വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.102.1
लक्ष्मणेन तु तद् वाक्यमुक्तं श्रुत्वा स राघवः।
संदधे परवीरघ्नो धनुरादाय वीर्यवान् ॥ ६.१०२.१ ॥
ലക്ഷ്മണൻ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന പരാക്രമശാലിയായ രാഘവൻ വില്ലെടുത്ത് ഞാൺ കെട്ടി.
6.102.2
रावणाय शरान् घोरान् विससर्ज चमूमुखे।
अथान्यं रथमास्थाय रावणो राक्षसाधिपः ॥ ६.१०२.२ ॥
സേനയുടെ മുൻനിരയിൽ രാവണന്റെ നേർക്ക് അദ്ദേഹം ഘോരമായ ശരങ്ങൾ തൊടുത്തു. പിന്നെ രാക്ഷസാധിപനായ രാവണൻ മറ്റൊരു രഥത്തിൽ കയറി.
6.102.3
अभ्यधावत काकुत्स्थं स्वर्भानुरिव भास्करम्।
दशग्रीवो रथस्थस्तु रामं वज्रोपमैः शरैः।
आजघान महाशैलं धाराभिरिव तोयदः ॥ ६.१०२.३ ॥
രാഹു സൂര്യനെ ആക്രമിക്കുന്നതുപോലെ, രഥത്തിൽ നിന്ന ദശഗ്രീവൻ കാകുത്സ്ഥനായ രാമനു നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. വജ്രതുല്യമായ ശരങ്ങളാൽ അവൻ രാമനെ പ്രഹരിച്ചു; മേഘം മഹാപർവതത്തിൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്നതുപോലെ.
6.102.4
दीप्तपावकसंकाशैः शरैः काञ्चनभूषणैः।
अभ्यवर्षद् रणे रामो दशग्रीवं समाहितः ॥ ६.१०२.४ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിക്കു തുല്യമായ, സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള ശരങ്ങളാൽ, യുദ്ധത്തിൽ രാമൻ ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ ദശഗ്രീവന്റെ നേർക്ക് മഴ പോലെ ചൊരിഞ്ഞു.
6.102.5
भूमौ स्थितस्य रामस्य रथस्थस्य स रक्षसः।
न समं युद्धमित्याहुर्देवगन्धर्वकिंनराः ॥ ६.१०२.५ ॥
നിലത്തു നിൽക്കുന്ന രാമനും രഥത്തിലിരിക്കുന്ന ആ രാക്ഷസനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം തുല്യമല്ലെന്ന് ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും പറഞ്ഞു.
6.102.6
ततो देववरः श्रीमान् श्रुत्वा तेषां वचोऽमृतम्।
आहूय मातलिं शक्रो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ६.१०२.६ ॥
അപ്പോൾ ശ്രീമാനായ ദേവേന്ദ്രൻ അവരുടെ അമൃതതുല്യമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മാതലിയെ വിളിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
6.102.7
रथेन मम भूमिष्ठं शीघ्रं याहि रघूत्तमम्।
आहूय भूतलं यात कुरु देवहितं महत् ॥ ६.१०२.७ ॥
എന്റെ രഥത്തിൽ വേഗം പോകുക, ഭൂമിയിൽ നിൽക്കുന്ന രഘുശ്രേഷ്ഠന്റെ അടുത്തേക്ക്. ഭൂമിയിൽ ചെന്ന് അവനെ വിളിച്ച് ദേവന്മാർക്ക് മഹത്തായ നന്മ ചെയ്യുക.
6.102.8
इत्युक्तो देवराजेन मातलिर्देवसारथिः।
प्रणम्य शिरसा देवं ततो वचनमब्रवीत् ॥ ६.१०२.८ ॥
ദേവരാജൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേവസാരഥിയായ മാതലി ശിരസ്സ് നമിച്ച് ദേവനെ വണങ്ങി, പിന്നെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
6.102.9
शीघ्रं यास्यामि देवेन्द्र सारथ्यं च करोम्यहम्।
ततो हयैश्च संयोज्य हरितैः स्यन्दनोत्तमम् ॥ ६.१०२.९ ॥
ദേവേന്ദ്രാ, ഞാൻ വേഗം പോകും, സാരഥ്യവും ചെയ്യാം. പിന്നെ ഹരിതവർണ്ണ കുതിരകളെ ഉത്തമ രഥത്തിൽ പൂട്ടി.
6.102.10
ततः काञ्चनचित्राङ्गः किङ्किणीशतभूषितः।
तरुणादित्यसंकाशो वैदूर्यमयकूबरः।
सदश्वैः काञ्चनापीडैर्युक्तः श्वेतप्रकीर्णकैः ॥ ६.१०२.१० ॥
അപ്പോൾ സ്വർണ്ണ ചിത്രാങ്കിതമായതും നൂറു മണികളാൽ അലങ്കൃതമായതും ഉദയസൂര്യസമാനവും വൈഡൂര്യ കൂബരമുള്ളതും സ്വർണ്ണ കടിഞ്ഞാണുകളോടുകൂടിയ ഉത്തമ കുതിരകളാൽ പൂട്ടിയതും വെള്ളക്കൊടികൾ വിരിച്ചതുമായ രഥം.
6.102.11
हरिभिः सूर्यसंकाशैर्हेमजालविभूषितैः।
रुक्मवेणुध्वजः श्रीमान् देवराजरथो वरः ॥ ६.१०२.११ ॥
സൂര്യസമാനമായ, സ്വർണ്ണ വലകളാൽ അലങ്കൃതമായ ഹരിതകുതിരകളോടുകൂടിയ, സ്വർണ്ണ വേണുധ്വജമുള്ള, ശോഭയുള്ള ദേവരാജന്റെ ഉത്തമ രഥം.
6.102.12
देवराजेन संदिष्टो रथमारुह्य मातलिः।
अभ्यवर्तत काकुत्स्थमवतीर्य त्रिविष्टपात् ॥ ६.१०२.१२ ॥
ദേവരാജൻ നിയോഗിച്ച മാതലി രഥത്തിൽ കയറി, സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി കാകുത്സ്ഥന്റെ (രാമന്റെ) അടുത്തേക്ക് വന്നു.
6.102.13
अब्रवीच्च तदा रामं सप्रतोदो रथे स्थितः।
प्राञ्जलिर्मातलिर्वाक्यं सहस्राक्षस्य सारथिः ॥ ६.१०२.१३ ॥
അപ്പോൾ സഹസ്രാക്ഷനായ ഇന്ദ്രന്റെ സാരഥിയായ മാതലി, തോട്ടി കയ്യിലേന്തി രഥത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, കൈകൂപ്പി രാമനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
6.102.14
सहस्राक्षेण काकुत्स्थ रथोऽयं विजयाय ते।
दत्तस्तव महासत्त्व श्रीमन् शत्रुनिबर्हण ॥ ६.१०२.१४ ॥
ഹേ കാകുത്സ്ഥാ! സഹസ്രാക്ഷനായ ഇന്ദ്രൻ ഈ രഥം നിന്റെ വിജയത്തിനായി നിനക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു. മഹാസത്ത്വനേ, ശ്രീമാനേ, ശത്രുസംഹാരകനേ!
6.102.15
इदमैन्द्रं महच्चापं कवचं चाग्निसंनिभम्।
शराश्चादित्यसंकाशाः शक्तिश्च विमला शिवा ॥ ६.१०२.१५ ॥
ഇത് ഇന്ദ്രന്റെ മഹത്തായ വില്ല്; ഇത് അഗ്നിതുല്യമായ കവചം; സൂര്യപ്രഭയുള്ള അമ്പുകൾ; ഇത് നിർമ്മലവും മംഗളകരവുമായ ശക്തി (കുന്തം).
6.102.16
आरुह्येमं रथं वीर राक्षसं जहि रावणम्।
मया सारथिना देव महेन्द्र इव दानवान् ॥ ६.१०२.१६ ॥
ഹേ വീരാ! ഈ രഥത്തിൽ കയറി രാക്ഷസനായ രാവണനെ വധിക്കുക; മഹേന്ദ്രൻ ഞാൻ സാരഥിയായിരിക്കെ ദാനവന്മാരെ വധിച്ചതുപോലെ, ഹേ ദേവാ!
6.102.17
इत्युक्तः सम्परिक्रम्य रथं तमभिवाद्य च।
आरुरोह तदा रामो लोकाँल्लक्ष्म्या विराजयन् ॥ ६.१०२.१७ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട രാമൻ ആ രഥത്തെ പ്രദക്ഷിണം വച്ച്, വന്ദിച്ച്, തന്റെ തേജസ്സിനാൽ ലോകങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അതിൽ കയറി.
6.102.18
तद् बभौ चाद्भुतं युद्धं द्वैरथं रोमहर्षणम्।
रामस्य च महाबाहो रावणस्य च रक्षसः ॥ ६.१०२.१८ ॥
ഹേ മഹാബാഹോ! രാമനും രാക്ഷസനായ രാവണനും തമ്മിലുള്ള ആ അദ്ഭുതകരവും രോമാഞ്ചജനകവുമായ ദ്വൈരഥയുദ്ധം അപ്പോൾ പ്രകാശിച്ചു.
6.102.19
स गान्धर्वेण गान्धर्वं दैवं दैवेन राघवः।
अस्त्रं राक्षसराजस्य जघान परमास्त्रवित् ॥ ६.१०२.१९ ॥
പരമാസ്ത്രജ്ഞനായ രാഘവൻ ഗാന്ധർവാസ്ത്രംകൊണ്ട് ഗാന്ധർവാസ്ത്രത്തെയും ദൈവാസ്ത്രംകൊണ്ട് ദൈവാസ്ത്രത്തെയും രാക്ഷസരാജന്റെ അസ്ത്രത്തെയും നശിപ്പിച്ചു.
6.102.20
अस्त्रं तु परमं घोरं राक्षसं राक्षसाधिपः।
ससर्ज परमक्रुद्धः पुनरेव निशाचरः ॥ ६.१०२.२० ॥
അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായ ആ നിശാചരൻ, രാക്ഷസാധിപൻ, വീണ്ടും അതിഘോരമായ രാക്ഷസാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
6.102.21
ते रावणधनुर्मुक्ताः शराः काञ्चनभूषणाः।
अभ्यवर्तन्त काकुत्स्थं सर्पा भूत्वा महाविषाः ॥ ६.१०२.२१ ॥
രാവണന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് തൊടുത്ത, സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള ആ ശരങ്ങൾ മഹാവിഷമുള്ള സർപ്പങ്ങളായി മാറി കാകുത്സ്ഥന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞു.
6.102.22
ते दीप्तवदना दीप्तं वमन्तो ज्वलनं मुखैः।
राममेवाभ्यवर्तन्त व्यादितास्या भयानकाः ॥ ६.१०२.२२ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന മുഖങ്ങളോടെ, വായിൽനിന്ന് തീ ഛർദ്ദിച്ചുകൊണ്ട്, പിളർന്ന വായുമായി ഭയാനകമായി അവ രാമനെ നേരിട്ട് പാഞ്ഞടുത്തു.
6.102.23
तैर्वासुकिसमस्पर्शैर्दीप्तभोगैर्महाविषैः।
दिशश्च संतताः सर्वा विदिशश्च समावृताः ॥ ६.१०२.२३ ॥
വാസുകിക്ക് തുല്യമായ സ്പർശമുള്ള, ജ്വലിക്കുന്ന ചുരുളുകളുള്ള ആ മഹാവിഷസർപ്പങ്ങളാൽ സകല ദിക്കുകളും ഉപദിക്കുകളും നിറഞ്ഞ് മൂടപ്പെട്ടു.
6.102.24
तान् दृष्ट्वा पन्नगान् रामः समापतत आहवे।
अस्त्रं गारुत्मतं घोरं प्रादुश्चक्रे भयावहम् ॥ ६.१०२.२४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുക്കുന്ന ആ സർപ്പങ്ങളെ കണ്ട രാമൻ ഗരുഡാസ്ത്രം, ഘോരവും ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്നതുമായത്, പ്രകടമാക്കി.
6.102.25
ते राघवधनुर्मुक्ता रुक्मपुङ्खाः शिखिप्रभाः।
सुपर्णाः काञ्चना भूत्वा विचेरुः सर्पशत्रवः ॥ ६.१०२.२५ ॥
രാഘവന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് തൊടുക്കപ്പെട്ട, സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളും അഗ്നിപ്രഭയുമുള്ള ആ അമ്പുകൾ സ്വർണ്ണ ഗരുഡന്മാരായി മാറി സർപ്പശത്രുക്കളെപ്പോലെ വിഹരിച്ചു.
6.102.26
ते तान् सर्वान् शराञ्जघ्नुः सर्परूपान् महाजवान्।
सुपर्णरूपा रामस्य विशिखाः कामरूपिणः ॥ ६.१०२.२६ ॥
രാമന്റെ അമ്പുകൾ ഗരുഡരൂപം കൈക്കൊണ്ട്, ഇച്ഛാനുസാരം രൂപം മാറ്റാൻ കഴിവുള്ളവയായി, ആ മഹാവേഗമുള്ള സർപ്പരൂപ അമ്പുകളെയെല്ലാം വീഴ്ത്തി.
6.102.27
अस्त्रे प्रतिहते क्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः।
अभ्यवर्षत् तदा रामं घोराभिः शरवृष्टिभिः ॥ ६.१०२.२७ ॥
ആ അസ്ത്രം തടയപ്പെട്ടപ്പോൾ, രാക്ഷസാധിപനായ രാവണൻ കോപിച്ച്, അപ്പോൾ ഭയങ്കരമായ അമ്പുമഴകൊണ്ട് രാമനെ മൂടി.
6.102.28
ततः शरसहस्रेण राममक्लिष्टकारिणम्।
अर्दयित्वा शरौघेण मातलिं प्रत्यविध्यत ॥ ६.१०२.२८ ॥
പിന്നെ ആയിരം അമ്പുകൾകൊണ്ട് ക്ഷീണമറിയാത്ത രാമനെ പീഡിപ്പിച്ച്, അമ്പുപ്രവാഹംകൊണ്ട് മാതലിയെ പ്രഹരിച്ചു.
6.102.29
चिच्छेद केतुमुद्दिश्य शरेणैकेन रावणः।
पातयित्वा रथोपस्थे रथात् केतुं च काञ्चनम् ॥ ६.१०२.२९ ॥
രാവണൻ ഒറ്റ അമ്പുകൊണ്ട് കൊടിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി മുറിച്ചു; സ്വർണ്ണക്കൊടി രഥത്തിന്റെ തട്ടിൽ വീഴ്ത്തി രഥത്തിൽ നിന്ന് അതിനെ വേർപെടുത്തി.
6.102.30
ऐन्द्रानपि जघानाश्वान् शरजालेन रावणः।
विषेदुर्देवगन्धर्वचारणा दानवैः सह ॥ ६.१०२.३० ॥
രാവണൻ അമ്പുവലകൊണ്ട് ഇന്ദ്രന്റെ വംശത്തിൽപ്പെട്ട കുതിരകളെയും വീഴ്ത്തി; അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ചാരണന്മാരും ദാനവന്മാരോടൊപ്പം വിഷാദിച്ചു.
6.102.31
राममार्तं तदा दृष्ट्वा सिद्धाश्च परमर्षयः।
व्यथिता वानरेन्द्राश्च बभूवुः सविभीषणाः ॥ ६.१०२.३१ ॥
അപ്പോൾ രാമൻ ദുഃഖിതനായിരിക്കുന്നത് കണ്ട് സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും വാനരേന്ദ്രന്മാരും വിഭീഷണനോടൊപ്പം വ്യസനിച്ചു.
6.102.32
रामचन्द्रमसं दृष्ट्वा ग्रस्तं रावणराहुणा।
प्राजापत्यं च नक्षत्रं रोहिणीं शशिनः प्रियाम् ॥ ६.१०२.३२ ॥
രാവണനാകുന്ന രാഹുവാൽ ഗ്രസിക്കപ്പെട്ട രാമചന്ദ്രനെയും ചന്ദ്രന്റെ പ്രിയനക്ഷത്രമായ പ്രാജാപത്യ രോഹിണിയെയും അവർ കണ്ടു.
6.102.33
समाक्रम्य बुधस्तस्थौ प्रजानामहितावहः।
सधूमपरिवृर्त्तोमिः प्रज्वलन्निव सागरः ॥ ६.१०२.३३ ॥
പ്രജകൾക്ക് ദോഷം വരുത്തുന്ന ബുധൻ (രോഹിണിയെ) ആക്രമിച്ചു നിന്നു, പുകയാൽ മൂടിയ തിരമാലകളോടെ ജ്വലിക്കുന്ന സമുദ്രംപോലെ.
6.102.34
उत्पपात तदा क्रुद्धः स्पृशन्निव दिवाकरम्।
शस्त्रवर्णः सुपरुषो मन्दरश्मिर्दिवाकरः ॥ ६.१०२.३४ ॥
അപ്പോൾ കുപിതനായ (ചൊവ്വ) സൂര്യനെ തൊടുന്നതുപോലെ ഉയർന്നു; ആയുധങ്ങളുടെ നിറമുള്ള, അതിപരുഷനായ, മന്ദരശ്മിയായ സൂര്യനും.
6.102.35
अदृश्यत कबन्धाङ्कः संसक्तो धूमकेतुना।
कोसलानां च नक्षत्रं व्यक्तमिन्द्राग्निदैवतम् ॥ ६.१०२.३५ ॥
കബന്ധ-ചിഹ്നമുള്ള (ഗ്രഹം) ധൂമകേതുവിനോടു ചേർന്നു കാണപ്പെട്ടു; ഇന്ദ്രാഗ്നി ദേവതയുള്ള കോസലരുടെ നക്ഷത്രവും വ്യക്തമായി കണ്ടു.
6.102.36
आहत्याङ्गारकस्तस्थौ विशाखमपि चाम्बरे।
दशास्यो विंशतिभुजः प्रगृहीतशरासनः ॥ ६.१०२.३६ ॥
ചൊവ്വ വിശാഖയെ ആക്രമിച്ച് ആകാശത്ത് നിന്നു; പത്തുമുഖവും ഇരുപതു കൈകളുമുള്ള (രാവണൻ) വില്ലേന്തി നിന്നു.
6.102.37
अदृश्यत दशग्रीवो मैनाक इव पर्वतः।
निरस्यमानो रामस्तु दशग्रीवेण रक्षसा ॥ ६.१०२.३७ ॥
മൈനാകപർവതംപോലെ ദശഗ്രീവൻ കാണപ്പെട്ടു; എന്നാൽ ആ ദശഗ്രീവ രാക്ഷസൻ രാമനെ പിന്നോട്ട് തള്ളി.
6.102.38
नाशक्नोदभिसंधातुं सायकान् रणमूर्धनि।
स कृत्वा भ्रुकुटिं क्रुद्धः किंचित् संरक्तलोचनः ॥ ६.१०२.३८ ॥
യുദ്ധമുഖത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് അമ്പുകൾ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അപ്പോൾ കോപത്തോടെ പുരികം ചുളിച്ച്, അല്പം ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ...
6.102.39
जगाम सुमहाक्रोधं निर्दहन्निव राक्षसान्।
तस्य क्रुद्धस्य वदनं दृष्ट्वा रामस्य धीमतः।
सर्वभूतानि वित्रेसुः प्राकम्पत च मेदिनी ॥ ६.१०२.३९ ॥
മഹാകോപത്തോടെ രാക്ഷസരെ ദഹിപ്പിക്കുമെന്നപോലെ അദ്ദേഹം മുന്നേറി. ബുദ്ധിമാനായ രാമന്റെ കോപിച്ച മുഖം കണ്ട് സർവ്വ ജീവജാലങ്ങളും വിറച്ചു; ഭൂമി കുലുങ്ങി.
6.102.40
सिंहशार्दूलवाञ्छैलः संचचाल चलद् द्रुमः।
बभूव चापि क्षुभितः समुद्रः सरितां पतिः ॥ ६.१०२.४० ॥
സിംഹങ്ങളും കടുവകളുമുള്ള പർവതങ്ങൾ കുലുങ്ങി; ഇളകുന്ന മരങ്ങൾ ആടി; നദികളുടെ നാഥനായ സമുദ്രവും ക്ഷോഭിച്ചു.
6.102.41
खराश्च खरनिर्घोषा गगने परुषा घनाः।
औत्पातिकाश्च नर्दन्तः समन्तात् परिचक्रमुः ॥ ६.१०२.४१ ॥
ആകാശത്ത് കടുത്ത ഗർജ്ജനത്തോടെ, പരുഷമായ മേഘങ്ങൾ ദുശ്ശകുനമായി നാലുപാടും ഗർജ്ജിച്ചു ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു.
6.102.42
रामं दृष्ट्वा सुसंक्रुद्धमुत्पातांश्चैव दारुणान्।
वित्रेसुः सर्वभूतानि रावणस्याभवद् भयम् ॥ ६.१०२.४२ ॥
രാമൻ അത്യന്തം കോപിച്ചിരിക്കുന്നതും ഭയങ്കര ദുശ്ശകുനങ്ങളും കണ്ട് സർവ്വ ജീവജാലങ്ങളും വിറച്ചു; രാവണന് ഭയം ഉണ്ടായി.
6.102.43
विमानस्थास्तदा देवा गन्धर्वाश्च महोरगाः।
ऋषिदानवदैत्याश्च गरुत्मन्तश्च खेचराः ॥ ६.१०२.४३ ॥
അപ്പോൾ വിമാനങ്ങളിൽ നിന്നിരുന്ന ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മഹാനാഗങ്ങളും ഋഷിമാരും ദാനവന്മാരും ദൈത്യന്മാരും ഗരുഡന്മാരും ആകാശചാരികളും.
6.102.44
ददृशुस्ते तदा युद्धं लोकसंवर्तसंस्थितम्।
नानाप्रहरणैर्भीमैः शूरयोः सम्प्रयुध्यतोः ॥ ६.१०२.४४ ॥
അപ്പോൾ അവർ രണ്ടു വീരന്മാർ ഭയങ്കരമായ നാനാവിധ ആയുധങ്ങളാൽ പോരാടുന്ന, ലോകപ്രളയം പോലുള്ള യുദ്ധം കണ്ടു.
6.102.45
ऊचुः सुरासुराः सर्वे तदा विग्रहमागताः।
प्रेक्षमाणा महायुद्धं वाक्यं भक्त्या प्रहृष्टवत् ॥ ६.१०२.४५ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധം കാണാൻ വന്ന സുരന്മാരും അസുരന്മാരും എല്ലാവരും ആ മഹായുദ്ധം കണ്ട് ഭക്തിയോടെ സന്തോഷിച്ചവരെപ്പോലെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
6.102.46
दशग्रीवं जयेत्याहुरसुराः समवस्थिताः।
देवा राममथोचुस्ते त्वं जयेति पुनः पुनः ॥ ६.१०२.४६ ॥
അവിടെ നിന്നിരുന്ന അസുരന്മാർ "ദശഗ്രീവന് ജയം!" എന്നു പറഞ്ഞു; ദേവന്മാർ രാമനോട് "നിനക്ക് ജയം!" എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
6.102.47
एतस्मिन्नन्तरे क्रोधाद् राघवस्य च रावणः।
प्रहर्तुकामो दुष्टात्मा स्पृशन् प्रहरणं महत् ॥ ६.१०२.४७ ॥
ഇതിനിടെ, ദുഷ്ടചിത്തനായ രാവണൻ കോപത്തോടെ രാഘവനെ (രാമനെ) പ്രഹരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഒരു മഹത്തായ ആയുധം സ്പർശിച്ചു.
6.102.48
वज्रसारं महानादं सर्वशत्रुनिबर्हणम्।
शैलशृङ्गनिभैः कूटैश्चित्तदृष्टिभयावहम् ॥ ६.१०२.४८ ॥
വജ്രസാരമുള്ളതും മഹാനാദം മുഴക്കുന്നതും എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കുന്നതും പർവതശൃംഗങ്ങൾ പോലുള്ള കൂടങ്ങളുള്ളതും മനസ്സിലും കാഴ്ചയിലും ഭയം വരുത്തുന്നതുമായ ആയുധം.
6.102.49
सधूममिव तीक्ष्णाग्रं युगान्ताग्निचयोपमम्।
अतिरौद्रमनासाद्यं कालेनापि दुरासदम् ॥ ६.१०२.४९ ॥
പുകയോടുകൂടിയതും മൂർച്ചയുള്ള അഗ്രമുള്ളതും യുഗാന്താഗ്നിക്കൂമ്പാരത്തിന് തുല്യവുമായ അത് അതിഭയങ്കരവും അടുക്കാനാവാത്തതും കാലത്തിനുപോലും ജയിക്കാനാവാത്തതുമായിരുന്നു.
6.102.50
त्रासनं सर्वभूतानां दारणं भेदनं तथा।
प्रदीप्त इव रोषेण शूलं जग्राह रावणः ॥ ६.१०२.५० ॥
അത് സർവ്വഭൂതങ്ങൾക്കും ഭയം നൽകുന്നതും പിളർക്കുന്നതും തുളയ്ക്കുന്നതുമായിരുന്നു. കോപത്താൽ ജ്വലിക്കുന്നവനെപ്പോലെ രാവണൻ ആ ശൂലം എടുത്തു.
6.102.51
तच्छूलं परमक्रुद्धो जग्राह युधि वीर्यवान्।
अनीकैः समरे शूरै राक्षसैः परिवारितः ॥ ६.१०२.५१ ॥
അത്യന്തം കോപിച്ച വീര്യവാനായവൻ യുദ്ധത്തിൽ ആ ശൂലം എടുത്തു; സമരത്തിൽ ശൂരരായ രാക്ഷസസൈന്യങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി.
6.102.52
समुद्यम्य महाकायो ननाद युधि भैरवम्।
संरक्तनयनो रोषात् स्वसैन्यमभिहर्षयन् ॥ ६.१०२.५२ ॥
മഹാകായൻ അത് ഉയർത്തി യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരമായി ഗർജ്ജിച്ചു; ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, കോപത്താൽ, സ്വന്തം സൈന്യത്തെ ആഹ്ലാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
6.102.53
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्च प्रदिशस्तथा।
प्राकम्पयत् तदा शब्दो राक्षसेन्द्रस्य दारुणः ॥ ६.१०२.५३ ॥
ഭൂമിയും ആകാശവും ദിക്കുകളും ഉപദിക്കുകളും അപ്പോൾ വിറച്ചു; രാക്ഷസേന്ദ്രന്റെ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം അവയെ വിറപ്പിച്ചു.
6.102.54
अतिकायस्य नादेन तेन तस्य दुरात्मनः।
सर्वभूतानि वित्रेसुः सागरश्च प्रचुक्षुभे ॥ ६.१०२.५४ ॥
അതികായന്റെ ആ ഗർജ്ജനത്താൽ, ആ ദുരാത്മാവിന്റെ ഗർജ്ജനത്താൽ, സർവ്വഭൂതങ്ങളും ഭയന്നു; സാഗരവും ഇളകി മറിഞ്ഞു.
6.102.55
स गृहीत्वा महावीर्यः शूलं तद् रावणो महत्।
विनद्य सुमहानादं रामं परुषमब्रवीत् ॥ ६.१०२.५५ ॥
മഹാവീര്യനായ ആ രാവണൻ ആ വലിയ ശൂലം എടുത്ത്, മഹാഗർജ്ജനം ചെയ്ത് രാമനോട് കഠിനമായി പറഞ്ഞു.
6.102.56
शूलोऽयं वज्रसारस्ते राम रोषान्मयोद्यतः।
तव भ्रातृसहायस्य सद्यः प्राणान् हरिष्यति ॥ ६.१०२.५६ ॥
ഹേ രാമാ! കോപത്താൽ ഞാൻ ഉയർത്തിയ ഈ ശൂലം വജ്രസാരമാണ്; സഹോദരസഹായമുള്ള നിന്റെ പ്രാണനെ ഉടൻ അത് അപഹരിക്കും.
6.102.57
रक्षसामद्य शूराणां निहतानां चमूमुखे।
त्वां निहत्य रणश्लाघिन् करोमि तरसा समम् ॥ ६.१०२.५७ ॥
ഇന്ന് യുദ്ധമുഖത്ത് വധിക്കപ്പെട്ട ശൂര രാക്ഷസരോടൊപ്പം, യുദ്ധപ്രശംസകാ! നിന്നെയും വേഗം കൊന്ന് അവരോട് സമനാക്കും.
6.102.58
तिष्ठेदानीं निहन्मि त्वामेष शूलेन राघव।
एवमुक्त्वा स चिक्षेप तच्छूलं राक्षसाधिपः ॥ ६.१०२.५८ ॥
"ഹേ രാഘവാ! നിൽക്കൂ, ഇപ്പോൾ ഈ ശൂലം കൊണ്ട് നിന്നെ കൊല്ലുന്നു." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാക്ഷസാധിപൻ ആ ശൂലം എറിഞ്ഞു.
6.102.59
तद् रावणकरान्मुक्तं विद्युन्मालासमावृतम्।
अष्टघण्टं महानादं वियद्गतमशोभत ॥ ६.१०२.५९ ॥
രാവണന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയ ആ ശൂലം, മിന്നൽമാല ചുറ്റി, എട്ടു മണികളോടെ, മഹാനാദത്തോടെ ആകാശത്തിലൂടെ പോയി പ്രകാശിച്ചു.
6.102.60
तच्छूलं राघवो दृष्ट्वा ज्वलन्तं घोरदर्शनम्।
ससर्ज विशिखान् रामश्चापमायम्य वीर्यवान् ॥ ६.१०२.६० ॥
ആ ജ്വലിക്കുന്നതും ഭയങ്കരവുമായ ശൂലം കണ്ട വീര്യവാനായ രാമൻ വില്ലു വലിച്ചു അമ്പുകൾ തൊടുത്തു.
6.102.61
आपतन्तं शरौघेण वारयामास राघवः।
उत्पतन्तं युगान्ताग्निं जलौघैरिव वासवः ॥ ६.१०२.६१ ॥
രാഘവൻ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹംകൊണ്ട് തന്റെ നേരെ വരുന്നതിനെ തടഞ്ഞു; യുഗാന്താഗ്നിയെ ഇന്ദ്രൻ ജലധാരകൾകൊണ്ട് അടക്കുന്നതുപോലെ.
6.102.62
निर्ददाह स तान् बाणान् रामकार्मुकनिःसृतान्।
रावणस्य महान् शूलः पतङ्गानिव पावकः ॥ ६.१०२.६२ ॥
രാവണന്റെ ആ മഹാശൂലം രാമന്റെ വില്ലിൽ നിന്നു തൊടുത്ത ആ അമ്പുകളെ തീ ഈയാംപാറ്റകളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ദഹിപ്പിച്ചു.
6.102.63
तान् दृष्ट्वा भस्मसाद्भूतान् शूलसंस्पर्शचूर्णितान्।
सायकानन्तरिक्षस्थान् राघवः क्रोधमाहरत् ॥ ६.१०२.६३ ॥
ശൂലസ്പർശത്താൽ ചൂർണ്ണമായി ഭസ്മമായി ആകാശത്തു ചിതറിക്കിടന്ന ആ അമ്പുകൾ കണ്ടപ്പോൾ രാഘവന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു.
6.102.64
स तां मातलिना नीतां शक्तिं वासवसम्मताम्।
जग्राह परमक्रुद्धो राघवो रघुनन्दनः ॥ ६.१०२.६४ ॥
മാതലി കൊണ്ടുവന്ന, ഇന്ദ്രന് പ്രിയമായ ആ ശക്തിയെ രഘുനന്ദനനായ രാഘവൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ പിടിച്ചെടുത്തു.
6.102.65
सा तोलिता बलवता शक्तिर्घण्टाकृतस्वना।
नभः प्रज्वालयामास युगान्तोल्केव सप्रभा ॥ ६.१०२.६५ ॥
ബലവാൻ ചുഴറ്റിയ ആ ശക്തി മണിനാദംപോലെ ശബ്ദിച്ച്, യുഗാന്തത്തിലെ ഉൽക്കപോലെ പ്രഭയോടെ ആകാശത്തെ ജ്വലിപ്പിച്ചു.
6.102.66
सा क्षिप्ता राक्षसेन्द्रस्य तस्मिञ्छूले पपात ह।
भिन्नः शक्त्या महान् शूलो निपपात गतद्युतिः ॥ ६.१०२.६६ ॥
രാക്ഷസേന്ദ്രൻ എറിഞ്ഞ ആ ശക്തി ആ ശൂലത്തിന്മേൽ പതിച്ചു; ശക്തിയാൽ പിളർന്ന ആ മഹാശൂലം പ്രഭയറ്റു വീണു.
6.102.67
निर्बिभेद ततो बाणैर्हयानस्य महाजवान्।
रामस्तीक्ष्णैर्महावेगैर्वज्रकल्पैरजिह्मगैः ॥ ६.१०२.६७ ॥
അപ്പോൾ രാമൻ അവന്റെ വേഗമേറിയ കുതിരകളെ മൂർച്ചയുള്ളതും അതിവേഗമുള്ളതും വജ്രതുല്യവും നേരേ പായുന്നതുമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളച്ചു।
6.102.68
निर्बिभेदोरसि तदा रावणं निशितैः शरैः।
राघवः परमायत्तो ललाटे पत्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ६.१०२.६८ ॥
അപ്പോൾ രാഘവൻ പൂർണ്ണശ്രദ്ധയോടെ രാവണന്റെ മാറിൽ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളച്ചു; നെറ്റിയിൽ തൂവൽ ഘടിപ്പിച്ച മൂന്ന് അമ്പുകളാൽ।
6.102.69
स शरैर्भिन्नसर्वाङ्गो गात्रप्रस्रुतशोणितः।
राक्षसेन्द्रः समूहस्थः फुल्लाशोक इवाबभौ ॥ ६.१०२.६९ ॥
ആ രാക്ഷസേന്ദ്രൻ അമ്പുകളാൽ സർവാംഗവും തുളയ്ക്കപ്പെട്ട്, ശരീരത്തിൽനിന്ന് രക്തം ഒഴുകി, കൂട്ടത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, പൂത്ത അശോകവൃക്ഷംപോലെ പ്രകാശിച്ചു।
6.102.70
स रामबाणैरतिविद्धगात्रो
निशाचरेन्द्रः क्षतजार्द्रगात्रः।
जगाम खेदं च समाजमध्ये
क्रोधं च चक्रे सुभृशं तदानीम् ॥ ६.१०२.७० ॥
രാമബാണങ്ങളാൽ അത്യധികം തുളയ്ക്കപ്പെട്ട്, രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന ശരീരവുമായ ആ നിശാചരേന്ദ്രൻ സഭാമധ്യത്തിൽ ഖേദം പ്രാപിച്ചു; അപ്പോൾ അത്യന്തം ക്രോധം കൊണ്ടു।