Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.58

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

5.58.1

ततस्तस्य गिरेः शृङ्गे महेन्द्रस्य महाबलाः।
हनुमत्प्रमुखाः प्रीतिं हरयो जग्मुरुत्तमाम् ॥ ५.५८.१ ॥

ಆಗ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತದ ಆ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಹನುಮಂತನ ಮುಂದಾಳತ್ವದ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ವಾನರರು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದರು।

5.58.2

प्रीतिमत्सूपविष्टेषु वानरेषु महात्मसु।
तं ततः प्रतिसंहृष्टः प्रीतियुक्तं महाकपिम् ॥ ५.५८.२ ॥

ಸಂತೋಷದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮ ವಾನರರ ನಡುವೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಮಹಾಕಪಿಯನ್ನು ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷದಿಂದ ನೋಡಿದರು।

5.58.3

जाम्बवान् कार्यवृत्तान्तमपृच्छदनिलात्मजम्।
कथं दृष्टा त्वया देवी कथं वा तत्र वर्तते ॥ ५.५८.३ ॥

ಜಾಂಬವಂತನು ಅನಿಲಪುತ್ರನನ್ನು (ಹನುಮಂತನನ್ನು) ಕಾರ್ಯವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ದೇವಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಿದೆ? ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗಿದ್ದಾಳೆ?'

5.58.4

तस्यां चापि कथं वृत्तः क्रूरकर्मा दशाननः।
तत्त्वतः सर्वमेतन्नः प्रब्रूहि त्वं महाकपे ॥ ५.५८.४ ॥

ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿ ದಶಾನನನು ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡನು? ಓ ಮಹಾಕಪಿಯೇ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸತ್ಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ಹೇಳು.

5.58.5

सम्मार्गिता कथं देवी किं च सा प्रत्यभाषत।
श्रुतार्थाश्चिन्तयिष्यामो भूयः कार्यविनिश्चयम् ॥ ५.५८.५ ॥

ದೇವಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಹುಡುಕಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಅವಳು ಏನು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು? ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಕಾರ್ಯದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಯೋಚಿಸುವೆವು.

5.58.6

यश्चार्थस्तत्र वक्तव्यो गतैरस्माभिरात्मवान्।
रक्षितव्यं च यत्तत्र तद् भवान् व्याकरोतु नः ॥ ५.५८.६ ॥

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ನಾವು ಏನನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು, ಅಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕು, ಅದನ್ನು ನೀವು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸಿ.

5.58.7

स नियुक्तस्ततस्तेन सम्प्रहृष्टतनूरुहः।
नमस्यन् शिरसा देव्यै सीतायै प्रत्यभाषत ॥ ५.५८.७ ॥

ಅವನಿಂದ ಹೀಗೆ ನಿಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತನಾದ ಅವನು, ತಲೆಬಾಗಿ ದೇವಿ ಸೀತೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

5.58.8

प्रत्यक्षमेव भवतां महेन्द्राग्रात् खमाप्लुतः।
उदधेर्दक्षिणं पारं काङ्क्षमाणः समाहितः ॥ ५.५८.८ ॥

ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕಣ್ಣೆದುರಿನಲ್ಲೇ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಿಂದ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದೆನು; ಸಮುದ್ರದ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರ ತಲುಪುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ.

5.58.9

गच्छतश्च हि मे घोरं विघ्नरूपमिवाभवत्।
काञ्चनं शिखरं दिव्यं पश्यामि सुमनोहरम् ॥ ५.५८.९ ॥

ನಾನು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದು ಭಯಂಕರ ವಿಘ್ನರೂಪದಂತಾಯಿತು; ದಿವ್ಯ, ಅತಿ ಮನೋಹರವಾದ ಸುವರ್ಣ ಶಿಖರವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು.

5.58.10

स्थितं पन्थानमावृत्य मेने विघ्नं च तं नगम्।
उपसंगम्य तं दिव्यं काञ्चनं नगमुत्तमम् ॥ ५.५८.१० ॥

ದಾರಿ ತಡೆದು ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಅವನು ವಿಘ್ನವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ನಂತರ ಆ ದಿವ್ಯ, ಸುವರ್ಣಮಯ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ.

5.58.11

कृता मे मनसा बुद्धिर्भेत्तव्योऽयं मयेति च।
प्रहतस्य मया तस्य लाङ्गूलेन महागिरेः ॥ ५.५८.११ ॥

'ಇದನ್ನು ನಾನು ಒಡೆಯಬೇಕು' ಎಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದೆನು; ಆ ಮಹಾ ಪರ್ವತವನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಬಾಲದಿಂದ ಹೊಡೆದೆನು.

5.58.12

शिखरं सूर्यसंकाशं व्यशीर्यत सहस्रधा।
व्यवसायं च तं बुद्ध्वा स होवाच महागिरिः ॥ ५.५८.१२ ॥

ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಶಿಖರ ಸಾವಿರ ತುಂಡಾಗಿ ಒಡೆಯಿತು; ಆ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಆ ಮಹಾಪರ್ವತ ಹೇಳಿತು.

5.58.13

पुत्रेति मधुरां वाणीं मनः प्रह्लादयन्निव।
पितृव्यं चापि मां विद्धि सखायं मातरिश्वनः ॥ ५.५८.१३ ॥

ಮಗನೇ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತ (ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು): ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನೆಂದೂ ಮಾತರಿಶ್ವನ ಸ್ನೇಹಿತನೆಂದೂ ತಿಳಿ.

5.58.14

मैनाकमिति विख्यातं निवसन्तं महोदधौ।
पक्षवन्तः पुरा पुत्र बभूवुः पर्वतोत्तमाः ॥ ५.५८.१४ ॥

ಮಗನೇ, ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ, 'ಮೈನಾಕ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ನಾನು. ಹಿಂದೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಗಳಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿದ್ದವು.

5.58.15

छन्दतः पृथिवीं चेरुर्बाधमानाः समन्ततः।
श्रुत्वा नगानां चरितं महेन्द्रः पाकशासनः ॥ ५.५८.१५ ॥

ಅವರು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸಂಚರಿಸಿ ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪರ್ವತಗಳ ಆ ನಡತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪಾಕಶಾಸನ ಮಹೇಂದ್ರನು...

5.58.16

वज्रेण भगवान् पक्षौ चिच्छेदैषां सहस्रशः।
अहं तु मोचितस्तस्मात् तव पित्रा महात्मना ॥ ५.५८.१६ ॥

ಭಗವಂತನಾದ ಇಂದ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಅವುಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮಹಾತ್ಮ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಅದರಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದರು.

5.58.17

मारुतेन तदा वत्स प्रक्षिप्तो वरुणालये।
राघवस्य मया साह्ये वर्तितव्यमरिंदम ॥ ५.५८.१७ ॥

ಆಗ ಮಾರುತನಿಂದ, ವತ್ಸ, ನಾನು ವರುಣನ ಆಲಯದಲ್ಲಿ (ಸಮುದ್ರ) ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟೆ. ಅರಿಂದಮನೇ, ರಾಘವನ (ರಾಮನ) ಸಹಾಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ತೊಡಗಬೇಕು.

5.58.18

रामो धर्मभृतां श्रेष्ठो महेन्द्रसमविक्रमः।
एतच्छ्रुत्वा मया तस्य मैनाकस्य महात्मनः ॥ ५.५८.१८ ॥

ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಮಹೇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನೂ ಆದ ರಾಮ — ಇದನ್ನು ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಮೈನಾಕನಿಂದ ಕೇಳಿ ನಾನು...

5.58.19

कार्यमावेद्य च गिरेरुद्धतं वै मनो मम।
तेन चाहमनुज्ञातो मैनाकेन महात्मना ॥ ५.५८.१९ ॥

ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಪರ್ವತದ ಉದ್ವೇಗಭರಿತ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು; ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಮೈನಾಕನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ನಾನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದೆ.

5.58.20

स चाप्यन्तर्हितः शैलो मानुषेण वपुष्मता।
शरीरेण महाशैलः शैलेन च महोदधौ ॥ ५.५८.२० ॥

ಆ ಪರ್ವತವೂ ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಯಿತು; ಆ ಮಹಾಪರ್ವತ ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಪರ್ವತದೊಂದಿಗೆ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿತು.

5.58.21

उत्तमं जवमास्थाय शेषमध्वानमास्थितः।
ततोऽहं सुचिरं कालं जवेनाभ्यगमं पथि ॥ ५.५८.२१ ॥

ಉತ್ತಮ ವೇಗವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಉಳಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ವೇಗದಿಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದೆ.

5.58.22

ततः पश्याम्यहं देवीं सुरसां नागमातरम्।
समुद्रमध्ये सा देवी वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ५.५८.२२ ॥

ಆಗ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಗಗಳ ತಾಯಿ ದೇವಿ ಸುರಸೆಯನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ; ಆ ದೇವಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

5.58.23

मम भक्ष्यः प्रदिष्टस्त्वममरैर्हरिसत्तम।
ततस्त्वां भक्षयिष्यामि विहितस्त्वं हि मे सुरैः ॥ ५.५८.२३ ॥

ಕಪಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಆಹಾರವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನುವೆನು, ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ನನಗಾಗಿಯೇ ವಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ.

5.58.24

एवमुक्तः सुरसया प्राञ्जलिः प्रणतः स्थितः।
विवर्णवदनो भूत्वा वाक्यं चेदमुदीरयम् ॥ ५.५८.२४ ॥

ಸುರಸೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿಂತೆ; ಮುಖ ಬಾಡಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದೆ.

5.58.25

रामो दाशरथिः श्रीमान् प्रविष्टो दण्डकावनम्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया च परंतपः ॥ ५.५८.२५ ॥

ದಶರಥನ ಮಗ, ತೇಜಸ್ವಿ ರಾಮನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು, ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಮತ್ತು ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ದಂಡಕ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

5.58.26

तस्य सीता हृता भार्या रावणेन दुरात्मना।
तस्याः सकाशं दूतोऽहं गमिष्ये रामशासनात् ॥ ५.५८.२६ ॥

ಅವನ ಪತ್ನಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ದುರಾತ್ಮ ರಾವಣನು ಅಪಹರಿಸಿದನು. ರಾಮನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನಾನು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ದೂತನಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.

5.58.27

कर्तुमर्हसि रामस्य साहाय्यं विषये सती।
अथवा मैथिलीं दृष्ट्वा रामं चाक्लिष्टकारिणम् ॥ ५.५८.२७ ॥

ಓ ಸತಿಯೇ, ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ರಾಮನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ನೀನು ಅರ್ಹಳು. ಅಥವಾ ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸುವ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿ...

5.58.28

आगमिष्यामि ते वक्त्रं सत्यं प्रतिशृणोमि ते।
एवमुक्ता मया सा तु सुरसा कामरूपिणी ॥ ५.५८.२८ ॥

ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದು ಸತ್ಯ, ನಿನಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಇಚ್ಛಾರೂಪಿಣಿಯಾದ ಸುರಸೆ...

5.58.29

अब्रवीन्नातिवर्तेत कश्चिदेष वरो मम।
एवमुक्तः सुरसया दशयोजनमायतः ॥ ५.५८.२९ ॥

"ನನ್ನ ಈ ವರವನ್ನು ಯಾರೂ ಮೀರಬಾರದು" ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು. ಸುರಸೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ನಾನು ಹತ್ತು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾದೆನು.

5.58.30

ततोऽर्धगुणविस्तारो बभूवाहं क्षणेन तु।
मत्प्रमाणाधिकं चैव व्यादितं तु मुखं तया ॥ ५.५८.३० ॥

ಆಗ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವಳ ವಿಸ್ತಾರಕ್ಕಿಂತ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳೆದೆನು. ಅವಳು ನನ್ನ ಗಾತ್ರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತನ್ನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ತೆರೆದಳು.

5.58.31

तद् दृष्ट्वा व्यादितं त्वास्यं ह्रस्वं ह्यकरवं पुनः।
तस्मिन् मुहूर्ते च पुनर्बभूवाङ्गुष्ठसम्मितः ॥ ५.५८.३१ ॥

ಅವಳ ತೆರೆದ ಬಾಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ತಕ್ಷಣ ನನ್ನನ್ನು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿಸಿಕೊಂಡೆ; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮತ್ತೆ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ಗಾತ್ರದವನಾದೆ.

5.58.32

अभिपत्याशु तद्वक्त्रं निर्गतोऽहं ततः क्षणात् ।
अब्रवीत् सुरसा देवी स्वेन रूपेण मां पुनः ॥ ५.५८.३२ ॥

ವೇಗವಾಗಿ ಅವಳ ಬಾಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದೆ. ಆಗ ದೇವಿ ಸುರಸೆ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

5.58.33

अर्थसिद्धौ हरिश्रेष्ठ गच्छ सौम्य यथासुखम्।
समानय च वैदेहीं राघवेण महात्मना ॥ ५.५८.३३ ॥

ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗಲಿ. ಸೌಮ್ಯನೇ, ಸುಖವಾಗಿ ಹೋಗು; ಮಹಾತ್ಮ ರಾಘವನ ಬಳಿ ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಕರೆತಾ.

5.58.34

सुखी भव महाबाहो प्रीतास्मि तव वानर।
ततोऽहं साधुसाध्वीति सर्वभूतैः प्रशंसितः ॥ ५.५८.३४ ॥

ಮಹಾಬಾಹು, ವಾನರನೇ, ಸುಖಿಯಾಗಿರು; ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆಗ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದವು.

5.58.35

ततोऽन्तरिक्षं विपुलं प्लुतोऽहं गरुडो यथा।
छाया मे निगृहीता च न च पश्यामि किंचन ॥ ५.५८.३५ ॥

ನಂತರ ಗರುಡನಂತೆ ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದೆ; ಆದರೆ ನನ್ನ ನೆರಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲಾಯಿತು, ನನಗೆ ಏನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

5.58.36

सोऽहं विगतवेगस्तु दिशो दश विलोकयन्।
न किंचित् तत्र पश्यामि येन मे विहता गतिः ॥ ५.५८.३६ ॥

ನನ್ನ ವೇಗ ಕುಂದಿತು; ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದೆ, ನನ್ನ ಗತಿಯನ್ನು ತಡೆದ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

5.58.37

अथ मे बुद्धिरुत्पन्ना किंनाम गमने मम।
ईदृशो विघ्न उत्पन्नो रूपमत्र न दृश्यते ॥ ५.५८.३७ ॥

ಆಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯೋಚನೆ ಮೂಡಿತು: ಹೋಗುವಾಗ ನನಗೆ ಇಂತಹ ಅಡಚಣೆ ಏಕೆ ಬಂತು? ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೂಪವೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

5.58.38

अधोभागे तु मे दृष्टिः शोचतः पतिता तदा।
तत्राद्राक्षमहं भीमां राक्षसीं सलिलेशयाम् ॥ ५.५८.३८ ॥

ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಆಗ ಕೆಳಗೆ ಬಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸಿಯನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ.

5.58.39

प्रहस्य च महानादमुक्तोऽहं भीमया तया।
अवस्थितमसम्भ्रान्तमिदं वाक्यमशोभनम् ॥ ५.५८.३९ ॥

ಆ ಭಯಂಕರಿ ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದಳು. ಅಳುಕದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ನನಗೆ ಅವಳು ಈ ಅಸಭ್ಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

5.58.40

क्वासि गन्ता महाकाय क्षुधिताया ममेप्सितः।
भक्षः प्रीणय मे देहं चिरमाहारवर्जितम् ॥ ५.५८.४० ॥

ಓ ಮಹಾಕಾಯನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವೆ? ಹಸಿದಿರುವ ನನಗೆ ನೀನು ಬಯಸಿದ ಆಹಾರ. ಬಹುಕಾಲ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸು.

5.58.41

बाढमित्येव तां वाणीं प्रत्यगृह्णामहं ततः।
आस्यप्रमाणादधिकं तस्याः कायमपूरयम् ॥ ५.५८.४१ ॥

'ಸರಿ' ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಿ ನಾನು ಅವಳ ಮಾತಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದೆ. ಆಮೇಲೆ ಅವಳ ಬಾಯಿಯ ಗಾತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ಅವಳ ದೇಹವನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದೆ.

5.58.42

तस्याश्चास्यं महद् भीमं वर्धते मम भक्षणे।
न तु मां सा नु बुबुधे मम वा विकृतं कृतम् ॥ ५.५८.४२ ॥

ನನ್ನನ್ನು ನುಂಗುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಭಯಂಕರ ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆಳೆಯಿತು. ಆದರೆ ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ, ನಾನು ಮಾಡಿದ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಲಿಲ್ಲ.

5.58.43

ततोऽहं विपुलं रूपं संक्षिप्य निमिषान्तरात्।
तस्या हृदयमादाय प्रपतामि नभःस्थलम् ॥ ५.५८.४३ ॥

ಆಗ ನಾನು ನನ್ನ ವಿಶಾಲ ರೂಪವನ್ನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಅವಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆಕಾಶತಲದ ಕಡೆಗೆ ಜಿಗಿದೆನು.

5.58.44

सा विसृष्टभुजा भीमा पपात लवणाम्भसि।
मया पर्वतसंकाशा निकृत्तहृदया सती ॥ ५.५८.४४ ॥

ಆ ಭಯಂಕರಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿ, ಪರ್ವತದಂತಹ ರೂಪದಿಂದ, ನನ್ನಿಂದ ಹೃದಯ ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಉಪ್ಪುನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಳು.

5.58.45

शृणोमि खगतानां च वाचः सौम्या महात्मनाम्।
राक्षसी सिंहिका भीमा क्षिप्रं हनुमता हता ॥ ५.५८.४५ ॥

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಸೌಮ್ಯ ಮಹಾತ್ಮರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ — 'ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸಿ ಸಿಂಹಿಕೆ ಹನುಮಂತನಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹತಳಾದಳು.'

5.58.46

तां हत्वा पुनरेवाहं कृत्यमात्ययिकं स्मरन्।
गत्वा च महदध्वानं पश्यामि नगमण्डितम् ॥ ५.५८.४६ ॥

ಅವಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ತುರ್ತು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ದೀರ್ಘ ದಾರಿ ಸವೆಸಿ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕಂಡೆನು.

5.58.47

दक्षिणं तीरमुदधेर्लङ्का यत्र गता पुरी।
अस्तं दिनकरे याते रक्षसां निलयं पुरीम् ॥ ५.५८.४७ ॥

ಸಮುದ್ರದ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರ, ಅಲ್ಲಿ ಲಂಕಾ ನಗರವಿದೆ — ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸಿದಾಗ ರಾಕ್ಷಸರ ನಿವಾಸ ನಗರವನ್ನು (ತಲುಪಿದೆ).

5.58.48

प्रविष्टोऽहमविज्ञातो रक्षोभिर्भीमविक्रमैः।
तत्र प्रविशतश्चापि कल्पान्तघनसप्रभा ॥ ५.५८.४८ ॥

ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನಾನು ನಗರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ನನ್ನ ಕಾಂತಿ ಕಲ್ಪಾಂತ ಮೇಘದಂತಿತ್ತು.

5.58.49

अट्टहासं विमुञ्चन्ती नारी काप्युत्थिता पुरः।
जिघांसन्तीं ततस्तां तु ज्वलदग्निशिरोरुहाम् ॥ ५.५८.४९ ॥

ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮಾಡುತ್ತ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಎದ್ದು ನಿಂತಳು. ಆಗ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದ, ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತಹ ಕೂದಲಿನ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು

5.58.50

सव्यमुष्टिप्रहारेण पराजित्य सुभैरवाम्।
प्रदोषकाले प्रविशं भीतयाहं तयोदितः ॥ ५.५८.५० ॥

ಎಡಗೈ ಮುಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೆ. ಆಗ ಭಯಗೊಂಡ ಆಕೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದಳು

5.58.51

अहं लङ्कापुरी वीर निर्जिता विक्रमेण ते।
यस्मात् तस्माद् विजेतासि सर्वरक्षांस्यशेषतः ॥ ५.५८.५१ ॥

"ಓ ವೀರನೇ! ನಾನು ಲಂಕಾ ನಗರಿ. ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ನಾನು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಯಿಸುವವನು."

5.58.52

तत्राहं सर्वरात्रं तु विचरञ्जनकात्मजाम्।
रावणान्तःपुरगतो न चापश्यं सुमध्यमाम् ॥ ५.५८.५२ ॥

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಸುತ್ತಾಡಿ ಜನಕನ ಮಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದೆ. ರಾವಣನ ಅಂತಃಪುರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿಯೂ ಆ ಸುಂದರ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನಾನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

5.58.53

ततः सीतामपश्यंस्तु रावणस्य निवेशने।
शोकसागरमासाद्य न पारमुपलक्षये ॥ ५.५८.५३ ॥

ಆಗ ರಾವಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಣದೆ ನಾನು ಶೋಕಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ದಡವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

5.58.54

शोचता च मया दृष्टं प्राकारेणाभिसंवृतम्।
काञ्चनेन विकृष्टेन गृहोपवनमुत्तमम् ॥ ५.५८.५४ ॥

ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಮನೆಯ ತೋಟವನ್ನು ಕಂಡೆ. ಅದು ಉದ್ದವಾದ ಚಿನ್ನದ ಗೋಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು.

5.58.55

सप्राकारमवप्लुत्य पश्यामि बहुपादपम्।
अशोकवनिकामध्ये शिंशपापादपो महान् ॥ ५.५८.५५ ॥

ಗೋಡೆಯನ್ನು ಹಾರಿ, ಅನೇಕ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಶೋಕವನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಶಿಂಶಪಾ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

5.58.56

तमारुह्य च पश्यामि काञ्चनं कदलीवनम्।
अदूराच्छिंशपावृक्षात् पश्यामि वरवर्णिनीम् ॥ ५.५८.५६ ॥

ಆ ಮರವನ್ನು ಏರಿ, ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣದ ಬಾಳೆತೋಟವನ್ನು ನೋಡಿದೆ; ಶಿಂಶಪಾ ವೃಕ್ಷದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವರ್ಣದ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

5.58.57

श्यामां कमलपत्राक्षीमुपवासकृशाननाम्।
तदेकवासःसंवीतां रजोध्वस्तशिरोरुहाम् ॥ ५.५८.५७ ॥

ಅವಳು ಶ್ಯಾಮವರ್ಣದವಳು, ಕಮಲದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವಳು; ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕೃಶಮುಖಿ; ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವಳು; ಧೂಳಿನಿಂದ ಕೆದರಿದ ತಲೆಗೂದಲಿನವಳು.

5.58.58

शोकसंतापदीनाङ्गीं सीतां भर्तृहिते स्थिताम्।
राक्षसीभिर्विरूपाभिः क्रूराभिरभिसंवृताम् ॥ ५.५८.५८ ॥

ಶೋಕಸಂತಾಪದಿಂದ ದೀನವಾದ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ ಸೀತೆ ಪತಿಯ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು; ವಿಕಾರರೂಪಿಣಿಯರಾದ, ಕ್ರೂರ ರಾಕ್ಷಸಿಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು.

5.58.59

मांसशोणितभक्ष्याभिर्व्याघ्रीभिर्हरिणीं यथा।
सा मया राक्षसीमध्ये तर्ज्यमाना मुहुर्मुहुः ॥ ५.५८.५९ ॥

ಮಾಂಸ-ರಕ್ತ ತಿನ್ನುವ ಹೆಣ್ಣುಹುಲಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಜಿಂಕೆಯಂತೆ, ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ನಡುವೆ ಅವಳು ಪದೇ ಪದೇ ಬೆದರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ಅದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ.

5.58.60

एकवेणीधरा दीना भर्तृचिन्तापरायणा।
भूमिशय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमागमे ॥ ५.५८.६० ॥

ಒಂದೇ ಜಡೆ ಧರಿಸಿದವಳು, ದೀನಳು, ಪತಿಯ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಳು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವವಳು, ಮಸುಕಾದ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವಳು; ಹಿಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಮಲಿನಿಯಂತೆ ಇದ್ದಳು.

5.58.61

रावणाद् विनिवृत्तार्था मर्तव्ये कृतनिश्चया।
कथंचिन्मृगशावाक्षी तूर्णमासादिता मया ॥ ५.५८.६१ ॥

ರಾವಣನಿಂದ ಆಶೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಮರಣಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಜಿಂಕೆಮರಿಯ ಕಣ್ಣಿನ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೋ ಬೇಗ ಕಂಡುಕೊಂಡೆ.

5.58.62

तां दृष्ट्वा तादृशीं नारीं रामपत्नीं यशस्विनीम्।
तत्रैव शिंशपावृक्षे पश्यन्नहमवस्थितः ॥ ५.५८.६२ ॥

ಹಾಗಿದ್ದ ಆ ಯಶಸ್ವಿನಿ ರಾಮಪತ್ನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ಅಲ್ಲೇ ಶಿಂಶಪಾ ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

5.58.63

ततो हलहलाशब्दं काञ्चीनूपुरमिश्रितम्।
शृणोम्यधिकगम्भीरं रावणस्य निवेशने ॥ ५.५८.६३ ॥

ಆಗ ರಾವಣನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ, ಮೇಖಲೆ ಮತ್ತು ಗೆಜ್ಜೆಗಳ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ, ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದ 'ಹಲಹಲ' ಶಬ್ದವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ.

5.58.64

ततोऽहं परमोद्विग्नः स्वरूपं प्रत्यसंहरम्।
अहं च शिंशपावृक्षे पक्षीव गहने स्थितः ॥ ५.५८.६४ ॥

ಆಗ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡು ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡೆ; ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಶಿಂಶಪಾ ಮರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತೆ.

5.58.65

ततो रावणदाराश्च रावणश्च महाबलः।
तं देशमनुसम्प्राप्तो यत्र सीताभवत् स्थिता ॥ ५.५८.६५ ॥

ಆಗ ರಾವಣನ ಪತ್ನಿಯರೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾವಣನೂ ಸೀತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸೇರಿದರು.

5.58.66

तं दृष्ट्वाथ वरारोहा सीता रक्षोगणेश्वरम्।
संकुच्योरू स्तनौ पीनौ बाहुभ्यां परिरभ्य च ॥ ५.५८.६६ ॥

ರಾಕ್ಷಸ ಗಣಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ ಸೀತೆ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದಟ್ಟ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.

5.58.67

वित्रस्तां परमोद्विग्नां वीक्ष्यमाणामितस्ततः।
त्राणं कंचिदपश्यन्तीं वेपमानां तपस्विनीम् ॥ ५.५८.६७ ॥

ಭಯಗೊಂಡು, ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಇತ್ತ ಅತ್ತ ನೋಡುತ್ತಾ, ಯಾವ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ಕಾಣದೆ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಯನ್ನು (ಸೀತೆಯನ್ನು).

5.58.68

तामुवाच दशग्रीवः सीतां परमदुःखिताम्।
अवाक्शिराः प्रपतितो बहुमन्यस्व मामिति ॥ ५.५८.६८ ॥

ಆಗ ದಶಗ್ರೀವ (ರಾವಣ) ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾಗಿದ್ದ ಸೀತೆಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸು."

5.58.69

यदि चेत्त्वं तु मां दर्पान्नाभिनन्दसि गर्विते।
द्विमासानन्तरं सीते पास्यामि रुधिरं तव ॥ ५.५८.६९ ॥

"ಗರ್ವಿತಳಾದ ಸೀತೆಯೇ! ನೀನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೆ, ಎರಡು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ನಿನ್ನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ."

5.58.70

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य रावणस्य दुरात्मनः।
उवाच परमक्रुद्धा सीता वचनमुत्तमम् ॥ ५.५८.७० ॥

ದುರಾತ್ಮನಾದ ರಾವಣನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸೀತೆ ಈ ಉತ್ತಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

5.58.71

राक्षसाधम रामस्य भार्याममिततेजसः।
इक्ष्वाकुवंशनाथस्य स्नुषां दशरथस्य च ॥ ५.५८.७१ ॥

"ರಾಕ್ಷಸಾಧಮನೇ! ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ರಾಮನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ಒಡೆಯ ದಶರಥನ ಸೊಸೆಯನ್ನು (ಅಪಹರಿಸಿದೆ)!"

5.58.72

अवाच्यं वदतो जिह्वा कथं न पतिता तव।
किंस्विद्वीर्य तवानार्य यो मां भर्तुरसंनिधौ ॥ ५.५८.७२ ॥

"ಹೇಳಬಾರದ್ದನ್ನು ಹೇಳುವ ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆ ಏಕೆ ಬಿದ್ದುಹೋಗಲಿಲ್ಲ? ಅನಾರ್ಯನೇ! ಪತಿ ಇಲ್ಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು (ಅಪಹರಿಸುವುದೇ) ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವೇ?"

5.58.73

अपहृत्यागतः पाप तेनादृष्टो महात्मना।
न त्वं रामस्य सदृशो दास्येऽप्यस्य न युज्यसे ॥ ५.५८.७३ ॥

ಪಾಪಿಣಿ, ಮಹಾತ್ಮನು ನೋಡದಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತರಲಾಗಿದೆ. ನೀನು ರಾಮನಿಗೆ ಸಮಾನಳಲ್ಲ; ಅವನ ದಾಸಿಯಾಗಲೂ ನೀನು ಯೋಗ್ಯಳಲ್ಲ.

5.58.74

अजेयः सत्यवाक् शूरो रणश्लाघी च राघवः।
जानक्या परुषं वाक्यमेवमुक्तो दशाननः ॥ ५.५८.७४ ॥

ಅಜೇಯ, ಸತ್ಯವಾದಿ, ಶೂರ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವ ರಾಘವ (ರಾಮ) ಇದ್ದಾನೆ. ಜಾನಕಿ ಹೀಗೆ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಲು ದಶಾನನ (ರಾವಣ) ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

5.58.75

जज्वाल सहसा कोपाच्चितास्थ इव पावकः।
विवृत्य नयने क्रूरे मुष्टिमुद्यम्य दक्षिणम् ॥ ५.५८.७५ ॥

ಕೋಪದಿಂದ ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಚಿತೆಯ ಮೇಲಿನ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಉರಿದೆದ್ದನು. ಕ್ರೂರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅಗಲಿಸಿ ಬಲಗೈ ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

5.58.76

मैथिलीं हन्तुमारब्धः स्त्रीभिर्हाहाकृतं तदा।
स्त्रीणां मध्यात् समुत्पत्य तस्य भार्या दुरात्मनः ॥ ५.५८.७६ ॥

ಅವನು ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು (ಸೀತೆಯನ್ನು) ಕೊಲ್ಲಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು; ಆಗ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹಾಹಾಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ಆಗ ಆ ದುರಾತ್ಮನ ಹೆಂಡತಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಡುವಿನಿಂದ ಎದ್ದುನಿಂತಳು.

5.58.77

वरा मन्दोदरी नाम तया स प्रतिषेधितः।
उक्तश्च मधुरां वाणीं तया स मदनार्दितः ॥ ५.५८.७७ ॥

ಮಂದೋದರಿ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀ ಅವನನ್ನು ತಡೆದಳು; ಕಾಮಪೀಡಿತನಾದ ಅವನಿಗೆ ಅವಳು ಮಧುರ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

5.58.78

सीतया तव किं कार्यं महेन्द्रसमविक्रम।
मया सह रमस्वाद्य मद्विशिष्टा न जानकी ॥ ५.५८.७८ ॥

ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ಸೀತೆಯಿಂದ ನಿನಗೇನು ಕೆಲಸ? ಇಂದು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸು; ಜಾನಕಿ ನನಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಲ್ಲ.

5.58.79

देवगन्धर्वकन्याभिर्यक्षकन्याभिरेव च।
सार्धं प्रभो रमस्वेति सीतया किं करिष्यसि ॥ ५.५८.७९ ॥

ದೇವ ಗಂಧರ್ವ ಕನ್ಯೆಯರೊಡನೆ ಮತ್ತು ಯಕ್ಷ ಕನ್ಯೆಯರೊಡನೆ ರಮಿಸು, ಪ್ರಭೂ. ಸೀತೆಯಿಂದ ನಿನಗೇನು ಕೆಲಸ?

5.58.80

ततस्ताभिः समेताभिर्नारीभिः स महाबलः।
उत्थाप्य सहसा नीतो भवनं स्वं निशाचरः ॥ ५.५८.८० ॥

ಆಗ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ನಿಶಾಚರನನ್ನು ಸಹಸಾ ಎತ್ತಿ ತನ್ನ ಭವನಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು.

5.58.81

याते तस्मिन् दशग्रीवे राक्षस्यो विकृताननाः।
सीतां निर्भर्त्सयामासुर्वाक्यैः क्रूरैः सुदारुणैः ॥ ५.५८.८१ ॥

ಆ ದಶಗ್ರೀವ ಹೋದ ಬಳಿಕ, ವಿಕೃತ ಮುಖದ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಸೀತೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೆದರಿಸಿ ನಿಂದಿಸಿದರು.

5.58.82

तृणवद् भाषितं तासां गणयामास जानकी।
गर्जितं च तथा तासां सीतां प्राप्य निरर्थकम् ॥ ५.५८.८२ ॥

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಜಾನಕಿ ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯಂತೆ ಎಣಿಸಿದಳು; ಸೀತೆಯ ಬಳಿ ಅವರ ಗರ್ಜನೆಯೂ ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ತಿಳಿದಳು.

5.58.83

वृथा गर्जितनिश्चेष्टा राक्षस्यः पिशिताशनाः।
रावणाय शशंसुस्ताः सीताव्यवसितं महत् ॥ ५.५८.८३ ॥

ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟರಾದ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ರಾವಣನಿಗೆ ಸೀತೆಯ ಮಹಾ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.

5.58.84

ततस्ताः सहिताः सर्वा विहताशा निरुद्यमाः।
परिक्लिश्य समस्तास्ता निद्रावशमुपागताः ॥ ५.५८.८४ ॥

ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಆಶೆ ಭಗ್ನರಾಗಿ, ಉದ್ಯಮವಿಲ್ಲದೆ, ದಣಿದು ನಿದ್ರೆಯ ವಶರಾದರು.

5.58.85

तासु चैव प्रसुप्तासु सीता भर्तृहिते रता।
विलप्य करुणं दीना प्रशुशोच सुदुःखिता ॥ ५.५८.८५ ॥

ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಿದ್ರಿಸಿದಾಗಲೂ, ಪತಿಯ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದ ಸೀತೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ, ದೀನಳಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ಶೋಕಿಸಿದಳು.

5.58.86

तासां मध्यात् समुत्थाय त्रिजटा वाक्यमब्रवीत्।
आत्मानं खादत क्षिप्रं न सीतामसितेक्षणाम् ॥ ५.५८.८६ ॥

ಅವರ ನಡುವಿನಿಂದ ಎದ್ದ ತ್ರಿಜಟೆ ಹೇಳಿದಳು: "ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣಿನ ಸೀತೆಯನ್ನಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಬೇಗನೆ ತಿನ್ನಿರಿ."

5.58.87

जनकस्यात्मजां साध्वीं स्नुषां दशरथस्य च।
स्वप्नो ह्यद्य मया दृष्टो दारुणो रोमहर्षणः ॥ ५.५८.८७ ॥

ಜನಕನ ಮಗಳು, ಸಾಧ್ವಿ, ದಶರಥನ ಸೊಸೆ ಸೀತೆಯ ಕುರಿತು ಇಂದು ನಾನು ಭಯಂಕರ, ರೋಮಾಂಚಕ ಕನಸು ಕಂಡೆ.

5.58.88

रक्षसां च विनाशाय भर्तुरस्या जयाय च।
अलमस्मान् परित्रातुं राघवाद् राक्षसीगणम् ॥ ५.५८.८८ ॥

ರಾಕ್ಷಸರ ನಾಶಕ್ಕೂ, ಇವಳ ಪತಿಯ ವಿಜಯಕ್ಕೂ, ರಾಘವನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ಗುಂಪಿಗೂ ಇದು ಸಾಕು.

5.58.89

अभियाचाम वैदेहीमेतद्धि मम रोचते।
यदि ह्येवंविधः स्वप्नो दुःखितायाः प्रदृश्यते ॥ ५.५८.८९ ॥

ನಾವು ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ದುಃಖಿತೆಗೆ ಇಂತಹ ಕನಸು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇದೇ ನನಗೆ ಸರಿ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

5.58.90

सा दुःखैर्विविधैर्मुक्ता सुखमाप्नोत्यनुत्तमम्।
प्रणिपातप्रसन्ना हि मैथिली जनकात्मजा ॥ ५.५८.९० ॥

ಅವಳು ನಾನಾ ವಿಧದ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ; ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗುವ ಮೈಥಿಲಿ, ಜನಕನ ಮಗಳು ಅವಳೇ.

5.58.91

अलमेषा परित्रातुं राक्षस्यो महतो भयात्।
ततः सा ह्रीमती बाला भर्तुर्विजयहर्षिता ॥ ५.५८.९१ ॥

ಇವಳು ಆ ರಾಕ್ಷಸಿಯರನ್ನು ಮಹಾ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಮರ್ಥಳು. ಆಗ ನಾಚಿಕೆಯ ಆ ಯುವತಿ ತನ್ನ ಪತಿಯ ವಿಜಯದಿಂದ ಹರ್ಷಗೊಂಡಳು.

5.58.92

अवोचद् यदि तत् तथ्यं भवेयं शरणं हि वः।
तां चाहं तादृशीं दृष्ट्वा सीताया दारुणां दशाम् ॥ ५.५८.९२ ॥

ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು, 'ಇದು ಸತ್ಯವಾದರೆ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗುತ್ತೇನೆ.' ಸೀತೆಯ ಇಂತಹ ಭೀಕರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು...

5.58.93

चिन्तयामास विश्रान्तो न च मे निर्वृतं मनः।
सम्भाषणार्थे च मया जानक्याश्चिन्तितो विधिः ॥ ५.५८.९३ ॥

ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ; ಆದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಜಾನಕಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ.

5.58.94

इक्ष्वाकुकुलवंशस्तु स्तुतो मम पुरस्कृतः।
श्रुत्वा तु गदितां वाचं राजर्षिगणभूषिताम् ॥ ५.५८.९४ ॥

ನಾನು ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ಕುಲದ ವಂಶವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಮುಂದಿಟ್ಟೆ. ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ...

5.58.95

प्रत्यभाषत मां देवी बाष्पैः पिहितलोचना।
कस्त्वं केन कथं चेह प्राप्तो वानरपुङ्गव ॥ ५.५८.९५ ॥

ದೇವಿ (ಸೀತೆ) ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನನಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ನೀನು ಯಾರು? ಯಾರಿಂದ, ಹೇಗೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ, ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ?'

5.58.96

का च रामेण ते प्रीतिस्तन्मे शंसितुमर्हसि।
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा अहमप्यब्रुवं वचः ॥ ५.५८.९६ ॥

'ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಸಂಬಂಧ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.' ಅವಳ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನೂ ಉತ್ತರಿಸಿದೆ.

5.58.97

देवि रामस्य भर्तुस्ते सहायो भीमविक्रमः।
सुग्रीवो नाम विक्रान्तो वानरेन्द्रो महाबलः ॥ ५.५८.९७ ॥

ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಪತಿ ರಾಮನಿಗೆ ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಶೂರನೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆದ ವಾನರರಾಜ ಸುಗ್ರೀವ ಎಂಬ ಸಹಾಯಕನಿದ್ದಾನೆ.

5.58.98

तस्य मां विद्धि भृत्यं त्वं हनूमन्तमिहागतम्।
भर्त्रा सम्प्रहितस्तुभ्यं रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ५.५८.९८ ॥

ನನ್ನನ್ನು ಅವನ ಸೇವಕ ಹನುಮಂತನೆಂದು ತಿಳಿ; ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ನಿನ್ನ ಪತಿ ರಾಮನೇ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ.

5.58.99

इदं तु पुरुषव्याघ्रः श्रीमान् दाशरथिः स्वयम्।
अङ्गुलीयमभिज्ञानमदात् तुभ्यं यशस्विनि ॥ ५.५८.९९ ॥

ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ದಶರಥನ ಮಗನು ತಾನೇ ಈ ಉಂಗುರವನ್ನು ನಿನಗೆ ಗುರುತಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ, ಯಶಸ್ವಿನಿ!

5.58.100

तदिच्छामि त्वयाज्ञप्तं देवि किं करवाण्यहम्।
रामलक्ष्मणयोः पार्श्वं नयामि त्वां किमुत्तरम् ॥ ५.५८.१०० ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವಿ, ನೀನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ? ರಾಮ-ಲಕ್ಷ್ಮಣರ ಬಳಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲೇ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಉತ್ತರ ನೀಡುವೆಯಾ?

5.58.101

एतच्छ्रुत्वा विदित्वा च सीता जनकनन्दिनी।
आह रावणमुत्पाट्य राघवो मां नयत्विति ॥ ५.५८.१०१ ॥

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅರಿತ ಜನಕನ ಮಗಳು ಸೀತೆ ಹೇಳಿದಳು: "ರಾಘವನು ರಾವಣನನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತುಹಾಕಿ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿ."

5.58.102

प्रणम्य शिरसा देवीमहमार्यामनिन्दिताम्।
राघवस्य मनोह्लादमभिज्ञानमयाचिषम् ॥ ५.५८.१०२ ॥

ಆ ದೇವಿ, ಆರ್ಯೆ, ನಿರ್ದೋಷಿಣಿ ಸೀತೆಗೆ ತಲೆ ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ರಾಘವನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷ ತರುವ ಗುರುತನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆನು.

5.58.103

अथ मामब्रवीत् सीता गृह्यतामयमुत्तमः।
मणिर्येन महाबाहू रामस्त्वां बहु मन्यते ॥ ५.५८.१०३ ॥

ಆಗ ಸೀತೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಈ ಉತ್ತಮ ಮಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೋ. ಇದರ ಮೂಲಕ ರಾಮನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ."

5.58.104

इत्युक्त्वा तु वरारोहा मणिप्रवरमुत्तमम्।
प्रायच्छत् परमोद्विग्ना वाचा मां संदिदेश ह ॥ ५.५८.१०४ ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಸುಂದರ ನಡುವಿನ ಸ್ತ್ರೀ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲಳಾಗಿ ಆ ಉತ್ತಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಣಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಮಾತಿನಿಂದ ನನಗೆ ಸಂದೇಶ ಕೊಟ್ಟಳು.

5.58.105

ततस्तस्यै प्रणम्याहं राजपुत्र्यै समाहितः।
प्रदक्षिणं परिक्राममिहाभ्युद्गतमानसः ॥ ५.५८.१०५ ॥

ಆಗ ನಾನು ಆ ರಾಜಪುತ್ರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ, ಉಲ್ಲಾಸಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿದೆನು.

5.58.106

उत्तरं पुनरेवाह निश्चित्य मनसा तदा।
हनूमन् मम वृत्तान्तं वक्तुमर्हसि राघवे ॥ ५.५८.१०६ ॥

ಆಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದಳು: "ಹನುಮಂತನೇ, ರಾಘವನಿಗೆ ನನ್ನ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು."

5.58.107

यथा श्रुत्वैव नचिरात् तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवसहितौ वीरावुपेयातां तथा कुरु ॥ ५.५८.१०७ ॥

"ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಬೇಗನೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರಾದ ರಾಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಸುಗ್ರೀವನೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡು."

5.58.108

यदन्यथा भवेदेतद् द्वौ मासौ जीवितं मम।
न मां द्रक्ष्यति काकुत्स्थो म्रिये साहमनाथवत् ॥ ५.५८.१०८ ॥

"ಹಾಗಾಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಜೀವನ ಇನ್ನು ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಮಾತ್ರ. ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅನಾಥೆಯಂತೆ ನಾನು ಸಾಯುತ್ತೇನೆ."

5.58.109

तच्छ्रुत्वा करुणं वाक्यं क्रोधो मामभ्यवर्तत।
उत्तरं च मया दृष्टं कार्यशेषमनन्तरम् ॥ ५.५८.१०९ ॥

ಆ ಕರುಣಾಜನಕ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನನಗೆ ಕೋಪ ಉಕ್ಕಿತು; ತಕ್ಷಣ ಉಳಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡೆ.

5.58.110

ततोऽवर्धत मे कायस्तदा पर्वतसंनिभः।
युद्धाकाङ्क्षी वनं तस्य विनाशयितुमारभे ॥ ५.५८.११० ॥

ಆಗ ನನ್ನ ದೇಹ ಪರ್ವತದಂತೆ ಬೆಳೆಯಿತು; ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅವನ ವನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ.

5.58.111

तद् भग्नं वनखण्डं तु भ्रान्तत्रस्तमृगद्विजम्।
प्रतिबुद्ध्य निरीक्षन्ते राक्षस्यो विकृताननाः ॥ ५.५८.१११ ॥

ಆ ಭಗ್ನವಾದ ವನಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ಮೃಗ-ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು, ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ವಿಕೃತಮುಖಿ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದರು.

5.58.112

मां च दृष्ट्वा वने तस्मिन् समागम्य ततस्ततः।
ताः समभ्यागताः क्षिप्रं रावणायाचचक्षिरे ॥ ५.५८.११२ ॥

ಆ ವನದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು, ಅವರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಬೇಗನೆ ಬಂದು ರಾವಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.

5.58.113

राजन् वनमिदं दुर्गं तव भग्नं दुरात्मना।
वानरेण ह्यविज्ञाय तव वीर्यं महाबल ॥ ५.५८.११३ ॥

ರಾಜನೇ! ನಿನ್ನ ಈ ದುರ್ಗಮ ವನವನ್ನು ಒಬ್ಬ ದುರಾತ್ಮ ವಾನರ ಮುರಿದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಮಹಾಬಲನೇ, ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಅವನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.

5.58.114

तस्य दुर्बुद्धिता राजंस्तव विप्रियकारिणः।
वधमाज्ञापय क्षिप्रं यथासौ न पुनर्व्रजेत् ॥ ५.५८.११४ ॥

ರಾಜನೇ! ನಿನಗೆ ಅಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಗೆ ಶೀಘ್ರ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸು; ಅವನು ಮತ್ತೆ ಬಾರದಂತೆ.

5.58.115

तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रेण विसृष्टा बहुदुर्जयाः।
राक्षसाः किंकरा नाम रावणस्य मनोऽनुगाः ॥ ५.५८.११५ ॥

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಅತಿ ದುರ್ಜಯರಾದ ಕಿಂಕರರೆಂಬ ರಾಕ್ಷಸರು, ರಾವಣನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು.

5.58.116

तेषामशीतिसाहस्रं शूलमुद्गरपाणिनाम्।
मया तस्मिन् वनोद्देशे परिघेण निषूदितम् ॥ ५.५८.११६ ॥

ಶೂಲ ಮತ್ತು ಮುದ್ಗರಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಅವರಲ್ಲಿ ಎಂಭತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಂದಿಯನ್ನು ಆ ವನಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪರಿಘದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದೆ.

5.58.117

तेषां तु हतशिष्टा ये ते गता लघुविक्रमाः।
निहतं च मया सैन्यं रावणायाचचक्षिरे ॥ ५.५८.११७ ॥

ಅವರಲ್ಲಿ ಸಾವಿನಿಂದ ಉಳಿದವರು, ವೇಗದ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು ಓಡಿಹೋಗಿ, ನನ್ನಿಂದ ಸೈನ್ಯ ಹತವಾಯಿತೆಂದು ರಾವಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.

5.58.118

ततो मे बुद्धिरुत्पन्ना चैत्यप्रासादमुत्तमम्।
तत्रस्थान् राक्षसान् हत्वा शतं स्तम्भेन वै पुनः ॥ ५.५८.११८ ॥

ಆಗ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯೋಚನೆ ಹುಟ್ಟಿತು: ಆ ಉತ್ತಮ ಚೈತ್ಯಪ್ರಾಸಾದದಲ್ಲಿದ್ದ ನೂರು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಕಂಬದಿಂದ ಅದನ್ನು ಕೆಡವಬೇಕೆಂದು.

5.58.119

ललामभूतो लङ्काया मया विध्वंसितो रुषा।
ततः प्रहस्तस्य सुतं जम्बुमालिनमादिशत् ॥ ५.५८.११९ ॥

ಲಂಕೆಯ ಅಲಂಕಾರವಾಗಿದ್ದ ಆ ಪ್ರಾಸಾದವನ್ನು ನಾನು ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಡವಿದೆ. ನಂತರ ಪ್ರಹಸ್ತನ ಮಗ ಜಂಬುಮಾಲಿಯನ್ನು (ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ) ಕಳುಹಿಸಿದನು.

5.58.120

राक्षसैर्बहुभिः सार्धं घोररूपैर्भयानकैः।
तमहं बलसम्पन्नं राक्षसं रणकोविदम् ॥ ५.५८.१२० ॥

ಅನೇಕ ಘೋರ ರೂಪಿನ ಭಯಾನಕ ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ, ಬಲಸಂಪನ್ನನಾದ, ಯುದ್ಧ ನಿಪುಣನಾದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನಾನು (ಎದುರಿಸಿದೆ).

5.58.121

परिघेणातिघोरेण सूदयामि सहानुगम्।
तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्तु मन्त्रिपुत्रान् महाबलान् ॥ ५.५८.१२१ ॥

"ಅತಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಪರಿಘದಿಂದ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು." ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನು ಮಹಾಬಲರಾದ ಮಂತ್ರಿಪುತ್ರರನ್ನು (ಕಳುಹಿಸಿದನು).

5.58.122

पदातिबलसम्पन्नान् प्रेषयामास रावणः।
परिघेणैव तान् सर्वान् नयामि यमसादनम् ॥ ५.५८.१२२ ॥

ಕಾಲಾಳುಸೇನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವರನ್ನು ರಾವಣನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. "ಪರಿಘದಿಂದಲೇ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವೆನು."

5.58.123

मन्त्रिपुत्रान् हतान् श्रुत्वा समरे लघुविक्रमान्।
पञ्च सेनाग्रगान् शूरान् प्रेषयामास रावणः ॥ ५.५८.१२३ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಚುರುಕು ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಮಂತ್ರಿಪುತ್ರರು ಹತರಾದರೆಂದು ಕೇಳಿ, ರಾವಣನು ಸೇನಾಗ್ರದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ಐವರು ಶೂರರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.

5.58.124

तानहं सहसैन्यान् वै सर्वानेवाभ्यसूदयम्।
ततः पुनर्दशग्रीवः पुत्रमक्षं महाबलम् ॥ ५.५८.१२४ ॥

ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಅವರ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಸಂಹರಿಸಿದೆನು. ಆಗ ದಶಗ್ರೀವನು ಮಹಾಬಲನಾದ ಅಕ್ಷ ಎಂಬ ಮಗನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

5.58.125

बहुभी राक्षसैः सार्धं प्रेषयामास संयुगे।
तं तु मन्दोदरीपुत्रं कुमारं रणपण्डितम् ॥ ५.५८.१२५ ॥

ಅವನನ್ನು ಅನೇಕ ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು — ಮಂಡೋದರಿಯ ಆ ಮಗ, ಯುದ್ಧಪಂಡಿತ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು.

5.58.126

सहसा खं समुद्यन्तं पादयोश्च गृहीतवान्।
तमासीनं शतगुणं भ्रामयित्वा व्यपेषयम् ॥ ५.५८.१२६ ॥

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿದ ಅವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹಿಡಿದೆನು; ನೂರು ಬಾರಿ ತಿರುಗಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದೆನು.

5.58.127

तमक्षमागतं भग्नं निशम्य स दशाननः।
ततश्चेन्द्रजितं नाम द्वितीयं रावणः सुतम् ॥ ५.५८.१२७ ॥

ಅಕ್ಷನು ಹತನಾದ ಮತ್ತು ಸೇನೆ ನಾಶವಾದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ದಶಮುಖ ರಾವಣನು ಆಗ ತನ್ನ ಎರಡನೆಯ ಮಗ ಇಂದ್ರಜಿತ್ತನ್ನು ಕರೆದನು.

5.58.128

व्यादिदेश सुसंक्रुद्धो बलिनं युद्धदुर्मदम्।
तच्चाप्यहं बलं सर्वं तं च राक्षसपुङ्गवम् ॥ ५.५८.१२८ ॥

ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತನಾದ ಆ ಬಲಶಾಲಿ ಮಗನಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು — ನನ್ನನ್ನು, ನನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಬಲವನ್ನು ಮತ್ತು ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು.

5.58.129

नष्टौजसं रणे कृत्वा परं हर्षमुपागतः।
महतापि महाबाहुः प्रत्ययेन महाबलः ॥ ५.५८.१२९ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಓಜಸ್ಸಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಆ ಮಹಾಬಾಹು, ಮಹಾಬಲನು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಮಹಾ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಲೂ ತುಂಬಿದನು.

5.58.130

प्रहितो रावणेनैष सह वीरैर्मदोद्धतैः।
सोऽविषह्यं हि मां बुद्ध्वा स्वसैन्यं चावमर्दितम् ॥ ५.५८.१३० ॥

ರಾವಣನಿಂದ ಮದೋನ್ಮತ್ತ ವೀರರೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇವನು (ಇಂದ್ರಜಿತ್), ನನ್ನನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾಗದವನೆಂದು ತಿಳಿದು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸೇನೆ ಮರ್ದಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರಿತು—

5.58.131

ब्रह्मणोऽस्त्रेण स तु मां प्रबद्ध्वा चातिवेगिनः।
रज्जुभिश्चापि बध्नन्ति ततो मां तत्र राक्षसाः ॥ ५.५८.१३१ ॥

ಇಂದ್ರಜಿತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದನು; ನಂತರ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸರು ಅತಿವೇಗಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಹಗ್ಗಗಳಿಂದಲೂ ಕಟ್ಟಿದರು.

5.58.132

रावणस्य समीपं च गृहीत्वा मामुपागमन्।
दृष्ट्वा सम्भाषितश्चाहं रावणेन दुरात्मना ॥ ५.५८.१३२ ॥

ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದು ರಾವಣನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದರು; ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಆ ದುರಾತ್ಮ ರಾವಣನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

5.58.133

पृष्टश्च लङ्कागमनं राक्षसानां च तं वधम्।
तत्सर्वं च रणे तत्र सीतार्थमुपजल्पितम् ॥ ५.५८.१३३ ॥

ಲಂಕೆಗೆ ಬಂದ ವಿಷಯ, ರಾಕ್ಷಸರ ಆ ವಧೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೀತೆಗಾಗಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಲಾಗಿ ನಾನು ತಿಳಿಸಿದೆ.

5.58.134

तस्यास्तु दर्शनाकाङ्क्षी प्राप्तस्त्वद्भवनं विभो।
मारुतस्यौरसः पुत्रो वानरो हनुमानहम् ॥ ५.५८.१३४ ॥

ಅವಳನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಪ್ರಭೂ, ನಿಮ್ಮ ಭವನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ವಾಯುದೇವನ ಔರಸ ಪುತ್ರನಾದ ವಾನರ ಹನುಮಾನ್.

5.58.135

रामदूतं च मां विद्धि सुग्रीवसचिवं कपिम्।
सोऽहं दौत्येन रामस्य त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ५.५८.१३५ ॥

ನನ್ನನ್ನು ರಾಮನ ದೂತನೆಂದೂ ಸುಗ್ರೀವನ ಮಂತ್ರಿಯಾದ ವಾನರನೆಂದೂ ತಿಳಿ. ರಾಮನ ರಾಯಭಾರಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

5.58.136

शृणु चापि समादेशं यदहं प्रब्रवीमि ते।
राक्षसेश हरीशस्त्वां वाक्यमाह समाहितम् ॥ ५.५८.१३६ ॥

ಓ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳು. ವಾನರೇಶ್ವರನು ನಿನಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

5.58.137

सुग्रीवश्च महाभागः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
धर्मार्थकामसहितं हितं पथ्यमुवाच ह ॥ ५.५८.१३७ ॥

ಮಹಾಭಾಗ ಸುಗ್ರೀವನು ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಿತಕರ, ಪಥ್ಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

5.58.138

वसतो ऋष्यमूके मे पर्वते विपुलद्रुमे।
राघवो रणविक्रान्तो मित्रत्वं समुपागतः ॥ ५.५८.१३८ ॥

ವಿಶಾಲ ಮರಗಳ ಋಷ್ಯಮೂಕ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನಾನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ರಾಘವನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

5.58.139

तेन मे कथितं राजन् भार्या मे रक्षसा हृता।
तत्र साहाय्यहेतोर्मे समयं कर्तुमर्हसि ॥ ५.५८.१३९ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.

5.58.140

वालिना हृतराज्येन सुग्रीवेण सह प्रभुः।
चक्रेऽग्निसाक्षिकं सख्यं राघवः सहलक्ष्मणः ॥ ५.५८.१४० ॥

ವಾಲಿಯಿಂದ ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸುಗ್ರೀವನೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಭುವಾದ ರಾಘವನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿಟ್ಟು ಸ್ನೇಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

5.58.141

तेन वालिनमाहत्य शरेणैकेन संयुगे।
वानराणां महाराजः कृतः सम्प्लवतां प्रभुः ॥ ५.५८.१४१ ॥

ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ವಾಲಿಯನ್ನು ಕೊಂದು, ಹಾರುವ ವಾನರರ ಮಹಾರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು.

5.58.142

तस्य साहाय्यमस्माभिः कार्यं सर्वात्मना त्विह।
तेन प्रस्थापितस्तुभ्यं समीपमिह धर्मतः ॥ ५.५८.१४२ ॥

ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವನಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವನೇ ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ.

5.58.143

क्षिप्रमानीयतां सीता दीयतां राघवस्य च।
यावन्न हरयो वीरा विधमन्ति बलं तव ॥ ५.५८.१४३ ॥

ವೀರರಾದ ವಾನರರು ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಚದುರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ಸೀತೆಯನ್ನು ತ್ವರೆಯಾಗಿ ತಂದು ರಾಘವನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸು.

5.58.144

वानराणां प्रभावोऽयं न केन विदितः पुरा।
देवतानां सकाशं च ये गच्छन्ति निमन्त्रिताः ॥ ५.५८.१४४ ॥

ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿ ಹೋಗುವ ವಾನರರ ಈ ಪ್ರಭಾವ ಹಿಂದೆ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

5.58.145

मामैक्षत ततो रुष्टश्चक्षुषा प्रदहन्निव ॥ ५.५८.१४५ ॥

ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ನೋಡಿದನು.

5.58.146

तेन वध्योऽहमाज्ञप्तो रक्षसा रौद्रकर्मणा।
मत्प्रभावमविज्ञाय रावणेन दुरात्मना ॥ ५.५८.१४६ ॥

ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು, ದುರಾತ್ಮನಾದ ರಾವಣನು ನನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ನನ್ನನ್ನು ವಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.

5.58.147

ततो विभीषणो नाम तस्य भ्राता महामतिः।
तेन राक्षसराजश्च याचितो मम कारणात् ॥ ५.५८.१४७ ॥

ಆಗ ಅವನ ಸಹೋದರ ಮಹಾಮತಿ ವಿಭೀಷಣನು ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

5.58.148

नैवं राक्षसशार्दूल त्यज्यतामेष निश्चयः।
राजशास्त्रव्यपेतो हि मार्गः संलक्ष्यते त्वया ॥ ५.५८.१४८ ॥

ರಾಕ್ಷಸಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಹೀಗೆ ಬೇಡ; ಈ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಬಿಡು. ಇದು ರಾಜಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.

5.58.149

दूतवध्या न दृष्टा हि राजशास्त्रेषु राक्षस।
दूतेन वेदितव्यं च यथाभिहितवादिना ॥ ५.५८.१४९ ॥

ರಾಕ್ಷಸನೇ, ರಾಜಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ದೂತನನ್ನು ವಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಕಾಣಲಾಗಿಲ್ಲ. ದೂತನು ಹೇಳಲು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಹೇಳುವವನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

5.58.150

सुमहत्यपराधेऽपि दूतस्यातुलविक्रम।
विरूपकरणं दृष्टं न वधोऽस्ति हि शास्त्रतः ॥ ५.५८.१५० ॥

ಅತುಲ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದರೂ ದೂತನಿಗೆ ವಿರೂಪಗೊಳಿಸುವುದೇ ಶಿಕ್ಷೆಯೆಂದು ಕಾಣಲಾಗಿದೆ; ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ವಧೆಯಿಲ್ಲ.

5.58.151

विभीषणेनैवमुक्तो रावणः संदिदेश तान्।
राक्षसानेतदेवाद्य लाङ्गूलं दह्यतामिति ॥ ५.५८.१५१ ॥

ವಿಭೀಷಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ರಾವಣನು ಆ ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: ಇಂದೇ ಇವನ ಬಾಲವನ್ನು ಸುಡಿರಿ.

5.58.152

ततस्तस्य वचः श्रुत्वा मम पुच्छं समन्ततः।
वेष्टितं शणवल्कैश्च पट्टैः कार्पासकैस्तथा ॥ ५.५८.१५२ ॥

ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ನನ್ನ ಬಾಲವನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಸೆಣಬಿನ ನಾರು, ಮರದ ತೊಗಟೆ, ಬಟ್ಟೆಯ ಪಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಹತ್ತಿಯಿಂದ ಸುತ್ತಿದರು.

5.58.153

राक्षसाः सिद्धसंनाहास्ततस्ते चण्डविक्रमाः।
तदादीप्यन्त मे पुच्छं हनन्तः काष्ठमुष्टिभिः ॥ ५.५८.१५३ ॥

ಆಗ ಸನ್ನದ್ಧರಾದ ಆ ಉಗ್ರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಕ್ಷಸರು ಮರದ ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ನನ್ನ ಬಾಲಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದರು.

5.58.154

बद्धस्य बहुभिः पाशैर्यन्त्रितस्य च राक्षसैः।
न मे पीडाभवत् काचिद् दिदृक्षोर्नगरीं दिवा ॥ ५.५८.१५४ ॥

ರಾಕ್ಷಸರು ಅನೇಕ ಪಾಶಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಕಟ್ಟಿದಾಗಲೂ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ನಗರವನ್ನು ನೋಡ ಬಯಸಿದ ನನಗೆ ಯಾವ ನೋವೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

5.58.155

ततस्ते राक्षसाः शूरा बद्धं मामग्निसंवृतम्।
अघोषयन् राजमार्गे नगरद्वारमागताः ॥ ५.५८.१५५ ॥

ಆಗ ಆ ಶೂರ ರಾಕ್ಷಸರು ಬಂಧಿತನಾಗಿ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ನಗರದ್ವಾರಕ್ಕೆ ತಂದು ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾರಿದರು.

5.58.156

ततोऽहं सुमहद्रूपं संक्षिप्य पुनरात्मनः।
विमोचयित्वा तं बन्धं प्रकृतिस्थः स्थितः पुनः ॥ ५.५८.१५६ ॥

ಆಗ ನಾನು ನನ್ನ ಮಹಾ ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಆ ಬಂಧನವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತೆನು.

5.58.157

आयसं परिघं गृह्य तानि रक्षांस्यसूदयम्।
ततस्तन्नगरद्वारं वेगेन प्लुतवानहम् ॥ ५.५८.१५७ ॥

ಕಬ್ಬಿಣದ ಪರಿಘವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸಿದೆ. ನಂತರ ವೇಗದಿಂದ ಆ ನಗರದ್ವಾರದತ್ತ ನಾನು ಜಿಗಿದೆ.

5.58.158

पुच्छेन च प्रदीप्तेन तां पुरीं साट्टगोपुराम्।
दहाम्यहमसम्भ्रान्तो युगान्ताग्निरिव प्रजाः ॥ ५.५८.१५८ ॥

ಉರಿಯುವ ಬಾಲದಿಂದ ಆ ನಗರವನ್ನು, ಅದರ ಅಟ್ಟಾಲಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪುರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಯುಗಾಂತಾಗ್ನಿ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ನಾನು ನಿರ್ಭಯದಿಂದ ಸುಟ್ಟೆ.

5.58.159

विनष्टा जानकी व्यक्तं न ह्यदग्धः प्रदृश्यते।
लङ्कायाः कश्चिदुद्देशः सर्वा भस्मीकृता पुरी ॥ ५.५८.१५९ ॥

ಜಾನಕಿ ಖಂಡಿತ ನಾಶವಾಗಿರಬೇಕು; ಲಂಕೆಯ ಯಾವ ಭಾಗವೂ ಸುಡದೆ ಉಳಿದಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ಇಡೀ ನಗರ ಬೂದಿಯಾಗಿದೆ.

5.58.160

दहता च मया लङ्कां दग्धा सीता न संशयः।
रामस्य च महत्कार्यं मयेदं विफलीकृतम् ॥ ५.५८.१६० ॥

ಲಂಕೆಯನ್ನು ಸುಡುವಾಗ ನನ್ನಿಂದ ಸೀತೆಯೂ ಸುಟ್ಟುಹೋದಳು, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ನನ್ನಿಂದ ರಾಮನ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು.

5.58.161

ततोऽहं वाचमश्रौषं चारणानां शुभाक्षराम् ॥ ५.५८.१६१ ॥

ಆಗ ನಾನು ಚಾರಣರ ಶುಭಾಕ್ಷರಗಳ ವಾಣಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆ.

5.58.162

जानकी न च दग्धेति विस्मयोदन्तभाषिणाम्।
ततो मे बुद्धिरुत्पन्ना श्रुत्वा तामद्भुतां गिरम् ॥ ५.५८.१६२ ॥

"ಜಾನಕಿ ಸುಟ್ಟಿಲ್ಲ" ಎಂದು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದವರ ಆ ಅದ್ಭುತ ವಾಣಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯೋಚನೆ ಮೂಡಿತು.

5.58.163

अदग्धा जानकीत्येव निमित्तैश्चोपलक्षितम्।
दीप्यमाने तु लाङ्गूले न मां दहति पावकः ॥ ५.५८.१६३ ॥

ಜಾನಕಿ ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಶಕುನಗಳಿಂದಲೂ ತಿಳಿದುಬಂದಿತ್ತು; ಬಾಲ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಬೆಂಕಿ ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿಲ್ಲ.

5.58.164

हृदयं च प्रहृष्टं मे वाताः सुरभिगन्धिनः।
तैर्निमित्तैश्च दृष्टार्थैः कारणैश्च महागुणैः ॥ ५.५८.१६४ ॥

ನನ್ನ ಹೃದಯ ಹರ್ಷಗೊಂಡಿದೆ; ಸುಗಂಧ ಬೀರುವ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸುತ್ತಿವೆ; ಆ ಶಕುನಗಳಿಂದ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ, ಮಹಾಗುಣದ ಕಾರಣಗಳಿಂದ [ಹರ್ಷ].

5.58.165

ऋषिवाक्यैश्च दृष्टार्थैरभवं हृष्टमानसः।
पुनर्दृष्टा च वैदेही विसृष्टश्च तया पुनः ॥ ५.५८.१६५ ॥

ಋಷಿಗಳ ಮಾತುಗಳಿಂದಲೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹರ್ಷಗೊಂಡಿತು; ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಂಡೆ; ಅವಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಬೀಳ್ಕೊಂಡೆ.

5.58.166

ततः पर्वतमासाद्य तत्रारिष्टमहं पुनः।
प्रतिप्लवनमारेभे युष्मद्दर्शनकाङ्क्षया ॥ ५.५८.१६६ ॥

ನಂತರ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅರಿಷ್ಟದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಜಿಗಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ; ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ.

5.58.167

ततः श्वसनचन्द्रार्कसिद्धगन्धर्वसेवितम्।
पन्थानमहमाक्रम्य भवतो दृष्टवानिह ॥ ५.५८.१६७ ॥

ನಂತರ ವಾಯು, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಸಿದ್ಧರು, ಗಂಧರ್ವರು ಸೇವಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡೆ.

5.58.168

राघवस्य प्रसादेन भवतां चैव तेजसा।
सुग्रीवस्य च कार्यार्थं मया सर्वमनुष्ठितम् ॥ ५.५८.१६८ ॥

ರಾಘವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸುಗ್ರೀವನ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿದೆ.

5.58.169

एतत् सर्वं मया तत्र यथावदुपपादितम्।
तत्र यन्न कृतं शेषं तत् सर्वं क्रियतामिति ॥ ५.५८.१६९ ॥

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಇದು. ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡದೆ ಉಳಿದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಈಗ ಮಾಡಲಿ.