Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.102.1
लक्ष्मणेन तु तद् वाक्यमुक्तं श्रुत्वा स राघवः।
संदधे परवीरघ्नो धनुरादाय वीर्यवान् ॥ ६.१०२.१ ॥
Ao ouvir estas palavras ditas por Lakṣmaṇa, Rāghava, destruidor dos heróis inimigos e poderoso em valor, pegou seu arco.
6.102.2
रावणाय शरान् घोरान् विससर्ज चमूमुखे।
अथान्यं रथमास्थाय रावणो राक्षसाधिपः ॥ ६.१०२.२ ॥
À frente do exército, lançou flechas terríveis contra Rāvaṇa. Então Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, subiu em outra carruagem.
6.102.3
अभ्यधावत काकुत्स्थं स्वर्भानुरिव भास्करम्।
दशग्रीवो रथस्थस्तु रामं वज्रोपमैः शरैः।
आजघान महाशैलं धाराभिरिव तोयदः ॥ ६.१०२.३ ॥
Como Svarbhānu se lança sobre o sol, assim o de dez pescoços, em pé em seu carro, avançou sobre Rāma da linhagem de Kakutstha. Atingiu-o com flechas como raios, como uma nuvem derrama suas torrentes sobre uma grande montanha.
6.102.4
दीप्तपावकसंकाशैः शरैः काञ्चनभूषणैः।
अभ्यवर्षद् रणे रामो दशग्रीवं समाहितः ॥ ६.१०२.४ ॥
Com flechas semelhantes ao fogo ardente, adornadas de ouro, Rāma, concentrado e firme, fez chover sobre o de dez pescoços na batalha.
6.102.5
भूमौ स्थितस्य रामस्य रथस्थस्य स रक्षसः।
न समं युद्धमित्याहुर्देवगन्धर्वकिंनराः ॥ ६.१०२.५ ॥
Os deuses, gandharvas e kinnaras disseram que o combate não era igual: Rāma estava em pé no chão, enquanto aquele rākṣasa estava em seu carro.
6.102.6
ततो देववरः श्रीमान् श्रुत्वा तेषां वचोऽमृतम्।
आहूय मातलिं शक्रो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ६.१०२.६ ॥
Então Indra, o glorioso senhor dos deuses, tendo ouvido suas palavras como néctar, chamou Mātali e disse estas palavras.
6.102.7
रथेन मम भूमिष्ठं शीघ्रं याहि रघूत्तमम्।
आहूय भूतलं यात कुरु देवहितं महत् ॥ ६.१०२.७ ॥
Vai depressa no meu carro até o melhor dos Raghus, que está de pé sobre a terra. Desce à terra, chama-o e realiza a grande ação em benefício dos deuses.
6.102.8
इत्युक्तो देवराजेन मातलिर्देवसारथिः।
प्रणम्य शिरसा देवं ततो वचनमब्रवीत् ॥ ६.१०२.८ ॥
Assim interpelado pelo rei dos deuses, Mātali, o cocheiro dos deuses, inclinou a cabeça diante do deus e então disse estas palavras.
6.102.9
शीघ्रं यास्यामि देवेन्द्र सारथ्यं च करोम्यहम्।
ततो हयैश्च संयोज्य हरितैः स्यन्दनोत्तमम् ॥ ६.१०२.९ ॥
Ó senhor dos deuses, irei depressa e farei de cocheiro. Então, atrelando os cavalos castanhos ao melhor dos carros,
6.102.10
ततः काञ्चनचित्राङ्गः किङ्किणीशतभूषितः।
तरुणादित्यसंकाशो वैदूर्यमयकूबरः।
सदश्वैः काञ्चनापीडैर्युक्तः श्वेतप्रकीर्णकैः ॥ ६.१०२.१० ॥
Então o carro, com o corpo matizado de ouro, adornado com cem campainhas, semelhante ao sol nascente, com timão de lápis-lazúli, atrelado a excelentes cavalos com arreios dourados, com estandartes brancos desfraldados.
6.102.11
हरिभिः सूर्यसंकाशैर्हेमजालविभूषितैः।
रुक्मवेणुध्वजः श्रीमान् देवराजरथो वरः ॥ ६.१०२.११ ॥
Atrelado a cavalos castanhos semelhantes ao sol, adornado com redes douradas, com um estandarte de bambu dourado, o glorioso carro do rei dos deuses, o melhor de todos.
6.102.12
देवराजेन संदिष्टो रथमारुह्य मातलिः।
अभ्यवर्तत काकुत्स्थमवतीर्य त्रिविष्टपात् ॥ ६.१०२.१२ ॥
Instruído pelo rei dos deuses, Mātali subiu ao carro, desceu do céu e aproximou-se de Kākutstha (Rāma).
6.102.13
अब्रवीच्च तदा रामं सप्रतोदो रथे स्थितः।
प्राञ्जलिर्मातलिर्वाक्यं सहस्राक्षस्य सारथिः ॥ ६.१०२.१३ ॥
Então Mātali, o auriga de Indra, o de mil olhos, de pé no carro com seu aguilhão, uniu as palmas e disse estas palavras a Rāma.
6.102.14
सहस्राक्षेण काकुत्स्थ रथोऽयं विजयाय ते।
दत्तस्तव महासत्त्व श्रीमन् शत्रुनिबर्हण ॥ ६.१०२.१४ ॥
Ó Kākutstha, este carro foi-te dado por Indra, o de mil olhos, para a tua vitória. Ó de grande coragem, ó glorioso, ó destruidor de inimigos!
6.102.15
इदमैन्द्रं महच्चापं कवचं चाग्निसंनिभम्।
शराश्चादित्यसंकाशाः शक्तिश्च विमला शिवा ॥ ६.१०२.१५ ॥
Este é o grande arco de Indra; esta é a armadura semelhante ao fogo; estas são flechas semelhantes ao sol; e esta é uma lança imaculada e auspiciosa.
6.102.16
आरुह्येमं रथं वीर राक्षसं जहि रावणम्।
मया सारथिना देव महेन्द्र इव दानवान् ॥ ६.१०२.१६ ॥
Sobe neste carro, ó herói, e mata o demónio Rāvaṇa, como Mahendra, tendo-me a mim como auriga, matou os dānavas, ó senhor!
6.102.17
इत्युक्तः सम्परिक्रम्य रथं तमभिवाद्य च।
आरुरोह तदा रामो लोकाँल्लक्ष्म्या विराजयन् ॥ ६.१०२.१७ ॥
Assim interpelado, Rāma circundou o carro, saudou-o e subiu nele, iluminando os mundos com o seu esplendor.
6.102.18
तद् बभौ चाद्भुतं युद्धं द्वैरथं रोमहर्षणम्।
रामस्य च महाबाहो रावणस्य च रक्षसः ॥ ६.१०२.१८ ॥
Ó de braços poderosos, aquele duelo de carros, maravilhoso e arrepiante, entre Rāma e o demónio Rāvaṇa, brilhou então.
6.102.19
स गान्धर्वेण गान्धर्वं दैवं दैवेन राघवः।
अस्त्रं राक्षसराजस्य जघान परमास्त्रवित् ॥ ६.१०२.१९ ॥
Rāghava, conhecedor das armas supremas, com a arma gandharva abateu a gandharva, com a arma divina abateu a divina, e destruiu a arma do rei dos rākṣasas.
6.102.20
अस्त्रं तु परमं घोरं राक्षसं राक्षसाधिपः।
ससर्ज परमक्रुद्धः पुनरेव निशाचरः ॥ ६.१०२.२० ॥
O senhor dos rākṣasas, errante da noite e sumamente irado, lançou de novo uma arma rākṣasa suprema e terrível.
6.102.21
ते रावणधनुर्मुक्ताः शराः काञ्चनभूषणाः।
अभ्यवर्तन्त काकुत्स्थं सर्पा भूत्वा महाविषाः ॥ ६.१०२.२१ ॥
Aquelas flechas, disparadas do arco de Rāvaṇa e adornadas de ouro, tornaram-se grandes serpentes venenosas e avançaram contra Kākutstha.
6.102.22
ते दीप्तवदना दीप्तं वमन्तो ज्वलनं मुखैः।
राममेवाभ्यवर्तन्त व्यादितास्या भयानकाः ॥ ६.१०२.२२ ॥
Aquelas serpentes terríveis, de bocas flamejantes, cuspindo fogo, com as fauces escancaradas, avançaram diretamente contra Rāma.
6.102.23
तैर्वासुकिसमस्पर्शैर्दीप्तभोगैर्महाविषैः।
दिशश्च संतताः सर्वा विदिशश्च समावृताः ॥ ६.१०२.२३ ॥
Com aquelas grandes serpentes venenosas, de toque semelhante ao de Vāsuki e anéis ardentes, todas as direções e direções intermediárias ficaram cheias e cobertas.
6.102.24
तान् दृष्ट्वा पन्नगान् रामः समापतत आहवे।
अस्त्रं गारुत्मतं घोरं प्रादुश्चक्रे भयावहम् ॥ ६.१०२.२४ ॥
Ao ver aquelas serpentes avançando sobre ele na batalha, Rāma fez surgir a arma terrível de Garuḍa, que causava temor.
6.102.25
ते राघवधनुर्मुक्ता रुक्मपुङ्खाः शिखिप्रभाः।
सुपर्णाः काञ्चना भूत्वा विचेरुः सर्पशत्रवः ॥ ६.१०२.२५ ॥
Disparadas do arco de Rāghava, com plumas douradas e brilho de fogo, as flechas tornaram-se Suparṇas dourados e percorreram o céu como inimigos das serpentes.
6.102.26
ते तान् सर्वान् शराञ्जघ्नुः सर्परूपान् महाजवान्।
सुपर्णरूपा रामस्य विशिखाः कामरूपिणः ॥ ६.१०२.२६ ॥
As flechas de Rāma, em forma de Suparṇas capazes de assumir qualquer forma à vontade, derrubaram todas aquelas flechas velozes em forma de serpente.
6.102.27
अस्त्रे प्रतिहते क्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः।
अभ्यवर्षत् तदा रामं घोराभिः शरवृष्टिभिः ॥ ६.१०२.२७ ॥
Quando aquela arma foi repelida, o furioso senhor dos rākṣasas, Rāvaṇa, fez chover sobre Rāma uma terrível tempestade de flechas.
6.102.28
ततः शरसहस्रेण राममक्लिष्टकारिणम्।
अर्दयित्वा शरौघेण मातलिं प्रत्यविध्यत ॥ ६.१०२.२८ ॥
Então, afligindo Rāma, o incansável, com mil flechas, feriu Mātali com uma torrente de dardos.
6.102.29
चिच्छेद केतुमुद्दिश्य शरेणैकेन रावणः।
पातयित्वा रथोपस्थे रथात् केतुं च काञ्चनम् ॥ ६.१०२.२९ ॥
Com uma única flecha dirigida ao estandarte, Rāvaṇa o cortou e fez cair o estandarte dourado no assoalho do carro, separando-o do carro.
6.102.30
ऐन्द्रानपि जघानाश्वान् शरजालेन रावणः।
विषेदुर्देवगन्धर्वचारणा दानवैः सह ॥ ६.१०२.३० ॥
Com uma rede de flechas, Rāvaṇa derrubou até os cavalos da linhagem de Indra; então os deuses, gandharvas, cāraṇas, junto com os dānavas, ficaram consternados.
6.102.31
राममार्तं तदा दृष्ट्वा सिद्धाश्च परमर्षयः।
व्यथिता वानरेन्द्राश्च बभूवुः सविभीषणाः ॥ ६.१०२.३१ ॥
Então, vendo Rāma aflito, os seres perfeitos e os grandes sábios, e os senhores dos vānaras junto com Vibhīṣaṇa, ficaram aflitos.
6.102.32
रामचन्द्रमसं दृष्ट्वा ग्रस्तं रावणराहुणा।
प्राजापत्यं च नक्षत्रं रोहिणीं शशिनः प्रियाम् ॥ ६.१०२.३२ ॥
Vendo Rāmacandra, a lua, agarrado por Rāvaṇa como Rāhu, e a mansão lunar Rohiṇī, amada da lua, consagrada a Prajāpati.
6.102.33
समाक्रम्य बुधस्तस्थौ प्रजानामहितावहः।
सधूमपरिवृर्त्तोमिः प्रज्वलन्निव सागरः ॥ ६.१०२.३३ ॥
Mercúrio, portador de dano às criaturas, ergueu-se após dominar (Rohiṇī), como o oceano ardendo com ondas envoltas em fumaça.
6.102.34
उत्पपात तदा क्रुद्धः स्पृशन्निव दिवाकरम्।
शस्त्रवर्णः सुपरुषो मन्दरश्मिर्दिवाकरः ॥ ६.१०२.३४ ॥
Então o irado (Marte) se ergueu como se tocasse o sol; o sol, da cor das armas, muito áspero, de raios fracos, também.
6.102.35
अदृश्यत कबन्धाङ्कः संसक्तो धूमकेतुना।
कोसलानां च नक्षत्रं व्यक्तमिन्द्राग्निदैवतम् ॥ ६.१०२.३५ ॥
Apareceu o marcado com um tronco sem cabeça, unido ao cometa; e a mansão lunar dos Kosalas, regida por Indra e Agni, foi claramente vista.
6.102.36
आहत्याङ्गारकस्तस्थौ विशाखमपि चाम्बरे।
दशास्यो विंशतिभुजः प्रगृहीतशरासनः ॥ ६.१०२.३६ ॥
Marte, tendo atingido Viśākhā, também se postou no céu; e o de dez rostos e vinte braços estava de pé, segurando o arco.
6.102.37
अदृश्यत दशग्रीवो मैनाक इव पर्वतः।
निरस्यमानो रामस्तु दशग्रीवेण रक्षसा ॥ ६.१०२.३७ ॥
Daśagrīva apareceu como a montanha Maināka, mas Rāma foi empurrado para trás por aquele rākṣasa de dez pescoços.
6.102.38
नाशक्नोदभिसंधातुं सायकान् रणमूर्धनि।
स कृत्वा भ्रुकुटिं क्रुद्धः किंचित् संरक्तलोचनः ॥ ६.१०२.३८ ॥
Na linha de frente da batalha não conseguiu mirar suas flechas. Então, enfurecido, franzindo o cenho, com olhos um tanto avermelhados...
6.102.39
जगाम सुमहाक्रोधं निर्दहन्निव राक्षसान्।
तस्य क्रुद्धस्य वदनं दृष्ट्वा रामस्य धीमतः।
सर्वभूतानि वित्रेसुः प्राकम्पत च मेदिनी ॥ ६.१०२.३९ ॥
Avançou em grande fúria, como se fosse queimar os rākṣasas. Ao ver o rosto irado do sábio Rāma, todos os seres tremeram e a terra estremeceu.
6.102.40
सिंहशार्दूलवाञ्छैलः संचचाल चलद् द्रुमः।
बभूव चापि क्षुभितः समुद्रः सरितां पतिः ॥ ६.१०२.४० ॥
As montanhas, morada de leões e tigres, tremeram; as árvores balançantes oscilaram; e o oceano, senhor dos rios, também se agitou.
6.102.41
खराश्च खरनिर्घोषा गगने परुषा घनाः।
औत्पातिकाश्च नर्दन्तः समन्तात् परिचक्रमुः ॥ ६.१०२.४१ ॥
No céu, nuvens ásperas e rugidoras, anunciando presságios funestos, rugiram e giraram por todos os lados.
6.102.42
रामं दृष्ट्वा सुसंक्रुद्धमुत्पातांश्चैव दारुणान्।
वित्रेसुः सर्वभूतानि रावणस्याभवद् भयम् ॥ ६.१०२.४२ ॥
Ao ver Rāma profundamente irado e os terríveis presságios, todos os seres tremeram, e o medo surgiu em Rāvaṇa.
6.102.43
विमानस्थास्तदा देवा गन्धर्वाश्च महोरगाः।
ऋषिदानवदैत्याश्च गरुत्मन्तश्च खेचराः ॥ ६.१०२.४३ ॥
Então os deuses em seus carros celestiais, os gandharvas e as grandes serpentes, os sábios, os dānavas e daityas, os garuḍas e os seres que vagueiam pelo céu.
6.102.44
ददृशुस्ते तदा युद्धं लोकसंवर्तसंस्थितम्।
नानाप्रहरणैर्भीमैः शूरयोः सम्प्रयुध्यतोः ॥ ६.१०२.४४ ॥
Então viram a batalha, semelhante à dissolução dos mundos, os dois heróis lutando com diversas armas terríveis.
6.102.45
ऊचुः सुरासुराः सर्वे तदा विग्रहमागताः।
प्रेक्षमाणा महायुद्धं वाक्यं भक्त्या प्रहृष्टवत् ॥ ६.१०२.४५ ॥
Então todos os deuses e asuras que tinham vindo assistir ao combate, contemplando a grande batalha, proferiram estas palavras, regozijando-se como em devoção.
6.102.46
दशग्रीवं जयेत्याहुरसुराः समवस्थिताः।
देवा राममथोचुस्ते त्वं जयेति पुनः पुनः ॥ ६.१०२.४६ ॥
Os asuras que ali estavam disseram: "Vitória a Daśagrīva!" e os deuses diziam a Rāma repetidamente: "Que vençais!"
6.102.47
एतस्मिन्नन्तरे क्रोधाद् राघवस्य च रावणः।
प्रहर्तुकामो दुष्टात्मा स्पृशन् प्रहरणं महत् ॥ ६.१०२.४७ ॥
Nesse meio tempo, Rāvaṇa, de mente perversa, com ira e desejando ferir Rāghava (Rāma), tocou uma grande arma.
6.102.48
वज्रसारं महानादं सर्वशत्रुनिबर्हणम्।
शैलशृङ्गनिभैः कूटैश्चित्तदृष्टिभयावहम् ॥ ६.१०२.४८ ॥
Duro como o raio em seu cerne, produzindo grande estrondo, destruindo todos os inimigos, com protuberâncias semelhantes a picos de montanha, trazendo medo à mente e à vista.
6.102.49
सधूममिव तीक्ष्णाग्रं युगान्ताग्निचयोपमम्।
अतिरौद्रमनासाद्यं कालेनापि दुरासदम् ॥ ६.१०२.४९ ॥
Semelhante à pilha de fogo do fim de uma era, fumegante, de ponta afiada, extremamente terrível, inacessível, difícil de vencer até para o Tempo.
6.102.50
त्रासनं सर्वभूतानां दारणं भेदनं तथा।
प्रदीप्त इव रोषेण शूलं जग्राह रावणः ॥ ६.१०२.५० ॥
Terror para todos os seres, rasgando e perfurando. Como que ardendo de ira, Rāvaṇa agarrou a lança.
6.102.51
तच्छूलं परमक्रुद्धो जग्राह युधि वीर्यवान्।
अनीकैः समरे शूरै राक्षसैः परिवारितः ॥ ६.१०२.५१ ॥
Muito irado, o poderoso tomou aquela lança na batalha, cercado no combate pelas tropas de rākṣasas heroicos.
6.102.52
समुद्यम्य महाकायो ननाद युधि भैरवम्।
संरक्तनयनो रोषात् स्वसैन्यमभिहर्षयन् ॥ ६.१०२.५२ ॥
Erguendo-a alto, o de corpo enorme rugiu um rugido aterrador na batalha, com os olhos avermelhados de ira, alegrando o seu próprio exército.
6.102.53
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिशश्च प्रदिशस्तथा।
प्राकम्पयत् तदा शब्दो राक्षसेन्द्रस्य दारुणः ॥ ६.१०२.५३ ॥
A terra, o céu, as direções e as direções intermediárias então tremeram; o som terrível do senhor dos rākṣasas as fez estremecer.
6.102.54
अतिकायस्य नादेन तेन तस्य दुरात्मनः।
सर्वभूतानि वित्रेसुः सागरश्च प्रचुक्षुभे ॥ ६.१०२.५४ ॥
Pelo rugido de Atikāya, aquele de mente perversa, todos os seres ficaram aterrorizados, e o oceano se agitou.
6.102.55
स गृहीत्वा महावीर्यः शूलं तद् रावणो महत्।
विनद्य सुमहानादं रामं परुषमब्रवीत् ॥ ६.१०२.५५ ॥
Empunhando aquela grande lança, o muito poderoso Rāvaṇa rugiu com grande estrondo e falou duramente a Rāma.
6.102.56
शूलोऽयं वज्रसारस्ते राम रोषान्मयोद्यतः।
तव भ्रातृसहायस्य सद्यः प्राणान् हरिष्यति ॥ ६.१०२.५६ ॥
Ó Rāma, esta lança, dura como o raio, que ergui em cólera, tirará de imediato a vida de ti, cujo auxiliar é teu irmão.
6.102.57
रक्षसामद्य शूराणां निहतानां चमूमुखे।
त्वां निहत्य रणश्लाघिन् करोमि तरसा समम् ॥ ६.१०२.५७ ॥
Hoje, à frente do exército, junto aos valentes rākṣasas abatidos, ó jactancioso na batalha, também te matarei de imediato e te igualarei a eles.
6.102.58
तिष्ठेदानीं निहन्मि त्वामेष शूलेन राघव।
एवमुक्त्वा स चिक्षेप तच्छूलं राक्षसाधिपः ॥ ६.१०२.५८ ॥
"Ó Rāghava, detém-te! Agora mato-te com esta lança." Dito isto, o senhor dos rākṣasas arremessou aquela lança.
6.102.59
तद् रावणकरान्मुक्तं विद्युन्मालासमावृतम्।
अष्टघण्टं महानादं वियद्गतमशोभत ॥ ६.१०२.५९ ॥
Aquela lança, libertada da mão de Rāvaṇa, cercada por uma guirlanda de relâmpagos, com oito sinos, produzindo grande estrondo e cruzando o céu, resplandeceu.
6.102.60
तच्छूलं राघवो दृष्ट्वा ज्वलन्तं घोरदर्शनम्।
ससर्ज विशिखान् रामश्चापमायम्य वीर्यवान् ॥ ६.१०२.६० ॥
Ao ver aquela lança flamejante e de aspecto terrível, o poderoso Rāghava puxou o arco e disparou flechas.
6.102.61
आपतन्तं शरौघेण वारयामास राघवः।
उत्पतन्तं युगान्ताग्निं जलौघैरिव वासवः ॥ ६.१०२.६१ ॥
Rāghava deteve com uma torrente de flechas o que avançava sobre ele, como Vāsava apaga o fogo do fim da era com correntes de água.
6.102.62
निर्ददाह स तान् बाणान् रामकार्मुकनिःसृतान्।
रावणस्य महान् शूलः पतङ्गानिव पावकः ॥ ६.१०२.६२ ॥
Aquela grande lança de Rāvaṇa consumiu as flechas disparadas do arco de Rāma, como o fogo consome as mariposas.
6.102.63
तान् दृष्ट्वा भस्मसाद्भूतान् शूलसंस्पर्शचूर्णितान्।
सायकानन्तरिक्षस्थान् राघवः क्रोधमाहरत् ॥ ६.१०२.६३ ॥
Ao ver aquelas flechas reduzidas a cinzas, esmagadas pelo contato da lança e espalhadas pelo céu, a ira de Rāghava se levantou.
6.102.64
स तां मातलिना नीतां शक्तिं वासवसम्मताम्।
जग्राह परमक्रुद्धो राघवो रघुनन्दनः ॥ ६.१०२.६४ ॥
Rāghava, deleite dos Raghus, em grande fúria apanhou aquela lança trazida por Mātali, aprovada por Vāsava.
6.102.65
सा तोलिता बलवता शक्तिर्घण्टाकृतस्वना।
नभः प्रज्वालयामास युगान्तोल्केव सप्रभा ॥ ६.१०२.६५ ॥
Aquela lança, brandida pelo poderoso, soando como um sino, incendiou o céu com seu brilho, como um meteoro do fim da era.
6.102.66
सा क्षिप्ता राक्षसेन्द्रस्य तस्मिञ्छूले पपात ह।
भिन्नः शक्त्या महान् शूलो निपपात गतद्युतिः ॥ ६.१०२.६६ ॥
Aquela lança, arremessada pelo senhor dos rākṣasa, caiu sobre aquele śūla; o grande śūla, partido pela śakti, perdeu o brilho e caiu.
6.102.67
निर्बिभेद ततो बाणैर्हयानस्य महाजवान्।
रामस्तीक्ष्णैर्महावेगैर्वज्रकल्पैरजिह्मगैः ॥ ६.१०२.६७ ॥
Então Rāma perfurou seus cavalos velozes com flechas afiadas, muito impetuosas, semelhantes a raios, que voavam em linha reta.
6.102.68
निर्बिभेदोरसि तदा रावणं निशितैः शरैः।
राघवः परमायत्तो ललाटे पत्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ६.१०२.६८ ॥
Então Rāghava, totalmente concentrado, feriu o peito de Rāvaṇa com flechas afiadas e sua testa com três flechas emplumadas.
6.102.69
स शरैर्भिन्नसर्वाङ्गो गात्रप्रस्रुतशोणितः।
राक्षसेन्द्रः समूहस्थः फुल्लाशोक इवाबभौ ॥ ६.१०२.६९ ॥
Aquele senhor dos rākṣasas, atravessado por flechas em todos os membros, com sangue escorrendo do corpo, de pé no meio de sua hoste, brilhou como uma árvore aśoka em flor.
6.102.70
स रामबाणैरतिविद्धगात्रो
निशाचरेन्द्रः क्षतजार्द्रगात्रः।
जगाम खेदं च समाजमध्ये
क्रोधं च चक्रे सुभृशं तदानीम् ॥ ६.१०२.७० ॥
Gravemente atravessado pelas flechas de Rāma, o corpo encharcado de sangue, aquele senhor dos errantes noturnos caiu em angústia no meio da assembleia, e então sua ira cresceu enormemente.