رامايانا فالميكي · السارغا 5.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.62.1
तानुवाच हरिश्रेष्ठो हनूमान् वानरर्षभः।
अव्यग्रमनसो यूयं मधु सेवत वानराः ॥ ५.६२.१ ॥
قال لهم هانومان، أفضل القرود، ثور القرود: أيها القرود، تمتعوا بالعسل وأنتم مطمئنو القلوب.
5.62.2
अहमावर्जयिष्यामि युष्माकं परिपन्थिनः।
श्रुत्वा हनूमतो वाक्यं हरीणां प्रवरोऽङ्गदः ॥ ५.६२.२ ॥
سأرد عنكم معارضيكم. وعندما سمع أنغدا، أفضل القرود، كلام هانومان...
5.62.3
प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा पिबन्तु हरयो मधु।
अवश्यं कृतकार्यस्य वाक्यं हनुमतो मया ॥ ५.६२.३ ॥
أجاب بقلب مسرور: ليشرب القرود العسل. سأطيع بالتأكيد قول هانومان، الذي أتم مهمته.
5.62.4
अकार्यमपि कर्तव्यं किमङ्गं पुनरीदृशम्।
अङ्गदस्य मुखाच्छ्रुत्वा वचनं वानरर्षभाः ॥ ५.६२.४ ॥
ما لا ينبغي فعله يجب فعله أحيانا، فكيف بمثل هذا الأمر؟ ولما سمع القرود أفضلهم كلام أنغدا...
5.62.5
साधु साध्विति संहृष्टा वानराः प्रत्यपूजयन्।
पूजयित्वाङ्गदं सर्वे वानरा वानरर्षभम् ॥ ५.६२.५ ॥
"أحسنت، أحسنت!" صاح القرود المسرورون وأكرموه. وبعد أن أكرموا أنغدا أكرم جميع القرود ثور القرود...
5.62.6
जग्मुर्मधुवनं यत्र नदीवेग इव द्रुमम्।
ते प्रविष्टा मधुवनं पालानाक्रम्य शक्तितः ॥ ५.६२.६ ॥
ذهبوا إلى بستان مادهوفانا كما يندفع تيار النهر نحو الشجرة. وبعد أن قهروا الحراس بقوتهم، دخلوا بستان مادهوفانا.
5.62.7
अतिसर्गाच्च पटवो दृष्ट्वा श्रुत्वा च मैथिलीम्।
पपुः सर्वे मधु तदा रसवत् फलमाददुः ॥ ५.६२.७ ॥
فالقردة الماهرة، إذ تحررت من كل قيد، ورأت الماهيثيلي وسمعت كلامها، شربت كلها العسل حينئذ، وأخذت الثمار الشهية.
5.62.8
उत्पत्य च ततः सर्वे वनपालान् समागतान्।
ते ताडयन्तः शतशः सक्ता मधुवने तदा ॥ ५.६२.८ ॥
ثم وثب الجميع، يضربون حراس الغابة الذين تجمعوا مئات المرات، وكانوا حينئذ منهمكين في ماذهوفانا.
5.62.9
मधूनि द्रोणमात्राणि बाहुभिः परिगृह्य ते।
पिबन्ति कपयः केचित् सङ्घशस्तत्र हृष्टवत् ॥ ५.६२.९ ॥
يحتضنون العسل بالمقادير الدرونية بأذرعهم، وبعض القردة يشربونه هناك جماعات فرحين.
5.62.10
घ्नन्ति स्म सहिताः सर्वे भक्षयन्ति तथापरे।
केचित् पीत्वापविध्यन्ति मधूनि मधुपिङ्गलाः ॥ ५.६२.१० ॥
يضربون جميعًا معًا، وآخرون يأكلون، وبعضهم بعد أن يشرب العسل يلقيه، مصفرون من العسل.
5.62.11
मधूच्छिष्टेन केचिच्च जघ्नुरन्योन्यमुत्कटाः।
अपरे वृक्षमूलेषु शाखा गृह्य व्यवस्थिताः ॥ ५.६२.११ ॥
بعض الشرسين يضرب بعضهم بعضًا ببقايا العسل، وآخرون يقفون عند جذور الأشجار، ممسكين بالأغصان.
5.62.12
अत्यर्थं च मदग्लानाः पर्णान्यास्तीर्य शेरते।
उन्मत्तवेगाः प्लवगा मधुमत्ताश्च हृष्टवत् ॥ ५.६२.१२ ॥
منهكون للغاية من السُّكر، يفرشون الأوراق ويضطجعون؛ القافزون ذوو السرعة الجنونية، مخمورون بالعسل، فرحون.
5.62.13
क्षिपन्त्यपि तथान्योन्यं स्खलन्ति च तथापरे।
केचित् क्ष्वेडान् प्रकुर्वन्ति केचित् कूजन्ति हृष्टवत् ॥ ५.६२.१३ ॥
يرمي بعضهم بعضًا، ويتعثر آخرون. يطلق بعضهم زئيرًا، ويصيح آخرون فرحًا.
5.62.14
हरयो मधुना मत्ताः केचित् सुप्ता महीतले।
धृष्टाः केचिद्धसन्त्यन्ये केचित् कुर्वन्ति चेतरत् ॥ ५.६२.१४ ॥
بعض القرود، المخمورة بالعسل، نائمة على الأرض؛ وبعض الجريئين يضحكون، وآخرون يفعلون أشياء أخرى.
5.62.15
कृत्वा केचिद् वदन्त्यन्ये केचिद् बुध्यन्ति चेतरत्।
येऽप्यत्र मधुपालाः स्युः प्रेष्या दधिमुखस्य तु ॥ ५.६२.१५ ॥
بعضهم يتكلم بعد أن يفعل شيئًا، وآخرون يستيقظون ويفعلون شيئًا آخر. وحراس بستان مادhu هنا كانوا خدم دادhimukha.
5.62.16
तेऽपि तैर्वानरैर्भीमैः प्रतिषिद्धा दिशो गताः।
जानुभिश्च प्रघृष्टाश्च देवमार्गं च दर्शिताः ॥ ५.६२.१६ ॥
وهم أيضًا، وقد صدتهم تلك القرود الشرسة، فروا في كل الاتجاهات، وقد جُرحت ركبهم، وأُريهم طريق الآلهة.
5.62.17
अब्रुवन् परमोद्विग्ना गत्वा दधिमुखं वचः।
हनूमता दत्तवरैर्हतं मधुवनं बलात्।
वयं च जानुभिर्घृष्टा देवमार्गं च दर्शिताः ॥ ५.६२.१७ ॥
ذهبوا مرتبكين إلى دادhimukha وقالوا: "هانومان، الذي مُنح الأوسمة، دمّر بستان مادhu بالقوة. لقد جُرحت ركبنا وأُريْنا طريق الآلهة."
5.62.18
तदा दधिमुखः क्रुद्धो वनपस्तत्र वानरः।
हतं मधुवनं श्रुत्वा सान्त्वयामास तान् हरीन् ॥ ५.६२.१८ ॥
فغضب دادhimukha، القرد حارس البستان هناك؛ ولما سمع أن بستان مادhu قد دُمِّر، طمأن أولئك القرود.
5.62.19
एतागच्छत गच्छामो वानरानतिदर्पितान्।
बलेनावारयिष्यामि प्रभुञ्जानान् मधूत्तमम् ॥ ५.६२.१९ ॥
هلمّوا، لنذهب؛ سأكفّ بالقوة أولئك القرود المتغطرسين الذين يتمتعون بأفضل العسل.
5.62.20
श्रुत्वा दधिमुखस्येदं वचनं वानरर्षभाः।
पुनर्वीरा मधुवनं तेनैव सहिता ययुः ॥ ५.६२.२० ॥
ولما سمع أولئك الأبطال، سادةُ القرود، كلامَ دधिموخا، عادوا فانطلقوا معه نحو مادهوفانا.
5.62.21
मध्ये चैषां दधिमुखः सुप्रगृह्य महातरुम्।
समभ्यधावन् वेगेन सर्वे ते च प्लवंगमाः ॥ ५.६२.२१ ॥
وفي وسطهم أمسك دधिموخا شجرةً عظيمةً بقوة وانقضّ بسرعة، واندفع جميع تلك القرود القافزة معه.
5.62.22
ते शिलाः पादपांश्चैव पाषाणानपि वानराः।
गृहीत्वाभ्यागमन् क्रुद्धा यत्र ते कपिकुञ्जराः ॥ ५.६२.२२ ॥
جاءت تلك القرود الغاضبة، وقد حملت الصخور والأشجار والحجارة، إلى حيث كانت تلك الفيلة بين القرود.
5.62.23
बलान्निवारयन्तश्च आसेदुर्हरयो हरीन्।
संदष्टौष्ठपुटाः क्रुद्धा भर्त्सयन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ५.६२.२३ ॥
وقد تصدّت القرود للقرود بالقوة، واقتربت منها، وهي تعضّ شفاهها غضباً، وتهدّد مرةً بعد أخرى.
5.62.24
अथ दृष्ट्वा दधिमुखं क्रुद्धं वानरपुङ्गवाः।
अभ्यधावन्त वेगेन हनुमत्प्रमुखास्तदा ॥ ५.६२.२४ ॥
عندئذٍ، لما رأت القرود الكرام دधिموخا الغاضب، انقضّت عليه بسرعة، يتقدمها هنومان.
5.62.25
सवृक्षं तं महाबाहुमापतन्तं महाबलम्।
वेगवन्तं विजग्राह बाहुभ्यां कुपितोऽङ्गदः ॥ ५.६२.२५ ॥
أمسك أنغادا الغاضب بذراعيه ذلك الذي ذو الذراعين العظيمتين والقوة الهائلة والسرعة، وهو ينقض عليه ومعه شجرة.
5.62.26
मदान्धो न कृपां चक्रे आर्यकोऽयं ममेति सः।
अथैनं निष्पिपेषाशु वेगेन वसुधातले ॥ ५.६२.२६ ॥
أعماه الكبرياء فلم يُظهر رحمة، ولم يفكر حتى: «هذا جدي». ثم بقوة سريعة ضربه على الأرض وسحقه.
5.62.27
स भग्नबाहूरुमुखो विह्वलः शोणितोक्षितः।
प्रमुमोह महावीरो मुहूर्तं कपिकुञ्जरः ॥ ५.६२.२७ ॥
ذلك البطل العظيم، فيل القرود، ذو الذراعين والفخذين والوجه المكسورة، المذهول الملطخ بالدماء، أغمي عليه لحظة.
5.62.28
स कथंचिद् विमुक्तस्तैर्वानरैर्वानरर्षभः।
उवाचैकान्तमागत्य स्वान् भृत्यान् समुपागतान् ॥ ५.६२.२८ ॥
تحرر بطريقة ما من أولئك القرود، فانسحب ثور القرود جانبًا وخاطب أتباعه الذين اقتربوا منه.
5.62.29
एतागच्छत गच्छामो भर्ता नो यत्र वानरः।
सुग्रीवो विपुलग्रीवः सह रामेण तिष्ठति ॥ ५.६२.२९ ॥
هلموا، لنذهب إلى حيث يقيم سيدنا القرد سوغريفا ذو العنق العريض مع راما.
5.62.30
सर्वं चैवाङ्गदे दोषं श्रावयिष्याम पार्थिवे।
अमर्षी वचनं श्रुत्वा घातयिष्यति वानरान् ॥ ५.६२.३० ॥
سنبلغ الملك بكل ذنب أنغادا؛ فالملك الغضوب إذا سمع هذا الكلام سيقتل القرود.
5.62.31
इष्टं मधुवनं ह्येतत् सुग्रीवस्य महात्मनः।
पितृपैतामहं दिव्यं देवैरपि दुरासदम् ॥ ५.६२.३१ ॥
هذه الغابة العسلية محبوبة لدى سوغريفا العظيم النفس. إنها غابة إلهية ورثها عن آبائه وأجداده، يصعب الوصول إليها حتى على الآلهة.
5.62.32
स वानरानिमान् सर्वान् मधुलुब्धान् गतायुषः।
घातयिष्यति दण्डेन सुग्रीवः ससुहृज्जनान् ॥ ५.६२.३२ ॥
سوغريفا سيأمر بقتل جميع هؤلاء القرود الطامعين في العسل، وقد انتهت أعمارهم، مع رفاقهم بالعقوبة.
5.62.33
वध्या ह्येते दुरात्मानो नृपाज्ञापरिपन्थिनः।
अमर्षप्रभवो रोषः सफलो मे भविष्यति ॥ ५.६२.३३ ॥
هؤلاء القرود الأشرار الذين يعارضون أمر الملك يستحقون الموت. وسيُثمر غضبي، المولود من عدم الصبر، الآن.
5.62.34
एवमुक्त्वा दधिमुखो वनपालान् महाबलः।
जगाम सहसोत्पत्य वनपालैः समन्वितः ॥ ५.६२.३४ ॥
وبعد أن قال ذلك، وثب دادهيموخا القوي فجأة وانطلق، برفقة حرّاس الغابة.
5.62.35
निमेषान्तरमात्रेण स हि प्राप्तो वनालयः।
सहस्रांशुसुतो धीमान् सुग्रीवो यत्र वानरः ॥ ५.६२.३५ ॥
في لمح البصر وصل إلى الحكيم سوغريفا، ابن الشمس ذات الألف شعاع، المقيم في الغابة، حيث كان ملك القرود.
5.62.36
रामं च लक्ष्मणं चैव दृष्ट्वा सुग्रीवमेव च।
समप्रतिष्ठां जगतीमाकाशान्निपपात ह ॥ ५.६२.३६ ॥
ولما رأى راما ولاكشمانا وسوغريفا، نزل من السماء إلى الأرض ووقف ثابت القدمين.
5.62.37
स निपत्य महावीरः सर्वैस्तैः परिवारितः।
हरिर्दधिमुखः पालैः पालानां परमेश्वरः ॥ ५.६२.३७ ॥
هبط ذلك البطل العظيم، محاطًا بهم جميعًا. وجاء القرد دادهيموخا، السيد الأعلى للحراس، مع الحراس.
5.62.38
स दीनवदनो भूत्वा कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्।
सुग्रीवस्याशु तौ मूर्ध्ना चरणौ प्रत्यपीडयत् ॥ ५.६२.३८ ॥
وهو ذو وجه كئيب، واضعًا كفيه المضمومتين على رأسه، ضغط سريعًا برأسه على قدمي سوغريفا.