Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.45.1
ततस्ते राक्षसेन्द्रेण चोदिता मन्त्रिणः सुताः।
निर्ययुर्भवनात् तस्मात् सप्त सप्तार्चिवर्चसः ॥ ५.४५.१ ॥
Da zogen, angetrieben vom Herrn der Rākṣasas, die Söhne seiner Minister aus jenem Palast hinaus, je sieben an der Zahl, leuchtend wie Feuerflammen.
5.45.2
महद्बलपरीवारा धनुष्मन्तो महाबलाः।
कृतास्त्रास्त्रविदां श्रेष्ठाः परस्परजयैषिणः ॥ ५.४५.२ ॥
Umgeben von großen Heeren, bogenbewaffnet, gewaltig, in den Waffen erfahren, die Vorzüglichsten unter den Waffenkundigen, jeder darauf aus, den anderen zu besiegen.
5.45.3
हेमजालपरिक्षिप्तैर्ध्वजवद्भिः पताकिभिः।
तोयदस्वननिर्घोषैर्वाजियुक्तैर्महारथैः ॥ ५.४५.३ ॥
Mit großen Streitwagen, mit goldenen Netzen umhüllt, mit Bannern und Wimpeln geschmückt, donnernd wie Regenwolken, mit Pferden bespannt.
5.45.4
तप्तकाञ्चनचित्राणि चापान्यमितविक्रमाः।
विस्फारयन्तः संहृष्टास्तडिद्वन्त इवाम्बुदाः ॥ ५.४५.४ ॥
Ihre Bögen weit spannend, mit geschmolzenem Gold verziert, von grenzenloser Tapferkeit und frohlockend, wie Wolken, die Blitze tragen.
5.45.5
जनन्यस्तास्ततस्तेषां विदित्वा किंकरान् हतान्।
बभूवुः शोकसम्भ्रान्ताः सबान्धवसुहृज्जनाः ॥ ५.४५.५ ॥
Da gerieten ihre Mütter, als sie erfuhren, dass ihre Diener erschlagen waren, samt Verwandten und Freunden in Verwirrung vor Kummer.
5.45.6
ते परस्परसंघर्षात् तप्तकाञ्चनभूषणाः।
अभिपेतुर्हनूमन्तं तोरणस्थमवस्थितम् ॥ ५.४५.६ ॥
Einander bedrängend, mit geschmolzenem Gold geschmückt, stürzten sie sich auf Hanumān, der auf dem Torbogen stand.
5.45.7
सृजन्तो बाणवृष्टिं ते रथगर्जितनिःस्वनाः।
प्रावृट्काल इवाम्भोदा विचेरुर्नैर्ऋताम्बुदाः ॥ ५.४५.७ ॥
Einen Pfeilregen niedergehen lassend, im Dröhnen ihrer Wagen, zogen die rākṣasa-Wolken umher wie die Wolken der Regenzeit.
5.45.8
अवकीर्णस्ततस्ताभिर्हनूमान् शरवृष्टिभिः।
अभवत् संवृताकारः शैलराडिव वृष्टिभिः ॥ ५.४५.८ ॥
Da wurde Hanumān, von jenen Pfeilregen überschüttet, wie der König der Berge, den die Regen bedecken.
5.45.9
स शरान् वञ्चयामास तेषामाशुचरः कपिः।
रथवेगांश्च वीराणां विचरन् विमलेऽम्बरे ॥ ५.४५.९ ॥
Dieser schnelle Affe wich den Pfeilen jener Helden und dem Tempo ihrer Wagen aus und bewegte sich durch den klaren Himmel.
5.45.10
स तैः क्रीडन् धनुष्मद्भिर्व्योम्नि वीरः प्रकाशते।
धनुष्मद्भिर्यथा मेघैर्मारुतः प्रभुरम्बरे ॥ ५.४५.१० ॥
Mit jenen Bogenschützen spielend, strahlte der Held am Himmel, wie der mächtige Wind unter den Wolken des Himmels.
5.45.11
स कृत्वा निनदं घोरं त्रासयंस्तां महाचमूम्।
चकार हनुमान् वेगं तेषु रक्षःसु वीर्यवान् ॥ ५.४५.११ ॥
Ein schreckliches Gebrüll ausstoßend und jenes große Heer in Schrecken versetzend, stürzte sich der mächtige Hanumān mit Wucht auf jene rākṣasas.
5.45.12
तलेनाभिहनत् कांश्चित् पादैः कांश्चित् परंतपः।
मुष्टिभिश्चाहनत् कांश्चिन्नखैः कांश्चिद् व्यदारयत् ॥ ५.४५.१२ ॥
Der Peiniger der Feinde schlug einige mit der flachen Hand, einige mit den Füßen, schlug einige mit Fäusten, und zerriss andere mit seinen Krallen.
5.45.13
प्रममाथोरसा कांश्चिदूरुभ्यामपरानपि।
केचित् तस्यैव नादेन तत्रैव पतिता भुवि ॥ ५.४५.१३ ॥
Einige zerquetschte er mit der Brust, andere mit den Schenkeln, und wieder andere ebenso; einige fielen dort zu Boden allein vom Dröhnen seines Gebrülls.
5.45.14
ततस्तेष्ववसन् नेषु भूमौ निपतितेषु च।
तत्सैन्यमगमत् सर्वं दिशो दश भयार्दितम् ॥ ५.४५.१४ ॥
Da floh das ganze Heer, die Übriggebliebenen und die am Boden Liegenden, von Furcht gepeinigt, in alle zehn Richtungen.
5.45.15
विनेदुर्विस्वरं नागा निपेतुर्भुवि वाजिनः।
भग्ननीडध्वजच्छत्रैर्भूश्च कीर्णाभवद् रथैः ॥ ५.४५.१५ ॥
Die Elefanten trompeteten misstönend, die Pferde stürzten zu Boden, und die Erde war übersät mit zerbrochenen Streitwagen, Bannern und Sonnenschirmen.
5.45.16
स्रवता रुधिरेणाथ स्रवन्त्यो दर्शिताः पथि।
विविधैश्च स्वनैर्लङ्का ननाद विकृतं तदा ॥ ५.४५.१६ ॥
Da zeigten sich auf dem Weg Ströme, die von Blut flossen, und Laṅkā hallte von vielfältigen, entstellten Lauten wider.
5.45.17
स तान् प्रवृद्धान् विनिहत्य राक्षसान्
महाबलश्चण्डपराक्रमः कपिः।
युयुत्सुरन्यैः पुनरेव राक्षसै-
स्तदेव वीरोऽभिजगाम तोरणम् ॥ ५.४५.१७ ॥
Nachdem er jene mächtigen Rākṣasas erschlagen hatte, ging der Affe von großer Kraft und wildem Heldenmut, begierig, wieder mit den anderen zu kämpfen, eben zu jenem Tor.