വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.58.1
ततस्तस्य गिरेः शृङ्गे महेन्द्रस्य महाबलाः।
हनुमत्प्रमुखाः प्रीतिं हरयो जग्मुरुत्तमाम् ॥ ५.५८.१ ॥
അപ്പോൾ മഹേന്ദ്രപർവതത്തിന്റെ ആ ശിഖരത്തിൽ ഹനുമാൻ പ്രമുഖനായ ആ മഹാബലശാലികളായ വാനരന്മാർ അത്യുത്തമമായ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചു.
5.58.2
प्रीतिमत्सूपविष्टेषु वानरेषु महात्मसु।
तं ततः प्रतिसंहृष्टः प्रीतियुक्तं महाकपिम् ॥ ५.५८.२ ॥
സന്തോഷത്തോടെ നന്നായി ഇരുന്ന മഹാത്മാക്കളായ വാനരന്മാർക്കിടയിൽ, സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ആ മഹാകപിയെ അവർ അത്യധികം ആഹ്ലാദത്തോടെ നോക്കി.
5.58.3
जाम्बवान् कार्यवृत्तान्तमपृच्छदनिलात्मजम्।
कथं दृष्टा त्वया देवी कथं वा तत्र वर्तते ॥ ५.५८.३ ॥
ജാംബവാൻ അനിലപുത്രനോട് (ഹനുമാനോട്) കാര്യവിവരണം ചോദിച്ചു: 'ദേവിയെ നീ എങ്ങനെ കണ്ടു? അവൾ അവിടെ എങ്ങനെയിരിക്കുന്നു?'
5.58.4
तस्यां चापि कथं वृत्तः क्रूरकर्मा दशाननः।
तत्त्वतः सर्वमेतन्नः प्रब्रूहि त्वं महाकपे ॥ ५.५८.४ ॥
അവളോട് ക്രൂരകർമ്മിയായ ദശാനനൻ എങ്ങനെ പെരുമാറി? ഹേ മഹാകപേ, ഇതെല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഞങ്ങളോട് നീ പറയുക.
5.58.5
सम्मार्गिता कथं देवी किं च सा प्रत्यभाषत।
श्रुतार्थाश्चिन्तयिष्यामो भूयः कार्यविनिश्चयम् ॥ ५.५८.५ ॥
ദേവിയെ എങ്ങനെ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തി? അവൾ എന്ത് മറുപടി പറഞ്ഞു? കാര്യം കേട്ട ശേഷം കാര്യനിർണ്ണയത്തെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ചിന്തിക്കും.
5.58.6
यश्चार्थस्तत्र वक्तव्यो गतैरस्माभिरात्मवान्।
रक्षितव्यं च यत्तत्र तद् भवान् व्याकरोतु नः ॥ ५.५८.६ ॥
അവിടെ ചെന്ന് ഞങ്ങൾ എന്ത് പറയണം, അവിടെ എന്ത് സംരക്ഷിക്കണം, അത് നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് വിശദീകരിച്ചു തരിക.
5.58.7
स नियुक्तस्ततस्तेन सम्प्रहृष्टतनूरुहः।
नमस्यन् शिरसा देव्यै सीतायै प्रत्यभाषत ॥ ५.५८.७ ॥
അവനാൽ ഇപ്രകാരം നിയോഗിക്കപ്പെട്ട്, സന്തോഷത്താൽ രോമാഞ്ചമണിഞ്ഞവനായി, ശിരസ്സ് നമിച്ച് ദേവി സീതയോട് അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
5.58.8
प्रत्यक्षमेव भवतां महेन्द्राग्रात् खमाप्लुतः।
उदधेर्दक्षिणं पारं काङ्क्षमाणः समाहितः ॥ ५.५८.८ ॥
നിങ്ങളുടെ കൺമുന്നിൽ തന്നെ മഹേന്ദ്രപർവ്വതശിഖരത്തിൽനിന്ന് ഞാൻ ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചു; സമുദ്രത്തിന്റെ തെക്കേ തീരം എത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച്, മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി.
5.58.9
गच्छतश्च हि मे घोरं विघ्नरूपमिवाभवत्।
काञ्चनं शिखरं दिव्यं पश्यामि सुमनोहरम् ॥ ५.५८.९ ॥
ഞാൻ പോകുമ്പോൾ അത് ഭയങ്കരമായ ഒരു വിഘ്നരൂപമായി മാറി; ദിവ്യവും അതിമനോഹരവുമായ ഒരു സ്വർണ്ണശിഖരം ഞാൻ കണ്ടു.
5.58.10
स्थितं पन्थानमावृत्य मेने विघ्नं च तं नगम्।
उपसंगम्य तं दिव्यं काञ्चनं नगमुत्तमम् ॥ ५.५८.१० ॥
വഴി തടഞ്ഞുനിന്ന ആ പർവ്വതത്തെ അവൻ വിഘ്നമായി കരുതി; പിന്നെ ആ ദിവ്യവും സ്വർണ്ണമയവും ഉത്തമവുമായ പർവ്വതത്തെ സമീപിച്ച്.
5.58.11
कृता मे मनसा बुद्धिर्भेत्तव्योऽयं मयेति च।
प्रहतस्य मया तस्य लाङ्गूलेन महागिरेः ॥ ५.५८.११ ॥
'ഇതിനെ ഞാൻ ഭേദിക്കണം' എന്ന് മനസ്സിൽ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു; ആ മഹാപർവ്വതത്തെ ഞാൻ എന്റെ വാലുകൊണ്ട് അടിച്ചു.
5.58.12
शिखरं सूर्यसंकाशं व्यशीर्यत सहस्रधा।
व्यवसायं च तं बुद्ध्वा स होवाच महागिरिः ॥ ५.५८.१२ ॥
സൂര്യതുല്യം തിളങ്ങിയ ആ ശിഖരം ആയിരം കഷണങ്ങളായി ചിതറി; ആ നിശ്ചയം അറിഞ്ഞ മഹാപർവ്വതം പറഞ്ഞു.
5.58.13
पुत्रेति मधुरां वाणीं मनः प्रह्लादयन्निव।
पितृव्यं चापि मां विद्धि सखायं मातरिश्वनः ॥ ५.५८.१३ ॥
മകനേ, മധുരമായ വാക്കുകളാൽ മനസ്സിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് (ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു): എന്നെ നിന്റെ അച്ഛന്റെ സഹോദരനായും മാതരിശ്വാവിന്റെ സുഹൃത്തായും അറിയുക.
5.58.14
मैनाकमिति विख्यातं निवसन्तं महोदधौ।
पक्षवन्तः पुरा पुत्र बभूवुः पर्वतोत्तमाः ॥ ५.५८.१४ ॥
മകനേ, മഹാസമുദ്രത്തിൽ വസിക്കുന്ന, 'മൈനാകൻ' എന്നു പ്രസിദ്ധനായ ഞാൻ. പണ്ടു ശ്രേഷ്ഠപർവതങ്ങൾക്ക് ചിറകുകളുണ്ടായിരുന്നു.
5.58.15
छन्दतः पृथिवीं चेरुर्बाधमानाः समन्ततः।
श्रुत्वा नगानां चरितं महेन्द्रः पाकशासनः ॥ ५.५८.१५ ॥
അവർ ഇച്ഛപോലെ ഭൂമിയിലെല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിച്ച് പീഡിപ്പിച്ചു. പർവതങ്ങളുടെ ആ പെരുമാറ്റം കേട്ട് പാകശാസനനായ മഹേന്ദ്രൻ...
5.58.16
वज्रेण भगवान् पक्षौ चिच्छेदैषां सहस्रशः।
अहं तु मोचितस्तस्मात् तव पित्रा महात्मना ॥ ५.५८.१६ ॥
ഭഗവാനായ ഇന്ദ്രൻ വജ്രംകൊണ്ട് അവയുടെ ചിറകുകൾ ആയിരക്കണക്കിന് വെട്ടിമുറിച്ചു. എന്നാൽ നിന്റെ മഹാത്മാവായ അച്ഛൻ എന്നെ അതിൽനിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു.
5.58.17
मारुतेन तदा वत्स प्रक्षिप्तो वरुणालये।
राघवस्य मया साह्ये वर्तितव्यमरिंदम ॥ ५.५८.१७ ॥
അന്ന് മാരുതൻ മൂലം, പ്രിയ കുട്ടീ, ഞാൻ വരുണാലയത്തിൽ (സമുദ്രത്തിൽ) എറിയപ്പെട്ടു. ശത്രുനാശകനേ, രാഘവന്റെ (രാമന്റെ) സഹായത്തിൽ ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കണം.
5.58.18
रामो धर्मभृतां श्रेष्ठो महेन्द्रसमविक्रमः।
एतच्छ्रुत्वा मया तस्य मैनाकस्य महात्मनः ॥ ५.५८.१८ ॥
ധർമ്മധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മഹേന്ദ്രനു തുല്യ വിക്രമമുള്ളവനുമായ രാമൻ — ഇതു ആ മഹാത്മാവായ മൈനാകന്റെ വാക്കു കേട്ട് ഞാൻ...
5.58.19
कार्यमावेद्य च गिरेरुद्धतं वै मनो मम।
तेन चाहमनुज्ञातो मैनाकेन महात्मना ॥ ५.५८.१९ ॥
ദൗത്യം അറിയിച്ചപ്പോൾ പർവതത്തിന്റെ ഉയർന്ന മനസ്സ് എന്നെ ഉണർത്തി; ആ മഹാത്മാവായ മൈനാകം എനിക്ക് അനുമതി നൽകി.
5.58.20
स चाप्यन्तर्हितः शैलो मानुषेण वपुष्मता।
शरीरेण महाशैलः शैलेन च महोदधौ ॥ ५.५८.२० ॥
ആ പർവതവും മനുഷ്യരൂപത്തിൽ മഹാസമുദ്രത്തിൽ മറഞ്ഞു; ആ മഹാപർവതം തന്റെ ശരീരംകൊണ്ട് മലയോടൊപ്പം സമുദ്രത്തിൽ ഒളിച്ചു.
5.58.21
उत्तमं जवमास्थाय शेषमध्वानमास्थितः।
ततोऽहं सुचिरं कालं जवेनाभ्यगमं पथि ॥ ५.५८.२१ ॥
ഉത്തമമായ വേഗം സ്വീകരിച്ച് ശേഷിച്ച വഴിയിൽ ഞാൻ സഞ്ചരിച്ചു; പിന്നെ ഏറെനേരം വേഗത്തിൽ വഴിയിലൂടെ പോയി.
5.58.22
ततः पश्याम्यहं देवीं सुरसां नागमातरम्।
समुद्रमध्ये सा देवी वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ५.५८.२२ ॥
പിന്നെ സമുദ്രമധ്യത്തിൽ നാഗങ്ങളുടെ മാതാവായ ദേവി സുരസയെ ഞാൻ കണ്ടു; ആ ദേവി ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
5.58.23
मम भक्ष्यः प्रदिष्टस्त्वममरैर्हरिसत्तम।
ततस्त्वां भक्षयिष्यामि विहितस्त्वं हि मे सुरैः ॥ ५.५८.२३ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠാ, ദേവന്മാർ നിന്നെ എനിക്ക് ഭക്ഷണമായി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഞാൻ നിന്നെ ഭക്ഷിക്കും, ദേവന്മാർ നിന്നെ എനിക്കായി വിധിച്ചിരിക്കുന്നു.
5.58.24
एवमुक्तः सुरसया प्राञ्जलिः प्रणतः स्थितः।
विवर्णवदनो भूत्वा वाक्यं चेदमुदीरयम् ॥ ५.५८.२४ ॥
സുരസ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ കൈകൂപ്പി വണങ്ങി നിന്നു; മുഖം വിളറി ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
5.58.25
रामो दाशरथिः श्रीमान् प्रविष्टो दण्डकावनम्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया च परंतपः ॥ ५.५८.२५ ॥
ദശരഥപുത്രനും തേജസ്വിയും ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനുമായ രാമൻ, അനുജൻ ലക്ഷ്മണനോടും സീതയോടുമൊപ്പം ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
5.58.26
तस्य सीता हृता भार्या रावणेन दुरात्मना।
तस्याः सकाशं दूतोऽहं गमिष्ये रामशासनात् ॥ ५.५८.२६ ॥
അവന്റെ ഭാര്യ സീതയെ ദുരാത്മാവായ രാവണൻ അപഹരിച്ചു. രാമന്റെ കല്പനയാൽ ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ദൂതനായി പോകും.
5.58.27
कर्तुमर्हसि रामस्य साहाय्यं विषये सती।
अथवा मैथिलीं दृष्ट्वा रामं चाक्लिष्टकारिणम् ॥ ५.५८.२७ ॥
സതിയായ ഭവതി, ഈ പ്രദേശത്ത് രാമന് സഹായം ചെയ്യാൻ അർഹയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ മൈഥിലിയെ കണ്ടും, അനായാസം കർമ്മം ചെയ്യുന്ന രാമനെ കണ്ടും...
5.58.28
आगमिष्यामि ते वक्त्रं सत्यं प्रतिशृणोमि ते।
एवमुक्ता मया सा तु सुरसा कामरूपिणी ॥ ५.५८.२८ ॥
ഭവതിയുടെ വായിൽ ഞാൻ പ്രവേശിക്കാം; ഇത് സത്യമാണ്, ഞാൻ വാക്കു നൽകുന്നു. ഞാനിങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കുന്ന സുരസ...
5.58.29
अब्रवीन्नातिवर्तेत कश्चिदेष वरो मम।
एवमुक्तः सुरसया दशयोजनमायतः ॥ ५.५८.२९ ॥
"എന്റെ ഈ വരത്തെ ആരും ലംഘിക്കരുത്" എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. സുരസ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പത്തു യോജന നീളമുള്ളവനായി.
5.58.30
ततोऽर्धगुणविस्तारो बभूवाहं क्षणेन तु।
मत्प्रमाणाधिकं चैव व्यादितं तु मुखं तया ॥ ५.५८.३० ॥
അപ്പോൾ ഞൊടിയിടയിൽ ഞാൻ അവളുടെ വിസ്താരത്തിന്റെ പകുതിയിലധികം വളർന്നു. അവൾ എന്റെ വലുപ്പത്തേക്കാൾ അധികമായി വായ് തുറന്നു.
5.58.31
तद् दृष्ट्वा व्यादितं त्वास्यं ह्रस्वं ह्यकरवं पुनः।
तस्मिन् मुहूर्ते च पुनर्बभूवाङ्गुष्ठसम्मितः ॥ ५.५८.३१ ॥
അവളുടെ തുറന്ന വായ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഉടനെ എന്നെ ചെറുതാക്കി; ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ വീണ്ടും പെരുവിരലിന്റെ വലുപ്പമുള്ളവനായി.
5.58.32
अभिपत्याशु तद्वक्त्रं निर्गतोऽहं ततः क्षणात् ।
अब्रवीत् सुरसा देवी स्वेन रूपेण मां पुनः ॥ ५.५८.३२ ॥
വേഗത്തിൽ അവളുടെ വായിൽ കടന്ന് ഞാൻ ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ പുറത്തുവന്നു. അപ്പോൾ ദേവി സുരസ സ്വന്തം രൂപത്തിൽ വീണ്ടും എന്നോടു സംസാരിച്ചു.
5.58.33
अर्थसिद्धौ हरिश्रेष्ठ गच्छ सौम्य यथासुखम्।
समानय च वैदेहीं राघवेण महात्मना ॥ ५.५८.३३ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ കാര്യം സാധിക്കട്ടെ. സൗമ്യനേ, സുഖമായി പോകൂ; മഹാത്മാവായ രാഘവനോടൊപ്പം വൈദേഹിയെ കൊണ്ടുവരൂ.
5.58.34
सुखी भव महाबाहो प्रीतास्मि तव वानर।
ततोऽहं साधुसाध्वीति सर्वभूतैः प्रशंसितः ॥ ५.५८.३४ ॥
മഹാബാഹുവായ വാനരാ, സുഖിയായിരിക്കൂ; നിന്നിൽ ഞാൻ പ്രസന്നയാണ്. അപ്പോൾ സർവ്വജീവികളും 'സാധു, സാധു' എന്നു പറഞ്ഞ് എന്നെ പ്രശംസിച്ചു.
5.58.35
ततोऽन्तरिक्षं विपुलं प्लुतोऽहं गरुडो यथा।
छाया मे निगृहीता च न च पश्यामि किंचन ॥ ५.५८.३५ ॥
പിന്നെ ഗരുഡനെപ്പോലെ വിശാലമായ ആകാശത്തേക്ക് ഞാൻ കുതിച്ചു; എന്നാൽ എന്റെ നിഴൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു, ഒന്നും എനിക്കു കാണാനായില്ല.
5.58.36
सोऽहं विगतवेगस्तु दिशो दश विलोकयन्।
न किंचित् तत्र पश्यामि येन मे विहता गतिः ॥ ५.५८.३६ ॥
എന്റെ വേഗം കുറഞ്ഞു; പത്തു ദിക്കുകളും ഞാൻ നോക്കി, എന്റെ ഗതി തടഞ്ഞ ഒന്നും അവിടെ കണ്ടില്ല.
5.58.37
अथ मे बुद्धिरुत्पन्ना किंनाम गमने मम।
ईदृशो विघ्न उत्पन्नो रूपमत्र न दृश्यते ॥ ५.५८.३७ ॥
അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചിന്ത ഉദിച്ചു: പോകുന്ന വഴിയിൽ എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു തടസ്സം എന്തുകൊണ്ടുണ്ടായി? ഇവിടെ ഒരു രൂപവും കാണുന്നില്ല.
5.58.38
अधोभागे तु मे दृष्टिः शोचतः पतिता तदा।
तत्राद्राक्षमहं भीमां राक्षसीं सलिलेशयाम् ॥ ५.५८.३८ ॥
ദുഃഖിച്ചിരുന്ന എന്റെ നോട്ടം അപ്പോൾ താഴേക്ക് വീണു. അവിടെ വെള്ളത്തിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു ഭയങ്കരിയായ രാക്ഷസിയെ ഞാൻ കണ്ടു.
5.58.39
प्रहस्य च महानादमुक्तोऽहं भीमया तया।
अवस्थितमसम्भ्रान्तमिदं वाक्यमशोभनम् ॥ ५.५८.३९ ॥
ആ ഭയങ്കരി ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചു. കുലുങ്ങാതെ നിന്നിരുന്ന എന്നോട് അവൾ ഈ അനുചിതമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
5.58.40
क्वासि गन्ता महाकाय क्षुधिताया ममेप्सितः।
भक्षः प्रीणय मे देहं चिरमाहारवर्जितम् ॥ ५.५८.४० ॥
മഹാകായാ, നീ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? വിശന്നിരിക്കുന്ന എനിക്ക് നീ ആഗ്രഹിച്ച ഇരയാണ്. നീണ്ടകാലം ആഹാരമില്ലാതിരുന്ന എന്റെ ശരീരത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക.
5.58.41
बाढमित्येव तां वाणीं प्रत्यगृह्णामहं ततः।
आस्यप्रमाणादधिकं तस्याः कायमपूरयम् ॥ ५.५८.४१ ॥
'ശരി' എന്നുമാത്രം പറഞ്ഞ് ഞാൻ അവളുടെ വാക്കിന് മറുപടി നൽകി. പിന്നെ അവളുടെ വായുടെ വലിപ്പത്തേക്കാൾ അധികമായി എന്റെ ശരീരം വളർത്തി അവളുടെ ശരീരം നിറച്ചു.
5.58.42
तस्याश्चास्यं महद् भीमं वर्धते मम भक्षणे।
न तु मां सा नु बुबुधे मम वा विकृतं कृतम् ॥ ५.५८.४२ ॥
എന്നെ വിഴുങ്ങാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ അവളുടെ ഭയങ്കരമായ വലിയ വായ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ എന്നെ അറിഞ്ഞില്ല; ഞാൻ വരുത്തിയ മാറ്റവും അവൾ മനസ്സിലാക്കിയില്ല.
5.58.43
ततोऽहं विपुलं रूपं संक्षिप्य निमिषान्तरात्।
तस्या हृदयमादाय प्रपतामि नभःस्थलम् ॥ ५.५८.४३ ॥
പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ വിപുലരൂപം നിമിഷനേരം കൊണ്ടു ചുരുക്കി, അവളുടെ ഹൃദയം പിടിച്ചെടുത്ത് ആകാശതലത്തിലേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നു.
5.58.44
सा विसृष्टभुजा भीमा पपात लवणाम्भसि।
मया पर्वतसंकाशा निकृत्तहृदया सती ॥ ५.५८.४४ ॥
ആ ഭീകരി, കൈകൾ അയച്ചുവിട്ട്, പർവതസമാനയായി, എന്നാൽ ഞാൻ ഹൃദയം മുറിച്ചതിനാൽ, ഉപ്പുവെള്ളത്തിൽ വീണു.
5.58.45
शृणोमि खगतानां च वाचः सौम्या महात्मनाम्।
राक्षसी सिंहिका भीमा क्षिप्रं हनुमता हता ॥ ५.५८.४५ ॥
ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന സൗമ്യരായ മഹാത്മാക്കളുടെ വാക്കുകൾ ഞാൻ കേൾക്കുന്നു — 'ഭീകരിയായ രാക്ഷസി സിംഹിക ഹനുമാനാൽ വേഗം കൊല്ലപ്പെട്ടു.'
5.58.46
तां हत्वा पुनरेवाहं कृत्यमात्ययिकं स्मरन्।
गत्वा च महदध्वानं पश्यामि नगमण्डितम् ॥ ५.५८.४६ ॥
അവളെ കൊന്നശേഷം, വീണ്ടും എന്റെ അടിയന്തരകൃത്യം ഓർത്ത്, ദീർഘദൂരം സഞ്ചരിച്ച് പർവതങ്ങളാൽ അലംകൃതമായ പ്രദേശം ഞാൻ കണ്ടു.
5.58.47
दक्षिणं तीरमुदधेर्लङ्का यत्र गता पुरी।
अस्तं दिनकरे याते रक्षसां निलयं पुरीम् ॥ ५.५८.४७ ॥
സമുദ്രത്തിന്റെ തെക്കേ തീരം, അവിടെ ലങ്ക നഗരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു — സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ രാക്ഷസരുടെ വാസസ്ഥലമായ നഗരത്തിൽ (ഞാനെത്തി).
5.58.48
प्रविष्टोऽहमविज्ञातो रक्षोभिर्भीमविक्रमैः।
तत्र प्रविशतश्चापि कल्पान्तघनसप्रभा ॥ ५.५८.४८ ॥
ഭീകരപരാക്രമികളായ രാക്ഷസർ അറിയാതെ ഞാൻ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവിടെ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ എന്റെ പ്രഭ കല്പാന്തമേഘം പോലെയായിരുന്നു.
5.58.49
अट्टहासं विमुञ्चन्ती नारी काप्युत्थिता पुरः।
जिघांसन्तीं ततस्तां तु ज्वलदग्निशिरोरुहाम् ॥ ५.५८.४९ ॥
അട്ടഹാസം മുഴക്കി ഒരു സ്ത്രീ എന്റെ മുന്നിൽ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. അപ്പോൾ എന്നെ കൊല്ലാനാഗ്രഹിച്ച, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ മുടിയുള്ള ആ സ്ത്രീയെ
5.58.50
सव्यमुष्टिप्रहारेण पराजित्य सुभैरवाम्।
प्रदोषकाले प्रविशं भीतयाहं तयोदितः ॥ ५.५८.५० ॥
ഇടതുമുഷ്ടികൊണ്ടുള്ള പ്രഹാരത്താൽ ആ അതിഭയങ്കരിയെ തോൽപ്പിച്ച്, സന്ധ്യാസമയത്ത് ഞാൻ പ്രവേശിച്ചു. അപ്പോൾ ഭയന്ന അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു
5.58.51
अहं लङ्कापुरी वीर निर्जिता विक्रमेण ते।
यस्मात् तस्माद् विजेतासि सर्वरक्षांस्यशेषतः ॥ ५.५८.५१ ॥
"ഹേ വീരാ! ഞാൻ ലങ്കാപുരിയാണ്. നിന്റെ വിക്രമത്താൽ ഞാൻ ജയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നീ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും പൂർണ്ണമായി ജയിക്കുന്നവനാണ്."
5.58.52
तत्राहं सर्वरात्रं तु विचरञ्जनकात्मजाम्।
रावणान्तःपुरगतो न चापश्यं सुमध्यमाम् ॥ ५.५८.५२ ॥
അവിടെ ഞാൻ രാത്രി മുഴുവൻ അലഞ്ഞ് ജനകപുത്രിയെ അന്വേഷിച്ചു. രാവണന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ കയറിയിട്ടും ആ മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടുള്ള സുന്ദരിയെ ഞാൻ കണ്ടില്ല.
5.58.53
ततः सीतामपश्यंस्तु रावणस्य निवेशने।
शोकसागरमासाद्य न पारमुपलक्षये ॥ ५.५८.५३ ॥
അപ്പോൾ രാവണന്റെ ഭവനത്തിൽ സീതയെ കാണാതെ ഞാൻ ദുഃഖസമുദ്രത്തിൽ വീണു. അതിന് തീരം ഞാൻ കണ്ടില്ല.
5.58.54
शोचता च मया दृष्टं प्राकारेणाभिसंवृतम्।
काञ्चनेन विकृष्टेन गृहोपवनमुत्तमम् ॥ ५.५८.५४ ॥
ദുഃഖിച്ചിരിക്കവേ ഞാൻ ഒരു ഉത്തമമായ ഗൃഹോദ്യാനം കണ്ടു. അത് നീണ്ട സ്വർണ്ണമതിലിനാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
5.58.55
सप्राकारमवप्लुत्य पश्यामि बहुपादपम्।
अशोकवनिकामध्ये शिंशपापादपो महान् ॥ ५.५८.५५ ॥
മതിൽ ചാടിക്കടന്ന്, അനേകം വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ അശോകവനത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഒരു വലിയ ശിംശപാവൃക്ഷം ഞാൻ കണ്ടു.
5.58.56
तमारुह्य च पश्यामि काञ्चनं कदलीवनम्।
अदूराच्छिंशपावृक्षात् पश्यामि वरवर्णिनीम् ॥ ५.५८.५६ ॥
ആ മരത്തിൽ കയറി, സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള വാഴത്തോട്ടം ഞാൻ കണ്ടു; ശിംശപാവൃക്ഷത്തിൽനിന്ന് അകലെയല്ലാതെ നല്ല വർണ്ണമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയെ ഞാൻ കണ്ടു.
5.58.57
श्यामां कमलपत्राक्षीमुपवासकृशाननाम्।
तदेकवासःसंवीतां रजोध्वस्तशिरोरुहाम् ॥ ५.५८.५७ ॥
അവൾ ശ്യാമവർണ്ണയായിരുന്നു, താമരയിതളിന്റെ കണ്ണുകളുള്ളവൾ; ഉപവാസത്താൽ ക്ഷീണിച്ച മുഖമുള്ളവൾ; ഒരേയൊരു വസ്ത്രം ധരിച്ചവൾ; പൊടിപിടിച്ച മുടിയുള്ളവൾ.
5.58.58
शोकसंतापदीनाङ्गीं सीतां भर्तृहिते स्थिताम्।
राक्षसीभिर्विरूपाभिः क्रूराभिरभिसंवृताम् ॥ ५.५८.५८ ॥
ദുഃഖത്തിലും സന്താപത്തിലും ക്ഷീണിച്ച ശരീരമുള്ള സീത ഭർത്താവിന്റെ ക്ഷേമത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നിരുന്നു; വികൃതരായ, ക്രൂരരായ രാക്ഷസിമാർ അവളെ ചുറ്റിയിരുന്നു.
5.58.59
मांसशोणितभक्ष्याभिर्व्याघ्रीभिर्हरिणीं यथा।
सा मया राक्षसीमध्ये तर्ज्यमाना मुहुर्मुहुः ॥ ५.५८.५९ ॥
മാംസവും രക്തവും ഭക്ഷിക്കുന്ന പെൺകടുവകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട പെൺമാനെപ്പോലെ, രാക്ഷസിമാർക്കിടയിൽ അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഭീഷണിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു; ഞാൻ അത് കണ്ടു.
5.58.60
एकवेणीधरा दीना भर्तृचिन्तापरायणा।
भूमिशय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमागमे ॥ ५.५८.६० ॥
ഒറ്റ ജഡ ധരിച്ചവൾ, ദീനയായവൾ, ഭർത്താവിന്റെ ചിന്തയിൽ മുഴുകിയവൾ, നിലത്ത് കിടക്കുന്നവൾ, മങ്ങിയ ശരീരമുള്ളവൾ; മഞ്ഞുകാലത്തെ താമരച്ചെടിപോലെ ആയിരുന്നു.
5.58.61
रावणाद् विनिवृत्तार्था मर्तव्ये कृतनिश्चया।
कथंचिन्मृगशावाक्षी तूर्णमासादिता मया ॥ ५.५८.६१ ॥
രാവണനിൽനിന്ന് പ്രതീക്ഷ നഷ്ടപ്പെട്ട്, മരിക്കാൻ നിശ്ചയിച്ച മാൻകുട്ടിയുടെ കണ്ണുകളുള്ള അവളെ ഞാൻ എങ്ങനെയോ വേഗം കണ്ടെത്തി.
5.58.62
तां दृष्ट्वा तादृशीं नारीं रामपत्नीं यशस्विनीम्।
तत्रैव शिंशपावृक्षे पश्यन्नहमवस्थितः ॥ ५.५८.६२ ॥
അങ്ങനെയുള്ള ആ യശസ്വിനിയായ രാമപത്നിയെ കണ്ട്, ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ ശിംശപാ വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
5.58.63
ततो हलहलाशब्दं काञ्चीनूपुरमिश्रितम्।
शृणोम्यधिकगम्भीरं रावणस्य निवेशने ॥ ५.५८.६३ ॥
അപ്പോൾ രാവണന്റെ മന്ദിരത്തിൽ, അരഞ്ഞാണത്തിന്റെയും കാൽച്ചിലമ്പുകളുടെയും ശബ്ദം കലർന്ന, വളരെ ഗംഭീരമായ 'ഹലഹല' ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു.
5.58.64
ततोऽहं परमोद्विग्नः स्वरूपं प्रत्यसंहरम्।
अहं च शिंशपावृक्षे पक्षीव गहने स्थितः ॥ ५.५८.६४ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ വളരെ പരിഭ്രമിച്ച് എന്റെ രൂപം ചുരുക്കി; പക്ഷിയെപ്പോലെ ഇടതൂർന്ന ശിംശപാ വൃക്ഷത്തിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു.
5.58.65
ततो रावणदाराश्च रावणश्च महाबलः।
तं देशमनुसम्प्राप्तो यत्र सीताभवत् स्थिता ॥ ५.५८.६५ ॥
അപ്പോൾ രാവണന്റെ ഭാര്യമാരും മഹാബലനായ രാവണനും സീത ഇരുന്നിരുന്ന ആ സ്ഥലത്തെത്തി.
5.58.66
तं दृष्ट्वाथ वरारोहा सीता रक्षोगणेश्वरम्।
संकुच्योरू स्तनौ पीनौ बाहुभ्यां परिरभ्य च ॥ ५.५८.६६ ॥
രാക്ഷസ ഗണങ്ങളുടെ നാഥനെ കണ്ട്, സുന്ദരിയായ സീത തുടകളും പുഷ്ടമായ മുലകളും ചുരുക്കി, രണ്ടു കൈകളാൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
5.58.67
वित्रस्तां परमोद्विग्नां वीक्ष्यमाणामितस्ततः।
त्राणं कंचिदपश्यन्तीं वेपमानां तपस्विनीम् ॥ ५.५८.६७ ॥
ഭയന്നും അത്യന്തം വ്യാകുലയായും ഇങ്ങോട്ടുമങ്ങോട്ടും നോക്കി, ഒരു രക്ഷയും കാണാതെ വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ തപസ്വിനിയെ (സീതയെ).
5.58.68
तामुवाच दशग्रीवः सीतां परमदुःखिताम्।
अवाक्शिराः प्रपतितो बहुमन्यस्व मामिति ॥ ५.५८.६८ ॥
അപ്പോൾ ദശഗ്രീവനായ രാവണൻ അത്യന്തം ദുഃഖിതയായ സീതയോടു പറഞ്ഞു: "തല താഴ്ത്തി ഞാൻ വീണിരിക്കുന്നു; എന്നെ ബഹുമാനിക്കൂ."
5.58.69
यदि चेत्त्वं तु मां दर्पान्नाभिनन्दसि गर्विते।
द्विमासानन्तरं सीते पास्यामि रुधिरं तव ॥ ५.५८.६९ ॥
"അഹങ്കാരിയായ സീതേ! നീ അഹങ്കാരത്താൽ എന്നെ അംഗീകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ, രണ്ടു മാസത്തിനുശേഷം ഞാൻ നിന്റെ രക്തം കുടിക്കും."
5.58.70
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य रावणस्य दुरात्मनः।
उवाच परमक्रुद्धा सीता वचनमुत्तमम् ॥ ५.५८.७० ॥
ദുരാത്മാവായ രാവണന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അത്യന്തം കുപിതയായ സീത ഈ ഉത്തമവാക്യം പറഞ്ഞു.
5.58.71
राक्षसाधम रामस्य भार्याममिततेजसः।
इक्ष्वाकुवंशनाथस्य स्नुषां दशरथस्य च ॥ ५.५८.७१ ॥
"രാക്ഷസാധമാ! അമിതതേജസ്വിയായ രാമന്റെ ഭാര്യയെയും ഇക്ഷ്വാകുവംശനാഥനായ ദശരഥന്റെ മരുമകളെയും (നീ അപഹരിച്ചു)!"
5.58.72
अवाच्यं वदतो जिह्वा कथं न पतिता तव।
किंस्विद्वीर्य तवानार्य यो मां भर्तुरसंनिधौ ॥ ५.५८.७२ ॥
"പറയാൻ പാടില്ലാത്തത് പറയുന്ന നിന്റെ നാവ് എന്തുകൊണ്ട് വീണുപോയില്ല? അനാര്യാ! ഭർത്താവില്ലാത്ത നേരത്ത് എന്നെ (അപഹരിക്കുന്നത്) നിന്റെ വീര്യമോ?"
5.58.73
अपहृत्यागतः पाप तेनादृष्टो महात्मना।
न त्वं रामस्य सदृशो दास्येऽप्यस्य न युज्यसे ॥ ५.५८.७३ ॥
പാപിനീ, മഹാത്മാവായ അദ്ദേഹം കാണാതെ നിന്നെ അപഹരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നതാണ്. നീ രാമനു തുല്യയല്ല; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദാസിയാകുവാൻ പോലും നീ യോഗ്യയല്ല.
5.58.74
अजेयः सत्यवाक् शूरो रणश्लाघी च राघवः।
जानक्या परुषं वाक्यमेवमुक्तो दशाननः ॥ ५.५८.७४ ॥
അജേയനും സത്യവാദിയും ശൂരനും യുദ്ധത്തിൽ സ്വയം പുകഴ്ത്തുന്നവനുമായ രാഘവൻ (രാമൻ) ഉണ്ട്. ജാനകി ഇങ്ങനെ പരുഷവാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദശാനനൻ (രാവണൻ) ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
5.58.75
जज्वाल सहसा कोपाच्चितास्थ इव पावकः।
विवृत्य नयने क्रूरे मुष्टिमुद्यम्य दक्षिणम् ॥ ५.५८.७५ ॥
കോപത്താൽ അവൻ പെട്ടെന്ന് ചിതയിലെ അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു. ക്രൂരമായ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി വലതുകൈ മുഷ്ടി ഉയർത്തി.
5.58.76
मैथिलीं हन्तुमारब्धः स्त्रीभिर्हाहाकृतं तदा।
स्त्रीणां मध्यात् समुत्पत्य तस्य भार्या दुरात्मनः ॥ ५.५८.७६ ॥
അവൻ മൈഥിലിയെ (സീതയെ) കൊല്ലാൻ ഒരുങ്ങി; അപ്പോൾ സ്ത്രീകൾ ഹാഹാകാരം മുഴക്കി. അപ്പോൾ ആ ദുരാത്മാവിന്റെ ഭാര്യ സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽനിന്ന് ഉയർന്നു.
5.58.77
वरा मन्दोदरी नाम तया स प्रतिषेधितः।
उक्तश्च मधुरां वाणीं तया स मदनार्दितः ॥ ५.५८.७७ ॥
മന്ദോദരി എന്ന ശ്രേഷ്ഠയായ അവൾ അവനെ തടഞ്ഞു; കാമപീഡിതനായ അവനോട് അവൾ മധുരവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
5.58.78
सीतया तव किं कार्यं महेन्द्रसमविक्रम।
मया सह रमस्वाद्य मद्विशिष्टा न जानकी ॥ ५.५८.७८ ॥
ഇന്ദ്രനു തുല്യവിക്രമനായവനേ, സീതകൊണ്ട് നിനക്കെന്തു കാര്യം? ഇന്ന് എന്നോടൊപ്പം രമിക്കൂ; ജാനകി എന്നെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠയല്ല.
5.58.79
देवगन्धर्वकन्याभिर्यक्षकन्याभिरेव च।
सार्धं प्रभो रमस्वेति सीतया किं करिष्यसि ॥ ५.५८.७९ ॥
ദേവ-ഗന്ധർവ കന്യകമാരോടും യക്ഷ കന്യകമാരോടും ചേർന്ന് രമിക്കൂ, പ്രഭോ. സീതകൊണ്ട് നിനക്കെന്തു കാര്യം?
5.58.80
ततस्ताभिः समेताभिर्नारीभिः स महाबलः।
उत्थाप्य सहसा नीतो भवनं स्वं निशाचरः ॥ ५.५८.८० ॥
അപ്പോൾ ഒന്നുചേർന്ന ആ സ്ത്രീകൾ ആ മഹാബലനായ നിശാചരനെ പെട്ടെന്ന് എടുത്തുയർത്തി സ്വന്തം ഭവനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
5.58.81
याते तस्मिन् दशग्रीवे राक्षस्यो विकृताननाः।
सीतां निर्भर्त्सयामासुर्वाक्यैः क्रूरैः सुदारुणैः ॥ ५.५८.८१ ॥
ആ ദശഗ്രീവൻ പോയ ശേഷം വികൃതമുഖികളായ രാക്ഷസിമാർ സീതയെ അതി ഭയങ്കരവും ക്രൂരവുമായ വാക്കുകളാൽ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി ശകാരിച്ചു.
5.58.82
तृणवद् भाषितं तासां गणयामास जानकी।
गर्जितं च तथा तासां सीतां प्राप्य निरर्थकम् ॥ ५.५८.८२ ॥
അവരുടെ വാക്കുകളെ ജാനകി ഒരു പുല്ലിന് തുല്യമായി കരുതി; സീതയുടെ അടുത്ത് അവരുടെ ഗർജനവും നിരർത്ഥകമെന്നും കണക്കാക്കി.
5.58.83
वृथा गर्जितनिश्चेष्टा राक्षस्यः पिशिताशनाः।
रावणाय शशंसुस्ताः सीताव्यवसितं महत् ॥ ५.५८.८३ ॥
വൃഥാ ഗർജിച്ച് നിശ്ചേഷ്ടരായ മാംസഭോജികളായ രാക്ഷസിമാർ സീതയുടെ മഹത്തായ നിശ്ചയം രാവണനോട് അറിയിച്ചു.
5.58.84
ततस्ताः सहिताः सर्वा विहताशा निरुद्यमाः।
परिक्लिश्य समस्तास्ता निद्रावशमुपागताः ॥ ५.५८.८४ ॥
അപ്പോൾ അവരെല്ലാം ഒന്നിച്ച്, പ്രതീക്ഷ തകർന്ന്, ഉത്സാഹമില്ലാതെ, തളർന്ന് ഉറക്കത്തിന്റെ വശത്തായി.
5.58.85
तासु चैव प्रसुप्तासु सीता भर्तृहिते रता।
विलप्य करुणं दीना प्रशुशोच सुदुःखिता ॥ ५.५८.८५ ॥
അവരെല്ലാം ഉറങ്ങിയപ്പോഴും, ഭർത്താവിന്റെ ക്ഷേമത്തിൽ മുഴുകിയ സീത ദയനീയമായി വിലപിച്ചു; ദീനയായി അവൾ അത്യന്തം ദുഃഖിച്ചു.
5.58.86
तासां मध्यात् समुत्थाय त्रिजटा वाक्यमब्रवीत्।
आत्मानं खादत क्षिप्रं न सीतामसितेक्षणाम् ॥ ५.५८.८६ ॥
അവർക്കിടയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ത്രിജട പറഞ്ഞു: "കറുത്ത കണ്ണുകളുള്ള സീതയെയല്ല, നിങ്ങളെത്തന്നെ വേഗം തിന്നുക."
5.58.87
जनकस्यात्मजां साध्वीं स्नुषां दशरथस्य च।
स्वप्नो ह्यद्य मया दृष्टो दारुणो रोमहर्षणः ॥ ५.५८.८७ ॥
ജനകന്റെ പുത്രിയും സാധ്വിയും ദശരഥന്റെ മരുമകളുമായ സീതയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ഞാൻ ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കുന്നതുമായ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു.
5.58.88
रक्षसां च विनाशाय भर्तुरस्या जयाय च।
अलमस्मान् परित्रातुं राघवाद् राक्षसीगणम् ॥ ५.५८.८८ ॥
രാക്ഷസന്മാരുടെ നാശത്തിനും, ഇവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ വിജയത്തിനും, രാഘവനിൽ നിന്ന് നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നതിനും ഇത് രാക്ഷസീസംഘത്തിന് മതിയാകും.
5.58.89
अभियाचाम वैदेहीमेतद्धि मम रोचते।
यदि ह्येवंविधः स्वप्नो दुःखितायाः प्रदृश्यते ॥ ५.५८.८९ ॥
നമുക്ക് വൈദേഹിയോട് അപേക്ഷിക്കാം; ദുഃഖിതയായവൾക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു സ്വപ്നം കാണുന്നുവെങ്കിൽ, ഇതാണ് എനിക്ക് ശരിയെന്നു തോന്നുന്നത്.
5.58.90
सा दुःखैर्विविधैर्मुक्ता सुखमाप्नोत्यनुत्तमम्।
प्रणिपातप्रसन्ना हि मैथिली जनकात्मजा ॥ ५.५८.९० ॥
അവൾ വിവിധ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതയായി അത്യുത്തമമായ സുഖം നേടും; വണക്കത്താൽ പ്രസന്നയാകുന്ന മൈഥിലി, ജനകപുത്രി അവൾ തന്നെ.
5.58.91
अलमेषा परित्रातुं राक्षस्यो महतो भयात्।
ततः सा ह्रीमती बाला भर्तुर्विजयहर्षिता ॥ ५.५८.९१ ॥
ഇവൾക്ക് വലിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് രാക്ഷസിമാരെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയും. അപ്പോൾ ലജ്ജാശീലയായ ആ യുവതി ഭർത്താവിന്റെ വിജയത്തിൽ സന്തോഷിച്ചു.
5.58.92
अवोचद् यदि तत् तथ्यं भवेयं शरणं हि वः।
तां चाहं तादृशीं दृष्ट्वा सीताया दारुणां दशाम् ॥ ५.५८.९२ ॥
അവൾ പറഞ്ഞു, 'ഇത് സത്യമാണെങ്കിൽ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ശരണമാകും.' സീതയുടെ ഇത്ര ദാരുണമായ അവസ്ഥ കണ്ട് ഞാൻ...
5.58.93
चिन्तयामास विश्रान्तो न च मे निर्वृतं मनः।
सम्भाषणार्थे च मया जानक्याश्चिन्तितो विधिः ॥ ५.५८.९३ ॥
വിശ്രമിച്ച ശേഷം ഞാൻ ചിന്തിച്ചു; എന്നാൽ എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായില്ല. ജാനകിയോട് സംസാരിക്കാനുള്ള മാർഗം ഞാൻ ആലോചിച്ചു.
5.58.94
इक्ष्वाकुकुलवंशस्तु स्तुतो मम पुरस्कृतः।
श्रुत्वा तु गदितां वाचं राजर्षिगणभूषिताम् ॥ ५.५८.९४ ॥
ഞാൻ ഇക്ഷ്വാകു കുലവംശത്തെ സ്തുതിച്ച് മുന്നിൽ വെച്ചു. രാജർഷിമാരുടെ സംഘത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ വാക്ക് കേട്ട്...
5.58.95
प्रत्यभाषत मां देवी बाष्पैः पिहितलोचना।
कस्त्वं केन कथं चेह प्राप्तो वानरपुङ्गव ॥ ५.५८.९५ ॥
ദേവി (സീത) കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ എനിക്ക് മറുപടി നൽകി: 'നീ ആരാണ്? ആരാൽ, എങ്ങനെ ഇവിടെ എത്തി, വാനരശ്രേഷ്ഠാ?'
5.58.96
का च रामेण ते प्रीतिस्तन्मे शंसितुमर्हसि।
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा अहमप्यब्रुवं वचः ॥ ५.५८.९६ ॥
'രാമനുമായി നിനക്ക് എന്ത് ബന്ധം? അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരണം.' അവളുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട് ഞാനും മറുപടി പറഞ്ഞു.
5.58.97
देवि रामस्य भर्तुस्ते सहायो भीमविक्रमः।
सुग्रीवो नाम विक्रान्तो वानरेन्द्रो महाबलः ॥ ५.५८.९७ ॥
ദേവീ, നിന്റെ ഭർത്താവായ രാമന് ഭയങ്കര വിക്രമിയും വീരനും മഹാബലവാനുമായ സുഗ്രീവൻ എന്ന വാനരരാജാവ് സഹായിയാണ്.
5.58.98
तस्य मां विद्धि भृत्यं त्वं हनूमन्तमिहागतम्।
भर्त्रा सम्प्रहितस्तुभ्यं रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ५.५८.९८ ॥
എന്നെ അവന്റെ ദാസനായ ഹനുമാനായി അറിയുക; ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു. അക്ലിഷ്ടകർമ്മാവായ നിന്റെ ഭർത്താവ് രാമൻ തന്നെയാണ് നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് എന്നെ അയച്ചത്.
5.58.99
इदं तु पुरुषव्याघ्रः श्रीमान् दाशरथिः स्वयम्।
अङ्गुलीयमभिज्ञानमदात् तुभ्यं यशस्विनि ॥ ५.५८.९९ ॥
പുരുഷശ്രേഷ്ഠനും ശ്രീമാനുമായ ദശരഥപുത്രൻ തന്നെ ഈ മോതിരം നിനക്ക് അടയാളമായി നൽകി, യശസ്വിനീ!
5.58.100
तदिच्छामि त्वयाज्ञप्तं देवि किं करवाण्यहम्।
रामलक्ष्मणयोः पार्श्वं नयामि त्वां किमुत्तरम् ॥ ५.५८.१०० ॥
അതിനാൽ ദേവീ, നീ ആജ്ഞാപിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം? രാമലക്ഷ്മണന്മാരുടെ അടുക്കലേക്ക് നിന്നെ കൊണ്ടുപോകട്ടെയോ, അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും മറുപടി നൽകുമോ?
5.58.101
एतच्छ्रुत्वा विदित्वा च सीता जनकनन्दिनी।
आह रावणमुत्पाट्य राघवो मां नयत्विति ॥ ५.५८.१०१ ॥
ഇതു കേട്ടു മനസ്സിലാക്കിയ ജനകന്റെ പുത്രി സീത പറഞ്ഞു: "രാവണനെ പിഴുതെറിഞ്ഞ് രാഘവൻ എന്നെ കൊണ്ടുപോകട്ടെ."
5.58.102
प्रणम्य शिरसा देवीमहमार्यामनिन्दिताम्।
राघवस्य मनोह्लादमभिज्ञानमयाचिषम् ॥ ५.५८.१०२ ॥
ആ ദേവിയും ആര്യയും കുറ്റമറ്റവളുമായ സീതയ്ക്ക് ശിരസ്സു നമിച്ച്, രാഘവന്റെ മനസ്സിന് ആനന്ദം നൽകുന്ന അടയാളം ഞാൻ ചോദിച്ചു.
5.58.103
अथ मामब्रवीत् सीता गृह्यतामयमुत्तमः।
मणिर्येन महाबाहू रामस्त्वां बहु मन्यते ॥ ५.५८.१०३ ॥
അപ്പോൾ സീത എന്നോട് പറഞ്ഞു: "മഹാബാഹുവേ, ഈ ഉത്തമമായ മണി എടുത്തുകൊള്ളുക. ഇതിലൂടെ രാമൻ നിന്നെ വളരെ ബഹുമാനിക്കുന്നു."
5.58.104
इत्युक्त्वा तु वरारोहा मणिप्रवरमुत्तमम्।
प्रायच्छत् परमोद्विग्ना वाचा मां संदिदेश ह ॥ ५.५८.१०४ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീ അത്യന്തം വ്യാകുലയായി ആ ഉത്തമമായ ശ്രേഷ്ഠമണി എനിക്ക് നൽകി, വാക്കിലൂടെ എനിക്ക് സന്ദേശവും നൽകി.
5.58.105
ततस्तस्यै प्रणम्याहं राजपुत्र्यै समाहितः।
प्रदक्षिणं परिक्राममिहाभ्युद्गतमानसः ॥ ५.५८.१०५ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ ആ രാജപുത്രിക്ക് നമസ്കരിച്ചു, ഏകാഗ്രചിത്തനായി, ഉയർന്ന മനസ്സോടെ ഇവിടെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചു.
5.58.106
उत्तरं पुनरेवाह निश्चित्य मनसा तदा।
हनूमन् मम वृत्तान्तं वक्तुमर्हसि राघवे ॥ ५.५८.१०६ ॥
അപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ച് അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "ഹനുമാനേ, രാഘവനോട് എന്റെ വൃത്താന്തം പറയണം."
5.58.107
यथा श्रुत्वैव नचिरात् तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवसहितौ वीरावुपेयातां तथा कुरु ॥ ५.५८.१०७ ॥
"കേട്ടയുടനെ അധികം വൈകാതെ ആ രണ്ടു വീരന്മാരായ രാമലക്ഷ്മണന്മാരും സുഗ്രീവനോടൊപ്പം ഇവിടെ വരുന്ന വിധം ചെയ്യുക."
5.58.108
यदन्यथा भवेदेतद् द्वौ मासौ जीवितं मम।
न मां द्रक्ष्यति काकुत्स्थो म्रिये साहमनाथवत् ॥ ५.५८.१०८ ॥
"അങ്ങനെയല്ലെങ്കിൽ എന്റെ ജീവിതം രണ്ടു മാസം മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. കാകുത്സ്ഥൻ എന്നെ കാണില്ല; അനാഥയെപ്പോലെ ഞാൻ മരിക്കും."
5.58.109
तच्छ्रुत्वा करुणं वाक्यं क्रोधो मामभ्यवर्तत।
उत्तरं च मया दृष्टं कार्यशेषमनन्तरम् ॥ ५.५८.१०९ ॥
ആ കരുണാർദ്രമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കോപം അടക്കാനായില്ല; ഉടനെ ശേഷിച്ച കർമ്മം ഞാൻ കണ്ടു.
5.58.110
ततोऽवर्धत मे कायस्तदा पर्वतसंनिभः।
युद्धाकाङ्क्षी वनं तस्य विनाशयितुमारभे ॥ ५.५८.११० ॥
അപ്പോൾ എന്റെ ശരീരം പർവതസമാനമായി വളർന്നു; യുദ്ധമോഹത്തോടെ ഞാൻ അവന്റെ വനം നശിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
5.58.111
तद् भग्नं वनखण्डं तु भ्रान्तत्रस्तमृगद्विजम्।
प्रतिबुद्ध्य निरीक्षन्ते राक्षस्यो विकृताननाः ॥ ५.५८.१११ ॥
ആ തകർന്ന വനഭാഗത്ത് ഭ്രാന്തരായി ഭയന്നോടുന്ന മൃഗപക്ഷികളെ കണ്ട്, ഉണർന്ന വികൃതമുഖികളായ രാക്ഷസിമാർ ചുറ്റും നോക്കി.
5.58.112
मां च दृष्ट्वा वने तस्मिन् समागम्य ततस्ततः।
ताः समभ्यागताः क्षिप्रं रावणायाचचक्षिरे ॥ ५.५८.११२ ॥
ആ വനത്തിൽ എന്നെ കണ്ട്, അവർ പലയിടങ്ങളിൽ നിന്നും ഒന്നിച്ചുകൂടി വേഗത്തിൽ വന്ന് രാവണനെ അറിയിച്ചു.
5.58.113
राजन् वनमिदं दुर्गं तव भग्नं दुरात्मना।
वानरेण ह्यविज्ञाय तव वीर्यं महाबल ॥ ५.५८.११३ ॥
രാജാവേ! അങ്ങയുടെ ഈ ദുർഗമമായ വനം ഒരു ദുരാത്മാവായ വാനരൻ തകർത്തിരിക്കുന്നു; മഹാബലാ, അങ്ങയുടെ വീര്യം അറിയാതെയാണ് അവൻ ഇത് ചെയ്തത്.
5.58.114
तस्य दुर्बुद्धिता राजंस्तव विप्रियकारिणः।
वधमाज्ञापय क्षिप्रं यथासौ न पुनर्व्रजेत् ॥ ५.५८.११४ ॥
രാജാവേ! അങ്ങേയ്ക്ക് വിപ്രിയം ചെയ്ത ആ ദുർബുദ്ധിയെ ഉടനെ വധിക്കാൻ ആജ്ഞാപിക്കൂ; അവൻ പിന്നെ വരാതിരിക്കാൻ.
5.58.115
तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रेण विसृष्टा बहुदुर्जयाः।
राक्षसाः किंकरा नाम रावणस्य मनोऽनुगाः ॥ ५.५८.११५ ॥
അത് കേട്ട് രാക്ഷസേന്ദ്രൻ അയച്ച, ഏറെ ദുർജയരായ കിങ്കരന്മാർ എന്ന രാക്ഷസന്മാർ, രാവണന്റെ മനസ്സിനെ അനുസരിക്കുന്നവർ.
5.58.116
तेषामशीतिसाहस्रं शूलमुद्गरपाणिनाम्।
मया तस्मिन् वनोद्देशे परिघेण निषूदितम् ॥ ५.५८.११६ ॥
ശൂലവും മുദ്ഗരവും കയ്യിലേന്തിയ അവരിൽ എൺപതിനായിരം പേരെ ആ വനപ്രദേശത്തുവെച്ച് ഞാൻ പരിഘം കൊണ്ട് വധിച്ചു.
5.58.117
तेषां तु हतशिष्टा ये ते गता लघुविक्रमाः।
निहतं च मया सैन्यं रावणायाचचक्षिरे ॥ ५.५८.११७ ॥
അവരിൽ കൊല്ലപ്പെടാതെ ശേഷിച്ചവർ, വേഗത്തിൽ വിക്രമം കാട്ടുന്നവരായി ഓടിപ്പോയി, എന്നാൽ എന്നാൽ സൈന്യം എന്നാൽ നിഹതമായ വിവരം രാവണനെ അറിയിച്ചു.
5.58.118
ततो मे बुद्धिरुत्पन्ना चैत्यप्रासादमुत्तमम्।
तत्रस्थान् राक्षसान् हत्वा शतं स्तम्भेन वै पुनः ॥ ५.५८.११८ ॥
അപ്പോൾ എനിക്കൊരു ചിന്ത ഉദിച്ചു: ആ ഉത്തമ ചൈത്യപ്രാസാദത്തിൽ നിന്ന നൂറു രാക്ഷസന്മാരെ വധിച്ച ശേഷം, വീണ്ടും തൂണുകൊണ്ട് അത് തകർക്കണമെന്ന്.
5.58.119
ललामभूतो लङ्काया मया विध्वंसितो रुषा।
ततः प्रहस्तस्य सुतं जम्बुमालिनमादिशत् ॥ ५.५८.११९ ॥
ലങ്കയുടെ അലങ്കാരമായിരുന്ന ആ പ്രാസാദത്തെ ഞാൻ കോപത്താൽ തകർത്തു. അപ്പോൾ പ്രഹസ്തന്റെ പുത്രൻ ജംബുമാലിയെ (എനിക്കെതിരെ) അയച്ചു.
5.58.120
राक्षसैर्बहुभिः सार्धं घोररूपैर्भयानकैः।
तमहं बलसम्पन्नं राक्षसं रणकोविदम् ॥ ५.५८.१२० ॥
ഏറെ ഘോരരൂപികളും ഭയങ്കരരുമായ രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പമുള്ള, ബലസമ്പന്നനും യുദ്ധനിപുണനുമായ ആ രാക്ഷസനെ ഞാൻ (നേരിട്ടു).
5.58.121
परिघेणातिघोरेण सूदयामि सहानुगम्।
तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्तु मन्त्रिपुत्रान् महाबलान् ॥ ५.५८.१२१ ॥
"അതിഭയങ്കരമായ പരിഘം കൊണ്ട് അനുചരന്മാരോടൊപ്പം അവരെ ഞാൻ വധിക്കും." ഇതു കേട്ട രാക്ഷസേന്ദ്രൻ മഹാബലരായ മന്ത്രിപുത്രന്മാരെ (അയച്ചു).
5.58.122
पदातिबलसम्पन्नान् प्रेषयामास रावणः।
परिघेणैव तान् सर्वान् नयामि यमसादनम् ॥ ५.५८.१२२ ॥
കാലാൾപ്പടയോടുകൂടിയവരെ രാവണൻ അയച്ചു. "പരിഘം കൊണ്ടുതന്നെ അവരെല്ലാവരെയും യമലോകത്തേക്ക് അയക്കും."
5.58.123
मन्त्रिपुत्रान् हतान् श्रुत्वा समरे लघुविक्रमान्।
पञ्च सेनाग्रगान् शूरान् प्रेषयामास रावणः ॥ ५.५८.१२३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വേഗവീരന്മാരായ മന്ത്രിപുത്രന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ടു എന്നു കേട്ട രാവണൻ, സേനാമുന്നണിയിൽ നടക്കുന്ന അഞ്ചു ശൂരന്മാരെ അയച്ചു.
5.58.124
तानहं सहसैन्यान् वै सर्वानेवाभ्यसूदयम्।
ततः पुनर्दशग्रीवः पुत्रमक्षं महाबलम् ॥ ५.५८.१२४ ॥
അവരെയെല്ലാം അവരുടെ സേനയോടൊപ്പം ഞാൻ വധിച്ചു. പിന്നെ ദശഗ്രീവൻ മഹാബലനായ അക്ഷൻ എന്ന പുത്രനെ വീണ്ടും അയച്ചു.
5.58.125
बहुभी राक्षसैः सार्धं प्रेषयामास संयुगे।
तं तु मन्दोदरीपुत्रं कुमारं रणपण्डितम् ॥ ५.५८.१२५ ॥
അവനെ അനേകം രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിന് അയച്ചു — മണ്ഡോദരിയുടെ ആ പുത്രനും യുദ്ധനിപുണനുമായ കുമാരനെ.
5.58.126
सहसा खं समुद्यन्तं पादयोश्च गृहीतवान्।
तमासीनं शतगुणं भ्रामयित्वा व्यपेषयम् ॥ ५.५८.१२६ ॥
പെട്ടെന്ന് ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്ന അവനെ ഞാൻ കാലുകളിൽ പിടിച്ചു; നൂറുതവണ ചുഴറ്റി ഞാൻ അവനെ ചതച്ചു.
5.58.127
तमक्षमागतं भग्नं निशम्य स दशाननः।
ततश्चेन्द्रजितं नाम द्वितीयं रावणः सुतम् ॥ ५.५८.१२७ ॥
അക്ഷൻ വീണതും സൈന്യം തകർന്നതും കേട്ട ദശമുഖൻ രാവണൻ അപ്പോൾ തന്റെ രണ്ടാമത്തെ പുത്രനായ ഇന്ദ്രജിത്തിനെ വിളിച്ചു.
5.58.128
व्यादिदेश सुसंक्रुद्धो बलिनं युद्धदुर्मदम्।
तच्चाप्यहं बलं सर्वं तं च राक्षसपुङ्गवम् ॥ ५.५८.१२८ ॥
അത്യന്തം കോപിച്ച അവൻ, യുദ്ധത്തിൽ ഗർവ്വുള്ള ആ ശക്തനായ പുത്രനോട് കല്പിച്ചു — എന്നെയും എന്റെ സർവ്വ ബലത്തെയും ആ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠനെയും.
5.58.129
नष्टौजसं रणे कृत्वा परं हर्षमुपागतः।
महतापि महाबाहुः प्रत्ययेन महाबलः ॥ ५.५८.१२९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അവനെ ഓജസ്സറ്റവനാക്കി ആ മഹാബാഹുവായ മഹാബലൻ അത്യധികം സന്തോഷം പ്രാപിച്ചു; വലിയ വിശ്വാസത്താലും നിറഞ്ഞു.
5.58.130
प्रहितो रावणेनैष सह वीरैर्मदोद्धतैः।
सोऽविषह्यं हि मां बुद्ध्वा स्वसैन्यं चावमर्दितम् ॥ ५.५८.१३० ॥
രാവണൻ ഗർവ്വുള്ള വീരന്മാരോടൊപ്പം അയച്ച ഇവൻ (ഇന്ദ്രജിത്ത്), എന്നെ എതിർക്കാനാവാത്തവനെന്നും തന്റെ സൈന്യം തകർക്കപ്പെട്ടെന്നും മനസ്സിലാക്കി—
5.58.131
ब्रह्मणोऽस्त्रेण स तु मां प्रबद्ध्वा चातिवेगिनः।
रज्जुभिश्चापि बध्नन्ति ततो मां तत्र राक्षसाः ॥ ५.५८.१३१ ॥
ഇന്ദ്രജിത്ത് ബ്രഹ്മാസ്ത്രംകൊണ്ട് എന്നെ ബന്ധിച്ചു; അനന്തരം അവിടത്തെ രാക്ഷസന്മാർ അതിവേഗനായ എന്നെ കയറുകൾകൊണ്ടും കെട്ടി.
5.58.132
रावणस्य समीपं च गृहीत्वा मामुपागमन्।
दृष्ट्वा सम्भाषितश्चाहं रावणेन दुरात्मना ॥ ५.५८.१३२ ॥
എന്നെ പിടിച്ച് രാവണന്റെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു; എന്നെ കണ്ട് ആ ദുരാത്മാവായ രാവണൻ എന്നോട് സംസാരിച്ചു.
5.58.133
पृष्टश्च लङ्कागमनं राक्षसानां च तं वधम्।
तत्सर्वं च रणे तत्र सीतार्थमुपजल्पितम् ॥ ५.५८.१३३ ॥
ലങ്കയിലേക്കുള്ള വരവും രാക്ഷസരുടെ ആ വധവും അവിടെ യുദ്ധത്തിൽ സീതയ്ക്കുവേണ്ടി നടന്നതെല്ലാം ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ വിവരിച്ചു.
5.58.134
तस्यास्तु दर्शनाकाङ्क्षी प्राप्तस्त्वद्भवनं विभो।
मारुतस्यौरसः पुत्रो वानरो हनुमानहम् ॥ ५.५८.१३४ ॥
അവളെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, പ്രഭോ, നിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഞാൻ എത്തി. ഞാൻ വായുദേവന്റെ ഔരസപുത്രനായ വാനരൻ ഹനുമാൻ ആകുന്നു.
5.58.135
रामदूतं च मां विद्धि सुग्रीवसचिवं कपिम्।
सोऽहं दौत्येन रामस्य त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ५.५८.१३५ ॥
എന്നെ രാമന്റെ ദൂതനും സുഗ്രീവന്റെ മന്ത്രിയായ വാനരനുമായി അറിയുക. രാമന്റെ ദൗത്യത്തിനായി ഞാൻ ഇവിടെ നിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
5.58.136
शृणु चापि समादेशं यदहं प्रब्रवीमि ते।
राक्षसेश हरीशस्त्वां वाक्यमाह समाहितम् ॥ ५.५८.१३६ ॥
രാക്ഷസേശ്വരാ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്ന സന്ദേശവും കേൾക്കുക. വാനരേശ്വരൻ നിന്നോടു ശ്രദ്ധയോടെ ചിന്തിച്ച വാക്കുകൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
5.58.137
सुग्रीवश्च महाभागः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
धर्मार्थकामसहितं हितं पथ्यमुवाच ह ॥ ५.५८.१३७ ॥
മഹാഭാഗനായ സുഗ്രീവൻ നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു. ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയോടു കൂടിയ ഹിതകരവും പഥ്യവുമായ വാക്കുകൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
5.58.138
वसतो ऋष्यमूके मे पर्वते विपुलद्रुमे।
राघवो रणविक्रान्तो मित्रत्वं समुपागतः ॥ ५.५८.१३८ ॥
വലിയ വൃക്ഷങ്ങളുള്ള ഋഷ്യമൂക പർവതത്തിൽ ഞാൻ വസിക്കുമ്പോൾ, യുദ്ധത്തിൽ വീരനായ രാഘവൻ എന്നോടു സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു.
5.58.139
तेन मे कथितं राजन् भार्या मे रक्षसा हृता।
तत्र साहाय्यहेतोर्मे समयं कर्तुमर्हसि ॥ ५.५८.१३९ ॥
രാജാവേ, എന്റെ ഭാര്യയെ ഒരു രാക്ഷസൻ അപഹരിച്ചുവെന്ന് അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കാൻ എന്നോടൊപ്പം ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്യുന്നത് നിനക്ക് ഉചിതമാണ്.
5.58.140
वालिना हृतराज्येन सुग्रीवेण सह प्रभुः।
चक्रेऽग्निसाक्षिकं सख्यं राघवः सहलक्ष्मणः ॥ ५.५८.१४० ॥
വാലിയാൽ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട സുഗ്രീവനുമായി, പ്രഭുവായ രാഘവൻ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം അഗ്നിയെ സാക്ഷിയാക്കി സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു.
5.58.141
तेन वालिनमाहत्य शरेणैकेन संयुगे।
वानराणां महाराजः कृतः सम्प्लवतां प्रभुः ॥ ५.५८.१४१ ॥
അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിൽ ഒറ്റ അമ്പുകൊണ്ട് വാലിയെ വധിച്ച്, ചാടുന്ന വാനരന്മാരുടെ മഹാരാജാവും പ്രഭുവുമായി സുഗ്രീവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
5.58.142
तस्य साहाय्यमस्माभिः कार्यं सर्वात्मना त्विह।
तेन प्रस्थापितस्तुभ्यं समीपमिह धर्मतः ॥ ५.५८.१४२ ॥
ഇവിടെ അദ്ദേഹത്തിന് പൂർണ്ണ മനസ്സോടെ സഹായം ചെയ്യേണ്ടത് ഞങ്ങളുടെ കടമയാണ്. ധർമ്മപ്രകാരം അദ്ദേഹമാണ് എന്നെ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചത്.
5.58.143
क्षिप्रमानीयतां सीता दीयतां राघवस्य च।
यावन्न हरयो वीरा विधमन्ति बलं तव ॥ ५.५८.१४३ ॥
വീരന്മാരായ വാനരന്മാർ നിന്റെ സൈന്യത്തെ ചിതറിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, സീതയെ വേഗം കൊണ്ടുവന്ന് രാഘവന് നൽകുക.
5.58.144
वानराणां प्रभावोऽयं न केन विदितः पुरा।
देवतानां सकाशं च ये गच्छन्ति निमन्त्रिताः ॥ ५.५८.१४४ ॥
ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട് പോകുന്ന വാനരന്മാരുടെ ഈ പ്രഭാവം മുമ്പ് ആർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു.
5.58.145
मामैक्षत ततो रुष्टश्चक्षुषा प्रदहन्निव ॥ ५.५८.१४५ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച് അവൻ കണ്ണുകൾകൊണ്ട് എന്നെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ നോക്കി.
5.58.146
तेन वध्योऽहमाज्ञप्तो रक्षसा रौद्रकर्मणा।
मत्प्रभावमविज्ञाय रावणेन दुरात्मना ॥ ५.५८.१४६ ॥
ക്രൂരകർമ്മിയായ ആ രാക്ഷസൻ, ദുരാത്മാവായ രാവണൻ എന്റെ പ്രഭാവം അറിയാതെ എന്നെ വധിക്കാൻ കൽപ്പിച്ചു.
5.58.147
ततो विभीषणो नाम तस्य भ्राता महामतिः।
तेन राक्षसराजश्च याचितो मम कारणात् ॥ ५.५८.१४७ ॥
അപ്പോൾ അവന്റെ സഹോദരനായ മഹാമതിയായ വിഭീഷണൻ എന്റെ കാരണത്താൽ രാക്ഷസരാജാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
5.58.148
नैवं राक्षसशार्दूल त्यज्यतामेष निश्चयः।
राजशास्त्रव्यपेतो हि मार्गः संलक्ष्यते त्वया ॥ ५.५८.१४८ ॥
രാക്ഷസശാർദ്ദൂലാ, ഇങ്ങനെ വേണ്ട; ഈ തീരുമാനം ഉപേക്ഷിക്കൂ. ഇത് രാജശാസ്ത്രത്തിന് വിരുദ്ധമായ വഴിയായി കാണപ്പെടുന്നു.
5.58.149
दूतवध्या न दृष्टा हि राजशास्त्रेषु राक्षस।
दूतेन वेदितव्यं च यथाभिहितवादिना ॥ ५.५८.१४९ ॥
രാക്ഷസാ, രാജശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ദൂതൻ വധിക്കപ്പെടേണ്ടവനായി കാണുന്നില്ല. ദൂതൻ പറയാൻ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടതുമാത്രം പറയുന്നവനെന്ന് അറിയണം.
5.58.150
सुमहत्यपराधेऽपि दूतस्यातुलविक्रम।
विरूपकरणं दृष्टं न वधोऽस्ति हि शास्त्रतः ॥ ५.५८.१५० ॥
അതുലവിക്രമാ, വലിയ അപരാധം ചെയ്താലും ദൂതന് അംഗവൈകൃതം വരുത്തുന്നതാണ് കാണുന്നത്; ശാസ്ത്രപ്രകാരം വധമില്ല.
5.58.151
विभीषणेनैवमुक्तो रावणः संदिदेश तान्।
राक्षसानेतदेवाद्य लाङ्गूलं दह्यतामिति ॥ ५.५८.१५१ ॥
വിഭീഷണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ രാവണൻ ആ രാക്ഷസന്മാരോട് കല്പിച്ചു: ഇന്നുതന്നെ ഇവന്റെ വാൽ ചുട്ടുകളയുക.
5.58.152
ततस्तस्य वचः श्रुत्वा मम पुच्छं समन्ततः।
वेष्टितं शणवल्कैश्च पट्टैः कार्पासकैस्तथा ॥ ५.५८.१५२ ॥
അവന്റെ വാക്കുകേട്ട് അവർ എന്റെ വാൽ ചുറ്റും ചണനാരും മരപ്പട്ടയും തുണിക്കീറും പഞ്ഞിയും കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു.
5.58.153
राक्षसाः सिद्धसंनाहास्ततस्ते चण्डविक्रमाः।
तदादीप्यन्त मे पुच्छं हनन्तः काष्ठमुष्टिभिः ॥ ५.५८.१५३ ॥
അപ്പോൾ സന്നദ്ധരായ ആ ഉഗ്രവിക്രമികളായ രാക്ഷസന്മാർ മരക്കഷണങ്ങൾ കൊണ്ട് അടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ വാലിന് തീകൊളുത്തി.
5.58.154
बद्धस्य बहुभिः पाशैर्यन्त्रितस्य च राक्षसैः।
न मे पीडाभवत् काचिद् दिदृक्षोर्नगरीं दिवा ॥ ५.५८.१५४ ॥
രാക്ഷസന്മാർ പലവിധ പാശങ്ങളാൽ എന്നെ ബന്ധിച്ചു മുറുക്കിയപ്പോഴും, പകൽ നഗരം കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച എനിക്ക് ഒരു വേദനയും ഉണ്ടായില്ല.
5.58.155
ततस्ते राक्षसाः शूरा बद्धं मामग्निसंवृतम्।
अघोषयन् राजमार्गे नगरद्वारमागताः ॥ ५.५८.१५५ ॥
അപ്പോൾ ആ ശൂരരായ രാക്ഷസന്മാർ ബന്ധിച്ച് തീയിൽ പൊതിഞ്ഞ എന്നെ നഗരദ്വാരത്തിലെത്തിച്ച് രാജവീഥിയിൽ വിളംബരം ചെയ്തു.
5.58.156
ततोऽहं सुमहद्रूपं संक्षिप्य पुनरात्मनः।
विमोचयित्वा तं बन्धं प्रकृतिस्थः स्थितः पुनः ॥ ५.५८.१५६ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ മഹാരൂപം വീണ്ടും ചുരുക്കി, ആ ബന്ധനം അഴിച്ചുമാറ്റി, സ്വാഭാവിക നിലയിൽ വീണ്ടും നിന്നു.
5.58.157
आयसं परिघं गृह्य तानि रक्षांस्यसूदयम्।
ततस्तन्नगरद्वारं वेगेन प्लुतवानहम् ॥ ५.५८.१५७ ॥
ഇരുമ്പുദണ്ഡെടുത്ത് ആ രാക്ഷസന്മാരെ ഞാൻ വധിച്ചു. പിന്നെ വേഗത്തിൽ ആ നഗരദ്വാരത്തിലേക്ക് ഞാൻ ചാടി.
5.58.158
पुच्छेन च प्रदीप्तेन तां पुरीं साट्टगोपुराम्।
दहाम्यहमसम्भ्रान्तो युगान्ताग्निरिव प्रजाः ॥ ५.५८.१५८ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന വാലുകൊണ്ട് ആ നഗരത്തെ, അതിലെ ഗോപുരങ്ങളോടും അട്ടാലികകളോടും കൂടെ, യുഗാന്താഗ്നി പ്രജകളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ ഭയമില്ലാതെ ദഹിപ്പിച്ചു.
5.58.159
विनष्टा जानकी व्यक्तं न ह्यदग्धः प्रदृश्यते।
लङ्कायाः कश्चिदुद्देशः सर्वा भस्मीकृता पुरी ॥ ५.५८.१५९ ॥
ജാനകി തീർച്ചയായും നശിച്ചിരിക്കണം; ലങ്കയുടെ ഒരു ഭാഗവും കത്താതെ കാണുന്നില്ല; പൂർണ നഗരവും ഭസ്മമാക്കപ്പെട്ടു.
5.58.160
दहता च मया लङ्कां दग्धा सीता न संशयः।
रामस्य च महत्कार्यं मयेदं विफलीकृतम् ॥ ५.५८.१६० ॥
ലങ്കയെ ദഹിപ്പിക്കവേ എന്നാൽ സീതയും ദഹിച്ചുപോയി, സംശയമില്ല. എന്നാൽ രാമന്റെ മഹത്തായ കാര്യവും എന്നാൽ വിഫലമാക്കപ്പെട്ടു.
5.58.161
ततोऽहं वाचमश्रौषं चारणानां शुभाक्षराम् ॥ ५.५८.१६१ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ ചാരണന്മാരുടെ ശുഭാക്ഷരമായ വാക്ക് കേട്ടു.
5.58.162
जानकी न च दग्धेति विस्मयोदन्तभाषिणाम्।
ततो मे बुद्धिरुत्पन्ना श्रुत्वा तामद्भुतां गिरम् ॥ ५.५८.१६२ ॥
"ജാനകി ദഹിച്ചിട്ടില്ല" എന്ന് വിസ്മയത്തോടെ പറഞ്ഞവരുടെ ആ അദ്ഭുതവാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചിന്ത ഉണർന്നു.
5.58.163
अदग्धा जानकीत्येव निमित्तैश्चोपलक्षितम्।
दीप्यमाने तु लाङ्गूले न मां दहति पावकः ॥ ५.५८.१६३ ॥
ജാനകി ദഹിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് ശകുനങ്ങളാലും മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടു; വാല് കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും തീ എന്നെ ദഹിപ്പിക്കുന്നില്ല.
5.58.164
हृदयं च प्रहृष्टं मे वाताः सुरभिगन्धिनः।
तैर्निमित्तैश्च दृष्टार्थैः कारणैश्च महागुणैः ॥ ५.५८.१६४ ॥
എന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷിച്ചു; സുഗന്ധം വഹിക്കുന്ന കാറ്റുകൾ വീശുന്നു; ആ ശകുനങ്ങളാലും കണ്ടറിഞ്ഞ ലക്ഷണങ്ങളാലും മഹാഗുണമുള്ള കാരണങ്ങളാലും [സന്തോഷം].
5.58.165
ऋषिवाक्यैश्च दृष्टार्थैरभवं हृष्टमानसः।
पुनर्दृष्टा च वैदेही विसृष्टश्च तया पुनः ॥ ५.५८.१६५ ॥
ഋഷിവാക്യങ്ങളാലും കണ്ടറിഞ്ഞ ലക്ഷണങ്ങളാലും എന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷിച്ചു; വൈദേഹിയെ വീണ്ടും കണ്ടു; അവളാൽ വീണ്ടും യാത്രയയക്കപ്പെട്ടു.
5.58.166
ततः पर्वतमासाद्य तत्रारिष्टमहं पुनः।
प्रतिप्लवनमारेभे युष्मद्दर्शनकाङ्क्षया ॥ ५.५८.१६६ ॥
പിന്നീട് ആ പർവതത്തിലെത്തി, അവിടെ അരിഷ്ടത്തിൽനിന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും കുതിക്കാൻ തുടങ്ങി; നിങ്ങളെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ.
5.58.167
ततः श्वसनचन्द्रार्कसिद्धगन्धर्वसेवितम्।
पन्थानमहमाक्रम्य भवतो दृष्टवानिह ॥ ५.५८.१६७ ॥
പിന്നീട് വായു, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ എന്നിവർ സേവിക്കുന്ന പാത കടന്ന്, ഇവിടെ നിങ്ങളെ കണ്ടു.
5.58.168
राघवस्य प्रसादेन भवतां चैव तेजसा।
सुग्रीवस्य च कार्यार्थं मया सर्वमनुष्ठितम् ॥ ५.५८.१६८ ॥
രാഘവന്റെ അനുഗ്രഹത്താലും നിങ്ങളുടെ തേജസ്സാലും സുഗ്രീവന്റെ കാര്യത്തിനായി ഞാൻ എല്ലാം നിർവഹിച്ചു.
5.58.169
एतत् सर्वं मया तत्र यथावदुपपादितम्।
तत्र यन्न कृतं शेषं तत् सर्वं क्रियतामिति ॥ ५.५८.१६९ ॥
അവിടെ ഞാൻ യഥാവിധി നിർവഹിച്ചതെല്ലാം ഇതാണ്. അവിടെ ചെയ്യാതെ ശേഷിച്ചതെല്ലാം ഇപ്പോൾ ചെയ്യപ്പെടട്ടെ.