வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.62.1
तानुवाच हरिश्रेष्ठो हनूमान् वानरर्षभः।
अव्यग्रमनसो यूयं मधु सेवत वानराः ॥ ५.६२.१ ॥
வானரர்களில் சிறந்தவனான அனுமான், வானரர்களில் காளையைப் போன்றவன், அவர்களிடம் கூறினான்: வானரர்களே, கவலையற்ற மனதுடன் நீங்கள் தேனை அருந்துங்கள்.
5.62.2
अहमावर्जयिष्यामि युष्माकं परिपन्थिनः।
श्रुत्वा हनूमतो वाक्यं हरीणां प्रवरोऽङ्गदः ॥ ५.६२.२ ॥
உங்கள் எதிரிகளை நான் திருப்பி அனுப்புவேன். அனுமனின் சொல்லைக் கேட்ட வானரர்களில் சிறந்த அங்கதன்...
5.62.3
प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा पिबन्तु हरयो मधु।
अवश्यं कृतकार्यस्य वाक्यं हनुमतो मया ॥ ५.६२.३ ॥
மகிழ்ந்த மனதுடன் பதில் கூறினான்: வானரர்கள் தேனை அருந்தட்டும். செயலை நிறைவேற்றிய அனுமனின் சொல்லை நான் நிச்சயம் ஏற்கிறேன்.
5.62.4
अकार्यमपि कर्तव्यं किमङ्गं पुनरीदृशम्।
अङ्गदस्य मुखाच्छ्रुत्वा वचनं वानरर्षभाः ॥ ५.६२.४ ॥
செய்யத்தகாததும் செய்யப்பட வேண்டும் என்றால், இத்தகைய செயலைப் பற்றி சொல்லவும் வேண்டுமோ? அங்கதனின் வாயிலிருந்து வார்த்தையைக் கேட்டு, வானரர்களில் காளைகள்...
5.62.5
साधु साध्विति संहृष्टा वानराः प्रत्यपूजयन्।
पूजयित्वाङ्गदं सर्वे वानरा वानरर्षभम् ॥ ५.६२.५ ॥
"சாது, சாது!" என்று மகிழ்ந்த வானரர்கள் அவனை வாழ்த்தினர். அங்கதனை வணங்கிய பின் அனைத்து வானரர்களும் வானர சிறந்தவனை...
5.62.6
जग्मुर्मधुवनं यत्र नदीवेग इव द्रुमम्।
ते प्रविष्टा मधुवनं पालानाक्रम्य शक्तितः ॥ ५.६२.६ ॥
ஆற்றின் வேகம் மரத்தை நோக்குவது போல், அவர்கள் மதுவனத்திற்குச் சென்றனர். காவலர்களை தங்கள் வலிமையால் அடக்கி அவர்கள் மதுவனத்தில் நுழைந்தனர்.
5.62.7
अतिसर्गाच्च पटवो दृष्ट्वा श्रुत्वा च मैथिलीम्।
पपुः सर्वे मधु तदा रसवत् फलमाददुः ॥ ५.६२.७ ॥
கட்டற்ற சுதந்திரத்தால், திறமையான அவ்வானரர்கள் மைதிலியைக் கண்டு அவரது குரலைக் கேட்டு, அப்போது அனைவரும் தேன் அருந்தி சுவையான கனிகளை எடுத்துக்கொண்டனர்.
5.62.8
उत्पत्य च ततः सर्वे वनपालान् समागतान्।
ते ताडयन्तः शतशः सक्ता मधुवने तदा ॥ ५.६२.८ ॥
பின்னர் அனைவரும் தாவிக் குதித்து ஒன்றுகூடிய வனக்காவலர்களை நூற்றுக்கணக்கான முறை தாக்கி, அப்போது மதுவனத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
5.62.9
मधूनि द्रोणमात्राणि बाहुभिः परिगृह्य ते।
पिबन्ति कपयः केचित् सङ्घशस्तत्र हृष्टवत् ॥ ५.६२.९ ॥
துரோண அளவு தேனை கைகளால் பற்றிக்கொண்டு, சில வானரர்கள் கூட்டமாக அங்கே மகிழ்ச்சியுடன் அருந்துகின்றனர்.
5.62.10
घ्नन्ति स्म सहिताः सर्वे भक्षयन्ति तथापरे।
केचित् पीत्वापविध्यन्ति मधूनि मधुपिङ्गलाः ॥ ५.६२.१० ॥
அனைவரும் சேர்ந்து அடிக்கின்றனர், மற்றவர்கள் உண்கின்றனர், சிலர் தேனை அருந்தி அதைத் தூக்கி எறிகின்றனர்; தேனால் மஞ்சள் நிறமானவர்கள்.
5.62.11
मधूच्छिष्टेन केचिच्च जघ्नुरन्योन्यमुत्कटाः।
अपरे वृक्षमूलेषु शाखा गृह्य व्यवस्थिताः ॥ ५.६२.११ ॥
சில வெறிகொண்ட வானரர்கள் தேனின் எச்சத்தால் ஒருவரையொருவர் தாக்குகின்றனர், மற்றவர்கள் மரத்தடிகளில் கிளைகளைப் பற்றிக்கொண்டு நிற்கின்றனர்.
5.62.12
अत्यर्थं च मदग्लानाः पर्णान्यास्तीर्य शेरते।
उन्मत्तवेगाः प्लवगा मधुमत्ताश्च हृष्टवत् ॥ ५.६२.१२ ॥
மிகுந்த போதையால் களைத்து இலைகளை விரித்துப் படுத்துக்கொள்கின்றனர்; வெறித்த வேகமுடைய வானரர்கள் தேன் போதையில் மகிழ்ச்சியுடன்.
5.62.13
क्षिपन्त्यपि तथान्योन्यं स्खलन्ति च तथापरे।
केचित् क्ष्वेडान् प्रकुर्वन्ति केचित् कूजन्ति हृष्टवत् ॥ ५.६२.१३ ॥
சிலர் ஒருவரையொருவர் எறிகின்றனர்; வேறு சிலர் தடுமாறி விழுகின்றனர். சிலர் கூச்சலிடுகின்றனர்; சிலர் மகிழ்ச்சியுடன் கூவுகின்றனர்.
5.62.14
हरयो मधुना मत्ताः केचित् सुप्ता महीतले।
धृष्टाः केचिद्धसन्त्यन्ये केचित् कुर्वन्ति चेतरत् ॥ ५.६२.१४ ॥
தேனால் வெறிகொண்ட குரங்குகளில் சிலர் நிலத்தில் உறங்கினர். துணிச்சலுடன் சிலர் சிரிக்கின்றனர்; வேறு சிலர் பிற செயல்களைச் செய்கின்றனர்.
5.62.15
कृत्वा केचिद् वदन्त्यन्ये केचिद् बुध्यन्ति चेतरत्।
येऽप्यत्र मधुपालाः स्युः प्रेष्या दधिमुखस्य तु ॥ ५.६२.१५ ॥
சிலர் ஏதோ செய்துவிட்டுப் பேசுகின்றனர்; வேறு சிலர் விழித்து வேறு செயல் செய்கின்றனர். இங்கு மதுவனத்தைக் காத்தவர்கள், ததிமுகனின் ஏவலர்களாக இருந்தவர்களும் இருந்தனர்.
5.62.16
तेऽपि तैर्वानरैर्भीमैः प्रतिषिद्धा दिशो गताः।
जानुभिश्च प्रघृष्टाश्च देवमार्गं च दर्शिताः ॥ ५.६२.१६ ॥
அவர்களும் அந்தக் கொடிய குரங்குகளால் தடுக்கப்பட்டு திசைகளுக்கு ஓடினர்; முழங்கால்களால் தரையில் தேய்க்கப்பட்டு, தேவமார்க்கம் காட்டப்பட்டவர்கள் போல ஆயினர்.
5.62.17
अब्रुवन् परमोद्विग्ना गत्वा दधिमुखं वचः।
हनूमता दत्तवरैर्हतं मधुवनं बलात्।
वयं च जानुभिर्घृष्टा देवमार्गं च दर्शिताः ॥ ५.६२.१७ ॥
மிகவும் கலக்கமடைந்தவர்கள் ததிமுகனிடம் சென்று சொன்னார்கள்: "வரம் பெற்ற ஹனுமான் பலவந்தமாக மதுவனத்தை அழித்துவிட்டான். நாங்கள் முழங்கால்களால் தேய்க்கப்பட்டு தேவமார்க்கம் காட்டப்பட்டோம்."
5.62.18
तदा दधिमुखः क्रुद्धो वनपस्तत्र वानरः।
हतं मधुवनं श्रुत्वा सान्त्वयामास तान् हरीन् ॥ ५.६२.१८ ॥
அப்போது அங்கிருந்த வனக்காவலனும் குரங்குத் தலைவனுமான ததிமுகன் கோபமடைந்தான்; மதுவனம் அழிக்கப்பட்டதைக் கேட்டு, அந்தக் குரங்குகளை ஆறுதல் கூறித் தேற்றினான்.
5.62.19
एतागच्छत गच्छामो वानरानतिदर्पितान्।
बलेनावारयिष्यामि प्रभुञ्जानान् मधूत्तमम् ॥ ५.६२.१९ ॥
வாருங்கள், செல்வோம்; மிகவும் செருக்குற்ற அந்த வானரர்களை, சிறந்த தேனை அனுபவித்துக்கொண்டிருப்பவர்களை, நான் பலத்தால் தடுப்பேன்.
5.62.20
श्रुत्वा दधिमुखस्येदं वचनं वानरर्षभाः।
पुनर्वीरा मधुवनं तेनैव सहिता ययुः ॥ ५.६२.२० ॥
ததிமுகனின் இந்தச் சொற்களைக் கேட்ட வானரத் தலைவர்களாகிய அந்த வீரர்கள் மீண்டும் அவனுடனேயே மதுவனத்திற்குச் சென்றனர்.
5.62.21
मध्ये चैषां दधिमुखः सुप्रगृह्य महातरुम्।
समभ्यधावन् वेगेन सर्वे ते च प्लवंगमाः ॥ ५.६२.२१ ॥
அவர்களின் நடுவில் ததிமுகன் ஒரு பெரிய மரத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டு வேகமாக முன்னேறினான்; அந்தக் குதிக்கும் வானரர்கள் அனைவரும் அவனுடன் விரைந்தனர்.
5.62.22
ते शिलाः पादपांश्चैव पाषाणानपि वानराः।
गृहीत्वाभ्यागमन् क्रुद्धा यत्र ते कपिकुञ्जराः ॥ ५.६२.२२ ॥
சினமுற்ற அந்த வானரர்கள் பாறைகளையும், மரங்களையும், கற்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, அந்த கபிக்குஞ்சரர்கள் இருந்த இடத்திற்கு வந்தனர்.
5.62.23
बलान्निवारयन्तश्च आसेदुर्हरयो हरीन्।
संदष्टौष्ठपुटाः क्रुद्धा भर्त्सयन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ५.६२.२३ ॥
வலிமையாகத் தடுத்துக்கொண்டு குரங்குகள் குரங்குகளை அணுகின; கோபத்தால் உதடுகளைக் கடித்தபடி, மீண்டும் மீண்டும் மிரட்டிக்கொண்டிருந்தன.
5.62.24
अथ दृष्ट्वा दधिमुखं क्रुद्धं वानरपुङ्गवाः।
अभ्यधावन्त वेगेन हनुमत्प्रमुखास्तदा ॥ ५.६२.२४ ॥
அப்போது கோபமுற்ற ததிமுகனைக் கண்ட, அனுமன் தலைமையிலான வானரத் தலைவர்கள் வேகமாக அவன் மீது பாய்ந்தனர்.
5.62.25
सवृक्षं तं महाबाहुमापतन्तं महाबलम्।
वेगवन्तं विजग्राह बाहुभ्यां कुपितोऽङ्गदः ॥ ५.६२.२५ ॥
மரத்துடன் பாய்ந்து வந்த அந்த மகாபாகு, மகாபலசாலியும் வேகமுள்ளவனுமானவனை, கோபமடைந்த அங்கதன் இரு கைகளாலும் பற்றிக்கொண்டான்.
5.62.26
मदान्धो न कृपां चक्रे आर्यकोऽयं ममेति सः।
अथैनं निष्पिपेषाशु वेगेन वसुधातले ॥ ५.६२.२६ ॥
மதத்தால் குருடான அவன் கருணை காட்டவில்லை; 'இவன் என் பாட்டனார்' என்று நினைத்தும் இல்லை. பின்னர் வேகமாக அவனை நிலத்தில் அடித்து நசுக்கினான்.
5.62.27
स भग्नबाहूरुमुखो विह्वलः शोणितोक्षितः।
प्रमुमोह महावीरो मुहूर्तं कपिकुञ्जरः ॥ ५.६२.२७ ॥
கை, தொடை, முகம் உடைந்தவனும், குழம்பியவனும், இரத்தத்தில் தோய்ந்தவனுமான அந்த மகாவீரன், குரங்குகளில் யானையானவன், ஒரு கணம் மயங்கி விழுந்தான்.
5.62.28
स कथंचिद् विमुक्तस्तैर्वानरैर्वानरर्षभः।
उवाचैकान्तमागत्य स्वान् भृत्यान् समुपागतान् ॥ ५.६२.२८ ॥
அந்த வானரர்களால் எப்படியோ விடுவிக்கப்பட்ட அந்த வானரச்ரேஷ்டன், தனியாக வந்து அருகில் வந்திருந்த தன் ஏவலர்களிடம் கூறினான்.
5.62.29
एतागच्छत गच्छामो भर्ता नो यत्र वानरः।
सुग्रीवो विपुलग्रीवः सह रामेण तिष्ठति ॥ ५.६२.२९ ॥
வாருங்கள், போவோம்; நமது தலைவன் வானரன் சுக்ரீவன், பரந்த கழுத்துடையவன், இராமனுடன் எங்கே நிற்கிறானோ அங்கே செல்வோம்.
5.62.30
सर्वं चैवाङ्गदे दोषं श्रावयिष्याम पार्थिवे।
अमर्षी वचनं श्रुत्वा घातयिष्यति वानरान् ॥ ५.६२.३० ॥
அங்கதனின் குற்றத்தை முழுவதும் அரசனிடம் கூறுவோம்; கோபமுள்ளவன் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு வானரர்களைக் கொல்லச் செய்வான்.
5.62.31
इष्टं मधुवनं ह्येतत् सुग्रीवस्य महात्मनः।
पितृपैतामहं दिव्यं देवैरपि दुरासदम् ॥ ५.६२.३१ ॥
இது மகாத்மா சுக்ரீவனுக்கு மிகவும் பிரியமான மதுவனம். முன்னோர் வழியாக வந்த இந்தத் தெய்வீகக் காட்டில் தேவர்களாலும் நுழைய முடியாது.
5.62.32
स वानरानिमान् सर्वान् मधुलुब्धान् गतायुषः।
घातयिष्यति दण्डेन सुग्रीवः ससुहृज्जनान् ॥ ५.६२.३२ ॥
தேனில் பேராசை கொண்ட இந்த வானரர்கள் அனைவரையும், ஆயுள் முடிந்தவர்களாக, சுக்ரீவன் தண்டனையால் தம் நண்பர்களுடன் கொல்வான்.
5.62.33
वध्या ह्येते दुरात्मानो नृपाज्ञापरिपन्थिनः।
अमर्षप्रभवो रोषः सफलो मे भविष्यति ॥ ५.६२.३३ ॥
அரசனின் கட்டளையை எதிர்க்கும் இந்தத் தீயவர்கள் உண்மையிலேயே கொல்லப்பட வேண்டியவர்கள். பொறுக்கமுடியாமையால் எழுந்த என் சினம் இப்போது பயனுள்ளதாகும்.
5.62.34
एवमुक्त्वा दधिमुखो वनपालान् महाबलः।
जगाम सहसोत्पत्य वनपालैः समन्वितः ॥ ५.६२.३४ ॥
இவ்வாறு கூறிய மகாபலசாலி தததிமுகன், வனக்காவலர்களுடன் திடீரெனப் பாய்ந்து சென்றான்.
5.62.35
निमेषान्तरमात्रेण स हि प्राप्तो वनालयः।
सहस्रांशुसुतो धीमान् सुग्रीवो यत्र वानरः ॥ ५.६२.३५ ॥
ஒரு கண் இமைக்கும் நேரத்தில் அவன் வனத்தில் வாழும் அறிவுள்ள சுக்ரீவனிடம் வந்து சேர்ந்தான், அங்கே வானரத் தலைவன் இருந்தான்.
5.62.36
रामं च लक्ष्मणं चैव दृष्ट्वा सुग्रीवमेव च।
समप्रतिष्ठां जगतीमाकाशान्निपपात ह ॥ ५.६२.३६ ॥
ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் சுக்ரீவனையும் கண்டு, அவன் ஆகாயத்திலிருந்து பூமியில் இறங்கி உறுதியாகக் கால் ஊன்றி நின்றான்.
5.62.37
स निपत्य महावीरः सर्वैस्तैः परिवारितः।
हरिर्दधिमुखः पालैः पालानां परमेश्वरः ॥ ५.६२.३७ ॥
அந்த மகாவீரன் இறங்கி, அவர்கள் அனைவராலும் சூழப்பட்டான். காவலர்களின் பரமேசுவரனான வானரன் ததிமுகன் அங்கு வந்தான்.
5.62.38
स दीनवदनो भूत्वा कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्।
सुग्रीवस्याशु तौ मूर्ध्ना चरणौ प्रत्यपीडयत् ॥ ५.६२.३८ ॥
அவன் முகம் வாடி, தலையில் கைகூப்பி, விரைவில் சுக்ரீவனின் அந்த இரு பாதங்களையும் தன் தலையால் அழுத்தினான்.