رامايانا فالميكي · السارغا 6.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.102.1
लक्ष्मणेन तु तद् वाक्यमुक्तं श्रुत्वा स राघवः।
संदधे परवीरघ्नो धनुरादाय वीर्यवान् ॥ ६.१०२.१ ॥
فلما سمع راغافا، مُهلِك أبطال الأعداء والشديد البأس، هذه الكلمات التي قالها لاكشمانا، أخذ قوسه.
6.102.2
रावणाय शरान् घोरान् विससर्ज चमूमुखे।
अथान्यं रथमास्थाय रावणो राक्षसाधिपः ॥ ६.१०२.२ ॥
في مقدمة الجيش أطلق سهامًا مرعبة نحو رافانا. ثم صعد رافانا، سيد الراكشاسا، إلى عربة أخرى.
6.102.3
अभ्यधावत काकुत्स्थं स्वर्भानुरिव भास्करम्।
दशग्रीवो रथस्थस्तु रामं वज्रोपमैः शरैः।
आजघान महाशैलं धाराभिरिव तोयदः ॥ ६.१०२.३ ॥
كما ينقضّ سفارباهانو على الشمس، انقضّ العشري الرؤوس، واقفًا على عربته، على راما من نسل كاكوتستها. ضربه بسهام كالصواعق، كما يصبّ السحاب تياراته على جبل عظيم.
6.102.4
दीप्तपावकसंकाशैः शरैः काञ्चनभूषणैः।
अभ्यवर्षद् रणे रामो दशग्रीवं समाहितः ॥ ६.१०२.४ ॥
بسهام تشبه النار المتوهجة، مُزيّنة بالذهب، أمطر راما، وهو متمكن مركّز، العشري الرؤوس في المعركة.
6.102.5
भूमौ स्थितस्य रामस्य रथस्थस्य स रक्षसः।
न समं युद्धमित्याहुर्देवगन्धर्वकिंनराः ॥ ६.१०२.५ ॥
قال الآلهة والغاندهاربا والكينّارا إن القتال غير متكافئ: راما واقف على الأرض، بينما ذلك الراكشاسا واقف على عربته.
6.102.6
ततो देववरः श्रीमान् श्रुत्वा तेषां वचोऽमृतम्।
आहूय मातलिं शक्रो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ६.१०२.६ ॥
فلما سمع إندرا، سيد الآلهة المجيد، كلماتهم كالرحيق، استدعى ماتالي وقال هذه الكلمات.
6.102.7
रथेन मम भूमिष्ठं शीघ्रं याहि रघूत्तमम्।
आहूय भूतलं यात कुरु देवहितं महत् ॥ ६.१०२.७ ॥
اذهب بسرعة في عربتي إلى أفضل الرغوويين الواقف على الأرض، وانزل إلى الأرض وادعُه، وافعل العمل العظيم لمنفعة الآلهة.
6.102.8
इत्युक्तो देवराजेन मातलिर्देवसारथिः।
प्रणम्य शिरसा देवं ततो वचनमब्रवीत् ॥ ६.१०२.८ ॥
فلما خاطبه ملك الآلهة بذلك، انحنى ماتالي سائق الآلهة برأسه أمام الإله، ثم قال هذه الكلمات.
6.102.9
शीघ्रं यास्यामि देवेन्द्र सारथ्यं च करोम्यहम्।
ततो हयैश्च संयोज्य हरितैः स्यन्दनोत्तमम् ॥ ६.१०२.९ ॥
يا سيد الآلهة، سأذهب مسرعًا وأتولى السياقة. ثم أربط الخيول الخضراء بالعربة الفضلى،
6.102.10
ततः काञ्चनचित्राङ्गः किङ्किणीशतभूषितः।
तरुणादित्यसंकाशो वैदूर्यमयकूबरः।
सदश्वैः काञ्चनापीडैर्युक्तः श्वेतप्रकीर्णकैः ॥ ६.१०२.१० ॥
ثم ظهرت العربة، جسدها مزخرف بالذهب، مزينة بمئة جرس يرن، تشبه الشمس الفتية، ذات عمود من الفيروز، تجرها خيول فاخرة بسروج ذهبية، وأعلام بيضاء منشورة.
6.102.11
हरिभिः सूर्यसंकाशैर्हेमजालविभूषितैः।
रुक्मवेणुध्वजः श्रीमान् देवराजरथो वरः ॥ ६.१०२.११ ॥
تجرها خيول مرقطة كالشمس، مزينة بشباك ذهبية، تحمل راية من خيزران ذهبي، إنها العربة المجيدة لملك الآلهة، الأفضل بين الجميع.
6.102.12
देवराजेन संदिष्टो रथमारुह्य मातलिः।
अभ्यवर्तत काकुत्स्थमवतीर्य त्रिविष्टपात् ॥ ६.१०२.१२ ॥
بأمر من ملك الآلهة، صعد ماتالي العربة، ونزل من السماء، واقترب من كاكوتستها (راما).
6.102.13
अब्रवीच्च तदा रामं सप्रतोदो रथे स्थितः।
प्राञ्जलिर्मातलिर्वाक्यं सहस्राक्षस्य सारथिः ॥ ६.१०२.१३ ॥
فقال ماتالي، سائق إندرا ذي الألف عين، واقفًا على العربة بمهماز في يده، وقد ضم كفيه، لراما هذه الكلمات.
6.102.14
सहस्राक्षेण काकुत्स्थ रथोऽयं विजयाय ते।
दत्तस्तव महासत्त्व श्रीमन् शत्रुनिबर्हण ॥ ६.१०२.१४ ॥
يا كاكوتستها، لقد أعطاك إندرا ذو الألف عين هذه العربة لنصرك. يا عظيم الشجاعة، يا مبارك، يا مُهلك الأعداء!
6.102.15
इदमैन्द्रं महच्चापं कवचं चाग्निसंनिभम्।
शराश्चादित्यसंकाशाः शक्तिश्च विमला शिवा ॥ ६.१०२.१५ ॥
هذا هو القوس العظيم لإندرا، وهذا الدرع كالنار، وهذه السهام كالشمس، وهذا الرمح النقي المبارك.
6.102.16
आरुह्येमं रथं वीर राक्षसं जहि रावणम्।
मया सारथिना देव महेन्द्र इव दानवान् ॥ ६.१०२.१६ ॥
اصعد هذه العربة يا بطل، واقتل الشيطان راڤانا، كما قتل ماهندرا الدانافا وأنا سائقه، يا إله!
6.102.17
इत्युक्तः सम्परिक्रम्य रथं तमभिवाद्य च।
आरुरोह तदा रामो लोकाँल्लक्ष्म्या विराजयन् ॥ ६.१०२.१७ ॥
فلما قيل له ذلك، طاف راما بالعربة، وحيّاها، وصعد إليها، منيرًا العوالم ببهائه.
6.102.18
तद् बभौ चाद्भुतं युद्धं द्वैरथं रोमहर्षणम्।
रामस्य च महाबाहो रावणस्य च रक्षसः ॥ ६.१०२.१८ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، فلاح حينئذ ذلك القتال الثنائي العجيب المُقشعِر للأبدان بين راما والشيطان راڤانا.
6.102.19
स गान्धर्वेण गान्धर्वं दैवं दैवेन राघवः।
अस्त्रं राक्षसराजस्य जघान परमास्त्रवित् ॥ ६.१०२.१९ ॥
فقضى الراغفا، العالم بأسمى الأسلحة، بسلاح الغاندهرفا على سلاح الغاندهرفا، وبالسلاح الإلهي على الإلهي، وأبطل سلاح ملك الرakshasas.
6.102.20
अस्त्रं तु परमं घोरं राक्षसं राक्षसाधिपः।
ससर्ज परमक्रुद्धः पुनरेव निशाचरः ॥ ६.१०२.२० ॥
فأطلق سيد الرakshasas، الجوّال في الليل والغضب يعصف به، سلاحًا رakshasيًّا فائق الرهبة مرة أخرى.
6.102.21
ते रावणधनुर्मुक्ताः शराः काञ्चनभूषणाः।
अभ्यवर्तन्त काकुत्स्थं सर्पा भूत्वा महाविषाः ॥ ६.१०२.२१ ॥
فتلك السهام المنطلقة من قوس رافانا، المزينة بالذهب، صارت ثعابين شديدة السم وانقضّت على كاكوتستا.
6.102.22
ते दीप्तवदना दीप्तं वमन्तो ज्वलनं मुखैः।
राममेवाभ्यवर्तन्त व्यादितास्या भयानकाः ॥ ६.१०२.२२ ॥
تلك الثعابين المرعبة ذات الأفواه الملتهبة، تقذف النار من أفواهها، وأفواهها مفتوحة، انقضّت مباشرة على راما.
6.102.23
तैर्वासुकिसमस्पर्शैर्दीप्तभोगैर्महाविषैः।
दिशश्च संतताः सर्वा विदिशश्च समावृताः ॥ ६.१०२.२३ ॥
بتلك الأفاعي العظيمة السامة، التي تشبه ملمسها ملمس فاسوكي وحلقاتها مشتعلة، امتلأت جميع الاتجاهات والاتجاهات الفرعية وغُمرت.
6.102.24
तान् दृष्ट्वा पन्नगान् रामः समापतत आहवे।
अस्त्रं गारुत्मतं घोरं प्रादुश्चक्रे भयावहम् ॥ ६.१०२.२४ ॥
فلما رأى راما تلك الثعابين تنقضّ عليه في المعركة، استحضر سلاح غاروda المروّع المرعب.
6.102.25
ते राघवधनुर्मुक्ता रुक्मपुङ्खाः शिखिप्रभाः।
सुपर्णाः काञ्चना भूत्वा विचेरुः सर्पशत्रवः ॥ ६.१०२.२५ ॥
انطلقت من قوس راغava، ذات الريش الذهبي والوهج كالنار، فصارت سُبَرنات ذهبية تجوب كأعداء للأفاعي.
6.102.26
ते तान् सर्वान् शराञ्जघ्नुः सर्परूपान् महाजवान्।
सुपर्णरूपा रामस्य विशिखाः कामरूपिणः ॥ ६.१०२.२६ ॥
سهام راما، متخذةً هيئة السُّبَرنات القادرة على تغيير شكلها متى شاءت، أسقطت جميع تلك السهام السريعة المتخذة هيئة الأفاعي.
6.102.27
अस्त्रे प्रतिहते क्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः।
अभ्यवर्षत् तदा रामं घोराभिः शरवृष्टिभिः ॥ ६.१०२.२७ ॥
ولما أُبطِل ذلك السلاح، غضب راكشاسا أدهيبا راڤانا، فأمطر راما بوابل مرعب من السهام.
6.102.28
ततः शरसहस्रेण राममक्लिष्टकारिणम्।
अर्दयित्वा शरौघेण मातलिं प्रत्यविध्यत ॥ ६.१०२.२८ ॥
ثم أنهك راما، ذلك الذي لا يعرف الكلل، بألف سهم، ثم أصاب ماتالي بسيل من السهام.
6.102.29
चिच्छेद केतुमुद्दिश्य शरेणैकेन रावणः।
पातयित्वा रथोपस्थे रथात् केतुं च काञ्चनम् ॥ ६.१०२.२९ ॥
بسهم واحد مصوّب إلى الراية قطعها راڤانا، وأسقط الراية الذهبية على أرضية العربة، فانفصلت عن العربة.
6.102.30
ऐन्द्रानपि जघानाश्वान् शरजालेन रावणः।
विषेदुर्देवगन्धर्वचारणा दानवैः सह ॥ ६.१०२.३० ॥
بشبكة من السهام أسقط راڤانا حتى خيول إندرا؛ فانزعج الديفا والغاندهاربا والتشارانا مع الدانافا.
6.102.31
राममार्तं तदा दृष्ट्वा सिद्धाश्च परमर्षयः।
व्यथिता वानरेन्द्राश्च बभूवुः सविभीषणाः ॥ ६.१०२.३१ ॥
فلما رأوا راما متألماً، اضطرب السِّدْها والحكماء العظام، وزعماء الفانارا مع فيبهيشانا.
6.102.32
रामचन्द्रमसं दृष्ट्वा ग्रस्तं रावणराहुणा।
प्राजापत्यं च नक्षत्रं रोहिणीं शशिनः प्रियाम् ॥ ६.१०२.३२ ॥
فلما رأوا راماتشاندرا كالقمر وقد ابتلعه راهو، أي رافانا، ورأوا منزل القمر روهيني، حبيبة القمر، المنسوب إلى براجاباتي.
6.102.33
समाक्रम्य बुधस्तस्थौ प्रजानामहितावहः।
सधूमपरिवृर्त्तोमिः प्रज्वलन्निव सागरः ॥ ६.१०२.३३ ॥
وقف عطارد، جالب الضرر للكائنات، بعد أن غلب (روهيني)، كالمحيط المشتعل بأمواج تحيط بها الدخان.
6.102.34
उत्पपात तदा क्रुद्धः स्पृशन्निव दिवाकरम्।
शस्त्रवर्णः सुपरुषो मन्दरश्मिर्दिवाकरः ॥ ६.१०२.३४ ॥
فنهض حينها المريخ الغاضب كأنه يلمس الشمس؛ والشمس أيضاً، ذات لون السلاح، شديدة القسوة، خافتة الأشعة.
6.102.35
अदृश्यत कबन्धाङ्कः संसक्तो धूमकेतुना।
कोसलानां च नक्षत्रं व्यक्तमिन्द्राग्निदैवतम् ॥ ६.१०२.३५ ॥
ظهر ذو الجذع المقطوع الرأس مقترناً بالمذنب؛ وبان بوضوح منزل القمر للكوسالا، الذي يحكمه إندرا وأغني.
6.102.36
आहत्याङ्गारकस्तस्थौ विशाखमपि चाम्बरे।
दशास्यो विंशतिभुजः प्रगृहीतशरासनः ॥ ६.१०२.३६ ॥
وقف المريخ بعد أن ضرب فيشاخا في السماء أيضاً، وكان ذو العشرة رؤوس والعشرين ذراعاً واقفاً حاملاً قوسه.
6.102.37
अदृश्यत दशग्रीवो मैनाक इव पर्वतः।
निरस्यमानो रामस्तु दशग्रीवेण रक्षसा ॥ ६.१०२.३७ ॥
ظهر داشاغريفا كجبل مايناكا، لكن راما دُفع إلى الوراء بذلك الراكشاسا ذي العنق العشرة.
6.102.38
नाशक्नोदभिसंधातुं सायकान् रणमूर्धनि।
स कृत्वा भ्रुकुटिं क्रुद्धः किंचित् संरक्तलोचनः ॥ ६.१०२.३८ ॥
في مقدمة المعركة لم يستطع أن يصوّب سهامه. فغضب، وقطّب حاجبيه، وعيناه محمرتان قليلًا...
6.102.39
जगाम सुमहाक्रोधं निर्दहन्निव राक्षसान्।
तस्य क्रुद्धस्य वदनं दृष्ट्वा रामस्य धीमतः।
सर्वभूतानि वित्रेसुः प्राकम्पत च मेदिनी ॥ ६.१०२.३९ ॥
تقدّم في غضب عظيم كأنما سيحرق الراكشاسا. ولما رأت جميع الكائنات وجه راما الغاضب الحكيم ارتعدت، واهتزت الأرض.
6.102.40
सिंहशार्दूलवाञ्छैलः संचचाल चलद् द्रुमः।
बभूव चापि क्षुभितः समुद्रः सरितां पतिः ॥ ६.१०२.४० ॥
ارتجفت الجبال التي تسكنها الأسود والنمور، وتمايلت الأشجار المتحركة، واضطرب البحر، سيد الأنهار أيضًا.
6.102.41
खराश्च खरनिर्घोषा गगने परुषा घनाः।
औत्पातिकाश्च नर्दन्तः समन्तात् परिचक्रमुः ॥ ६.१०२.४१ ॥
في السماء، ارتفعت سحب خشنة تزمجر بشدة، تنذر بنذر الشؤم، ودارت من كل جانب.
6.102.42
रामं दृष्ट्वा सुसंक्रुद्धमुत्पातांश्चैव दारुणान्।
वित्रेसुः सर्वभूतानि रावणस्याभवद् भयम् ॥ ६.१०२.४२ ॥
لما رأت جميع الكائنات راما شديد الغضب والنذر الفظيعة ارتعدت، وانبعث الخوف في راڤانا.
6.102.43
विमानस्थास्तदा देवा गन्धर्वाश्च महोरगाः।
ऋषिदानवदैत्याश्च गरुत्मन्तश्च खेचराः ॥ ६.१०२.४३ ॥
ثم الآلهة الواقفة على مركباتها السماوية، والغاندهارفا والثعابين العظيمة، والحكماء والدانافا والدايتيا، والغارودا وسكان السماء.
6.102.44
ददृशुस्ते तदा युद्धं लोकसंवर्तसंस्थितम्।
नानाप्रहरणैर्भीमैः शूरयोः सम्प्रयुध्यतोः ॥ ६.१०२.४४ ॥
فشاهدوا حينئذ المعركة كأنها فناء العوالم، والبطلان يتقاتلان بأسلحة متنوعة مرعبة.
6.102.45
ऊचुः सुरासुराः सर्वे तदा विग्रहमागताः।
प्रेक्षमाणा महायुद्धं वाक्यं भक्त्या प्रहृष्टवत् ॥ ६.१०२.४५ ॥
ثم تكلم جميع السورا والأسورا الذين جاؤوا لمشاهدة النزال، يتطلعون إلى المعركة العظيمة، بهذه الكلمات فرحين كأنهم في خشوع.
6.102.46
दशग्रीवं जयेत्याहुरसुराः समवस्थिताः।
देवा राममथोचुस्ते त्वं जयेति पुनः पुनः ॥ ६.१०२.४६ ॥
قال الأسورا الواقفون هناك: «النصر لداشاغريفا!» وقال الآلهة لراما مرارا وتكرارا: «لتكن لك الغلبة!»
6.102.47
एतस्मिन्नन्तरे क्रोधाद् राघवस्य च रावणः।
प्रहर्तुकामो दुष्टात्मा स्पृशन् प्रहरणं महत् ॥ ६.१०२.४७ ॥
وفي هذه الأثناء، لمس راڤانا، الخبيث النفس، غاضبا وراغبا في ضرب راغافا (راما)، سلاحا عظيما.
6.102.48
वज्रसारं महानादं सर्वशत्रुनिबर्हणम्।
शैलशृङ्गनिभैः कूटैश्चित्तदृष्टिभयावहम् ॥ ६.१०२.४८ ॥
صلب كالصاعقة في جوهره، يُحدث صوتا عظيما، يهلك جميع الأعداء، بنتوءات تشبه قمم الجبال، يبعث الرعب في القلب والبصر.
6.102.49
सधूममिव तीक्ष्णाग्रं युगान्ताग्निचयोपमम्।
अतिरौद्रमनासाद्यं कालेनापि दुरासदम् ॥ ६.१०२.४९ ॥
كان كَكُومَةِ نارِ نهايةِ الدهرِ، يتصاعدُ منه الدخانُ، ذا رأسٍ حادّ، شديدَ الرعبِ، لا يُدنى منه، ولا يَغلبُه حتى الزمانُ.
6.102.50
त्रासनं सर्वभूतानां दारणं भेदनं तथा।
प्रदीप्त इव रोषेण शूलं जग्राह रावणः ॥ ६.१०२.५० ॥
كان مَرعِبًا لجميعِ الكائناتِ، يَشُقُّ ويَثقُبُ. وكأنّهُ مُشتعلٌ بالغضبِ، أمسكَ راڤانا بالرمحِ.
6.102.51
तच्छूलं परमक्रुद्धो जग्राह युधि वीर्यवान्।
अनीकैः समरे शूरै राक्षसैः परिवारितः ॥ ६.१०२.५१ ॥
غاضبًا غضبًا شديدًا، أمسكَ الجبّارُ ذلك الرمحَ في الحربِ، محاطًا في القتالِ بجيوشِ الراكشسةِ الشجعانِ.
6.102.52
समुद्यम्य महाकायो ननाद युधि भैरवम्।
संरक्तनयनो रोषात् स्वसैन्यमभिहर्षयन् ॥ ६.१०२.५२ ॥
رافعًا إياه عاليًا، زأرَ المَهيبُ الجِسمِ زئيرًا مُرعِبًا في الحربِ، وعيناهُ محمرّتانِ من الغضبِ، مُفرِحًا جيشَهُ.
6.102.53
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्च प्रदिशस्तथा।
प्राकम्पयत् तदा शब्दो राक्षसेन्द्रस्य दारुणः ॥ ६.१०२.५३ ॥
فارتعدتِ الأرضُ والسماءُ والجهاتُ والجهاتُ الفرعيةُ حينئذٍ، فزلزلها الصوتُ الهائلُ لملكِ الراكشسةِ.
6.102.54
अतिकायस्य नादेन तेन तस्य दुरात्मनः।
सर्वभूतानि वित्रेसुः सागरश्च प्रचुक्षुभे ॥ ६.१०२.५४ ॥
فبزَئيرِ أتيكايا ذلك الشرّيرِ، فزِعَتْ جميعُ الكائناتِ، واضطربَ البحرُ.
6.102.55
स गृहीत्वा महावीर्यः शूलं तद् रावणो महत्।
विनद्य सुमहानादं रामं परुषमब्रवीत् ॥ ६.१०२.५५ ॥
أمسك راڤانا الجبار ذلك الرمح العظيم، وزأر زئيرًا هائلًا، ثم خاطب راما بكلمات قاسية.
6.102.56
शूलोऽयं वज्रसारस्ते राम रोषान्मयोद्यतः।
तव भ्रातृसहायस्य सद्यः प्राणान् हरिष्यति ॥ ६.१०२.५६ ॥
يا راما، هذا الرمح الصلب كالصاعقة، الذي رفعته في غضبي، سينتزع في الحال أنفاسك، أنت الذي يعينك أخوك.
6.102.57
रक्षसामद्य शूराणां निहतानां चमूमुखे।
त्वां निहत्य रणश्लाघिन् करोमि तरसा समम् ॥ ६.१०२.५७ ॥
اليوم، في مقدمة الجيش، مع الرakshasa الشجعان الذين قُتلوا، يا من تفاخر بالقتال، سأقتلك سريعًا وأجعلك مثلهم.
6.102.58
तिष्ठेदानीं निहन्मि त्वामेष शूलेन राघव।
एवमुक्त्वा स चिक्षेप तच्छूलं राक्षसाधिपः ॥ ६.१०२.५८ ॥
"يا راغافا، قف! الآن سأقتلك بهذا الرمح." فقال ذلك، ثم قذف سيد الرakshasa ذلك الرمح.
6.102.59
तद् रावणकरान्मुक्तं विद्युन्मालासमावृतम्।
अष्टघण्टं महानादं वियद्गतमशोभत ॥ ६.१०२.५९ ॥
انطلق ذلك الرمح من يد راڤانا، محاطًا بسلسلة من البرق، ذا ثماني أجراس، يصدر صوتًا عظيمًا، سابحًا في السماء، فلمع.
6.102.60
तच्छूलं राघवो दृष्ट्वा ज्वलन्तं घोरदर्शनम्।
ससर्ज विशिखान् रामश्चापमायम्य वीर्यवान् ॥ ६.१०२.६० ॥
فلما رأى راغافا القوي ذلك الرمح المتأجج المرعب، شد قوسه وأطلق السهام.
6.102.61
आपतन्तं शरौघेण वारयामास राघवः।
उत्पतन्तं युगान्ताग्निं जलौघैरिव वासवः ॥ ६.१०२.६१ ॥
صدّ راغافا بوابل من السهام ما كان يندفع نحوه، كما يطفئ فاسافا نار نهاية العصر بسيول الماء.
6.102.62
निर्ददाह स तान् बाणान् रामकार्मुकनिःसृतान्।
रावणस्य महान् शूलः पतङ्गानिव पावकः ॥ ६.१०२.६२ ॥
أحرقت تلك الحربة العظيمة لرافانا تلك السهام المنطلقة من قوس راما، كما تحرق النار الفراشات.
6.102.63
तान् दृष्ट्वा भस्मसाद्भूतान् शूलसंस्पर्शचूर्णितान्।
सायकानन्तरिक्षस्थान् राघवः क्रोधमाहरत् ॥ ६.१०२.६३ ॥
وحين رأى تلك السهام قد صارت رمادًا، مسحوقة بلمس الحربة، متناثرة في السماء، اشتعل غضب راغافا.
6.102.64
स तां मातलिना नीतां शक्तिं वासवसम्मताम्।
जग्राह परमक्रुद्धो राघवो रघुनन्दनः ॥ ६.१०२.६४ ॥
فأمسك راغافا، بهجة الراغو، في غضب شديد تلك الشكتي التي أحضرها ماتالي وأقرّها فاسافا.
6.102.65
सा तोलिता बलवता शक्तिर्घण्टाकृतस्वना।
नभः प्रज्वालयामास युगान्तोल्केव सप्रभा ॥ ६.१०२.६५ ॥
تلك الحربة، التي هزّها القوي، تُصدر صوتًا كالجرس، فأشعلت السماء بضيائها كشهاب نهاية العصر.
6.102.66
सा क्षिप्ता राक्षसेन्द्रस्य तस्मिञ्छूले पपात ह।
भिन्नः शक्त्या महान् शूलो निपपात गतद्युतिः ॥ ६.१०२.६६ ॥
سقطت تلك الحربة، التي قذفها سيد الراكشاسا، على ذلك الشول؛ فانكسر الشول العظيم بالشكتي، وفقد بريقه وهوى.
6.102.67
निर्बिभेद ततो बाणैर्हयानस्य महाजवान्।
रामस्तीक्ष्णैर्महावेगैर्वज्रकल्पैरजिह्मगैः ॥ ६.१०२.६७ ॥
فثقب راما خيوله السريعة بسهام حادة، شديدة الاندفاع، كالصاعقة، تطير مستقيمة.
6.102.68
निर्बिभेदोरसि तदा रावणं निशितैः शरैः।
राघवः परमायत्तो ललाटे पत्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ६.१०२.६८ ॥
فضرب راغافا، وقد استغرق تماماً، صدر راڤانا بسهام حادة، وجبهته بثلاثة سهام ذات ريش.
6.102.69
स शरैर्भिन्नसर्वाङ्गो गात्रप्रस्रुतशोणितः।
राक्षसेन्द्रः समूहस्थः फुल्लाशोक इवाबभौ ॥ ६.१०२.६९ ॥
ذلك سيد الراكشاسا، المثقوب بالسهام في كل أعضائه، والدم يسيل من جسده، الواقف وسط جنده، أشرق كشجرة الأشوكا المزهرة.
6.102.70
स रामबाणैरतिविद्धगात्रो
निशाचरेन्द्रः क्षतजार्द्रगात्रः।
जगाम खेदं च समाजमध्ये
क्रोधं च चक्रे सुभृशं तदानीम् ॥ ६.१०२.७० ॥
وقد أُصيب بسهام راما إصابة بالغة، وجسده مبلول بالدم، فسقط ذلك سيد الليليين في الأسى وسط المجلس، ثم اشتد غضبه عندئذ.