Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.62.1
तानुवाच हरिश्रेष्ठो हनूमान् वानरर्षभः।
अव्यग्रमनसो यूयं मधु सेवत वानराः ॥ ५.६२.१ ॥
Hanumān, der Beste unter den Affen, der Stier unter den Affen, sprach zu ihnen: Affen, mit unbekümmertem Geist genießt den Honig.
5.62.2
अहमावर्जयिष्यामि युष्माकं परिपन्थिनः।
श्रुत्वा हनूमतो वाक्यं हरीणां प्रवरोऽङ्गदः ॥ ५.६२.२ ॥
Ich werde eure Widersacher zurückdrängen. Als Aṅgada, der Vorderste unter den Affen, die Worte Hanumāns gehört hatte...
5.62.3
प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा पिबन्तु हरयो मधु।
अवश्यं कृतकार्यस्य वाक्यं हनुमतो मया ॥ ५.६२.३ ॥
Mit frohem Sinn antwortete er: Die Affen sollen den Honig trinken. Gewiss werde ich den Worten Hanumāns folgen, der seine Aufgabe vollbracht hat.
5.62.4
अकार्यमपि कर्तव्यं किमङ्गं पुनरीदृशम्।
अङ्गदस्य मुखाच्छ्रुत्वा वचनं वानरर्षभाः ॥ ५.६२.४ ॥
Auch was nicht getan werden sollte, muss getan werden, um wieviel mehr dies! Als die Stiere unter den Affen die Worte aus Aṅgadas Mund gehört hatten...
5.62.5
साधु साध्विति संहृष्टा वानराः प्रत्यपूजयन्।
पूजयित्वाङ्गदं सर्वे वानरा वानरर्षभम् ॥ ५.६२.५ ॥
„Gut, gut!“, riefen die erfreuten Affen und ehrten ihn. Nachdem sie Aṅgada geehrt hatten, ehrten alle Affen den Stier unter den Affen...
5.62.6
जग्मुर्मधुवनं यत्र नदीवेग इव द्रुमम्।
ते प्रविष्टा मधुवनं पालानाक्रम्य शक्तितः ॥ ५.६२.६ ॥
Sie gingen zum Hain Madhuvana, wie die Strömung eines Flusses auf einen Baum zustürzt. Die Wächter mit ihrer Kraft überwältigend, betraten sie den Madhuvana-Hain.
5.62.7
अतिसर्गाच्च पटवो दृष्ट्वा श्रुत्वा च मैथिलीम्।
पपुः सर्वे मधु तदा रसवत् फलमाददुः ॥ ५.६२.७ ॥
Aus ungezügelter Freiheit tranken die geschickten Affen, nachdem sie Maithilī gesehen und ihre Worte gehört hatten, da alle den Honig und nahmen die saftigen Früchte.
5.62.8
उत्पत्य च ततः सर्वे वनपालान् समागतान्।
ते ताडयन्तः शतशः सक्ता मधुवने तदा ॥ ५.६२.८ ॥
Dann sprangen alle auf, schlugen die zusammengekommenen Waldhüter hundertfach und waren damals im Madhuvana vertieft.
5.62.9
मधूनि द्रोणमात्राणि बाहुभिः परिगृह्य ते।
पिबन्ति कपयः केचित् सङ्घशस्तत्र हृष्टवत् ॥ ५.६२.९ ॥
Den Honig in Droṇa-Mengen mit den Armen umfassend, trinken ihn dort einige Affen in Scharen voller Freude.
5.62.10
घ्नन्ति स्म सहिताः सर्वे भक्षयन्ति तथापरे।
केचित् पीत्वापविध्यन्ति मधूनि मधुपिङ्गलाः ॥ ५.६२.१० ॥
Alle zusammen schlagen, andere essen, und einige, nachdem sie den Honig getrunken haben, werfen ihn weg, honiggelb.
5.62.11
मधूच्छिष्टेन केचिच्च जघ्नुरन्योन्यमुत्कटाः।
अपरे वृक्षमूलेषु शाखा गृह्य व्यवस्थिताः ॥ ५.६२.११ ॥
Einige wilde schlagen einander mit den Honigresten, während andere an den Wurzeln der Bäume stehen und Zweige halten.
5.62.12
अत्यर्थं च मदग्लानाः पर्णान्यास्तीर्य शेरते।
उन्मत्तवेगाः प्लवगा मधुमत्ताश्च हृष्टवत् ॥ ५.६२.१२ ॥
Übermäßig vom Rausch erschöpft, breiten sie Blätter aus und legen sich hin; die Springer von rasender Geschwindigkeit, vom Honig betrunken, fröhlich.
5.62.13
क्षिपन्त्यपि तथान्योन्यं स्खलन्ति च तथापरे।
केचित् क्ष्वेडान् प्रकुर्वन्ति केचित् कूजन्ति हृष्टवत् ॥ ५.६२.१३ ॥
Manche werfen einander Dinge zu, andere stolpern und fallen. Manche stoßen Brüllen aus, andere rufen vor Freude.
5.62.14
हरयो मधुना मत्ताः केचित् सुप्ता महीतले।
धृष्टाः केचिद्धसन्त्यन्ये केचित् कुर्वन्ति चेतरत् ॥ ५.६२.१४ ॥
Einige Affen, vom Honigwein berauscht, schlafen auf dem Boden; einige Dreiste lachen, und andere tun anderes.
5.62.15
कृत्वा केचिद् वदन्त्यन्ये केचिद् बुध्यन्ति चेतरत्।
येऽप्यत्र मधुपालाः स्युः प्रेष्या दधिमुखस्य तु ॥ ५.६२.१५ ॥
Nachdem sie etwas getan haben, sprechen einige; andere wachen auf und tun etwas anderes. Hier waren die Wächter des Madhu-Hains Diener Dadhimukhas.
5.62.16
तेऽपि तैर्वानरैर्भीमैः प्रतिषिद्धा दिशो गताः।
जानुभिश्च प्रघृष्टाश्च देवमार्गं च दर्शिताः ॥ ५.६२.१६ ॥
Auch sie flohen, von jenen wilden Affen zurückgetrieben, in alle Richtungen, mit aufgeschürften Knien und dem Weg der Götter gezeigt.
5.62.17
अब्रुवन् परमोद्विग्ना गत्वा दधिमुखं वचः।
हनूमता दत्तवरैर्हतं मधुवनं बलात्।
वयं च जानुभिर्घृष्टा देवमार्गं च दर्शिताः ॥ ५.६२.१७ ॥
Tief erregt gingen sie zu Dadhimukha und sprachen: „Hanumān, dem Gunst gewährt wurde, hat den Madhu-Hain mit Gewalt zerstört. Wir wurden auf den Knien geschunden und der Weg der Götter wurde uns gewiesen."
5.62.18
तदा दधिमुखः क्रुद्धो वनपस्तत्र वानरः।
हतं मधुवनं श्रुत्वा सान्त्वयामास तान् हरीन् ॥ ५.६२.१८ ॥
Da wurde Dadhimukha, der Affe, der den Hain hütete, zornig; als er hörte, dass der Madhu-Hain zerstört worden war, tröstete er jene Affen.
5.62.19
एतागच्छत गच्छामो वानरानतिदर्पितान्।
बलेनावारयिष्यामि प्रभुञ्जानान् मधूत्तमम् ॥ ५.६२.१९ ॥
Kommt, lasst uns gehen; jene allzu übermütigen Vānaras, die den feinsten Honig genießen, werde ich mit Gewalt aufhalten.
5.62.20
श्रुत्वा दधिमुखस्येदं वचनं वानरर्षभाः।
पुनर्वीरा मधुवनं तेनैव सहिता ययुः ॥ ५.६२.२० ॥
Als sie diese Worte Dadhimukhas hörten, brachen jene heldenhaften Besten der Vānaras wieder zusammen mit ihm zum Madhuvana auf.
5.62.21
मध्ये चैषां दधिमुखः सुप्रगृह्य महातरुम्।
समभ्यधावन् वेगेन सर्वे ते च प्लवंगमाः ॥ ५.६२.२१ ॥
Mitten unter ihnen ergriff Dadhimukha fest einen großen Baum und stürmte mit Wucht vorwärts; und alle diese springenden Vānaras stürmten ebenfalls herbei.
5.62.22
ते शिलाः पादपांश्चैव पाषाणानपि वानराः।
गृहीत्वाभ्यागमन् क्रुद्धा यत्र ते कपिकुञ्जराः ॥ ५.६२.२२ ॥
Jene zornigen Vānaras, die Felsen, Bäume und Steine mitnahmen, kamen an den Ort, wo jene Elefanten unter den Affen waren.
5.62.23
बलान्निवारयन्तश्च आसेदुर्हरयो हरीन्।
संदष्टौष्ठपुटाः क्रुद्धा भर्त्सयन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ५.६२.२३ ॥
Mit Gewalt einander zurückhaltend, kamen die Affen zu den Affen, in Zorn die Lippen zusammenbeißend und immer wieder drohend.
5.62.24
अथ दृष्ट्वा दधिमुखं क्रुद्धं वानरपुङ्गवाः।
अभ्यधावन्त वेगेन हनुमत्प्रमुखास्तदा ॥ ५.६२.२४ ॥
Als sie den zornigen Dadhimukha sahen, stürzten sich die besten Affen, angeführt von Hanumān, mit Wucht auf ihn.
5.62.25
सवृक्षं तं महाबाहुमापतन्तं महाबलम्।
वेगवन्तं विजग्राह बाहुभ्यां कुपितोऽङ्गदः ॥ ५.६२.२५ ॥
Aṅgada, voller Zorn, packte mit beiden Armen den großarmigen, gewaltigen, schnellen Gegner, der mit einem Baum heranstürmte.
5.62.26
मदान्धो न कृपां चक्रे आर्यकोऽयं ममेति सः।
अथैनं निष्पिपेषाशु वेगेन वसुधातले ॥ ५.६२.२६ ॥
Vom Hochmut geblendet, zeigte er kein Mitleid und dachte nicht einmal: „Das ist mein Großvater.“ Dann schleuderte er ihn mit Wucht zu Boden und zermalmte ihn.
5.62.27
स भग्नबाहूरुमुखो विह्वलः शोणितोक्षितः।
प्रमुमोह महावीरो मुहूर्तं कपिकुञ्जरः ॥ ५.६२.२७ ॥
Der große Held, der Elefant unter den Affen, mit gebrochenen Armen, Oberschenkeln und Gesicht, verwirrt und von Blut übergossen, verlor für einen Augenblick das Bewusstsein.
5.62.28
स कथंचिद् विमुक्तस्तैर्वानरैर्वानरर्षभः।
उवाचैकान्तमागत्य स्वान् भृत्यान् समुपागतान् ॥ ५.६२.२८ ॥
Irgendwie von jenen Affen befreit, zog sich der Stier unter den Affen beiseite zurück und sprach zu seinen Dienern, die herangekommen waren.
5.62.29
एतागच्छत गच्छामो भर्ता नो यत्र वानरः।
सुग्रीवो विपुलग्रीवः सह रामेण तिष्ठति ॥ ५.६२.२९ ॥
Kommt, lasst uns dorthin gehen, wo unser Herr, der Affe Sugrīva mit dem breiten Hals, mit Rāma weilt.
5.62.30
सर्वं चैवाङ्गदे दोषं श्रावयिष्याम पार्थिवे।
अमर्षी वचनं श्रुत्वा घातयिष्यति वानरान् ॥ ५.६२.३० ॥
Wir werden dem König alle Schuld Aṅgadas melden; der zornige König wird, wenn er diese Worte hört, die Affen töten lassen.
5.62.31
इष्टं मधुवनं ह्येतत् सुग्रीवस्य महात्मनः।
पितृपैतामहं दिव्यं देवैरपि दुरासदम् ॥ ५.६२.३१ ॥
Dieser Madhuvana ist dem großherzigen Sugrīva teuer. Es ist ein göttlicher Hain, von seinen Vätern und Großvätern überliefert, den selbst die Götter kaum betreten können.
5.62.32
स वानरानिमान् सर्वान् मधुलुब्धान् गतायुषः।
घातयिष्यति दण्डेन सुग्रीवः ससुहृज्जनान् ॥ ५.६२.३२ ॥
Sugrīva wird alle diese honiggierigen Affen, deren Leben verwirkt ist, samt ihren Gefährten durch Strafe töten lassen.
5.62.33
वध्या ह्येते दुरात्मानो नृपाज्ञापरिपन्थिनः।
अमर्षप्रभवो रोषः सफलो मे भविष्यति ॥ ५.६२.३३ ॥
Diese bösen Affen, die sich dem Befehl des Königs widersetzen, verdienen den Tod. Mein aus Unduldsamkeit entstandener Zorn wird nun Früchte tragen.
5.62.34
एवमुक्त्वा दधिमुखो वनपालान् महाबलः।
जगाम सहसोत्पत्य वनपालैः समन्वितः ॥ ५.६२.३४ ॥
So gesprochen, sprang der gewaltige Dadhimukha plötzlich empor und zog davon, begleitet von den Waldhütern.
5.62.35
निमेषान्तरमात्रेण स हि प्राप्तो वनालयः।
सहस्रांशुसुतो धीमान् सुग्रीवो यत्र वानरः ॥ ५.६२.३५ ॥
In einem Augenblick erreichte er den weisen Sugrīva, Sohn der Sonne mit den tausend Strahlen, der im Walde wohnt, dort wo der Affenfürst war.
5.62.36
रामं च लक्ष्मणं चैव दृष्ट्वा सुग्रीवमेव च।
समप्रतिष्ठां जगतीमाकाशान्निपपात ह ॥ ५.६२.३६ ॥
Als er Rāma, Lakṣmaṇa und Sugrīva erblickte, stieg er vom Himmel zur Erde hinab und stand fest auf seinen Füßen.
5.62.37
स निपत्य महावीरः सर्वैस्तैः परिवारितः।
हरिर्दधिमुखः पालैः पालानां परमेश्वरः ॥ ५.६२.३७ ॥
Jener große Held stieg herab, von allen umringt. Der Affe Dadhimukha, der höchste Herr der Wächter, kam mit den Wächtern.
5.62.38
स दीनवदनो भूत्वा कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्।
सुग्रीवस्याशु तौ मूर्ध्ना चरणौ प्रत्यपीडयत् ॥ ५.६२.३८ ॥
Mit gesenktem Antlitz, die gefalteten Hände auf dem Haupt, drückte er schnell mit seinem Kopf Sugrīvas beide Füße.