Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.59.1
एतदाख्याय तत् सर्वं हनूमान् मारुतात्मजः।
भूयः समुपचक्राम वचनं वक्तुमुत्तरम् ॥ ५.५९.१ ॥
Habiendo relatado todo esto, Hanumān, hijo del Dios del Viento, volvió a comenzar a hablar en respuesta.
5.59.2
सफलो राघवोद्योगः सुग्रीवस्य च सम्भ्रमः।
शीलमासाद्य सीताया मम च प्रीणितं मनः ॥ ५.५९.२ ॥
El esfuerzo de Rāghava y el celo de Sugrīva han tenido éxito; y al contemplar el carácter de Sītā, mi mente se ha alegrado.
5.59.3
आर्यायाः सदृशं शीलं सीतायाः प्लवगर्षभाः।
तपसा धारयेल्लोकान् क्रुद्धा वा निर्दहेदपि ॥ ५.५९.३ ॥
¡Oh, los mejores de los monos! El carácter de la noble Sītā le es propio: por su austeridad podría sostener los mundos, y si se enojara, incluso podría consumirlos.
5.59.4
सर्वथातिप्रकृष्टोऽसौ रावणो राक्षसेश्वरः।
यस्य तां स्पृशतो गात्रं तपसा न विनाशितम् ॥ ५.५९.४ ॥
Aquel Rāvaṇa, señor de los rākṣasas, es en todo sentido profundamente vil, pues aunque tocó su cuerpo, no fue destruido por su austeridad.
5.59.5
न तदग्निशिखा कुर्यात् संस्पृष्टा पाणिना सती।
जनकस्य सुता कुर्याद् यत् क्रोधकलुषीकृता ॥ ५.५९.५ ॥
La virtuosa hija de Janaka, tocada por una mano, no sufriría como una lengua de fuego; pero cuando se turba por la cólera, puede hacer lo que la llama no puede.
5.59.6
जाम्बवत्प्रमुखान् सर्वाननुज्ञाप्य महाकपीन्।
अस्मिन् नेवंगते कार्ये भवतां च निवेदिते।
न्याय्यं स्म सह वैदेह्या द्रष्टुं तौ पार्थिवात्मजौ ॥ ५.५९.६ ॥
Tras despedirse de todos los grandes monos encabezados por Jāmbavān, y habiéndoles informado de que la tarea así se ha cumplido, es en verdad justo que aquellos dos príncipes vean a Vaidehī.
5.59.7
अहमेकोऽपि पर्याप्तः सराक्षसगणां पुरीम्।
तां लङ्कां तरसा हन्तुं रावणं च महाबलम् ॥ ५.५९.७ ॥
Yo solo soy suficiente para destruir rápidamente aquella ciudad, Laṅkā, con sus multitudes de rākṣasas, y al poderoso Rāvaṇa.
5.59.8
किं पुनः सहितो वीरैर्बलवद्भिः कृतात्मभिः।
कृतास्त्रैः प्लवगैः शक्तैर्भवद्भिर्विजयैषिभिः ॥ ५.५९.८ ॥
Entonces, ¿qué hace falta decir, cuando héroes como vosotros —fuertes, dueños de sí, diestros en las armas, capaces y ávidos de victoria— están conmigo entre los monos?
5.59.9
अहं तु रावणं युद्धे ससैन्यं सपुरःसरम्।
सहपुत्रं वधिष्यामि सहोदरयुतं युधि ॥ ५.५९.९ ॥
Y yo mataré a Rāvaṇa en la batalla, junto con su ejército, su vanguardia, su hijo y sus hermanos.
5.59.10
ब्राह्ममस्त्रं च रौद्रं च वायव्यं वारुणं तथा।
यदि शक्रजितोऽस्त्राणि दुर्निरीक्ष्याणि संयुगे।
तान्यहं निहनिष्यामि विधमिष्यामि राक्षसान् ॥ ५.५९.१० ॥
Aunque las armas de Indrajit —el Brahma, el Raudra, el Vāyavya y el Vāruṇa, y sus armas difíciles de mirar en combate— se empleen, yo las destruiré y dispersaré a los rākṣasas.
5.59.11
भवतामभ्यनुज्ञातो विक्रमो मे रुणद्धि तम्।
मयातुला विसृष्टा हि शैलवृष्टिर्निरन्तरा ॥ ५.५९.११ ॥
Con vuestro permiso, mi valor lo detendrá; y la incomparable lluvia continua de montañas que yo lanzaré también lo detendrá.
5.59.12
देवानपि रणे हन्यात् किं पुनस्तान् निशाचरान्।
भवतामननुज्ञातो विक्रमो मे रुणद्धि माम् ॥ ५.५९.१२ ॥
Mi valor podría matar incluso a los dioses en batalla, ¡cuánto más a esos nocturnos! Pero, sin vuestro permiso, ese mismo valor mío me detendrá.
5.59.13
सागरोऽप्यतियाद् वेलां मन्दरः प्रचलेदपि।
न जाम्बवन्तं समरे कम्पयेदरिवाहिनी ॥ ५.५९.१३ ॥
Aunque el océano sobrepase su orilla y el Mandara se mueva, el ejército enemigo no podría hacer temblar en la batalla a Jāmbavān.
5.59.14
सर्वराक्षससङ्घानां राक्षसा ये च पूर्वजाः।
अलमेकोऽपि नाशाय वीरो वालिसुतः कपिः ॥ ५.५९.१४ ॥
Uno solo basta para destruir a todas las huestes de rākṣasas y a sus antepasados: aquel héroe mono, hijo de Vāli.
5.59.15
प्लवगस्योरुवेगेन नीलस्य च महात्मनः।
मन्दरोऽप्यवशीर्येत किं पुनर्युधि राक्षसाः ॥ ५.५९.१५ ॥
Incluso el Mandara se desmoronaría ante la gran velocidad del mono saltador y del magnánimo Nīla; ¡qué decir entonces de los rākṣasas en la batalla!
5.59.16
सदेवासुरयक्षेषु गन्धर्वोरगपक्षिषु।
मैन्दस्य प्रतियोद्धारं शंसत द्विविदस्य वा ॥ ५.५९.१६ ॥
Entre dioses, asuras, yakṣas, gandharvas, serpientes y aves, ¡decid quién podría ser rival de Maindа o de Dvivida!
5.59.17
अश्विपुत्रौ महावेगावेतौ प्लवगसत्तमौ।
एतयोः प्रतियोद्धारं न पश्यामि रणाजिरे ॥ ५.५९.१७ ॥
Estos dos, hijos de los Aśvin, de gran velocidad, los mejores saltarines: no veo en el campo de batalla a nadie que sea su rival.
5.59.18
मयैव निहता लङ्का दग्धा भस्मीकृता पुरी।
राजमार्गेषु सर्वेषु नाम विश्रावितं मया ॥ ५.५९.१८ ॥
Yo mismo destruí Laṅkā, quemé la ciudad y la reduje a cenizas; y en todas las calles reales mi nombre ha sido proclamado.
5.59.19
जयत्यतिबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः ॥ ५.५९.१९ ॥
¡Victoria al muy poderoso Rāma y al gran poderoso Lakṣmaṇa! ¡Victoria al rey Sugrīva, protegido por el Rāghava!
5.59.20
अहं कोसलराजस्य दासः पवनसम्भवः।
हनूमानिति सर्वत्र नाम विश्रावितं मया ॥ ५.५९.२० ॥
Soy el siervo del rey de Kosala, Hanumān, hijo del Viento. He dado a conocer mi nombre por todas partes.
5.59.21
अशोकवनिकामध्ये रावणस्य दुरात्मनः।
अधस्ताच्छिंशपामूले साध्वी करुणमास्थिता ॥ ५.५९.२१ ॥
En medio del bosque de Aśoka del perverso Rāvaṇa, bajo un árbol śiṃśapā, a su raíz, la virtuosa se sentaba con pesar.
5.59.22
राक्षसीभिः परिवृता शोकसंतापकर्शिता।
मेघरेखापरिवृता चन्द्ररेखेव निष्प्रभा ॥ ५.५९.२२ ॥
Rodeada de mujeres rākṣasa, consumida por el dolor y la angustia, carecía de brillo como la línea de la luna creciente cercada por una hilera de nubes.
5.59.23
अचिन्तयन्ती वैदेही रावणं बलदर्पितम्।
पतिव्रता च सुश्रोणी अवष्टब्धा च जानकी ॥ ५.५९.२३ ॥
Vaidehī no pensaba en Rāvaṇa, ensoberbecido por su fuerza. La casta Jānakī, fiel a su esposo, de bellas caderas y firme, no le prestaba atención.
5.59.24
अनुरक्ता हि वैदेही रामे सर्वात्मना शुभा।
अनन्यचित्ता रामेण पौलोमीव पुरन्दरे ॥ ५.५९.२४ ॥
Ciertamente Vaidehī, la auspiciosa, estaba consagrada a Rāma con todo su ser; su mente, sin entregarse a otro, estaba fija en Rāma, como la de Paulomī en Purandara.
5.59.25
तदेकवासःसंवीता रजोध्वस्ता तथैव च।
सा मया राक्षसीमध्ये तर्ज्यमाना मुहुर्मुहुः ॥ ५.५९.२५ ॥
Vestida con una sola prenda y cubierta de polvo, era amenazada una y otra vez por las rākṣasī; así la vi.
5.59.26
राक्षसीभिर्विरूपाभिर्दृष्टा हि प्रमदावने।
एकवेणीधरा दीना भर्तृचिन्तापरायणा ॥ ५.५९.२६ ॥
En el jardín de placer la vi, rodeada de rākṣasī de aspecto horrible, con una sola trenza, afligida, absorta en pensamientos de su esposo.
5.59.27
अधःशय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमोदये।
रावणाद् विनिवृत्तार्था मर्तव्यकृतनिश्चया ॥ ५.५९.२७ ॥
Yaciendo en el suelo, con el cuerpo pálido, como una planta de loto al surgir la escarcha; apartada de Rāvaṇa en todo propósito, resuelta a morir.
5.59.28
कथंचिन्मृगशावाक्षी विश्वासमुपपादिता।
ततः सम्भाषिता चैव सर्वमर्थं प्रकाशिता ॥ ५.५९.२८ ॥
De algún modo gané la confianza de la de ojos de cervatillo; luego hablé con ella y le revelé todo el asunto.
5.59.29
रामसुग्रीवसख्यं च श्रुत्वा प्रीतिमुपागता।
नियतः समुदाचारो भक्तिर्भर्तरि चोत्तमा ॥ ५.५९.२९ ॥
Al oír de la amistad de Rāma y Sugrīva se alegró; su conducta era disciplinada, y su devoción por su esposo era suprema.
5.59.30
यन्न हन्ति दशग्रीवं स महात्मा दशाननः।
निमित्तमात्रं रामस्तु वधे तस्य भविष्यति ॥ ५.५९.३० ॥
Aquel de gran alma no mata ahora al de diez cuellos y diez rostros, Rāvaṇa; pues Rāma será solo el instrumento en su muerte.
5.59.31
सा प्रकृत्यैव तन्वङ्गी तद्वियोगाच्च कर्शिता।
प्रतिपत्पाठशीलस्य विद्येव तनुतां गता ॥ ५.५९.३१ ॥
Por naturaleza es de miembros delgados, y la separación de Rāma la ha consumido aún más, como el saber se debilita en quien practica la recitación de la lección del primer día.
5.59.32
एवमास्ते महाभागा सीता शोकपरायणा।
यदत्र प्रतिकर्तव्यं तत् सर्वमुपकल्प्यताम् ॥ ५.५९.३२ ॥
Así permanece la muy afortunada Sītā, entregada por completo al dolor. Que se prepare todo lo que deba hacerse aquí.