Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.58.1
ततस्तस्य गिरेः शृङ्गे महेन्द्रस्य महाबलाः।
हनुमत्प्रमुखाः प्रीतिं हरयो जग्मुरुत्तमाम् ॥ ५.५८.१ ॥
Então, no cume daquela montanha Mahendra, os poderosos macacos liderados por Hanumān alcançaram uma alegria suprema.
5.58.2
प्रीतिमत्सूपविष्टेषु वानरेषु महात्मसु।
तं ततः प्रतिसंहृष्टः प्रीतियुक्तं महाकपिम् ॥ ५.५८.२ ॥
Enquanto os macacos de grandes almas se sentavam com alegria, olharam com grande júbilo para aquele grande macaco cheio de afeto.
5.58.3
जाम्बवान् कार्यवृत्तान्तमपृच्छदनिलात्मजम्।
कथं दृष्टा त्वया देवी कथं वा तत्र वर्तते ॥ ५.५८.३ ॥
Jāmbavān perguntou ao filho do Vento sobre o relato da missão: 'Como viste a deusa, e como ela está lá?'
5.58.4
तस्यां चापि कथं वृत्तः क्रूरकर्मा दशाननः।
तत्त्वतः सर्वमेतन्नः प्रब्रूहि त्वं महाकपे ॥ ५.५८.४ ॥
E como se comportou com ela o de dez cabeças, autor de atos cruéis? Ó grande macaco, conta-nos tudo isso com verdade.
5.58.5
सम्मार्गिता कथं देवी किं च सा प्रत्यभाषत।
श्रुतार्थाश्चिन्तयिष्यामो भूयः कार्यविनिश्चयम् ॥ ५.५८.५ ॥
Como foi a deusa procurada, e o que ela respondeu? Tendo ouvido o assunto, consideraremos novamente nossa decisão sobre a missão.
5.58.6
यश्चार्थस्तत्र वक्तव्यो गतैरस्माभिरात्मवान्।
रक्षितव्यं च यत्तत्र तद् भवान् व्याकरोतु नः ॥ ५.५८.६ ॥
Qual assunto devemos dizer lá quando formos, e o que deve ser protegido lá? Que Vossa Honra nos explique isso.
5.58.7
स नियुक्तस्ततस्तेन सम्प्रहृष्टतनूरुहः।
नमस्यन् शिरसा देव्यै सीतायै प्रत्यभाषत ॥ ५.५८.७ ॥
Assim instruído por ele, com os pêlos eriçados de alegria, inclinou a cabeça diante da deusa Sītā e respondeu.
5.58.8
प्रत्यक्षमेव भवतां महेन्द्राग्रात् खमाप्लुतः।
उदधेर्दक्षिणं पारं काङ्क्षमाणः समाहितः ॥ ५.५८.८ ॥
Diante dos vossos próprios olhos, lancei-me pelo céu desde o cume do Mahendra, desejando alcançar a margem sul do oceano, com a mente concentrada.
5.58.9
गच्छतश्च हि मे घोरं विघ्नरूपमिवाभवत्।
काञ्चनं शिखरं दिव्यं पश्यामि सुमनोहरम् ॥ ५.५८.९ ॥
Enquanto eu ia, tornou-se como um terrível obstáculo; vejo um cume dourado, divino e encantador.
5.58.10
स्थितं पन्थानमावृत्य मेने विघ्नं च तं नगम्।
उपसंगम्य तं दिव्यं काञ्चनं नगमुत्तमम् ॥ ५.५८.१० ॥
Considerou aquela montanha, que se erguia bloqueando o caminho, um obstáculo; então, aproximando-se daquela montanha divina, dourada e excelsa.
5.58.11
कृता मे मनसा बुद्धिर्भेत्तव्योऽयं मयेति च।
प्रहतस्य मया तस्य लाङ्गूलेन महागिरेः ॥ ५.५८.११ ॥
Resolvi em minha mente: 'Isto deve ser por mim quebrado'; e golpeei aquela grande montanha com minha cauda.
5.58.12
शिखरं सूर्यसंकाशं व्यशीर्यत सहस्रधा।
व्यवसायं च तं बुद्ध्वा स होवाच महागिरिः ॥ ५.५८.१२ ॥
Aquele cume semelhante ao sol despedaçou-se em mil pedaços; e a grande montanha, conhecendo sua determinação, falou.
5.58.13
पुत्रेति मधुरां वाणीं मनः प्रह्लादयन्निव।
पितृव्यं चापि मां विद्धि सखायं मातरिश्वनः ॥ ५.५८.१३ ॥
"Filho", disse ele, como que alegrando o coração com palavras doces, "saiba que sou o irmão do teu pai e amigo de Mātariśvan."
5.58.14
मैनाकमिति विख्यातं निवसन्तं महोदधौ।
पक्षवन्तः पुरा पुत्र बभूवुः पर्वतोत्तमाः ॥ ५.५८.१४ ॥
"Filho, sou conhecido como Mainaka, que habito no grande oceano. Em tempos antigos, as excelsas montanhas tinham asas."
5.58.15
छन्दतः पृथिवीं चेरुर्बाधमानाः समन्ततः।
श्रुत्वा नगानां चरितं महेन्द्रः पाकशासनः ॥ ५.५८.१५ ॥
À vontade percorriam a terra por todos os lados, afligindo-a. Tendo ouvido a conduta das montanhas, Mahendra, o castigador de Paka...
5.58.16
वज्रेण भगवान् पक्षौ चिच्छेदैषां सहस्रशः।
अहं तु मोचितस्तस्मात् तव पित्रा महात्मना ॥ ५.५८.१६ ॥
O venerável Indra cortou-lhes as asas aos milhares com o seu raio; mas eu fui libertado disso pelo teu pai, de grande alma.
5.58.17
मारुतेन तदा वत्स प्रक्षिप्तो वरुणालये।
राघवस्य मया साह्ये वर्तितव्यमरिंदम ॥ ५.५८.१७ ॥
Então, querido filho, fui lançado pelo vento à morada de Varuṇa, o oceano. Ó domador de inimigos, devo agir em auxílio de Rāghava (Rāma).
5.58.18
रामो धर्मभृतां श्रेष्ठो महेन्द्रसमविक्रमः।
एतच्छ्रुत्वा मया तस्य मैनाकस्य महात्मनः ॥ ५.५८.१८ ॥
Rāma, o melhor dos guardiães do dharma, cujo valor iguala o de Mahendra — tendo ouvido isto do magnânimo Mainaka, eu...
5.58.19
कार्यमावेद्य च गिरेरुद्धतं वै मनो मम।
तेन चाहमनुज्ञातो मैनाकेन महात्मना ॥ ५.५८.१९ ॥
Tendo declarado a missão, a mente elevada da montanha me moveu; e com a permissão do magnânimo Mainaka, prossegui.
5.58.20
स चाप्यन्तर्हितः शैलो मानुषेण वपुष्मता।
शरीरेण महाशैलः शैलेन च महोदधौ ॥ ५.५८.२० ॥
Aquela montanha também, assumindo forma humana, desapareceu no grande oceano; aquela grande montanha ocultou-se no mar com seu corpo, junto com a montanha.
5.58.21
उत्तमं जवमास्थाय शेषमध्वानमास्थितः।
ततोऽहं सुचिरं कालं जवेनाभ्यगमं पथि ॥ ५.५८.२१ ॥
Adotando suprema velocidade, segui pelo caminho restante; então, por longo tempo, avancei rapidamente pela estrada.
5.58.22
ततः पश्याम्यहं देवीं सुरसां नागमातरम्।
समुद्रमध्ये सा देवी वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ५.५८.२२ ॥
Então, no meio do oceano, vi a deusa Surasā, mãe das serpentes; e aquela deusa proferiu estas palavras.
5.58.23
मम भक्ष्यः प्रदिष्टस्त्वममरैर्हरिसत्तम।
ततस्त्वां भक्षयिष्यामि विहितस्त्वं हि मे सुरैः ॥ ५.५८.२३ ॥
Ó melhor dos macacos, os deuses te destinaram como meu alimento; por isso te comerei, pois os deuses te ordenaram para mim.
5.58.24
एवमुक्तः सुरसया प्राञ्जलिः प्रणतः स्थितः।
विवर्णवदनो भूत्वा वाक्यं चेदमुदीरयम् ॥ ५.५८.२४ ॥
Quando Surasā falou assim, permaneci de pé, com as palmas unidas, curvado; e com o rosto pálido proferi estas palavras.
5.58.25
रामो दाशरथिः श्रीमान् प्रविष्टो दण्डकावनम्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया च परंतपः ॥ ५.५८.२५ ॥
Rāma, filho de Daśaratha, o glorioso, abrasador de inimigos, entrou na floresta de Daṇḍaka com seu irmão Lakṣmaṇa e Sītā.
5.58.26
तस्य सीता हृता भार्या रावणेन दुरात्मना।
तस्याः सकाशं दूतोऽहं गमिष्ये रामशासनात् ॥ ५.५८.२६ ॥
Sua esposa Sītā foi raptada pelo malvado Rāvaṇa. Por ordem de Rāma, irei até ela como mensageiro.
5.58.27
कर्तुमर्हसि रामस्य साहाय्यं विषये सती।
अथवा मैथिलीं दृष्ट्वा रामं चाक्लिष्टकारिणम् ॥ ५.५८.२७ ॥
Ó virtuosa, deves ajudar Rāma nesta região. Ou então, tendo visto Maithilī e Rāma, aquele que age sem esforço...
5.58.28
आगमिष्यामि ते वक्त्रं सत्यं प्रतिशृणोमि ते।
एवमुक्ता मया सा तु सुरसा कामरूपिणी ॥ ५.५८.२८ ॥
Entrarei em tua boca — esta é a verdade, prometo-te. Assim interpelada por mim, Surasā, a que pode tomar qualquer forma à vontade...
5.58.29
अब्रवीन्नातिवर्तेत कश्चिदेष वरो मम।
एवमुक्तः सुरसया दशयोजनमायतः ॥ ५.५८.२९ ॥
Ela disse: "Ninguém deve transgredir esta minha bênção." Assim interpelado por Surasā, cresci até a extensão de dez yojanas.
5.58.30
ततोऽर्धगुणविस्तारो बभूवाहं क्षणेन तु।
मत्प्रमाणाधिकं चैव व्यादितं तु मुखं तया ॥ ५.५८.३० ॥
Então, num instante, cresci uma vez e meia a sua extensão, e ela abriu a boca mais do que o meu próprio tamanho.
5.58.31
तद् दृष्ट्वा व्यादितं त्वास्यं ह्रस्वं ह्यकरवं पुनः।
तस्मिन् मुहूर्ते च पुनर्बभूवाङ्गुष्ठसम्मितः ॥ ५.५८.३१ ॥
Ao ver sua boca escancarada, logo me fiz pequeno; e naquele mesmo instante voltei a ser do tamanho de um polegar.
5.58.32
अभिपत्याशु तद्वक्त्रं निर्गतोऽहं ततः क्षणात् ।
अब्रवीत् सुरसा देवी स्वेन रूपेण मां पुनः ॥ ५.५८.३२ ॥
Lançando-me rapidamente em sua boca, saí dela num instante. Então a deusa Surasā, em sua própria forma, falou-me novamente.
5.58.33
अर्थसिद्धौ हरिश्रेष्ठ गच्छ सौम्य यथासुखम्।
समानय च वैदेहीं राघवेण महात्मना ॥ ५.५८.३३ ॥
Que teu intento se realize, o melhor dos macacos. Vai, gentil, como desejares, e traze de volta Vaidehī ao magnânimo Rāghava.
5.58.34
सुखी भव महाबाहो प्रीतास्मि तव वानर।
ततोऽहं साधुसाध्वीति सर्वभूतैः प्रशंसितः ॥ ५.५८.३४ ॥
Sê feliz, macaco de braços poderosos; estou satisfeita contigo. Então todos os seres me louvaram, dizendo: 'Muito bem, muito bem!'
5.58.35
ततोऽन्तरिक्षं विपुलं प्लुतोऽहं गरुडो यथा।
छाया मे निगृहीता च न च पश्यामि किंचन ॥ ५.५८.३५ ॥
Então saltei para o vasto céu, como Garuḍa; mas minha sombra foi presa, e eu não via nada.
5.58.36
सोऽहं विगतवेगस्तु दिशो दश विलोकयन्।
न किंचित् तत्र पश्यामि येन मे विहता गतिः ॥ ५.५८.३६ ॥
Tendo perdido o impulso, olhei as dez direções, mas não vi ali nada que tivesse barrado meu caminho.
5.58.37
अथ मे बुद्धिरुत्पन्ना किंनाम गमने मम।
ईदृशो विघ्न उत्पन्नो रूपमत्र न दृश्यते ॥ ५.५८.३७ ॥
Então surgiu em mim um pensamento: o que é, afinal, este obstáculo que se levantou em minha marcha? Aqui não se vê forma alguma.
5.58.38
अधोभागे तु मे दृष्टिः शोचतः पतिता तदा।
तत्राद्राक्षमहं भीमां राक्षसीं सलिलेशयाम् ॥ ५.५८.३८ ॥
Enquanto eu lamentava, meu olhar caiu então para baixo, e ali vi uma terrível rākṣasī deitada na água.
5.58.39
प्रहस्य च महानादमुक्तोऽहं भीमया तया।
अवस्थितमसम्भ्रान्तमिदं वाक्यमशोभनम् ॥ ५.५८.३९ ॥
Rindo alto, a terrível falou comigo, que permanecia de pé sem perturbação, estas palavras indecorosas.
5.58.40
क्वासि गन्ता महाकाय क्षुधिताया ममेप्सितः।
भक्षः प्रीणय मे देहं चिरमाहारवर्जितम् ॥ ५.५८.४० ॥
Para onde vais, tu de grande corpo? Para mim, faminta, és a presa desejada. Sacia meu corpo, há muito privado de alimento.
5.58.41
बाढमित्येव तां वाणीं प्रत्यगृह्णामहं ततः।
आस्यप्रमाणादधिकं तस्याः कायमपूरयम् ॥ ५.५८.४१ ॥
Dizendo apenas: «Muito bem», respondi às suas palavras. Então aumentei meu corpo além da medida de sua boca e preenchi o corpo dela.
5.58.42
तस्याश्चास्यं महद् भीमं वर्धते मम भक्षणे।
न तु मां सा नु बुबुधे मम वा विकृतं कृतम् ॥ ५.५८.४२ ॥
E enquanto tentava devorar-me, sua terrível boca enorme continuava a crescer; contudo, ela não me percebeu, nem notou a transformação que eu havia feito.
5.58.43
ततोऽहं विपुलं रूपं संक्षिप्य निमिषान्तरात्।
तस्या हृदयमादाय प्रपतामि नभःस्थलम् ॥ ५.५८.४३ ॥
Então, contraindo em um instante minha forma imensa, agarrei seu coração e lancei-me em direção à superfície do céu.
5.58.44
सा विसृष्टभुजा भीमा पपात लवणाम्भसि।
मया पर्वतसंकाशा निकृत्तहृदया सती ॥ ५.५८.४४ ॥
Aquela terrível, com os braços soltos, semelhante a uma montanha, o coração arrancado por mim, caiu na água salgada.
5.58.45
शृणोमि खगतानां च वाचः सौम्या महात्मनाम्।
राक्षसी सिंहिका भीमा क्षिप्रं हनुमता हता ॥ ५.५८.४५ ॥
Ouço as palavras dos gentis magnânimos que transitam pelo céu: «A terrível rākṣasī Siṃhikā foi rapidamente morta por Hanumān».
5.58.46
तां हत्वा पुनरेवाहं कृत्यमात्ययिकं स्मरन्।
गत्वा च महदध्वानं पश्यामि नगमण्डितम् ॥ ५.५८.४६ ॥
Tendo-a matado, recordando novamente minha tarefa urgente, e percorrendo uma grande distância, vi a terra adornada de montanhas.
5.58.47
दक्षिणं तीरमुदधेर्लङ्का यत्र गता पुरी।
अस्तं दिनकरे याते रक्षसां निलयं पुरीम् ॥ ५.५८.४७ ॥
A margem sul do oceano, onde está a cidade de Laṅkā — quando o sol se pôs, cheguei à cidade, morada dos rākṣasas.
5.58.48
प्रविष्टोऽहमविज्ञातो रक्षोभिर्भीमविक्रमैः।
तत्र प्रविशतश्चापि कल्पान्तघनसप्रभा ॥ ५.५८.४८ ॥
Não reconhecido pelos rākṣasas, terríveis em valentia, entrei; e ao entrar ali, meu esplendor era como a nuvem do fim do mundo.
5.58.49
अट्टहासं विमुञ्चन्ती नारी काप्युत्थिता पुरः।
जिघांसन्तीं ततस्तां तु ज्वलदग्निशिरोरुहाम् ॥ ५.५८.४९ ॥
Uma mulher, soltando uma gargalhada, ergueu-se diante de mim. Então, querendo me matar, aquela de cabelos como fogo ardente—
5.58.50
सव्यमुष्टिप्रहारेण पराजित्य सुभैरवाम्।
प्रदोषकाले प्रविशं भीतयाहं तयोदितः ॥ ५.५८.५० ॥
Tendo derrotado aquela temível com um golpe do punho esquerdo, entrei ao crepúsculo; e a assustada me falou—
5.58.51
अहं लङ्कापुरी वीर निर्जिता विक्रमेण ते।
यस्मात् तस्माद् विजेतासि सर्वरक्षांस्यशेषतः ॥ ५.५८.५१ ॥
"Ó herói! Eu sou a cidade de Laṅkā, conquistada pelo teu valor; por isso és o vencedor de todos os rākṣasas, completamente."
5.58.52
तत्राहं सर्वरात्रं तु विचरञ्जनकात्मजाम्।
रावणान्तःपुरगतो न चापश्यं सुमध्यमाम् ॥ ५.५८.५२ ॥
Ali vaguei a noite inteira procurando a filha de Janaka; entrei nos aposentos internos de Rāvaṇa, mas não vi a de cintura esbelta.
5.58.53
ततः सीतामपश्यंस्तु रावणस्य निवेशने।
शोकसागरमासाद्य न पारमुपलक्षये ॥ ५.५८.५३ ॥
Então, não vendo Sītā na morada de Rāvaṇa, caí num oceano de tristeza, e não percebia margem alguma.
5.58.54
शोचता च मया दृष्टं प्राकारेणाभिसंवृतम्।
काञ्चनेन विकृष्टेन गृहोपवनमुत्तमम् ॥ ५.५८.५४ ॥
Enquanto me lamentava, vi um excelente jardim da casa, cercado por um longo muro de ouro.
5.58.55
सप्राकारमवप्लुत्य पश्यामि बहुपादपम्।
अशोकवनिकामध्ये शिंशपापादपो महान् ॥ ५.५८.५५ ॥
Saltando por cima do muro, vi, no meio do bosque de Aśoka, cheio de muitas árvores, uma grande árvore śiṃśapā.
5.58.56
तमारुह्य च पश्यामि काञ्चनं कदलीवनम्।
अदूराच्छिंशपावृक्षात् पश्यामि वरवर्णिनीम् ॥ ५.५८.५६ ॥
Subindo naquela árvore, vi um bosque de bananeiras douradas, e não longe da árvore śiṃśapā vi uma mulher de excelente tez.
5.58.57
श्यामां कमलपत्राक्षीमुपवासकृशाननाम्।
तदेकवासःसंवीतां रजोध्वस्तशिरोरुहाम् ॥ ५.५८.५७ ॥
Era de tez escura, olhos como pétalas de lótus, o rosto emagrecido pelo jejum, vestida com uma só peça, os cabelos emaranhados de poeira.
5.58.58
शोकसंतापदीनाङ्गीं सीतां भर्तृहिते स्थिताम्।
राक्षसीभिर्विरूपाभिः क्रूराभिरभिसंवृताम् ॥ ५.५८.५८ ॥
Sītā, com o corpo abatido pela dor e pela angústia, permanecia firme no bem de seu marido, cercada por rākṣasīs horrendas e cruéis.
5.58.59
मांसशोणितभक्ष्याभिर्व्याघ्रीभिर्हरिणीं यथा।
सा मया राक्षसीमध्ये तर्ज्यमाना मुहुर्मुहुः ॥ ५.५८.५९ ॥
Como uma corça cercada de tigres fêmeas que se alimentam de carne e sangue, ela era ameaçada repetidas vezes entre as rākṣasīs; isso eu vi.
5.58.60
एकवेणीधरा दीना भर्तृचिन्तापरायणा।
भूमिशय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमागमे ॥ ५.५८.६० ॥
Usando uma só trança, aflita, absorta nos pensamentos do marido, dormindo no chão nu, de membros pálidos, ela era como uma planta de lótus na chegada do inverno.
5.58.61
रावणाद् विनिवृत्तार्था मर्तव्ये कृतनिश्चया।
कथंचिन्मृगशावाक्षी तूर्णमासादिता मया ॥ ५.५८.६१ ॥
Tendo perdido toda esperança em Rāvaṇa e decidida a morrer, a de olhos de cervo eu encontrei rapidamente, de algum modo.
5.58.62
तां दृष्ट्वा तादृशीं नारीं रामपत्नीं यशस्विनीम्।
तत्रैव शिंशपावृक्षे पश्यन्नहमवस्थितः ॥ ५.५८.६२ ॥
Ao ver aquela famosa esposa de Rāma em tal estado, permaneci ali mesmo, observando da árvore śiṃśapā.
5.58.63
ततो हलहलाशब्दं काञ्चीनूपुरमिश्रितम्।
शृणोम्यधिकगम्भीरं रावणस्य निवेशने ॥ ५.५८.६३ ॥
Então ouvi, na residência de Rāvaṇa, um som muito profundo, 'hala-hala', misturado ao tilintar de cinturões e tornozeleiras.
5.58.64
ततोऽहं परमोद्विग्नः स्वरूपं प्रत्यसंहरम्।
अहं च शिंशपावृक्षे पक्षीव गहने स्थितः ॥ ५.५८.६४ ॥
Então, muito agitado, recolhi minha própria forma e, como um pássaro, permaneci escondido na densa árvore śiṃśapā.
5.58.65
ततो रावणदाराश्च रावणश्च महाबलः।
तं देशमनुसम्प्राप्तो यत्र सीताभवत् स्थिता ॥ ५.५८.६५ ॥
Então as mulheres de Rāvaṇa e o poderoso Rāvaṇa chegaram ao lugar onde Sītā estava sentada.
5.58.66
तं दृष्ट्वाथ वरारोहा सीता रक्षोगणेश्वरम्।
संकुच्योरू स्तनौ पीनौ बाहुभ्यां परिरभ्य च ॥ ५.५८.६६ ॥
Ao ver o senhor das hostes rākṣasa, a de belos quadris Sītā encolheu as coxas e os seios cheios, e abraçando-os com ambos os braços, recolheu-se.
5.58.67
वित्रस्तां परमोद्विग्नां वीक्ष्यमाणामितस्ततः।
त्राणं कंचिदपश्यन्तीं वेपमानां तपस्विनीम् ॥ ५.५८.६७ ॥
Vendo Sītā, aquela asceta, aterrorizada e profundamente perturbada, olhando de um lado para outro, sem encontrar proteção, tremendo.
5.58.68
तामुवाच दशग्रीवः सीतां परमदुःखिताम्।
अवाक्शिराः प्रपतितो बहुमन्यस्व मामिति ॥ ५.५८.६८ ॥
Então Rāvaṇa, o de dez pescoços, disse a Sītā, profundamente aflita: "Com a cabeça inclinada caí; tem-me em consideração."
5.58.69
यदि चेत्त्वं तु मां दर्पान्नाभिनन्दसि गर्विते।
द्विमासानन्तरं सीते पास्यामि रुधिरं तव ॥ ५.५८.६९ ॥
"Ó orgulhosa Sītā! Se, por orgulho, não me aceitares, daqui a dois meses beberei o teu sangue."
5.58.70
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य रावणस्य दुरात्मनः।
उवाच परमक्रुद्धा सीता वचनमुत्तमम् ॥ ५.५८.७० ॥
Ouvindo estas palavras do perverso Rāvaṇa, Sītā, muito irada, proferiu estas nobres palavras.
5.58.71
राक्षसाधम रामस्य भार्याममिततेजसः।
इक्ष्वाकुवंशनाथस्य स्नुषां दशरथस्य च ॥ ५.५८.७१ ॥
"Ó mais vil dos rākṣasas! Raptaste a esposa de Rāma, de esplendor sem limites, a nora de Daśaratha, senhor da linhagem de Ikṣvāku!"
5.58.72
अवाच्यं वदतो जिह्वा कथं न पतिता तव।
किंस्विद्वीर्य तवानार्य यो मां भर्तुरसंनिधौ ॥ ५.५८.७२ ॥
"Por que não caiu a tua língua, tu que dizes o que não deve ser dito? Ó ignóbil, que valor é este teu, o de me levar na ausência do meu marido?"
5.58.73
अपहृत्यागतः पाप तेनादृष्टो महात्मना।
न त्वं रामस्य सदृशो दास्येऽप्यस्य न युज्यसे ॥ ५.५८.७३ ॥
Ó perversa, foste raptada e trazida para cá sem que o magnânimo Rāma te visse. Não és igual a Rāma; nem sequer és digna de ser sua serva.
5.58.74
अजेयः सत्यवाक् शूरो रणश्लाघी च राघवः।
जानक्या परुषं वाक्यमेवमुक्तो दशाननः ॥ ५.५८.७४ ॥
Rāghava (Rāma) é invencível, veraz, valente e vaidoso na batalha. Quando Jānakī proferiu tais palavras duras, o de dez faces (Rāvaṇa) respondeu assim.
5.58.75
जज्वाल सहसा कोपाच्चितास्थ इव पावकः।
विवृत्य नयने क्रूरे मुष्टिमुद्यम्य दक्षिणम् ॥ ५.५८.७५ ॥
Em fúria, ele subitamente flamejou como fogo numa pira. Abrindo bem os olhos cruéis, ergueu o punho direito.
5.58.76
मैथिलीं हन्तुमारब्धः स्त्रीभिर्हाहाकृतं तदा।
स्त्रीणां मध्यात् समुत्पत्य तस्य भार्या दुरात्मनः ॥ ५.५८.७६ ॥
Ele começou a matar Maithilī (Sītā), e as mulheres clamaram em lamentação. Então, a esposa daquele de mente perversa se levantou do meio das mulheres.
5.58.77
वरा मन्दोदरी नाम तया स प्रतिषेधितः।
उक्तश्च मधुरां वाणीं तया स मदनार्दितः ॥ ५.५८.७७ ॥
A excelente Mandodarī o conteve, e ele, atormentado pelo desejo, foi falado por ela com palavras doces.
5.58.78
सीतया तव किं कार्यं महेन्द्रसमविक्रम।
मया सह रमस्वाद्य मद्विशिष्टा न जानकी ॥ ५.५८.७८ ॥
Ó tu, cujo valor rivaliza com o de Indra, que queres tu de Sītā? Deleita-te comigo hoje; Jānakī não é superior a mim.
5.58.79
देवगन्धर्वकन्याभिर्यक्षकन्याभिरेव च।
सार्धं प्रभो रमस्वेति सीतया किं करिष्यसि ॥ ५.५८.७९ ॥
Diverte-te, ó senhor, com as filhas dos deuses, dos gandharvas e dos yakṣas. Que tens tu a ver com Sītā?
5.58.80
ततस्ताभिः समेताभिर्नारीभिः स महाबलः।
उत्थाप्य सहसा नीतो भवनं स्वं निशाचरः ॥ ५.५८.८० ॥
Então aquelas mulheres reunidas ergueram de repente aquele poderoso noturno e o levaram para o seu próprio palácio.
5.58.81
याते तस्मिन् दशग्रीवे राक्षस्यो विकृताननाः।
सीतां निर्भर्त्सयामासुर्वाक्यैः क्रूरैः सुदारुणैः ॥ ५.५८.८१ ॥
Quando aquele de dez pescoços partiu, as rākṣasīs de rostos disformes ameaçaram e insultaram Sītā com palavras cruéis e terríveis.
5.58.82
तृणवद् भाषितं तासां गणयामास जानकी।
गर्जितं च तथा तासां सीतां प्राप्य निरर्थकम् ॥ ५.५८.८२ ॥
Jānakī considerou as palavras delas tão insignificantes quanto um talo de erva, e seus rugidos foram inúteis diante de Sītā.
5.58.83
वृथा गर्जितनिश्चेष्टा राक्षस्यः पिशिताशनाः।
रावणाय शशंसुस्ताः सीताव्यवसितं महत् ॥ ५.५८.८३ ॥
As rākṣasīs comedoras de carne, tendo rugido em vão e ficado impotentes, relataram a Rāvaṇa a grande resolução de Sītā.
5.58.84
ततस्ताः सहिताः सर्वा विहताशा निरुद्यमाः।
परिक्लिश्य समस्तास्ता निद्रावशमुपागताः ॥ ५.५८.८४ ॥
Então todas juntas, com as esperanças destruídas e sem ânimo, exaustas, caíram sob o poder do sono.
5.58.85
तासु चैव प्रसुप्तासु सीता भर्तृहिते रता।
विलप्य करुणं दीना प्रशुशोच सुदुःखिता ॥ ५.५८.८५ ॥
Quando todas dormiam, Sītā, dedicada ao bem de seu esposo, lamentou-se com piedade, aflita e profundamente sofrida, e chorou.
5.58.86
तासां मध्यात् समुत्थाय त्रिजटा वाक्यमब्रवीत्।
आत्मानं खादत क्षिप्रं न सीतामसितेक्षणाम् ॥ ५.५८.८६ ॥
Levantando-se do meio delas, Trijaṭā disse: "Devorai a vós mesmas depressa, não a Sītā de olhos negros."
5.58.87
जनकस्यात्मजां साध्वीं स्नुषां दशरथस्य च।
स्वप्नो ह्यद्य मया दृष्टो दारुणो रोमहर्षणः ॥ ५.५८.८७ ॥
Sobre Sītā, filha de Janaka, virtuosa nora de Daśaratha, hoje eu vi um sonho terrível, que arrepia os cabelos.
5.58.88
रक्षसां च विनाशाय भर्तुरस्या जयाय च।
अलमस्मान् परित्रातुं राघवाद् राक्षसीगणम् ॥ ५.५८.८८ ॥
Para a destruição dos rākṣasas e a vitória de seu esposo, e para nos proteger de Rāghava, isto basta à hoste de rākṣasīs.
5.58.89
अभियाचाम वैदेहीमेतद्धि मम रोचते।
यदि ह्येवंविधः स्वप्नो दुःखितायाः प्रदृश्यते ॥ ५.५८.८९ ॥
Roguemos a Vaidehī; isto me parece bom, se tal sonho aparece à aflita.
5.58.90
सा दुःखैर्विविधैर्मुक्ता सुखमाप्नोत्यनुत्तमम्।
प्रणिपातप्रसन्ना हि मैथिली जनकात्मजा ॥ ५.५८.९० ॥
Libertada de diversos sofrimentos, alcançará a felicidade suprema, pois a Maithilī, filha de Janaka, agrada-se com a prostração reverente.
5.58.91
अलमेषा परित्रातुं राक्षस्यो महतो भयात्।
ततः सा ह्रीमती बाला भर्तुर्विजयहर्षिता ॥ ५.५८.९१ ॥
Ela é capaz de salvar estas rākṣasīs de grande medo. Então a jovem recatada, alegrada com a vitória de seu marido, [...]
5.58.92
अवोचद् यदि तत् तथ्यं भवेयं शरणं हि वः।
तां चाहं तादृशीं दृष्ट्वा सीताया दारुणां दशाम् ॥ ५.५८.९२ ॥
Ela disse: 'Se isto é verdade, eu seria um refúgio para vocês.' E vendo Sītā em um estado tão terrível, [...]
5.58.93
चिन्तयामास विश्रान्तो न च मे निर्वृतं मनः।
सम्भाषणार्थे च मया जानक्याश्चिन्तितो विधिः ॥ ५.५८.९३ ॥
Tendo descansado, refleti; mas minha mente não ficou em paz. Pensei num meio de falar com Jānakī.
5.58.94
इक्ष्वाकुकुलवंशस्तु स्तुतो मम पुरस्कृतः।
श्रुत्वा तु गदितां वाचं राजर्षिगणभूषिताम् ॥ ५.५८.९४ ॥
Louvei a linhagem da família Ikṣvāku e a coloquei em primeiro lugar. Ao ouvir aquela fala adornada pela multidão de sábios reais, [...]
5.58.95
प्रत्यभाषत मां देवी बाष्पैः पिहितलोचना।
कस्त्वं केन कथं चेह प्राप्तो वानरपुङ्गव ॥ ५.५८.९५ ॥
A deusa, com os olhos cobertos de lágrimas, respondeu-me: 'Quem és tu, e por quem e como chegaste aqui, o melhor dos macacos?'
5.58.96
का च रामेण ते प्रीतिस्तन्मे शंसितुमर्हसि।
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा अहमप्यब्रुवं वचः ॥ ५.५८.९६ ॥
'E qual é a sua ligação com Rāma? Deves dizê-la-me.' Ao ouvir as suas palavras, também eu respondi.
5.58.97
देवि रामस्य भर्तुस्ते सहायो भीमविक्रमः।
सुग्रीवो नाम विक्रान्तो वानरेन्द्रो महाबलः ॥ ५.५८.९७ ॥
Ó deusa, o aliado do teu esposo Rāma é Sugrīva, de nome, rei dos macacos, de terrível valor, valente e de grande força.
5.58.98
तस्य मां विद्धि भृत्यं त्वं हनूमन्तमिहागतम्।
भर्त्रा सम्प्रहितस्तुभ्यं रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ५.५८.९८ ॥
Saiba que sou Hanumān, seu servo, que chegou aqui; foi teu esposo Rāma, de ações incansáveis, quem me enviou a ti.
5.58.99
इदं तु पुरुषव्याघ्रः श्रीमान् दाशरथिः स्वयम्।
अङ्गुलीयमभिज्ञानमदात् तुभ्यं यशस्विनि ॥ ५.५८.९९ ॥
Este anel, o melhor dos homens, o glorioso filho de Daśaratha em pessoa, te deu como sinal de reconhecimento, ó ilustre.
5.58.100
तदिच्छामि त्वयाज्ञप्तं देवि किं करवाण्यहम्।
रामलक्ष्मणयोः पार्श्वं नयामि त्वां किमुत्तरम् ॥ ५.५८.१०० ॥
Portanto, ó deusa, desejo que me ordenes: que devo fazer? Devo levar-te ao lado de Rāma e Lakṣmaṇa, ou darás outra resposta?
5.58.101
एतच्छ्रुत्वा विदित्वा च सीता जनकनन्दिनी।
आह रावणमुत्पाट्य राघवो मां नयत्विति ॥ ५.५८.१०१ ॥
Tendo ouvido e compreendido isto, Sītā, filha de Janaka, disse: "Que Rāghava arranque Rāvaṇa e me leve."
5.58.102
प्रणम्य शिरसा देवीमहमार्यामनिन्दिताम्।
राघवस्य मनोह्लादमभिज्ञानमयाचिषम् ॥ ५.५८.१०२ ॥
Curvando a cabeça diante daquela deusa, a nobre e irrepreensível dama, pedi-lhe um sinal de reconhecimento que deleitasse o ânimo de Rāghava.
5.58.103
अथ मामब्रवीत् सीता गृह्यतामयमुत्तमः।
मणिर्येन महाबाहू रामस्त्वां बहु मन्यते ॥ ५.५८.१०३ ॥
Então Sītā me disse: "Pega esta joia excelente, pela qual Rāma, de braços poderosos, te valoriza muito."
5.58.104
इत्युक्त्वा तु वरारोहा मणिप्रवरमुत्तमम्।
प्रायच्छत् परमोद्विग्ना वाचा मां संदिदेश ह ॥ ५.५८.१०४ ॥
Tendo dito isso, aquela mulher de cintura esbelta, profundamente aflita, deu-me aquela joia excelente e superior e me transmitiu uma mensagem por palavras.
5.58.105
ततस्तस्यै प्रणम्याहं राजपुत्र्यै समाहितः।
प्रदक्षिणं परिक्राममिहाभ्युद्गतमानसः ॥ ५.५८.१०५ ॥
Então me inclinei diante daquela princesa, recolhido, e com o espírito elevado dei a volta à sua direita, em circunvolução.
5.58.106
उत्तरं पुनरेवाह निश्चित्य मनसा तदा।
हनूमन् मम वृत्तान्तं वक्तुमर्हसि राघवे ॥ ५.५८.१०६ ॥
Então, tendo resolvido em sua mente, ela falou de novo: "Hanumān, deves contar a Rāghava a minha história."
5.58.107
यथा श्रुत्वैव नचिरात् तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवसहितौ वीरावुपेयातां तथा कुरु ॥ ५.५८.१०७ ॥
"Assim que ouvirem, que aqueles dois heróis, Rāma e Lakṣmaṇa, venham logo para cá junto com Sugrīva; faze isso."
5.58.108
यदन्यथा भवेदेतद् द्वौ मासौ जीवितं मम।
न मां द्रक्ष्यति काकुत्स्थो म्रिये साहमनाथवत् ॥ ५.५८.१०८ ॥
"Se não acontecer assim, minha vida durará apenas dois meses. Kākutstha não me verá, e morrerei como uma desamparada."
5.58.109
तच्छ्रुत्वा करुणं वाक्यं क्रोधो मामभ्यवर्तत।
उत्तरं च मया दृष्टं कार्यशेषमनन्तरम् ॥ ५.५८.१०९ ॥
Ao ouvir aquelas palavras lamentosas, a ira me tomou, e logo vi a tarefa que restava.
5.58.110
ततोऽवर्धत मे कायस्तदा पर्वतसंनिभः।
युद्धाकाङ्क्षी वनं तस्य विनाशयितुमारभे ॥ ५.५८.११० ॥
Então meu corpo cresceu como uma montanha, e, desejoso de batalha, comecei a destruir o seu bosque.
5.58.111
तद् भग्नं वनखण्डं तु भ्रान्तत्रस्तमृगद्विजम्।
प्रतिबुद्ध्य निरीक्षन्ते राक्षस्यो विकृताननाः ॥ ५.५८.१११ ॥
Ao ver aquele trecho de bosque destruído, onde cervos e pássaros fugiam confusos e assustados, as rākṣasīs acordaram de rostos deformados e olharam ao redor.
5.58.112
मां च दृष्ट्वा वने तस्मिन् समागम्य ततस्ततः।
ताः समभ्यागताः क्षिप्रं रावणायाचचक्षिरे ॥ ५.५८.११२ ॥
Ao me verem naquele bosque, reuniram-se de um lado e de outro, vieram depressa e informaram Rāvaṇa.
5.58.113
राजन् वनमिदं दुर्गं तव भग्नं दुरात्मना।
वानरेण ह्यविज्ञाय तव वीर्यं महाबल ॥ ५.५८.११३ ॥
Ó rei! Este teu bosque inacessível foi destruído por um macaco perverso, que não conhecia o teu poder, ó poderoso.
5.58.114
तस्य दुर्बुद्धिता राजंस्तव विप्रियकारिणः।
वधमाज्ञापय क्षिप्रं यथासौ न पुनर्व्रजेत् ॥ ५.५८.११४ ॥
Ó rei! Ordena logo a morte daquele insensato que te causou desprazer, para que não volte jamais.
5.58.115
तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रेण विसृष्टा बहुदुर्जयाः।
राक्षसाः किंकरा नाम रावणस्य मनोऽनुगाः ॥ ५.५८.११५ ॥
Ao ouvir isso, o senhor dos rākṣasas enviou os Kiṅkaras, rākṣasas muito difíceis de vencer, que seguiam a vontade de Rāvaṇa.
5.58.116
तेषामशीतिसाहस्रं शूलमुद्गरपाणिनाम्।
मया तस्मिन् वनोद्देशे परिघेण निषूदितम् ॥ ५.५८.११६ ॥
Deles, oitenta mil, que empunhavam lanças e maças, foram mortos por mim com uma barra de ferro naquela região da floresta.
5.58.117
तेषां तु हतशिष्टा ये ते गता लघुविक्रमाः।
निहतं च मया सैन्यं रावणायाचचक्षिरे ॥ ५.५८.११७ ॥
Os que sobreviveram ao massacre, ágeis em valor, fugiram e informaram Rāvaṇa de que o exército fora morto por mim.
5.58.118
ततो मे बुद्धिरुत्पन्ना चैत्यप्रासादमुत्तमम्।
तत्रस्थान् राक्षसान् हत्वा शतं स्तम्भेन वै पुनः ॥ ५.५८.११८ ॥
Então surgiu em mim o pensamento: tendo matado os cem rākṣasas que estavam naquele excelente palácio-santuário, derrubá-lo novamente com um pilar.
5.58.119
ललामभूतो लङ्काया मया विध्वंसितो रुषा।
ततः प्रहस्तस्य सुतं जम्बुमालिनमादिशत् ॥ ५.५८.११९ ॥
Aquele palácio, ornamento de Laṅkā, destruí com ira. Então (Rāvaṇa) enviou contra mim Jambumālin, filho de Prahasta.
5.58.120
राक्षसैर्बहुभिः सार्धं घोररूपैर्भयानकैः।
तमहं बलसम्पन्नं राक्षसं रणकोविदम् ॥ ५.५८.१२० ॥
Junto com muitos rākṣasas de forma terrível e assustadora, enfrentei aquele rākṣasa dotado de força e hábil na batalha.
5.58.121
परिघेणातिघोरेण सूदयामि सहानुगम्।
तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्तु मन्त्रिपुत्रान् महाबलान् ॥ ५.५८.१२१ ॥
"Com minha terrível clava de ferro eu os matarei junto com seus seguidores." Ao ouvir isso, o senhor dos rākṣasas enviou os poderosos filhos de seus ministros.
5.58.122
पदातिबलसम्पन्नान् प्रेषयामास रावणः।
परिघेणैव तान् सर्वान् नयामि यमसादनम् ॥ ५.५८.१२२ ॥
Rāvaṇa enviou os que estavam dotados de tropas de infantaria. "Só com a clava de ferro enviarei todos eles à morada de Yama."
5.58.123
मन्त्रिपुत्रान् हतान् श्रुत्वा समरे लघुविक्रमान्।
पञ्च सेनाग्रगान् शूरान् प्रेषयामास रावणः ॥ ५.५८.१२३ ॥
Ao ouvir que os filhos dos ministros, rápidos em bravura, tinham sido mortos em batalha, Rāvaṇa enviou cinco heróis que marcham à frente do exército.
5.58.124
तानहं सहसैन्यान् वै सर्वानेवाभ्यसूदयम्।
ततः पुनर्दशग्रीवः पुत्रमक्षं महाबलम् ॥ ५.५८.१२४ ॥
Eu os abati a todos, junto com seus exércitos. Então o de dez pescoços enviou novamente seu filho poderoso, Akṣa.
5.58.125
बहुभी राक्षसैः सार्धं प्रेषयामास संयुगे।
तं तु मन्दोदरीपुत्रं कुमारं रणपण्डितम् ॥ ५.५८.१२५ ॥
Ele o enviou à batalha com muitos rākṣasas: aquele filho de Mandodarī, o príncipe hábil na guerra.
5.58.126
सहसा खं समुद्यन्तं पादयोश्च गृहीतवान्।
तमासीनं शतगुणं भ्रामयित्वा व्यपेषयम् ॥ ५.५८.१२६ ॥
De repente ele se elevou ao céu, e eu o agarrei pelos pés; fazendo-o girar cem vezes, eu o esmaguei.
5.58.127
तमक्षमागतं भग्नं निशम्य स दशाननः।
ततश्चेन्द्रजितं नाम द्वितीयं रावणः सुतम् ॥ ५.५८.१२७ ॥
Ao ouvir que Akṣa fora abatido e o exército destroçado, o Rāvaṇa de dez rostos chamou então seu segundo filho, de nome Indrajit.
5.58.128
व्यादिदेश सुसंक्रुद्धो बलिनं युद्धदुर्मदम्।
तच्चाप्यहं बलं सर्वं तं च राक्षसपुङ्गवम् ॥ ५.५८.१२८ ॥
Muito irado, deu ordens àquele filho poderoso e arrogante na batalha: contra mim, contra toda a minha força e contra aquele primeiro dos rākṣasas.
5.58.129
नष्टौजसं रणे कृत्वा परं हर्षमुपागतः।
महतापि महाबाहुः प्रत्ययेन महाबलः ॥ ५.५८.१२९ ॥
Tendo-o deixado sem vigor na batalha, o de grandes braços e grande poder alcançou suprema alegria e também grande confiança.
5.58.130
प्रहितो रावणेनैष सह वीरैर्मदोद्धतैः।
सोऽविषह्यं हि मां बुद्ध्वा स्वसैन्यं चावमर्दितम् ॥ ५.५८.१३० ॥
Enviado por Rāvaṇa com heróis inchados de orgulho, ele (Indrajit), percebendo que eu era insuportável e que seu próprio exército fora esmagado—
5.58.131
ब्रह्मणोऽस्त्रेण स तु मां प्रबद्ध्वा चातिवेगिनः।
रज्जुभिश्चापि बध्नन्ति ततो मां तत्र राक्षसाः ॥ ५.५८.१३१ ॥
Indrajit me amarrou firmemente com a arma de Brahmā; então os rākṣasas ali também me amarraram com cordas, a mim que era de grande velocidade.
5.58.132
रावणस्य समीपं च गृहीत्वा मामुपागमन्।
दृष्ट्वा सम्भाषितश्चाहं रावणेन दुरात्मना ॥ ५.५८.१३२ ॥
Agarrando-me, levaram-me à presença de Rāvaṇa; e tendo-me visto, o Rāvaṇa de alma perversa dirigiu-me a palavra.
5.58.133
पृष्टश्च लङ्कागमनं राक्षसानां च तं वधम्।
तत्सर्वं च रणे तत्र सीतार्थमुपजल्पितम् ॥ ५.५८.१३३ ॥
Quando me perguntou sobre minha chegada a Laṅkā, o massacre dos rākṣasas e tudo o que ali foi dito e feito na batalha por Sītā, relatei tudo.
5.58.134
तस्यास्तु दर्शनाकाङ्क्षी प्राप्तस्त्वद्भवनं विभो।
मारुतस्यौरसः पुत्रो वानरो हनुमानहम् ॥ ५.५८.१३४ ॥
Desejando vê-la, senhor, cheguei à sua morada. Sou Hanumān, o macaco, filho legítimo do deus do Vento.
5.58.135
रामदूतं च मां विद्धि सुग्रीवसचिवं कपिम्।
सोऽहं दौत्येन रामस्य त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ५.५८.१३५ ॥
Saiba que sou o mensageiro de Rāma, um macaco, ministro de Sugrīva. Em missão diplomática de Rāma, vim aqui à sua presença.
5.58.136
शृणु चापि समादेशं यदहं प्रब्रवीमि ते।
राक्षसेश हरीशस्त्वां वाक्यमाह समाहितम् ॥ ५.५८.१३६ ॥
Ouve também, ó senhor dos rākṣasas, a mensagem que te transmito. O senhor dos macacos dirigiu-te palavras ponderadas.
5.58.137
सुग्रीवश्च महाभागः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
धर्मार्थकामसहितं हितं पथ्यमुवाच ह ॥ ५.५८.१३७ ॥
O muito afortunado Sugrīva perguntou pelo teu bem-estar e te dirigiu palavras benéficas e salutares, unidas ao dharma, à riqueza e ao prazer.
5.58.138
वसतो ऋष्यमूके मे पर्वते विपुलद्रुमे।
राघवो रणविक्रान्तो मित्रत्वं समुपागतः ॥ ५.५८.१३८ ॥
Enquanto eu habitava o monte Ṛṣyamūka, de muitas árvores, Rāghava, valente na batalha, tornou-se meu amigo.
5.58.139
तेन मे कथितं राजन् भार्या मे रक्षसा हृता।
तत्र साहाय्यहेतोर्मे समयं कर्तुमर्हसि ॥ ५.५८.१३९ ॥
Ele me contou, ó rei, que minha esposa foi raptada por um rākṣasa. Portanto, convém que faças comigo um pacto para lhe dar ajuda.
5.58.140
वालिना हृतराज्येन सुग्रीवेण सह प्रभुः।
चक्रेऽग्निसाक्षिकं सख्यं राघवः सहलक्ष्मणः ॥ ५.५८.१४० ॥
Com Sugrīva, cujo reino fora tomado por Vālin, o senhor Rāghava, junto com Lakṣmaṇa, fez amizade tendo o fogo como testemunha.
5.58.141
तेन वालिनमाहत्य शरेणैकेन संयुगे।
वानराणां महाराजः कृतः सम्प्लवतां प्रभुः ॥ ५.५८.१४१ ॥
Tendo abatido Vālin em combate com uma única flecha, fez de Sugrīva o grande rei e senhor dos macacos saltadores.
5.58.142
तस्य साहाय्यमस्माभिः कार्यं सर्वात्मना त्विह।
तेन प्रस्थापितस्तुभ्यं समीपमिह धर्मतः ॥ ५.५८.१४२ ॥
Devemos dar-lhe ajuda aqui com todo o nosso ser; por ele fui enviado a ti aqui, segundo o dharma.
5.58.143
क्षिप्रमानीयतां सीता दीयतां राघवस्य च।
यावन्न हरयो वीरा विधमन्ति बलं तव ॥ ५.५८.१४३ ॥
Que Sītā seja logo trazida e devolvida a Rāghava, antes que os macacos heroicos dispersem o teu exército.
5.58.144
वानराणां प्रभावोऽयं न केन विदितः पुरा।
देवतानां सकाशं च ये गच्छन्ति निमन्त्रिताः ॥ ५.५८.१४४ ॥
O poder destes macacos, que vão à presença dos deuses quando convidados, não era conhecido por ninguém antes.
5.58.145
मामैक्षत ततो रुष्टश्चक्षुषा प्रदहन्निव ॥ ५.५८.१४५ ॥
Então, enfurecido, olhou-me com olhos como se me queimasse.
5.58.146
तेन वध्योऽहमाज्ञप्तो रक्षसा रौद्रकर्मणा।
मत्प्रभावमविज्ञाय रावणेन दुरात्मना ॥ ५.५८.१४६ ॥
Aquele rākṣasa de atos cruéis, o perverso Rāvaṇa, sem conhecer meu poder, ordenou que eu fosse morto.
5.58.147
ततो विभीषणो नाम तस्य भ्राता महामतिः।
तेन राक्षसराजश्च याचितो मम कारणात् ॥ ५.५८.१४७ ॥
Então seu irmão Vibhīṣaṇa, de grande sabedoria, suplicou ao rei dos rākṣasas por minha causa.
5.58.148
नैवं राक्षसशार्दूल त्यज्यतामेष निश्चयः।
राजशास्त्रव्यपेतो हि मार्गः संलक्ष्यते त्वया ॥ ५.५८.१४८ ॥
Não assim, ó tigre dos rākṣasas; abandona esta decisão, pois segues um caminho afastado da lei dos reis.
5.58.149
दूतवध्या न दृष्टा हि राजशास्त्रेषु राक्षस।
दूतेन वेदितव्यं च यथाभिहितवादिना ॥ ५.५८.१४९ ॥
Ó rākṣasa, nos tratados dos reis não se vê que um mensageiro deva ser morto; o enviado deve ser tido como aquele que fala conforme lhe foi dito.
5.58.150
सुमहत्यपराधेऽपि दूतस्यातुलविक्रम।
विरूपकरणं दृष्टं न वधोऽस्ति हि शास्त्रतः ॥ ५.५८.१५० ॥
Ó incomparável em valor, mesmo por uma ofensa muito grave contra um mensageiro, vê-se apenas a mutilação como castigo; segundo os tratados, não há morte.
5.58.151
विभीषणेनैवमुक्तो रावणः संदिदेश तान्।
राक्षसानेतदेवाद्य लाङ्गूलं दह्यतामिति ॥ ५.५८.१५१ ॥
Assim aconselhado por Vibhīṣaṇa, Rāvaṇa ordenou àqueles rākṣasas: «Que hoje mesmo se queime a cauda deste».
5.58.152
ततस्तस्य वचः श्रुत्वा मम पुच्छं समन्ततः।
वेष्टितं शणवल्कैश्च पट्टैः कार्पासकैस्तथा ॥ ५.५८.१५२ ॥
Ao ouvir as palavras dele, enrolaram minha cauda por todos os lados com fibra de cânhamo, casca, tiras de tecido e algodão.
5.58.153
राक्षसाः सिद्धसंनाहास्ततस्ते चण्डविक्रमाः।
तदादीप्यन्त मे पुच्छं हनन्तः काष्ठमुष्टिभिः ॥ ५.५८.१५३ ॥
Então aqueles rākṣasas, armados e de feroz valor, batendo com punhos de madeira, atearam fogo à minha cauda.
5.58.154
बद्धस्य बहुभिः पाशैर्यन्त्रितस्य च राक्षसैः।
न मे पीडाभवत् काचिद् दिदृक्षोर्नगरीं दिवा ॥ ५.५८.१५४ ॥
Embora os rākṣasas me atassem com muitos laços e me prendessem, não senti dor alguma, pois desejava ver a cidade à luz do dia.
5.58.155
ततस्ते राक्षसाः शूरा बद्धं मामग्निसंवृतम्।
अघोषयन् राजमार्गे नगरद्वारमागताः ॥ ५.५८.१५५ ॥
Então aqueles bravos rākṣasas me levaram, amarrado e envolto em fogo, até a porta da cidade e o proclamaram pela estrada real.
5.58.156
ततोऽहं सुमहद्रूपं संक्षिप्य पुनरात्मनः।
विमोचयित्वा तं बन्धं प्रकृतिस्थः स्थितः पुनः ॥ ५.५८.१५६ ॥
Então recolhi de novo minha forma imensa, libertei-me daquele laço e fiquei novamente em meu estado natural.
5.58.157
आयसं परिघं गृह्य तानि रक्षांस्यसूदयम्।
ततस्तन्नगरद्वारं वेगेन प्लुतवानहम् ॥ ५.५८.१५७ ॥
Empunhando uma barra de ferro, abati aqueles rākṣasas. Então, com velocidade, saltei em direção àquele portão da cidade.
5.58.158
पुच्छेन च प्रदीप्तेन तां पुरीं साट्टगोपुराम्।
दहाम्यहमसम्भ्रान्तो युगान्ताग्निरिव प्रजाः ॥ ५.५८.१५८ ॥
Com minha cauda flamejante queimei aquela cidade, com suas torres e portões, sem me perturbar, como o fogo do fim de uma era consome os seres.
5.58.159
विनष्टा जानकी व्यक्तं न ह्यदग्धः प्रदृश्यते।
लङ्कायाः कश्चिदुद्देशः सर्वा भस्मीकृता पुरी ॥ ५.५८.१५९ ॥
Jānakī certamente perecera, pois nenhuma parte de Laṅkā se vê não queimada; toda a cidade foi reduzida a cinzas.
5.58.160
दहता च मया लङ्कां दग्धा सीता न संशयः।
रामस्य च महत्कार्यं मयेदं विफलीकृतम् ॥ ५.५८.१६० ॥
Ao queimar Laṅkā, Sītā também foi queimada por mim, sem dúvida; e por mim esta grande tarefa de Rāma foi tornada inútil.
5.58.161
ततोऽहं वाचमश्रौषं चारणानां शुभाक्षराम् ॥ ५.५८.१६१ ॥
Então ouvi a fala dos Cāraṇas, auspiciosa em suas sílabas.
5.58.162
जानकी न च दग्धेति विस्मयोदन्तभाषिणाम्।
ततो मे बुद्धिरुत्पन्ना श्रुत्वा तामद्भुतां गिरम् ॥ ५.५८.१६२ ॥
"Jānakī não foi queimada" — ao ouvir aquela palavra admirável dita com espanto, um pensamento surgiu em minha mente.
5.58.163
अदग्धा जानकीत्येव निमित्तैश्चोपलक्षितम्।
दीप्यमाने तु लाङ्गूले न मां दहति पावकः ॥ ५.५८.१६३ ॥
Jānakī não foi queimada, isso também foi reconhecido pelos presságios; enquanto minha cauda arde, o fogo não me queima.
5.58.164
हृदयं च प्रहृष्टं मे वाताः सुरभिगन्धिनः।
तैर्निमित्तैश्च दृष्टार्थैः कारणैश्च महागुणैः ॥ ५.५८.१६४ ॥
Meu coração está alegre, e ventos perfumados sopram; por aqueles presságios, pelos sinais visíveis e pelas causas de grande virtude, [eu me alegro].
5.58.165
ऋषिवाक्यैश्च दृष्टार्थैरभवं हृष्टमानसः।
पुनर्दृष्टा च वैदेही विसृष्टश्च तया पुनः ॥ ५.५८.१६५ ॥
Pelas palavras dos sábios e pelos sinais visíveis, minha mente se alegrou; vi Vaidehī novamente e fui de novo despedido por ela.
5.58.166
ततः पर्वतमासाद्य तत्रारिष्टमहं पुनः।
प्रतिप्लवनमारेभे युष्मद्दर्शनकाङ्क्षया ॥ ५.५८.१६६ ॥
Então, tendo alcançado aquela montanha, ali, sobre Ariṣṭa, comecei a saltar de novo, com desejo de ver-vos.
5.58.167
ततः श्वसनचन्द्रार्कसिद्धगन्धर्वसेवितम्।
पन्थानमहमाक्रम्य भवतो दृष्टवानिह ॥ ५.५८.१६७ ॥
Então, tendo atravessado o caminho servido pelo Vento, pela Lua, pelo Sol, pelos Siddhas e pelos Gandharvas, vi-vos aqui.
5.58.168
राघवस्य प्रसादेन भवतां चैव तेजसा।
सुग्रीवस्य च कार्यार्थं मया सर्वमनुष्ठितम् ॥ ५.५८.१६८ ॥
Pela graça de Rāghava e pelo vosso esplendor, pela tarefa de Sugrīva, cumpri tudo.
5.58.169
एतत् सर्वं मया तत्र यथावदुपपादितम्।
तत्र यन्न कृतं शेषं तत् सर्वं क्रियतामिति ॥ ५.५८.१६९ ॥
Tudo isto foi por mim ali devidamente realizado. Que tudo o que ali ficou por fazer seja agora feito.