Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.59.1
एतदाख्याय तत् सर्वं हनूमान् मारुतात्मजः।
भूयः समुपचक्राम वचनं वक्तुमुत्तरम् ॥ ५.५९.१ ॥
Nachdem Hanumān, der Sohn des Windgottes, dies alles berichtet hatte, begann er erneut, eine Antwort zu sprechen.
5.59.2
सफलो राघवोद्योगः सुग्रीवस्य च सम्भ्रमः।
शीलमासाद्य सीताया मम च प्रीणितं मनः ॥ ५.५९.२ ॥
Das Bemühen Rāghavas und der Eifer Sugrīvas sind erfolgreich gewesen; und als ich Sītās Charakter erkannte, erfreute sich mein Geist.
5.59.3
आर्यायाः सदृशं शीलं सीतायाः प्लवगर्षभाः।
तपसा धारयेल्लोकान् क्रुद्धा वा निर्दहेदपि ॥ ५.५९.३ ॥
O Beste der Affen! Der Charakter der edlen Sītā entspricht ihr: Durch ihre Askese könnte sie die Welten tragen, und wenn sie zürnte, könnte sie sie sogar verbrennen.
5.59.4
सर्वथातिप्रकृष्टोऽसौ रावणो राक्षसेश्वरः।
यस्य तां स्पृशतो गात्रं तपसा न विनाशितम् ॥ ५.५९.४ ॥
Jener Rāvaṇa, Herr der Rākṣasas, ist in jeder Hinsicht überaus niederträchtig, denn obwohl er ihren Körper berührte, wurde er durch ihre Askese nicht vernichtet.
5.59.5
न तदग्निशिखा कुर्यात् संस्पृष्टा पाणिना सती।
जनकस्य सुता कुर्याद् यत् क्रोधकलुषीकृता ॥ ५.५९.५ ॥
Die keusche Tochter Janakas, von einer Hand berührt, würde nicht wie eine Feuerzunge sein; doch wenn sie vom Zorn getrübt wird, kann sie tun, was die Flamme nicht vermag.
5.59.6
जाम्बवत्प्रमुखान् सर्वाननुज्ञाप्य महाकपीन्।
अस्मिन् नेवंगते कार्ये भवतां च निवेदिते।
न्याय्यं स्म सह वैदेह्या द्रष्टुं तौ पार्थिवात्मजौ ॥ ५.५९.६ ॥
Nachdem wir von allen großen Affen unter Führung Jāmbavāns Abschied genommen und euch berichtet haben, dass die Aufgabe so vollbracht ist, ist es in der Tat angemessen, dass jene beiden Prinzen Vaidehī sehen.
5.59.7
अहमेकोऽपि पर्याप्तः सराक्षसगणां पुरीम्।
तां लङ्कां तरसा हन्तुं रावणं च महाबलम् ॥ ५.५९.७ ॥
Ich allein genüge, um rasch jene Stadt Laṅkā mit ihren Scharen von Rākṣasas und den gewaltigen Rāvaṇa zu vernichten.
5.59.8
किं पुनः सहितो वीरैर्बलवद्भिः कृतात्मभिः।
कृतास्त्रैः प्लवगैः शक्तैर्भवद्भिर्विजयैषिभिः ॥ ५.५९.८ ॥
Was braucht es da noch Worte, wenn Helden wie ihr – stark, selbstbeherrscht, im Waffenhandwerk erfahren, fähig und nach Sieg strebend – mit mir unter den Affen seid?
5.59.9
अहं तु रावणं युद्धे ससैन्यं सपुरःसरम्।
सहपुत्रं वधिष्यामि सहोदरयुतं युधि ॥ ५.५९.९ ॥
Ich aber werde Rāvaṇa im Kampf töten, samt seinem Heer, seiner Vorhut, seinem Sohn und seinen Brüdern.
5.59.10
ब्राह्ममस्त्रं च रौद्रं च वायव्यं वारुणं तथा।
यदि शक्रजितोऽस्त्राणि दुर्निरीक्ष्याणि संयुगे।
तान्यहं निहनिष्यामि विधमिष्यामि राक्षसान् ॥ ५.५९.१० ॥
Selbst die Waffen Indrajits — die Brahma-, Rudra-, Wind- und Varuṇa-Waffe sowie seine im Kampf kaum anzusehenden Geschosse — werde ich vernichten und die Rākṣasas zerstreuen.
5.59.11
भवतामभ्यनुज्ञातो विक्रमो मे रुणद्धि तम्।
मयातुला विसृष्टा हि शैलवृष्टिर्निरन्तरा ॥ ५.५९.११ ॥
Mit eurer Erlaubnis wird meine Tapferkeit ihn aufhalten; und der unvergleichliche, nie endende Steinregen, den ich entfessle, wird ihn ebenfalls aufhalten.
5.59.12
देवानपि रणे हन्यात् किं पुनस्तान् निशाचरान्।
भवतामननुज्ञातो विक्रमो मे रुणद्धि माम् ॥ ५.५९.१२ ॥
Meine Tapferkeit könnte im Kampf sogar Götter erschlagen, um wie viel mehr jene Nachtwandler! Doch ohne eure Erlaubnis wird mich eben diese meine Tapferkeit zurückhalten.
5.59.13
सागरोऽप्यतियाद् वेलां मन्दरः प्रचलेदपि।
न जाम्बवन्तं समरे कम्पयेदरिवाहिनी ॥ ५.५९.१३ ॥
Selbst wenn das Meer sein Ufer überschritte und der Berg Mandara sich bewegte, könnte das feindliche Heer Jāmbavān im Kampf nicht erschüttern.
5.59.14
सर्वराक्षससङ्घानां राक्षसा ये च पूर्वजाः।
अलमेकोऽपि नाशाय वीरो वालिसुतः कपिः ॥ ५.५९.१४ ॥
Schon einer allein genügt, um alle Heerscharen der Rākṣasas und ihre Vorfahren zu vernichten — jener heldenhafte Affe, Sohn Vālis.
5.59.15
प्लवगस्योरुवेगेन नीलस्य च महात्मनः।
मन्दरोऽप्यवशीर्येत किं पुनर्युधि राक्षसाः ॥ ५.५९.१५ ॥
Selbst der Mandara würde durch die gewaltige Geschwindigkeit des springenden Affen und des hochgesinnten Nīla zerbrechen — wie viel mehr dann die Rākṣasas im Kampf!
5.59.16
सदेवासुरयक्षेषु गन्धर्वोरगपक्षिषु।
मैन्दस्य प्रतियोद्धारं शंसत द्विविदस्य वा ॥ ५.५९.१६ ॥
Unter Göttern, Asuras, Yakṣas, Gandharvas, Schlangen und Vögeln — nennt einen Gegner für Maindа oder Dvivida!
5.59.17
अश्विपुत्रौ महावेगावेतौ प्लवगसत्तमौ।
एतयोः प्रतियोद्धारं न पश्यामि रणाजिरे ॥ ५.५९.१७ ॥
Diese beiden, Söhne der Aśvins, von großer Geschwindigkeit, die besten der Springer — ich sehe keinen Gegner für sie auf dem Schlachtfeld.
5.59.18
मयैव निहता लङ्का दग्धा भस्मीकृता पुरी।
राजमार्गेषु सर्वेषु नाम विश्रावितं मया ॥ ५.५९.१८ ॥
Von mir allein wurde Laṅkā niedergeschlagen, die Stadt verbrannt und zu Asche gemacht; und auf allen Königsstraßen wurde mein Name verkündet.
5.59.19
जयत्यतिबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः ॥ ५.५९.१९ ॥
Sieg dem überaus mächtigen Rāma und dem großmächtigen Lakṣmaṇa! Sieg dem König Sugrīva, beschützt vom Rāghava!
5.59.20
अहं कोसलराजस्य दासः पवनसम्भवः।
हनूमानिति सर्वत्र नाम विश्रावितं मया ॥ ५.५९.२० ॥
Ich bin der Diener des Königs von Kosala, Hanumān, Sohn des Windes. Überall habe ich meinen Namen bekannt gemacht.
5.59.21
अशोकवनिकामध्ये रावणस्य दुरात्मनः।
अधस्ताच्छिंशपामूले साध्वी करुणमास्थिता ॥ ५.५९.२१ ॥
Mitten im Aśoka-Hain des bösen Rāvaṇa, unter einem Śiṃśapā-Baum an dessen Wurzel, saß die tugendhafte Frau in Kummer.
5.59.22
राक्षसीभिः परिवृता शोकसंतापकर्शिता।
मेघरेखापरिवृता चन्द्ररेखेव निष्प्रभा ॥ ५.५९.२२ ॥
Von Rākṣasa-Frauen umringt, von Kummer und Qual abgezehrt, war sie glanzlos wie die Mondsichel, von einer Wolkenreihe umhüllt.
5.59.23
अचिन्तयन्ती वैदेही रावणं बलदर्पितम्।
पतिव्रता च सुश्रोणी अवष्टब्धा च जानकी ॥ ५.५९.२३ ॥
Vaidehī dachte nicht an Rāvaṇa, der in seiner Macht stolz war. Die keusche Jānakī, ihrem Gatten treu, schönhüftig und standhaft, schenkte ihm keine Beachtung.
5.59.24
अनुरक्ता हि वैदेही रामे सर्वात्मना शुभा।
अनन्यचित्ता रामेण पौलोमीव पुरन्दरे ॥ ५.५९.२४ ॥
Wahrlich, Vaidehī, die Glückverheißende, war Rāma mit ihrem ganzen Wesen zugetan; ihr Geist, keinem anderen hingegeben, war auf Rāma gerichtet, wie der Paulomīs auf Purandara.
5.59.25
तदेकवासःसंवीता रजोध्वस्ता तथैव च।
सा मया राक्षसीमध्ये तर्ज्यमाना मुहुर्मुहुः ॥ ५.५९.२५ ॥
In ein einziges Gewand gehüllt und mit Staub bedeckt, wurde sie unter den Rākṣasī immer wieder bedroht – so sah ich sie.
5.59.26
राक्षसीभिर्विरूपाभिर्दृष्टा हि प्रमदावने।
एकवेणीधरा दीना भर्तृचिन्तापरायणा ॥ ५.५९.२६ ॥
Im Lustgarten sah ich sie, umgeben von abscheulichen Rākṣasī, mit einem einzigen Zopf, elend, in Gedanken an ihren Gatten versunken.
5.59.27
अधःशय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमोदये।
रावणाद् विनिवृत्तार्था मर्तव्यकृतनिश्चया ॥ ५.५९.२७ ॥
Auf dem Boden liegend, der Leib bleich, wie eine Lotuspflanze beim Aufgang des Frostes; von Rāvaṇa in allen Zielen abgewandt, entschlossen zu sterben.
5.59.28
कथंचिन्मृगशावाक्षी विश्वासमुपपादिता।
ततः सम्भाषिता चैव सर्वमर्थं प्रकाशिता ॥ ५.५९.२८ ॥
Irgendwie gewann ich das Vertrauen der Rehäugigen; dann sprach ich mit ihr und machte die ganze Angelegenheit kund.
5.59.29
रामसुग्रीवसख्यं च श्रुत्वा प्रीतिमुपागता।
नियतः समुदाचारो भक्तिर्भर्तरि चोत्तमा ॥ ५.५९.२९ ॥
Als sie von der Freundschaft zwischen Rāma und Sugrīva hörte, freute sie sich; ihr Verhalten war beherrscht, und ihre Hingabe an ihren Gatten war vollkommen.
5.59.30
यन्न हन्ति दशग्रीवं स महात्मा दशाननः।
निमित्तमात्रं रामस्तु वधे तस्य भविष्यति ॥ ५.५९.३० ॥
Jener Großgesinnte tötet den zehnköpfigen Rāvaṇa jetzt nicht, denn Rāma wird bei seinem Tod nur das Werkzeug sein.
5.59.31
सा प्रकृत्यैव तन्वङ्गी तद्वियोगाच्च कर्शिता।
प्रतिपत्पाठशीलस्य विद्येव तनुतां गता ॥ ५.५९.३१ ॥
Von Natur aus zart an Gliedern, ist sie durch die Trennung von ihm noch hagerer geworden, wie das Wissen dessen verblasst, der die Lektion des ersten Tages übt.
5.59.32
एवमास्ते महाभागा सीता शोकपरायणा।
यदत्र प्रतिकर्तव्यं तत् सर्वमुपकल्प्यताम् ॥ ५.५९.३२ ॥
So verharrt die hochgesegnete Sītā, ganz dem Kummer hingegeben. Es werde alles vorbereitet, was hier zu tun ist.