رامايانا فالميكي · السارغا 5.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.58.1
ततस्तस्य गिरेः शृङ्गे महेन्द्रस्य महाबलाः।
हनुमत्प्रमुखाः प्रीतिं हरयो जग्मुरुत्तमाम् ॥ ५.५८.१ ॥
ثم على قمة جبل مهيندرا نال القرود الأشداء بقيادة هنومان أسمى سرور.
5.58.2
प्रीतिमत्सूपविष्टेषु वानरेषु महात्मसु।
तं ततः प्रतिसंहृष्टः प्रीतियुक्तं महाकपिम् ॥ ५.५८.२ ॥
وبينما جلس القرود ذوو النفوس الكريمة في سرور، نظروا بفرح عظيم إلى ذلك القرد الكبير الممتلئ محبة.
5.58.3
जाम्बवान् कार्यवृत्तान्तमपृच्छदनिलात्मजम्।
कथं दृष्टा त्वया देवी कथं वा तत्र वर्तते ॥ ५.५८.३ ॥
سأل جامبافان ابن الريح عن تفاصيل المهمة: «كيف رأيت الإلهة، وكيف هي هناك؟»
5.58.4
तस्यां चापि कथं वृत्तः क्रूरकर्मा दशाननः।
तत्त्वतः सर्वमेतन्नः प्रब्रूहि त्वं महाकपे ॥ ५.५८.४ ॥
وكيف تصرف معها ذو العشرة رؤوس صاحب الأفعال القاسية؟ أيها القرد العظيم، أخبرنا بكل هذا بصدق.
5.58.5
सम्मार्गिता कथं देवी किं च सा प्रत्यभाषत।
श्रुतार्थाश्चिन्तयिष्यामो भूयः कार्यविनिश्चयम् ॥ ५.५८.५ ॥
كيف عُثر على الإلهة، وبماذا أجابت؟ وبعد أن نسمع الأمر، سنعيد النظر في قرارنا بشأن المهمة.
5.58.6
यश्चार्थस्तत्र वक्तव्यो गतैरस्माभिरात्मवान्।
रक्षितव्यं च यत्तत्र तद् भवान् व्याकरोतु नः ॥ ५.५८.६ ॥
ما الأمر الذي ينبغي أن نقوله هناك حين نذهب، وما الذي ينبغي أن نحفظه هناك؟ فليبيّن لنا سيادتك ذلك.
5.58.7
स नियुक्तस्ततस्तेन सम्प्रहृष्टतनूरुहः।
नमस्यन् शिरसा देव्यै सीतायै प्रत्यभाषत ॥ ५.५८.७ ॥
فلما أُمر بذلك من قِبله، وقد قامت شعر جسده من الفرح، انحنى برأسه محيّيًا الإلهة سيتا ورد عليها.
5.58.8
प्रत्यक्षमेव भवतां महेन्द्राग्रात् खमाप्लुतः।
उदधेर्दक्षिणं पारं काङ्क्षमाणः समाहितः ॥ ५.५८.८ ॥
على مرأى منكم تمامًا وثبتُ في الجو من قمة المهيندرا، راغبًا في بلوغ الشاطئ الجنوبي للمحيط، ومجتمع الفكر.
5.58.9
गच्छतश्च हि मे घोरं विघ्नरूपमिवाभवत्।
काञ्चनं शिखरं दिव्यं पश्यामि सुमनोहरम् ॥ ५.५८.९ ॥
وبينما كنت أمضي صار كأنه عائق مروّع؛ وأبصرتُ قمة ذهبية إلهية بالغة الجمال.
5.58.10
स्थितं पन्थानमावृत्य मेने विघ्नं च तं नगम्।
उपसंगम्य तं दिव्यं काञ्चनं नगमुत्तमम् ॥ ५.५८.१० ॥
وحسب ذلك الجبل القائم الذي يسدّ الطريق عائقًا؛ ثم دنا من ذلك الجبل الإلهي الذهبي الفاخر.
5.58.11
कृता मे मनसा बुद्धिर्भेत्तव्योऽयं मयेति च।
प्रहतस्य मया तस्य लाङ्गूलेन महागिरेः ॥ ५.५८.११ ॥
عزمتُ في نفسي: «لا بد أن أحطّم هذا»؛ فضربتُ ذلك الجبل العظيم بذيلي.
5.58.12
शिखरं सूर्यसंकाशं व्यशीर्यत सहस्रधा।
व्यवसायं च तं बुद्ध्वा स होवाच महागिरिः ॥ ५.५८.१२ ॥
وتهشّمت تلك القمة التي تشبه الشمس إلى ألف قطعة؛ ولما عرف الجبل العظيم عزيمته تكلّم.
5.58.13
पुत्रेति मधुरां वाणीं मनः प्रह्लादयन्निव।
पितृव्यं चापि मां विद्धि सखायं मातरिश्वनः ॥ ५.५८.१३ ॥
قال، كأنه يسرّ القلب بكلام عذب: «يا بني، اعلم أنني عمّ أبيك وصديق ماتاريشفان.»
5.58.14
मैनाकमिति विख्यातं निवसन्तं महोदधौ।
पक्षवन्तः पुरा पुत्र बभूवुः पर्वतोत्तमाः ॥ ५.५८.१४ ॥
«يا بني، أنا المعروف باسم مايناكا، المقيم في المحيط العظيم. في الأزمان الغابرة كانت أفضل الجبال ذات أجنحة.»
5.58.15
छन्दतः पृथिवीं चेरुर्बाधमानाः समन्ततः।
श्रुत्वा नगानां चरितं महेन्द्रः पाकशासनः ॥ ५.५८.१५ ॥
كانوا يجوبون الأرض من كل جانب حسب إرادتهم، مؤذين إياها. ولما سمع مهيندرا، قاهر باكا، بسلوك الجبال...
5.58.16
वज्रेण भगवान् पक्षौ चिच्छेदैषां सहस्रशः।
अहं तु मोचितस्तस्मात् तव पित्रा महात्मना ॥ ५.५८.१६ ॥
قطع الإله إندرا أجنحتها آلاف المرات بصاعقته؛ أما أنا فقد أنقذني من ذلك أبوك العظيم النفس.
5.58.17
मारुतेन तदा वत्स प्रक्षिप्तो वरुणालये।
राघवस्य मया साह्ये वर्तितव्यमरिंदम ॥ ५.५८.१७ ॥
حينها، يا بني، أُلقيت بالريح في مسكن فارونا، أي المحيط. يا قاهر الأعداء، ينبغي أن أعمل عونًا لراغافا (راما).
5.58.18
रामो धर्मभृतां श्रेष्ठो महेन्द्रसमविक्रमः।
एतच्छ्रुत्वा मया तस्य मैनाकस्य महात्मनः ॥ ५.५८.१८ ॥
راما، أفضل حَمَلة الدهرما، وبأسه يضاهي بأس مهيندرا — لقد سمعتُ هذا من مايناكا العظيم النفس، فـ...
5.58.19
कार्यमावेद्य च गिरेरुद्धतं वै मनो मम।
तेन चाहमनुज्ञातो मैनाकेन महात्मना ॥ ५.५८.१९ ॥
وبعد أن أعلن المهمة، حرّكني عزم الجبل السامي، وبإذن الماينāka العظيم النفس مضيت.
5.58.20
स चाप्यन्तर्हितः शैलो मानुषेण वपुष्मता।
शरीरेण महाशैलः शैलेन च महोदधौ ॥ ५.५८.२० ॥
وذلك الجبل أيضًا، متخذًا هيئة بشرية، اختفى في المحيط العظيم؛ ذلك الجبل العظيم اختبأ في البحر بجسده مع الجبل.
5.58.21
उत्तमं जवमास्थाय शेषमध्वानमास्थितः।
ततोऽहं सुचिरं कालं जवेनाभ्यगमं पथि ॥ ५.५८.२१ ॥
متخذًا أقصى السرعة، مضيت على الطريق المتبقي؛ ثم زمنًا طويلًا مضيت سريعًا في الطريق.
5.58.22
ततः पश्याम्यहं देवीं सुरसां नागमातरम्।
समुद्रमध्ये सा देवी वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ५.५८.२२ ॥
ثم رأيت في وسط المحيط الإلهة سُرَسا، أم الثعابين؛ فقالت تلك الإلهة هذا القول.
5.58.23
मम भक्ष्यः प्रदिष्टस्त्वममरैर्हरिसत्तम।
ततस्त्वां भक्षयिष्यामि विहितस्त्वं हि मे सुरैः ॥ ५.५८.२३ ॥
يا خيرَ القرود، لقد قدّرتك الآلهة طعامًا لي؛ فلذلك سآكلك، إذ جعلتك الآلهة مقدَّرًا لي.
5.58.24
एवमुक्तः सुरसया प्राञ्जलिः प्रणतः स्थितः।
विवर्णवदनो भूत्वा वाक्यं चेदमुदीरयम् ॥ ५.५८.२४ ॥
ولما قالت سُرسا ذلك، وقفتُ مُنحنيًا ويداي مضمومتان؛ وقد اصفرّ وجهي، فنطقتُ بهذا القول.
5.58.25
रामो दाशरथिः श्रीमान् प्रविष्टो दण्डकावनम्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया च परंतपः ॥ ५.५८.२५ ॥
دخل راما، ابن داشاراثا، المجيد، مُحرِق الأعداء، غابة دانداكا مع أخيه لاكشمانا وسيتا.
5.58.26
तस्य सीता हृता भार्या रावणेन दुरात्मना।
तस्याः सकाशं दूतोऽहं गमिष्ये रामशासनात् ॥ ५.५८.२६ ॥
زوجته سيتا اختطفها راؤانا الشرير. بأمر راما سأذهب إليها رسولًا.
5.58.27
कर्तुमर्हसि रामस्य साहाय्यं विषये सती।
अथवा मैथिलीं दृष्ट्वा रामं चाक्लिष्टकारिणम् ॥ ५.५८.२७ ॥
أيتها الفاضلة، يحسن بك أن تساعدي راما في هذه الناحية. أو بعد أن رأيت مايثيلي ورأيت راما، فاعل الأعمال بلا عناء...
5.58.28
आगमिष्यामि ते वक्त्रं सत्यं प्रतिशृणोमि ते।
एवमुक्ता मया सा तु सुरसा कामरूपिणी ॥ ५.५८.२८ ॥
سأدخل فمك — هذا حق، أعدك به. وهكذا خاطبتها، فقالت سورسا، القادرة على التشكل بأي هيئة شاءت...
5.58.29
अब्रवीन्नातिवर्तेत कश्चिदेष वरो मम।
एवमुक्तः सुरसया दशयोजनमायतः ॥ ५.५८.२९ ॥
قالت: «لا يتجاوز أحد هذا الوعد مني.» وحين خاطبتني سورسا بذلك، امتد جسمي إلى عشرة يوجانات.
5.58.30
ततोऽर्धगुणविस्तारो बभूवाहं क्षणेन तु।
मत्प्रमाणाधिकं चैव व्यादितं तु मुखं तया ॥ ५.५८.३० ॥
ثم في لحظة نموت حتى صرت أكبر منها بنصف مرة، وفتحت هي فمها أوسع من قامتي.
5.58.31
तद् दृष्ट्वा व्यादितं त्वास्यं ह्रस्वं ह्यकरवं पुनः।
तस्मिन् मुहूर्ते च पुनर्बभूवाङ्गुष्ठसम्मितः ॥ ५.५८.३१ ॥
ولما رأيت فمها المفتوح صغّرت نفسي في الحال، وفي تلك اللحظة عدت إلى حجم الإبهام.
5.58.32
अभिपत्याशु तद्वक्त्रं निर्गतोऽहं ततः क्षणात् ।
अब्रवीत् सुरसा देवी स्वेन रूपेण मां पुनः ॥ ५.५८.३२ ॥
انقضضت بسرعة إلى داخل فمها وخرجت منه في لحظة. فكلمتني الإلهة سُرساء مرة أخرى بهيئتها الأصلية.
5.58.33
अर्थसिद्धौ हरिश्रेष्ठ गच्छ सौम्य यथासुखम्।
समानय च वैदेहीं राघवेण महात्मना ॥ ५.५८.३३ ॥
فليتحقق مرادك يا خير القرود. اذهب يا كريم كما تشاء، وأعد فايدهي إلى راغافا العظيم النفس.
5.58.34
सुखी भव महाबाहो प्रीतास्मि तव वानर।
ततोऽहं साधुसाध्वीति सर्वभूतैः प्रशंसितः ॥ ५.५८.३४ ॥
كن سعيدًا أيها القرد ذو الذراعين القويتين، فإني راضية عنك. فمدحني جميع الكائنات قائلة: «أحسنت، أحسنت!»
5.58.35
ततोऽन्तरिक्षं विपुलं प्लुतोऽहं गरुडो यथा।
छाया मे निगृहीता च न च पश्यामि किंचन ॥ ५.५८.३५ ॥
ثم وثبت إلى السماء الواسعة كالغاروده، لكن ظلي أُمسك، فلم أعد أرى شيئًا البتة.
5.58.36
सोऽहं विगतवेगस्तु दिशो दश विलोकयन्।
न किंचित् तत्र पश्यामि येन मे विहता गतिः ॥ ५.५८.३६ ॥
فقدتُ اندفاعي، فنظرتُ في الجهات العشر، فلم أرَ هناك شيئًا أعاق مسيري.
5.58.37
अथ मे बुद्धिरुत्पन्ना किंनाम गमने मम।
ईदृशो विघ्न उत्पन्नो रूपमत्र न दृश्यते ॥ ५.५८.३७ ॥
فخطر ببالي: ما هذه العقبة التي ظهرت في طريقي؟ لا يُرى هنا أي شكل.
5.58.38
अधोभागे तु मे दृष्टिः शोचतः पतिता तदा।
तत्राद्राक्षमहं भीमां राक्षसीं सलिलेशयाम् ॥ ५.५८.३८ ॥
وبينما كنت أحزن، وقع بصري إلى الأسفل، فرأيت هناك راكشسية مرعبة مستلقية في الماء.
5.58.39
प्रहस्य च महानादमुक्तोऽहं भीमया तया।
अवस्थितमसम्भ्रान्तमिदं वाक्यमशोभनम् ॥ ५.५८.३९ ॥
ضحكت الهائلة بصوت عالٍ، وقالت لي، وأنا واقف لا أتزعزع، هذه الكلمات غير اللائقة.
5.58.40
क्वासि गन्ता महाकाय क्षुधिताया ममेप्सितः।
भक्षः प्रीणय मे देहं चिरमाहारवर्जितम् ॥ ५.५८.४० ॥
إلى أين تذهب يا عظيم الجسم؟ فأنا الجائعة، وأنت الفريسة التي أشتهيها. أشبع جسدي المحروم من الطعام منذ زمن طويل.
5.58.41
बाढमित्येव तां वाणीं प्रत्यगृह्णामहं ततः।
आस्यप्रमाणादधिकं तस्याः कायमपूरयम् ॥ ५.५८.४१ ॥
قلت فقط: «حسناً»، وأجبتها. ثم كبّرت جسدي فوق قدر فمها، فملأت جسدها.
5.58.42
तस्याश्चास्यं महद् भीमं वर्धते मम भक्षणे।
न तु मां सा नु बुबुधे मम वा विकृतं कृतम् ॥ ५.५८.४२ ॥
وبينما كانت تحاول ابتلاعي، ظل فمها الهائل المرعب يتسع، ومع ذلك لم تدرك وجودي، ولا أدركت التغيير الذي أحدثته.
5.58.43
ततोऽहं विपुलं रूपं संक्षिप्य निमिषान्तरात्।
तस्या हृदयमादाय प्रपतामि नभःस्थलम् ॥ ५.५८.४३ ॥
ثم قلّصتُ جسمي الضخم في لحظة، وأمسكتُ قلبها، وانقضضتُ نحو فضاء السماء.
5.58.44
सा विसृष्टभुजा भीमा पपात लवणाम्भसि।
मया पर्वतसंकाशा निकृत्तहृदया सती ॥ ५.५८.४४ ॥
فسقطت تلك المرعبة، ذراعاها مسترخيتان، كالجبل، وقد مُزّق قلبها على يدي، في ماء المِلح.
5.58.45
शृणोमि खगतानां च वाचः सौम्या महात्मनाम्।
राक्षसी सिंहिका भीमा क्षिप्रं हनुमता हता ॥ ५.५८.४५ ॥
أسمع أقوال الكائنات الوديعة العظيمة السائرة في السماء: «لقد قُتلت الراكشاسية المرعبة سِمهيكا سريعًا على يد هنومان».
5.58.46
तां हत्वा पुनरेवाहं कृत्यमात्ययिकं स्मरन्।
गत्वा च महदध्वानं पश्यामि नगमण्डितम् ॥ ५.५८.४६ ॥
بعد أن قتلتها، ومستحضرًا مهمتي العاجلة مرة أخرى، وسرتُ مسافة بعيدة، رأيتُ الأرض المزدانة بالجبال.
5.58.47
दक्षिणं तीरमुदधेर्लङ्का यत्र गता पुरी।
अस्तं दिनकरे याते रक्षसां निलयं पुरीम् ॥ ५.५८.४७ ॥
الشاطئ الجنوبي للمحيط، حيث تقع مدينة لَنكا — وعندما غابت الشمس وصلتُ إلى المدينة، مسكن الراكشاسا.
5.58.48
प्रविष्टोऽहमविज्ञातो रक्षोभिर्भीमविक्रमैः।
तत्र प्रविशतश्चापि कल्पान्तघनसप्रभा ॥ ५.५८.४८ ॥
دخلتُ غير معروف من الراكشاسا الشديدي البأس، وعند دخولي كان بريقي كسحابة نهاية الكون.
5.58.49
अट्टहासं विमुञ्चन्ती नारी काप्युत्थिता पुरः।
जिघांसन्तीं ततस्तां तु ज्वलदग्निशिरोरुहाम् ॥ ५.५८.४९ ॥
قامت امرأة أمامي تطلق ضحكة مدوية. فأما تلك التي تريد قتلي، ذات الشعر كالنار المتأججة،
5.58.50
सव्यमुष्टिप्रहारेण पराजित्य सुभैरवाम्।
प्रदोषकाले प्रविशं भीतयाहं तयोदितः ॥ ५.५८.५० ॥
بعد أن هزمتها بضربة من قبضتي اليسرى، تلك الشديدة الرعب، دخلتُ عند المساء؛ فكلّمتني المرعوبة —
5.58.51
अहं लङ्कापुरी वीर निर्जिता विक्रमेण ते।
यस्मात् तस्माद् विजेतासि सर्वरक्षांस्यशेषतः ॥ ५.५८.५१ ॥
"أيها البطل! أنا مدينة لانكا، وقد قُهرتُ بشجاعتك؛ ولذلك فأنت المنتصر على جميع الرakshasas تماماً."
5.58.52
तत्राहं सर्वरात्रं तु विचरञ्जनकात्मजाम्।
रावणान्तःपुरगतो न चापश्यं सुमध्यमाम् ॥ ५.५८.५२ ॥
هناك تجولتُ الليل كله أبحث عن ابنة جاناكا؛ دخلتُ حرم رافانا الداخلي، لكنني لم أرَ ذات الخصر النحيل.
5.58.53
ततः सीतामपश्यंस्तु रावणस्य निवेशने।
शोकसागरमासाद्य न पारमुपलक्षये ॥ ५.५८.५३ ॥
ثم لم أرَ سيتا في مسكن رافانا، فسقطتُ في بحر من الحزن، ولم أدرك له شاطئاً.
5.58.54
शोचता च मया दृष्टं प्राकारेणाभिसंवृतम्।
काञ्चनेन विकृष्टेन गृहोपवनमुत्तमम् ॥ ५.५८.५४ ॥
وبينما كنتُ أحزن، رأيتُ حديقةً فاخرةً للدار، محاطةً بسورٍ ذهبيٍّ طويل.
5.58.55
सप्राकारमवप्लुत्य पश्यामि बहुपादपम्।
अशोकवनिकामध्ये शिंशपापादपो महान् ॥ ५.५८.५५ ॥
قفزتُ من فوق السور، فرأيتُ في وسط بستان الأشوكا الكثير الأشجار شجرةَ شِنشَپا عظيمة.
5.58.56
तमारुह्य च पश्यामि काञ्चनं कदलीवनम्।
अदूराच्छिंशपावृक्षात् पश्यामि वरवर्णिनीम् ॥ ५.५८.५६ ॥
صعدتُ تلك الشجرة فرأيتُ بستانَ موز ذهبيّ، وليس بعيدًا عن شجرة شِنشَپا رأيتُ امرأةً حسنةَ اللون.
5.58.57
श्यामां कमलपत्राक्षीमुपवासकृशाननाम्।
तदेकवासःसंवीतां रजोध्वस्तशिरोरुहाम् ॥ ५.५८.५७ ॥
كانت سمراء اللون، عيناها كبتلات اللوتس، وجهها نحيل من الصيام، ترتدي ثوبًا واحدًا، وشعرها مشعّث بالغبار.
5.58.58
शोकसंतापदीनाङ्गीं सीतां भर्तृहिते स्थिताम्।
राक्षसीभिर्विरूपाभिः क्रूराभिरभिसंवृताम् ॥ ५.५८.५८ ॥
كانت سيتا، وقد أنهك الحزنُ والكربُ بدنها، ثابتةً على خدمة خير زوجها، محاطةً بالراكشسيات القبيحات القاسيات.
5.58.59
मांसशोणितभक्ष्याभिर्व्याघ्रीभिर्हरिणीं यथा।
सा मया राक्षसीमध्ये तर्ज्यमाना मुहुर्मुहुः ॥ ५.५८.५९ ॥
كغزالةٍ تحيط بها نمور الإناث التي تتغذى باللحم والدم، كانت تُهدَّد مرارًا بين الراكشسيات؛ وهذا ما رأيتُه.
5.58.60
एकवेणीधरा दीना भर्तृचिन्तापरायणा।
भूमिशय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमागमे ॥ ५.५८.६० ॥
كانت ترتدي ضفيرةً واحدة، بائسةً، مستغرقةً في التفكير بزوجها، تنام على الأرض، أطرافها شاحبة، كأنها نبتة لوتس عند قدوم الشتاء.
5.58.61
रावणाद् विनिवृत्तार्था मर्तव्ये कृतनिश्चया।
कथंचिन्मृगशावाक्षी तूर्णमासादिता मया ॥ ५.५८.६१ ॥
تلك ذات العينين كعيني الغزال، التي فقدت الأمل في راڤانا وعزمت على الموت، وجدتها أخيرًا بسرعة بطريقة ما.
5.58.62
तां दृष्ट्वा तादृशीं नारीं रामपत्नीं यशस्विनीम्।
तत्रैव शिंशपावृक्षे पश्यन्नहमवस्थितः ॥ ५.५८.६२ ॥
لما رأيت زوجة راما المشهورة في تلك الحال، بقيت هناك على شجرة الشينشاپا أراقبها.
5.58.63
ततो हलहलाशब्दं काञ्चीनूपुरमिश्रितम्।
शृणोम्यधिकगम्भीरं रावणस्य निवेशने ॥ ५.५८.६३ ॥
ثم سمعت في مسكن راڤانا صوتًا عميقًا جدًا «هالا-هالا» مختلطًا بجلجلة الأحزمة والخلاخيل.
5.58.64
ततोऽहं परमोद्विग्नः स्वरूपं प्रत्यसंहरम्।
अहं च शिंशपावृक्षे पक्षीव गहने स्थितः ॥ ५.५८.६४ ॥
فاضطربت بشدة وأخفيت هيئتي، وكطائر بقيت مختبئًا في شجرة الشينشاپا الكثيفة.
5.58.65
ततो रावणदाराश्च रावणश्च महाबलः।
तं देशमनुसम्प्राप्तो यत्र सीताभवत् स्थिता ॥ ५.५८.६५ ॥
ثم وصل نساء راڤانا والجبار راڤانا إلى ذلك المكان حيث كانت سيتا جالسة.
5.58.66
तं दृष्ट्वाथ वरारोहा सीता रक्षोगणेश्वरम्।
संकुच्योरू स्तनौ पीनौ बाहुभ्यां परिरभ्य च ॥ ५.५८.६६ ॥
لما رأت سيد جماعات الراكشاسا، انكمشت سيتا ذات الأرداف الجميلة، وضمّت فخذيها وثدييها الممتلئين بذراعيها.
5.58.67
वित्रस्तां परमोद्विग्नां वीक्ष्यमाणामितस्ततः।
त्राणं कंचिदपश्यन्तीं वेपमानां तपस्विनीम् ॥ ५.५८.६७ ॥
فلما رأى سيتا، تلك الزاهدة، مرتعبةً شديدة الاضطراب، تنظر هنا وهناك، لا تجد من يحميها، ترتعش.
5.58.68
तामुवाच दशग्रीवः सीतां परमदुःखिताम्।
अवाक्शिराः प्रपतितो बहुमन्यस्व मामिति ॥ ५.५८.६८ ॥
فقال رافانا ذو العشرة رؤوس لسيتا، وهي في حزن شديد: "لقد سقطتُ منحني الرأس؛ فأكرِميني."
5.58.69
यदि चेत्त्वं तु मां दर्पान्नाभिनन्दसि गर्विते।
द्विमासानन्तरं सीते पास्यामि रुधिरं तव ॥ ५.५८.६९ ॥
"يا سيتا المتكبرة! إن لم تقبليني من كبرياء، فبعد شهرين سأشرب دمك."
5.58.70
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य रावणस्य दुरात्मनः।
उवाच परमक्रुद्धा सीता वचनमुत्तमम् ॥ ५.५८.७० ॥
فلما سمعت سيتا كلام رافانا الشرير، وقد اشتد غضبها، قالت هذا القول الكريم.
5.58.71
राक्षसाधम रामस्य भार्याममिततेजसः।
इक्ष्वाकुवंशनाथस्य स्नुषां दशरथस्य च ॥ ५.५८.७१ ॥
"يا أحقر الراكشاسا! لقد اختطفتَ زوجة راما ذي البهاء اللامحدود، كنّةَ داشاراثا سيد سلالة إكشفاكو!"
5.58.72
अवाच्यं वदतो जिह्वा कथं न पतिता तव।
किंस्विद्वीर्य तवानार्य यो मां भर्तुरसंनिधौ ॥ ५.५८.७२ ॥
"لماذا لم تسقط لسانك، وأنت تنطق بما لا ينبغي نطقه؟ أيها الوضيع! أهذه شجاعتك، أن تختطفني في غياب زوجي؟"
5.58.73
अपहृत्यागतः पाप तेनादृष्टो महात्मना।
न त्वं रामस्य सदृशो दास्येऽप्यस्य न युज्यसे ॥ ५.५८.७३ ॥
أيتها الآثمة، لقد اختُطفتِ وجيء بكِ إلى هنا والعظيم النفس راما لم يرَكِ. لستِ مثل راما، ولستِ أهلًا حتى لأن تكوني خادمته.
5.58.74
अजेयः सत्यवाक् शूरो रणश्लाघी च राघवः।
जानक्या परुषं वाक्यमेवमुक्तो दशाननः ॥ ५.५८.७४ ॥
راغافا (راما) لا يُقهَر، صادق القول، شجاع، ويفتخر بنفسه في القتال. فلما قالت جاناكي كلمات قاسية كهذه، أجاب ذو الرؤوس العشرة (رافانا) هكذا.
5.58.75
जज्वाल सहसा कोपाच्चितास्थ इव पावकः।
विवृत्य नयने क्रूरे मुष्टिमुद्यम्य दक्षिणम् ॥ ५.५८.७५ ॥
اشتعل فجأة من الغضب كنار على محرقة الجثث. فتح عينيه القاسيتين على اتساعهما ورفع قبضته اليمنى.
5.58.76
मैथिलीं हन्तुमारब्धः स्त्रीभिर्हाहाकृतं तदा।
स्त्रीणां मध्यात् समुत्पत्य तस्य भार्या दुरात्मनः ॥ ५.५८.७६ ॥
شرع في قتل مايثيلي (سيتا)، فصاحت النساء بالنحيب. عندئذ نهضت زوجة ذلك الشرير من بين النساء.
5.58.77
वरा मन्दोदरी नाम तया स प्रतिषेधितः।
उक्तश्च मधुरां वाणीं तया स मदनार्दितः ॥ ५.५८.७७ ॥
كبحته المتميزة مندودري، فخاطبته بكلام عذب، وهو يتعذب بالشهوة.
5.58.78
सीतया तव किं कार्यं महेन्द्रसमविक्रम।
मया सह रमस्वाद्य मद्विशिष्टा न जानकी ॥ ५.५८.७८ ॥
يا من بسالته تضاهي بسالة إندرا، ما حاجتك إلى سيتا؟ تمتع بي اليوم؛ فجانكي ليست أفضل مني.
5.58.79
देवगन्धर्वकन्याभिर्यक्षकन्याभिरेव च।
सार्धं प्रभो रमस्वेति सीतया किं करिष्यसि ॥ ५.५८.७९ ॥
تمتّع أيها السيد مع بنات الآلهة والغاندهارفا واليَكشا. ماذا تفعل بسيتا؟
5.58.80
ततस्ताभिः समेताभिर्नारीभिः स महाबलः।
उत्थाप्य सहसा नीतो भवनं स्वं निशाचरः ॥ ५.५८.८० ॥
فحملت تلك النساء المجتمعات فجأةً ذلك الليلي القوي ومضين به إلى قصرهن.
5.58.81
याते तस्मिन् दशग्रीवे राक्षस्यो विकृताननाः।
सीतां निर्भर्त्सयामासुर्वाक्यैः क्रूरैः सुदारुणैः ॥ ५.५८.८१ ॥
ولما ذهب ذو العشرة رؤوس، راحت الراكشسيات ذوات الوجوه المشوّهة تهدّد سيتا وتوبّخها بكلمات قاسية شديدة الرعب.
5.58.82
तृणवद् भाषितं तासां गणयामास जानकी।
गर्जितं च तथा तासां सीतां प्राप्य निरर्थकम् ॥ ५.५८.८२ ॥
عدّت جانكي كلامهن كعود من حشيش، وكان زمجرتهن أمام سيتا عبثًا.
5.58.83
वृथा गर्जितनिश्चेष्टा राक्षस्यः पिशिताशनाः।
रावणाय शशंसुस्ताः सीताव्यवसितं महत् ॥ ५.५८.८३ ॥
أخبرت الراكشسيات آكلات اللحم راڤانا، بعد أن زمجرن عبثًا وعجزن، بعزم سيتا العظيم.
5.58.84
ततस्ताः सहिताः सर्वा विहताशा निरुद्यमाः।
परिक्लिश्य समस्तास्ता निद्रावशमुपागताः ॥ ५.५८.८४ ॥
ثم استسلمت كلهن معًا، وقد تحطمت آمالهن وفترت هممهن، منهكات، لسلطان النوم.
5.58.85
तासु चैव प्रसुप्तासु सीता भर्तृहिते रता।
विलप्य करुणं दीना प्रशुशोच सुदुःखिता ॥ ५.५८.८५ ॥
وبينما كنّ جميعهن نائمات، أخذت سيتا، المنشغلة بخير زوجها، تنوح بشفقة، بائسة وحزينة جدًا، وتبكي.
5.58.86
तासां मध्यात् समुत्थाय त्रिजटा वाक्यमब्रवीत्।
आत्मानं खादत क्षिप्रं न सीतामसितेक्षणाम् ॥ ५.५८.८६ ॥
ونهضت ترِجَطا من بينهن وقالت: "كُنَّ أنتنّ فالتهمن أنفسكن سريعًا، لا سيتا ذات العينين السوداوين."
5.58.87
जनकस्यात्मजां साध्वीं स्नुषां दशरथस्य च।
स्वप्नो ह्यद्य मया दृष्टो दारुणो रोमहर्षणः ॥ ५.५८.८७ ॥
عن سيتا، ابنة جنَكا، الزوجة الفاضلة لابن داشاراتا، رأيتُ اليوم حلمًا مرعبًا يُقشعِرّ له البدن.
5.58.88
रक्षसां च विनाशाय भर्तुरस्या जयाय च।
अलमस्मान् परित्रातुं राघवाद् राक्षसीगणम् ॥ ५.५८.८८ ॥
لهلاك الرّاكشاسات، ولنصر زوجها، ولحمايتنا من راغافا، فهذا يكفي جماعة الراكشاسيات.
5.58.89
अभियाचाम वैदेहीमेतद्धि मम रोचते।
यदि ह्येवंविधः स्वप्नो दुःखितायाः प्रदृश्यते ॥ ५.५८.८९ ॥
فلنتضرّع إلى فيدهي؛ فهذا يبدو لي صوابًا، إن كانت الحزينة ترى مثل هذا الحلم.
5.58.90
सा दुःखैर्विविधैर्मुक्ता सुखमाप्नोत्यनुत्तमम्।
प्रणिपातप्रसन्ना हि मैथिली जनकात्मजा ॥ ५.५८.९० ॥
ستتحرر من أنواع الأحزان المختلفة وتنال السعادة العليا، لأن المايثيلي، ابنة جنَكا، تسرّ بالسجود الخاشع.
5.58.91
अलमेषा परित्रातुं राक्षस्यो महतो भयात्।
ततः सा ह्रीमती बाला भर्तुर्विजयहर्षिता ॥ ५.५८.९१ ॥
وهي قادرة على إنقاذ هؤلاء الراكشاسيات من خوف عظيم. فابتهجت تلك الفتاة الحيية بانتصار زوجها.
5.58.92
अवोचद् यदि तत् तथ्यं भवेयं शरणं हि वः।
तां चाहं तादृशीं दृष्ट्वा सीताया दारुणां दशाम् ॥ ५.५८.९२ ॥
قالت: «إن كان هذا صدقًا فإنني أكون لكم ملجأً.» ولما رأيتُ سيتا في مثل هذه الحال المروعة،
5.58.93
चिन्तयामास विश्रान्तो न च मे निर्वृतं मनः।
सम्भाषणार्थे च मया जानक्याश्चिन्तितो विधिः ॥ ५.५८.९३ ॥
بعد أن استرحتُ فكّرتُ، ولم يهدأ قلبي؛ فدبّرتُ وسيلةً للكلام مع جانكي.
5.58.94
इक्ष्वाकुकुलवंशस्तु स्तुतो मम पुरस्कृतः।
श्रुत्वा तु गदितां वाचं राजर्षिगणभूषिताम् ॥ ५.५८.९४ ॥
مدحتُ نسب أسرة إكشفاكو وقدّمتُه، ولما سمعتُ ذلك القول المزيّن بجمع الحكماء الملوك،
5.58.95
प्रत्यभाषत मां देवी बाष्पैः पिहितलोचना।
कस्त्वं केन कथं चेह प्राप्तो वानरपुङ्गव ॥ ५.५८.९५ ॥
فأجابتني الإلهة وعيناها مغمورتان بالدموع: «من أنت؟ ومن أرسلك، وكيف جئتَ إلى هنا يا خيرَ القرود؟»
5.58.96
का च रामेण ते प्रीतिस्तन्मे शंसितुमर्हसि।
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा अहमप्यब्रुवं वचः ॥ ५.५८.९६ ॥
«وما صلتك بـراما؟ فأخبرني بذلك.» ولما سمعتُ كلامها أجبتُ أنا أيضًا.
5.58.97
देवि रामस्य भर्तुस्ते सहायो भीमविक्रमः।
सुग्रीवो नाम विक्रान्तो वानरेन्द्रो महाबलः ॥ ५.५८.९७ ॥
أيتها الإلهة، لزوجك راما حليف اسمه سوغريفا، ملك القرود، ذو بأس مرعب، شجاع وعظيم القوة.
5.58.98
तस्य मां विद्धि भृत्यं त्वं हनूमन्तमिहागतम्।
भर्त्रा सम्प्रहितस्तुभ्यं रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ५.५८.९८ ॥
اعلمي أنني هانومان، خادمه الذي جاء إلى هنا؛ إن زوجك راما، صاحب الأفعال التي لا تعرف الكلل، هو من أرسلني إليك.
5.58.99
इदं तु पुरुषव्याघ्रः श्रीमान् दाशरथिः स्वयम्।
अङ्गुलीयमभिज्ञानमदात् तुभ्यं यशस्विनि ॥ ५.५८.९९ ॥
هذا الخاتم، وهو أفضل الرجال، ابن داشراتا المجيد نفسه، أعطاكِ إياه علامةً للتعارف، أيتها المجيدة.
5.58.100
तदिच्छामि त्वयाज्ञप्तं देवि किं करवाण्यहम्।
रामलक्ष्मणयोः पार्श्वं नयामि त्वां किमुत्तरम् ॥ ५.५८.१०० ॥
لذلك، أيتها الإلهة، أرجو أن تأمريني: ماذا أفعل؟ هل أحملك إلى جانب راما ولاكشمانا، أم تعطين جوابًا آخر؟
5.58.101
एतच्छ्रुत्वा विदित्वा च सीता जनकनन्दिनी।
आह रावणमुत्पाट्य राघवो मां नयत्विति ॥ ५.५८.१०१ ॥
فلما سمعت سيتا ابنة جاناكا هذا وفهمته قالت: "ليقتلع راغافا راavana ويأخذني."
5.58.102
प्रणम्य शिरसा देवीमहमार्यामनिन्दिताम्।
राघवस्य मनोह्लादमभिज्ञानमयाचिषम् ॥ ५.५८.१०२ ॥
انحنيت برأسي أمام تلك الإلهة، السيدة النبيلة التي لا عيب فيها، وطلبت منها علامة تعارف تسرّ قلب راغافا.
5.58.103
अथ मामब्रवीत् सीता गृह्यतामयमुत्तमः।
मणिर्येन महाबाहू रामस्त्वां बहु मन्यते ॥ ५.५८.१०३ ॥
ثم قالت لي سيتا: "خذ هذه الجوهرة الفاخرة، التي بها يُكرمك راما ذو الذراعين القويتين كثيراً."
5.58.104
इत्युक्त्वा तु वरारोहा मणिप्रवरमुत्तमम्।
प्रायच्छत् परमोद्विग्ना वाचा मां संदिदेश ह ॥ ५.५८.१०४ ॥
فلما قالت هذا، أعطتني تلك المرأة ذات الخصر الجميل، وهي في غاية الاضطراب، تلك الجوهرة الفاخرة المتميزة، وأوصتني بكلام.
5.58.105
ततस्तस्यै प्रणम्याहं राजपुत्र्यै समाहितः।
प्रदक्षिणं परिक्राममिहाभ्युद्गतमानसः ॥ ५.५८.१०५ ॥
فانحنيت لتلك الأميرة في تمام الخشوع، وطفت حولها من جهة اليمين مستثار النفس.
5.58.106
उत्तरं पुनरेवाह निश्चित्य मनसा तदा।
हनूमन् मम वृत्तान्तं वक्तुमर्हसि राघवे ॥ ५.५८.१०६ ॥
ثم عزمت في نفسها وقالت مرة أخرى: "يا هنومان، ينبغي لك أن تخبر راغافا بقصتي."
5.58.107
यथा श्रुत्वैव नचिरात् तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवसहितौ वीरावुपेयातां तथा कुरु ॥ ५.५८.१०७ ॥
"بمجرد أن يسمعا، ليأتِ هذان البطلان راما ولاكشمانا إلى هنا عن قريب مع سوغريفا؛ فافعل ذلك."
5.58.108
यदन्यथा भवेदेतद् द्वौ मासौ जीवितं मम।
न मां द्रक्ष्यति काकुत्स्थो म्रिये साहमनाथवत् ॥ ५.५८.१०८ ॥
"وإن لم يكن ذلك، فلن تبقى لي حياة سوى شهرين. لن يراني كاكوتستا، وسأموت كمن لا معين له."
5.58.109
तच्छ्रुत्वा करुणं वाक्यं क्रोधो मामभ्यवर्तत।
उत्तरं च मया दृष्टं कार्यशेषमनन्तरम् ॥ ५.५८.१०९ ॥
ولما سمعت تلك الكلمات المفجعة استولى عليّ الغضب، وللحال رأيت ما بقي من المهمة.
5.58.110
ततोऽवर्धत मे कायस्तदा पर्वतसंनिभः।
युद्धाकाङ्क्षी वनं तस्य विनाशयितुमारभे ॥ ५.५८.११० ॥
ثم تضخم جسدي كالجبل، وإذ اشتقت إلى القتال شرعت في تدمير بستانه.
5.58.111
तद् भग्नं वनखण्डं तु भ्रान्तत्रस्तमृगद्विजम्।
प्रतिबुद्ध्य निरीक्षन्ते राक्षस्यो विकृताननाः ॥ ५.५८.१११ ॥
ولما رأين قطعة البستان المحطمة، حيث كانت الغزلان والطيور المذعورة تفر في حيرة، استيقظت الراكشاسيات ذوات الوجوه المشوهة ونظرن حولهن.
5.58.112
मां च दृष्ट्वा वने तस्मिन् समागम्य ततस्ततः।
ताः समभ्यागताः क्षिप्रं रावणायाचचक्षिरे ॥ ५.५८.११२ ॥
ولما رأينني في ذلك البستان اجتمعن من هنا وهناك، وأسرعن إلى راڤانا وأخبرنه.
5.58.113
राजन् वनमिदं दुर्गं तव भग्नं दुरात्मना।
वानरेण ह्यविज्ञाय तव वीर्यं महाबल ॥ ५.५८.११३ ॥
أيها الملك! لقد حطّم قرد شرير بستانك هذا المنيع، إذ لم يعرف بأسك، أيها الجبار.
5.58.114
तस्य दुर्बुद्धिता राजंस्तव विप्रियकारिणः।
वधमाज्ञापय क्षिप्रं यथासौ न पुनर्व्रजेत् ॥ ५.५८.११४ ॥
أيها الملك! أصدر أمرك بقتل ذلك الأحمق الذي أساء إليك على الفور، حتى لا يعود أبدًا.
5.58.115
तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रेण विसृष्टा बहुदुर्जयाः।
राक्षसाः किंकरा नाम रावणस्य मनोऽनुगाः ॥ ५.५८.११५ ॥
ولما سمع ذلك، أرسل سيد الراكشاسا الكينكارا، وهم راكشاسا عسيرو الغلبة، الذين كانوا يتبعون إرادة رافانا.
5.58.116
तेषामशीतिसाहस्रं शूलमुद्गरपाणिनाम्।
मया तस्मिन् वनोद्देशे परिघेण निषूदितम् ॥ ५.५८.११६ ॥
وقد قتلت منهم ثمانين ألفاً، ممن كانوا يحملون الرماح والمقامع في أيديهم، بالعمود الحديدي في تلك الناحية من الغابة.
5.58.117
तेषां तु हतशिष्टा ये ते गता लघुविक्रमाः।
निहतं च मया सैन्यं रावणायाचचक्षिरे ॥ ५.५८.११७ ॥
أما الذين نجوا من القتل، وكانوا سريعي البأس، فقد فروا وأبلغوا رافانا أن الجيش قد قُتل على يدي.
5.58.118
ततो मे बुद्धिरुत्पन्ना चैत्यप्रासादमुत्तमम्।
तत्रस्थान् राक्षसान् हत्वा शतं स्तम्भेन वै पुनः ॥ ५.५८.११८ ॥
فخطر لي خاطر: أن أقتل المائة من الراكشاسا الواقفين في ذلك القصر-المعبد الفاخر، ثم أهدمه مرة أخرى بعمود.
5.58.119
ललामभूतो लङ्काया मया विध्वंसितो रुषा।
ततः प्रहस्तस्य सुतं जम्बुमालिनमादिशत् ॥ ५.५८.११९ ॥
ذلك القصر، زينة لانكا، دمّرته غضبًا. ثم أرسل (رافانا) ضدي جامبوماالين ابن براهاستا.
5.58.120
राक्षसैर्बहुभिः सार्धं घोररूपैर्भयानकैः।
तमहं बलसम्पन्नं राक्षसं रणकोविदम् ॥ ५.५८.१२० ॥
مع كثير من الراكشاسا ذوي الهيئات المرعبة والمخيفة، واجهتُ ذلك الراكشاسا القوي الماهر في القتال.
5.58.121
परिघेणातिघोरेण सूदयामि सहानुगम्।
तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्तु मन्त्रिपुत्रान् महाबलान् ॥ ५.५८.१२१ ॥
«سأقتلهم مع أتباعهم بعمود الحديد الرهيب». فلما سمع سيد الراكشاسا ذلك، أرسل أبناء وزرائه الأشداء.
5.58.122
पदातिबलसम्पन्नान् प्रेषयामास रावणः।
परिघेणैव तान् सर्वान् नयामि यमसादनम् ॥ ५.५८.१२२ ॥
أرسلهم راڤانا مزودين بقوات المشاة. «بالعمود الحديدي وحده سأرسلهم جميعًا إلى مسكن يما».
5.58.123
मन्त्रिपुत्रान् हतान् श्रुत्वा समरे लघुविक्रमान्।
पञ्च सेनाग्रगान् शूरान् प्रेषयामास रावणः ॥ ५.५८.१२३ ॥
ولما سمع راڤانا أن أبناء وزرائه السريعي البأس قُتلوا في المعركة، أرسل خمسة أبطال يسيرون في مقدمة الجيش.
5.58.124
तानहं सहसैन्यान् वै सर्वानेवाभ्यसूदयम्।
ततः पुनर्दशग्रीवः पुत्रमक्षं महाबलम् ॥ ५.५८.१२४ ॥
قتلتُهم جميعًا مع جيوشهم. ثم أرسل ذو العشرة رؤوس ابنه أكشا القوي مرة أخرى.
5.58.125
बहुभी राक्षसैः सार्धं प्रेषयामास संयुगे।
तं तु मन्दोदरीपुत्रं कुमारं रणपण्डितम् ॥ ५.५८.१२५ ॥
أرسله إلى القتال مع كثير من الراكشاسا: ذلك ابن مَندودري، الأمير البارع في الحرب.
5.58.126
सहसा खं समुद्यन्तं पादयोश्च गृहीतवान्।
तमासीनं शतगुणं भ्रामयित्वा व्यपेषयम् ॥ ५.५८.१२६ ॥
فجأة صعد إلى السماء، فأمسكتُ بقدميه؛ ودُرتُ به مئة دورة ثم سحقته.
5.58.127
तमक्षमागतं भग्नं निशम्य स दशाननः।
ततश्चेन्द्रजितं नाम द्वितीयं रावणः सुतम् ॥ ५.५८.१२७ ॥
لما سمع راڤانا ذو الرؤوس العشرة أن أكشا قد قُتل وأن الجيش قد تحطم، استدعى حينها ابنه الثاني المسمى إندراجيت.
5.58.128
व्यादिदेश सुसंक्रुद्धो बलिनं युद्धदुर्मदम्।
तच्चाप्यहं बलं सर्वं तं च राक्षसपुङ्गवम् ॥ ५.५८.१२८ ॥
وفي غضب شديد أصدر أوامره لذلك الابن القوي المتعجرف في القتال، بأن يواجه نفسي وكل قوتي وذلك الأمير الأول بين الرakshasas.
5.58.129
नष्टौजसं रणे कृत्वा परं हर्षमुपागतः।
महतापि महाबाहुः प्रत्ययेन महाबलः ॥ ५.५८.१२९ ॥
بعد أن جرّده من قوته في القتال، بلغ ذو الذراعين العظيمتين والقوة الكبيرة أعلى درجات الفرح، وامتلأ أيضاً بثقة عظيمة.
5.58.130
प्रहितो रावणेनैष सह वीरैर्मदोद्धतैः।
सोऽविषह्यं हि मां बुद्ध्वा स्वसैन्यं चावमर्दितम् ॥ ५.५८.१३० ॥
هذا الذي أرسله راڤانا مع أبطال متعجرفين، إندراجيت، إذ أدرك أنني لا أُقهر وأن جيشه قد دُمّر—
5.58.131
ब्रह्मणोऽस्त्रेण स तु मां प्रबद्ध्वा चातिवेगिनः।
रज्जुभिश्चापि बध्नन्ति ततो मां तत्र राक्षसाः ॥ ५.५८.१३१ ॥
قيّدني إندراجيت بسلاح براهما، ثم قيّدني الراكشاسا هناك بالحبال أيضاً، وأنا الشديد السرعة.
5.58.132
रावणस्य समीपं च गृहीत्वा मामुपागमन्।
दृष्ट्वा सम्भाषितश्चाहं रावणेन दुरात्मना ॥ ५.५८.१३२ ॥
أمسكوا بي وأحضروني إلى حضرة راڤانا؛ ولما رآني كلّمني راڤانا ذو النفس الشريرة.
5.58.133
पृष्टश्च लङ्कागमनं राक्षसानां च तं वधम्।
तत्सर्वं च रणे तत्र सीतार्थमुपजल्पितम् ॥ ५.५८.१३३ ॥
عندما سُئلت عن قدومي إلى لانكا، وعن مقتل الراكشاسا، وعن كل ما قيل وجرى في القتال هناك من أجل سيتا، رويت كل ذلك.
5.58.134
तस्यास्तु दर्शनाकाङ्क्षी प्राप्तस्त्वद्भवनं विभो।
मारुतस्यौरसः पुत्रो वानरो हनुमानहम् ॥ ५.५८.१३४ ॥
راغبًا في رؤيتها، أيها السيد، جئتُ إلى دارك. أنا هنومان القرد، الابن الحقيقي لإله الريح.
5.58.135
रामदूतं च मां विद्धि सुग्रीवसचिवं कपिम्।
सोऽहं दौत्येन रामस्य त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ५.५८.१३५ ॥
اعلم أنني رسول راما، وأنا القرد وزير سوغريفا. في مهمة راما كمبعوث، جئت إلى حضرتك هنا.
5.58.136
शृणु चापि समादेशं यदहं प्रब्रवीमि ते।
राक्षसेश हरीशस्त्वां वाक्यमाह समाहितम् ॥ ५.५८.१३६ ॥
اسمع أيها سيد الراكشاسا رسالتي التي أحملها إليك، فقد خاطبك سيد القرود بكلمات متأنية.
5.58.137
सुग्रीवश्च महाभागः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
धर्मार्थकामसहितं हितं पथ्यमुवाच ह ॥ ५.५८.१३७ ॥
سأل سوغريفا ذو الحظ العظيم عن سلامتك، وقال لك كلمات نافعة ومفيدة مقترنة بالدهرما والمال والمتعة.
5.58.138
वसतो ऋष्यमूके मे पर्वते विपुलद्रुमे।
राघवो रणविक्रान्तो मित्रत्वं समुपागतः ॥ ५.५८.१३८ ॥
بينما كنت أقيم على جبل ريشيامُوكا كثير الأشجار، أقام راغافا الباسل في القتال معي صداقة.
5.58.139
तेन मे कथितं राजन् भार्या मे रक्षसा हृता।
तत्र साहाय्यहेतोर्मे समयं कर्तुमर्हसि ॥ ५.५८.१३९ ॥
قال لي، أيها الملك، إن زوجتي قد اختطفها راكشاسا. لذلك يليق بك أن تعقد معي عهدًا لتقديم العون له.
5.58.140
वालिना हृतराज्येन सुग्रीवेण सह प्रभुः।
चक्रेऽग्निसाक्षिकं सख्यं राघवः सहलक्ष्मणः ॥ ५.५८.१४० ॥
مع سوغريفا الذي سلبه فالين مملكته، عقد السيد راغافا مع لاكشمانا صداقة، وكان النار شاهدًا.
5.58.141
तेन वालिनमाहत्य शरेणैकेन संयुगे।
वानराणां महाराजः कृतः सम्प्लवतां प्रभुः ॥ ५.५८.१४१ ॥
بعد أن أسقط فالين في المعركة بسهم واحد، جعل سوغريفا الملك العظيم وسيد القرود القافزة.
5.58.142
तस्य साहाय्यमस्माभिः कार्यं सर्वात्मना त्विह।
तेन प्रस्थापितस्तुभ्यं समीपमिह धर्मतः ॥ ५.५८.१४२ ॥
ينبغي لنا أن نعينه هنا بكل كياننا؛ وقد أرسلني إليك وفق الدهرما.
5.58.143
क्षिप्रमानीयतां सीता दीयतां राघवस्य च।
यावन्न हरयो वीरा विधमन्ति बलं तव ॥ ५.५८.१४३ ॥
فلتُحضَر سيتا سريعًا وتُردّ إلى راغافا، قبل أن تبعثر القرود الشجعان جيشك.
5.58.144
वानराणां प्रभावोऽयं न केन विदितः पुरा।
देवतानां सकाशं च ये गच्छन्ति निमन्त्रिताः ॥ ५.५८.१४४ ॥
لم يكن أحد يعرف قبل ذلك قوة هذه القرود، التي تذهب إلى حضرة الآلهة حين تُدعى.
5.58.145
मामैक्षत ततो रुष्टश्चक्षुषा प्रदहन्निव ॥ ५.५८.१४५ ॥
فنظر إليّ غاضبًا بعينين كأنهما تحرقانني.
5.58.146
तेन वध्योऽहमाज्ञप्तो रक्षसा रौद्रकर्मणा।
मत्प्रभावमविज्ञाय रावणेन दुरात्मना ॥ ५.५८.१४६ ॥
أمر ذلك الرākṣasa القاسي الأفعال، الشرير رافانا، بقتلي إذ لم يعرف قوتي.
5.58.147
ततो विभीषणो नाम तस्य भ्राता महामतिः।
तेन राक्षसराजश्च याचितो मम कारणात् ॥ ५.५८.१४७ ॥
فتوسّل إلى ملك الرākṣasas من أجلي أخوه فيبهيشانا، ذو الحكمة العظيمة.
5.58.148
नैवं राक्षसशार्दूल त्यज्यतामेष निश्चयः।
राजशास्त्रव्यपेतो हि मार्गः संलक्ष्यते त्वया ॥ ५.५८.१४८ ॥
لا يكن هذا، يا نمر الرākṣasas؛ فاترك هذا العزم، فإن الطريق الذي تسلكه يبدو بعيدًا عن شريعة الملوك.
5.58.149
दूतवध्या न दृष्टा हि राजशास्त्रेषु राक्षस।
दूतेन वेदितव्यं च यथाभिहितवादिना ॥ ५.५८.१४९ ॥
يا رākṣasa، لم يُرَ في كتب الملوك أن الرسول يُقتل؛ وينبغي أن يُعرف الرسول بأنه من يقول ما أُمر أن يقوله.
5.58.150
सुमहत्यपराधेऽपि दूतस्यातुलविक्रम।
विरूपकरणं दृष्टं न वधोऽस्ति हि शास्त्रतः ॥ ५.५८.१५० ॥
يا عديم النظير في البأس، حتى على جناية عظيمة جدًا بحق الرسول، لا يُرى عقاب سوى التشويه، ولا قتل وفق الشريعة.
5.58.151
विभीषणेनैवमुक्तो रावणः संदिदेश तान्।
राक्षसानेतदेवाद्य लाङ्गूलं दह्यतामिति ॥ ५.५८.१५१ ॥
ولما قال فيبهيشانا ذلك أمر راڤانا أولئك الراكشاسا قائلاً: «لتُحرق ذيلُ هذا اليوم».
5.58.152
ततस्तस्य वचः श्रुत्वा मम पुच्छं समन्ततः।
वेष्टितं शणवल्कैश्च पट्टैः कार्पासकैस्तथा ॥ ५.५८.१५२ ॥
ولما سمعوا كلامه لفّوا ذنبي من كل جانب بليف القنّب وقشر الشجر وقطع القماش والقطن.
5.58.153
राक्षसाः सिद्धसंनाहास्ततस्ते चण्डविक्रमाः।
तदादीप्यन्त मे पुच्छं हनन्तः काष्ठमुष्टिभिः ॥ ५.५८.१५३ ॥
فأشعلت حينها تلك الراكشاسا المتأهبة الشديدة البأس ذيلي وهي تضربني بقبضات من خشب.
5.58.154
बद्धस्य बहुभिः पाशैर्यन्त्रितस्य च राक्षसैः।
न मे पीडाभवत् काचिद् दिदृक्षोर्नगरीं दिवा ॥ ५.५८.१५४ ॥
ومع أن الراكشاسا قيّدوني بعُقَد كثيرة وشدّوني، لم أشعر بأي ألم، إذ كنت أرغب في رؤية المدينة نهارًا.
5.58.155
ततस्ते राक्षसाः शूरा बद्धं मामग्निसंवृतम्।
अघोषयन् राजमार्गे नगरद्वारमागताः ॥ ५.५८.१५५ ॥
ثم جاء أولئك الراكشاسا الأبطال بي مقيّدًا محاطًا بالنار إلى باب المدينة، وراحوا ينادون بذلك في الطريق الملكي.
5.58.156
ततोऽहं सुमहद्रूपं संक्षिप्य पुनरात्मनः।
विमोचयित्वा तं बन्धं प्रकृतिस्थः स्थितः पुनः ॥ ५.५८.१५६ ॥
ثم قبضتُ هيئتي العظيمة مرة أخرى، وفككتُ ذلك القيد، ووقفتُ من جديد في حالتي الطبيعية.
5.58.157
आयसं परिघं गृह्य तानि रक्षांस्यसूदयम्।
ततस्तन्नगरद्वारं वेगेन प्लुतवानहम् ॥ ५.५८.१५७ ॥
أمسكتُ عمود حديدٍ فقتلتُ أولئك الرَّاكشاسا، ثم وثبتُ بسرعةٍ نحو بوابة تلك المدينة.
5.58.158
पुच्छेन च प्रदीप्तेन तां पुरीं साट्टगोपुराम्।
दहाम्यहमसम्भ्रान्तो युगान्ताग्निरिव प्रजाः ॥ ५.५८.१५८ ॥
بذَنَبي المتَّقد أحرقتُ تلك المدينة بأبراجها وأبوابها، غيرَ مكترثٍ، كما تُحرق نارُ نهاية الدهر الخلائقَ.
5.58.159
विनष्टा जानकी व्यक्तं न ह्यदग्धः प्रदृश्यते।
लङ्कायाः कश्चिदुद्देशः सर्वा भस्मीकृता पुरी ॥ ५.५८.१५९ ॥
لقد هلكت جانكي بلا ريب، إذ لا يُرى جزءٌ من لنكا غير محترق؛ فقد صارت المدينة كلها رمادًا.
5.58.160
दहता च मया लङ्कां दग्धा सीता न संशयः।
रामस्य च महत्कार्यं मयेदं विफलीकृतम् ॥ ५.५८.१६० ॥
وبإحراقي لنكا احترقت سيتا أيضًا بلا شك، وبي أُفسد عمل راما العظيم.
5.58.161
ततोऽहं वाचमश्रौषं चारणानां शुभाक्षराम् ॥ ५.५८.१६१ ॥
ثم سمعتُ كلام الجاراناس، المبارَك الحروف.
5.58.162
जानकी न च दग्धेति विस्मयोदन्तभाषिणाम्।
ततो मे बुद्धिरुत्पन्ना श्रुत्वा तामद्भुतां गिरम् ॥ ५.५८.१६२ ॥
«لم تُحرق جانكي» — لما سمعتُ تلك الكلمة العجيبة التي نطق بها المتعجبون، نشأت في نفسي فكرةٌ.
5.58.163
अदग्धा जानकीत्येव निमित्तैश्चोपलक्षितम्।
दीप्यमाने तु लाङ्गूले न मां दहति पावकः ॥ ५.५८.१६३ ॥
لم تُحرَق جانكي، وقد عُرف ذلك أيضًا بالعلامات؛ وبينما يشتعل ذيلي لا تحرقني النار.
5.58.164
हृदयं च प्रहृष्टं मे वाताः सुरभिगन्धिनः।
तैर्निमित्तैश्च दृष्टार्थैः कारणैश्च महागुणैः ॥ ५.५८.१६४ ॥
قلبي مسرور، وتهبّ رياح عطرة؛ بتلك العلامات والدلائل الظاهرة وأسباب الفضيلة العظيمة، [أفرح].
5.58.165
ऋषिवाक्यैश्च दृष्टार्थैरभवं हृष्टमानसः।
पुनर्दृष्टा च वैदेही विसृष्टश्च तया पुनः ॥ ५.५८.१६५ ॥
بكلام الحكماء والعلامات الظاهرة فرح قلبي؛ رأيت فايدهي مرة أخرى، وودّعتني هي مرة أخرى.
5.58.166
ततः पर्वतमासाद्य तत्रारिष्टमहं पुनः।
प्रतिप्लवनमारेभे युष्मद्दर्शनकाङ्क्षया ॥ ५.५८.१६६ ॥
ثم بلغت ذلك الجبل، وهناك على أريشطا بدأت أقفز مجددًا، راغبًا في رؤيتكم.
5.58.167
ततः श्वसनचन्द्रार्कसिद्धगन्धर्वसेवितम्।
पन्थानमहमाक्रम्य भवतो दृष्टवानिह ॥ ५.५८.१६७ ॥
ثم عبرت الطريق الذي يخدمه الريح والقمر والشمس والسدّهات والغاندهارفا، فرأيتكم هنا.
5.58.168
राघवस्य प्रसादेन भवतां चैव तेजसा।
सुग्रीवस्य च कार्यार्थं मया सर्वमनुष्ठितम् ॥ ५.५८.१६८ ॥
بفضل راغاوا وبهائكم، من أجل مهمة سوغريفا، أنجزتُ كل شيء.
5.58.169
एतत् सर्वं मया तत्र यथावदुपपादितम्।
तत्र यन्न कृतं शेषं तत् सर्वं क्रियतामिति ॥ ५.५८.१६९ ॥
لقد أنجزتُ هناك كل هذا على وجهه الصحيح. وما بقي هناك غير منجز، فليُنجَز الآن كله.