ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.44.1
संदिष्टो राक्षसेन्द्रेण प्रहस्तस्य सुतो बली ।
जम्बुमाली महादंष्ट्रो निर्जगाम धनुर्धरः ॥ ५.४४.१ ॥
ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಪ್ರಹಸ್ತನ ಬಲಶಾಲಿ ಪುತ್ರ ಜಂಬುಮಾಲಿ, ದೊಡ್ಡ ದಾಡೆಗಳುಳ್ಳ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ, ಹೊರಟನು.
5.44.2
रक्तमाल्याम्बरधरः स्रग्वी रुचिरकुण्डलः ।
महान् विवृत्तनयनश्चण्डः समरदुर्जयः ॥ ५.४४.२ ॥
ಕೆಂಪು ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವನು, ಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತನು, ಸುಂದರ ಕುಂಡಲಗಳುಳ್ಳವನು, ಮಹಾನ್, ಅಗಲ ಕಣ್ಣುಗಳ ಉಗ್ರನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯನು.
5.44.3
धनुः शक्रधनुःप्रख्यं महद्रुचिरसायकम् ।
विस्फारयानो वेगेन वज्राशनिसमस्वनम् ॥ ५.४४.३ ॥
ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನಂತಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಸಿಡಿಲಿನಂತಹ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳ, ಸುಂದರ ಬಾಣಗಳೊಡನೆ.
5.44.4
तस्य विस्फारघोषेण धनुषो महता दिशः ।
प्रदिशश्च नभश्चॆव सहसा समपूर्यत ॥ ५.४४.४ ॥
ಅವನ ಬಿಲ್ಲಿನ ಬಿಗಿದ ನಾಣಿನ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳು, ಆಕಾಶ ತಕ್ಷಣ ತುಂಬಿಹೋದವು.
5.44.5
रथेन खरयुक्तेन तमागतमुदीक्ष्य सः ।
हनुमान् वेगसंपन्नो जहर्ष च ननाद च ॥ ५.४४.५ ॥
ಕತ್ತೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ರಥದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ವೇಗಸಂಪನ್ನನಾದ ಹನುಮಂತನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
5.44.6
तं तोरणविटङ्कस्थं हनुमन्तं महाकपिम् ।
जम्बुमाली महाबाहुर्विव्याध निशितैः शरैः ॥ ५.४४.६ ॥
ತೋರಣದ ಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಾಕಪಿ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಮಹಾಬಾಹು ಜಂಬುಮಾಲಿ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
5.44.7
अर्धचन्द्रेण वदने शिरस्येकेन कर्णिना ।
बाह्वोर्विव्याध नाराचैर्दशभिस्तं कपीश्वरम् ॥ ५.४४.७ ॥
ಅವನು ಅರ್ಧಚಂದ್ರಬಾಣದಿಂದ ಮುಖಕ್ಕೆ, ಒಂದು ಕರ್ಣಿ ಬಾಣದಿಂದ ತಲೆಗೆ, ಹತ್ತು ನಾರಾಚಗಳಿಂದ ಎರಡು ಬಾಹುಗಳಿಗೆ ಆ ಕಪೀಶ್ವರನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು.
5.44.8
तस्य तच्छुशुभे ताम्रं शरेणाभिहतं मुखम् ।
शरदीवाम्बुजम्फुल्लं विद्धं भास्कररश्मिना ॥ ५.४४.८ ॥
ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನ ಆ ಕೆಂಪಾದ ಮುಖವು, ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಕಿರಣದಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಅರಳಿದ ಕಮಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
5.44.9
तत्तस्य रक्तं रक्तेन रञ्जितं शुशुभे मुखम् ।
यथाकाशे महापद्मं सिक्तं चन्दनबिन्दुभिः ॥ ५.४४.९ ॥
ರಕ್ತದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಅವನ ಆ ಮುಖವು, ಚಂದನದ ಬಿಂದುಗಳಿಂದ ಚಿಮುಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಕಾಶದ ಮಹಾಪದ್ಮದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
5.44.10
चुकोप बाणाभिहतो राक्षसस्य महाकपिः ।
ततः पार्श्वेतिविपुलां ददर्श महतीं शिलाम् ॥ ५.४४.१० ॥
ರಾಕ್ಷಸನ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾಕಪಿ ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಆಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅತಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಮಹಾಶಿಲೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
5.44.11
तरसा तां समुत्पाट्य चिक्षेप बलवद्बली ।
तां शरैर्दशभिः क्रुद्धस्ताडयामास राक्षसः ॥ ५.४४.११ ॥
ಬಲಶಾಲಿಯು ವೇಗದಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಿತ್ತು ಎಸೆದನು. ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ರಾಕ್ಷಸನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದನು.
5.44.12
विपन्नं कर्म तद्दृष्ट्वा हनुमांश्चण्डविक्रमः ।
सालं विपुलमुत्पाट्य भ्रामयामास वीर्यवान् ॥ ५.४४.१२ ॥
ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ವಿಫಲವಾದುದನ್ನು ಕಂಡು, ಚಂಡವಿಕ್ರಮನಾದ ಹನುಮಂತನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಲವೃಕ್ಷವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಗಿರಗಿರನೆ ತಿರುಗಿಸಿದನು; ಅವನು ವೀರ್ಯವಂತನಾಗಿದ್ದನು.
5.44.13
भ्रामयन्तं कपिं दृष्ट्वा सालवृक्षं महाबलम् ।
चिक्षेप सुबहून् बाणान् जम्बुमाली महाबलः ॥ ५.४४.१३ ॥
ಮಹಾಬಲದ ಸಾಲವೃಕ್ಷವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಪಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹಾಬಲ ಜಂಬುಮಾಲಿ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
5.44.14
सालं चतुर्भिश्चिच्छेद वानरं पञ्चभिर्भुजे ।
शिरस्येकेन बाणेन दशभिस्तु स्तनान्तरे ॥ ५.४४.१४ ॥
ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಾಲವೃಕ್ಷವನ್ನು ಕಡಿದನು; ಐದರಿಂದ ಕಪಿಯ ಭುಜವನ್ನು, ಒಂದರಿಂದ ತಲೆಯನ್ನು, ಹತ್ತರಿಂದ ಎದೆಯ ನಡುವನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
5.44.15
स शरैः पूरिततनुः क्रोधेन महता वृतः ।
तमेव परिघं गृह्य भ्रामयामास वेगतः ॥ ५.४४.१५ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇಹ ತುಂಬಿದ ಅವನು ಮಹಾ ಕೋಪದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅದೇ ಪರಿಘವನ್ನು ಹಿಡಿದು ವೇಗದಿಂದ ತಿರುಗಿಸಿದನು.
5.44.16
अतिवेगोतिवेगेन भ्रामयित्वा बलोत्कटः ।
परिघं पातयामास जम्बुमालेर्महोरसि ॥ ५.४४.१६ ॥
ಅತಿವೇಗದಿಂದ ತಿರುಗಿಸಿ, ಬಲೋತ್ಕಟನು ಆ ಪರಿಘವನ್ನು ಜಂಬುಮಾಲಿಯ ವಿಶಾಲ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
5.44.17
तस्य चैव शिरो नास्ति न बाहू न च जानुनी ।
न धनुर्नरथो नाश्वास्तत्रादृश्यन्त नेषवः ॥ ५.४४.१७ ॥
ಅವನ ತಲೆಯೂ, ಭುಜಗಳೂ, ಮೊಣಕಾಲುಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಬಿಲ್ಲೂ, ರಥವೂ, ಕುದುರೆಗಳೂ, ಬಾಣಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
5.44.18
स हतस्तरसा तेन जम्बुमाली महाबलः ।
पपात निहतो भूवौ चूर्णिताङ्गविभूषणः ॥ ५.४४.१८ ॥
ಆ ಪರಿಘದಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಬಲ ಜಂಬುಮಾಲಿ ಹತನಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ಅವನ ಅಂಗಗಳೂ ಆಭರಣಗಳೂ ಚೂರಾದವು.
5.44.19
जम्बुमालिं च निहतं किङ्करांश्च महाबलान् ।
चुक्रोध रावणः श्रुत्वा कोपसंरक्त लोचनः ॥ ५.४४.१९ ॥
ಜಂಬುಮಾಲಿ ಮತ್ತು ಹತರಾದ ಮಹಾಬಲ ಕಿಂಕರರ ವಧೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾವಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರುದ್ಧನಾದನು.
5.44.20
स रोषसंवर्तितताम्रलोचनः
प्रहस्त पुत्रे निहते महाबले ।
अमात्यपुत्रानतिवीर्यविक्रमान्
समादिदेशाशु निशाचरेश्वरः ॥ ५.४४.२० ॥
ಪ್ರಹಸ್ತನ ಮಹಾಬಲ ಪುತ್ರ ಹತನಾದಾಗ, ಕೋಪದಿಂದ ತಾಮ್ರದಂತೆ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುತ್ತಾ ಆ ನಿಶಾಚರೇಶ್ವರನು ಅತಿ ವೀರ್ಯವಂತರಾದ ಮಂತ್ರಿಪುತ್ರರಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.