९ ॥
இரத்தத்தால் சிவக்கச் செய்யப்பட்ட அவனுடைய அந்த முகம், சந்தனத் துளிகளால் நனைக்கப்பட்ட ஆகாயத்துத் தாமரை போல் ஒளிர்ந்தது.
5.44.10
चुकोप बाणाभिहतो राक्षसस्य महाकपिः ।
ततः पार्श्वेतिविपुलां ददर्श महतीं शिलाम् ॥ ५.४४.१० ॥
அரக்கனின் அம்பால் தாக்கப்பட்ட அந்தப் பெரும் குரங்கு சினம் கொண்டது. பிறகு அருகில் ஒரு பெரிய பாறையைக் கண்டது.
5.44.11
तरसा तां समुत्पाट्य चिक्षेप बलवद्बली ।
तां शरैर्दशभिः क्रुद्धस्ताडयामास राक्षसः ॥ ५.४४.११ ॥
வலிமையுள்ளவன் வேகமாக அதைப் பெயர்த்தெடுத்து எறிந்தான். சினம் கொண்ட அரக்கன் பத்து அம்புகளால் அதைத் தாக்கினான்.
5.44.12
विपन्नं कर्म तद्दृष्ट्वा हनुमांश्चण्डविक्रमः ।
सालं विपुलमुत्पाट्य भ्रामयामास वीर्यवान् ॥ ५.४४.१२ ॥
தன் செயல் தோல்வியுற்றதைக் கண்ட உக்கிரப் பராக்கிரமமுள்ள அனுமான், ஒரு பெரிய சால மரத்தைப் பெயர்த்து சுழற்றினான்; அவன் வீரியம் நிறைந்தவன்.
5.44.13
भ्रामयन्तं कपिं दृष्ट्वा सालवृक्षं महाबलम् ।
चिक्षेप सुबहून् बाणान् जम्बुमाली महाबलः ॥ ५.४४.१३ ॥
மகாபலம் பொருந்திய சால மரத்தைச் சுழற்றும் குரங்கைக் கண்ட ஜம்புமாலி பல அம்புகளை எய்தான்.
5.44.14
सालं चतुर्भिश्चिच्छेद वानरं पञ्चभिर्भुजे ।
शिरस्येकेन बाणेन दशभिस्तु स्तनान्तरे ॥ ५.४४.१४ ॥
நான்கு அம்புகளால் சால மரத்தை வெட்டினான்; ஐந்தால் குரங்கின் தோளிலும், ஒன்றால் தலையிலும், பத்தால் மார்பின் நடுவிலும் தாக்கினான்.
5.44.15
स शरैः पूरिततनुः क्रोधेन महता वृतः ।
तमेव परिघं गृह्य भ्रामयामास वेगतः ॥ ५.४४.१५ ॥
அம்புகளால் உடல் நிறைந்தவனாய், பெரும் கோபத்தால் சூழப்பட்ட அவன் அதே பரிகத்தை எடுத்து வேகமாகச் சுழற்றினான்.
5.44.16
अतिवेगोतिवेगेन भ्रामयित्वा बलोत्कटः ।
परिघं पातयामास जम्बुमालेर्महोरसि ॥ ५.४४.१६ ॥
மிக்க வேகத்துடன் சுழற்றி, வலிமை மிக்கவன் அந்தப் பரிகத்தை ஜம்புமாலியின் பெரிய மார்பில் வீழ்த்தினான்.
5.44.17
तस्य चैव शिरो नास्ति न बाहू न च जानुनी ।
न धनुर्नरथो नाश्वास्तत्रादृश्यन्त नेषवः ॥ ५.४४.१७ ॥
அவனுடைய தலையும், கைகளும், முழங்கால்களும் அங்கு இல்லை; வில்லும், தேரும், குதிரைகளும், அம்புகளும் கூட அங்கு காணப்படவில்லை.
5.44.18
स हतस्तरसा तेन जम्बुमाली महाबलः ।
पपात निहतो भूवौ चूर्णिताङ्गविभूषणः ॥ ५.४४.१८ ॥
அந்த பரிகத்தால் வலுவாக அடிபட்ட மகாபலன் ஜம்புமாலி கொல்லப்பட்டு நிலத்தில் வீழ்ந்தான்; அவனுடைய உடலும் ஆபரணங்களும் நொறுங்கின.
5.44.19
जम्बुमालिं च निहतं किङ्करांश्च महाबलान् ।
चुक्रोध रावणः श्रुत्वा कोपसंरक्त लोचनः ॥ ५.४४.१९ ॥
ஜம்புமாலி மற்றும் கொல்லப்பட்ட வலிமைமிக்க கிங்கரர்களின் அழிவைக் கேட்ட ராவணன் கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் சீற்றம் கொண்டான்.
5.44.20
स रोषसंवर्तितताम्रलोचनः
प्रहस्त पुत्रे निहते महाबले ।
अमात्यपुत्रानतिवीर्यविक्रमान्
समादिदेशाशु निशाचरेश्वरः ॥ ५.४४.२० ॥
பிரஹஸ்தனின் வலிமைமிக்க மகன் கொல்லப்பட்டபோது, கோபத்தில் செம்பு போல் சிவந்த கண்களை உருட்டிய அந்த இரவுஞ்சரர்களின் அரசன் உடனே அமைச்சர் மகன்களுக்கு கட்டளையிட்டான்.