Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.64.1
सुग्रीवेणैवमुक्तस्तु हृष्टो दधिमुखः कपिः।
राघवं लक्ष्मणं चैव सुग्रीवं चाभ्यवादयत् ॥ ५.६४.१ ॥
Von Sugrīva so angesprochen, grüßte der erfreute Affe Dadhimukha Rāghava, Lakṣmaṇa und auch Sugrīva ehrerbietig.
5.64.2
स प्रणम्य च सुग्रीवं राघवौ च महाबलौ।
वानरैः सहितः शूरैर्दिवमेवोत्पपात ह ॥ ५.६४.२ ॥
Nachdem er Sugrīva und den beiden mächtigen Rāghavas gehuldigt hatte, sprang er mit den tapferen Affen in den Himmel empor.
5.64.3
स यथैवागतः पूर्वं तथैव त्वरितं गतः।
निपत्य गगनाद् भूमौ तद् वनं प्रविवेश ह ॥ ५.६४.३ ॥
Wie er zuvor gekommen war, so ging er eilig davon; vom Himmel zur Erde herabsteigend, betrat er jenen Wald.
5.64.4
स प्रविष्टो मधुवनं ददर्श हरियूथपान्।
विमदानुद्धतान् सर्वान् मेहमानान् मधूदकम् ॥ ५.६४.४ ॥
Als er in das Madhuvana eintrat, sah er die Anführer der Affenscharen, alle ungezügelt, nicht frei vom Rausch, Honigwasser versprühend.
5.64.5
स तानुपागमद् वीरो बद्ध्वा करपुटाञ्जलिम्।
उवाच वचनं श्लक्ष्णमिदं हृष्टवदङ्गदम् ॥ ५.६४.५ ॥
Jener Held trat mit gefalteten Händen zu ihnen und sprach freudig und sanft zu Aṅgada.
5.64.6
सौम्य रोषो न कर्तव्यो यदेभिः परिवारणम्।
अज्ञानाद् रक्षिभिः क्रोधाद् भवन्तः प्रतिषेधिताः ॥ ५.६४.६ ॥
Freundlicher Gefährte, Zorn darf nicht gehegt werden; diese Wächter haben euch aus Unwissenheit und im Zorn aufgehalten.
5.64.7
श्रान्तो दूरादनुप्राप्तो भक्षयस्व स्वकं मधु।
युवराजस्त्वमीशश्च वनस्यास्य महाबल ॥ ५.६४.७ ॥
Müde bist du von weit her gekommen; iss deinen eigenen Honig. Du bist der Kronprinz und auch der Herr dieses Waldes, o Mächtiger.
5.64.8
मौर्ख्यात् पूर्वं कृतो रोषस्तद् भवान् क्षन्तुमर्हति।
यथैव हि पिता तेऽभूत् पूर्वं हरिगणेश्वरः ॥ ५.६४.८ ॥
Den Zorn, der zuvor aus Torheit gezeigt wurde, solltest du verzeihen, so wie dein Vater einst Herr der Affenscharen war.
5.64.9
तथा त्वमपि सुग्रीवो नान्यस्तु हरिसत्तम।
आख्यातं हि मया गत्वा पितृव्यस्य तवानघ ॥ ५.६४.९ ॥
So bist auch du Sugrīva selbst, kein anderer, bester der Affen. Denn ich bin hingegangen und habe es deinem Vatersbruder gesagt, o Makelloser.
5.64.10
इहोपयानं सर्वेषामेतेषां वनचारिणाम्।
भवदागमनं श्रुत्वा सहैभिर्वनचारिभिः ॥ ५.६४.१० ॥
Alle diese Waldbewohner sind hierher gekommen, nachdem sie von deiner Ankunft gehört haben, zusammen mit diesen Waldgängern.
5.64.11
प्रहृष्टो न तु रुष्टोऽसौ वनं श्रुत्वा प्रधर्षितम्।
प्रहृष्टो मां पितृव्यस्ते सुग्रीवो वानरेश्वरः ॥ ५.६४.११ ॥
Als er hörte, dass der Wald verwüstet worden war, freute er sich, anstatt zornig zu werden. Dein Vatersbruder Sugrīva, Herr der Affen, war über mich hocherfreut.
5.64.12
शीघ्रं प्रेषय सर्वांस्तानिति होवाच पार्थिवः।
श्रुत्वा दधिमुखस्यैतद् वचनं श्लक्ष्णमङ्गदः ॥ ५.६४.१२ ॥
»Schick sie alle schnell«, so sprach der König. Als Aṅgada diese sanfte Rede Dadhimukhas hörte, (sprach er).
5.64.13
अब्रवीत् तान् हरिश्रेष्ठो वाक्यं वाक्यविशारदः।
शङ्के श्रुतोऽयं वृत्तान्तो रामेण हरियूथपाः ॥ ५.६४.१३ ॥
Aṅgada, der Beste der Affen und redegewandt, sprach zu ihnen: »O Anführer der Affenscharen, ich vermute, diese Kunde wurde von Rāma gehört.«
5.64.14
अयं च हर्षादाख्याति तेन जानामि हेतुना।
तत् क्षमं नेह नः स्थातुं कृते कार्ये परंतपाः ॥ ५.६४.१४ ॥
Er erzählt es vor Freude, und aus diesem Grund weiß ich es. Darum, o Verbrenner der Feinde, ziemt es sich nicht, hier zu bleiben, bevor die Aufgabe vollendet ist.
5.64.15
पीत्वा मधु यथाकामं विक्रान्ता वनचारिणः।
किं शेषं गमनं तत्र सुग्रीवो यत्र वानरः ॥ ५.६४.१५ ॥
Nachdem ihr den Honig getrunken habt, soviel ihr wolltet, o tapfere Waldwanderer, was bleibt noch zu tun, um dorthin zu gehen, wo der Affe Sugrīva ist?
5.64.16
सर्वे यथा मां वक्ष्यन्ति समेत्य हरिपुङ्गवाः।
तथास्मि कर्ता कर्तव्ये भवद्भिः परवानहम् ॥ ५.६४.१६ ॥
Wie ihr alle, o Besten der Affen, zusammen mir sagen werdet, so werde ich handeln; in dem, was zu tun ist, bin ich von euch abhängig.
5.64.17
नाज्ञापयितुमीशोऽहं युवराजोऽस्मि यद्यपि।
अयुक्तं कृतकर्माणो यूयं धर्षयितुं बलात् ॥ ५.६४.१७ ॥
Obwohl ich der Kronprinz bin, bin ich nicht befugt, euch zu befehlen; es ist unangemessen, euch, die ihr eure Taten vollbracht habt, mit Gewalt zu bezwingen.
5.64.18
ब्रुवतश्चाङ्गदस्यैवं श्रुत्वा वचनमुत्तमम्।
प्रहृष्टमनसो वाक्यमिदमूचुर्वनौकसः ॥ ५.६४.१८ ॥
Als die Affen des Waldes diese vortrefflichen Worte Aṅgadas hörten, sprachen sie mit froher Gesinnung diese Worte.
5.64.19
एवं वक्ष्यति को राजन् प्रभुः सन् वानरर्षभ।
ऐश्वर्यमदमत्तो हि सर्वोऽहमिति मन्यते ॥ ५.६४.१९ ॥
O König, Stier unter den Affen, wer, der ein Herr ist, würde so sprechen? Jeder, der vom Stolz der Macht berauscht ist, denkt: „Ich bin alles.“
5.64.20
तव चेदं सुसदृशं वाक्यं नान्यस्य कस्यचित्।
सन्नतिर्हि तवाख्याति भविष्यच्छुभयोग्यताम् ॥ ५.६४.२० ॥
Diese Worte passen vollkommen zu dir und zu keinem anderen. Die Demut zeigt deine Eignung für künftiges Glück.
5.64.21
सर्वे वयमपि प्राप्तास्तत्र गन्तुं कृतक्षणाः।
स यत्र हरिवीराणां सुग्रीवः पतिरव्ययः ॥ ५.६४.२१ ॥
Auch wir sind alle hierhergekommen, bereit, sofort dorthin zu gehen, wo Sugrīva ist, der unvergängliche Herr der heldenhaften Affen.
5.64.22
त्वया ह्यनुक्तैर्हरिभिर्नैव शक्यं पदात् पदम्।
क्वचिद् गन्तुं हरिश्रेष्ठ ब्रूमः सत्यमिदं तु ते ॥ ५.६४.२२ ॥
O Bester der Affen, ohne deinen Befehl können die Affen nicht einmal einen Schritt von einem Ort zum nächsten irgendwohin tun. Diese Wahrheit sagen wir dir.
5.64.23
एवं तु वदतां तेषामङ्गदः प्रत्यभाषत।
साधु गच्छाम इत्युक्त्वा खमुत्पेतुर्महाबलाः ॥ ५.६४.२३ ॥
Während sie so sprachen, antwortete Aṅgada: „Gut, lasst uns gehen.“ Nachdem er dies gesagt hatte, sprangen die Mächtigen in den Himmel empor.
5.64.24
उत्पतन्तमनूत्पेतुः सर्वे ते हरियूथपाः।
कृत्वाऽऽकाशं निराकाशं यन्त्रोत्क्षिप्ता इवोपलाः ॥ ५.६४.२४ ॥
Aṅgada folgend, der emporsprang, schnellten auch alle Anführer der Affenscharen empor. Den Himmel selbst himmellos machend, eilten sie dahin wie von Maschinen geschleuderte Steine.
5.64.25
अङ्गदं पुरतः कृत्वा हनूमन्तं च वानरम्।
तेऽम्बरं सहसोत्पत्य वेगवन्तः प्लवङ्गमाः ॥ ५.६४.२५ ॥
Aṅgada und den Affen Hanumān an die Spitze stellend, sprangen jene schnellen Affen plötzlich in den Himmel empor.
5.64.26
विनदन्तो महानादं घना वातेरिता यथा।
अङ्गदे समनुप्राप्ते सुग्रीवो वानरेश्वरः ॥ ५.६४.२६ ॥
Mit großem Brüllen wie vom Wind getriebene Wolken, als Aṅgada angekommen war, Sugrīva, der Herr der Affen,
5.64.27
उवाच शोकसंतप्तं रामं कमललोचनम्।
समाश्वसिहि भद्रं ते दृष्टा देवी न संशयः ॥ ५.६४.२७ ॥
Er sprach zu Rāma, dem lotusäugigen, von Kummer gequält: "Fass dir Mut, mögest du Glück haben. Die Göttin ist gesehen worden, daran ist kein Zweifel."
5.64.28
नागन्तुमिह शक्यं तैरतीतसमयैरिह।
अङ्गदस्य प्रहर्षाच्च जानामि शुभदर्शन ॥ ५.६४.२८ ॥
Sie können hier nicht erscheinen, da die Frist verstrichen ist; und aus Aṅgadas Freude weiß ich es, o du von glücklichem Anblick.
5.64.29
न मत्सकाशमागच्छेत् कृत्ये हि विनिपातिते।
युवराजो महाबाहुः प्लवतामङ्गदो वरः ॥ ५.६४.२९ ॥
Er sollte nicht vor mich treten, wenn die Aufgabe gescheitert ist; der Kronprinz, Aṅgada mit den mächtigen Armen, der Beste der Springer.
5.64.30
यद्यप्यकृतकृत्यानामीदृशः स्यादुपक्रमः।
भवेत् तु दीनवदनो भ्रान्तविप्लुतमानसः ॥ ५.६४.३० ॥
Selbst wenn Menschen, deren Aufgabe unvollendet ist, sich so näherten, wäre er niedergeschlagenen Gesichts und verwirrten, aufgewühlten Geistes.
5.64.31
पितृपैतामहं चैतत् पूर्वकैरभिरक्षितम्।
न मे मधुवनं हन्याददृष्ट्वा जनकात्मजाम् ॥ ५.६४.३१ ॥
Dieses von meinen Vätern und Großvätern bewachte Madhuvana würde ich nicht zerstören, ohne Sītā, die Tochter Janakas, gesehen zu haben.
5.64.32
कौसल्या सुप्रजा राम समाश्वसिहि सुव्रत।
दृष्टा देवी न संदेहो न चान्येन हनूमता ॥ ५.६४.३२ ॥
Rāma, tröste Kausalyā, die Mutter eines edlen Sohnes, o du von festen Gelübden. Die Göttin ist gesehen worden, ohne Zweifel, und von keinem anderen als Hanumān.
5.64.33
नह्यन्यः कर्मणो हेतुः साधनेऽस्य हनूमतः।
हनूमतीह सिद्धिश्च मतिश्च मतिसत्तम ॥ ५.६४.३३ ॥
Keine andere Ursache gibt es für das Gelingen dieser Tat; Erfolg und Weisheit sind hier allein durch Hanumān gekommen, o Bester der Weisen.
5.64.34
व्यवसायश्च शौर्यं च श्रुतं चापि प्रतिष्ठितम्।
जाम्बवान् यत्र नेता स्यादङ्गदश्च हरीश्वरः ॥ ५.६४.३४ ॥
Wo Jāmbavān als Anführer steht und Aṅgada der Herr der Affen ist, sind Entschlossenheit, Tapferkeit und Wissen fest gegründet.
5.64.35
हनूमांश्चाप्यधिष्ठाता न तत्र गतिरन्यथा।
मा भूश्चिन्तासमायुक्तः सम्प्रत्यमितविक्रम ॥ ५.६४.३५ ॥
Hanumān ist dort ebenfalls der Führer; sonst gibt es keinen anderen Weg. Sei jetzt nicht von Sorge übermannt, o du von unermesslicher Tapferkeit.
5.64.36
यदा हि दर्पितोदग्राः संगताः काननौकसः।
नैषामकृतकार्याणामीदृशः स्यादुपक्रमः ॥ ५.६४.३६ ॥
Wenn sich stolze und wilde Waldaffen versammeln, käme ein solcher Anfang nicht denen zu, die ihre Aufgabe nicht vollbracht haben.
5.64.37
वनभङ्गेन जानामि मधूनां भक्षणेन च।
ततः किलकिलाशब्दं शुश्रावासन्नमम्बरे ॥ ५.६४.३७ ॥
Am Zerstören des Hains und am Verzehren des Honigs erkenne ich es. Dann hörte er in der Nähe am Himmel das Geräusch fröhlichen Jubels.
5.64.38
हनूमत्कर्मदृप्तानां नदतां काननौकसाम्।
किष्किन्धामुपयातानां सिद्धिं कथयतामिव ॥ ५.६४.३८ ॥
Von den waldbewohnenden Affen, stolz auf Hanumāns Tat, brüllend, die nach Kiṣkindhā gekommen waren und gleichsam den Erfolg verkündeten.
5.64.39
ततः श्रुत्वा निनादं तं कपीनां कपिसत्तमः।
आयताञ्चितलाङ्गूलः सोऽभवद्हृष्टमानसः ॥ ५.६४.३९ ॥
Als er das Gebrüll der Affen hörte, wurde der beste der Affen, mit lang ausgestecktem und erhobenem Schwanz, freudigen Herzens.
5.64.40
आजग्मुस्तेऽपि हरयो रामदर्शनकाङ्क्षिणः।
अङ्गदं पुरतः कृत्वा हनूमन्तं च वानरम् ॥ ५.६४.४० ॥
Auch jene Affen kamen, begierig, Rāma zu sehen, Aṅgada voran, und Hanumān und jenen Affen ebenfalls.
5.64.41
तेऽङ्गदप्रमुखा वीराः प्रहृष्टाश्च मुदान्विताः।
निपेतुर्हरिराजस्य समीपे राघवस्य च ॥ ५.६४.४१ ॥
Jene Helden, angeführt von Aṅgada, erfreut und voller Frohsinn, warfen sich nieder nahe dem König der Affen und nahe Rāghava.
5.64.42
हनूमांश्च महाबाहुः प्रणम्य शिरसा ततः।
नियतामक्षतां देवीं राघवाय न्यवेदयत् ॥ ५.६४.४२ ॥
Dann verneigte sich Hanumān, der Starkarmige, mit dem Haupt und berichtete Rāghava von der beherrschten, unversehrten Göttin.
5.64.43
दृष्टा देवीति हनुमद्वदनादमृतोपमम्।
आकर्ण्य वचनं रामो हर्षमाप सलक्ष्मणः ॥ ५.६४.४३ ॥
"Ich habe die Göttin gesehen" — als Rāma diese nektargleichen Worte aus Hanumāns Mund vernahm, empfand er zusammen mit Lakṣmaṇa Freude.
5.64.44
निश्चितार्थं ततस्तस्मिन् सुग्रीवं पवनात्मजे।
लक्ष्मणः प्रीतिमान् प्रीतं बहुमानादवैक्षत ॥ ५.६४.४४ ॥
Als die Sache nun gesichert war, blickte Lakṣmaṇa, voller Zuneigung und erfreut, mit großer Achtung auf Hanumān, den Sohn des Windes.
5.64.45
प्रीत्या च परयोपेतो राघवः परवीरहा।
बहुमानेन महता हनूमन्तमवैक्षत ॥ ५.६४.४५ ॥
Rāghava (Rāma), erfüllt von höchster Zuneigung, Bezwinger feindlicher Helden, blickte mit großer Ehrerbietung auf Hanumān.