வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.64.1
सुग्रीवेणैवमुक्तस्तु हृष्टो दधिमुखः कपिः।
राघवं लक्ष्मणं चैव सुग्रीवं चाभ्यवादयत् ॥ ५.६४.१ ॥
சுக்ரீவன் இவ்வாறு கூறியதும், மகிழ்ச்சியடைந்த வானரன் ததிமுகன் ராகவனையும் லக்ஷ்மணனையும் சுக்ரீவனையும் வணங்கினான்.
5.64.2
स प्रणम्य च सुग्रीवं राघवौ च महाबलौ।
वानरैः सहितः शूरैर्दिवमेवोत्पपात ह ॥ ५.६४.२ ॥
அவன் சுக்ரீவனையும் இரு மகாபலம் பொருந்திய ராகவர்களையும் வணங்கி, வீர வானரர்களுடன் வானில் பாய்ந்தான்.
5.64.3
स यथैवागतः पूर्वं तथैव त्वरितं गतः।
निपत्य गगनाद् भूमौ तद् वनं प्रविवेश ह ॥ ५.६४.३ ॥
முன்பு வந்தது போலவே விரைவாகத் திரும்பினான்; வானிலிருந்து தரையில் இறங்கி அந்தக் காட்டுக்குள் நுழைந்தான்.
5.64.4
स प्रविष्टो मधुवनं ददर्श हरियूथपान्।
विमदानुद्धतान् सर्वान् मेहमानान् मधूदकम् ॥ ५.६४.४ ॥
மதுவனத்தில் நுழைந்து, வானரத் தலைவர்களை அவன் கண்டான்; அவர்கள் அனைவரும் மதுவின் நீரை வாரி இறைத்துக் கொண்டு, களிப்பில் அடங்காதவர்களாயிருந்தனர்.
5.64.5
स तानुपागमद् वीरो बद्ध्वा करपुटाञ्जलिम्।
उवाच वचनं श्लक्ष्णमिदं हृष्टवदङ्गदम् ॥ ५.६४.५ ॥
வீரனான அவன் கைகூப்பி அவர்களை அணுகி, மகிழ்ச்சியுடன் அங்கதனிடம் இனிய சொற்களைக் கூறினான்.
5.64.6
सौम्य रोषो न कर्तव्यो यदेभिः परिवारणम्।
अज्ञानाद् रक्षिभिः क्रोधाद् भवन्तः प्रतिषेधिताः ॥ ५.६४.६ ॥
நண்பனே, சினம் கொள்ளக் கூடாது; இவர்கள் அறியாமையாலும் சினத்தாலும் காவலர்களாய் உங்களைத் தடுத்து நிறுத்தியுள்ளனர்.
5.64.7
श्रान्तो दूरादनुप्राप्तो भक्षयस्व स्वकं मधु।
युवराजस्त्वमीशश्च वनस्यास्य महाबल ॥ ५.६४.७ ॥
தொலைவிலிருந்து களைப்புடன் வந்தாய்; உன் சொந்த தேனை உண்ணு. நீ இளவரசன்; இந்த வனத்தின் தலைவனும் நீயே, மாபெரும் வலிமையுடையவனே.
5.64.8
मौर्ख्यात् पूर्वं कृतो रोषस्तद् भवान् क्षन्तुमर्हति।
यथैव हि पिता तेऽभूत् पूर्वं हरिगणेश्वरः ॥ ५.६४.८ ॥
அறியாமையால் முன்பு கோபம் கொள்ளப்பட்டது; அதை நீர் பொறுக்க வேண்டும். உம் தந்தை முன்பு வானர கூட்டங்களின் தலைவராக இருந்தது போல.
5.64.9
तथा त्वमपि सुग्रीवो नान्यस्तु हरिसत्तम।
आख्यातं हि मया गत्वा पितृव्यस्य तवानघ ॥ ५.६४.९ ॥
அதுபோலவே நீயும் சுக்ரீவனே; வேறொருவன் அல்ல, வானரர்களில் சிறந்தவனே. ஏனெனில் நான் சென்று உன் பெரிய தந்தையிடம் இதைச் சொன்னேன், குற்றமற்றவனே.
5.64.10
इहोपयानं सर्वेषामेतेषां वनचारिणाम्।
भवदागमनं श्रुत्वा सहैभिर्वनचारिभिः ॥ ५.६४.१० ॥
இங்கே இந்த வனத்தில் திரியும் அனைவரும் வருகின்றனர்; உன் வருகையைக் கேட்டு, இந்த வனவாசிகளுடன் சேர்ந்து.
5.64.11
प्रहृष्टो न तु रुष्टोऽसौ वनं श्रुत्वा प्रधर्षितम्।
प्रहृष्टो मां पितृव्यस्ते सुग्रीवो वानरेश्वरः ॥ ५.६४.११ ॥
வனம் சிதைக்கப்பட்டது என்று கேட்டும், அவர் மகிழ்ந்தார், சினம் கொள்ளவில்லை. உன் பெரிய தந்தை வானரேசன் சுக்ரீவன் என்னிடம் மிகவும் மகிழ்ந்தார்.
5.64.12
शीघ्रं प्रेषय सर्वांस्तानिति होवाच पार्थिवः।
श्रुत्वा दधिमुखस्यैतद् वचनं श्लक्ष्णमङ्गदः ॥ ५.६४.१२ ॥
"அவர்கள் அனைவரையும் விரைவில் அனுப்பு" என்று அரசன் சொன்னான். ததிமுகனின் இந்த இனிய சொல்லைக் கேட்டு அங்கதன் (இவ்வாறு கூறினான்).
5.64.13
अब्रवीत् तान् हरिश्रेष्ठो वाक्यं वाक्यविशारदः।
शङ्के श्रुतोऽयं वृत्तान्तो रामेण हरियूथपाः ॥ ५.६४.१३ ॥
சொல்வன்மையில் வல்லவனாகிய வானரர்களில் சிறந்தவன் அவர்களிடம் கூறினான்: ஹே வானரத் தலைவர்களே, இச்செய்தி ராமனிடமிருந்து கேட்கப்பட்டதாக நான் ஐயுறுகிறேன்.
5.64.14
अयं च हर्षादाख्याति तेन जानामि हेतुना।
तत् क्षमं नेह नः स्थातुं कृते कार्ये परंतपाः ॥ ५.६४.१४ ॥
இவன் மகிழ்ச்சியுடன் சொல்கிறான்; அந்தக் காரணத்தால் நான் அறிகிறேன். ஆகவே, பகைவரை எரிப்பவர்களே, காரியம் முடிக்காமல் இங்கே தங்குவது நமக்குத் தகாது.
5.64.15
पीत्वा मधु यथाकामं विक्रान्ता वनचारिणः।
किं शेषं गमनं तत्र सुग्रीवो यत्र वानरः ॥ ५.६४.१५ ॥
விருப்பம்போல் தேனைக் குடித்த வீரம் மிக்க வனத்தில் திரிபவர்களே, வானரன் சுக்ரீவன் இருக்கும் இடத்திற்குப் போவதில் இனி என்ன எஞ்சியிருக்கிறது?
5.64.16
सर्वे यथा मां वक्ष्यन्ति समेत्य हरिपुङ्गवाः।
तथास्मि कर्ता कर्तव्ये भवद्भिः परवानहम् ॥ ५.६४.१६ ॥
சிறந்த வானரர்களே, நீங்கள் அனைவரும் கூடி எனக்கு எப்படிச் சொல்வீர்களோ, அப்படியே செய்பவனாக இருப்பேன்; செய்ய வேண்டிய காரியத்தில் நான் உங்களைச் சார்ந்தவன்.
5.64.17
नाज्ञापयितुमीशोऽहं युवराजोऽस्मि यद्यपि।
अयुक्तं कृतकर्माणो यूयं धर्षयितुं बलात् ॥ ५.६४.१७ ॥
நான் இளவரசனாக இருந்தாலும் ஆணையிடும் அதிகாரம் எனக்கு இல்லை; செயல்களைச் செய்து முடித்த நீங்கள் வலுக்கட்டாயமாகத் தாக்கப்படுவது தகாது.
5.64.18
ब्रुवतश्चाङ्गदस्यैवं श्रुत्वा वचनमुत्तमम्।
प्रहृष्टमनसो वाक्यमिदमूचुर्वनौकसः ॥ ५.६४.१८ ॥
அங்கதன் இவ்வாறு சொன்ன உயர்ந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, மகிழ்ந்த மனத்துடன் அந்த வனவாசி வானரர்கள் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்கள்.
5.64.19
एवं वक्ष्यति को राजन् प्रभुः सन् वानरर्षभ।
ऐश्वर्यमदमत्तो हि सर्वोऽहमिति मन्यते ॥ ५.६४.१९ ॥
அரசனே, வானரர்களில் சிறந்தவனே, தலைவனாக இருந்தும் யார் இவ்வாறு பேசுவான்? அதிகாரச் செருக்கில் மயங்கியவர்கள் அனைவரும் "நானே எல்லாம்" என்று நினைக்கிறார்கள்.
5.64.20
तव चेदं सुसदृशं वाक्यं नान्यस्य कस्यचित्।
सन्नतिर्हि तवाख्याति भविष्यच्छुभयोग्यताम् ॥ ५.६४.२० ॥
இந்தச் சொல் உனக்கே மிகவும் பொருத்தமானது; வேறு யாருக்கும் அல்ல. பணிவே உன் எதிர்கால நலனுக்கான தகுதியை வெளிப்படுத்துகிறது.
5.64.21
सर्वे वयमपि प्राप्तास्तत्र गन्तुं कृतक्षणाः।
स यत्र हरिवीराणां सुग्रीवः पतिरव्ययः ॥ ५.६४.२१ ॥
நாங்கள் அனைவரும் அங்கே செல்ல ஆயத்தமாக வந்துள்ளோம், வானர வீரர்களின் அழியாத தலைவன் சுக்ரீவன் இருக்கும் இடத்திற்கு.
5.64.22
त्वया ह्यनुक्तैर्हरिभिर्नैव शक्यं पदात् पदम्।
क्वचिद् गन्तुं हरिश्रेष्ठ ब्रूमः सत्यमिदं तु ते ॥ ५.६४.२२ ॥
வானரச் சிறந்தவனே, நீ கட்டளையிடாமல் வானரர்களால் ஓர் அடிகூட எங்கும் நகர முடியாது. இது உனக்கு நாங்கள் சொல்லும் உண்மை.
5.64.23
एवं तु वदतां तेषामङ्गदः प्रत्यभाषत।
साधु गच्छाम इत्युक्त्वा खमुत्पेतुर्महाबलाः ॥ ५.६४.२३ ॥
அவர்கள் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், அங்கதன் பதில் கூறினான்: "நல்லது, செல்வோம்." என்று சொல்லி, அந்த மகாபலசாலிகள் வானில் பாய்ந்தனர்.
5.64.24
उत्पतन्तमनूत्पेतुः सर्वे ते हरियूथपाः।
कृत्वाऽऽकाशं निराकाशं यन्त्रोत्क्षिप्ता इवोपलाः ॥ ५.६४.२४ ॥
பாய்ந்த அங்கதனைப் பின்தொடர்ந்து வானரக் கூட்டத் தலைவர்கள் அனைவரும் பாய்ந்தனர். வானத்தையே வானமற்றதாக்கி, இயந்திரங்களால் வீசப்பட்ட கற்களைப் போல் அவர்கள் சென்றனர்.
5.64.25
अङ्गदं पुरतः कृत्वा हनूमन्तं च वानरम्।
तेऽम्बरं सहसोत्पत्य वेगवन्तः प्लवङ्गमाः ॥ ५.६४.२५ ॥
அங்கதனையும் வானரன் ஹனுமானையும் முன்னிறுத்தி, அந்த வேகமுள்ள குரங்குகள் திடீரென வானில் பாய்ந்தன.
5.64.26
विनदन्तो महानादं घना वातेरिता यथा।
अङ्गदे समनुप्राप्ते सुग्रीवो वानरेश्वरः ॥ ५.६४.२६ ॥
வாயுவால் செலுத்தப்பட்ட மேகங்கள் போல் பெரிய ஒலியுடன் முழங்கியபடி, அங்கதன் வந்துசேர்ந்தபோது வானரர்களின் அரசன் சுக்ரீவன்.
5.64.27
उवाच शोकसंतप्तं रामं कमललोचनम्।
समाश्वसिहि भद्रं ते दृष्टा देवी न संशयः ॥ ५.६४.२७ ॥
துயரால் வாடிய தாமரைக் கண்ணன் ராமனிடம் அவன் கூறினான்: ஆறுதல் கொள், உனக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும், தேவி கண்டறியப்பட்டாள், இதில் ஐயமில்லை.
5.64.28
नागन्तुमिह शक्यं तैरतीतसमयैरिह।
अङ्गदस्य प्रहर्षाच्च जानामि शुभदर्शन ॥ ५.६४.२८ ॥
காலம் கடந்துவிட்டதால் அவர்கள் இங்கு வருவது இயலாது; அங்கதனின் மகிழ்ச்சியினால் நான் அறிவேன், ஓ சுபதரிசனா.
5.64.29
न मत्सकाशमागच्छेत् कृत्ये हि विनिपातिते।
युवराजो महाबाहुः प्लवतामङ्गदो वरः ॥ ५.६४.२९ ॥
காரியம் கெட்டுப்போயிருந்தால் என்னிடம் வரக்கூடாது; இளவரசன், பெருந்தோளன், தாவுவோரில் சிறந்த அங்கதன்.
5.64.30
यद्यप्यकृतकृत्यानामीदृशः स्यादुपक्रमः।
भवेत् तु दीनवदनो भ्रान्तविप्लुतमानसः ॥ ५.६४.३० ॥
காரியம் நிறைவேறாதவர்கள் இவ்வாறு அணுகுவதாக இருந்தாலும், அவன் வாடிய முகத்துடனும், குழம்பிக் கலங்கிய மனத்துடனும் இருப்பான்.
5.64.31
पितृपैतामहं चैतत् पूर्वकैरभिरक्षितम्।
न मे मधुवनं हन्याददृष्ट्वा जनकात्मजाम् ॥ ५.६४.३१ ॥
முன்னோர்களால் காக்கப்பட்ட இந்த மதுவனத்தை, ஜனகரின் மகளைக் காணாமல் நான் அழிக்க மாட்டேன்.
5.64.32
कौसल्या सुप्रजा राम समाश्वसिहि सुव्रत।
दृष्टा देवी न संदेहो न चान्येन हनूमता ॥ ५.६४.३२ ॥
ராமா, நல்ல மகனைப் பெற்ற கௌசல்யைக்கு ஆறுதல் கூறு, நல்ல விரதம் கொண்டவனே! தேவியை (சீதையை) கண்டேன்; இதில் ஐயமில்லை, வேறு எவராலும் அல்ல, ஹனுமானாலேயே.
5.64.33
नह्यन्यः कर्मणो हेतुः साधनेऽस्य हनूमतः।
हनूमतीह सिद्धिश्च मतिश्च मतिसत्तम ॥ ५.६४.३३ ॥
இந்தச் செயலை நிறைவேற்றுவதில் ஹனுமானைத் தவிர வேறு காரணம் இல்லை; இங்கே ஹனுமானாலேயே வெற்றியும் அறிவும் கிடைத்தன, ஞானிகளில் சிறந்தவனே.
5.64.34
व्यवसायश्च शौर्यं च श्रुतं चापि प्रतिष्ठितम्।
जाम्बवान् यत्र नेता स्यादङ्गदश्च हरीश्वरः ॥ ५.६४.३४ ॥
ஜாம்பவான் தலைவராகவும், வானரத் தலைவன் அங்கதன் உடனிருக்கும் இடத்தில், உறுதியான முடிவும், வீரமும், கல்வியும் நிலைபெற்றிருக்கும்.
5.64.35
हनूमांश्चाप्यधिष्ठाता न तत्र गतिरन्यथा।
मा भूश्चिन्तासमायुक्तः सम्प्रत्यमितविक्रम ॥ ५.६४.३५ ॥
ஹனுமானும் அங்கே வழிகாட்டி; வேறு வழியில்லை. இப்போது கவலையில் ஆழ்ந்துவிடாதே, அளவற்ற வீரனே.
5.64.36
यदा हि दर्पितोदग्राः संगताः काननौकसः।
नैषामकृतकार्याणामीदृशः स्यादुपक्रमः ॥ ५.६४.३६ ॥
பெருமிதமும் ஆவேசமும் கொண்ட காட்டில் வாழும் வானரர்கள் ஒன்று கூடும்போது, செயலை நிறைவேற்ற முடியாதவர்களுக்கு இத்தகைய தொடக்கம் இருக்காது.
5.64.37
वनभङ्गेन जानामि मधूनां भक्षणेन च।
ततः किलकिलाशब्दं शुश्रावासन्नमम्बरे ॥ ५.६४.३७ ॥
காடு அழிக்கப்பட்டதாலும் தேன் உண்ணப்பட்டதாலும் நான் அறிவேன். பின்னர் அருகில் வானில் கிலுகிலுப்பான ஒலியை அவன் கேட்டான்.
5.64.38
हनूमत्कर्मदृप्तानां नदतां काननौकसाम्।
किष्किन्धामुपयातानां सिद्धिं कथयतामिव ॥ ५.६४.३८ ॥
அனுமனின் செயலால் பெருமிதம் கொண்டு, கர்ஜிக்கும் காட்டில் வாழும் குரங்குகளின், கிஷ்கிந்தைக்கு வந்து வெற்றியை அறிவித்துக்கொண்டிருப்பவர்களின்.
5.64.39
ततः श्रुत्वा निनादं तं कपीनां कपिसत्तमः।
आयताञ्चितलाङ्गूलः सोऽभवद्हृष्टमानसः ॥ ५.६४.३९ ॥
பின்னர் குரங்குகளின் அந்த முழக்கத்தைக் கேட்டு, குரங்குகளில் சிறந்தவன் நீண்டு உயர்ந்த வாலுடன் மகிழ்ந்த மனம் கொண்டான்.
5.64.40
आजग्मुस्तेऽपि हरयो रामदर्शनकाङ्क्षिणः।
अङ्गदं पुरतः कृत्वा हनूमन्तं च वानरम् ॥ ५.६४.४० ॥
ராமனைக் காண விரும்பிய அந்த குரங்குகளும் வந்தன; அங்கதனை முன்னிறுத்தி, அனுமனையும் அந்த வானரனையும் முன்னிறுத்தி.
5.64.41
तेऽङ्गदप्रमुखा वीराः प्रहृष्टाश्च मुदान्विताः।
निपेतुर्हरिराजस्य समीपे राघवस्य च ॥ ५.६४.४१ ॥
அங்கதன் தலைமையிலான அந்த வீரர்கள் மகிழ்ச்சியும் உவகையும் கொண்டு, குரங்குகளின் அரசனின் அருகிலும் ராகவனின் அருகிலும் வீழ்ந்து வணங்கினர்.
5.64.42
हनूमांश्च महाबाहुः प्रणम्य शिरसा ततः।
नियतामक्षतां देवीं राघवाय न्यवेदयत् ॥ ५.६४.४२ ॥
பெருந்தோள் அனுமன் தலை தாழ்த்தி வணங்கினான்; பின்னர் அடக்கமுள்ள, பாதுகாப்பாக இருக்கும் தேவியைப் பற்றி ராகவனுக்குத் தெரிவித்தான்.
5.64.43
दृष्टा देवीति हनुमद्वदनादमृतोपमम्।
आकर्ण्य वचनं रामो हर्षमाप सलक्ष्मणः ॥ ५.६४.४३ ॥
"தேவியைக் கண்டேன்" என்று அனுமனின் வாயிலிருந்து வந்த அமுதம் போன்ற சொற்களைக் கேட்டு, இராமன் இலக்குவனுடன் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்।
5.64.44
निश्चितार्थं ततस्तस्मिन् सुग्रीवं पवनात्मजे।
लक्ष्मणः प्रीतिमान् प्रीतं बहुमानादवैक्षत ॥ ५.६४.४४ ॥
அதன் பின் காரியம் உறுதியானதை அறிந்து, மகிழ்ந்த இலக்குவன் அன்புடன், பவனனின் மகனாகிய அனுமனை பெரும் மதிப்புடன் நோக்கினான்।
5.64.45
प्रीत्या च परयोपेतो राघवः परवीरहा।
बहुमानेन महता हनूमन्तमवैक्षत ॥ ५.६४.४५ ॥
மிக்க அன்புடன் கூடிய, பகைவீரர்களை அழிப்பவனான இராகவன் இராமன் பெரும் மரியாதையுடன் அனுமனை நோக்கினான்।